ترجمه:علیرضا شرفی

هند از یک دهه پش به دنبال جایگزینی برای جنگنده سالخورده میگ۲۱ خود میگشت. جنگنده ای که بیش از ۸۰۰ فروند ان را به خدمت گرفته بود که عمده ان در داخل تولید شده بود.هند در مرحله اول دست به توسعه طرح تجاس زد ولی انقدر این طرح به درازا کشید که مدتی به دنبال یک طرح خارجی رفت. در این میان طی رقابت که چندین جنگنده در ان حضور داشت  رافال پیروز شد و قرار شد ۱۲۶ فروند رافال وارد خدمت شود تا تجاس خود را برساند

ولی در نهایت برنامه رافال بسیار برای هند گران تمام شد و هند نیز تا به امروز ۳۶ فروند رافال را سفارش داد و مجبور به افزایش  سفارشات جنگنده سوخو۳۰  شد که در داخل از قبل ان را تولید میکرد.با وجود این هند همچنان به بیش از ۲۵۰ جنگنده نیاز دارد زیرا نتنها هنوز جایگزین مناسب برای میگ۲۱  از راه نرسیده بلکه جنگنده های چون میگ۲۷، میگ۲۹، میراز ۲۰۰۰ و جگوار هم پا به سن گذاشته اند از این رو هند به دنبال تولید ۲۰۰ تا ۲۵۰ جنگنده جدید است

در این میان لاکهید مارتین سازنده جنگنده همه فن حرفی اف۱۶ که پرفروش ترین جنگنده غربی است و بیش از چهال سال است در خط تولید است در زمان اعلام مناقصه MRCA یا همان مناقصه خرید ۱۲۶ جنگنده توسط هند، یک نسخه از اف۱۶ را به هند برای تولید در داخل هند پیشنهاد داد که در رقابت شرکت کرد ولی در نهایت مقلوب رافال شد. این نسخه  با نام  F-16IN سوپر ویپر شناخته می شود.

 این پیشنهاد یک بار دیگر باز  بلافاصله بعد از آنکه هند اعلام کرد که قرارداد قرارداد MMRCA(جنگنده چندمنظوره متوسط) که با کمپانی داسو فرانسه منعقد شده بود، به هر دلیلی به هم خورده است، به هند پیشنهاد شد.

F-16IN

اشتباهات و عدم توانایی برقراری ارتباط مناسب طرفین باعث شد تا این قراداد که طبق آن قرار بود یکسری از رافال ها که  با مشخصات مورد نظر هندی ها در فرانسه ساخته شود و باقی آنها تخت لیسناس در خود هند تولید شوند، به هم بخورد و این بدین معناست که هند برای تامین نیاز خود به دنبال جنگنده چندمنظوره ای خواهد گشت که برای پانزده الی بیست سال نیازهایشان را جوابگو باشد تا هند همزمان برنامه های جنگنده های بومی خود را بدون دغدغه دنبال کند و علاوه بر آن بتواند از قرارداد خود با روسیه که طبق آن نسخه ای از پکفا با نام HAL FGFA با مشارکت هند ساخته شود، چیزی بیرون بکشد.

لاکهید مارتین یکی از چندین شرکتی که در مناقصه ی MMRCA, با یک ارتقای بسیار سنگین بر روی یکی از موفق ترین جنگنده های تاریخ  ( F 16) حضور پیدا کرد.به لطف ارتقا های بسیار صورت گرفته روی جنگنده F-16 Super Viper , لاکهید مارتین آن را پیشرفته ترین F 16 می نامد.با ترکیب و ادغام برخی قابلیت های جنگنده های نسل ۵ بر روی این جنگنده ی نسل ۴ اکنون ما شاهد بهبود هر چه بیشتر توان تهاجمی هوا به هوا و هوا به زمین هستیم.

هسته مرکزی ویپر در واقع اف۱۶ بلوک ۶۰ است که برای امارات   ساخته شده و بسیاری  از نظر توانایی به ان نزدیک تر است و البته با در نظر گرفتن اختلاف یک دهه ای ین بلاک ۶۰ و ویپر ، ویپر از فناوری های مدرنتر استفاده میکند

یکی از مهم ترین مواردی که لاکهید مارتین در نظر گرفته , رادار بسیار قدرتمند آرایه فازی فعال  AN/APG 80 می باشد که قبل از نیز بر روی برترین شاهین جنگنده ی دنیا ( بلاک ۶۰ امارات) شاهد بودیم.رادار AN/APG 80 آگاهی کاملی از محیط به خلبان میدهد و همچنین توانایی کشف و رهگیری با دقت بسیار بالایی در تمامی شرایط آب و هوایی را دارد.نیاز به رادار ارایه فازی فعال از جمله نیازهای اعلام شده هند برای مناقصه ۱۲۶ جنگنده بود و تمامی جنگنده های ان مناقصه حتی اگر روی نسخه های کنونی  چنین راداری نداشتند  باید در نسخه تولید به ان مجهز می شدند

طرح اف۱۶ هندی بعدها با نام اف۱۶ وی نیز به سنگاپور پیشنهاد شد اگرچه تفاوتهای در الکترونیک داشت

اف۱۶ هندی بشدت تحت تاثیر اف۱۶ بلاک ۶۰ امارتی قرار دارد

این رادار دارای  توان نقشه برداری سه بعدی با دقت کمتر از نیم متر را دارد و میتواند همزمان با ۸ تا ۱۰ هدف درگیر شده و دارای  برد کشف ۱۱۰ کیلومتر بر ضد یک هدف هوایی یک متر مربعی است اگرچه بیشترین برد کشف ان به ۲۲۰ کیلومتر نیز می رسد  و از ۱۰۰۰ ماژول بر روی انتن خود استفاده میکند

همچنین   قرار شد  این نسخه   دارای یک سیستم کشف و جستجوی حرارتی (IRST ) نیز  بشود اگرچه در ماکت های که از ان به نمایش در امد دست کم به شکل ثابت چنین سامانه ای را نداشت  ولی میتوان مانند نسخه اماراتی  دارای چنین سامانه ای بشود

این نسخه همچنین دارای توانایی جنگ های شبکه محور را با استفاده از دیتا لینک های خود را دارد که به آن اجازه میدهد تمامی اطلاعات هر واحد مانند دیگر جنگنده ها  ناو ها   اواکس ها و…. در لحظه با هم به اشتراک بگذارند. این خط ارتباطی از نوع لینک۱۶ است و به سوپر  ویپر اجازه میدهد تا درک بهتری از میدان جنگ داشته  باشد

در بخش الکترونیک نیز ریتون یک ارتقا بر روی کامپیوتر و پردازنده های آن داد تا در میدان نبرد کارایی بهتری داشته باشند که بخشی از ارتقا قابل ملاحظه فالکن in باشد

در بخش کاکپیت نیز دارای سه نمایشگر چند منظوره رنگی بزرگ بود که هر اطلاعاتی را که خلبان میخواست در اختیار او قرار میداد به علاوه دارای هلمت بسیار پیشرفته ای برای نمایش دیگر اطلاعات به خلبان بود و امکانات دیگری نیز داشت (JHMCD) . این هملت با موشک سایدواندر ایکس هماهنگ است و میتواند موشکی را بدون قفل به هر جهتی شلیک کند تا خودش هدف را کسب و روی ان قفل کند

در بخش موتوری نیز شامل یک ارتقا بر روی موتور جنرال الکتریک F110-132a در قسمت پیشران شد که توانایی ایجاد ۳۲۰۰۰ پوند نیرو را داشت. این پیشرانه نیز در واقع نسخه ارتقاء یافته  پیشرانه  General Electric F110-GE-132 است که روی  اف۱۶ امارتی نصب شده بود و همین میزان رانش ایجاد میکرد و عمر ان ۶۰۰۰ ساعت است که قابل ارتقا تا ۸۰۰۰ ساعت نیز میباشد

سوپر ویپر همانند بلوک های اخر اف۱۶ سی و دی و همچنین بلاک۶۰ توان حمل دو مخزن تطبیقی سی اف تی را در پشت جنگنده دو طرف دارد. این طرح زمانی با سرمایه گذاری امارات روی اف۱۶ بلوک ۶۰ ایجاد شد . هر مخزن  دارای ظرفیت ۱۱۳۶ لیتر است و برای مدتی با تغییر یک اف۱۶ اماراتی طی مناقصه هند یک  لوله سوختگیری هوایی روی یک از این مخزنها نصب شده که دلیل ان نیز این بود که  نیروی هوایی هند تنها توان سوختگیری با شلینگ را دارد در الی که اف۱۶ تنها با روش تلسکوپی سوختگیری میکند

از نظر تسلیحاتی این نسخه  مشابه نسخه های دیگر از جمله بلوک ۶۰ بود. دارای  ۱۱ جایگاه تسلیحاتی  شامل سه عدد زیر هر بال یکی نوک هر بال و سه عدد در زیر ورودی  هوا بود که از این ۱۱ جایگاه دو عدد انها برای حمل غلاف(دو جایگاه  زیر ورودی  و یا به عبارتی کنار ورودی  هوا) یک جایگاه  برای حمل غلاف و سوخت(جایگاه  زیر بدنه) و ما بقی برای حمل سلاح بود. این هواپیما توان حمل تمامی تسلیحات  اف۱۶  مانند امرام سایدواندر  و انواع  بمب های هدایت  شونده لیزری و و ماهواره ای  و موشک های  کروز و یا هر سلاحی که هندی ها میخواستند را دارد

لازم به ذکر است اگرچه F-16IN طرح بر اساس اف۱۶ بلوک ۶۰ است ولی طرح پیشنهادی اول لاکهید پرنده ای بسیار متفاوت بود و مجهز به بالهای دلتای بزرگی بود .طرح اصلی (اولیه)   که حدود ۲۰ درصد از F 16 بزرگتر بود و مجهز به موتور سوپر هورنت بود که در نهایت تصمیم بر این شد که طرح اصلی رها شده و جنگنده شبیه بلاک ۵۲ و بلاک ۶۰ باشد.

طرح اولیه که بسیار متفاوت تر از طرح اصلی بود و هزینه توسعه ان برای هند بسیار گران تمام می شد

ازمایش لوله سوختگیری هوایی روی اف۱۶ تغییر یافته اماراتی

اما هند تصمیم گرفت تا نسخه ای متمایز شده از این طرح را با توجه به نیاز خود به آمریکا سفارش دهد.نتیجه ی نهایی برترین اف ۱۶ ( البته روی کاغذ) شد هر چند که به نظر می آید طرح اولیه,طرح برتر بود.

در نهایت هنوز پیشنهاد این نسخه به هند باقی مانده است ولی هند به شکل خاص دنبال یک جنگنده  دو موتوره است و البته به نظر انها (که درست هم میگویند) اگرچه اف۱۶ طرح فوق العاده ای است ولی برای هند که هرگز اف۱۶ نداشته بهتر است به سراغ طرح های اینده دار تری مانند  رافال  و یا سوپر هورنت برود

 

78+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.