ناوشکن  کلاس کوروش بر اساس ناوشکن کلاس اسپرانس ساخته شد از این رو برای پرداختن به ناوشکن کوروش باید اول به اسپرانس پرداخت

در دهه۱۹۶۰ نیروی دریایی امریکا خواهان یک ناو جنگی  برای حفاظت  از ناو های هواپیما بر خود بود که بتواند حملات زیر دریایی ها را سرکوب و با  حملات هوایی  مقابله کند. ساخت این ناو در سال ۱۹۷۵ مورد تائید قرار گرفت و قرار شد اولین ان در سال ۱۹۷۸ تحویل  شود ولی با دو سال تاخیر به دلیل مشکلات  فنی در هنگام ساخت باعث شد اولین فروند در سال ۱۹۸۰ تحویل شود

ناوشکن اسپرانس یک ناوشکن ۸۰۰۰ تنی در حال کاملا  بارگیری شده بود که یکی از سنگینترین  ناوشکن های توسعه یافته در امریکا  است  که دارای طول ۱۶۴ متر  است و ۳۱۵ نفر خدمه دارد. این ناوشکن  دارای  بدنه فولادی است در زمان ساخت ان مسئله کاهش سطح مقطعی رادار چندان مهم نبود و میزان  امواج  برگشتی  ان بالا  بود(البته با استاندارد ان دوران مناسب بود) . بدنه  ناو دارای  سه بخش بود. بخش جلوی که  عرشه محل قرار گیری توپ سینه ، میانه بدنه ساختمان اصلی ناو و در بخش عقبی محل فرود بالگرد و تسلیحاتی بیشتر است

اسپرانس اولین  ناوشکن  ارتش امریکا  با  موتور توربین گازی شد . این ناو دارای  چهار موتور توربین گازی جنرال دینامیک LM2500 است که روی هم ۸۰۰۰۰ اسب بخار قدرت  فراهم میکردند  که این چهار موتور به شکل دو به  دو به دو میلنگ متصل هستند که هر میلینگ  نیز به یک شفت (پروانه) متصل است. این ناو با نیروی این چهار موتور و دو شفت میتواند به بیشترین سرعت ۶۱ کیلومتر بر ساعت برسد  و برد ان با سرعت ۳۷ کیلومتر بر ساعت  عدد ۱۱۰۰۰ کیلومتر  و ۶۱۰۰ کیلومتر با سرعت ۶۱ کیلومتر بر ساعت است

همچنین ناو دارای  سه توربین گازی کوچکتر برای تولید برق برای  ناو است

ناو دارای یک رادار جستجوی AN/SPS-40  بر روی دکل دوم (دکل عقبی) ناو است. این رادار ۲ بعدی   یو اچ اف است که دارای  بیشترین برد ۴۶۰ کیلومتر است  و در دهه ۱۹۶۰  و ۱۹۷۰ روی ۱۰  کلاس  ناوشکن و ناوچه نصب شد

 رادار دیگر ناو رادار جستجوی سطحی AN/SPS-55  برای کشف اهداف  دریایی با برد ۱۰۰ کیلومتر است  و در باند I کار میکند

ناو در جلو  دکل  اصلی دارای رادار کنترل اتش AN/SPG-60  است که برای هدایت موشک های پدافندی سری  استاندارد و موشک ضد کشتی  هارپون استفاده می شود. یک رادار هدایت اتش  دیگر از نوع AN/SPQ-9A با برد ۳۷ کیلومتری یک در عقب و دیگری  در جلو برای هدایت اتش  دو توپ ناو استفاده می شود

ناوهمچنین دارای  سونار SQS-53 در زیر ناو بخشد جلو  است  و از یک سونار یدک کشنده در پشت ناو از نوع AN/SQR-19  بهره می برد. همچنین ناو از یک رایانه مرکزی کنترل دادها برای جمع اوری و ارائه اطلاعات مفید به خدمه بهره میبرد   و میتوان ان را برای کشف و درگیری  با اهداف روی حالت خودکار نهاد

از دیگر سامانه های الکترونیک این ناو میتوان  به:

سامانه جنگ الکترونیک  AN/SLQ-32، سامانه فریب اژدر AN/SLQ-25،سامانه پرتاب کننده چف و فلر  Mark 36  و  AN/SLQ-49  و هشدار دهنده راداری از دیگر سامانه های این ناوشکن است

 در دهه ۱۹۹۰ این ناو ارتقاء یافته  که شامل نصب رادار هدایت اتش  چند منظوره AN/SPS-65 جای  رادار AN/SPG-60

ناو دارای  دو توپ خودکار ۱۲۷ م م است . یکی در جلو ناو دیگری در عقب ناو . این دو توپ با سرعت اتش هر یک  ۱۶ تا ۲۰ گلوله بر دقیقه با کمک رادار AN/SPQ-9  هدایت می شوند  و میتوان ان را نیز بر ضد اهداف هوایی به کار برد  و البته یک دوربین اپتیکی  در عقب و دیگری  در جلو برای هدایت اتش با سایت درجه بندی شده نیز وجود دارد

دایره قرمز توپ ۱۲۷ م م، دایره سیاه لانچر پرتاب سی اسپارو، دایره ابی راکت ضد زیر دریایی و دایره قهوه ای موشک هارپون

در جلوی ناو پشت سر توپ یک لانچر راکت انداز ضد زیر دریایی ASROC  وجود دارد. این لانچر هشت راکت ضد زیر دریایی با برد ۱۹ کیلومتر حمل میکند. راکت دارای  کلاهک  ۴۳ کیلوگرمی  است که با ورود به زیر اب و عمقی که زیر دریایی در ان وجود دارد چاشنی  عمل کرده و منفجر می شود. چاشنی قبل از شلیک  توسط یک سیستم الکترونیک به سرعت تنظیم می شود

ناو در قسمت عقب خود  پشت سر توپ عقبی دارای  یک پرتابگر هشتایی موشک پدافندی سی اسپارو است. سی اسپارو نسخه پدافند دریایی موشک هوا به هوای راداری نیم فعال اسپارو است که در حالت پدافندی  ۱۹ کیلومتر برد دارد

ناو  برای درگیری دارای در میانه بدنه دارای   دو لانچر هر کدام با چهار موشک در مجموع هشت  موشک ضد کشتی هارپون بود

برای  درگیر با اهداف هوایی  پایین پرواز  نیز دارای دو سامانه فلانکس است که یکی در عقب و دیگری در جلو ناو روی ساختمان   اصلی ناو  نصب شده  است. البته   ۳۶۰ درجه  را پوشش نمیداد  ولی ۳۲۰ درجه را پوشش میدهد

همچنین هر ناو دارای  شش لوله پرتاب اژدر ۵۳۳ م م بود

برخی از ناو های کلاس اسپرانس در خدمه خود امریکا در دهه ۱۹۹۰ ارتقا یافتند که شامل نصب یک سامانه ضد موشک کوتاه برد رم در انتهای بدنه در کنار توپ سینه بود و همچنین ۲۴ فروند از این کلاس  با  برداشتن لانچر راکت ضد زیر دریایی در جلوی ناو و  قرار دادن یک سیلوی پرتاب موشک عمود از نوع مارک ۴۱  با ۶۱ سلول  با توان حمل موشک تاماهاوک ، توان تهاجم زمینی یافتند

در تصویر به خوبی میتوان سیلوی پرتاب راکت ضد زیر دریایی را در پشت سر توپ سینه ناو دید. این ارتقاء در دهه ۱۹۹۰ انجام شد

همچنین ناو دارای  محل فرود  برای  بالگرد اس اچ۶۰  سی هاوک است و دارای سامانه ای  برای نگهداری ان . ناو به سامانه مدیریت  نبرد ضد زیر دریایی لمپس ۳ مجهز است  که برای تبادل داده بین بالگرد و ناو در نبرد ضد  زیر دریایی مربوط می شود

۳۱ فروند از ناوشکن کلاس اسپرانس که سنگین ترین ناوشکن  قرن گذشته بود ساخته شد که  بین سالهای ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۳ تحویل شد  و تا سال ۲۰۰۳ میلادی  در خدمت باقی ماند. این ناو تا سال ۲۰۱۹ نیز توان خدمت داشت   ولی با در نظر گرفتن افزایش ناوشکن های ارلیک برگ در خدمت تصمیم به خروج از خدمت انها گرفته شد

یک اسپرانس دیگر مجهز به سیلوی عمود موشک

ناوشکن کلاس کوروش

شاه پهلوی در میانه دهه ۱۹۷۰  دست به دریافت  تعداد زیادی شناور برای افزایش توان رزمی  نیروی دریایی شاهنشاهی زد  ولی برای افزایش توان حضور خود در اقیانوس هند نیاز  به ناو بزرگ و دوربردی داشت و تصمیم به خدمت گیری  کلاس اسپرانس  گرافت. جالب اینکه در ان زمان بزرگترین ناوشکن ارتش  ناوشکن کلاس سامنر   بود که دو فروند انها با نام ببر و پلنگ  در ایران خدمت کرد و در  بیشترین حالت ۳۵۰۰ تن وزن داشتند شاه به سفارش  ناوشکن ۸۰۰۰ تنی  اسپرانس گرفت. نسخه که برای ایران  طراح شده مشابه نسخه اصلی امریکایی بود و با نام کلاس  کید شناخته می شد . کید در سال ۱۹۷۸ ساخته شد و قرار بود در سال ۱۹۸۱ تحویل شود , ولی با انقلاب سال ۱۹۷۹ برنامه لغو شد  . ایران چهار فروند این ناوشکن را سفارش  داد بود که هر چهار فروند با نام کلاس کید وارد خدمت ارتش  امریکا شدند اگرچه به شکل امیانه  با نام کلاس ایت الله نیز شناخته می شود

تصویری از کلاس kidd که برای ایران ساخته شد . در جلوی ساحتمان ،پشت توپ جلوی پرتابگر موشک استاندارد مشخص است

کلاس کید

نسخه کید   تقریبا مشابه  اسپرانس بود ولی تفاوت های نیز داشت  برای نمونه از رادار سه بعدی AN/SPS-48  بهره می برد  که دارای  قابلیت بیشتری بود  و دارای برد  ۴۶۰ کیلومتر و ارتفاع عمل ۳۰۰۰۰ متر بود و در باند ایی و اف عمل میکرد. این رادار از رادار نسخه اصلی کارایی بیشتری داشت  و میتواند اهداف  بیشتری را رهگیری کند

این نسخه  راکت ضد زیر دریایی و موشک اسپارو نداشت  و به جای موشک سی اسپارو  در پشت توپ جلوی  ناو یعنی محلی که در نسخه اصلی محل قرار گیری راکت زیر زیر دریایی بود دارای  یک پرتابگر دوتایی  و یکی پرتابگر دو تایی دیگر در عقب ناو   جایگاه سامانه سی اسپارو در نسخه اصلی داشت  که برای موشک  استاندارد۱ بود زیرا ایران موشک استاندارد داشت  و نه سی اسپارو. این لانچر از زیر ناو تغذیه  می شد  و حدود ۲۰ استاندارد توسط این ناو حمل می شود

کلاس کید تا سال ۱۹۹۹ در خدمت ارتش امریکا باقی ماند و بعد از خروج از خدمت  در سال ۲۰۰۱ میلادی  به تایوان فروخته شد . این چهار ناو در  تایوان با نام کی لونگ شناخته می شوند  و در انجا مجهز به موشک های ضدکشتی بومی اسکای بوی شدند و همچنان در خدمت هستند

کلاس کی لونگ در تایوان

مشخصات

برگرفته از نام کلاس اسپروونس
نوع کشتی ناوشکن
کلاس کلاس کوروش
کید در آمریکا، کی لونگ در تایوان
کشور سازنده  ایالات متحده آمریکا
ساخت کارخانه کارخانه کشتی‌سازی اینگالس میسیسیپی
تاریخ سفارش ۱۹۷۴
مشخصات
طول کشتی ۱۷۲ متر
پهنای بدنه ۱۷ متر
بارگیری استاندارد ۷۲۸۹ تن
حداکثر ظرفیت بارگیری ۹۷۸۳ تن
نوع موتور ۴ موتور توربین گاز جنرال الکتریک ال‌ام۲۵۰۰
به قدرت ۸۰ هزار اسب بخار (۶۰ مگاوات)
تعداد خدمه ۲۸ افسر و ۳۲۰ سرباز
سرعت ۳۳ گره (۶۱ کیلومتر در ساعت)
برد عملیاتی ۱۱۰۰۰ کیلومتر با سرعت ۳۷ ک‌م
۶۱۰۰ کیلومتر با سرعت ۵۶ ک‌م
جنگ‌افزارها
توپخانه ۲ × توپ ۱۲۷ میلیمتری (پنج اینچی)
سیستم موشکی ۲ لانچر چهارتایی موشک هارپون
توپخانه ضدهوایی سامانه دفاع نزدیک دریایی فالانکس
موشک دفاع هوایی دو لانچر ام‌کا-۲۶ برای ریم-۶۶ استاندارد
جنگ الکترونیک AN/SLQ-32(V)3 OUTBOARD II EW Suite
هواگردهای قابل حمل آشیانه برای دو هلیکوپتر وزن متوسط (اس‌اچ-۶۰)

ترجمه: عبدالحمید تارخ

 منابع

https://en.wikipedia.org/wiki/Spruance-class_destroyer

https://de.wikipedia.org/wiki/Kidd-Klasse

http://destroyerhistory.org/coldwar/spruanceclass

http://www.globalsecurity.org/military/systems/ship/dd-963.htm

43+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar

52 دیدگاه

  • با سلام خدمت اقای تارخ عزیز. بنظرتون امکان استفاده از دوش پرتاب جدید میثاق تو تعداد بالا میتونه کار دفاع نزدیک برای شناورهای ما مثل دماوند رو انجام بده؟ مثلا یک لانچر ٨ تایی براش ساخت و با رادار هماهنگ کرد؟

    • نویسنده

      استفاده از موشک فروسرخ روی ناو مرسوم است ولی نه در اب هوایی جنوبی
      البته باز ممکن است ولی بدون شک کار سخته
      بعد کلا موشک های فروسرخ هرگز برای مقابله با موشک های کروز در نظر گرفته نشدن و چنین استفاده ای هم نداشتند اونم موشک که در سطح چند متری اب پرواز میکنه در ان گرما و شرجی

  • با سلام و خسته نباشید جناب تارخ من یک سوال داشتم راجب موشک هارپون با توجه به خرید هاى نظامى ایران در زمان پهلوى ایران داراى هارپون بود و یکى از بزرگترین متحد هاى امریکا و بروز ترین تکنولوژى را در اختیار داشت  و در یکى از درگیرى ایران و امریکا در زمان جنگ شاهد به خطا رفتن یا عمل نکردن تمام هارپون هاى شلیک شده از طرف ایران هستیم چطور ممکنه هارپون که به قول امریکایى ها بهترین موشک ضد کشتى جهان بود و بحث ها بروز بودن ایران اینقدر راحت تمام هارپون هاى ایران به خطا رفتن یا سر جنگیشون عمل نکرد  عجیب نیست من فکر میکنم که از قبل امریکا امادگى این نبرد رو داشته و هارپون هاى ایران دستکارى شده بودن و یا با داشتن کد هاى ارتباطى هارپون در اون اختلال ایجاد کردن نظر شما چیه ایا امکانش هست امریکا سلاح هایى رو که میفروشه بتونه راحت از کار بندازه ؟

  • آقای تارخ زمان شاه کشتی های میکلآنژ و رافایل رو برای چی خریده بود؟ در مورد مشخصات اونا هم اگه ممکنه توضیح بدین

  • جناب تارخ ببخشید با توجه به تناژ بالای ناوشکن کلاس کوروش و ماموریت اصلیش که دفاع هوایی هست تعداد ۲۰ موشک استاندارد کم نیست ؟

  • سلام اگر و تنها اگر امکان خرید برای ایران وجود داشته باشه چیزی در این اندازه بخره به نظر من بهترین گرینه Type 052D و در غیره این صورت ناوشکن Type 052C کشور چین  هست نظر شما چی هست؟

    • سلام ناوچه سنگین داریم که موشک پدافندی اچ اچ ٩ وموشک ضد زیردریایی مثل کلاب و موشک ضد أهداف زمینی و ضد کشتی در حد یاخونت داشته باشه آخه چیزی که ما می خریم باید ازپس زیردریایی های اسرائیل و استریت ایگل و موشک هارپند بر بیاد وموشک کروز برای أهداف زمینی هم داشته باشه چین یا روسیه چنین چیزی دارند یا باید ناوشکن بزرگ بخریم ؟

  • سلام آقای تارخ واقعا حیف شد تحویل ایران نشد. از شانس بد ایران هرچی سلاح بوده خورده به انقلاب. آیا از ناوشکن آرتمیس همه مطلب میزارید؟

  • جناب تارخ به نظرتون با توجه به روند سفارش های نظامی ایران در زمان شاه در زمینه نیروی دریایی چقدر احتمال داشت که ایران به سمت خرید ناو هواپیمابر یا بالگردبر یا ناوهای آبی خاکی بره؟ چون خرید این ۴ ناوشکن کلاس کوروش که مشخصا بیشتر جنبه دفاع هوایی داشتند و سه فروند ناو لجستیکی کلاس خارک و سفارش تعداد زیادی هلیکوپتر ۲۱۲ و سی کینگ که البته تحویل نشدند ذهن آدم رو به این سمت میبره که ما حداقل دنبال خرید ناو بالگردبر بودیم.

      • جناب تارخ میشه در آینده یک مقاله جامع در مورد سفارشات نظامی تحویل نشده و قرارداد های لغو شده ایران در زمان شاه و حتی در دوره حاضر هم بنویسید؟ البته جسته و گریخته در بعضی مقالات اشاره شده ولی جای بعضی موارد هم خالیه اگه ممکنه یکجا ذکر کنید با کمی جزئیات بیشتر خیلی خیلی ممنونتون میشم

    • کتاب پاسخ به تاریخ شاه رو بخرید اونجا شاه گفته بود چیا خریداری میشدن و شدن که الان در سازمان رزممون نیست

  • مقاله خوبی بود با اینکه قبلاً خونده بودم ولی یک سوال آیا با توجه به روابط ایران و آمریکا نقشه های کشتی در ایران وجود داشت و اگر هست؟ میتوان مانند پروژه موج شروع به ساخت وبه کار گیری این نوع کرد حتی دوستان ممکن است نظر بدن عمر ما جواب نده تا ساخت نهایی را ببینیم ولی به دست آوردن دانش زمان براست ویا اصلاً به کلاس و تناژ در حال حاضر و در آینده نیاز داریم

  • خسته نباشید جناب تارخبه نظر شما چرا ناوهای ببر و پلنگ با وجود مسلح بودن به موشک استاندارد نتونستن در جنگ نفکشها در مقابل میراژهای عراقی مثمر ثمر باشند?

  • قلب اقتصاد ایران در زمان جنگ جزیره خارک (محل بارگیری نفتکشها) و بندر ماهشهر (محل تخلیه کالاهای اساسی و انتقال به شبکه راه آهن) بود که فاصله این دو از هم حدود ۱۵۰-۲۰۰ کیلومتره. به گمانم اگر این چهار ناوشکن در خدمت ایران بود به تنهایی میتونستن دفاع هوایی رو در مقابل حملات هوایی به این دو بندر و کشتی های تجاری در شمال خلیج فارس تامین کنند. با توجه به موشکهای استاندارد و رادار حستجوی هوایی آرایه فازی AN/SPS-۴۸. این نقش رو اف-۱۴ ها ایفا میکردند که به شدت با کمبود پشتیبانی همراه بودند. موافقید آقای تارخ؟

  • جناب این پافشاری روسهابرای بدست آوردن ارکیو۱۷۰واسه چی بود که اوناحاضربودن میلیاردی هزینه کنن واسه موتورش بودیارادارش یا فقط واسه پنهانکاریش میخواستنش 

  • سلام استاد، ایران توانایی  ساخت سیلوی عمود پرتاب رو نداره ؟ نمیشه تو کلاس موج که برای چنین طرحی جا نداره کاری کرد؟ مثلا پهلو های ناو نصب بشن و یا بجای فضای حمل بالگرد؟ احساس میکنم میشه انجام دادش و با صیاد ٢ لود کردش. البته استاد شما هستین و شدن و نشدنش رو بهتر از همه میدانین

    • نویسنده

      سلام در مرحله اول فعلا جاش نیست از روز اول در طراحی جای براش نگذاشتن
      دوم اگر قرار باشد تغییر داده شود هزینه دارد واقعا ارتش چنین هزینه ای بکند و یا نه یک داستان دیگری است

    • موافقم.خصوصا اونجایی که گفته سال ۲۰۰۱ به تایوان فروخته شده منو منهدم کرد.واقعا حیف.

  • درود استاد  به نظر شما چرا مقام های ایران بعد از انقلاب معاملات شاه با آمریکا رو به صورت یک طرفه فسخ کردن ؟؟؟؟

  • اینطور که بنظر میاد ناوهای ساخته شده برای ایران کمی از لحاظ ابعاد و وزن هم بیشتر بودن ولی درکل ۴ پرتابگر موشک برای ناوهایی در این ابعاد کم بنظر می رسه تایوان با داشتن این ۴ ناو خطر بزرگی برای نریوی دریایی چین محسوب میشه فکر کنم بهتر باشه یک مقاله هم در مورد نیروی های مسل تایوان نوشته بشه بنظرم باید جالب بشه یک کشور کوچک با ارتشی قوی که در مقابل حریفی گردن کلفت قرار گرفته

  • سلام آقای تارخ درمورد موشک جدیدی که ترکیه در این هفته آزمایش کرده اطلاعی دارید؟

  • خداییش عجب هیولایی بود .فکرکنم اگه اینا رو تحویل گرفته بودیم هنوز هم توی خدمت بودند. آقای تارخ حضور این ناوشکن توی جنگ می تونست توی جریان جنگ نفت کش ها یا عملیات آخوندک موثرباشه؟