ایران

بودجه نظامی پیشنهادی و نوسازی نیروی های نظامی ایران

تهیه و تنظیم: رضا نوری (رنو)

با توجه به استقبال خوانندگان گرامی سایت در خصوص گزینه های پیشنهادی برای نوسازی نیروی هوایی، تصمیم گرفتم از دیدگاه اقتصادی گزینه های نوسازی کلیه نیروهای نظامی را جهت آشنایی دوستان معرفی کنم. اینجناب فقط در زمینه هواپیماهای جنگنده اندکی اطلاعات دارم و در خصوص سایر موارد با در نظر گرفتن دیدگاه افراد صاحب نظر در این زمینه و بودجه اختصاصی گزینه ها معرفی شده اند.

لذا در این نوشتار سعی بر رویکرد اقتصادی در تخصیص بودجه و تخمین بودجه مورد نیاز می باشد. فرضیاتی نیز که در خصوص اختصاص بودجه به کار رفته است، بر اساس فرسودگی نیروها و اولویت بندی تاثیر گذاری می باشد. همچنین به جای تاکید بر تعیین نوع تجهیزات مورد نیاز و مشخصات فنی آنها و مناسب بودن برای شرایط ایران، بودجه تخصیصی و قیمت تقریبی یک نمونه روسی آورده شده است بدیهی است در صورتی که از بین محصولات ایران تجهیزاتی با همین کارایی وجود داشته باشد اولویت با تجهیزات ایرانی است (این امر دور از انتظار شخص من است). در صورتی که تجهیزات گران قیمت تری مورد نظر باشد باید تعداد خرید کاهش یابد چرا که معمولا اقتصاد حرف آخر را می زند.

بر اساس گزارش سازمان اطلاعات آمریکا بودجه نظامی ایران در سال 2014 برابر با  6.3 میلیارد دلار معادل 1.5 درصد تولید ناخالص ملی می باشد. برای درک بهتر از این رقم بهتر است اطلاعات کشور های زیر را در نظر بگیریم (رتبه نظامی بر اساس سایت فایر پاور سال 2014).

نام کشور رتبه توان نظامی

2013

تولید ناخالص میلیارد دلار

2014

رتبه کشور در

تولید ناخالص

2014

در آمد سرانه

دلار

 2012

رتبه کشور در درآمد سرانه

2012

بودجه نظامی

میلیارد دلار 2013

درصد بودجه از تولید ناخالص رتبه کشور در بودجه نظامی

2013

آمریکا 1 17500 1 49920 11 577 3.30 1
روسیه 2 2050 10 14247 47 145 7.07 2
چین 3 10400 2 6076 86 60.4 0.58 3
هند 4 1860 9 1492 139 38 2.04 9
ترکیه 10 800 18 10609 62 18 2.25 14
اسرائیل 11 303 37 31296 26 17 5.61 15
پاکستان 17 250 42 1300 143 7 2.80 27
ایران 23 400 29 7211 77 6.3 1.58 33
عربستان 25 752 19 25085 29 57 7.58 4
مالزی 35 326 35 10304 64 4.7 1.44 42

با توجه به جدول بالا، در شرایط فعلی، رتبه توان نظامی ایران 23 در جهان است درحالی که رتبه بودجه نظامی ایران رتبه 33 در جهان است. به این معنی که هر ساله رتبه نظامی ایران ضعیف‌تر و رتبه نظامی کشورهای دیگر خصوصا همسایه های ایران قوی‌تر می شود. به همین دلیل، میزان 2.5 درصد تولید ناخالص ملی رقم مناسب تری با توجه به اقتصاد و شرایط منطقه می باشد به این معنی که بودجه نظامی ایران می‌باید به 10 میلیارد دلار برسد. در این صورت بودجه نظامی ایران نیز در ردیف 23 جهان خواهد بود و رتبه نظامی که شاخصی از توان نظامی است تقریبا حفظ خواهد شد.

باید در نظر داشت که رتبه واقعی ایران پایین تر از بر آورد فایر پاور است چرا که در زمینه ادوات نظامی فقط تعداد محاسبه شده، به این معنی که هواپیماهای زمین گیر ایران، معادل هواپیماهای به روز عربستان از لحاظ ارزش نظامی درنظر گرفته شده است. همچنین سربازهای وظیفه ایران هم تراز نیروهای حرفه ای ترکیه در نظر گرفته شده است.

با توجه موقعیت جغرافیایی ایران، نیروی هوایی نقش اصلی را در درگیریهای نظامی احتمالی خواهد داشت و هزینه‌بر ترین بخش برای نیروی نظامی کشور خواهد بود. با توجه به اینکه در حال حاضر 6 میلیارد بودجه نظامی ایران هزینه میشود و نمیتوان یکباره ساختار نیروهای نظامی را تغییر داد هرچند که این ساختار اشتباه باشد؛ حال باید دید که با این بودجه جدید تا چه میزان میتوان توان نظامی کشور را تقویت کرد. از مبلغ 10 میلیارد پیشنهادی مبلغ 4 میلیارد دلار برای نوسازی و 6 میلیارد مطابق بودجه قبلی برای هزینه های جاری برای یک دوره 30 ساله در نظر میگیریم. کلیه مرزهای کشور نیاز به حفاظت هوایی دارند درحالی که یک سوم مرزهای ایران مرز دریایی و دو سوم مرز زمینی است. لذا در نظر گرفتن 50 درصد رقم فوق یعنی 2 میلیارد دلار برای نوسازی نیروی هوایی، همچنین 1.3 میلیارد برای نیروی زمینی و 0.7 میلیارد برای نیروی دریایی منطقی به نظر میرسد. در این نوشتار، سیستم های موشکی و پدافند مربوطه نیز در همان نیرو منظور می شود. بر اساس این فرضیات، نوسازی نیروی ها در حالت زیر قابل پیشنهاد است:

1: نیروی هوایی

طی 10 سال اول:

  • 1 فروند آواکس ایلوشن با قیمت 0.3 میلیارد دلار و 2 فروند تانکر به قیمت 0.1 میلیارد دلار هر ساله برای 5 سال اول و هواپیمای ترابری بزرگ، متوسط و کوچک با هزینه 0.4 میلیارد هر ساله طی 5 سال دوم: 0.4 میلیارد دلار
  • خرید 3 پدافند موشکی برد کوتاه (25 میلیون) ، 1 سامانه برد متوسط (125 میلیون) و یک سامانه برد بلند (200 میلیون) : 0.4 میلیارد دلار
  • 10 فروند یاک130 در نقش آموزشی و پشتیبانی نزدیک و گشت هوایی داخلی : 0.2 میلیارد دلار
  • 20 فروند سوخو30 با شبیه ساز های پرواز، قطعات یدکی و تسلیحات: 1 میلیارد دلار

(انتخاب سوخو30 از آن جهت است که ایران فعلا فقط در پی خرید این جنگنده است)

با توجه به عمر متوسط 30 سال برای هواپیماها طی 20 سال بعد، هر سال:

  • هزینه استهلاک تعمیر و نگهداری (با فرض 300 ساعت پرواز در سال برای هر جنگنده) : 1.6 میلیارد
  • هزینه استهلاک تعمیر و نگهداری (هواپیماهای آواکس، تانکر و ترابری) : 0.4 میلیارد
  • هزینه استهلاک تعمیر و نگهداری (سیستم پدافند زمین به هوا) : رقمی در نظر گرفته نمی شود

(در پایان 30 سال نیروی هوایی: 5 فروند آواکس، 10 فروند تانکر و در حدود 100 فروند انواع هواپیمای ترابری، 100 فروند یاک130 و 200 فروند جنگنده سوخو30 به همراه 30 سامانه دفاع موشکی کوتاه برد و 10 سامانه برد متوسط و 10 سامانه برد بلند برای پدافند هوایی خواهد داشت.)

* پس از نوسازی  بودجه جاری جهت توسعه شبکه رادار و پدافند هوایی در بردهای مختلف خواهد شد

** بودجه ای برای تولید سیستم موشکی تهاجمی بالستیک دوربرد در نظر گرفته نمی شود چرا که دقت آن بسیار کم است و اگر کارایی داشته باشند نیز، تعداد فعلی به عنوان نیروی واکنش سریع کفایت می کند. توسعه موشک های کروز زمین پرتاب و هوا پرتاب همچنین موشک های بالستیک سوخت جامد با برد 100، 200 و 300 کیلومتر باید در چهار چوب بودجه جاری، در دستور کار قرار گیرد که بتواند پایه ای برای استفاده در اتواع موشک تهاجمی و پدافند داخلی قرار گیرد.

4136214_152

سوخو30

.

majalenezami-yak130-1

یاک130

.

.

2: نیروی زمینی و هوانیروز

طی 10 سال اول:

  • 20 فروند بالگرد تهاجمی ( Mi-35 هر فروند 20 میلیون دلار): 400 میلیون دلار
  • 20 فروند بالگرد ترابری (Mi-26 هر فروند 20 میلیون دلار): 400 میلیون دلار
  • 10 پدافند موشکی برد کوتاه (پانتسیر یا تور ، 25 میلیون دلار): 250 میلیون دلار
  • 5 فروند هواپیمای ترابری و 1 فروند تانکر بالگرد (آنتونوف70، آنتونوف140): 250 میلیون دلار

طی 20 سال بعد:

  • هزینه تعمیر و نگهداری بالگردها و هواپیماهای ترابری: 200 میلیون دلار
  • 100 عراداه تانک (T-90 با هزینه تعمیر و نگهداری سالانه،5 میلیون) : 500 میلیون دلار
  • 25+50 عراده نفربر ( BMP-3 & 2*BTR-90M با هزینه تعمیر و نگهداری سالانه،4 میلیون) : 200 میلیون دلار
  • 100 عراده توپ انواع خودکششی (2S3 با هزینه تعمیر و نگهداری سالانه،1 میلیون): 100 میلیون دلار
  • 400 عراده انواع توپ کششی (با هزینه تعمیر و نگهداری سالانه،0.25 میلیون): 100 میلیون دلار
  • 1000 دستگاه خودرو نظامی کلاس GAZ-2975، کامیون و … 100 هزار دلار: 100 میلیون دلار
  • 10000 بسته تجهیزات جدید برای هر نفر شامل سلاح، جلیقه، دوربین و …: 100 میلیون دلار

(در پایان 30 سال نیروی زمینی: 200 فروند بالگرد ترابری، 200 فروند بالگرد تهاجمی، 50 فروند هواپیمای ترابری، 10 فروند تانکر بالگرد، 100 سامانه پدافند موشکی برد کوتاه (علاوه بر سامانه های پدافند کنونی و موشک های فعلی)، 2000 عراده تانک، 750 عراده نفر بر، 2000 عراده توپ خودکششی، 8000 عراده انواع توپ کششی، 20،000 انواع خودرو، بسته تجهیزات برای 200،000 نفر نیروی پیاده را در اختیار خواهد داشت. طی این مدت باید نیروی نظامی از حالت نیروی ناکار آمد وظیفه به نیروی حرفه ای تبدیل شود و خدمت وظیفه به 4 ماه جهت آموزش تکنیک و تاکتیک های نظامی و دوره کد اسلحه محدود شود و از میان این نیروها افراد با مهارت، به صورت نیروی حرفه ای به خدمت گرفته شوند. همچنین تجهیزات غیر قابل استفاده اوراق شده و تجهیزات قابل ارتقا در چهارچوب 6 میلیارد بودجه فعلی ارتقا داده شود.)

* قسمتی از هزینه مهمات و کاربری تجهیزات هوانیروز در قالب بودجه جاری در نظر گرفته شده است چرا که هنوز بخشی از هوانیروز همچنان عملیاتی است.

** بودجه مورد نیاز جهت مهمات مصرفی در بودجه جاری لحاظ شده است

mi-35

بالگرد تهاجمی میل35

.

mi-26

بالگرد ترابری میل26

.

Russian_Air_Force_Ilyushin_Il-76MD_Dvurekov-16

هواپیمای ترابری ایلوشن76

.

an-70

هواپیمای ترابری آنتونوف70

.

1280px-Antonov_An-140_1

هواپیمای ترابری آنتونوف140

.

t-90A

تانک تی90 ای

.

BMP-3

نفربر بی.ام.پی3

.

1280px-BTR-90_(1)

نفربر بی.تی.آر 90 ام

.

2S3_Akatsiya_-2

توپ خودکششی 2.اس.3

.

1280px-GAZ_2975_Tigr

خودرو نظامی گاز 2975- تایگر

.

3: نیروی دریایی

طی 10 سال اول:

  • 1 فروند ناوچه (4500 تنی کلاس گورشکوف به قیمت 400 میلیون دلار): 400 میلیون دلار
  • 1 فروند ناوچه سبک (1500 تنی کلاس گیپارد میلیون دلار): 200 میلیون دلار
  • 1 فروند هواپیمای گشت دریایی و ضد زیر دریایی (هواپیما با بدنه آنتونوف70 و تجهیزات شناسایی و شکار زیر دریایی) تقریبا 120 میلیون دلار یا 2 فروند هواپیمای گشت دریایی (هواپیما با بدنه آنتونوف140 و تجهیزات شناسایی تقریبا 40 میلیون دلار) تقریبا 80 میلیون دلار برای 5 سال اول: متوسط سالی 100 میلیون دلار
  • 1 سامانه پدافند برد متوسط برای 5 سال دوم: 100 میلیون دلار

(انتخاب انتونوف70 به عنوان پایه هواپیمای ضد زیر دریایی، هزینه بسیار کمتر به کارگیری نسبت به ایلوشن76 در دوران خدمت است. در صورتی که به هر دلیلی اوکراین نتواند این هواپیما را برای این منظور بهینه سازی کند گزینه بهتر استفاده از ایلوشن76 است. استفاده از توپولوف به عنوان این هواپیما توصیه نمی شود به علت اینکه تعداد آن بسیار کم و بالارفتن هزینه های مربوطه می شود)

طی 10 سال دوم:

  • هزینه تعمیر و نگهداری و به کار گیری ناوچه های جدید: 100 میلیون دلار
  • 10 فروند بالگرد تهاجمی Mi-35 و ترابری Mi-26 به قیمت 200 میلیون دلار
  • 1 فروند ناوچه (4500 تنی کلاس گورشکوف به قیمت 400 میلیون دلار): 400 میلیون دلار

طی 10 سال سوم:

  • هزینه تعمیر و نگهداری و به کار گیری ناوچه های جدید: 200 میلیون دلار
  • 2 فروند ناوشکن (8500 تنی کلاس Sovremennyy به قیمت هرفروند 1 میلیارد دلار) (با بودجه 4 سال هر سال 500 میلیون دلار)
  • 3 فروند زیردریایی (2300 تنی (شناور) کلاس کیلو به قیمت هرفروند 0.3 میلیارد دلار) (با بودجه 2 سال هر سال 500 میلیون دلار)
  • 5 فروند شناور لجستیک دریایی به قیمت 0.2 میلیارد دلار (با بودجه 2 سال هر سال 500 میلیون دلار)
  • 5 فروند ناوچه سبک (1500 تنی کلاس گیپارد به قیمت 200 میلیون دلار) (با بودجه 2 سال هر سال 500 میلیون دلار)

(در پایان 30 سال نیروی دریایی: 2 فروند ناوشکن، 20 فروند ناوچه، 15 فروند ناوچه سبک، 5 فروند شناور لجستیک دریایی، 2 فروند هواپیمای گشت دریایی بزرگ (گشت دریایی و ضد زیر دریایی بر پایه ایلوشن76) و 6 فروند کوچک (گشت دریایی بر پایه آنتونوف140)، 100 فروند بالگرد ترابری و تهاجمی، 5 سامانه پدافند برد متوسط و 3 فروند زیردریایی کلاس کیلو جدید در اختیار نیروی دریایی خواهد بود که میتواند امنیت دریایی را در خلیج فارس، دریای عمان محدوده قابل قبول در اقیانوس هند و دریای عرب را تامین کند(دریای عرب پهنه‌ای آبی است در شمال شرقی اقیانوس هند، میان شبه‌جزیره عربستان و هندوستان، در شمال متصل به دریای عمان که بهخلیج فارس  میگویند ))

  • عمده هزینه مهمات و کاربری تجهیزات در قالب بودجه جاری در نظر گرفته شده است چرا که خوشبختانه نیروی دریایی همچنان عملیاتی است.

distroyer

ناوشکن 8500 تنی کلاس Sovremennyy

.

Gorshkov Frigate

ناوچه 4500 تنی کلاس گورشکوف

.

Gepard Frigate2

ناوچه سبک 1500 تنی کلاس گیپارد

.

kilo

زیر دریایی 2300 تنی (شناور) کلاس کیلو

.

Oghab

گشت دریایی برپایه آنتونوف140 (بدون حمل سلاح)

لازم به ذکر است در صورت خرید اینگونه تجهیزات برای کلیه نیرو ها، فقط میتوان در مورد نیروی دریایی اندکی پیشرفت داشت و در مود سایر نیروها با توجه به فرسودگی بیش از حد تجهیزات، فقط تجهیزات جدید جایگزین تجهیزات قدیمی خواهد شد و در کل رتبه نظامی ایران ثابت خواهد ماند یا نهایتا 2 الی 3 رتبه بهبود می یابد. البته پس از نوسازی رتبه واقعیت بیشتری نسبت به زمان حال دارد و تجهیزات قابل استفاده هستند. توان نظامی ذکر شده پس از نوسازی، برای بازدارندگی در شرایط سیاسی فعلی کفایت می کند ولی برای بالا بردن توان نظامی باید بودجه نظامی به بیش از 10 میلیارد دلار افزایش یابد. در صورتی که بخواهیم توان برابری نظامی مناسبی در سطح منطقه داشته باشیم باید بودجه نظامی تقریبا در حدود 12 الی 14میلیارد دلار در نظر گرفته شود که معادل 3 الی 3.5 درصد تولید ناخالص ملی فعلی (سال 2014) است.

 

نوشته های مشابه

بستن