جنگنده اف16 ویپر و سوپر ویپر

ترجمه:علیرضا شرفی

هند از یک دهه پش به دنبال جایگزینی برای جنگنده سالخورده میگ21 خود میگشت. جنگنده ای که بیش از 800 فروند ان را به خدمت گرفته بود که عمده ان در داخل تولید شده بود.هند در مرحله اول دست به توسعه طرح تجاس زد ولی انقدر این طرح به درازا کشید که مدتی به دنبال یک طرح خارجی رفت. در این میان طی رقابت که چندین جنگنده در ان حضور داشت  رافال پیروز شد و قرار شد 126 فروند رافال وارد خدمت شود تا تجاس خود را برساند

ولی در نهایت برنامه رافال بسیار برای هند گران تمام شد و هند نیز تا به امروز 36 فروند رافال را سفارش داد و مجبور به افزایش  سفارشات جنگنده سوخو30  شد که در داخل از قبل ان را تولید میکرد.با وجود این هند همچنان به بیش از 250 جنگنده نیاز دارد زیرا نتنها هنوز جایگزین مناسب برای میگ21  از راه نرسیده بلکه جنگنده های چون میگ27، میگ29، میراژ 2000 و جگوار هم پا به سن گذاشته اند از این رو هند به دنبال تولید 200 تا 250 جنگنده جدید است

برای اشنایی با دیگر نسخه های اف16 اینجا را کلیک کنید

در این میان لاکهید مارتین سازنده جنگنده همه فن حرفی اف16 که پرفروش ترین جنگنده غربی است و بیش از چهال سال است در خط تولید است در زمان اعلام مناقصه MRCA یا همان مناقصه خرید 126 جنگنده توسط هند، یک نسخه از اف16 را به هند برای تولید در داخل هند پیشنهاد داد که در رقابت شرکت کرد ولی در نهایت مقلوب رافال شد. این نسخه  با نام  F-16IN سوپر ویپر شناخته می شود.

 این پیشنهاد یک بار دیگر باز  بلافاصله بعد از آنکه هند اعلام کرد که قرارداد قرارداد MMRCA(جنگنده چندمنظوره متوسط) که با کمپانی داسو فرانسه منعقد شده بود، به هر دلیلی به هم خورده است، به هند پیشنهاد شد.

F-16IN

اشتباهات و عدم توانایی برقراری ارتباط مناسب طرفین باعث شد تا این قراداد که طبق آن قرار بود یکسری از رافال ها که  با مشخصات مورد نظر هندی ها در فرانسه ساخته شود و باقی آنها تخت لیسناس در خود هند تولید شوند، به هم بخورد و این بدین معناست که هند برای تامین نیاز خود به دنبال جنگنده چندمنظوره ای خواهد گشت که برای پانزده الی بیست سال نیازهایشان را جوابگو باشد تا هند همزمان برنامه های جنگنده های بومی خود را بدون دغدغه دنبال کند و علاوه بر آن بتواند از قرارداد خود با روسیه که طبق آن نسخه ای از پکفا با نام HAL FGFA با مشارکت هند ساخته شود، چیزی بیرون بکشد.

لاکهید مارتین یکی از چندین شرکتی که در مناقصه ی MMRCA, با یک ارتقای بسیار سنگین بر روی یکی از موفق ترین جنگنده های تاریخ  ( F 16) حضور پیدا کرد.به لطف ارتقا های بسیار صورت گرفته روی جنگنده F-16 Super Viper , لاکهید مارتین آن را پیشرفته ترین F 16 می نامد.با ترکیب و ادغام برخی قابلیت های جنگنده های نسل 5 بر روی این جنگنده ی نسل 4 اکنون ما شاهد بهبود هر چه بیشتر توان تهاجمی هوا به هوا و هوا به زمین هستیم.. امرزه این نسخه با نام  F-16V ویپر بازار یابی می شود و برای نامه ای برای ارتقاء جنگنده های اف16 موجود به این استاندارد است

هسته مرکزی ویپر در واقع اف16 بلوک 60 است که برای امارات   ساخته شده و بسیاری  از نظر توانایی به ان نزدیک تر است و البته با در نظر گرفتن اختلاف یک دهه ای بین بلاک 60 و ویپر ، ویپر از فناوری های مدرنتر استفاده میکند

یکی از مهم ترین مواردی که لاکهید مارتین در نظر گرفته , رادار بسیار قدرتمند آرایه فازی فعال  AN/APG 80 می باشد که قبل از نیز بر روی برترین شاهین جنگنده ی دنیا ( بلاک 60 امارات) شاهد بودیم.رادار AN/APG 80 آگاهی کاملی از محیط به خلبان میدهد و همچنین توانایی کشف و رهگیری با دقت بسیار بالایی در تمامی شرایط آب و هوایی را دارد.نیاز به رادار ارایه فازی فعال از جمله نیازهای اعلام شده هند برای مناقصه 126 جنگنده بود و تمامی جنگنده های ان مناقصه حتی اگر روی نسخه های کنونی  چنین راداری نداشتند  باید در نسخه تولید به ان مجهز می شدند

طرح F-16IN سوپر ویپر

طرح اف16 هندی بعدها با نام اف16 وی نیز به سنگاپور پیشنهاد شد اگرچه تفاوتهای در الکترونیک داشت

طرح F-16IN سوپر ویپر

اف16 هندی بشدت تحت تاثیر اف16 بلاک 60 امارتی قرار دارد

این رادار دارای  توان نقشه برداری سه بعدی با دقت کمتر از نیم متر را دارد و میتواند همزمان با 8 تا 10 هدف درگیر شده و دارای  برد کشف 110 کیلومتر بر ضد یک هدف هوایی یک متر مربعی است اگرچه بیشترین برد کشف ان به 220 کیلومتر نیز می رسد  و از 1000 ماژول بر روی انتن خود استفاده میکند

همچنین   قرار شد  این نسخه   دارای یک سیستم کشف و جستجوی حرارتی (IRST ) نیز  بشود اگرچه در ماکت های که از ان به نمایش در امد دست کم به شکل ثابت چنین سامانه ای را نداشت  ولی میتوان مانند نسخه اماراتی  دارای چنین سامانه ای بشود

این نسخه همچنین دارای توانایی جنگ های شبکه محور را با استفاده از دیتا لینک های خود را دارد که به آن اجازه میدهد تمامی اطلاعات هر واحد مانند دیگر جنگنده ها  ناو ها   اواکس ها و…. در لحظه با هم به اشتراک بگذارند. این خط ارتباطی از نوع لینک16 است و به سوپر  ویپر اجازه میدهد تا درک بهتری از میدان جنگ داشته  باشد

در بخش الکترونیک نیز ریتون یک ارتقا بر روی کامپیوتر و پردازنده های آن داد تا در میدان نبرد کارایی بهتری داشته باشند که بخشی از ارتقا قابل ملاحظه فالکن in باشد

در بخش کاکپیت نیز دارای سه نمایشگر چند منظوره رنگی بزرگ بود که هر اطلاعاتی را که خلبان میخواست در اختیار او قرار میداد به علاوه دارای هلمت بسیار پیشرفته ای برای نمایش دیگر اطلاعات به خلبان بود و امکانات دیگری نیز داشت (JHMCD) . این هملت با موشک سایدواندر ایکس هماهنگ است و میتواند موشکی را بدون قفل به هر جهتی شلیک کند تا خودش هدف را کسب و روی ان قفل کند

در بخش موتوری نیز شامل یک ارتقا بر روی موتور جنرال الکتریک F110-132a در قسمت پیشران شد که توانایی ایجاد 32000 پوند نیرو را داشت. این پیشرانه نیز در واقع نسخه ارتقاء یافته  پیشرانه  General Electric F110-GE-132 است که روی  اف16 امارتی نصب شده بود و همین میزان رانش ایجاد میکرد و عمر ان 6000 ساعت است که قابل ارتقا تا 8000 ساعت نیز میباشد

جنگنده اف16 ویپر و سوپر ویپر

سوپر ویپر همانند بلوک های اخر اف16 سی و دی و همچنین بلاک60 توان حمل دو مخزن تطبیقی سی اف تی را در پشت جنگنده دو طرف دارد. این طرح زمانی با سرمایه گذاری امارات روی اف16 بلوک 60 ایجاد شد . هر مخزن  دارای ظرفیت 1136 لیتر است و برای مدتی با تغییر یک اف16 اماراتی طی مناقصه هند یک  لوله سوختگیری هوایی روی یک از این مخزنها نصب شده که دلیل ان نیز این بود که  نیروی هوایی هند تنها توان سوختگیری با شلینگ را دارد در الی که اف16 تنها با روش تلسکوپی سوختگیری میکند

از نظر تسلیحاتی این نسخه  مشابه نسخه های دیگر از جمله بلوک 60 بود. دارای  11 جایگاه تسلیحاتی  شامل سه عدد زیر هر بال یکی نوک هر بال و سه عدد در زیر ورودی  هوا بود که از این 11 جایگاه دو عدد انها برای حمل غلاف(دو جایگاه  زیر ورودی  و یا به عبارتی کنار ورودی  هوا) یک جایگاه  برای حمل غلاف و سوخت(جایگاه  زیر بدنه) و ما بقی برای حمل سلاح بود. این هواپیما توان حمل تمامی تسلیحات  اف16  مانند امرام سایدواندر  و انواع  بمب های هدایت  شونده لیزری و و ماهواره ای  و موشک های  کروز و یا هر سلاحی که هندی ها میخواستند را دارد

لازم به ذکر است اگرچه F-16IN طرح بر اساس اف16 بلوک 60 است ولی طرح پیشنهادی اول لاکهید پرنده ای بسیار متفاوت بود و مجهز به بالهای دلتای بزرگی بود .طرح اصلی (اولیه)   که حدود 20 درصد از F 16 بزرگتر بود و مجهز به موتور سوپر هورنت بود که در نهایت تصمیم بر این شد که طرح اصلی رها شده و جنگنده شبیه بلاک 52 و بلاک 60 باشد.

طرح اولیه که بسیار متفاوت تر از طرح اصلی بود و هزینه توسعه ان برای هند بسیار گران تمام می شد

جنگنده اف16 ویپر و سوپر ویپر

ازمایش لوله سوختگیری هوایی روی اف16 تغییر یافته اماراتی

اما هند تصمیم گرفت تا نسخه ای متمایز شده از این طرح را با توجه به نیاز خود به آمریکا سفارش دهد.نتیجه ی نهایی برترین اف 16 ( البته روی کاغذ) شد هر چند که به نظر می آید طرح اولیه,طرح برتر بود.

در نهایت هنوز پیشنهاد این نسخه به هند باقی مانده است ولی هند به شکل خاص دنبال یک جنگنده  دو موتوره است و البته به نظر انها (که درست هم میگویند) اگرچه اف16 طرح فوق العاده ای است ولی برای هند که هرگز اف16 نداشته بهتر است به سراغ طرح های اینده دار تری مانند  رافال  و یا سوپر هورنت برود

 با وجود اینکه برنامه ویپر  و سوپر ویپر در هند به جای نرسید ولی ویپر تبدیل به استاندارد محبوبی برای دارندگان اف16 شد به شکلی که تاکنون سنگاپور، تایوان و بحرین از جمله دارندگان اف16 هستند که به دنبال ارتقاء اف16 خود به استاندارد ویپر هستند

 

دسته بندی شده در: