ترجمه و گرد آوری : الیاس امراء

اواسط دهه پنجاه میلادی
ایالات متحده آمریکا خواهان یک موشک بالستیک اتمی بلند برد می شود .
اما این موشک با دیگر موشک ها فرق دارد آنم این است که این موشک جدید باید زیردریایی پرتاب باشد .

(جنگ ، جنگ سردست و قدرت ها به دنبال برتری اتمی و ایجاد باز دارندگی هستن.
شاید مهمترین عاملی که باعث شد آمریکا و شوروی سابق تا مرز جنگ پیش بروند اما جرأت آغاز آنرا نداشته باشند همین باز دارندگی اتمی دو کشور بود. سلاح اتمی که خود بزرگترین عامل آغاز جنگ سرد بود ، بزرگترین عامل اجتناب دو کشور از جنگ مستقیم نیز بود . برای درک بهتر به بحران موشکی کوبا نگاهی بیندازیم در بحرانی که ارتش آمریکا در بالاترین سطح آمادگی جنگی خود تا به امروز یعنی دفکان ۲ در آمد {در مجموع ارتش ایالات متحده آمریکا پنج سطح آماده باش نظامی دارد .
دفکان ۲ بالاترین سطح آمادگی نظامی آمریکا تا به امروز وارد آن شده که طبق آن ارتش ایالات متحده باید آمادگی وقوع هرگونه حمله اتمی را داشته باشد و تمامی نیرو ها باید ظرف کمتر از ۶ ساعت آماده درگیر شدن با دشمن باشند.
دفکان ۱ بالاترین سطح آمادگی نظامی ارتش ایالات متحده آمریکا است که طبق آن جنگ اتمی قطعی ست و کلیه نیرو ها باید آماده هرگونه در گیری آنی باشند .} اما در نهایت با گفت و گو مشکل حل شد . و یا به وقایع گذرگاه چک‌پوینت چارلی که به خاطر اشتباه یک سرباز شوروی تبدیل به یک رویارویی زرهی میان شوروی و آمریکا شد ، تانک ها رو در روی هم و به فاصله فقط چند متر آماده یک جنگ تمام عیار بودند ، اما باز هم گفت و گو و ترس از آغاز یک جنگ تمام عیار اتمی مانع آغاز جنگ شد.)

19-f9b9a6dcccf334e5d17e95c8f1365fa7

گذرگاه چک‌پوینت چارلی (تانک های شوروی و آمریکا رو در روی هم)

اما موشک های بالستیک اتمی دور برد آن زمان دو مشکل بزرگ داشتند. اول اکثرا سوخت مایع بودند و سوخت مایع ناپایدار بود و مدت زمان آماده به جنگ شدن طولانی داشتند و حمل سوخت برای این موشک ها توسط زیردریایی ها بسیار خطرناک بود
دوم قطر این موشک ها هم زیاد بود و قطر بالای آنها به منظره افزایش عرض و طول زیردریایی و وزن آن همچنین کاهش سرعت بود.

از این رو ایالات متحده آمریکا این موشک را با سوخت جامد و قطر کمتر می خواست و این به معنی طراحی گسترده موشک از ابتدا بود .

همچنین تا پیش از این زیردریایی ها برای شلیک موشک نیاز داشتن به سطح آب بیایند و این اصلا خوب نبود و باعث آسیب پذیر شدن زیردریایی در مقابل حملات هوایی میشد.
همچنین مدت زمان آماده شدن زیردریایی جهت شلیک موشک زیاد بود .
موشک جدید باید از زیر آب و در سریع ترین زمان ممکن شلیک شود.

همچینن ایالات متحده خواهان کلاهک های تقسیم شونده هیدروژنی بود تا موشک خوفناک تر شود.
اگرچه تولید و ساخت کلاهک تقسیم شونده هیدروژنی به طول انجامید و تا زمان آماده شدن آن یک کلاهک اتمی بروی آن نصب شد.

پروژه ساخت موشک پولاریس به شرکت لاکهید داده شد .
لاکهید در سال ۱۹۵۶ طراحی خود را آغاز کرد . در همین برهه زمانی بود در یک اجلاس محرمانه در جریان بود که در آن فیزیکدان ادوارد تلر ادعای توانایی طراحی و ساخته یک کلاهک اتمی هسته‌ای باقدرت یک مگاتن سبک و کوچک رادارد به گونه ای که موشک پولاریس توانایی حمل آن را داشته باشد .
ادوارد تلر پس از آن پروژه فشرده‌ای را جهت ساخت کلاهک مزبور آغاز کرد و در سمت دیگر دریادار رودریک آزگود سرپرست برسی تعداد زیردریایی های مورد نیاز نیروی دریایی برای حمل موشک پولاریس و همچینن نظارت بر طراحی موشک بود.
وی تخمین زد بین ۴۰ تا ۴۵ زیردریایی هرکدام با حمل ۱۶ تیر موشک پولاریس پاسخ گوی نیاز ایالات متحده آمریکا است .
در نهایت ۴۱ زیردریایی هرکدام با ۱۶ تیوپ عمودی لانچر موشک پولاریس ساخته شد .
پروژه ساخت آنها با نام ۴۱ زیردریایی برای آزادی شناخته می شود که در پنج کلاس زیردریایی خلاصه شده بود .

اولین کلاس ساخته شده کلاس جرج واشنگتن بود ساخت این کلاس در سال ۱۹۵۷ آغاز شد و تا سال ۱۹۶۱ پنج فروند زیردریایی از این ساخته شد.
این کلاس از زیردریایی از نسل پنجم زیردریایی های اتمی بود . هر پنج زیردریایی تا پایان سال ۱۹۸۵ باز نشسته شدن.
هر زیر دریایی کلاس جرج واشنگتن دارای ۱۱۶٫۳ متر طول ، ۱۰ متر عرض و ۸٫۸ متر ارتفاع
۱۶ تیوپ عمودی لانچر موشک پولاریس
۶ تیوپ لانچر اژدر های ۲۱ اینچی (۵۳۳ میلیمتری) در مجموع توانایی حمل ۱۲ اژدر
یک راکتور اتمی ، آب تحت فشار
۱۱۲ خدمه داشت.

590609-N-XXXX-001 GROTON, Conn. (June 9, 1959) The ballistic-missile submarine USS George Washington (SSBN 589) slides down the ways during her launching ceremony at Electric Boat Division of General Dynamics Corporation, Groton, Conn. George Washington was originally scheduled to become USS Scorpion (SSN 589) but during her construction she was lengthened by the insertion of a 130-foot missile section and was finished as a fleet ballistic-missile submarine. George Washington was commissioned as the Navy's first nuclear-powered fleet ballistic-missile submarine on Dec. 31, 1959. (U.S. Navy photo/Released)

زیردریایی یو اس اس جرج واشنگتن (کلاس جرج واشنگتن)

کلاس دوم کلاس اتان آلن بود
ساخت این کلاس زیردریایی از سال ۱۹۵۹ آغاز شد و در مجموع ۵ فروند از این زیردریایی تا سال ۱۹۶۳ ساخته شد .
این کلاس از زیردریایی از نسل پنجم زیردریایی های اتمی بود . هر ۵زیردریایی تا پایان سال ۱۹۹۲ باز نشسته شدن.
هر زیر دریایی کلاس اتان آلن دارای ۱۲۵٫۱ متر طول ، ۱۰٫۱ متر عرض و ۹٫۱ متر ارتفاع
۱۶ تیوپ عمودی لانچر موشک پولاریس
۴ تیوپ لانچر اژدر های ۲۱ اینچی (۵۳۳ میلیمتری) در مجموع توانایی حمل ۱۲ اژدر
یک راکتور اتمی ، آب تحت فشار
۱۳۰ خدمه داشت.
اتان آلن درواقع همان کلاس جورج واشنگتن بود که مورد باز طراحی و اصلاح واقع شده بود.

ussethanallenssbn-608

زیردریایی یو اس اس اتان آلن (کلاس اتان آلن)

کلاس سوم کلاس لافایت بود
ساخت این کلاس زیردریایی از سال ۱۹۶۱ آغاز شد و در مجموع ۹ فروند از این زیردریایی تا سال ۱۹۶۴ ساخته شد .
این کلاس از زیردریایی از نسل پنجم زیردریایی های اتمی بود . هر ۹زیردریایی تا پایان سال ۱۹۹۴ باز نشسته شدن.
هر زیر دریایی کلاس لافایت دارای ۱۳۰ متر طول ، ۱۰ متر عرض و ۸٫۶۰ متر ارتفاع
۱۶ تیوپ عمودی لانچر موشک پولاریس
۴ تیوپ لانچر اژدر های ۲۱ اینچی (۵۳۳ میلیمتری) در مجموع توانایی حمل ۱۲ اژدر
یک راکتور اتمی ، آب تحت فشار
۱۳۰ خدمه داشت.
کلاس لافایت درواقع همان کلاس اتان آلن بود که مورد باز طراحی و اصلاح واقع شده بود.

uss_lafayette_ssbn-616

زیردریایی یو اس اس لافایت (کلاس لافایت)

کلاس چهارم کلاس جیمز مدیسون بود
ساخت این کلاس زیردریایی از سال ۱۹۶۲ آغاز شد و در مجموع ۱۰ فروند از این زیردریایی تا سال ۱۹۶۴ ساخته شد .
این کلاس از زیردریایی از نسل پنجم زیردریایی های اتمی بود . هر ۱۰ زیردریایی تا پایان سال ۱۹۹۵ باز نشسته شدن.
هر زیر دریایی جیمز مدیسون دارای ۱۳۰ متر طول ، ۱۰ متر عرض و ۸٫۶۹ متر ارتفاع
۱۶ تیوپ عمودی لانچر موشک پولاریس
۴ تیوپ لانچر اژدر های ۲۱ اینچی (۵۳۳ میلیمتری) در مجموع توانایی حمل ۱۲ اژدر
یک راکتور اتمی ، آب تحت فشار
۱۳۰ خدمه داشت.
کلاس جیمز مدیسون درواقع همان کلاس لافایت بود که بهبود پیدا کرده بود.

uss_james_madison_ssbn-627

زیردریایی یو اس اس جیمز مدیسون (کلاس جیمز مدیسون)

کلاس پنجم کلاس بنجامین فرانکلین بود
ساخت این کلاس زیردریایی از سال ۱۹۶۳ آغاز شد و در مجموع ۱۲ فروند از این زیردریایی تا سال ۱۹۶۷ ساخته شد .
این کلاس از زیردریایی از نسل پنجم زیردریایی های اتمی بود . هر ۱۲ زیردریایی تا پایان سال ۲۰۰۲ باز نشسته شدن.
هر زیر دریایی کلاس بنجامین فرانکلین دارای ۱۳۰ متر طول ، ۱۰ متر عرض و ۸٫۶۹ متر ارتفاع
۱۶ تیوپ عمودی لانچر موشک پولاریس
۴ تیوپ لانچر اژدر های ۲۱ اینچی (۵۳۳ میلیمتری) در مجموع توانایی حمل ۱۳ اژدر
یک راکتور اتمی ، آب تحت فشار
۱۳۰ خدمه داشت.
کلاس بنجامین فرانکلین درواقع همان کلاس جیمز مدیسون بود که بهبود پیدا کرده بود تا صدای آن کمتر شود .

uss_benjamin_franklin_ssbn-640

زیردریایی یو اس اس بنجامین فرانکلین (کلاس بنجامین فرانکلین)

{هر ۴۱ زیردریایی از پنج کلاس قرار بود با ۲۴ زیردریایی از کلاس اوهایو جایگزین شوند . اگر چه فقط ۱۸ زیردریایی از کلاس اوهایو ساخته شد (پس از پایان جنگ سرد پروژه ساخت ۶ زیردریایی بعدی لغو شد)
اما امروز فقط ۱۴ زیردریایی کلاس اوهایو موشک بالستیک قاره پیما اتمی حمل میکند. چهار زیردریایی دیگر با یک ارتقا مجهز به ۱۵۴ موشک کروز تاماهاوک شدند}

در همین زمان در کیپ کارناوال ایالت فلوریدا آمریکا پروژه ساخت موشک پولاریس در جریان بود .
اولین پرتاب اولین نمونه های موشک پولاریس در سپتامبر ۱۹۵۸ انجام شد که شکست خورد . و دومین موشک در آوریل ۱۹۵۹ با موفقیت پرتاب شد اگر چه پنج تلاش بعدی در دسامبر ۱۹۵۹ با شکست رو برو بود .
در ۷ ژانویه ۱۹۶۰ اولین موشک پولاریس با سیستم هدایت اینرسیایی با موفقیت از یک سکوی پرتاب در کیپ کارناوال شلیک شد .
چند روز بعد و در ۲۰ ژانویه ۱۹۶۰ زیردریایی یو اس اس جورج واشنگتن (اولین زیردریایی تحویل داده شده از کلاس جرج واشنگتن) برای اولین بار دو تیر موشک بالستیک اتمی را از زیر آب شلیک می‌کند.

پولاریس یک موشک سوخت جامد دو مرحله‌ای بود که اولین نسخه از این موشک ، پولاریس ای-۱ نام داشت و در سال ۱۹۶۱ وارد خدمت شد پولاریس ای-۱ ، ۸٫۷ متر ارتفاع ، ۱۳۷ سانتیمتر قطر ، ۱۳۱۰۰ کیلوگرم وزن ، ۱۸۰۰ کیلومتر برد (یک برد ۲۲۰۰ کیلومتری نیز در برخی منابع وجود دارد) ، ۱۸۰۰ متر خطا و یک کلاهک اتمی با قدرت ۶۰۰ کیلو تن تی ان تی داشت.

wmus_polaris-a1_launch_pic

زیردریایی یو اس اس جورج واشنگتن و شلیک موشک پولاریس ای-۱

در ۶ مه ۱۹۶۲ زیردریایی یو اس اس اتان آلن (اولین زیردریایی تحویل داده شده از کلاس اتان آلن) مجهز به موشک پولاریس ای-۱ اولین تست کامل شلیک تا اثابت به هدف و انفجار اتمی آمریکا را انجام داد.(این تست اولین و تنها تست ایالات متحده در خصوص شلیک تا انفجار یک موشک استراتژیک اتمی بود)

نسخه بعدی پولاریس ای-۲ نام داشت بهینه سازی شده ای-۱ . موشک سنگینتر شده بود و کلاهک آن تغییر کرده بود. بردی معادل ۲۷۰۰ کیلومتر داشت همچنین دارای یک کلاهک اتمی با قدرت یک مگاتن تی ان تی بود .

در سال ۱۹۵۸ مشخص شده بود که نسخه اول موشک پولاریس بردی کمی دارد از این جهت از همان زمان پروزه توسعه پولاریس آغاز شد ، اولین پولاریس ای-۲ در ۱۱ نوامبر ۱۹۶۰ اولین آزامایش خود را پشت سر گذاشت و در ۱۹۶۱ وارد خدمت شد ، نسخه دوم بر روی زیردریایی های کلاس اتان آلن نصب شد. از دیگر دگرگونه های نسخه ای-۲ سوخت آن بود

نسخه بعدی پولاریس ای-۳ بود .
ای-۳ بکلی دگرگون شده بود .

ای-۳ برخلاف ای-۲ که یک توسعه بود ، تغریبا یک طراحی جدید بود. مهندسین موشک را از اول طراحی کردند و سعی به رفع مشکلات آن کردند . هدف اینکار افزایش برد آن بود و مهدسین واقعا خوب عمل کردند و به هدف خود رسیدند. آنها سوخت موشک را بهبود دادند و موتور موشک در مرحله دوم را عوض کردند .

وزن و اندازه موشک افزایش پیدا کرده بود در عوض موشک به هدف نهایی ساخت خود رسید

در موشک از فایبرگلاس استفاده شده بود و سیستم هدایت اینرسیایی آن نیز ارتقا پیدا کرد بود و دامنه خطای آن تا ۶۰۰ متر کاهش پیدا کرده بود و برد آن تا ۴۶۰۰ کیلومتر افزایش پیدا کرد بود ، و همچنین توانایی حمل سه کلاهک هیدروژنی با قدرت هرکدام ۲۰۰ کیلو تن تی ان تی را داشت. نسخه ای ای-۳ از سال ۱۹۷۴ جای گزین دو نسخه قبلی شد . پولاریس در نهایت در سال ۱۹۹۶ از خدمت خارج شد . اگرچه امروزه نسخه ای-۳ که خلع سلاح شده به عنوان هدف تمرینی استفاده می شود . موشک جای گزین آن ترایدنت بود.

{دامنه خطا : یک دایره فرضی با شعاع مشخص برای هر بمب و یا موشک است که دور هدف فرض میشود و انتظار داریم بمب و یا موشک در آن به زمین به نشیند}

موشک پولاریس و پروژه ۴۱ زیردریایی برای آزادی زنگ خطر را برای شوروی به صدا در می آورد .
و اینجاست که شوروی شدیدا نیاز مند تسلیحات مقابله با زیردریایی های آمریکا می شود.
شوروی میداند که بهترین راه مقاله با زیردریایی های آمریکایی ناوهای هلبکوپتر بر و هواپیمابر مجهز به هلیکوپتر های ضد زیردریایی هستن و این رو پروژه بلند بالای ناو های هواپیمابر و هلیکوپتر بر خود را آغاز میکند . {جهت آشنایی بهتر به تاریخچه ناوهای هواپیمابر شوروی مراجعه کنید}
اما این تنها پروژه نبود .
در سمت دیگر شوروی سابق می دانست توانایی ایجاد پشتیبانی هوایی در تعداد لازم را ندارد از این جهت پروژهای متعدد مقابله با زیردریایی های اتمی آمریکا را آغاز کرد .
از ترسناک ترین و مخرب ترین این پروژه ها پروژه موشک های ضد زیردریایی بود .

سال ۱۹۶۰ شوروی دستور طراحی تسلیحات جدید ضد زیردریایی را میدهد .
طراحی ویچر در ۱۳ اکتبر ۱۹۶۰ آغاز شد و از همان ابتدا دارای دشواری ها و پیچیدگی های زیادی بود . ویچر یک موشک ضد کشتی است و خود این یک پیچیدگی بزرگ در طراحی این موشک بود .
این موشک حاصل همکاری دو شرکت موسسه فناوری های حرارتی مسکو
( Московский институт теплотехники)
و موسسه تحقیق و توسعه و ساخت استارت
(Научно-производственное предприятие «Старт» )
بود .
موسسه فناوری های حرارتی مسکو کار طراحی و توسعه موشک و موسسه تحقیق و توسعه و ساخت استارت طراحی لانچر موشک را اهده دار بود .

موسسه فناوری های حرارتی مسکو پیشتر کار تحقیق و توسعه موشک های بالستیک اتمی شوروی و امروزه روسیه را در دست داشته و دارد و از فعالیت های این شرکت در عمر توسعه می توان به توسعه موشک قاره پیما اتمی توپول-ام و یارس نام برد .
موسسه تحقیق و توسعه و ساخت استارت پیشینه درازی در طراحی پرتاب گر های راکت انداز های چند گانه شوروی و پرتاب گر های سامانه های دفاعی هوایی همچون تور داشته و دارد .

طراحی و ساخت موشک تا ۱۹۶۲ به طول انجامید و برای اولین بار در هین سال به طور غیر رسمی و جهت آزمایش برو ناو هلیکوپتر بر کلاس مسکوا سوار شد و تعداد تست بری روی آن انجام شد
و موشک با نام سامانه آر پی کا-۱ ویچر وارد خدمت شد .
ویچر شامل دو بخش پرتاب گر و خود موشک بود .

دو پرتاب گر برای این موشک توسط موسسه تحقیق و توسعه و ساخت استارت ساخته شد .

اولین پرتاب گر با نام ام اس-۱۸ شناخته میشود
این سیستم پرتاب شامل یک ستون اصلی نگهدارنده با قابلیت چرخش ۳۶۰ درجه و دو بازوی نگهدارنده موشک متحرک محدود (احتمالا تا ۹۰ درجه روبه بالا)
همچنین یک لودر خودکار عمودی با یک دریچه تحویل با هشت موشک (بعد از بار گذاری یک موشک ستون اصلی باید می‌چرخید تا موشک دوم نیز بار گذاری شود) و مجهز به سیستم های کنترل آب و هوا و سیستم آتش و نظارت بر آن و سیستم های کنترل پرتو های رادیواکتیو بود.

این پرتاب گر بروی ناوهای هلیکوپتر بر کلاس مسکوا نصب شد.

xtkg3

پرتاب گر ام اس-۱۸

پرتاب گر دوم ام اس-۳۲ نام داشت
ام اس-۳۲ دقیقا مشابه ام اس-۱۸ بود ، فقط سیستم های نظارتی و کنترل آتش ارتقاع داده شده بودند و همچنین تعداد موشک های ذخیره تا ۱۶ موشک افزایش پیدا کرد بود.

اما موشک اصلی آن ۸۲آر بود .
۸۲آر یک موشک سوخت جامد دو مرحله‌ای بود . رفتار موشک همانند یک موشک بالستیک بود و ابتدا اوج می گرفت و بعد به سمت هدف شیرجه میزد .
کار زیادی بروی آیرودینامیک آن انجام شده بود . و موشک در مرحله اول خود دارای چهار بالچه تثبیت کننده بود و در مرحله دوم فاقد آن بود .
موشک دارای دو حالت انفجاری فیوز فشار و فیوز زمانی بود . حد اکثر برد درگیری ۲۴ کیلومتری و حداقل برد درگیری ۱۰ کیلومتری داشت .
عمق انفجار آن از صفر تا ۲۰۰ متر بود و از یک کلاهک اتمی با قدرت ۱۰ یا ۵ کیلو تن تی ان تی استفاده میکرد و دانه تخریب ۱٫۲ تا ۱٫۵ کیلومتری و عمق تخریب تا ۵۰۰ متری را داشت .

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

موشک ۸۲آر

اگرچه موشک خالی از ایراد نبود
نامش موشک است اما عملا یک راکت است چون فاقد هدایت پذیری است و سیستم شلیک آن بر اساس قوانین بالستیک است . دامنه خطای بالایی ۱۲۰۰ متری دارد اگرچه برای آن کلاهک متعارف در نظر گرفته نشده اما بدون کلاهک نامتعارف اتمی خود فاقد کاری است.

در مجموع ویچر ۶ متر طول ، قطر ۵۴۰ میلیمتر ، ۱۸۰۰ کیلوگرم وزن بود و سعت ۱٫۸ ماخی داشت.

8vvh8

موشک ۸۲آر

آر پی کا-۲
اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی سابق موشک های ضد زیردریایی را فقط برای ناو ها طراحی نکرد ، و دست به طراحی مشابه برای زیردریایی های خود زد .
این پروژه بسیار پیچیده در ۱۳ اکتبر ۱۹۶۰ آغاز شد. هدف آنها ساخت یک اسلحه ضد زیردریایی جدید برای زیردریایی های شوروی بود ، اولین طرح موشک در ۱۹۶۲ مطرح شد . طراحی این موشک توسط کارخانه شماره ۹ ساخته شده .
کارخانه شماره ۹ (زاوُد نُمِر ۹) یک کارخانه تولید طراحی تسلیحات توپ خانه‌ای و استخراج نفت و گاز است ، که در سال ۱۹۳۲ و در شوروی سابق بیان گذاری شد این کار خانه طراحی کننده و سازنده مشهور ترین توپ های شوروی بود و امروز در رو سه نیز طراحی و ساخت توپ های جنگی این کشور را بر عهده دارد . به عنوان مثال این شرکت تولید و طراحی توپ زره کوب سنگین جنگ جهانی دوم اس آی اس-۱۵۲ و تانک های مشهور شوروی از جمله تی-۳۴ ، تی-۷۲ و هویتزر مستا-اس و توپ تانک روسی تی-۹۰ را بر عهده داشت.

در این میان وزارت دفاع شوروی دو هدف مشخص را ابلاغ میکند که طبق آن باید دو موشک با دو کالیبر متفاوت ۵۳۳ میلیمتری و ۶۵۰ میلیمتری توسعه داده شود .
این توسعه توسط شرکت اوکابه انجام شد .

شرکت اوکابه یک شرکت تولید و طراحی تسلیحات دفاعی شوروی بود این شرکت در سال ۱۹۴۷ تاسیس شد و در خصوص تسلیحات دفاعی شوروی وارد عمل شد ، این شرکت طیف گسترده ای از تسلیحات دفاعی را برای شوروی طراحی کرد . این شرکت پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ کار خود را به عنوان یک شرکت مستقل ادامه داد تا اینکه در سال ۲۰۰۲ به شرکت آلماز آنتی پیوست.
این شرکت در زمان شوروی بروی توپ های ضد هوایی ، موشک های پدافند ، موشک های کروز ، راکت های ضد زیردریایی و موشک های ضد زیردریایی فعالیت داشت و امروز نیز دارد . از جمله دست آورد های این شرکت می توان به موشک کروز اس-۱۰ گرانت و موشک پدافندی ۹ام۸۲ اشاره کرد . ( گرانت یک موشک کروز اتمی استراتژیک بود که توسط زیردریایی های شوروی حمل میشد ، و نسخه زمین پایه نیز داشت ، موشک ۹ام۸۲ یک موشک پدافند هوایی مورد استفاده در سامانه اس-۳۰۰ وی است)

شرکت اوکابه در سال ۱۹۶۲ طرح توسعه را آغاز میکند و در همان سال بیلزارد-۶۵ را مورد آزمایش قرار میدهد ، بیلزارد-۶۵ یک موشک ضد زیردریایی با قطر ۶۵۰ میلیمتر بود که ابتدا نتایج آن رضایت بخش نبود و توسعه آن را تا ۱۹۶۵ ادامه پیدا میکند ، در این میان شرکت اوکابه موشک بیلزارد-۵۳ را از سال های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸ معرفی و تحت توسعه قرار میدهد . و شرکت اوکابه حتی پارا فراتر میگذارند و نسخه ای از این موشک را برای ناوگان‌های سطحی نیز توسعه میدهد

این موشک ها تا سال ۱۹۶۹ در توسعه باقی می مانند و از ۱۹۶۹ به نام آر پی کا-۲ وارد خدمت می شوند ، آر پی کا-۲ خود دارای دو موشک ۸۱آر و ۸۳آر بود .
۸۱آر یک موشک با کالیبر ۵۳۳ میلیمتری و ۸۳آر یک موشک با کالیبر ۶۵۰ میلیمتری بود .

۸۱آ مجهز به یک کلاهک ۵ کیلو تن تی ان تی است و ۸۳آر در خصوص کلاهک آن همچنان ابهاماتی وجود دارد ، در کل دو کلاهک برای آن تعریف شده یک کلاهک اتمی با قدرت ۲۰۰ کیلو تن تی ان تی و دیگری یک کلاهک متعارف و بردی ۴۵ تا ۳۰ کیلومتری دارند ، این موشک های سوخت جامد از هدایت اینرسیایی استفاده میکنند و پروازی مشابه موشک های کروز داردند ، این موشک ها از زیردریایی ها توسط فشار هوا از تیوپ شلیک اژدر پرتاب میشود .
این موشک بروی رزمناو های سنگین کلاس اسلاوا و کایرف و ناوشکن های کلاس آدلیو و زیردریایی های کلاس آکولا ، اسکار ، تایفون ، دلتا ، کیلو ، بوران مورد استفاده قرار گرفته شده و می شود .

ch3uu

آر پی کا-۲

آر پی کا-۳
همچنان در دهه ۶۰ میلادی باقی میمانیم ، در این زمان شرکت دفاعی شوروی دست به طراحی توسعه تسلیحات جدید ضد زیردریایی زدند ، که تا اینجا دو شرکت و محصول آنهارا نام بردیم ، موشک جدید در دفتر توسعه طراحی رادوگا انجام شد .
رادوگا در همان سال ۱۹۶۰ کار بروی موشک ضد زیردریایی خود را آغاز کرد .

شرکت رادوگا در سال ۱۹۵۱ تاسیس شد و در خصوص طراحی تولید موشک های کروز و ضد کشتی فعالیت میکرد این شرکت درسال ۲۰۰۴ به دستور ریس جمهور وقت روسیه تبدیل به یکی از زیر مجموعه های شرکت طراحی و توسعه موشک های تاکتیکی روسیه شد .
از جمله ساخته های این شرکت میتوان به طراحی و ساخت موشک ضد کشتی پی-۲۷۰
و توسعه موشک خا-۵۹ام ئی اشاره کرد.

این شرکت براساس موشک ضد کشتی پی-۱۲۰ شروع به طراحی موشک جدید زد . موشک پی-۱۲۰ که خود در آن زمان درحال طراحی و توسعه بود خود توسعه‌ای بروی موشک پی-۷۰ بود.
پی-۱۲۰ از ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲ در دست توسعه بود و مدل های گوناگونی از آن تولید شد ، این موشک موشک در دو حالت کلی دارای دو کلاهک اتمی و متعارف بود.
این موشک بسته به مدل تا ۱۵-۱۵۰ کیلومتر برد داشته و بسته به مدل دارای سه حالت کنترل رادیویی ، رادار در دماغه موشک و حرارتی بود .

آر پی کا-۳ در سال ۱۹۶۸ به بار نشست و دارای مدل های گوناگون بود ، از آنجا که موشک بر مبنای موشک پی-۱۲۰ بود باعث کاهش قیمت تولید موشک میشد اما سیستم های موشک بسیار پیچیده و گران قیمت بود ،
نسخه اول موشک با نام ۶۰آر دارای یک کلاهک تنظیم شونده فشار بود ، و کلاهک آن قدرتی معادل ۵ کیلو تن تی ان تی داشت ، و مدل بعدی آن ۷۰آر بود ۷۰آر مدل اصلی موشک آر پی کا-۳ بود ، این موشک دارای یک اژدر کوچک جدا شونده در دماغه خود ، اژدر در دماغه ای تی-۲یو بود ،
نسخه بعدی ۸۳آر بود ، در این نسخه تفاوت کمی وجود داشت و بیشتر تفاوت مرتبط با اژدر بود ، اژدر این موشک ئی ای-۴۵-۷۰ای بود ، این اژدر از یک سونار در دماغه خود بهره میبرد و برد آن کمی بیشتر بود ،

قیمت بالا و پیچیدگی این موشک باعث توقف تولید آن شد با اینکه موشک هم زمان با آر پی کا-۲ وارد خدمت شد با پیچیدگی و حساسیت بالای خود باعث نارضایتی نیروی دریایی شوروی شد ، این موشک پس از گذشت تنها یک سال آرام آرام با موشک آر پی کا-۲ جای گزین شد.

300px-thumbnail

آر پی کا-۳

اما این پایانی بر این موشک نبود ، شرکت رادوگا از سال ۱۹۷۰ دست به توسعه موشک میزند و نتایج آن در سال ۱۹۷۳ به بار می نشیند ، موشک جدید باید نام آر پی کا-۴ شناخته میشود ، آر پی کا-۴ تفاوت های در نوع اژدر و سیستم هدایت داشت همچنین این موشک توانایی مقابله با اهداف سطحی را نیز دارد ، این موشک در همان سال ۱۹۷۳ وارد خدمت شد و امروزه نیز در نیروی دریایی روسیه فعال است، موشک دارای برد درگیری با اهداف سطحی بین ۱۵ تا ۹۰ کیلومتر و بین ۵ تا ۵۰ کیلومتر برد درگیری با زیردریایی ها را دارد . یکی از تفاوت های عمده آن با موشک های قبلی در هدایت آن است ، این موشک همانند آر پی کا-۳ همچون یک موشک کروز حرکت میکند اما آر پی کا-۴ برخلاف نسخه قبلی توانایی هدایت توسط یک اپراتور دوم را دارد ، به این گونه که اگر هدف توسط یک هلیکوپتر ضد زیردریایی همچون کاموف-۲۷ دریافت شود توانایی هدایت این موشک را تا هدف دارد ، قابلیتی که موشک های قبلی فاقد آن بودند ، موشک در دماغه خود دارای دو نوع اژدر بود ، اولین کی تی-۱۰۶یو و دومین آن ای تی-۲یو ام بود ، تفاوت این دو در کلاهک بود ، نسخه دوم دارای یک کلاهک اتمی با قدرت ۵ کیلو تن تی ان تی داشت ، و کلاهک اول یک اژدر کوچک متعارف بود

اما شرکت اوکابه بیکار ننشست و در سال ۱۹۷۰ دست به توسعه آر پی کا-۲ زد ، همانند آر پی کا-۲ توسعه در برای ساخت دو مدل ۵۳۳ و ۶۵۰ میلیمتری بود و موشک علاوه بر نیروی های سطحی برای نیروی زیر سطحی هم بود ، توسعه نسخه ۵۳۳ میلیمتری آن در سال ۱۹۶۹ آغاز شد و توسعه نسخه ۶۵۰ میلیمتری آن در سال ۱۹۷۰ آغاز شده بود ، هدف اصلی آن ساخت این موشک جدید و با قابلیت درگیری در برد بیشتر و مختص رزمناو های سنگین کلاس کایرف بود ، نسخه ۵۳۳ میلیمتری آن که مختص رزمناو های کلاس کایرف طراحی و توسعه داده شده بود در سال ۱۹۸۰ و با پایان آزمایشات خود در سال ۱۹۸۱ وارد خدمت شد ، اما نسخه دوم آن با کالیبر ۶۵۰ میلیمتری که برای زیردریایی های شوروی توسعه داده شده بود طراحی و توسعه آن تا سال ۱۹۸۳ به طول انجامید و پس از آن در سال ۱۹۸۴ وارد خدمت شد ، هر دو موشک دارای هدایت اینرسیایی بودند و پروازی بالستیک داشتند ، موشک از داخل تیوپ شلیک اژدر پرتاب میشود پس نیازی به طراحی پرتاب گر اختصاصی ندارد ، هردو موشک از یک اژدر کوچک در دماغه بهره میبردند ، اژدر در دماغه یک اژدر کوچک ۴۰۰ میلیمتری به نام یو ام جی تی-۱ که خود به تنهایی تا ۸ کیلومتر برد دارد و توانایی حمل کلاهک های متعارف و نامتعارف با قدرت ۵ کیلو تن تی ان تی را دارد . اژدر در دماغه خود دارای یک سونار بود و تنها تفاوت نسخه ۵۳۳ میلیمتری با ۶۵۰ میلیمتری برد آن بود ، نسخه ۵۳۳ میلیمتری که برای ناوگان‌های سطحی توسعه داده شده بود دارای برد ۵۰ کیلومتری بود این نسخه با نام آر پی کا-۶ شناخته میشود ، اما نسخه ۶۵۰ میلیمتری آن دارای برد ۱۰۰ کیلومتری بود ، موشک از داخل تیوپ شلیک اژدر زیردریایی با استفاده از فشار هوا شلیک میشود و در بر ایمن موشک فعال میشود و تا هدف به صورت بالستیک حرکت میکند . این نسخه با نام آر پی کا-۶ ام و یا آر پی کا-۷ شناخته میشود.

ckbxp

آر پی کا-۶

نسخه بعدی آر پی کا-۵ بود که خود با تغییرات فراوانی همراه شده بود .

طراحی موشک جدید توسط موسسه فناوری های حرارتی مسکو در سال ۱۹۶۹ آغاز شد و یک پروژه بلند پروازانه بود از همین جهت زمان تولید آن بسیار طولانی بود  و در اصل آن را بر پایه آر پی کا-۶ طراحی کردند. در سال ۱۹۸۰ طراحی و ساخت موشک تمام شد و موشک راهی تست های نهایی خود شد . در نهایت موشک جدید در سال ۱۹۸۲ وارد خدمت شد اگرچه از نوع کلاهک آن اطلاعاتی در دست نیست اما این موشک هدایت پذیری بود و برد درگیری ۹۳۰۰ متری داشت . نوع هدایت آن از نوع سیمی بود و اژدر آن یک سنار کوچک داشت . این موشک با نام ۸۹آر شناخته میشود و از راکت انداز آر بی یو-۱۰۰۰۰ شلیک میشد و این سیستم تا سال ۱۹۹۹ در خدمت باقیماند و از اصلی ترین دلیل خروج از خدمت آن پیچیدگی بیش از حد آن و هزینه های آن بود که روسیه از پس آن بر نمیاد.

موشک مسیر پراوز شبه به یک موشک کروز داشت . موشک تا محل مورد نظر همانند یک موشک کروز پرواز میکند سپس به سمت حدف شبرجه میزند و اژدر خود را رها میکند . اژدر درای چطر فرود است و بعد ورود به آب با سونار خود دست به جست و جوی هدف میزند . اژدر دارای وزن ۱۱۲ کیلوگرمی است و یک و ازاین جهت خظرناک است . اگرچه اژر آن کمی کند است و حد اکثر سرعت ۲۰ متر در ثانیه دارد .

ypl7u

89آر ( آر پی کا-۵)

موسسه فناوری های حرارتی مسکو آر پی کا-۵ را توسعه میدهد و اولین بار در سال ۱۹۸۷ آغاز میکند و اگرچه از همان ابتدا قرار بود این توسعه جنبه تحقیقاتی داشته باشد پس از فروپاشی شوروی متوقف شد و بعد آن در سال ۱۹۹۳ مجددا پروژه از سر گرفته شد لمل این بار پروژه برای ارتش روسیه بود و تا ۱۹۹۷ آزمایشات خود را تکمیل کرد و از سال ۱۹۹۹ رسما وارد ارتش روسیه شد . اما هنوز به صورت گسترده دیده نشده .
آر پی کا-۹ همانند نسخه ۱ پرواز بالستیک داشت و دو مرحله‌ای بود و همانند نسخه پنج دارای یک اژدر کوچک است . متاسفانه همچنان اطلاعات کلاهک این سامانه محرمانه است .
آر پی کا-۹ دارای ۵ متر طول ، ۴۰۰ میلیمتر قطر دارد و حداکثر برد ۲۰ کیلومتری دارد .
و به صورت دو تیوپ چهار تایی روی ناو نصب میشود .

اژدر کوچکی که بروی آر پی کا-۹ نصب شده به نام ام پی تی-۱یو شناخته میشود .

آر پی کا-۹ دارای حداکثر برد درگیری ۲۰ کیلومتری ، حداقل برد درگیری ۱٫۶ کیلومتری ، حداکثر عمق درگیری ۵۰۰ ، حداقل عمق درگیری ۱۶ متر ، ۸۰۰ کیلوگرم وزن ، ۴۰۰ میلیمتر قطر و اژدر درونی
۲۵۶ کیلوگرم وزن ، طول ۳٫۰۵ متر و قطر ۳۲۴ میلیمتری داشت.

در پایان و به عنوان آخرین سطر شاید برای شما همانند من سوال باشه چرا بازهم راه مقابله اتمی بود و بعدا متعارف شد اگرچه همچنان دقیق مشخص نیست ؟
جواب ساده بود ، در روی کاغذ و جنگ کلاسیک متعارف شوروی بخاطر ضعف هایی که در اقتصاد نسبت آمریکا داشت هرگز توانایی ایجاد برابری متعارف را نداشت ، از این جهت شوروی شدیدا نیاز به توازن داشت در جنگ احتمالی از خود دفاع کند . راهکار ساده بود . استفاده تاکتیکی از تسلیحات اتمی
این استفاده شوروی موثر نیز بود اما فقط برای دفاع و درحالت تهاجمی دارای ضعف هایی بود .
اما در آن زمان شوروی در تفکر حمله دریایی به آمریکا نبود و از همان ابتدا استراتژی دریایی خود را بر اساس دفاعی طراحی و ساخت و تا امروز استفاده میشود.

شاید برای شما سوالی پیش بیاید که اصلا چرا موشک ؟
خوب همه ما میدانیم که بخاطر کشش سطحی آب افزایش سرعت در زیر آب و یا حتی روی آب بسیار دشوار تر از آسمان است و نیاز بیشتری به نیرو دارد ، این اژدر های کند و بزرگ زمان کافی جهت انجام مانور را به زیردریایی های دشمن میدهد و همچنین زیردریایی های دشمن توانایی شناسایی شلیک شدن اژدر های شما را با سونار های قدرتمند خود دارند اما اگر آن خارج از آب باشد زیردریایی دشمن توانایی شناسایی آن را ندارد و همچنین موشک خارج از به سرعت صوت میرسد و حتی فراتر و دشمن نتها توانایی شناسایی آن بلکه حتی با شناسایی موشک زمان لازم جهت مانور را ندارد . این چیزی بود که شوروی سابق و روسیه بسیار روی آن حساب باز کرده بودند و مبالغ هنگفتی را صرف طراحی توسعه آن کرده اند و احتمالا میکنند .

pu-rpk9_0

آر پی کا-۹

امیدوارم مفید واقع شده باشه
در آخر هم جدول اول مربوط به مشخصات سه مدل موشک پلاریس و جدول دوم مربوط به آر پی کا-۱ و ۲ و ۳ . ۴و ۵ و ۶ و ۷ و ۹ است.

جدول موشک پولاریس

پولاریس ای-۱

(پولاریس ای)

پولاریس ای-۲

(پولاریس بی)

پولاریس ای-۳

(پولاریس سی)

طول ۸٫۷ متر ۹٫۴۵ متر ۹٫۸۵ متر
قطر ۱۳۷ سانتیمتر ۱۳۷ سانتیمتر ۱۳۷ سانتیمتر
وزن ۱۳۱۰۰ کیلوگرم ۱۴۷۵۰ کیلوگرم ۱۶۲۰۰ کیلوگرم
برد ۱۸۰۰کیلومتر (برخی منابع ۲۲۰۰ کیلومتر) ۲۷۵۰ کیلومتر ۴۶۰۰ کیلومتر
دامنه خطا ۱۸۰۰ متر ۶۰۰ متر ۶۰۰ متر
قدرت یک کلاهک اتمی

۶۰۰KT

یک کلاهک اتمی

۱MT

یک کلاهک اتمی

۱MT

یا ۳ کلاهک هیدروژنی هر کدام با قدرت

۲۰۰KT

 

9641d6c1afa144c37e0ae58113a19fe6

چپ به راست پولاریس ای-۱ ، ای-۲ و ای-۳

جدول موشک های آر پی کا ۱و۲و۳و۴و ۵ و۶ و۷و۹

 آر پی کا-۱ آر پی کا-۲

۵۳۳  م م

آر پی کا-۲

۶۵۰ م م

آر پی کا-۳ آر پی کا-۴ آر پی کا-۵ آر پی کا-۶ آر پی کا-۷ آر پی کا-۹
طول ۶ متر ۸٫۲ متر ۱۱٫۳ متر ۷٫۲ متر ۷٫۲ متر ۲٫۸ متر ۸٫۲ متر ۱۱ متر ۵٫۵ متر
قطر ۵۴۰ ملیمتر ۵۳۳ میلیمتر ۶۵۰ میلیمتر ۵۵۰ میلیمتر ۵۵۰ میلیمتر ۲۸۲ میلیمتر ۵۳۳ میلیمتر ۶۵۰ میلیمتر ۴۰۰ میلیمتر
سوخت سوخت جامد دو مرحله ای سوخت جامد دو مرحله ای سوخت جامد دو مرحله ای سوخت جامد دو مرحله ای سوخت جامد دو مرحله ای سوخت جامد دو مرحله ای سوخت جامد دو مرحله ای سوخت جامد دو مرحله ای جامد دو مرحله ای
وزن ۱۸۰۰ کیلوگرم ۱۸۰۰ کیلوگرم ۲۲۰۰ کیلوگرم ۲۵۰۰ کیلوگرم ۲۵۰۰ کیلوگرم ۲۸۰ کیلو گرم ۲۴۴۵ کیلو گرم ۵۵۰۰ کیلوگرم ۸۰۰ کیلوگرم
کلاهک یک کلاهک اتمی تنظیم شونده فشار با قدرت ۵ kt یک اژدر کوچک یا یک کلاهک اتمی تنظیم شونده فشار با قدرت ۵ kt یک اژدر کوچک با قطر ۴۰۰ میلیمتر با برد ۸ تا ۱۰ کیلومتر یک کلاهک اتمی تنظیم شونده فشار با قدرت ۵ kt یک اژدر کوچک با قطر ۴۰۰ میلیمتر  یک اژدر کوچک – نا مشخص یک اژدر کوچک یا یک کلاهک اتمی تنظیم شونده فشار با قدرت ۵ kt یک اژدر کوچک با قطر ۴۰۰ میلیمتر با برد ۸  کیلومتر یک اژدر کوچک با کلاهک متعارف یا نامتعارف (برخی منابع نامتعارف ۶۰ KT)
حداقل عمق عمل کرد ۰ ۰ ۰ ۲۰ متر ۲۰ متر . ۱۰۰ متر ۱۶ متر
حداکثر عمق عمل کرد ۲۰۰ متر ۶۰۰متر ۶۰۰ متر ۵۰۰ متر ۵۰۰ متر ۶۰۰  متر ۴۰۰ متر ۶۰۰ متر
حداقل برد درگیری ۱۰ کیلومتر ۱۰ کیلومتر ۱۰ کیلومتر ۱۰ کیلومتر ۱۰ کیلومتر ۱۰ کیلومتر ۱۰ کیلومتر ۱٫۶ کیلومتر
حد اکثر برد درگیری ۲۲  کیلومتر ۳۵ کیلومتر ۴۰ کیلو متر ۵۵ کیلومتر ۵۵ کیلومتر ۹۳۰۰ متر ۵۰ کیلومتر ۱۰۰ کیلو متر ۲۰٫۵ کیلومتر
r900r

راکت انداز ۳۰۰میلیمتری آر بی یو-۱۰۰۰۰

منابع

http://militaryrussia.ru

http://www.dogswar.ru

https://www.onwar.com

https://de.wikipedia.org

https://www.onwar.com

http://www.russianarms.ru

https://topwar.ru

http://www.russianarms.ru

http://rbase.new-factoria.ru

http://www.designation-systems.net

http://www.okb-novator.ru/
http://eng.ktrv.ru
http://www.ktrv.ru/about/structure/458/

 

1386451867_asroc-ikara-lamps-p3

شیو عملکرد موشک های خانوائه آر پی کا

28+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar

80 دیدگاه

  • سلام استاد rpk-1 بعد از شلیک به سمت هدف روی سطح آب منفجر میشد و آثار تخریبش به زیر دریایی میرسید یا امکان تا حدی هم نفوظ به عمق آب و نزدیک شدن بیشتر هم داشت ؟ وقتی نوشته شده قدرت نفوذ (تخریب و نابودی زیردریایی) تا عمق ۵٠٠ متری یعنی مثلاً اگر زیردریایی در عمق صد متری آب باشه موشک اگر در هوا و مثلاً چهار صد متری سطح آب هم که منفجر بشه قدرت نابودی زیردریایی وجود داره ؟

    0
  • سلام. مقاله فوق العاده ای بود. از مطالعه آن لذت بردم. فقط یک نکته. در مقاله آمده بود که موشک پولاریس در سال ۹۵ بازنشسته شد. موشک پولاریس هم در نیروی دریایی ایالات متحده و هم بریتانیا استفاده میشد. این موشک در نیمه اول دهه ۸۰ در نیروی دریایی آمریکا به طور کامل از رده خارج و موشکهای پوزایدن و ترایدنت جایگزین آن شد. اما در نیروی دریایی بریتانیا در سال ۱۹۹۶ از خدمت خارج و موشک ترایدنت ۲ جایگزین آن شد. در حالیکه در متن مقاله آمده که پولاریس در دهه ۹۰ در نیروی دریایی آمریکا از رده خارج شد. باز هم از بابت این مقاله بکر و زیبا تشکر میکنم.

    1+
    • خیر آقای محمدی موشک پولاریس ای ۳ تا دهه نود ء  کلاس اتان آلن فعال بوده اما در کلاس های لافایت ، جیمز مدیسون و  بنجامین فرانکلین با پوسایدون و بعد از اون با ترایدنت در کلاس جیمز مدیسون و بنجامین فرانکلین فعال شد

      0
      • سلام. خیر. موشک پولاریس در اوایل دهه ۸۰ به طور کامل از خدمت نیروی دریایی ایالات متحده کنار گذاشته شد. اولین زیردریایی کلاس اتان آلن در سال ۸۰ از خدمت خارج شد و چهار زیردریایی دیگر این کلاس هم طبق پیمان SALT I در سیلوی حمل موشک آنها بتون ریخته و سیستم هدایت موشکشان حذف شد و قابلیت حمل و پرتاب موشک پولاریس را از دست داده و تبدیل به زیردریایی های هجومی و حامل نیروهای ویژه و عملیات مخصوص شدند. پولاریس در همان نیمه اول دهه ۱۹۸۰ از خدمت کنار گذاشته شد.

        1+
  • در یک کلیپ دیدم که یک ناو روسی این موشک را مثل یک اژدر به درون آب شلیک کرد بعد از مدتی موشک ار زیر آب شلیک شد و رفت به نظر برعکس این موشکها بود یعنی یک موشک داخل اژدر بود موشک ریر آبی سپاه هم همین گونه عمل کرد این شکل از پرتاب چه فایده ای برای یک ناو دارد برای حمله به زیر در یایی این موشک باید دوباره به اب برگرده یعنی دوبار به آب وارد وخارج  شود یعنی چندین موشک و اژدر داخل هم باشند که منطقی نیست یک بار وارد اب شدن و خارج شدن را می شود فهمید ولی چندبار را نه برای حمله یک ناو به یک ناو هم وارد وخارج شدن به اب فایده ای ندارد می شه من را راهنمایی کنید ؟

    0
    • سلام داستان از این قرار است که نسخه روسی از زیر دریایی پرتاب میشه یعنی موشک از اب میاد بیرون مسافتی در بیرون اب حرکت میکنه بعد اژدر خودشو ول میکنه ، ازدر وارد اب میشه و با هدف درگیر میشه…. سپاه که زیر دریایی نداره پس این از شناور پرتاب میکنه

      0
    • آر پی کا ۶ و ۷ از تیوپ اژدر شلیک میشن تصور براینکه اول وارد آب بعد خروج و بعد دوباره ورود به آبه ، خود آر پی کا ۶ و ۷ بخاطر شلیک از تیوپ اژدر و اینکه تیوپ اژدر توانایی تحمل فشار موتور موشک رو نداره موشک با فشار گاز به داخل آب انداخته میشه تا در فاصله ایمن موتور موشک فعال میشه ، بخاطر این عمل تصور میشه موشک سه مرحله باشه اما در حقیقت همان دو مرحله ست .  مزیت این فرایند روهم در متن گفتم سرعت بیشتر و قدرت مانور بهتر نسبت به اژدر

      0
  • سلام موشک کلاب هم نسخه ای مثل این موشکها دارد چرا به آن اشاره ای نشده تفاوتش با اینها چی هست دوم ممکن خست موشک سپاه از روی کلاب ساخته شده باشه از کجا می شه فهمید کپیه کدامه

    0
      • سلام نمی دانم داخل مقاله کلوب همین سایت آمده :    ۹۱ ار ایی ۲:نسخه بسیار متفاوت از خانواده کلوب  برای درگیری با زیر دریایی می باشد  که درون موشک یک اژدر قرار دارد  . این نسخه دارای پیشرانه راکتی سوخت جامد (در کنار بوستر کمکی) که در انتهای  بدنه از چهار بالچه شبکه ای شکل استفاده میکند. موشک از ناو لوله اژدر افکن زیر دریایی پرتاب شده ، با سرعت اوج گرفته  و بعد دست به شیرجه زده و در واقع حرکت بالستیک  دارد، در مرحله اخر قبل از برخورد با سطح اب یک اژدر درون خود را رها کرده، اژدر وارد اب شده و با زیر دریایی درگیر می شود.  سرعت این نسخه ۲٫۵ ماخ  در  مرحله اخر و شیرجه است  و برد ان ۵۰ کیلومتر است

        0
  • با سلام اقای تارخ . می خواستم بدونم توانایی دریایی زیر سطحی و سطحی کشور های خلیج فارس به چه گونه است واقعا جای همچین بخشی در سایت خالی است . همینطور نیروی دریایی امارات چه جایگاهی دارد >؟

    0
    • سلام والا توان زیر سطحی ما چندتان بالا نیست زیرا من دشمن زیر سطحی خواسی نداریم تنها امریکا است که سازکارش فرق دارد ولی خوب رو سطحی در خلیج فارس قدرت بالای داریم که اونم بیشتر به دلیل موشک های ساحل پرتاب ما است

      2+
  • اگر میشه استاد تارخ اون قسمت زیردریایی هارو اصلاح کنید همه زیردریایی ها بازنشسته شدن ، و اشتباه من بود ک متوجه نشدم بازهم معذرت میخوام

    0
  • سلام آقای تارخ توی کلاس لافایت گفته شده ۹ فروند ساخته شده و بعد گفته هر ۵ فروند تا سال ۱۹۴۴ بازنشسته شدن پس ۴ تای دیگش چی شد؟ و باز هم در کلاس جیمز مدیسون گفته شده ۱۰ فروند ساخته شده و هر ۵ فروند در سال ۱۹۹۵ بازنشسته شدن پس ۵ تای دیگش چی شد؟ و باز هم در کلاس بنجامین فرانکلین گفته شده ۱۲ فروند ساخته شد و هر ۵ فروند در سال ۲۰۰۲ بازنشسته شدن پس ۷ تای دیگش چی شد؟و آیا روسیه توان ساخت موشکی مثل تریدنت ۲ رو داره یا نه؟

    0
  • آقای تارخ سامانه دفاع موشک بالستیک SM3 می تونه جلوی چند درصد از موشک های بالستیک انمی شلیک شده به کشور هدف را بگیرد؟

    0
  • آقای تارخ آیا F35B را روی ناوچه یا ناوشکن ها هم می گذارند مثل آرلی برگ یا زوموالت من تو یه مستند دیدم قابلیت این کار را هم داره آیا به شکل عملیاتی هم قابلیت این کار را داره؟

    0
  • سلام… استاد نیروهای زیر سطحی  بدون پشتیبانی هوایی شانسی برای مقابله با حریف دارن؟تا وقتی که برتری هوایی باشه  غرب  زیاد نگران زیر دریایی و نیروهای سطحی روس نباید باشه … استاد من در نظرسنجی هم به سو ۳۵ رای دادم خداییشم جنگنده های دیگ توی نسل ۴ حداقل تا عملیاتی شدن سایلنت ایگل حریف سو۳۵نیست 

    0
    • سلام ولا سوپر هورنت از نظر فناوری یک سر گردن بالاتر از سوخو۳۵ است فقط سوخو۳۵ خیلی روش تو ایران تبلیغ شده…. مگه یک تایوفن و رافال با رادار ایره فازی چه کاستی نسبت به سوخو۳۵ دارن در حالی که برتری های نیز دارند/////////سایلنت ایگل اصلا قرار نیست عملیاتی بشه
      و در نهایت نیروی زیر سطحی نیازی به پشتیبانی هوایی ندارد زیرا زیر اب است و کشفش هم سخت دست کم نمونه های اتمی

      6+
  • سلام آقای تارخ سه تا سوال دارم:۱_ بین امرام ایر دیفنس و بوک که میان برد اند کدام بهتر است؟ ۲_ آیا آمریکا سامانه دفاع هوایی مشابه تور ام۱ و ام ۲ دارد یا خود آمریکا طبق تصویر رزمایش آمریکا در آلاسکا از تور استفاده می کند؟ ۳_شما که می گید اسراتوژی آمریکا برتری دفاع هوایی است مگه روسیه خودش هواپیماهای مناسب این کار را ندارد که برتری هوایی را مثل آمریکا حفظ کند؟

    0
  • سلام … اقای تارخ از رادار معراج ۴ و مطلع الفجر ۳ اطلاعاتی دارین؟ اینا رو خودمون طراحی کردیم یا طبق معمول کپی ؟ نمونه خارجیش چیه و چ قابلیتهایی داره؟

    0
    • سلام رادار معراج چهار همونی که کنار باور ازش رونمایی کردن در تصویر جدید سامانه تشخیص دوست از دشمن بهش اضافه شده و به نظر میاد بزرگتر شده یا حداقل من به نظرم اسن طور میاد ولی خیلی بزرگ به نظر میرسه. سه بعدیه و میتونه دویست هدف رو شناسایی کنه . مطلع الفجر جدیدم هم همین طور به سامانه تشخیص دوست از دشمن تجهیز شده و سامانه پیش اخطاره. که در باند یو اچ اف یا وی اچ اف کار میکنه البته از لحاظ سخت افزاریم فرق با مطلع الفجر ۲ 

      0
  • سلام آیا موشک زیر آبی سپاه هم چیزی شبیه به این موشک ها است احتمال دارد ایران این موشک را از جمهوری های جدا شده از شوروی مثل اوکراین خریده باشد 

    0
  • آقای تارخ امشب یه مستند تو کانال افق گذاشت درباره نیروی دریایی ایران و می گفت ایران موشک SSN 22 را داره و سامانه دفاع موشکی AGEIS نمی تونه جلوشو بگیره و اینکه موشک حوت هم که ایران و روسیه داره هم می گفت سریع ترین اژدر دنیاست و مال روسیه کلاهک اتمی داره و هیچ شناوری نمی تونه ازش فرار کنه و حتی سپاه مسلسل های M16 A2 هم داشتند و می گفت موشک ها و شناورهای قدرتمندی ایران داره که آمریکا از ایران می ترسه و حمله نمی کنه می تونین تکرار مستند را ببینید یا شاید دانلود هم بشه کرد

    0
      • اقای تارخ اسم اون سلاحی که گفته بودم وزارت دفاع ساخته مصاف هستش من تقریبا یقین دارم همون hk 416 هستش که یجوری مهندسی معکوس شده حتی کورس پیستون سلاح هم یکیه همه چیزش هم شخصی سازی میشد کاش یه مقاله دربارش بگزارید چون تقریبا اطلاعات کاملی ازش هست

        0
    • بله خیلی هم جالب بود تصاویرش هم مستند گرفته شده بود البته دوست عزیز سلاح سازمانی نیروی ویژه سپاه m16 نیست توی همین سایت اقای تارخ معرفی کردند یک نسخه چینی از اون سلاح است که توی نمایشگاه تجهیزات امنیتی تهران توی غرفه وزارت دفاع هم بودش که مسئول غرفه می گفت کیفیت خوبی ندارد و شاید تعویض بشه !

      2+