کمپانی ساب همیشه جنگنده های خوبی طراحی  میکند  دست کم برخی از انها در بین هم نسل هایشان  خود واقعا عالی بودند ولی از انجای که فروش سلاح نیاز به متحد سیاسی دارد چیزی که سوئد نداشت و یا کم داشت هرگز موفقیت بزرگی به دست نیاورد . برای نمونه جنگنده جی ۳۵ پرنده فوق العاده ای  ولی تنها  در چند کشورها شمال اروپا به خدمت گرفته شد . ویگن  پرنده خوبی بود عملا نسل چهارم بود و نه سوم ولی چون چند منظوره نبود (یک نسخه شکاری یک نسخه تهاجمی و یک نسخه شناسایی داشت) مشتری به دست نیاورد. در دهه ۱۹۸۰ سوئد به دنبال یک پرنده نسل چهارم چند منظره  می گشتند، پرنده ای که بتواند با اف۱۶ و یا میراژ ۲۰۰۰ رقابت کند .  در مرحله  اول خرید اف۱۶ و اف۱۸ بررسی شد ولی باز به سراغ یک طرح ملی رفتند  که در نهایت گرپین نام گرفت. گرپین  جنگنده ای است که بخش های مختلف ان  در امریکا ، انگلستان  و سوئد تولید می شود  اگرچه الکترونیک ان عمدتا سوئدی است ولی بخش های انگلیسی  نیز دارد  و موتور امریکایی است

برای اشنایی با گرپین اینجا را کلیک کنید

گرپین  در سال ۱۹۸۷ به عنوان یک نسل چهارم    اولین پرواز خود را انجام داد شد  و در سال ۱۹۹۷  وارد خدمت شد  . عملا دیرتر  از همه نسل چهارم ها وارد خدمت شد

این جنگنده از نظر مشخصات  دست کم از رقیبان غربی خودش پاینتر بود ویا برتری مشخصی نداشت. در واقع در مرحله اول به نظر می رسد به درد کشوری چون سوئد ویا کشوری با سیاست  های دفاعی مشابه می خورد. این پرنده رقیبانی داشت که  تک موتوره بودند همچون خود گرپین .پرنده های چون اف۱۶ و میراژ ۲۰۰۰  و یا حتی اف۱۸ ولی استریک ایگل  اصلا در کلاس ان نبود زیرا سنگینتر  و تهاجمی تر بود. در شرق در ان زمان اصلا رقیب نداشت  زیرا میگ۲۹ و یا سوخو۲۷  شکاری رهگیر بودند و توان تهاجمی نداشتند(گرپین  چند منظوره بود)

AIR_JAS-39C-D_Hungary_lg

گرپبن دارای  یک موتور اف۴۰۴ بود. این موتور در سوئد  با نام  ار بی ۱۲ تولید می شود  و همان موتور نسبت شده روی اف۱۸ هورنت بود. موتور دارای  رانش ۱۲۱۰۰ پاوند  بدون پس سوز  و ۱۸۱۰۰ پاوند رانش با پس سوز بود .  میراژ ۲۰۰۰ با  موتور ام ۵۳ به ترتیب  ۱۴۵۰۰ و ۲۱۴۰۰ پاوند  رانش در اختیار داشت   ویا اف۱۶  به ترتیب  ۱۷۱۵۵ پاوند و ۲۸۶۰۰ پاوند رانش. البته اینها فقط  نیروی تولید شده موتور بودند وقتی به وزن نگاه میکنید میبینید که گرپین دو تن از اف۱۶ و  کمتر از یک تن از میراژ ۲۰۰۰ سبکتر بود این مسئله باعث شده بود تا رانش به وزنش چندان هم بد نباشد و  رانش کمتر موتور جبران شود  . رانش به وزن گرپین ۰٫۹۶  بود ولی اف۱۶ عدد ۱٫۰۹ و میراژ ۲۰۰۰  عدد  ۰٫۸۷  بود.

هر سه از  نظر بیشترین سرعت برابر بودند اگرچه میراژ ۲۰۰۰ از ان دو دیگر سریعتر بود .

گرپین دار بال دلتا بود که با کمک دو  کانارد زاویه حمله را کنترل میکرد. پرنده چالاکی  بود و کوچکتر  از هر دو پرنده دیگر ولی از سلطان داگ فایت غرب یعنی اف۱۶ چالاکتر نبود و دست کنم بر اساس نمایش های هوایی میراز  ۲۰۰۰ بعد از اف۱۶ چالاکترین بود. در کل گرپین بین جنگندهای غربی و شرقی جنگنده ای با سطح چالاکی متوسط بود

گرپین در نسخه تولید سی و دی دارای رادار PS-05/A سوئدی ساخت اریکسون بود.این رادار با ۱۵۶ کیلوگرم وزن یک رادار پالس داپلر   چند منظوره  بود. توان کامل هوا به زمین  و دریا داشت  و میتوانست  حتی اهداف زمینی  را کشف و یا اهداف متحرک را کشف کند. بیشترین بردش بر علیه یک جنگنده ۱۲۰ کیلومتر بود  اگرچه بیشترین برد ان به ۱۶۰ کیلومتر می رسد . این رادار توان  رهگیر ده هدف و درگیر با دو هدف را داشت و میتواند دست به قفل موشک امرام بزند. در سال ۱۹۸۷ زمانی که این رادار وارد خدمت شد این رادار با راداری ای پی جی ۶۸ جنگنده اف۱۶ سی و دی بلوک ۳۰ ویا ۴۰ (البته نه نسخه های که در دهه ۱۹۹۰ امد)   رادار ای پی جی ۷۳ جنگنده اف۱۸ هورنت و یا رادار RDI میراژ ۲۰۰۰ سی و یا ام برابر بود و کارایی کلی خوبی داشت و در  شرق هم بی رقیب بود اگرچه رادار سازلون میگ۳۱ کارایی بسیار  بهتری داشت(خیلی هم بهتر بود) ولی  توان هوا به زمین  نداشت و رادار ان ۰۱۹ میگ۲۹ و یا ۰۰۱ سوخو۲۷ هم که  نه برد  این رادار را داشتند ، نه توان هوا  به زمین  و نه توان هدایت موشک رادار فعال و نه توان درگیر  همزمان  با دو هدف .

ولی خوب مشکل در دهه ۱۹۹۰ و دهه بعد ان شروع  شد زمانی که نسل  جدید ای پی جی ۶۸(وی۹)  ویا رادار اریه فازی سوپر هورنت، رادار ارایه فازی غیر فعال  سوخو۳۰ و ۳۵  وارد  میدان شد. این رادار دست  کم از نظر برد و توان کشف در سطح مقطعی از رادار گرپین برتر بودند.  حتی رادار میراژ ۲۰۰۰ سری ۵ و ۹ یا همان رادارRDY  برتری زیادی  بر رادار PS-05/A گرپین داشت.

واقعیت این بود که رادار گرپین در دهه ۱۹۸۰ جا مانده بود

در زمینه رادار عملا از تمامی نسل چهارم ها برتر بود بیشتر شبیه یک نسل چهارم نیم  با سه نمایشگر  بزرگی رنگی خود بود…..

کابین گرپین نسخه سی

کابین گرپین نسخه سی

گرپین مسلح به چهار امرام و دو سایدواندر و یک مخزن سوخت

گرپین مسلح به چهار امرام و دو سایدواندر و یک مخزن سوخت

در زمینه تسلیحاتی

 گرپین در نسخه تولید A تاD دارای  هشت جایگاه خارجی بود  که البته تنها در هفت جایگاه سلاح حمل میکرد. این جایگاه ها  شامل دو جایگاه  زیر هر بال و یک جایگاه زیر بدنه  و یک جایگاه  نوک هر بال بود که در مجموع ۴٫۲ تن سلاح حمل میکرد. این میزان کمتر از اف۱۶ با ۱۱ جایگاه بود که البته در هشت جایگاه  جایگاه سلاح حمل  میکرد و میتوان ۷٫۷ تن محموله حمل کند  ویا میراژ ۲۰۰۰ که ۹ جایگاه   با ۶٫۲ تن سلاح داشت  .

برای نمونه در یک گشت هوایی گرپین توان حمل شش موشک هوا به هوا شامل چهار امرام و دو سایدواندر  را دارد ولی تنها یک مخزن سوخت خارجی حمل می کند که برد ان را به ۷۰۰ کیلومتر محدود میکند در حالی که اف۱۶ به همین مقدار سلاح تا سه مخزن سوخت حمل میکند و بسته به مدل بین ۹۶۰ تا ۱۱۰۰ کیلومتر برد دارد ویا میراژ ۲۰۰۰ توان حمل شش موشک و سه مخزن سوخت البته با برد ۸۵۰ تا ۱۱۰۰ کیلومتر دارد

در زمینه حملات هوا  به زمین  هم برای حمل مخزن سوخت و میزان سلاح قابل حمل محدودیت دارد تنها در این زمینه  میگ۲۹ در بین هم نسل ان از گرپین پاینتر بود

 البته در زمینه تنوع تسلیحاتی گرپین  واقعا عالی است.گرپین  سلاح های  هوا  به هوای چون سایدواندر ، IRIS-T  و اسرام(تقریبا تمام برتری ها  رزم هوایی نزدیک جهان غرب) ویا موشک های رادار  فعال چون  امرام  و یا میتئور(که بسیاری ان را بهترین موشک رزم  هوایی رادار جهان می دانند) و  میکا را دارد.  از این رو از میراژ ۲۰۰۰ سر تر است و حتی میتواند اف۱۶ را پشت سر بگذارد و در میان هم نسل های  شرقی خود یعنی  میگ۲۹ و سوخو۲۷ برتری کامل دارد(میگ۲۹  و سوخو۲۷ متکی به ار ۲۷ و ار ۷۷ بودند اگرچه نسخه های ارتقا یافته  ار ۷۷ حمل میکند ولی باز تنوع تسلیحاتی گرپین را ندارد که خوب طبیعی است زیرا گرپین هر سلاح غربی را حمل میکند زیرا دسترس دارد)

در زمینه  تسلیحات هوا به زمین  هم گرپین چیزی کم ندارد. میتوان انواع تسلیحات هدایت لیزری و اپتیک را حمل کند بلکه حتی توان حمل موشک های  کروز  دوربرد چون تاروس با برد ۵۰۰ کیلومتر ، بریمستون، موشک ضد رادار هارم ویا موشک  ضد کشتی سوئدی ار بی اس ۱۵ را حمل کند که یک موشک رادار فعال  است  و نسخه های جدید ان حتی توان تهاجم  زمینی تا برد ۲۰۰ کیلومتر را دارند. از این رو باز از اف۱۶ ، اف۱۸ و یا میراژ ۲۰۰۰ چیزی کم ندارد و باز از رقیبان شرقی خود برتر است (البته نسخه های ارتقا یافته  سوخو۲۷ و میگ۲۹ توان  حمل برخی تسلیحات هوا به زمین را دارند ولی در شرق ما مشابه تاروس ویا بریمستون  را نداریم و باز البته بر نسخه های روسی ایرادی نیست زیرا گرپین به همه تسلیحات غربی دسترسی دارد )

JAS 39A Gripen 39-101 with 4 Maverick AGM 65 missiles on Nato Pylons. Photographer:Jonas TIllgren. Image Rights:All images contained in the Gripen Image Base are the exclusive intellectual property of Gripen International KB and/or the respective photographer and are protected by copyright. All images are free to download and use for non-commercial purposes. If any image is to be published in any printed material (eg magazines, journals, newspapers) or digital media (eg websites and web pages) the words 'Copyright Gripen International' must appear on, or alongside the image. In addition, the name of the photographer must also appear on, or alongside the image. Any failure to comply with the above is considered a breach of copyright.

در تصویر زیر ورودی هوا جایگاهی مخصوص غلاف نشان گذار لیزری ویا جنگ الکترونیک یدده می شود. این جایگاه برای حمل سلاح نیست برای حمل غلاف است

در تصویر زیر ورودی هوا جایگاه مخصوص غلاف نشان گذار لیزری ویا جنگ الکترونیک دیده می شود. این جایگاه برای حمل سلاح نیست برای حمل غلاف است

گرپین و هشت بمب مارک 82

گرپین و هشت بمب مارک ۸۲

 

ولی مشکل اینجا  است که وقتی به برد نگاه می کنید  متوجه می  شود توان تسلیحاتی گرپین  در برد کوتاه و یا با پشتیبانی   سوخت رسان هوایی  مناسب  است

  گرپین دارای  برد انتقالی ۳۲۰۰ کیلومتر با سه مخزن سوخت خارجی است (برخی منابع ۳۰۰۰ کیلومتر) این میزان برای اف۱۶  در نسخه بدون مخزن سوخت تطبیقی ۳۷۰۰ کیلومتر و برای میراژ ۲۰۰۰ عدد ۳۳۰۰ کیلومتر است . گرپین برد انتقالی بیشتر از میگ۲۹ ولی کمتر از سوخو۲۷ دارد.

در یک پرواز رزمی توان حمل مخازن سوخت زیر بال، معمولا فدای حمل سلاح می شود. برای نمونه در یک عملیات  بمب باران معمولی گرپین  توان حمل هشت بمب مارک ۸۲ با وزن  هر یک ۲۲۵ کیلوگرم رادار که دو عدد زیر هر جایگاه  زیر بال  حمل می شود(یعنی کل چهار جایگاه زیر هر دو بال با هشت بمب اشغال می شود). در این رو  گرپین دو موشک   هوا به هوا سر بال و یک مخزن زیر بدنه حمل میکند. یک اف۱۶ میتواند تا شش بمب سقوط  ازاد  زیر بال(سه عدد زیر هر بال)   چهار  موشک هوا به هوا  و سه مخزن سوخت حمل کند. میراژ ۲۰۰۰ در یک لود سنگین توان حمل  دو موشک زیر هر بال دو موشک زیر بدنه، چهار بمب زیر بدنه(در خط مرکزی) دو بمب زیر هر بال و دو مخزن سوخت(یکی زیر هر بال) حمل کند. حتی گرپین  در قیاس  با  اف۱۸ هم کم است ویا سوخو۲۷  و تنها  باز از میگ۲۹ برتر است . از این رو گرپین خوب است ولی زمانی که سوختگیری هوایی داشته  باشید ویا خیلی نخواهید در عمق  خاک دشمن نفوذ کند(البته بستگی به مساحت کشور هم دارد) .

خوب تا اینجا دیدید که گرپین  در نسخه  پاییه A تا D  از نظر توان رزمی با اف۱۶ و میراژ ۲۰۰۰ قابل رقابت نیست دست کن در توان تهاجمی  زیرا بردش کم است و توان حمل تسلیحات  کمتری دارد ولی بدون شکل در درگیری  هوایی هیچ چیز  یز از رقیبان غربی خون حتی  اف۱۸ هورنت یا اف۱۵ ایگل کم ندارد رادارش کارایی لازم را دارد  و تسلیحات بسیار مناسبی  حمل میکند(کلا تنها مشکل گرپین توان حمل محدودتر سلاح و برد کمتر است  ولی از نظر قابلیت تهاجمی و رزم هوایی چیزی کم ندارد). تنها در شرقی نسخه های ارتقا یافته میگ۲۹ مانند اس ام تی ،  اس ام و ای اس ایی ویا سوخو۲۷  اس ام در رزم هوایی توان مقابله و یا مشابه  گرپین را دارند اگرچه باز روسها سلاح های به خوبیIRIS-T ندارند(دست کم فعلا ندارند)

البته گرپین  هزینه عملیات کمتری نسبت به دیگر جنگنده ها دارد برای نمونه حتی یک سوم  هزینه عملیاتی رافال و تایفون  و یا حتی نصف جنگنده های روسی است  ولی قیمت ان تفاوت چشمگیر با اف۱۶ و  حتی سوپر هورنت  ندارد(البته بسته به ابشن های   سوپر هورنت تا ۲۰ میلیون  هم ممکن است اختلاف داشته باشد) ولی بدون شک بسیار  ارزان تر  رافال (بسته به نسخه)تایفون (باز بسته به نسخه) هستند که قیمت بالای  ۹۰   میلیون دلار  دارد.. ولی در کل کشوری که در دهه ۱۹۹۰ و یا دهه بعد گرپین را خرید(نسخه پاییه) باید به غیر از  توانایی چیزی دیگر را نیز مد نظر می گرفته  زیرا  تنها با پولی کمی بیشتر شما می توانید  بلوک های اخر اف۱۶ را خریداری کنید  که توان بیشتری داشت   و یا سوپر هورنت (از میراژ ۲۰۰۰ بگذریم زیرا خط تولید ان تمام شده است)

(((((البته هزینه هر فروند از یک جنگنده تا  ۲۰ % ویا ۳۰% برای کشورها متفاوت  است از ابشن ها  که بگذریم یک کشوری که میخواهد برای اولین بار یک جنگنده را به خدمت بگیرد باید هزینه  بسیار بیشتری را  بدهد زیرا باید زیر بنای لازم در کشور ایجاد شود خدمه اموزش ببینند مهمات و قطعات خریداری کنند ولی همان کشور در سفارش های  سری بعدی  قیمت کمتری را میدهد زیرا بسیاری  از موارد فوق در کشور دیگر موجود است )))))

AIR_JAS-39_Gripens_AGM-65_RBS-15_Taurus_Frontal_lg

در تصویر هر دو گرپین مجهز به ماوریک هستند ولی یکی دو موشک ضد کشتی ار بی اس ۱۵ و دیگری مجهز به موشک تاروس با برد ۵۰۰ کیلومتر هستند

 ولی خوب قرار نبود گرپین تا قیامت با برخی ضعف های خود ادامه دهد

کمپانی ساب با  ورود رقیبانی  جدید مواجه  بود که در دهه ۱۹۹۰ توسعه یافتند  و در دهه  اول قرن  جدید وارد خدمت شدند. رافال  دارای  رادار ارایه  فازی غیر فعال بود که مشخصات برتری نسبت به رادار گرپین دست و البته این  همه داستان نبود رافال از نظر برد انتقالی  و رزمی  بسیاری بهتر از گرپین بود   و سلاح بیشتری حمل می کرد ویا تایفون  که در رادار کاپتور ان کارایی بسیار بهتری نسبت  به رادار کنونی  گرپین داشت و در اینده نیز مجهز به رادار ارایه  فازی می شد  و بماند که ان نیز از نظر ویژگی پرواز برتر از گرپین بود. سوپر هورنت و اف۱۶ نسخه های مجهز به مخازن سوخت تطبیقی به سرعت  فاصله خود را با  گرپین افزایش دادند و جانور جدید با نام اف۳۵ امد که شاید از بسیاری از موارد مانند رادار گریزی  قابلیت رادار و در کل در رزم هوایی از رقیبان غربی برتر بود به غیر   از اف۳۵ که نسل پنجم  است همه رقیبان گرپین نسل ۴٫۵ بودند ولی گرپین در نسل چهار مانده بود

حالا بماند که رقیبان شرقی هم بودن   برای نمونه سوخو۳۰ و ۳۵ از سوخو۲۷ مشتق شده بودند رادار  ارایه  فازی غیر فعال داشتند  و از نظر تسلیحات و برد رزمی برتر از  گرپین بودند و میگ۳۵ نیز در راه بود . (البته جنگنده های روسی هرگز رقیبی برای جنگنده های غربی در بازار نبودند زیرا کشورهای که تا کنون از غرب  خرید می کردند همچنان از غرب خرید  میکنند  زیرا سیستم اینها غربی است  الا که مشکل  سیاسی  داشته باشند زیرا غرب متحدین خود را دارد همان طور که شرق  اینچنین است)

ساب دست به کار  شد و نسخه جدید با نام گرپین ان جی را توسعه داد. این برنامه برای ارتقا گرپین به یک نسل ۴٫۵ بود . این نمونه مجهز به نسخه ارایه فازی فعال همان رادار پی اس ۰۵ البته با نام ES-05 بود.   بیشترین برد این رادار به ۳۵۰ کیلومتر نیز میرسد  ولی برد ان بر ضد یک  هدف یک متر مربعی  ۱۵۰ کیلومتر است و  گفته شده توان درگیر با هشت هدف را دارد و میتواند بدون  حرکت میکانیکی دیش رادار تا ۶۰ درجه در هر سمت و با حرکت مکانیکی دیش تا ۱۰۰ درجه در هر سمت را پوشش دهد .  این رادار حتی توان نقشه برداری سه بعدی را دارد و بر اساس دادهای روی  کاغذ این رادار به خوبی رادار های  موجود ارایه  فازی فعال است   دست کم از نظر کارایی کلی از رادار فعلی تایفون ، رافال، سوخو۳۰ و ۳۵ و همچنین اف۱۶ سی  بلوک ۵۰+ برتر است

تصویری از رادار ارایه فازی فعال گرپین در نسخه ایی و اف

تصویری از رادار ارایه فازی فعال گرپین در نسخه ایی و اف

همچنین این نسخه   مجهز به یک کاونده تصویر ساز حرارتی برای کشف غیر فعال اهداف هوایی و البته به شکل محدودتر زمینی  در دماغه شده است.این سامانه  امید گرپین برای کشف اهداف  پنهانکار دست کن در برد زیر ۵۰ کیلومتر است و در جلوی  شیشه کابین قرار دارد

  این نمونه دارای موتور جنرال الکترونیک اف۴۱۴ است همان موتوری که روی سوپر هورنت نسب است. این موتور با رانش ۱۳۰۰۰ پاوند بدون پس سوز و ۲۲۰۰۰ پاوند با پس سوز توان ابر کروز به گرپین میدهد(توان عبور از  دیوار صوتی بدون پس سوز)  توانی که در غرب تنها رافال و اف۳۵ و اف۲۲  و در غرب پاکفا از ان  بهره می برد. این کار در مصرف سوخت در حالت رزمی تاثیر بسیار دارد. این موتور رانش به وزن  گرپین را بهبود  داده و دست من ۱۵% کم مصرف تر از موتور قبلی است

همچنین این نسخه  سوخت بیشتری دارد   زیرا توان حمل یک مخزن سوخت خارجی بیشتر را دارد و سوخت داخلی نیز کمی افزایش یافته است . نسخه ان جی حتی توان حمل مخازن سوخت تطبیقی  را  نیز در پشت بدنه دارد ولی از قرار معلوم فعلا نسخه اصلی به این نمونه تجهیز نمی شوید .

همان طور که گفته شده از نظر تنوع  تسلیحاتی گرپین جنگنده کاملی است ولی جایگاه خارجی کمتری دارد  ولی این نسخه  دو جایگاه زیر بدنه بیشتر دارد . برای نمونه نسخه  قبلی توان حمل  چهار بمب هدایت لیزری داشت که شامل دو بمب زیر هر بال بود  ولی این نسخه   توان حمل تا هشت بمب لیزری را دارد زیرا نتنها دو جایگاه زیر بدنه افزوده شده بلکه   نزدیک ترین جایگاه زیر بال هم دو شعبه  دارد  میتواند دو بمب حمل کند . از این رو در حالی که نسخه قبلی در یک ترکیبی رزمی می توانست   دو بمب هدایت لیزری (یک بمب زیر هر بال ) دو موشک رادار فعال(یک موشک زیر هر بال) و دو موشک حرارتی(یکی بر نوک هر بال) و یک مخزن سوخت حمل کند  ولی این نسخه  میتواند  دو بمب زیر بدنه، دو موشک رادار زیر بال(یکی  زیر هر بال) دو موشک حرارتی(یکی نوک هر بال) و دو  مخزن سوخت خارجی شامل  یکی زیر هر بال   حمل کند. همچنین نسخه قبلی توان حمل سه مخزن سوخت داشت ولی این نسخه توان حمل چهار مخزن دارد و در واقع  به جای یک مخزن زیر بدنه ، دو  مخزن حمل میکند

jas-39ng-004 (1)

در تصویر دو جایگاه زیر بدنه مشخص است. این نسخه نمونه NG است

در تصویر دو جایگاه زیر بدنه مشخص است. این نسخه نمونه NG است

همچنین این نسخه  میتواند به غیر از دو موشک رادار فعال زیر هر بال در نسخه قبلی ، سه عدد نیز زیر  بدنه حمل کند  و در یک ترکیب میتواند دو مخزن(زیر بدنه) و شش موشک هوا به هوا(شامل دو عدد زیر هر بال و یکی نوک هر بال) و یا دو مخزن(یکی زیر هر بال) و هفت موشک( شامل  سه عدد زیر بدنه و یکی زیر هر  بال و یکی نوک  هر بال) حمل کند

از این رو قابلیت  رزمی  و میزان سوخت و سلاح قابل  حمل در این نسخه  بسیار افزایش یافته است . همچنین  این نسخه توان حمل بمب های ماهواره ای از جمله اس دی بی نیز یافته است

 پروژه  ان جی در قالب  نسخه E و F  تولید می  شود و به غیر از  ارتقا تعدادی از گرپین ها  موجود سوئدی برای برزیل نیز تولید می شود

همان طور که گفته شد در رزم هوایی گرپین  از میگ۲۹ و سوخو۲۷ برتر بود (به دلیل ضعف راداری این دو ) و با اف۱۸، اف۱۶ و میراژ ۲۰۰۰ برابر بود و تنها توان تهاجمی محدودتر داشت که ان هم به برد و سلاح کمتر بر می گشت

این داستان برای گرپین ان جی در برابر میگ۳۵، سوخو۳۰ و ۳۵ ( و البته این سه  جنگنده نسبت به میگ۲۹  و سوخو۲۷ پیشرفته های زیادی در برابر گرپین کردند) ، سوپر هورنت ویا اف۱۶ در بلوک های بالا و رافال تایفون  نیز صدق میکند . اگر در رزم هوایی از همه انها برتر نباشد چیزی کم ندارد

گرپین ایی

گرپین ایی

گرپین ایی

گرپین ایی

این نسخه  نتنها میتئور و میکا بلکه امرام نسخه سی و با برد ۱۰۵ کیلومتر و به زودی امرام نسخه دی با برد ۱۸۰ کیلومتر حمل میکند  و توان  حمل موشک بی نظری مانند  IRIS-T ان را در رزم هوایی نزدیک را دارد(البته نسخه های موجود نیز   توان حملش را دارند ) بر اکثر رقیبان از جمله مدلهای شرقی به دلیل نبودن موشک مشابه  برتر کرده است . ولی همچنان از نظر تهاجمی  دست کم در برابر رافال و یا تایفون در زمینه  میزان سلاح قابل حمل در برد پاینتر  است(حتی نسخه ان جی اگرچه فاصله را توانسته کم کند ولی از بین نبرده است)

خوب دو مورد است که بد نیست به ان اشاره کنم

اول  اینکه قائدتا   نزدیک ترین رقیب گرپین در حال حاظر جنگنده های چون اف۱۶ است تا تایفون  و رافال. بدون شکل گرپین  ان جی از اف۱۶ در بلوک های اخر در زمینه   الکترونیک  برتر و یا دست کم چیزی کم ندارد و  هزینه عملیاتی ان بسیار کمتر  است و جنگنده اینده است .  در شرق  میگ۳۵ و جی ۱۰ نزدیک  ترین رقیب گرپین  هستند. میگ۳۵ با وجود کارایی بالا با در  نظر گرفتن  رادار ولی واقعا قابل قیاس با گرپین نیست. گرپین  در نسخه ایی و اف از نظر برد و میزان سلاح و سوخت بر میگ۳۵ برتری دارد و از طرفی کلا برتری گرپین بر تمامی جنگنده های روسی  تنوع تسلیحاتی بالا ان است که تقریبا  هر سلاح بلوک غرب را حمل میکند و سلاح های چون بیرمستون  اس دی بی، و تاروس حمل میکند که در روسیه نظیر ندارد. در  قیاس با جی ۱۰ و یا جی ۱۰ بی خوب از انجایی   که اطلاعات  زیادی از جی ۱۰ از جمله در زمینه  الکترونیک نیست نمی توان به خوبی اظهار نظر گرفت ولی جی ۱۰ موتور قویتری دارد  و تسلیحات استاندارد چینی  را حمل میکند ولی بدون شک در زمینه کیفیت تولید به پای گرپین نمی رسد  وهمچنین باز تنوع تسلیحاتی تهاجمی گرپین را ندارد(نسخه مسخره  ماجرا این است که جی۱۰ سلاح های چینی مشابه تاروس و اس دی بی ویا ای جی ام ۱۵۴ را حمل میکند که میگ۳۵ نمی تواند حمل کند دلیل ان نیز الگو برداری چین از اکثر طرح های غربی و تلاش به ساخت نسخه های مشابه است).

یک رقیب دیگر نیز است و ان جی اف۱۷ چینی پاکستانی است. جی اف۱۷  از برخی جنبه های قابل  قیاس با گرپین نسخه پاییه است ولی تنها کافی است به جدول پایین مقاله نگاه کنید تا جایگاه ان را در برابر نسخه ایی و اف دریابید

در کل گرپین از جمله در نسخه ان جی  از  هیچ  جنگندهای متعارف (غیر  نسل پنج) از جمله  در  رزم هوایی کم ندارد  شاید برخی جنگنده رادار دوربردتر داشته باشند  ولی در بحث رزم هوایی واقعی برتری خاصی  بر  گرپین ان جی ندارد(از جمله اینکه گرپین سطح مقطعی کمتر از ۲ متر مربع دارد) از این رو گرپین برای کشوری که سیاست  دفاعی دارد واقعا گزینه مناسبی است  ولی در بحث تهاجمی بدون شک به دلیل برد کمتر و توان حمل سلاح کمتر برتری با رافال و تایفون است اگرچه این برتری هم انچنان  نیست از این رو برای کشورهای با مساحت کم ویا دشمنان با مساحت کم گرپین بسیار مناسب است

البته خرید گریپن برای همه کشورها  سفارش نمی شود . گرپین دارای موتور  امریکایی است و برخی از تجهیزات دیگر نیز امریکایی و انگلیسی  هستند  از این رو مشتریان  ان باید اجازه امریکا را دشته باشند با وجود این این پرنده تا کنون  توسط ۵ کشور سفارش داده سده و در اینده با ورود نسخه ان جی که هزینه مناسب  نیز از جمله در زمینه  عملیاتی دارد مشتریان بیشتری خواهد داشت

کابین گرپین ان جی

کابین گرپین ان جی

(مثلا رافال همه چیز ان فرانسوی است   و یا تایفون  که اکثر تجهیزات انگلیسی ایتالیای است ولی باز هم بیاد برای خرید انها با امریکا رابطه خوبی داشت  زیرا امریکا انها را تحت فشار میگذارد و انها  هم برای فروش ده ها  فروند  جنگنده رابطه اقتصادی  چند صد میلیارد  دلاری خود با کشوری  چون امریکا که صاحب  بسیاری  فناوری های  کلیدی  است  که در تمامی  محصولات غربی  به کار رفته به خطر نمی اندازند . ارتش های غربی حتی فرانسه و انگلستان به امریکا رابطه زیادی دارند و از فناوری های  ان استفاده میکنند و فروختن سلاح به دشمن امریکا به معنی محروم  ماندن خودشان از تجارت  و تبادل  فناوری در هر زمینه ای است. برای نمونه فرانسه و اسرائیل را بطه نظامی خود را با چین و ویتنام اغاز نکردن جز با چراغ سبز امریکا ) .

نام گرپین نسخه ایی جی ۱۰ بی اف۱۶ بلوک ۵۲+ جی اف۱۷ بلوک۱
طول ۱۴٫۲ متر ۱۶٫۴۳ متر ۱۵٫۰۶ متر ۱۴٫۹۳ متر
بلندی ۴٫۵ متر ۵٫۷۳ متر ۴٫۸۸ متر ۴٫۷۲ متر
وزن خالی ۷٫۶ تن ۹٫۷تن ۸٫۵ تن ۶٫۵ تن
بیشتری وزن برخاستن ۱۶٫۵ تن ۱۹٫۲ تن ۱۹٫۲تن ۱۲٫۵ تن
سوخت داخلی ۴۲۲۱ لیتر ؟ ۷۳۹۰ لیتر با مخزن سوخت تطبیقی ۴۰۰۰ لیتر
موتور یک موتور جنرال الکترونیک جی ۴۱۴ یک موتور لیولکا AL-31FN یک موتور جنرال الکترونیک اف۱۱۰ یک موتور اردی ۹۳
قدرت موتور ۱۴۲۱۷/ ۲۱۹۰۰ ۱۹۰۰۰/۲۹۰۰۰ ۱۷۵۵۰/۲۸۹۰۰ ۱۱۱۰۶/۱۹۰۰۰
بیشترین سرعت ۲ ماخ ۲٫۲ ماخ ۲ ماخ ۱٫۶ ماخ
برد انتقالی ۳۵۰۰ کیلومتر با چهار مخزن سوخت خارجی و با  مخازن سوخت تطبیقی ۴۰۷۰ کیلومتر ۳۰۰۰ کیلومتر ۴۲۲۰ کیلومتر با مخازن سوخت  تطبیقی ۳۰۰۰ کیلومتر
برد رزمی ۱۳۰۰ کیلومتر با شش  موشک و دو  مخزن سوخت با چهار  موشک و سه مخزن سوخت خارجی  ۱۳۰۰ کیلومتر ۱۶۰۰ کیلومتر با شش موشک و سه مخزن سوخت خارجی ۱۰۰۰  کیلومتر با دو   موشک و سه مخزن سوخت خارجی
سقف پرواز ۱۶۰۰۰ متر ۱۸۰۰۰ متر ۱۵۰۰۰ متر ۱۷۰۰۰ متر
میزان سلاح قابل حمل ده جایگاه با توان حمل ۵٫۲ تن سلاح ۱۱  جایگاه با توان حمل ۷تن سلاح ۱۱ جایگاه با توان حمل ۷٫۷تن سلاح ۷ جایگاه با ۳٫۶ تن
رادار ارایه فازی فعال ارایه فازی فعال پالس داپلر پالس داپلر(در نسخه های اینده ارایه فازی)
قیمت ۱۰۰ میلیون دلار ۳۰ تا ۴۰ میلیون  دلار ۶۰ تا ۷۰ میلیون دلار ۲۰ تا ۳۰ میلیون دلار

گرداوری:عبدالحمید تارخ

41+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar