ناوشکن کلاس کوروش (کلاس کید و کلاس اسپرانس)

ناوشکن  کلاس کوروش بر اساس ناوشکن کلاس اسپرانس ساخته شد از این رو برای پرداختن به ناوشکن کوروش باید اول به اسپرانس پرداخت

در دهه1960 نیروی دریایی امریکا خواهان یک ناو جنگی  برای حفاظت  از ناو های هواپیما بر خود بود که بتواند حملات زیر دریایی ها را سرکوب و با  حملات هوایی  مقابله کند. ساخت این ناو در سال 1975 مورد تائید قرار گرفت و قرار شد اولین ان در سال 1978 تحویل  شود ولی با دو سال تاخیر به دلیل مشکلات  فنی در هنگام ساخت باعث شد اولین فروند در سال 1980 تحویل شود

ناوشکن اسپرانس یک ناوشکن 8000 تنی در حال کاملا  بارگیری شده بود که یکی از سنگینترین  ناوشکن های توسعه یافته در امریکا  است  که دارای طول 164 متر  است و 315 نفر خدمه دارد. این ناوشکن  دارای  بدنه فولادی است در زمان ساخت ان مسئله کاهش سطح مقطعی رادار چندان مهم نبود و میزان  امواج  برگشتی  ان بالا  بود(البته با استاندارد ان دوران مناسب بود) . بدنه  ناو دارای  سه بخش بود. بخش جلوی که  عرشه محل قرار گیری توپ سینه ، میانه بدنه ساختمان اصلی ناو و در بخش عقبی محل فرود بالگرد و تسلیحاتی بیشتر است

اسپرانس اولین  ناوشکن  ارتش امریکا  با  موتور توربین گازی شد . این ناو دارای  چهار موتور توربین گازی جنرال دینامیک LM2500 است که روی هم 80000 اسب بخار قدرت  فراهم میکردند  که این چهار موتور به شکل دو به  دو به دو میلنگ متصل هستند که هر میلینگ  نیز به یک شفت (پروانه) متصل است. این ناو با نیروی این چهار موتور و دو شفت میتواند به بیشترین سرعت 61 کیلومتر بر ساعت برسد  و برد ان با سرعت 37 کیلومتر بر ساعت  عدد 11000 کیلومتر  و 6100 کیلومتر با سرعت 61 کیلومتر بر ساعت است

همچنین ناو دارای  سه توربین گازی کوچکتر برای تولید برق برای  ناو است

ناو دارای یک رادار جستجوی AN/SPS-40  بر روی دکل دوم (دکل عقبی) ناو است. این رادار 2 بعدی   یو اچ اف است که دارای  بیشترین برد 460 کیلومتر است  و در دهه 1960  و 1970 روی 10  کلاس  ناوشکن و ناوچه نصب شد

 رادار دیگر ناو رادار جستجوی سطحی AN/SPS-55  برای کشف اهداف  دریایی با برد 100 کیلومتر است  و در باند I کار میکند

ناو در جلو  دکل  اصلی دارای رادار کنترل اتش AN/SPG-60  است که برای هدایت موشک های پدافندی سری  استاندارد و موشک ضد کشتی  هارپون استفاده می شود. یک رادار هدایت اتش  دیگر از نوع AN/SPQ-9A با برد 37 کیلومتری یک در عقب و دیگری  در جلو برای هدایت اتش  دو توپ ناو استفاده می شود

ناوهمچنین دارای  سونار SQS-53 در زیر ناو بخشد جلو  است  و از یک سونار یدک کشنده در پشت ناو از نوع AN/SQR-19  بهره می برد. همچنین ناو از یک رایانه مرکزی کنترل دادها برای جمع اوری و ارائه اطلاعات مفید به خدمه بهره میبرد   و میتوان ان را برای کشف و درگیری  با اهداف روی حالت خودکار نهاد

از دیگر سامانه های الکترونیک این ناو میتوان  به:

سامانه جنگ الکترونیک  AN/SLQ-32، سامانه فریب اژدر AN/SLQ-25،سامانه پرتاب کننده چف و فلر  Mark 36  و  AN/SLQ-49  و هشدار دهنده راداری از دیگر سامانه های این ناوشکن است

 در دهه 1990 این ناو ارتقاء یافته  که شامل نصب رادار هدایت اتش  چند منظوره AN/SPS-65 جای  رادار AN/SPG-60

ناو دارای  دو توپ خودکار 127 م م است . یکی در جلو ناو دیگری در عقب ناو . این دو توپ با سرعت اتش هر یک  16 تا 20 گلوله بر دقیقه با کمک رادار AN/SPQ-9  هدایت می شوند  و میتوان ان را نیز بر ضد اهداف هوایی به کار برد  و البته یک دوربین اپتیکی  در عقب و دیگری  در جلو برای هدایت اتش با سایت درجه بندی شده نیز وجود دارد

دایره قرمز توپ 127 م م، دایره سیاه لانچر پرتاب سی اسپارو، دایره ابی راکت ضد زیر دریایی و دایره قهوه ای موشک هارپون

در جلوی ناو پشت سر توپ یک لانچر راکت انداز ضد زیر دریایی ASROC  وجود دارد. این لانچر هشت راکت ضد زیر دریایی با برد 19 کیلومتر حمل میکند. راکت دارای  کلاهک  43 کیلوگرمی  است که با ورود به زیر اب و عمقی که زیر دریایی در ان وجود دارد چاشنی  عمل کرده و منفجر می شود. چاشنی قبل از شلیک  توسط یک سیستم الکترونیک به سرعت تنظیم می شود

ناو در قسمت عقب خود  پشت سر توپ عقبی دارای  یک پرتابگر هشتایی موشک پدافندی سی اسپارو است. سی اسپارو نسخه پدافند دریایی موشک هوا به هوای راداری نیم فعال اسپارو است که در حالت پدافندی  19 کیلومتر برد دارد

ناو  برای درگیری دارای در میانه بدنه دارای   دو لانچر هر کدام با چهار موشک در مجموع هشت  موشک ضد کشتی هارپون بود

برای  درگیر با اهداف هوایی  پایین پرواز  نیز دارای دو سامانه فلانکس است که یکی در عقب و دیگری در جلو ناو روی ساختمان   اصلی ناو  نصب شده  است. البته   360 درجه  را پوشش نمیداد  ولی 320 درجه را پوشش میدهد

همچنین هر ناو دارای  شش لوله پرتاب اژدر 533 م م بود

برخی از ناو های کلاس اسپرانس در خدمه خود امریکا در دهه 1990 ارتقا یافتند که شامل نصب یک سامانه ضد موشک کوتاه برد رم در انتهای بدنه در کنار توپ سینه بود و همچنین 24 فروند از این کلاس  با  برداشتن لانچر راکت ضد زیر دریایی در جلوی ناو و  قرار دادن یک سیلوی پرتاب موشک عمود از نوع مارک 41  با 61 سلول  با توان حمل موشک تاماهاوک ، توان تهاجم زمینی یافتند

در تصویر به خوبی میتوان سیلوی پرتاب راکت ضد زیر دریایی را در پشت سر توپ سینه ناو دید. این ارتقاء در دهه 1990 انجام شد

همچنین ناو دارای  محل فرود  برای  بالگرد اس اچ60  سی هاوک است و دارای سامانه ای  برای نگهداری ان . ناو به سامانه مدیریت  نبرد ضد زیر دریایی لمپس 3 مجهز است  که برای تبادل داده بین بالگرد و ناو در نبرد ضد  زیر دریایی مربوط می شود

31 فروند از ناوشکن کلاس اسپرانس که سنگین ترین ناوشکن  قرن گذشته بود ساخته شد که  بین سالهای 1975 تا 1983 تحویل شد  و تا سال 2003 میلادی  در خدمت باقی ماند. این ناو تا سال 2019 نیز توان خدمت داشت   ولی با در نظر گرفتن افزایش ناوشکن های ارلیک برگ در خدمت تصمیم به خروج از خدمت انها گرفته شد

یک اسپرانس دیگر مجهز به سیلوی عمود موشک

ناوشکن کلاس کوروش

شاه پهلوی در میانه دهه 1970  دست به دریافت  تعداد زیادی شناور برای افزایش توان رزمی  نیروی دریایی شاهنشاهی زد  ولی برای افزایش توان حضور خود در اقیانوس هند نیاز  به ناو بزرگ و دوربردی داشت و تصمیم به خدمت گیری  کلاس اسپرانس  گرافت. جالب اینکه در ان زمان بزرگترین ناوشکن ارتش  ناوشکن کلاس سامنر   بود که دو فروند انها با نام ببر و پلنگ  در ایران خدمت کرد و در  بیشترین حالت 3500 تن وزن داشتند شاه به سفارش  ناوشکن 8000 تنی  اسپرانس گرفت. نسخه که برای ایران  طراح شده مشابه نسخه اصلی امریکایی بود و با نام کلاس  کید شناخته می شد . کید در سال 1978 ساخته شد و قرار بود در سال 1981 تحویل شود , ولی با انقلاب سال 1979 برنامه لغو شد  . ایران چهار فروند این ناوشکن را سفارش  داد بود که هر چهار فروند با نام کلاس کید وارد خدمت ارتش  امریکا شدند اگرچه به شکل امیانه  با نام کلاس ایت الله نیز شناخته می شود

تصویری از کلاس kidd که برای ایران ساخته شد . در جلوی ساحتمان ،پشت توپ جلوی پرتابگر موشک استاندارد مشخص است

کلاس کید

نسخه کید   تقریبا مشابه  اسپرانس بود ولی تفاوت های نیز داشت  برای نمونه از رادار سه بعدی AN/SPS-48  بهره می برد  که دارای  قابلیت بیشتری بود  و دارای برد  460 کیلومتر و ارتفاع عمل 30000 متر بود و در باند ایی و اف عمل میکرد. این رادار از رادار نسخه اصلی کارایی بیشتری داشت  و میتواند اهداف  بیشتری را رهگیری کند

این نسخه  راکت ضد زیر دریایی و موشک اسپارو نداشت  و به جای موشک سی اسپارو  در پشت توپ جلوی  ناو یعنی محلی که در نسخه اصلی محل قرار گیری راکت زیر زیر دریایی بود دارای  یک پرتابگر دوتایی  و یکی پرتابگر دو تایی دیگر در عقب ناو   جایگاه سامانه سی اسپارو در نسخه اصلی داشت  که برای موشک  استاندارد1 بود زیرا ایران موشک استاندارد داشت  و نه سی اسپارو. این لانچر از زیر ناو تغذیه  می شد  و حدود 20 استاندارد توسط این ناو حمل می شود

کلاس کید تا سال 1999 در خدمت ارتش امریکا باقی ماند و بعد از خروج از خدمت  در سال 2001 میلادی  به تایوان فروخته شد . این چهار ناو در  تایوان با نام کی لونگ شناخته می شوند  و در انجا مجهز به موشک های ضدکشتی بومی اسکای بوی شدند و همچنان در خدمت هستند

کلاس کی لونگ در تایوان

مشخصات

برگرفته از نامکلاس اسپروونس
نوع کشتیناوشکن
کلاسکلاس کوروش
کید در آمریکا، کی لونگ در تایوان
کشور سازنده ایالات متحده آمریکا
ساخت کارخانهکارخانه کشتی‌سازی اینگالس میسیسیپی
تاریخ سفارش۱۹۷۴
مشخصات
طول کشتی۱۷۲ متر
پهنای بدنه۱۷ متر
بارگیری استاندارد۷۲۸۹ تن
حداکثر ظرفیت بارگیری۹۷۸۳ تن
نوع موتور۴ موتور توربین گاز جنرال الکتریک ال‌ام۲۵۰۰
به قدرت ۸۰ هزار اسب بخار (۶۰ مگاوات)
تعداد خدمه۲۸ افسر و ۳۲۰ سرباز
سرعت۳۳ گره (۶۱ کیلومتر در ساعت)
برد عملیاتی۱۱۰۰۰ کیلومتر با سرعت ۳۷ ک‌م
۶۱۰۰ کیلومتر با سرعت ۵۶ ک‌م
جنگ‌افزارها
توپخانه۲ × توپ ۱۲۷ میلیمتری (پنج اینچی)
سیستم موشکی۲ لانچر چهارتایی موشک هارپون
توپخانه ضدهواییسامانه دفاع نزدیک دریایی فالانکس
موشک دفاع هواییدو لانچر ام‌کا-۲۶ برای ریم-۶۶ استاندارد
جنگ الکترونیکAN/SLQ-32(V)3 OUTBOARD II EW Suite
هواگردهای قابل حملآشیانه برای دو هلیکوپتر وزن متوسط (اس‌اچ-۶۰)

ترجمه: عبدالحمید تارخ

 منابع

https://en.wikipedia.org/wiki/Spruance-class_destroyer

https://de.wikipedia.org/wiki/Kidd-Klasse

http://destroyerhistory.org/coldwar/spruanceclass

http://www.globalsecurity.org/military/systems/ship/dd-963.htm