سلاح های ضد تانک

موشک ضد تانک تاو

ساخت موشک تاو در مرحله اول  بین سال های 1963 تا 1968 در کمپانی هیوز ایرکراف انجام شد. ولی در دهه 1990 ریتون این کمپانی را خریداری کرد . هدف از توسعه موشک جدید که ایکس بی جی ام 71 نام داشت جایگزینی موشک ضد تانک هدایت در خط دید کاربر اس اس 11 و سلاح ضد تانک 106 م م بود.سلاح جدید TOW نامید شده که در واقع مخفف Tube-launched, Optically-tracked, Wire-guided (موشک ردیاب نوری لوله پرتاب هدایت سیمی)بود. موشک به  صورت یک بسته پلوم در یک استوانه  قرار داشت. ان را درون لانچر پرتاب میگذاشتند و بعد از شلیک دو رشته سیم را به دنبال خود میکشید که یک سر به موشک و سر دیگر ان به سایت هدفگیری  متصل  بود.یک سامانه دید حرارتی با تعقیب شعله  انتهای موشک ،موشک را به صورت خودکار در یک راستای مستقیم با هدف قرار میداد. از این رو کاربر باید تنها هدفگیر سایت را روی هدف قرار میداد ما بقی را سیستم انجام میداد.موشک دارای موتور دو مرحله ای است.یک مرحله موشک را از لوله پرتاب خارج میکند  و بعد مرحله دوم که خروجی ان در دو طرف بدنه است موشک را به پیش می راند.

موشک در سال 1970 وارد خدمت شد و در ویتنام به کار رفت . اولین حضور عملیاتی این موشک  به 24 اوریل 1972 در ویتنام بر میگردد  .دست کم سه فروند بالگرد یو اچ 1 بی توسط شرکت هیوز برای حمل تاو تغییر یافته بودند و مجهز به پیرسکوب هدف گیری ایکس ام 26 شده بودند.این  بالگردها بر ضد پی تی 76 ارتش ویتنام شمالی(یک تانک سبک ابی خاکی)،و تی 54 در یک حمله ارتش ویتنام شمالی مورد استفاده قرار گرفت که با موفقیت 24 زره پوش دشمن را در هم کوبید.tow2

اولین نسخه تولید تاو ،بی جی ام 71 ای بود که در سال 1970 وارد خدمت شد.دارای برد 3000 متر بود  و میتوانست در 430 م م زره نفوذ کند.بر اساس این مدل  نسخه بی با برد 3500 متر ساخته شد،در مجموع 314000 فروند از این دو مدل تولید شد ، نسخه سی در سال 1982 وارد خدمت شد دارای  برد 3750 متر بود و توان نفوذ در 650 م م زره را داشت.دارای  کلاهکی  ارتقا یافته بود و با وزن کلی موشک  19 کیلوگرم ،یک کیلو از دو مدل قبلی سنگینتر  بود و 60000 فروند از ان ساخته شد ، نسخه دی که به تاو 2 نیز شناخته میشود  در سال  1984 وارد خدمت شد این مدل دارای موتور با سوخت بهتر بود با عمر بیشتری بود  و وزن کلاهک ان 5.9 کیلوگرم یعنی دو کیلو سنگین تر از مدلهای قبلی بود. توان نفود در 900  م م زره را داشت  و 77000 هزار فروند از ان ساخته شد.نسخه E  که تاو 2 A نیز  خوانده میشود نسخه بعدی بود که در سال 1987 وارد خدمت شد و هدف از طراحی ان مقابله با تانک تی 80 یو شوروی مجهز به زره واکنش دهنده بود. این نمونه با کلاهک دو مرحله ای  برای انفجار پشت  سر هم  بود تا یکی از کلاهک های که در میله ای جلوی سر موشک نصب شده بود اول زره واکنشی را فعال و کلاهک دوم بعد از بین رفتن زره واکنشی با زره اصلی برخورد میکند. و دارای موتور قویتری بود و سرعت ان به 315 متر بر ثانیه رسیده بود  این  عدد  در مدلهای قبلی 278 متر بر ثاینه بود . همچنین نسخه E دارای بیشترین برد 4000 متر بود.توان  نفوذ این مدل  900 م م است.تاو نسخه اف که تاو 2 بی نیز خوانده میشود یکی از متفاوت ترین نسخه  های تاو است. این مدل برای حمله از فراز هدف توسعه پیدا کرد تا بتوان با انفجار در ارتفاع یک متری بالای برجک به تانک بیشترین صدمه را وارد  کند زیر تانک ها  از بالای برجک زره کمتری را دارند.موشک دارای یکی ارتفاع سنج لیزری است که ارتفاع موشک را بعد از شلیک در ارتفاع 3.5 متر حفظ میکند. موشک به کمک یک کاونده مغناطیسی با  توان کشف توده فولادی(برجک  و بدنه تانک )برخوردار است و زمانی که به این توده  فولادی  به میزان مناسب نزدیک شد منفجر میشود.در تاو اف میزان کلاهک به 6.14 کیلوگرم افزایش یافت . موشک در سال 1992 وارد خدمت شد و موشک دارای قسمت جلوی متفاوت تری با دیگر موشک ها است.بیشترین برد در این مدل به 4200 متر رسیده است و از میزان نفوذ ان اطلاع دقیق در دست نیست .اخرین نسخه تاو ،نسخه تاو 2 بی Aero است که در این مدل با قرار دادن یک دماغه جدید  و ایرودینامیکی تر برد موشک را به 4500 متر رسانده است. این موشک  میتوان در 21 ثاینه 4500 متر را طی کند در حالی که مثلا نسخه  دی و یا ائی مسافت 3500 متر را در این زمان  طی میکنند.ولی بزرگترین  تغییر این مدل با تمام مدلهای تاو حذف سیم و هدایت این موشک  با کمک امواج رادیوی  است. این مدل فرامین هدایت را از طریق امواج هدایت رادیویی  دریافت میکند.گفته شده این نسخه  از سال 2004در خط تولید است.

تاو در ارتش امریکا در دهه 1970 بر روی خودروی ها همچون  چیپ مشهور ام 151 و نفربر ام 113 نصب شد و در دهه 1980 بر روی خودروی زرهی مسلح برادلی و حامل های ام 966 و ام  1045 (نسخه های از چیپ هاموی) نصب شد در ارتشهای دیگر بر روی دیگر نمونه خودروهای  نیز نصب شد.بر روی بالگرد ها به صورت موقت برخی یو اچ 1 ها ان را در اوائل دهه 1970 حمل کردند ولی در دهه 1970 با ورود به خدمت نسخه کیو بالگرد کبرا  (ای اچ 1 کیو )که تاو کبرا نیز شناخته میشد در دماغه مجهز به پیرسکوپ  هدفگیری  ام 65 ،این موشک بر روی بالگرد نیز نصب شد بعد  از کبرا نسخه های از بالگرد کوچک ام دی 500 دیفندر و ای 129 ایتالیا  و چند بالگرد دیگر به تاو تجهیز شدند.

نام توضیحات طول قطر وزن کلاهک توان نفوذ برد سرعت
بی جی ام-71 ای نسخه پاییه 1.16 متر 152 م م 3.9 کیلوگرم خرج گود 430 م م 3000 متر 278 متر بر ثانیه
بی جی ام-71 بی نسخه ارتقا یافته  با برد بیشتر     3750 متر
بی جی ام-71 سی نسخه بهبود یافته با کلاهک دو مرحله ای برای نفوذ بیشتر 1.41 متر 630 م م
بی جی ام-71 دی تاو -2 نیز خوانده میشود. دو مرحله ای 1.51 متر 5.9  کیلوگرم خرج گود 900 م م
بی جی ام-71 ایی نسخه بهبود یافته با کلاهک دو مرحله ای برای نفوذ در زره واکنش دهنده  . تاو-2 ای نیز خوانده میشود 1.17 متر 900 م م
بی ی ام-71 اف نسخه توپ اتک برای انفجار در بالای سر برجک 1.16 متر 6.14 کیلوگرم ؟ 4200 متر

گرداوری:عبدالحمید تارخ

w0003228

نوشته های مشابه

بستن