نیروی دریایی امریکا در جنگ جهانی دوم از بمب افکن شیرجه روی اس دی بی استفاده میکرد. این بمب افکن موفقیت بسیار داشت و صده ها کشتی ژاپنی ها  از جمله ناو های هواپیما بر ژاپنی ها  را طی  حملات هوایی غرق کرد  ولی در همان  زمان نیز بمب افکن کهنه ای به حساب می امد  و نیروی دریایی ان را با بمب افکن اس بی ۲ سی جایگزین کرد ولی نیروی دریای نیاز به یک جنگنده تهاجمی شیرجه روی بهتر داشت

نیروی دریایی یک قرار داد در سال ۱۹۴۴ با داگلاس برای تولید یک نسخه پیشرفته تر اس بی  ۲ سی با موتور قویتر و سه خدمه امضا کرد. نتیجه این قرار  داد ساخت دو هواپیما با نام های تی بی ۲ دی و بی تی دی -۱ بود که هیچ کدام به جای نرسیدند. نیروی دریایی یک جنگنده تهاجمی تک سرنشینه میخواست که چالاک باشد و بتواند نقش یک جنگنده بمب افکن را بازی کند. داگلاس  طرح تی بی ۲ سی  را  اصلاح کرد و طرح جدید در ۱۸ مارس سال۱۹۴۶ به پرواز در امد و نیروی دریایی طی ازمایشات خواهند به خدمت گیری ان شد

پرنده جدید در سال  ۱۹۴۶ با نام رسمی A-1 اسکای ریدر وارد خدمت نیروی دریایی شد

نخستین نمونه تولید این پرندهAD-1 نامیده شد. این پرنده توسط تیم طراحی به سرپرستی دو نفر با نام های Leo Devlin and Gene Root طراحی شد. اسکای ریدر یک جنگنده تمام فلزی   با بالی در پایین بدنه و ارابه های فرود جمع شونده بود و از یک موتور پیستونی شعاعی بهره می برد. هواپیما از یک موتور پیستونی شعاعی ۱۸ سیلندر ویرگیت ار-۳۳۵۰-۲۴ دبلیو با قدرت ۲۵۰۰ اسب بخار بهره میبرد که قدرت قابل توجه ای بود.موتور ویرگیت ار ۳۳۵۰ یکی از پر قدرت ترین و محبوب ترین موتور های پیستونی دوران خود بود که روی هواپیماهای چون دی سی ۷ و ب۲۹ نیز نصب شده بود. موتور دارای یک سوپر شارژ تک سرعته دو مرحله ای بود و هواپیما از یک  ملخ چهار تیغه  بهره می برد و موتور با روغن خنک می شود

1336268

هواپیما تنها دارای یک مخزن سوخت داخلی انهم در پشت کابین خلبان با ظرفیت سوخت ۱۳۲۵  لیتر سوخت بود. هواپیما دارای بالی بزرگ با ۶ درجه عقب رفتگی بود و از یک فلاپ یک تکه بزرگ در هر بال بهره میبرد که همیشه خلبانان اسکای ریدر از ان به عنوان یک جنگنده چالاک نام می بردند. همچنین دو ترمز هوایی در انتهای هواپیما (دو طرف بدنه) قرار داشت که برای کاهش سرعت از جمله در زمان بمب باران شیرجه ای استفاده می شد

هواپیما در هر ریشه بار دارای یک توپ  ۲۰ م م ام۳ با ۲۰۰ گلوله بود. این توپ توان اتش ۷۰۰ گلوله بر دقیقه داشت و اصالتا انگلیسی بود.  اسکای ریدر دارای یک جایگاه حمل سلاح زیر بدنه، یکی زیر ریشه هر بال و شش عدد زیر هر بال بود و در مجموع ۱۵ جایگاه جنگ افزاری حمل میکرد . برجک زیر بدنه ۱۶۳۰ کیلوگرم سلاح حمل میکرد و هر یکی از جایگاه زیر ریشه با ۱۳۶۰ کیلوگرم و هر یکی از شش جایگاه زیر بال ۲۲۵ کیلوگرم سلاح حمل می کرد. در مجموع توان حمل ۳۶۳۰ کیلوگرم سلاح را داشت که در نوع خود و در زمان خوب بسیار عالی بود و تا  یک دهه بعد نیز اکثر جتها چنین توانی را نداشتند

می شد در جایگاه زیر بدنه یک مخزن سوخت خارجی ۵۶۵ لیتری قرار دارد و در جایگاه زیر ریشه بال یک مخزن ۱۱۴۰ لیتری  . چیدمان تسلیحاتی اسکای ریدر در زمان خود بسیار تنوع داشت. مثلا معمولا تا ۱۲ بمب ۱۱۵ کیلوگرمی و یه بمب ۲۲۵ کیلوگرمی را حمل میکرد ویا  سه بمب ۴۵۰ کیلوگرمی  با ۱۲ غلاف راکت هر کدام شامل ۷ راکت (۸۴ راکت)وبا تا ۱۲ غلاف راکت هر کدام با ۴ راکت ۱۲۷ م م  (۴۸ راکت)در کنار دو بمب ۲۲۵ کیلوگرمی . البته غلاف ۴ تایی راکت ۱۲۷ م م زانی مربوط به جنگ ویتنام بود در جنگ کره و  دهه ۱۹۵۰ این پرنده زیر هر جایگاه زیر بال یک راکت ۱۲۷ م م حمل میکرد که به عبارتی ۱۲ راکت و دو بمب می شد

خلبان دارای یک کابین حبابی با میدان دید بسیار عالی بود ولی فاقد صندلی پرتاب شونده بود و از سامانه شناسایی دوست از دشمن و یک رادیویی دوربرد بهره میبرد.اسکای ریدر میتواند با سرعت ۵۹۰ کیلومتر بر ساعت و پرواز کند و برد انتقالی ان ۲۵۰۰ کیلومتر و با ۲٫۷ تن سلاح ۸۰۰ کیلومتر بود

DfXAElT A-1H, 56th SOW, SEA, Anita Michelle, G. Merritt 69c5dee767e168919f54b0a29ea45035 skyraider-3

۲۴۲ فروند از نسخه AD-1 ساخته شد  که بر اساس ان یک نسخه جنگ الکترونیک با نام AD-1Q نیز توسعه یافت که دارای یک خدمه دوم کاربر سامانه جنگ الکترونیک در یک محفظه درون بدنه هواپیما در پشت کابین خلبان بود و  از دو پنجره کوچک(ِکی در هر سمت) به بیرون دید داشت. ۳۵ فروند از این مدل ساخته شد  که دارای توان حمل غلاف جنگ الکترونیک  زیر بال بود

AD-1 به عنوان اولین نسخه تولید مشکلاتی داشت که به زودی انها را برطرف کرد . با اصلاحاتی نسخه جدید AD-1S ساخته شد  در این نسخه موتور پرتوان تر ویرگیت ۳۳۵۰-۲۶ دبلیو با توان ۳۰۲۰ اسب بخار قرار  داده شده بود و مخزن سوخت داخلی به ۱۴۴۰ لیتر افزایش یافت . بعد از ان نسخه جدید AD-2 ساخته شد   که دارای موتور قویتر ۲۷۰۰ اسب بخاری بود . این نسخه در سال ۱۹۴۸ ساخته شد و در مجموع ۱۵۶ فروند ان تولید شد . بر اساس AD-2  نسخه کنترل از راه دور AD-2D ساخته شد که برای پرواز در محله انفجار اتمی و جمع اوری داده های تحقیقاتی بود. همچنین ۲۲ فروند نسخه جنگ الکترونیک AD-2Q نیز ساخته شد

نسخه بعدی AD-3 بود . این نسخه دارای بالی کشیده تر و ارابه فرود بزرگتر بود و از یک خلبان خودکار بهره میبرد.۱۲۳ فروند از این نسخه به اضافه ۲۳ فروند نسخه جنگ الکترونیک ان ساخته شد .نسخه با نام AD-3N نسخه رزم شبانه ساخته شد که درون بدنه دارای دو خدمه بود. البته فضا برای دو خدمه کم بود ولی آنها مسئوال کار با رادار  AN/APS-4 بود که به شکل غلاف زیر بال نصب می شد. این نسخه برای شکار ، بمب افکن های دشمن در شب ساخته شده بود و ۱۵ فروند ان تولید شد

بر اساس نسخه شبانه N یک نسخه هشدار دهنده یا همان اواکس  با نام AD-3W ساخته شد که ان نیز دارای دو خدمه بود و در زیر بدنه دارای یک رادار جستجوی سطحی AN/APS-20A  برای کشف زیر دریای ها روی اب و امده ویا شناوری های دشمن و  همچنین هواپیماهای دشمن  بود که درون یک برآمدگی مشخص بود و برد ان به ۵۰ کیلومتر می رسید . در پشت کابین خلبان یک برامدگی شبیه کابین دوم بود ولی محل قرار گیری تجهیزات الکترونیک بود.این هواپیما نخستین اواکس  نیروی دریایی امریکا بود که در سال ۱۹۵۱ عملیاتی شد و ۳۱ فروند ان ساخته شد

نسخه جنگ الکترونیک با دو سرنشین. سرنشین دوم درون بدنه قرار دارد و از پنچره کوچک به بیرون دید دارد

نسخه جنگ الکترونیک با دو سرنشین. سرنشین دوم درون بدنه قرار دارد و از پنچره کوچک به بیرون دید دارد

بر اساس نسخه دبلیو یا همان نسخه اواکس نسخه  ضد زیر دریایی AD-3E ساخته شد. این نمونه  مشابه نمونه قبلی دارای یک رادار زیر  بدنه و دو کاربر درون بدنه بود و میتوانست بمب های زیر ابی را حمل کند ولی فاقد سونار بود

نسخه AD-4 نسخه بعدی این هواپیما بود که دارای موتور  ار ۳۳۵۰ -۲۶دبلیو ای  با قدرت ۲۷۰۰ اسب بخار بود. اگرچه قدرت کاهش یافت بود ولی اطمینان پذیر موتور افزایش و مصرف سوخت کاهش یافته بود. کابین خلبان اصلاح شد و مجهز به شیشه زد گلوله شد . همچنین هواپیما در این نسخه در هر بال دارای دو توپ ۲۰ م م در مجموع ۴ توپ هر توپ با ۲۰۰ گلوله مجهز شد . ۳۷۵ فروند از این نسخه ساخته شد

یک نسخه بر اساس این نسخه با نام AD-4B برای پرتاب بمب اتمی  ساخته شد که البته از تبدیل ۳۷ فروند نسخه AD-4 به این مدل به دست امد. این نسخه نیز دارای نسخه N برای رزم شبانه، نسخهQ برای جنگ الکترونیک، نسخه W یا همان نسخه اواکس ، نسخه  Lکه به جای چرخ دارای اسکی  برای فرود روی برف بود و در جنگ کره از ان استفاده شد

نسخه اواکس AD-4W

نسخه اواکس AD-4W

نسخه اواکس AD-5W

نسخه اواکس AD-5W

نسخه AD-5 بعد از جنگ کره ساخته شد. این مدل با دیگر مدل های اسکای ریدر فرق زیادی داشت. هواپیما کشیده تر و پهنتر شد و یک خدمه دیگر در کنار خلبان قرار گرفت. میشد بسته به پیکر بندی حتی دو خدمه دیگر نیز پشت سر خلبان قرار داد .ترمز هوایی دو طرف بدنه حذف و یک ترمز یک تکه زیر بدنه قرار  داده شد . ۲۱۲ فروند از این مدل ساخته شد ولی داشتن دو خدمه کنار هم این هواپیما را برای نقش های دیگر بسیار مفید کرده بود از این رو بر اساس این مدل  یک نسخه W یا همان اواکس ساخته شد که البته دیگر دو همه دورن بدنه قرار نداشتن بلکه پشت سر خلبان درون یک کابین قرار داشتند اگرچه دور کابین پوشانه شده بود و تنها دو پنچره داشت، یک نسخه  ضد زیر دریایی S ساخته شد که دارای یک کاونده الکترومغناطیسی نیز بود ولی تنها یک فروند ان ساخته شد. همچنین یک نسخه امبولانس با توان حمل چهار بیمار و یک نسخه حمل نقل با توان حمل هشت نفر نیز ساخته شد

در ادامه دو نسخه تک سرنشین رزمی دیگر با نام AD-6 و AD-7 نیز ساخته شد که تنها در برخی جزئیات مانند سوخت و اونیک با نسخه AD-4 فرق داشتند. نسخه AD-6 با رقم تولید ۷۱۳ فروند پر تولیدترین نسخه اسکای ریدر بود که دارای یک سامانه هدفگیر برای پرتاب بمب در ارتفاع بالا تر بود و میتوانست  یک محموله ۱۶۰۰ کیلوگرمی را زیر بدنه حمل کند

AD-5

AD-5

نسخه ضد زیر دریایی

نسخه ضد زیر دریایی

اسکای ریدر پرنده بسیار پر سر صدا ، روغنی و دود زا بود ولی خلبان نیروی دریایی به ان لقب “مرد” را دادند. این لقب نشان دهده کارایی این پرنده بود.اسکای ریدر به  جنگ جهانی دوم نرسید و اولین جنگی که در ان شرکت کرد جنگ کره بود. طی جنگ کره نشان داد در نقش پشتیبانی هوایی نزدیک و تهاجمی به دلیل مدامت پروازی بیش از ۱۰ ساعت از همه جتها در این زمنیه برتر است. اسکای ریدر جنگنده سریعی نبود ولی همین سرعت کم برای نقش پشتیبانی هوایی نزدیک کافی بود . در این جنگ اسکای ریدر برای  پشتیبانی هوایی نزدیک از راکت و برای نابودی اهداف بزرگ از بمب استفاده می کردند. در این جنگ نیروی دریایی و تفنگداران دریایی از اسکای ریدر استفاده کردند و در مجموع ۱۲۷ فروند ان از دست رفت که ۱۰۱ فروند ن بر اثر اتش دشمن بود

ولی شاید شهرت اسکای ریدر این است که در دهه ۱۹۶۰ در عصر جتها در جنگ ویتنام نیز حضور داشت.  با وجود ای ۴ اسکای هاوک در خدمت نیروی دریایی و تفنگداران دریایی همچنان از اسکای ریدر استفاده میکردند . این پرنده در ویتنام عملیات نفوذی انجام نمیداد زیرا دیگر برای چنین کاری زیادی کند و پیر بود ولی دست به حمله به نیروی های ویتکونگ میزد و دست کم در دو درگیری هوایی دو میگ۱۷ را سرنگون کرد . حضور اسکای ریدر در ویتنام از سال ۱۹۶۸ کاهش یافت ولی با بالا رفتن تلفاتش در ویتنام با نسل دوم اسکای هاوک و همچنین پرنده ای چون ای ۷ کروسیر جایگزین شد. در مجموع ۳۰۸ فروند ان در ویتنام از دست رفت

VC12AD4W 1339024 a1skyraider-v003

این پرنده در نیروی دریایی انگلستان نیز خدمت کرد. البته در انگلستان نسخه هشدار دهنده یا همان اواکس به خدمت گرفته شد که تا سال ۱۹۷۶ نیز در خدمت باقی ماند

فرانسه صد فروند این پرنده را در دهه ۱۹۵۰ به خدمت گرفت که همگی دست دوم بودند و از انها در جنگ الجزایر استفاده کرد.  در دهه ۱۹۵۰ همچنین بسیاری از کشورهای افریقای چون چاد،گابون، کامرون افریقای مرکزی از این پرنده به صورت دست دوم بهره بردند  البته چند کشور دیگر نیز صاحب این پرنده شدند

0609976

نسخه A1E در ویتنام با یک بمب تریموباریک

نسخه A1E در ویتنام با یک بمب تریموباریک

مشخصات

طول:۱۱٫۸۴ متر

بلندی:۴٫۷ متر

وزن خالی:۵٫۴ تن

بیشترین وزن برخاستن:۱۱٫۳ تن

موتور پیستونی ویرگیت ار ۳۳۵۰  با ۲۷۰۰ اسب بخار قدرت

بیشترین سرعت:۵۱۸ کیلومتر بر ساعت

سرعت کروز:۳۱۹ کیلومتر بر ساعت

ارتفاع پروازی:۸۶۰۰ متر

تسلیحات: چهار توپ ۲۰ م م  و  ۳٫۶ تن سلاح در ۱۵ جایگاه تسلیحاتی

ترجمه: عبدالحمید تارخ

منابع:

http://skyraider.org

17+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar

6 دیدگاه

  • با عرض سلام و دست مریزاد .دو پیشنهاد داشتم و یک نظر .از این مقاله خیلی خوشم اومد ، جامع و مانع بود . کاش ایران مبنای تولید هواپیماش روداز همین مدلهای ابتدایی میذاشت تا از نظر طراحی و زیرساخت انقدر ناقص نمیماند و تجاربش در زمینه طراحی هواپیما کامل میبود . انگار این هواپیما از p51 موستانگ هم بهتره . و همین الان هم میتونه از توکانو و مشابهانش سرتر عمل کنه . پیشنهاد اولم اینکه ، چرا یه مجله جنگک افزاری با همین اسم منتشردنمیکنید !؟ هم توان علمیش رو دارید و هم بازارش هست ….دوم گزارش و مقالاتی در مورد جنگ به شکل کلیش هم در اینجا بگذارید خوبه ، مثلا نقد عملیات ایران ، آمریکا .تاریخ جنگها مثل جنگ هایج انی و منطقه‌ای …این مطالب میتونه در کنار گزارش ودمقالات جنگ افزاری بسیار سودمند باشه ….

    0
    • سلام خوب یکی از راه های برای مقابله هوایی با گروهی چون داعش استفاده از نسخه مسلح هواپیمای چن سوپر توکانو است …البته موتور پیستونی با چنین قدرتی که روی اسکای ریدر نصب است نداریم و ساختش هم برای بسیار سخت است ولی میتوانیم موتور توربوپراپ وارد کنیم و چنین طرحی توسعه بدیم

      0
  • با عرض سلام و خسته نباشید خدمت اقای تارخ  ممنون که در باره هواپیماهای  قدیمی گزاشتین واقعا اطلاعات در مورد هواپیما و ناو های جنگی جنگ چهانی دوم خیلی که ممنون از سایت خوبتون

    0