تهیه و تنظیم: رضا نوری (رنو)

با توجه به استقبال خوانندگان گرامی سایت در خصوص گزینه های پیشنهادی برای نوسازی نیروی هوایی، تصمیم گرفتم از دیدگاه اقتصادی گزینه های نوسازی کلیه نیروهای نظامی را جهت آشنایی دوستان معرفی کنم. اینجناب فقط در زمینه هواپیماهای جنگنده اندکی اطلاعات دارم و در خصوص سایر موارد با در نظر گرفتن دیدگاه افراد صاحب نظر در این زمینه و بودجه اختصاصی گزینه ها معرفی شده اند.

لذا در این نوشتار سعی بر رویکرد اقتصادی در تخصیص بودجه و تخمین بودجه مورد نیاز می باشد. فرضیاتی نیز که در خصوص اختصاص بودجه به کار رفته است، بر اساس فرسودگی نیروها و اولویت بندی تاثیر گذاری می باشد. همچنین به جای تاکید بر تعیین نوع تجهیزات مورد نیاز و مشخصات فنی آنها و مناسب بودن برای شرایط ایران، بودجه تخصیصی و قیمت تقریبی یک نمونه روسی آورده شده است بدیهی است در صورتی که از بین محصولات ایران تجهیزاتی با همین کارایی وجود داشته باشد اولویت با تجهیزات ایرانی است (این امر دور از انتظار شخص من است). در صورتی که تجهیزات گران قیمت تری مورد نظر باشد باید تعداد خرید کاهش یابد چرا که معمولا اقتصاد حرف آخر را می زند.

بر اساس گزارش سازمان اطلاعات آمریکا بودجه نظامی ایران در سال ۲۰۱۴ برابر با  ۶٫۳ میلیارد دلار معادل ۱٫۵ درصد تولید ناخالص ملی می باشد. برای درک بهتر از این رقم بهتر است اطلاعات کشور های زیر را در نظر بگیریم (رتبه نظامی بر اساس سایت فایر پاور سال ۲۰۱۴).

نام کشور رتبه توان نظامی

۲۰۱۳

تولید ناخالص میلیارد دلار

۲۰۱۴

رتبه کشور در

تولید ناخالص

۲۰۱۴

در آمد سرانه

دلار

 ۲۰۱۲

رتبه کشور در درآمد سرانه

۲۰۱۲

بودجه نظامی

میلیارد دلار ۲۰۱۳

درصد بودجه از تولید ناخالص رتبه کشور در بودجه نظامی

۲۰۱۳

آمریکا ۱ ۱۷۵۰۰ ۱ ۴۹۹۲۰ ۱۱ ۵۷۷ ۳٫۳۰ ۱
روسیه ۲ ۲۰۵۰ ۱۰ ۱۴۲۴۷ ۴۷ ۱۴۵ ۷٫۰۷ ۲
چین ۳ ۱۰۴۰۰ ۲ ۶۰۷۶ ۸۶ ۶۰٫۴ ۰٫۵۸ ۳
هند ۴ ۱۸۶۰ ۹ ۱۴۹۲ ۱۳۹ ۳۸ ۲٫۰۴ ۹
ترکیه ۱۰ ۸۰۰ ۱۸ ۱۰۶۰۹ ۶۲ ۱۸ ۲٫۲۵ ۱۴
اسرائیل ۱۱ ۳۰۳ ۳۷ ۳۱۲۹۶ ۲۶ ۱۷ ۵٫۶۱ ۱۵
پاکستان ۱۷ ۲۵۰ ۴۲ ۱۳۰۰ ۱۴۳ ۷ ۲٫۸۰ ۲۷
ایران ۲۳ ۴۰۰ ۲۹ ۷۲۱۱ ۷۷ ۶٫۳ ۱٫۵۸ ۳۳
عربستان ۲۵ ۷۵۲ ۱۹ ۲۵۰۸۵ ۲۹ ۵۷ ۷٫۵۸ ۴
مالزی ۳۵ ۳۲۶ ۳۵ ۱۰۳۰۴ ۶۴ ۴٫۷ ۱٫۴۴ ۴۲

با توجه به جدول بالا، در شرایط فعلی، رتبه توان نظامی ایران ۲۳ در جهان است درحالی که رتبه بودجه نظامی ایران رتبه ۳۳ در جهان است. به این معنی که هر ساله رتبه نظامی ایران ضعیف‌تر و رتبه نظامی کشورهای دیگر خصوصا همسایه های ایران قوی‌تر می شود. به همین دلیل، میزان ۲٫۵ درصد تولید ناخالص ملی رقم مناسب تری با توجه به اقتصاد و شرایط منطقه می باشد به این معنی که بودجه نظامی ایران می‌باید به ۱۰ میلیارد دلار برسد. در این صورت بودجه نظامی ایران نیز در ردیف ۲۳ جهان خواهد بود و رتبه نظامی که شاخصی از توان نظامی است تقریبا حفظ خواهد شد.

باید در نظر داشت که رتبه واقعی ایران پایین تر از بر آورد فایر پاور است چرا که در زمینه ادوات نظامی فقط تعداد محاسبه شده، به این معنی که هواپیماهای زمین گیر ایران، معادل هواپیماهای به روز عربستان از لحاظ ارزش نظامی درنظر گرفته شده است. همچنین سربازهای وظیفه ایران هم تراز نیروهای حرفه ای ترکیه در نظر گرفته شده است.

با توجه موقعیت جغرافیایی ایران، نیروی هوایی نقش اصلی را در درگیریهای نظامی احتمالی خواهد داشت و هزینه‌بر ترین بخش برای نیروی نظامی کشور خواهد بود. با توجه به اینکه در حال حاضر ۶ میلیارد بودجه نظامی ایران هزینه میشود و نمیتوان یکباره ساختار نیروهای نظامی را تغییر داد هرچند که این ساختار اشتباه باشد؛ حال باید دید که با این بودجه جدید تا چه میزان میتوان توان نظامی کشور را تقویت کرد. از مبلغ ۱۰ میلیارد پیشنهادی مبلغ ۴ میلیارد دلار برای نوسازی و ۶ میلیارد مطابق بودجه قبلی برای هزینه های جاری برای یک دوره ۳۰ ساله در نظر میگیریم. کلیه مرزهای کشور نیاز به حفاظت هوایی دارند درحالی که یک سوم مرزهای ایران مرز دریایی و دو سوم مرز زمینی است. لذا در نظر گرفتن ۵۰ درصد رقم فوق یعنی ۲ میلیارد دلار برای نوسازی نیروی هوایی، همچنین ۱٫۳ میلیارد برای نیروی زمینی و ۰٫۷ میلیارد برای نیروی دریایی منطقی به نظر میرسد. در این نوشتار، سیستم های موشکی و پدافند مربوطه نیز در همان نیرو منظور می شود. بر اساس این فرضیات، نوسازی نیروی ها در حالت زیر قابل پیشنهاد است:

۱: نیروی هوایی

طی ۱۰ سال اول:

  • ۱ فروند آواکس ایلوشن با قیمت ۰٫۳ میلیارد دلار و ۲ فروند تانکر به قیمت ۰٫۱ میلیارد دلار هر ساله برای ۵ سال اول و هواپیمای ترابری بزرگ، متوسط و کوچک با هزینه ۰٫۴ میلیارد هر ساله طی ۵ سال دوم: ۰٫۴ میلیارد دلار
  • خرید ۳ پدافند موشکی برد کوتاه (۲۵ میلیون) ، ۱ سامانه برد متوسط (۱۲۵ میلیون) و یک سامانه برد بلند (۲۰۰ میلیون) : ۰٫۴ میلیارد دلار
  • ۱۰ فروند یاک۱۳۰ در نقش آموزشی و پشتیبانی نزدیک و گشت هوایی داخلی : ۰٫۲ میلیارد دلار
  • ۲۰ فروند سوخو۳۰ با شبیه ساز های پرواز، قطعات یدکی و تسلیحات: ۱ میلیارد دلار

(انتخاب سوخو۳۰ از آن جهت است که ایران فعلا فقط در پی خرید این جنگنده است)

با توجه به عمر متوسط ۳۰ سال برای هواپیماها طی ۲۰ سال بعد، هر سال:

  • هزینه استهلاک تعمیر و نگهداری (با فرض ۳۰۰ ساعت پرواز در سال برای هر جنگنده) : ۱٫۶ میلیارد
  • هزینه استهلاک تعمیر و نگهداری (هواپیماهای آواکس، تانکر و ترابری) : ۰٫۴ میلیارد
  • هزینه استهلاک تعمیر و نگهداری (سیستم پدافند زمین به هوا) : رقمی در نظر گرفته نمی شود

(در پایان ۳۰ سال نیروی هوایی: ۵ فروند آواکس، ۱۰ فروند تانکر و در حدود ۱۰۰ فروند انواع هواپیمای ترابری، ۱۰۰ فروند یاک۱۳۰ و ۲۰۰ فروند جنگنده سوخو۳۰ به همراه ۳۰ سامانه دفاع موشکی کوتاه برد و ۱۰ سامانه برد متوسط و ۱۰ سامانه برد بلند برای پدافند هوایی خواهد داشت.)

* پس از نوسازی  بودجه جاری جهت توسعه شبکه رادار و پدافند هوایی در بردهای مختلف خواهد شد

** بودجه ای برای تولید سیستم موشکی تهاجمی بالستیک دوربرد در نظر گرفته نمی شود چرا که دقت آن بسیار کم است و اگر کارایی داشته باشند نیز، تعداد فعلی به عنوان نیروی واکنش سریع کفایت می کند. توسعه موشک های کروز زمین پرتاب و هوا پرتاب همچنین موشک های بالستیک سوخت جامد با برد ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ کیلومتر باید در چهار چوب بودجه جاری، در دستور کار قرار گیرد که بتواند پایه ای برای استفاده در اتواع موشک تهاجمی و پدافند داخلی قرار گیرد.

4136214_152

سوخو۳۰

.

majalenezami-yak130-1

یاک۱۳۰

.

.

۲: نیروی زمینی و هوانیروز

طی ۱۰ سال اول:

  • ۲۰ فروند بالگرد تهاجمی ( Mi-35 هر فروند ۲۰ میلیون دلار): ۴۰۰ میلیون دلار
  • ۲۰ فروند بالگرد ترابری (Mi-26 هر فروند ۲۰ میلیون دلار): ۴۰۰ میلیون دلار
  • ۱۰ پدافند موشکی برد کوتاه (پانتسیر یا تور ، ۲۵ میلیون دلار): ۲۵۰ میلیون دلار
  • ۵ فروند هواپیمای ترابری و ۱ فروند تانکر بالگرد (آنتونوف۷۰، آنتونوف۱۴۰): ۲۵۰ میلیون دلار

طی ۲۰ سال بعد:

  • هزینه تعمیر و نگهداری بالگردها و هواپیماهای ترابری: ۲۰۰ میلیون دلار
  • ۱۰۰ عراداه تانک (T-90 با هزینه تعمیر و نگهداری سالانه،۵ میلیون) : ۵۰۰ میلیون دلار
  • ۲۵+۵۰ عراده نفربر ( BMP-3 & 2*BTR-90M با هزینه تعمیر و نگهداری سالانه،۴ میلیون) : ۲۰۰ میلیون دلار
  • ۱۰۰ عراده توپ انواع خودکششی (۲S3 با هزینه تعمیر و نگهداری سالانه،۱ میلیون): ۱۰۰ میلیون دلار
  • ۴۰۰ عراده انواع توپ کششی (با هزینه تعمیر و نگهداری سالانه،۰٫۲۵ میلیون): ۱۰۰ میلیون دلار
  • ۱۰۰۰ دستگاه خودرو نظامی کلاس GAZ-2975، کامیون و … ۱۰۰ هزار دلار: ۱۰۰ میلیون دلار
  • ۱۰۰۰۰ بسته تجهیزات جدید برای هر نفر شامل سلاح، جلیقه، دوربین و …: ۱۰۰ میلیون دلار

(در پایان ۳۰ سال نیروی زمینی: ۲۰۰ فروند بالگرد ترابری، ۲۰۰ فروند بالگرد تهاجمی، ۵۰ فروند هواپیمای ترابری، ۱۰ فروند تانکر بالگرد، ۱۰۰ سامانه پدافند موشکی برد کوتاه (علاوه بر سامانه های پدافند کنونی و موشک های فعلی)، ۲۰۰۰ عراده تانک، ۷۵۰ عراده نفر بر، ۲۰۰۰ عراده توپ خودکششی، ۸۰۰۰ عراده انواع توپ کششی، ۲۰،۰۰۰ انواع خودرو، بسته تجهیزات برای ۲۰۰،۰۰۰ نفر نیروی پیاده را در اختیار خواهد داشت. طی این مدت باید نیروی نظامی از حالت نیروی ناکار آمد وظیفه به نیروی حرفه ای تبدیل شود و خدمت وظیفه به ۴ ماه جهت آموزش تکنیک و تاکتیک های نظامی و دوره کد اسلحه محدود شود و از میان این نیروها افراد با مهارت، به صورت نیروی حرفه ای به خدمت گرفته شوند. همچنین تجهیزات غیر قابل استفاده اوراق شده و تجهیزات قابل ارتقا در چهارچوب ۶ میلیارد بودجه فعلی ارتقا داده شود.)

* قسمتی از هزینه مهمات و کاربری تجهیزات هوانیروز در قالب بودجه جاری در نظر گرفته شده است چرا که هنوز بخشی از هوانیروز همچنان عملیاتی است.

** بودجه مورد نیاز جهت مهمات مصرفی در بودجه جاری لحاظ شده است

mi-35

بالگرد تهاجمی میل۳۵

.

mi-26

بالگرد ترابری میل۲۶

.

Russian_Air_Force_Ilyushin_Il-76MD_Dvurekov-16

هواپیمای ترابری ایلوشن۷۶

.

an-70

هواپیمای ترابری آنتونوف۷۰

.

1280px-Antonov_An-140_1

هواپیمای ترابری آنتونوف۱۴۰

.

t-90A

تانک تی۹۰ ای

.

BMP-3

نفربر بی.ام.پی۳

.

1280px-BTR-90_(1)

نفربر بی.تی.آر ۹۰ ام

.

2S3_Akatsiya_-2

توپ خودکششی ۲٫اس.۳

.

1280px-GAZ_2975_Tigr

خودرو نظامی گاز ۲۹۷۵- تایگر

.

۳: نیروی دریایی

طی ۱۰ سال اول:

  • ۱ فروند ناوچه (۴۵۰۰ تنی کلاس گورشکوف به قیمت ۴۰۰ میلیون دلار): ۴۰۰ میلیون دلار
  • ۱ فروند ناوچه سبک (۱۵۰۰ تنی کلاس گیپارد میلیون دلار): ۲۰۰ میلیون دلار
  • ۱ فروند هواپیمای گشت دریایی و ضد زیر دریایی (هواپیما با بدنه آنتونوف۷۰ و تجهیزات شناسایی و شکار زیر دریایی) تقریبا ۱۲۰ میلیون دلار یا ۲ فروند هواپیمای گشت دریایی (هواپیما با بدنه آنتونوف۱۴۰ و تجهیزات شناسایی تقریبا ۴۰ میلیون دلار) تقریبا ۸۰ میلیون دلار برای ۵ سال اول: متوسط سالی ۱۰۰ میلیون دلار
  • ۱ سامانه پدافند برد متوسط برای ۵ سال دوم: ۱۰۰ میلیون دلار

(انتخاب انتونوف۷۰ به عنوان پایه هواپیمای ضد زیر دریایی، هزینه بسیار کمتر به کارگیری نسبت به ایلوشن۷۶ در دوران خدمت است. در صورتی که به هر دلیلی اوکراین نتواند این هواپیما را برای این منظور بهینه سازی کند گزینه بهتر استفاده از ایلوشن۷۶ است. استفاده از توپولوف به عنوان این هواپیما توصیه نمی شود به علت اینکه تعداد آن بسیار کم و بالارفتن هزینه های مربوطه می شود)

طی ۱۰ سال دوم:

  • هزینه تعمیر و نگهداری و به کار گیری ناوچه های جدید: ۱۰۰ میلیون دلار
  • ۱۰ فروند بالگرد تهاجمی Mi-35 و ترابری Mi-26 به قیمت ۲۰۰ میلیون دلار
  • ۱ فروند ناوچه (۴۵۰۰ تنی کلاس گورشکوف به قیمت ۴۰۰ میلیون دلار): ۴۰۰ میلیون دلار

طی ۱۰ سال سوم:

  • هزینه تعمیر و نگهداری و به کار گیری ناوچه های جدید: ۲۰۰ میلیون دلار
  • ۲ فروند ناوشکن (۸۵۰۰ تنی کلاس Sovremennyy به قیمت هرفروند ۱ میلیارد دلار) (با بودجه ۴ سال هر سال ۵۰۰ میلیون دلار)
  • ۳ فروند زیردریایی (۲۳۰۰ تنی (شناور) کلاس کیلو به قیمت هرفروند ۰٫۳ میلیارد دلار) (با بودجه ۲ سال هر سال ۵۰۰ میلیون دلار)
  • ۵ فروند شناور لجستیک دریایی به قیمت ۰٫۲ میلیارد دلار (با بودجه ۲ سال هر سال ۵۰۰ میلیون دلار)
  • ۵ فروند ناوچه سبک (۱۵۰۰ تنی کلاس گیپارد به قیمت ۲۰۰ میلیون دلار) (با بودجه ۲ سال هر سال ۵۰۰ میلیون دلار)

(در پایان ۳۰ سال نیروی دریایی: ۲ فروند ناوشکن، ۲۰ فروند ناوچه، ۱۵ فروند ناوچه سبک، ۵ فروند شناور لجستیک دریایی، ۲ فروند هواپیمای گشت دریایی بزرگ (گشت دریایی و ضد زیر دریایی بر پایه ایلوشن۷۶) و ۶ فروند کوچک (گشت دریایی بر پایه آنتونوف۱۴۰)، ۱۰۰ فروند بالگرد ترابری و تهاجمی، ۵ سامانه پدافند برد متوسط و ۳ فروند زیردریایی کلاس کیلو جدید در اختیار نیروی دریایی خواهد بود که میتواند امنیت دریایی را در خلیج فارس، دریای عمان محدوده قابل قبول در اقیانوس هند و دریای عرب را تامین کند(دریای عرب پهنه‌ای آبی است در شمال شرقی اقیانوس هند، میان شبه‌جزیره عربستان و هندوستان، در شمال متصل به دریای عمان که بهخلیج فارس  میگویند ))

  • عمده هزینه مهمات و کاربری تجهیزات در قالب بودجه جاری در نظر گرفته شده است چرا که خوشبختانه نیروی دریایی همچنان عملیاتی است.

distroyer

ناوشکن ۸۵۰۰ تنی کلاس Sovremennyy

.

Gorshkov Frigate

ناوچه ۴۵۰۰ تنی کلاس گورشکوف

.

Gepard Frigate2

ناوچه سبک ۱۵۰۰ تنی کلاس گیپارد

.

kilo

زیر دریایی ۲۳۰۰ تنی (شناور) کلاس کیلو

.

Oghab

گشت دریایی برپایه آنتونوف۱۴۰ (بدون حمل سلاح)

لازم به ذکر است در صورت خرید اینگونه تجهیزات برای کلیه نیرو ها، فقط میتوان در مورد نیروی دریایی اندکی پیشرفت داشت و در مود سایر نیروها با توجه به فرسودگی بیش از حد تجهیزات، فقط تجهیزات جدید جایگزین تجهیزات قدیمی خواهد شد و در کل رتبه نظامی ایران ثابت خواهد ماند یا نهایتا ۲ الی ۳ رتبه بهبود می یابد. البته پس از نوسازی رتبه واقعیت بیشتری نسبت به زمان حال دارد و تجهیزات قابل استفاده هستند. توان نظامی ذکر شده پس از نوسازی، برای بازدارندگی در شرایط سیاسی فعلی کفایت می کند ولی برای بالا بردن توان نظامی باید بودجه نظامی به بیش از ۱۰ میلیارد دلار افزایش یابد. در صورتی که بخواهیم توان برابری نظامی مناسبی در سطح منطقه داشته باشیم باید بودجه نظامی تقریبا در حدود ۱۲ الی ۱۴میلیارد دلار در نظر گرفته شود که معادل ۳ الی ۳٫۵ درصد تولید ناخالص ملی فعلی (سال ۲۰۱۴) است.

 

109+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar

درباره

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.