هند سال ها  زیادی  تجربه تولید تحت امتیاز هواگرد های مختلف شرقی و غربی را دارد . شرکت هندوستان آیروناتیکس که شرکت مادر تولید کننده هواگرد در هند است  که جنگنده های تجاس را توسعه داده و دست  به تولید تحت امتیاز سوخو۳۰، میراژ ۲۰۰۰، جگوار ، میگ۲۱ و چندین پرنده دیگر زده  است.

این شرکت در زمینه ساخت بالگردهای خارجی نیز تجربه زیادی  دارد و بالگردهای چون الئویت ۳  و لاما هر دو ساخت فرانسه را در داخل  تولید کرده است.

در سال ۱۹۷۹ هند به دنبال یک بالگرد ترابری چند منظوره با وزن حدود ۵ تن بود. مشکل هند این بود که بین بالگردهای بلگرد متوسط  مناسب نداشت. بالگردهای چون لاما و الوئت۳ کوچک و میل۸ روسی بزرگ بودند و برای یک پرواز کوچک با چند سرباز  ویا یک عملیات لجستیک معمولی  یک بالگرد در ابعاد بل ۲۰۵  نیاز بود. در سال ۱۹۸۴ شرکت HAL( همان شرکت هیندوستان آیروناتیکس)  برای ساخت این بالگرد انتخاب  شد و شرکت المانی MBB سازنده بالگرد بی کیو ۱۰۵ به عنوان مشارو انتخاب شد. قرار بود بالگرد جدید در سال ۱۹۸۸ پرواز کرد ولی اولین پرواز ان به سال ۱۹۹۲ بر میگردد

دروی

طی دهه ۱۹۹۰ چندین پیش نمونه این بالگرد تولید شد ولی مشکلات باعث تاخیر در ورود به خدمت پیش امد. در سال ۱۹۹۱ هند دچار بحران مالی شدید شد  و بودجه این طرح برای مدتی به شدت کاهش یافت . همچنین در جریان تحریم های اتمی که غرب بر علیه هند اجرا کرد هند نتوانست  از موتور تی ۸۰۰ امریکایی استفاده کند  و از این رو موتور فرانسوی TM 333-2B2 جایگزین ان شد و قرار شد این موتور در داخل تولید شود این بالگرد در سال ۲۰۰۲ وارد خدمت شد

بالگرد جدید که دروی(HAL Dhruv) نام گرفت یک بالگرد چند منظوره با وزن خالی ۲٫۵ تن و زن کامل  ۵٫۵ تن است که ۶۰ درصد بدنه از مواد فیبر کربن  تشکیل  شده است  و نسبت به مواد فلزی  تا ۵۰ درصد وزن بدنه را کاهش داده است . بالگرد دارای  بدنه متعارف با دمی  در بالای بدنه  است. بالگرد دارای  چهار درب است. دو درب   برای سوار و پیاده شدن  خلبانان  است و دو درب در عقب در دو طرف به شکل کشوی است که برای سوار کردن سربازان است

 همچنین بالگرد دارای یک درب دو لنگده در عقب برای  سوار کرد بارهای بزرگتر است ولی نه چندان بزرگ . این طرح دقیقا  شبیه بی کیو ۱۰۵ المانی است  که شرکت سازنده ان شریک این برنامه بود.  بسته به نحوه چیدمان  صندلی ها اینکه نفرات قرار باشند از کنار واردشوند ویا از درب عقب بین ۱۲ تا ۱۴ سرباز  درون بالگرد قرار میگرد و یا میتواند ۴ برانکارو یا ۲٫۵ تن بار را حمل کند

کابین دارای  چهار نمایشگر چند کاره اونیک ساخت اسرائیل  است . این چهار نمایشگر  دارای  توان برنامه ریزی است  و کابین با دوربین دید  در شب هماهنگ است. بالگرد را  در نسخه نظامی  میتوان مجهز به  هشدار دهنده راداری و پرتاب کننده شراره کرد

بالگرد دارای  دو موتور توربوشفت  شاکتی است. شاکتی یک موتور بومی است که با همکاری توربومکا فرانسه  ساخته شد و هسته اصلی ان موتور فرانسوی  Turbomeca TM 333-2B2 است که روی بالگردهای  چیتا  و الوئت۳ نیز نصب بود  و از این رو برای هندی ها کاملا اشنا است . این موتور دارای  قدرت ۱۴۰۰ اسب بخار است  که ۴۰۰ اسب بخار از نسخه  فرانسوی قدرت بیشتری فراهم میکند اگرچه در صورت  درخواست مشتری میتوان نسخه فرانسوی نیز  روی ان نصب کرد. بالگرد دارای  بیشترین سرعت ۲۹۰ کیلومتر بر ساعت  است و برد رزمی ان ۳۲۰ کیلومتر است ولی برد انتقالی  ان ۸۲۷ کیلومتر است.  دروی دارای   یک ملخ چهار تیغه  کامپوزیت  و  ملخ چهار تیغه دم است

در تصویر درب عقب مشخص است

کابین

این بالگرد چندین مدل دارد

نسخه نظامی

 دروی مارک۱

نسخه مجهز به موتور فرانسوی  ۱۰۰۰ اسب بخاری  و کابینی با نمایشگرهای معمولی . ۵۶ فروند از این نسخه برای ارتش هند ساخته شد

دروی مارک۲

نسخه جدید با کابین دیجیتال  با چهار نمایشگر رنگی. ۲۰ فروند از این مدل برای  ارتش هند ساخته  شد و اولین ان در سال ۲۰۰۷  تحویل شد

دروی مارک۳

نسخه ساخته  شده در سال ۲۰۰۷ دارای  سامانه جنگ الکترونیک، هشدار دهنده راداری، پرتاب کننده فلر. این نسخه دارای یک نسخه دریایی نیز است که دارای چرخ است

نسخه دریایی

رودرا

 نسخه مسلح که نسخه اولیه نیز دروی مارک۴ نیز خوانده می شود  اگرچه رودرا مارک۴  نیز گفته  می شود . این نمونه  مشابه نسخه دروی است  و فقط دارای سامانه تسلیحاتی است. این سامانه شامل یک سامانه دید حرارتی و نشان گذار لیزری روی دماغه است و این سامانه دید حرارتی  ساخت البیت اسرائیل است  و افسر اسلحه نیز دارای سامانه های  برای استفاده  از ان درون کابین است. این نسخه  دارای  دو بالچه برای حمل تسلیحات مختلف است که زیر هر بالچه دارای دو جایگاه تسلیحاتی است  که میتواند شامل یک غلاف ۱۲ راکت ۷۰ م م ،چهار موشک  هوا به وای میسترال  ویا تا هشت موشک هدایت اپتیک حرارتی  NAG  ساخت هند که دارای برد  ۷ تا ۱۰ کیلومتر است .  همچنین دارای  یک توپ ۲۰ م م تک لول زیر  دماغه با قابلیت تحرک  از نوع اف۱ ساخت فرانسه است

نسخه دریایی این مدل نیز  موجود است که دارای  توان حمل اژدر و موشک ضد کشتی  است .

رودرا

رودرا

دروی در نیروی هوایی، دریایی و زمینی  و همچنین گارد  ساحلی و مرزی هند وارد خدمت شد  و نسخه غیر نظامی  ان نیز در  چندین سازمان هندی  مانند سازمان  بلایای طبیعی ، سازمان زمین شناسی ارژانس و چند سازمان دیگر به  خدمت گرفته شد. ارتش  هند خود برنامه به خدمت گیری ۲۵۰ فروند از این بالگرد را دارد که همکنون حدود ۱۴۰ فروند را را به خدمت گرفته است . ۶۰ فروند نیز  از نسخه  مسلح توسط هند سفارش داده  شده که بخشی از ان تحویل شده است

دروی اولین محصول نظامی هند است که فروش خارجی وسیعی نیز داشت . اسرائیل ، مالدوی،نپال ، سورینام و موریس این بالگرد را خریداری کردند. اکوادور نیز ۱۲ فروند بالگرد را دریافت کرد ولی هشت فروند ان از دست رفت و به دلیل امار سانحه بالا انها را از  خدمت خارج کرد.  اکوادور  هند را متهم  به کیفیت پایین تولید کرد ولی هند خلبانان بالگرد را مقصر  دانست در نهایت به نظر می اید  دوری در اب و هوایی گرم و شرجی عملگرد بسیار بالای تری دارد. به غیر  از این کشورها برخی شرکتهای دولتی  در ترکیه و پرو نیز این بالگرد را سفارش داده اند. نسخه غیر نظامی به جای اسکی دارای چرخ است . البته  تمام مشتریان نسخه ترابری را سفارش  دادند و تنها هند نسخه مسلح را سفارش  داده است

مشخصات

طول:۱۵٫۹ متر

بلندی:۴٫۹ متر

موتور: دو موتور  Turbomeca TM 333

توان هر موتور: ۱۰۷۴ اسب بخار تا ۱۲۰۶ اسب بخار

بیشترین سرعت:۲۹۵ کیلومتر

برد انتقالی:۶۴۰ کیلومتر

توان:حمل ۱۲ تا ۱۴  مسافر و یا ۲٫۵ تن بار

تسلیحات: توان حمل انواع موشک و راکت و توپ

ترجمه: عبدالحمید تارخ

منابع

http://www.military-today.com/helicopters/dhruv.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/HAL_Dhruv

https://en.wikipedia.org/wiki/HAL_Rudra

 

33+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.