هواپیماهای جنگنده

شکاری رهگیر میگ29

شکاری رهگیر میگ29

برای خواندن مقاله میگ35 اینجا را کلیک کنید

در اواخر دهه 1960 امریکا طرحی  برای  ساخت جنگنده نسل چهارم خود را اغاز کرد. این طرح که پروژه اف ایکس نام گرفت منجر به طراحی اف15 ایگل شد. شوروی با اشتیاق این پروژه را دنبال میکرد. به زودی  معلوم شد اف15 از میگ 25 و میگ 23 برتری کامل دارد از این رو شوروی باید کاری میکرد.شوروی در سال 1969  خواستار جنگنده ای برای مقابله با اف15 ایگل شد. شکاری سنگین با سوخت زیاد و چالاکی بالا و رادار و موشکهای دوربرد.میگ و سوخو هر دو وارد عمل شدند . در ان زمان کمپانی میگ به این نتیجه رسید که ساخت یک شکاری رهگیر با این ویژگی نمیتوان تمامی نیاز دفاع هوایی شوروی را برطرف کند زیرا این شکاری جدید سنگین  و چالاکی کمی داست. در امریکا نیز نتیجه گیری  مشابه ای شد و تصمیم به ساخت یک  جنگنده سبک تر نیز گرفته شد که نتیجه ان اف16 شد. میگ به سرعت تغییر مسیر داد و برنامه ای برای  ساخت یک جت شکاری سبک وزن با چالاکی بالا در نبرد داگ فایتر برای مقابله با اف16 شد. اف16 که در اواخر دهه 1970 وارد خدمت شد یک شکاری رهگیر  با چالاکی بالا برای داگ فایتر با توان هوا به زمین بود.از این رو سوخو به دنبال طرحی برای مقابله با اف15 رفت(که منجر به ساخت سوخو27 شد که در شماره بعدی به ان خواهیم  پرداخت ) و میگ به دنبال طرحی برای مقابله با اف16 رفت که نتیجه کار میگ 29 شد.اولین نمونه میگ 29  جدید که با کد 901 شناخته میشد در 6 اکتبر سال 1977 به خلبانی الکساندر فدوتوف به پرواز در امد.سه پیش نمونه دیگر نیز با کدهای 902 ،903 و 904 ساخته شد برای ادمه ازمایشات که پیش نمونه 903 در ازمایش موتور در سال 1978 از دست رفت.اولین بار غرب طی عکس برداری ماهواره ای در اواخر سال 1977 در مرکز ازامایش پروازی Zhukovsky از وجود میگ29 اطلاع پیدا کرد. در مجموع 25 پیش نمونه برای این جنگنده ساخته شد و در نهایت ژوئن سال 1983  ،میگ 29 وارد خدمت نیروی هوایی شوروی شد. نخستین نمونه عملیاتی این جنگنده میگ 29 ای  (MIG 29 A) با لقب فالکروم از سوی ناتو  که به ان پروژه 9-12 نیز گفته میشد بود که غرب در سال 1986 توانست در فنلاند نگاهی از نزدیک به ان بکوند.

میگ 29 ای یا همان پروژه 9-12 عمدتا از جنس المینیوم ساخته شده بود و در برخی قسمتها کامپوزیت ،هواپیما از دو سکان عمودی بر روی موتورها برخوردار بود که قبلا نیز میگ چنین طرحی را بر روی میگ 25 اجرا کرده بود ،ولی نمونه نصب شده بر روی میگ29 دارای زاویه بیشتر بود. همچنان  از سامانه هدایت هیدرولیک بهره میبرد که عقب تر از جنگنده رقیب یعنی اف16 بود که از سامانه دیجیتال با سیم بهره میبرد.

در بین دو خروجی موتور ترمز هوایی قرار داشت . میگ 29 از دو دستگاه موتور توربوفن ار دی 33 بهره میبرد. ار دی 33 ساخت کیلیامو  بود. این موتور نسل اول موتور توربوفن  ساخت شوروی بود.موتور مجهز به پس سوز بود و در حال خشک(بدون پس سوز) دارای رانش 11100 پاوند و با پس سوز دارای رانش 18300 پاوند بود.در نمونه های اولیه این موتور که بر روی تمامی میگ29 ای نیز نصب شد موتور دود سیاه زیادی از خروجی بیرون میداد که البته تاثیری در عملکرد موتور نداشت .هر دو موتور در دو غلاف جدا از هم نصب شده بودند تا حتی اتش گرفتن یکی به دیگری صدمه وارد نکند. ورودی هوا در زیر بدنه تعبیه شده بود. دو ورودی هوا. برای اینکه در هنگام برخواستن اجسام خارجی (در هنگام حرکت بر روی باند)وارد ورودی موتور نشود دو در پوش دو ورودی را میپوشاند  و هوا از درون هواکشهای که بر روی ریشه بال تعبیه شده بود وارد موتور میشد . میگ 29 جنگنده بسیار چالاکی بود (به جرعت میتوان ان را چالاکترین جنگنده جهان قبل از ورود جنگندهای چون سوخو 35 ویا اف22 دانست)و این چالاکی در بدر ورود به خدمت تمامی کارشناساین غربی را حیران کرد. نکته جالب این بود که چالاکی این جنگنده در تمامی وزنها مشابه بود و فرق زیادی با هم نمیکرد  و بعدها در تمرینات  رزم هوایی داگ فایتر در غرب بعد از جنگ سرد تمامی جنگنده های غربی را حریف  بود. میگ 29 میتواند بدون  دادن مانور سنگین  با انجام مانور کبرا بین 45 تا 60 درجه دماغه جنگنده را تغییر مسیر دهد. این کار به خلبان کمک میکرد تا در داگ  فایتر بدون دادن مانور سنگین  تنها با تغییر  زاویه دماغه موشک و توپ خود را طرف جنگنده دشمن  برگرداند و ان را مورد هدف قرار دهد. میگ 29 بر اساس ادعای سازندگانش میتواند تا 12 جی مانور دهد بدون اینکه کنترل پذیری ان از دست رود .

میگ 29 در دماغه دارای رادار پالس داپلر ان -019 ای بود(N-O19A) ،این رادار  بر اساس رادار سافپیر 23 ام ال میگ 23 ام ال  تکامل پیدا کرد. رادار جدید دارای فناوری سیگنال های انلوگ ولی با کامپیوتر دیجیتال تی اس 100 بود. رادار ان 019 ای در مجموع 385 کیلوگرم وزن داشت ،در باند ایکس کار میکرد و توان پایین نگری مناسبی دارد،برد رادار بر ضد یک بمب افکن تا 120 کیلومتر نیز گذارش شد ولی برد واقعی رادر بر ضد یک جنگنده بین 70 تا 85 کیلومتر و برد قفل رادار بر ضد یک جنگنده بین 35 تا 50 کیلومتر گذارش شد(بسته به سطح مقطعی هدف. سطح مقطعی  هدف اندازه رادار ویا به عبارتی میزان امواج برگشتی رادار از هدف است).رادار تنها توان درگیری با یک هدف را در یک زمان داشت  و برای  تغییر حال و یا قفل یک موشک خلبان درگیر  سویج بازی فراوانی میشد  تا انجا که در میگ 29 ای باید 11 سیوج  برای شلیک یک ار 27 زده میشد.رادار دارای  دقت تفکیک پایین  بود و در برابر جنگ الکترونیک صدمه پذیر و به صورت چشمگیری از رادارهای معاصر غربی ویا رادار ان 001 جنگنده سوخو 27 پایینتر بود.میگ 29 ای  کد 9-12 در داخل کابین دارای نمایشگر اچ یو دی بود. این اچ یو دی میتوانست تصاویر رادار را به خلبان نشان دهد و خلبان میتوانست  بر روی همین اچ یو دی بر روی جنگنده دشمن قفل کند. اچ یو دی تمامی اطلاعات خلبان را برای  ان به نمایش میگذاشت(سرعت، زاویه پرواز،ارتفاع و جنگ افزار)در درون کابین یک نمایشگر تک کاره سیاه سفید نیز در سمت راست بالای پنل  وجود داشت که برای نمایش رادار بود. جالب اینکه بر خلاف تمامی جنگنده های نسل چهارم(حتی هم وطن ان سوخو27) میگ 29 فاقد  سامانه هوتاس بود.(البته تمامی این ایرادات در مدلهای بعدی رفع شد). خلبان بر روی یک صندلی پرتاب شونده کا 36 دی ام قرار میگرفت و  یک کلاه پرواز Shchel-3UM بر روی سر میگذاشت که مجهز به لیزری برای نشان گیری موشک ار 73 بود. در جلوی کابین سمت راست دارای یک کاونده فروسرخ بود که دارای برد 60 کیلومتر برای یک هدف از پشت سر  بود و توان کشف  اهداف  را به صورت غیر فعال به جنگنده میدهد.همچنین دارای سامانه  هشدار دهنده ،سامانه جنگ الکترونیک سیرینا 3 و پرتاب کننده پوشاله و شراره بود.

ترکیب تسلیحاتی نسخه پاییه میگ 29 شامل چهار موشک فروسرخ و دو موشک میان برد راداری است. توان حمل تنها دو موشک رادار نیم فعل یکی از بزرگتر مشکلات میگ29 بود که با نصب ار77 این شکل به شدت بهبود یافت.
ترکیب تسلیحاتی نسخه پاییه میگ 29 شامل چهار موشک فروسرخ و دو موشک میان برد راداری است. توان حمل تنها دو موشک رادار نیم فعل یکی از بزرگتر مشکلات میگ29 بود که با نصب ار77 این شکل به شدت بهبود یافت.

 سلاح ثابت میگ 29 توپ 30 م م جی اس اچ 30-1 یک توپ تک لول است که برای روی  خانواده سوخو 27 نیز نصب شده است . این توپ 150 فشنگ در خزانه حمل میکند(در مدلهای بعد 100 فشنگ) و دارای سرعت اتش 1500 تا 1800 گلوله بر دقیقه است.دارای سه جایگاه جنگ افزاری در زیر هر بال (شش عدد در کل)با توان حمل تا شش موشک فروسرخ رزم هوایی نزدیک ار 60 ویا ار 73  ویا دو موشک رادار نیم فعال ار 27 ار با برد 70 کیلومتر و یا نسخه فروسرخ  ان ار 27 تی با برد کمتر از 40 کیلومتر.ترکیب اصلی رزمی دو موشک ار 27 ار  با چهار موشک فروسرخ از نوع ار 60 ویا ار 73 است. موشک ار 73 با لیزری روی کلاه خلبان هماهنگ شده است. در این سامانه خلبان به طرف جنگنده دشمن نگاه  میکند و کامپیوتر  هواپیما جهت سر خلبان را محاسبه کرده و جستجوگر موشک فروسرخ ار 73 را دقیقا به همان طرف بر میگرداند . با این کار دیگر لازم نیست موشک ار 73 تمامی منطقه روبروی خود را کاوش کند و سرعت کشف وقفل بر روی هدف سرعت بیشتری پیدا میکند.موشک ار 73  در دهه 1980  وارد خدمت شد و انقلابی در زمینه موشکهای هوا به هوای فروسرخ بر پا کرد و نشان داد از تمامی موشکهای فروسرخ جهان برتر است و باعث این شد که غرب به سوی  موشکهای تصویر ساز فروسرخی  چون سایندوندر  نسخه ایکس  یرود .ار 73 دارای یک خروجی متغیر ساده بود که چالاکی بسیاری به موشک میبخشید و بسته به مدل دارای زاویه کاوش 40 تا 60 درجه است و همچنان از جمله برترین موشکهای هوا به هوای فروسرخ جهان است که سلاح  استاندارد  تمامی  جنگنده های روسی می باشد .  از جمله ویژگی این موشک توان تغییر زاویه تا 90 درجه بعد از شلیک است ، ویژگی که هیچ کدام از موشک های غربی ندارند.ار 73 در دست جنگنده چالاکی مانند میگ 29 یک سلاح بی رحم به حساب میاید.در نسخه پاییه میگ 29 ای تنها نسخه پاییه موشک ار 27 قابل حمل است.میتواند تا 3500 تن سلاح را حمل کند که شامل تا چهار بمب سقوط ازاد 500 و یا همین میزان بمب 250 کیلویی ویا بمب خوشه ای را حمل کند   ویا تا چهار راکت انداز 20 لول 80 م م  بی 8. تمامی میگ 29 در خدمت خود روسها دارای سیم کشی برای حمل سلاح هسته ای بودند. میتوانست در زیر هر بال یک مخزن سوخت 1150 لیتری و در زیر بدنه میان دو ورودی هوا یک مخزن سوخت 1500 لیتری را حمل کند. میگ 29 ای فاقد لوله سوختگیری هوایی بود و نمونه صادراتی نیز در برخی مدلهای فاقد توان حمل مخزن سوخت خارجی زیر بال.از انجای که میگ 29 به عنوان یک شکاری رهگیر نقطه ای به عنوان اخرین حلقه  دفاعی ساخته شده بود داری سوخت کم و تسلیحات کم بود. بر اساس تفکر شوروی این جنگنده بعد از اینکه پرندهای دشمن که از سد شکاریهای چون سوخو27 و میگ 31 و سامانه های دفاع هوایی چون اس 300 گذشته اند در اخرین حلقه دفاعی به میگ 29 میرسیدند. در اینجا میگ 29 باید به سرعت از باند جدا شده خود را به جنگنده  دشمن تحت هدایت رادار زمینی می رساند  و جنگنده دشمن را سرنگون میکرد . بر اساس چنین  تفکری میگ 29 نه نیاز به برد زیاد داشت و نه رادار دوربردی . برد انتقالی(برد بدون هیچ گونه سلاحی) میگ 29 ای با سوخت داخلی 1500 کیلومتر و با یک مخزن سوخت خارجی 2100 کیلومتر و با سه مخزن سوخت خارجی  2900 کیلومتر بود که دست کم بین 400 تا 800 کیلومتر از میراژ 2000 و اف16 کمتر بود . شعاع رزمی  میگ 29 ای  با یک مخزن سوخت خارجی و شش موشک به 700 کیلومتر نیز میرسد.

نسخه یو بی نسخه اموزشی میگ29 فاقد رادار بود. از این رو دماغه بسیار کوچکتر از دماغه نسخه رزمی تک سرنشینه است
نسخه یو بی نسخه اموزشی میگ29 فاقد رادار بود. از این رو دماغه بسیار کوچکتر از دماغه نسخه رزمی تک سرنشینه است

سه نمونه از نسخه پاییه میگ 29 فلانگر ای ساخته شد. یکی میگ 29 ای پروژه 9-12 برای ارتش شوروی، میگ 29 ای -12 (پروزه 9-12 ای) برای ارتشهای  عضو پیمان ورشو(مانند لهستان ،رومانی….) که از نسخه در خدمت شوروی کمی  ضعیف تر بود(اگرچه نه زیاد) و دارای  رادار با برد کمتر و جنگ الکترونیک ضعیفتر بود و فاقد سیم کشی برای حمل سلاح هسته ای و در نهایت میگ 29 بی (پروژه 9-12 بی)برای صادرات به دیگر کشورهای غیر از هم پیمان  عوض ورشو (مانند  عراق) که این نمونه حتی از نمونه در خدمت کشورهای عضو ورشو نیز ساده تر بود.گفته شده 840 فروند از نسخه پایینه میگ 29 از انواع ای و بی ساخته شده است.

بر اساس میگ 29 ای ،میگ 29 یو بی (پروزه 9-51) ساخته شد که نسخه اموزشی بود. این نمونه دو سرنشینه فاقد رادار بود (زیرا برای اموزش در نظر گرفته شده بود ولی این مسئله خود یک نکته منفی برای میگ 29 بود ) و فقط دارای سامانه کاونده فروسرخ بود اگر چه  میتوانست تمامی تسلیحات نسخه تک سرنشینه به غیر از موشک ار 27 ار(نسخه رادار نیم فعال ) را حمل کند.این نمونه سوخت کمتری را داشت زیرا کابین دوم جای یک مخزن سوخت را گرفته بود.این نمونه با کد فلانکر بی شناخته میشد.(کوبا 14 فروند نسخه بی و 2 فروند یو بی)ایران 18 فروند میگ 29 ای و 6 فروند نسخه یوبی،قزاقستان  39 فروند نسخه ای و یو بی، کره شمالی 35 فروند مدل بی و 5 فروند مدل یو بی،لهستان 26 فروند نسخه ای و 6 فروند یو بی(لهستان در حال ارتقاع به کمک اسرائیل است)،صربستان 3 فروند میگ 29 بی و یک فروند میگ 29 یو بی.سودان دارای 24 فروند میگ 29 بی و یو بی است.سوریه 40 فروند نمونه میگ29 بی و 6 فروند نمونه یو بی)،ترکمنستان 22 فروند میگ29 ای و 2فروند یو بی، ازبکستان 60 فروند نسخه ای و یو بی، اکرائین 80 فروند از انواع ای،یو بی، اس،ام و ام 1، ارتیره 8 فروند نسخه بی و یوبی

تمامی مشکلات میگ 29 ای فلانکر ای مانند کارای کم رادار، برد کم، کابین نامناسب و جنگ الکترونیک ضیعف را کمپانی میگ به سرعت درک کرد و بلافاصله در میانه دهه 1980 دست به اصلاح میگ 29 زد و بدین گونه نخستین نمونه ارتقاع یافته میگ 29 تولید شد.

میگ 29 اس فالکروم سی اولین نسخه ارتقاع یافت میگ 29 بود. این مدل از نظر ظاهر با نسخه قبلی تفاوت چندانی نداشت ولی دارای رادار ارتقاع یافته سوخت بیشتر و توان هوا به زمین بستر بودی.این نسخه مجهز به رادار ان 019 ام بود. این مدل دارای  برد کشف بیشتری  بود و برد کشفش به 80 تتا 90 کیلومتر میرسید  و توان درگیری  همزمان با دو هدف را داشت. این مدل در برابر جنگ الکترونیک مقاومت بیشتری داشت و قدرت و سرعت پردازش بیشتری داشت با استفاده از رایانه جدید Ts101M سرعت پروازش رادار تا دوبرابر افزایش یافته به میگ 29 اس توان حمل موشک رادار فعال ار 77 را به این نسخه میداد . موشک رادار فعال ار 77 توان شلیک کن و فراموش کن را در اختیار  میگ29 قرار میداد و به میگ 29 میتوانست تا 6 موشک ار 77 را با برد 90 کیلومتر (در نسخه های جددد بیز از 150 کیلومتر)حمل کند . از این به بعد تمامی مدلهای میگ 29 توان حمل ار 77 را دارند.این نمونه توان حمل تا 4تن سلاح هوا به زمین  شامل تا شش  بمب 500 ویا 250 کیلویی را داشت.همچنین این مدل دارای سوخت داخلی بیشتر در پشت کابین است و پشت کابین ان تا حدی دارای برامدگی بیشتری نسبت به مدل قبلی است.برد با سوخت داخلی این مدل به 1750 کیلومتر رسیده .این نمونه در سال 1986 توسعه پیدا کرد و در سال 1991 وارد خدمت شد .22 فروند میگ 29 ای در ارتش روسیه به میگ 29 اس ارتقاع پیدا کردند. کشورهای الجزایر(32فروند)، اذربایجان(11 فروند اس و 2 فروند یوبی)،بلغارستان(13 فروند نسخه اس و 3 فروند یو بی) میتوان مدل میگ 29 ای فلاکروم ای را به این نسخه ارتقاع داد.

میگ 29 اس ائی(MIG29SE) . نسخه صادراتی میگ 29 اس  با توان کاهش یافته در درگیر با موشک ار 77. این نمونه اولین نمونه صادراتی میگ 29 با توان حمل مخزن سوخت خارجی در زیر بال ها است و دارای رادار ان 019 ام ائی با توان درگیری  همزمان با دو هدف بود.دارای سامانه جنگ الکترونیک قویتر و کامپویتر  پردازش  مشابه میگ29 اس بود.این نسخه  توان حمل نسخه دوربرتر موشک ار 27 با برد بیش از 100 کیلومتر(دو مدل ائی تی و ائی ار) را داشت.

4

میگ 29 اس دی: نسخه ای از میگ 29 اس ائی ولی با توان سوختگیری  هوایی . مالزی بین 10 تا 16 فروند از این مدل با نام میگ 29 ان در خدمت دارد،

میگ 29 اس ام. نسخه ارتقاع یافته میگ 29 اس ائی  با توان انجام عملیات  هوا به زمین با تسلیحات هدایت شونده بود . این  مدل دارای توان هوا به زمین با سلاح های هدایت شوند اپتکی و لیزری  مانند بمب هدایت اپتیکی کاب 500 و موشک  هدایت اپتیکی خا 29 تی. همچنین این مدل از رادار ان 019 ام ائی بهره میبرد که دارای برد کشف 120 کیلومتر بود . میتوان بر روی این مدل رادار ان 019 ام 1 را نیز نصب کرد که توان درگیر با چهار هدف را نیز در یک زمان داشت.این نمونه دارای  توان هوا به دریای نیز بود و از این رو میگ 29 اس ائی میتوانست موشکهای ضد کشتی خا 31 را با برد 50 کیلومتر  را حمل کند.همچنین این مدل توان حمل نسخه ضد رادار این موشک را نیز داشت. توان حمل تسلیحات به 4500 کیلوگرم افزایش پیدا کرده بود. دارای کابین ارتقاع یافته شامل دو نمایشگر تک رنگ چند منظوره بود و از سامانه هوتاس بهره میبرد  و عمر پروازی ان به 4000 ساعت(40 سال) افزایش پیدا کرده بود.این مدل از نظر توان حمل میزان سوخت با نسخه اولیه تفاوت چندانی  نداشت .

میگ 29 بی ام:نسخه ارتقاع یافته توسط بلاروس بر روی میگ 29 خود که شامل ارتقاء رادار به ان 019پی با توان درگیری همزمان  به دو هدف،توان درگیری  با اهداف دریایی، توان حمل موشک های ار 77 و انواع سلاح های  های هدایت  لیزری و اپتیکی و موشک های  ضد کشتی و ضد رادار و کابین مجهز به دو نمایشگر  رنگی چند کاره  توان سوختگیری  هوایی و سوخت داخلی بیشتر . بلاروس تا کنون 13 فروند میگ 29 خود را به این کلاس ارتقاع داده است.

میگ 29 ای اس:نسخه ارتقاء یافته توسط اسلواکی بر روی میگ29 خود شامل  نصب نمایشگر رنگی چند کاره  سامانه ناوبری استاندارد ناتو و پردازنده سریعتر.اسلاوکی دارای 8 فروند نسخه اس ای و دو فروند یو بی است

میگ 29 ام(پروژه 9-15). اولین نسخه  ارتقاع یافته کامل میگ 29 است که میگ 29 ام فالکروم ائی  خوانده مشود ولی لقب سوپر فلانکر هم به ان داده میشود و در روسیه با نام میگ 33 نیز خوانده شد.این نمونه تغییرات بسیاری داشت مانند استفاده از لیتیوم به جای المینیوم  برای کاهش وزن افزایش چالاکی ان ، برداشتن هواکش های  ریشه بال و قرار دادن مخزن سوخت به جای ان و تغییر در پوش ورودی هوا.موتور میگ 29 ام ،موتور ار دی 33 ام کا تغییر پیدا کرده بود. ار دی 33 ام کا  دارای  7 درصد رانش بیشتر بود و مصرف سوخت کمتری داشت و میشد در صورت سفارش  مشتری بر روی ان خروجی متغییر نصب کرد. این موتور دارای  عمر تعمیرات 4000 ساعت بود در حالی که عمر تعمیراتی نسخه پاییه این موتور زیر 2000 ساعت  بود.این مدل دارای توان حمل سه مخزن سوخت خارجی قابل پرتاب شدن بود(در نسخه قبلی قابل پرتاب شدن نبود). این نمونه دارای یک مخزن سوخت بیشتر بر روی پشت جنگنده بود .این افزایش سوخت باعث شده تا برد انتقالی میگ 29 ام بدون مخازن سوخت خارجی 2000 کیلومتر (500 کیلومتر بیشتر از نسخه پاییه) و به سه مخزن سوخت خارجی 3200 کیلومتر رسیده بود.این نمونه دارای هوتاس و اولین نمونه میگ 29 بود که دارای سامانه پرواز دیجتال با سیم بود که چالاکی این  مدل را افزایش داده بود.

در کابین دارای دو نمایشگر تک رنگ چند کاره در جلوی پنل و یک نمایشگر  چند کاره در پایین سمت چپ بود.این مدل دارای  راداری کاملا متفاوت بود و از رادار ان 010  ژوک ام  بهره میبرد .این نمونه از رادار های قبلی 25% برد بیشتری داشت و دارای توان کامل هوا به زمین و دریای و نقشه برداری از سطح زمین بود و یک رادار کاملا چند منظوره بود.برد کشف این رادار بر ضد یک جنگنده به 120 کیلومتر و یا یک تانک 25 کیلومتر بود   و توان درگیری همزمان با 4 هدف را نیز داشت.برد کشف این رادار بر ضد یک کشتی به 300 کیلومتر  نیز میرسید. میگ29 ام  دارای هشت جایگاه خارجی جنگ افزاری (چهار عدد  زیر هر بال) با توان حمل 4.5 تن سلاح. از نظر تسلیحاتی میتوانست انواع سلاح های ضد رادار و ضد کشتی و بمب و موشک هدایت لیزری و اپتیکی را حمل کند و انواع نسخه های موشک ار 27 در کنار موشک کارامد رادار فعال ار 77 را حمل کند.

میگ 29 ام یک جنگنده تمام عیار بود. شش فروند از  این مدل ساخته شد ولی زمانی که قرار شد وارد خدمت شود به فروپاشی شوروی خورد. میگ تلاش زیادی برای صادرات این مدل کرد ولی موفق نبود شاید دلیلش کاهش شدید بودجه دفاعی بعد از پایان جنگ سرد بود.میگ نسخه ساده تر این مدل را برای صادرات توسعه داد  که قیمت کمتری داشت که هما میگ 29 ام ائی (که در بالا به ان اشاره شده) بود ولی ان نیز موفق نبود. اگرچه میگ 29 ام موفق نبود ولی راه را برای نسل بعد از خود یعنی مدلهای میگ 29 کا/ اس ام تی و ام 2 باز کرد که موفقیت بسیار بیشتری  در تولید داشتند.

یکی از ارتقاع های انجام شده بر روی نسل نخست  میگ 29 که منجر به تولید نمونه جدیدی از میگ 29 نیز شد پروژه میگ 29 اس ام تی (پروژه 9-17) بود. این نسخه بر اساس میگ 29 ام توسعه پیدا کرد.اس ام تی  سوخت بیشتری در برامدگی پست کابین با خود حمل میکرد  (با 950 لیتر سوخت)و بردش با سوخت داخلی به 2200 کیلومتر نیز میرسد.کابین ارتقاع یافته بود و به دو نمایشگر رنگی چند کاره و دو نمایشگر تک رنگ چند کاره کوچک مجهز شد. دارای هوتاس بود و از دیتابیس غربی پروتوکل MIL STD- 1553B هماهنگ بود. دارای سامانه ناوبری جدید و سامانه هدایت ماهواره ای بود.در پشت کابین برامده این جنگنده به غیر از مخزن سوخت سامانهای پیشرفته تهاجمی و ارتباطی وجود داشت. داری لوله سوختگریی هوایی جمع شونده بود. طی این ارتقاع دست کم 20 سال بر عمر جنگنده برای خدمت افزوده میشود.از رادار ژوک ام ائی(ان 010 ام)  مشابه نسخه نصب شده بر روی نسخه میگ 29 ام بهره می برد. اگرچه دارای تجهیزات ناوبری روسی است ولی میتوان بر روی ان تجهیزات ناوبری و تهاجمی غربی نیز به سفارش مشتری نصب کرد.این مدل توان حمل 5500 کیلوگرم سلاح  را داشت همانند نسخه ام دارای  هشت جایگاه جنگ افزازی بود و میتواند موشک هدایت لیزری خا 25 و خا 29 ،نسخه اپتیکی خا 29، موشک ضد رادار خا 31 و نسخه ضد کشتی ان ،موشک ضد کشتی خا 35، بمب لیزری کاب 500 ال و نسخه اپتیکی ان را حمل کند  . در نقش هوا به هوا توان حمل  تا چهار ار 27 در تمامی مدلها،  ویا تا 8 موشک ار 73 و یا تا هشت موشک رادار فعال ار 77  ویا ترکیبی از هر سه را حمل کند.میگ 29 اس ام تی با این ارتقاع ها به یک جنگنده نسل 4+ تبدیل شده است. همچنین میتوان میگ 29 یو بی نسخه اموزشی میگ 29 پاییه را به این مدل ارتقاع داد که ان نیز دارای کابین دیجیتال،توان حمل تسلیحات هوا به زمین هدایت شونده را دارد اگرچه این مدل نیز فاقد رادار است. هند 69 فروند میگ 29 ای خود را طی دو سال گذشته در حال ارتقاع به نسخه اس ام تی و یو بی تی است،بندگلادش نیز 8 فروند میگ 29 خود را به این استنارد ارتقاع خواهد داد،پرودر حال ارتقاع  19 فروند میگ 29 خود به نسخه اس ام تی و یو بی تی است،روسیه 254 فروند میگ 29 در اختیار دارد که 40 فروند انها از نوع اس ام تی و یو بی تی است . تعداد از این نمونها نو ساز و متعلق به الجزایر است. الجزایر 34 فروند میگ29 اس ام تی سفارش دادکه به دلیل کیفیت پایین و استفاده از بدنه دست دوم  سفارش را لغو کرد و این جنگنده در رورسیه به خدمت گرفته شد  و الجزایر نیز سوخو30 سفارش داد . همچنین روسیه بیش از 20 فروند اس ام تی  و یو بی تی نو نیز برای خود سفارش داده اند  .یمن 25 فروند  شامل 20 فروند اس ام تی و 5 فروند یو بی تی. این جنگنده ها در حمله اعتلاف عربی روی زمین از بین رفتند

8

تصویری از میگ29 اس ام تی یمنی و موشک ضد رادار ها 31
تصویری از میگ29 اس ام تی یمنی و موشک ضد رادار ها 31

میگ 29 ام 2:نسخه دو سرنشینه  میگ 29 ام است که البته برد ان با مخازن سوخت داخلی کمی کاهش داشته  وبه 1800 کیلومتر رسیده است. این نمونه با کمک کابین دوم توان حملات دقیق تهاجمی را در شب و روز دارد. دارای دو  نمایشگر چند کاره رنگی در  درون کابین با طول بیشتر  است. این نسخه مشابه میگ29 اس ام تی از نظر امکانات الکترونیکی است ولی میتواند زیر ورودی هوا غلاف نشان گذار لیزری و یا ناوبری شبانه حمل کند  . این غلاف ها شامل غلاف نشانگذاری لیزری تی 220 که به میگ29 ام 2 توان استفاده از سلاح های هدایت لیزری را میدهد و حتی میتوان از ان به عنوان غلاف ناوبری شبانه با کمک دوربین دید در شب نیز بهره برد  . مصر 50 فرونداز این نسخه را سفارش داده است

میگ29 ام2 مصر

میگ 29 کا و یو بی کا فالکروم دی: میگ 29 کا نسخه ناو نشین میگ 29 است. این نمونه  در اواخر دهه 1970 همزمان  با نسخه اصلی میگ29 ای توسعه پیدا کرد و اولین پرواز  خود را در سال 1982 انجام داد. میگ چندی بعد بر اساس میگ 29 ام نسخه ای دیگر  را توسعه  داد. این نمونه همانند  میگ 29 ام دارای کابین مجهز به هوتاس  و رادار ژوک بود.میگ 29 کا  بین سالهای 1988 تا 1991 ازمایشات موفقی داشت ولی در نهایت این طرح به دلیل فروپاشی شوروی و علاقه بیشتر نیروی دریایی روسیه به رقیب میگ 29 کا،یعنی سوخو 33  به جای نرسید

طرح میگ 29 کا بعد از این ماجرا بیش از یک دهه به خواب رفت تا اینکه در سال 2004 میلادی زمانی که هند برای جایگزینی سی هارییر  اعلام به یک جنگنده چند منظوره کرد این طراح دوباره  جان تازه گرفت. میگ دست به ارتقاع میگ 29 کا خود زد که شامل کابین به روز و دیجیتال ،نصب رادار ژوک ام ائی ،  موتور  ار دی 33 ام  کا  و سامانه هدایت دیجیتال با سیم چهار کاناله.این نمونه در سال 2007 میلادی امده شد. میتوانست در زیر هر بال چهار جایگاه جنگ افزاری حمل کند.رادار ژوک ام ائی  دارای  بیشترین برد 150 کیلومتر است ولی یک هدف در ابعاد یک جنگنده از فاصله 90 کیلومتر و یک کشتی را از  300 کیلومتری کشف  میکند. توان درگیری همزان با چهار هدف را دارد.در دماغه مجهز به کاونده الکترو اپتکی حرارتی او ال اس – یو ائی ام است که میتواند یک هدف به اندازه یک جنگنده از از فاصله 45 کیلومتر کشف کند. این روش کاوش غیر فعال در برابر جنگ الکتروینک بسیار موثر است و غیر قابل اختلال موثر.میگ 29 کا میتوانند  تمامی تسلیحات قابل حمل توسط  میگ 29 اس ام تی را حمل کند از این رو یک جنگنده کاملا چند منظوره است. همچنین میتوانند غلاف ناوبری فروسرخ پروازه شبانه،غلاف شناسایی برای پرواز شناسایی  با دقت 2 متر در 90 کیلومتر را با خود در جایگاه زیر ورودی هوایی موتور حمل کند

میگ 29 کا دارای دو موتور ار دی 33 ام کا بود 20000 پاوند رانش که دستکم 1500 پوند قدرت بیشتری را نسبت به نسخه پاییه تولید میکرد. برد انتقالی ان به سه مخزن سوخت به 3000 کیلومتر میرسید و میتوانسست تا دو مخزن سوخت خارجی بیشتر (دو مخزن زیر هر بال در مجموع پنج مخزن )را با خود حمل کند. برد انتقالی با 5 مخزن به 3500 کیلومتر رسیده بود.این نسخه توان حمل غلاف سوخت رسانی یار به یار در مرکز بدنه برای سوخت رسانی یار به یار بود که این خود باعث شد تا میگ 29 کا را به عنوان یک سوخت رسان تاکتیکی بر روی ناو هواپیمابر استفاده کرد. در این حالت این هواپیما با چهار مخزن سوخت خارجی(دو تا زیر هر بال)و یک غلاف سوخت رسان در زیر بدنه مجهز بود. این مدل نیز مانند اس ام تی/یوبی تی/کا /اس دی ،ام و ام2 توان سوختگیری هوایی دارد.

تصویر زیبایی از سوخت رسانی یار به یار میگ 29 کا یو بی به میگ 35
تصویر زیبایی از سوخت رسانی یار به یار میگ 29 کا یو بی به میگ 35
میگ29 کا مسلح به موشک ضد کشتی خا 35
میگ29 کا مسلح به موشک ضد کشتی خا 35

گرداوری:عبدالحمید تارخ

نوشته های مشابه

بستن