تاریخچه ساخت سلاحی که امروزه ان را ژ۳ می نامیم  به سالهای اخر جنگ جهانی دوم بر می گردد. زمانی که شرکت موزر تصمیم گرفت یک سلاح تهاجمی بر  مبنایی کالیبر جدید ۷٫۹۲  م م با پوکه های ۳۳ م م تولید کند که دارای  سیستم مسلح سازی غلطکی مشابه مسلسل ام جی ۴۲ بود. این سلاح با نام StG 45 در می سال ۱۹۴۵ تولید شد ولی کمتر  از صد قبضه ان تولید شد

مهندسین  این شرکت در سال های ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ در فرانسه  سلاح تهاجمی  CEAM مدل ۱۹۵۰ را توسعه دادند که دارای  کالیبر  ۷٫۶۲ با پوکه های ۳۵ م م بود و تحویل ارتش  فرانسه شد. این سلاح مشابه سلاح اس تی جی ۴۵ بود. مهندسین این شرکت در دهه ۱۹۵۰ به اسپانیا  رفتند و در انجا سلاح CETME  را توسعه دادند . این سلاح اول با کالیبر ۷٫۹۲ با پوکه ۴۰ م م توسعه یافت   ولی از میانه دهه ۱۹۵۰ با ورود کالیبر  جدید ۷٫۶۲ م م با پوکه های ۵۱ م م  از این کالیبر استفاده کرد

سلاح CEAM فرانسوی

سلاح CEAM فرانسوی

CETME اسپانیا

CETME اسپانیا

در سال ۱۹۵۶ المانی ها که سه سال بود از تشکیل ارتش جدیدشان  می گذشت تصمیم به خدمت گیری سلاح فن فال گرفت که شهرت بسیار در ان دوران داشت  ولی به دلیل اشغال بلژیک  توسط المان نازی در جنگ جهانی دوم بلژیک حاظر به فروختن و تولید تحت امتیاز فن فال در المان نشد از این رو شرکت هکلر اند کخ المان به دنبال سلاح بومی رفت

المان تعداد  سلاح CETME  با کالیبر ۷٫۶۲ م م از اسپانیا  خرید و بعد دست به تولید نسخه بومی ان با ارتقائاتی در هکلر اند  کخ المان زد و به نام ژ۳ را داد در واقع این طرح یک نسخه داخلی از یک سلاح اسپانیایی  است که در فرانسه توسعه یافته بود و اصلش به المان بر میگشت

سلاح ژ۳ یک سلاح تهاجمی است که البته بسیاری   را به دلیل  طول و وزنش  دفاعی میدانند. این سلاح دارای   سیستم مسلح سازی  به شکل مستقیم  با گاز باروت است  که دارای وزن کامل ۴٫۱ کیلوگرم در نسخه قنداق  ثابت و طول ۱۰۲۵ م م (یک متر) در همین  نسخه است. ژ۳ از کالیبر  ۷٫۶۲ م م با پوکه های ۵۱ م م استفاده میکند که مهمات استاندارد  ناتو بود. این کالیبر  بزرگ و قدرتمند بود ولی لگد  زیاد و گاز باروت زیادی تولید می کرد  واقعیت  این بود که زیادی برای یک سلاح تهاجمی بزرگ بود

ژ3

ژ۳

سلاح دارای  بدنه ای از مواد پلاستیک است و قنداق ، روپوش لوله در بالا و پایین و قبضه تپانچه ای شکل پلاستیکی  هستند . الات متحرک غلطکی است که یکی از نقاط ضعف ان است زیرا بسیار به گرد و غبار و گاز باروت حساس است اگرچه  به کیفیت  تولید رابطه  مستقیم  دارد. سلاح برای جدا سازی  از هم وابسته به چند پین در جلو و عقب  است که میتوان با ان قنداق ، و روپوش لوله را  باز کرد.دارای  گلنگدن(دستگیر مسلح سازی) در سمت چپ سلاح روی لوله است که باید اهرم را به طرف بالا داد و بعد عقب  کشید و با یک ضربه  به طرف جلو داد تا سلاح مسلح شود. تا زمانی که گلنگدن عقب است سلاح حالت ضامن  دارد و شلیک نمی کند  اگرچه تنها یک ضربه کوچک  دست  به دستگره گلنگدن باعث به جلو رفتن ان و مسلح سازی سلاح می شود

دریچه پوکه پران سمت راست است  و دستگیره گلنگدن  در هنگام شلیک ثابت است. برگه نازم اتش در سمت چپ قرار دارد . این برگه در سه حالت قابل تنظیم است. بالا حالت ضامن ، وسط تک تیر و پایین رگبار است.  سلاح توان اتش ۵۰۰ تا ۶۰۰ گلوله بر دقیقه  را دارد و سرعت دهانه ان ۸۰۰ متر بر ثانیه  است و طول لوله ان در نسخه استاندارد ۴۵۰ م م است

ژ۳ دارای دو الت  هدفگیری است. یکی مگسک در جلو و دیگری  سایت هدفگیری در عقب  که چرخش است  و برای اتش در ۱۰۰، ۲۰۰، ۳۰۰ و ۴۰۰ متری تنظیم شده است. برد موثر اتش  این سلاح ۴۰۰ تا ۵۰۰ متر است ولی با دوربین  ۸۰۰ متر است . این سلاح به دلیل  نزدیکی سایت هدفگیر عقب به چشم  تیر انداز دقت بالای  دست کم در درگیر با اهداف ثابت دارد

maxresdefault

سلاح دارای  خشاب ۲۰ فشنگه  به شکل استاندارد است. استفاده از خشاب ۲۰ فشنگه در سلاح های  کالیبر ۷٫۶۲ ناتو مانند سلاح فن فال و یا ام۱۴ عادی بود ولی در برابر خشاب ۳۰ گلوله ای ای کی ۴۷  و یا ام۱۶ کم بود اگرچه خشاب منحنی  ۳۰ فشنگه نیز برای این سلاح و حتی خشاب ۵۰ گلوله ای قابلمه ای  برایش توسعه یافت ولی همیشه خشاب اصلی ۲۰ فشنگه بود

ژ۳ دارای قنداق   ثابت در اکثر  نسخه های است که از  پلاستیک ساخته شده . کیفیت  و مقاومت قنداق به کیفیت تولید بستگی  دارد و البته  نسخه قنداق  تاشو ان نیز در دستراس است . ژ۳ سلاح دقیق  و قدرتمندی است ولی لگد بدی دارد شلیک رگبار  با ان نیاز به تسلط  کافی و نیروی بدنی است و کیفیت تولید به شدت بر  کارایی ان تاثیر دارد.مثلا نسخه های  تولید قبل و بعد از انقلاب در ایران در کیفیت خیلی فرق دارند و کیفیت  پایین این سلاح باعث گیر کردن ان حتی بعد از شلیک یک خشاب و یا دو خشاب به شکل رگبار است

wm_829972

سه نوع ژ3.. از بالا به پایین...نسخه قنداق ثابت ، نسخه قنداق کشویی و پایین سنخه کاربین لوله کوتاه

سه نوع ژ۳٫٫ از بالا به پایین…نسخه قنداق ثابت ، نسخه قنداق کشویی و پایین سنخه کاربین لوله کوتاه

نسخه کوتاهی با نام PIP

نسخه کوتاهی با نام PIP

مدل های مختلف

G3: همان نسخه تولید شده سلاح  CETME Modelo B در المان

G3A1: نسخه اولیه تولید از سلاح اصلاح شده در المان

G3A2: یک نسخه  تولید در تعداد کم با سایت عقب اتش چرخشی

G3A3 : نسخه اصلی تولید با قنداق ثابت که در کشورهای زیادی  تولید و به خدمت گرفته شد

G3A4: نسخه قندانق تاشو با قنداق تاشو پلاستیکی

G3KA4: نسخه لوله کوتاه کاربین  با لوله ۳۱۵ م م و  قنداق  تاشو برای نیروی های هوابرد

HK-41: نسخه نیم  اتوماتیک برای بازار  غیر نظامی مشابه نسخه رزمی ولی فاقد توان اتش خودکار. این نسخه  دارای  لوله بلند تر بود و طول لوله به  ۵۰۰ م م می رسد  و دارای قنداق  ثابت است . شکل روپوش لوله در زیر لوله فرق دارد و در برخی کشورها حتی به عنوان سلاح تک تیر اندازی نیز به خدمت گرفته شد. چندین مدل از  این سلاح توسط خود المانیها تولید شد که بیشتر  در امریکای شمالی فروش رفت

اچ کا 41

اچ کا ۴۱

HK-51: یک نسخه تولید شده برای بازار  غیر نظامی  با لوله بسیار کوتاه ۲۱۱ م م   و قنداق  تا شده که طول  کلی سلاح با قندان بسته ۵۸۹ م م و با قنداق باز به ۷۸۰ م م رسیده است . این سلاح نیز مکانیزم  مشابه  نسخه رزمی دارد و در امریکا شمالی بازاریابی  شد

HK-91: یک نسخه  دیگر برای فروش  در بازار  امریکا . این نسخه  نیز نیم خودکار بود و تنها دارای  حالت تک تیر بود. از انجای که محدودیت های  در دهه ۱۹۸۰ برای حمل سلاح خودکار در امریکا وضع شد این نسخه  برای بازار امریکا ساخته شد. ۴۸۰۰۰ قبضه از ان ساخته شد

HK911: یک نسخه دیگر از اچ کا ۹۱ برای بازار  امریکا  به شکل نیک اتوماتیک و قنداقی متفاوت

SR-9:  نسخه تک تیر  اندازی نظامی ان که برای نیرو های پلیس  نیز استفاده  شد و دارای  قنداقی ثابت  و لوله ای با طول  ۵۰۰ م م بود. این نسخه  فاقد توان اتش  رگبار  بود و از  خشاب ۵ و یا ۲۰ فشنگه استفاده میکرد و دارای یک دوربین روی  بدنه بود  و زیر  لوله دارای  دو پاییه جمع شونده بود. این نسخه  دارای  برد موثر ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ متر بود و در سال ۱۹۹۰ تولید شد . قنداق  این نسخه تفاوت بزرگی با نسخه های   قبلی دارد و دارای  یک ضربه گیر است و زیر قبضه  تپانچه ای شکل نیز یک بخش لاستیکی  دارد. این نسخه  حتی در برخی نیروی های نظامی  امریکا نیز استفاده شد

اس ار9

اس ار۹

PSG-1:یک نسخه تک تیر اندازی توسعه یافته در دهه ۱۹۷۰ که  دارای  صدای تولید  کمتر و لگد قابل  کنترل بهتری است. این نسخه دارای  لوله و شعله پوش متفاوتی است  و تنها دارای  حالت تک تیر بوده و از خشاب ۵ تا ۲۰ فشنگه بهره می برد. پی اس جی ۱ دارای قنداقی با یک ضربه گیر پلاستیکی و فرمی بهتر و از یک دو پاییه بهره می برد و با لوله ۶۰۰ م م ، بلند ترین لوله در بین این خانواده را دارد . این نمونه با یک کیف تولید شده  میتوان سلاح را از هم جدا کرد و در کیف گذاشت. ارتشها و سازمانهای پلیسی  زیادی از این نسخه استفاده میکنند

اس پی جی 1

پی اس جی  ۱

HK-21: نسخه مسلسل متوسط این سلاح  که از نوار فشنگ استفاده میکند  و در سال ۱۹۶۱ تولید شد . این نسخه را میتوان با نوار  تغذیه کرد. نوار فشنگ از سمت چپ تغذیه می شود  و سینه تغذیه زیر  بدنه قرار دارد که ان را پایین   دادن، نوار را روی  ان قرار میدهد و سینی را میبندن و یا در وصرت لزوم  میتوان سلاح را با خشاب ۲۰ فشنگه سلاح ژ۳ مجهز گرد. سلاح از همان کالیبر ۷٫۶۲ م م بهره می برد و از یک تبلک  هدفگیر در عقب سلاح با قابلیت  نشان روی تا ۱۲۰۰ متر را دارد. سلاح دارای  مکانیزمی کاملا مشابه  ژ۳ است  و شکل کلی مشابه ای دارد ولی دارای یک دو پاییه تاشو زیر بدنه و قنداقی ثابت ولی با شکل کمی متفاوت دارد . وزن این سلاح ۷٫۹ کیلوگرم است و طول لوله ان ۴۵۰ م م. این سلاح اگرچه نسخه اصلیش دارای کالیبر ۷٫۶۲ م م است ولی نسخه ۵٫۵۶ م م ان نیز تولید شد و حتی یک نسخه کالیبر ۱۲٫۷ م م هم از ان تست شد . دست کم ۴۰ ارتش جهان از این مسلسل بهره بردند

اچ کا 21

اچ کا ۲۱

HK-G41: این نسخه  مشابه ژ۳ با کالیبر ۵٫۵۶ م م است. اگرچه هکلر اند کخ اچ کا ۳۳ را با  کالیبر ۵٫۵۶ م م بر بنایی ژ۳  توسعه داد  ولی این نسخه در سال ۱۹۸۱ وارد خط تولید شد که دارای کورس گلنگدن اصلاح شده و خشاب ۳۰ فشنگه بود و دارای  سرعت اتش  ۸۰۰ گلوله بر دقیقه بود و دارای  دریچه پوکه پران اصلاح شده بود و میتوانست  از خشاب سلاح امریکایی ام۱۶ نیز استفاده کند . این نمونه به شکل محدودی تولید شد و تا سال ۱۹۹۶ در  خط تولید ماند  و بیشتر نسخه های تولید نیز  با دو پاییه و دوربین به عنوان سلاح تک تیر اندازی تحویل شدند . این نسخه  نیز  در چندین مدل قنداق ثابت و تاشو  و لوله کوتاه با طول لوله ۳۸۰ م م تولید شد ولی دیگر تولید نمی شود

ژ41

ژ۴۱

HK.33: این نسخه نمونه کالیبر ۵٫۵۶ م م سلاح ژ۳ است. در واقع داستان این سلاح بر میگردد به انتخاب کالیبر  ۵٫۵۶ م م به عنوان کالیبر  استاندارد  ارتش امریکا در دهه ۱۹۶۰٫ یک دهه بعد در ناتو در کشورهای اروپایی نیز این کالیبر  مورد قبول  قرار گرفت زیرا کالیبر ۷٫۶۲ بسیار بزرگ و مشکل ساز برای سلاح  تهاجمی بود  و  شرکت هکلراند  کخ دست به توسعه  نسخه ای از ژ۳ برای حمل این کالیبر   زد که با نام اچ کا ۳۳ نامیده شد. این نسخه دارای  مکانیزم و ظاهری  کاملا مشابه ژ۳ است و فقط توان شلیک کالیبر  ۵٫۵۶ م م دارد. کورس گلنگدن اصلاح شده و سرعت اتش در این مدل به ۷۰۰ تا ۷۵۰ گلوله بر دقیقه و افزایش یافته  سرعت دهانه نیز به ۹۵۰ متر بر ثانیه است  . اچ کا ۳۳ از خشاب ۳۰ فشنگه منحنی شکل بهره می برد و همانند برادر بزرگترش دارای  دقت  بالای  است و در بسیاری از ارتش های  به عنوان سلاح تک تیر انداری استفاده شده است. به دلیل استفاده از کالیبر با پوکه کوتاه تر این نسخه کمتر گیر کرده و قابلیت اطمینان بیشتری دارد. اچ کا ۳۳  در چندین نسخه  تولید شد که شامل انواع قنداق ثابت HK.33A3 با طول لوله  ۳۹۰ م م  ، نسخه  HK33KA3 نسخه کاربین لوله کوتاه با قنداق کشویی  با طول لوله  ۳۳۲ م م، نسخه کوتاه تر HK.53  با لوله ۲۱۱ م م و دارای   چهار حالت اتش ضامن ، تک تیر، سه تیر و رگبار  می باشد

اچ کا 33

اچ کا ۳۳

از بالا به پایین ژ3، وسط اچ کا 33 و پایین نسخه لوله کوتاه اچ کا 33

از بالا به پایین ژ۳، وسط اچ کا ۳۳ و پایین نسخه لوله کوتاه اچ کا ۳۳

HK.13: نسخه مسلسل سبک پیاده نظام  با کالیبر  ۵٫۵۶ م م . این نسخه  دارای   یک دو پاییه زیر لوله اصلی  و قابلیت  جدا شدن لول برای تعویض  ان در زمان داغ شدن لوله است و میتوان ان  را به خشاب ۳۰ و ۱۰۰ فشنگه   تجهیز کرد. این نسخه  با طول لوله ۴۵۰ م م دارای  هشت کیلوگرم وزن است

HK.43: نسخه نیم خودکار  اچ کا۳۳ برای بازار های  غیر نظامی  که برخی نسخه ها با دو پاییه و دوربین  در برخی نیروی های پلیسی نیز استفاده شدند

اچ کا ۳۳  هرگز  شهرت سلاح ژ۳ را به دست  نیاورد اگرچه  در ۲۰ ارتش جهان  به خدمت گرفته شد ولی جایگزین ژ۳ نشد بسیاری از ارتش ها  سلاح های مدرن تری را انتخاب کردند. ترکیه این نسخه را تولید کرد و جایگزین ژ۳ کرد که البته عملکرد کلی بهتر   نسبت به ژ۳ دارد

اچ کا 13

اچ کا ۱۳

ژ۳ در ایران

ایران از دهه ۱۳۴۰ شمسی دست به تولید تحت امتیاز این سلاح زد و تا دهه ۱۳۸۰ شمسی این سلاح را در دو نسخه قنداق تاشو و ثابت از نوع G3A3 و G3A4 تولید  کرد. دیگر نسخه های در این مقاله در ایران در دسترس نیست (حتی  نسخه لوله کوتاه هم در ایران  دیده نشده است) همکنون این سلاح در ایران دیگر تولید نمی شود

مشخصات

سلاح G-3 HK-33
وزن با قنداق ثابت ۴٫۷ کیلوگرم ۳٫۹ کیلوگرم
وزن با قنداق تا شو ۴٫۱ کیلوگرم ۳٫۶ کیلوگرم
طول با قنداق ثابت ۱۰۲۵ م م ۹۲۰ م م
طول لوله استاندارد ۴۵۰ م م ۳۹۰ م م
 کالیبر ۷٫۶۲ م م با پوکه های ۵۱ م م ۵٫۵۶ م م با پوکه های ۴۵ م م
سرعت دهانه ۸۰۰ متر بر ثانیه ۹۵۰ متر بر ثانیه
برد موثر ۴۰۰ تا ۵۰۰ متر ۴۰۰ متر
سرعت اتش ۵۵۰ گلوله بر دقیقه ۷۰۰ تا ۷۵۰ گلوله بر دقیقه
ظرفیت خشاب ۲۰ گلوله ۳۰ گلوله

ترجمه: عبدالحمید تارخ

منابع

http://world.guns.ru/assault/de/hk-g3-e.html

Heckler and Koch G3 Battlerifles: Still the main squeeze… overseas (VIDEO)

 

39+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar

105 دیدگاه