نویسنده : امیر رهبری

اتحادیه کارخانجات کشتی سازی روسیه “USC” آماده میشود تا بزرگترین قرار داد ساخت کشتی را بعد از فروپاشی شوروی با کرملین به امضا برساند.پروژه جدید با مشخصه Project 23560 Lider که در انگلیسی Leader  شناخته میشود.

توضیحات کاملی در مورد این شناور خواهم داد تا شائبه های ایجاد شده توسط برخی حل شود.

شناور های پروژه لیدار در سازمان رزم نیروی دریایی روسیه در کلاس ناوشکن یا Destroyer طبقه بندی میشوند اما از نظر وزنی که ۱۷۵۰۰ تا ۱۸۰۰۰ تن میباشند. که این مسئله به جهت اختلاف استاندارد های مد نظر روسها میباشد. و با طول مد نظر ۲۰۰ متر و عرض ۲۰ متر از بسیاری از رزمناو های دوره جنگ جهانی دوم نیز بزرگتر خواهد بود. و با این قد و قواره انتظار میرود با میزان سلاحی بالای ۲۰۰ عدد مسلح شود . و در واقع بعد از ۴ شناور عظیم ۲۸۰۰۰ تنی Project 1144 یا اورلان (بهتر هست بگویم کیروو چون بیشتر با این اسم شناخته میشود) بزرگترین شناور های جنگی پیشرفته هستند که ساخته خواهند شد.اما از نظر توانایی های حمل سلاح این شناور پیشرفته برخلاف ناوشکن های گذشته ساخت شوروی که با تاکید بر توانایی خاصی طراحی شده بودند ( منظوریعنی  یا تاکید بر ضد زیر دریایی یا سطحی یا هوایی بود) این شناور مولتی هدف میباشد و به وسیله پرتابگر های پیشرفته عمودی VLS توانایی درگیری با طیف وسیعی از تهدیدات در خشکی و سطح دریا تا هوا را خواهد داشت و در بعد زیر آب با تجهیز به سونار و اژدر توانایی مقابله با شناور های زیر آبی نیز مد نظر خواهد بود. اما از نظر نوع تسلیحاتی که این هیولا با خود حمل خواهد کرد:

برای حمله به اهداف زمینی میتوان به موشکهای کروز ۳M14T یا Kalibr-NK با برد نهایی ۲۵۰۰ کیلومتر و مجهز به تغییر بردار برای فرار از هدفگیری سیستم های دفاع نقطه ای، را نام برد البته در سال ۲۰۱۲ اطلاعاتی از وزارت دفاع روسیه بیرون آمد که قصد تولید خانواده جدیدی از موشک های کلاب با برد ۴۰۰۰ کیلومتر و سرعت ۳ ماخ را دارند که احتمال دارد برای این شناور ها نیز در نظر گرفته شود. البته در منابعی اشاره شده است که این شناور ها ۶۰ سلاح آماده پرتاب از نوع ضد کشتی و ۱۲۸ سلاح از نوع ضد هوایی را با خود حمل خواهد کرد. اما خدمت دوستان عرض کنم تا زمانی که یک کشتی به مرحله طراحی عملیاتی نرسیده باشد تعداد و کم و کیف جزعیات میتواند شایعه باشد. یعنی طراحان تاسیسات کشتی سازی شمال روسیه هنوز طراحی های اصلی این شناور را انجام نداده اند و ماکتی که در سال ۲۰۱۵ ارائه شد میتواند طراحی نهایی باشد یا نباشد. و در آخر چیز دیگری ساخته شود ولی مقدورات اصلی شناور که توانایی کلی و هدف اصلی و طول و عرض کلی به صورت کلی معلوم شده است.

photo_2016-09-19_21-41-13

بر اساس گفته های ایگور پنوماروف رئیس USC تا زمان امضای قرارداد با وزارت دفاع روسیه هیچ چیز قطعی نیست و طرح کلی کشتی شاید تا پایان سال ۲۰۱۶ تکمیل شود. اما به بررسی سلاح ها برگردیم ، در بعد ضد هوایی این ناوشکن به احتمال قوی موشک های سامانه ۵۵R6M Triumfator-M همان اس ۵۰۰ تریامفیتور ام را حمل خواهد کرد. این سامانه توانایی این را خواهد داشت تا اهداف را در فضای ماوراء جو نیز هدف قرار دهد. و در بعد ضد شناور های سطحی موشک های P-800 اونیکس یا همان یاخونت در نمونه صادراتی. را با برد ۳۰۰ کیلومتر حمل خواهد کرد که یک موشک فراصوت میباشد. از طرفی روسها در حال توسعه موشکی ضد کشتی به اسم “زیرکون” یا ۳M22 Zircon که هم اکنون سازنده در حال تست و بررسی آن میباشد و در سال ۲۰۱۷ به وزارت دفاع روسیه برای انجام تست های دولتی سپرده خواهد شد و به عقیده وزارت دفاع روسیه از سال ۲۰۱۸ وارد مدار تولید انبوه خواهد شد اما این موشک خوفناک بر اساس گفته ها ۵ تا ۶ ماخ سرعت خواهد داشت و از برد تقریبی ۴۰۰ کیلومتر بهره خواهد برد. موشک زیرکون را میتوان یک کابوس برای سیستم های دفاع نزدیک کشتی ها همچون فالانکس و غیره برشمرد. و با سرعت عنوان شد در صورتی که موشک حتی سر جنگی نیز حمل نکند با انرژی جنبشی حاصله صدمه شدیدی به کشتی دشمن وارد خواهد کرد. اولین بهره برداری از این موشک در سال ۲۰۱۸ برروی شناور کلاس کیروو به اسم ناخیمو که خواهر ناو پتر کبیر میباشد و بعد از سال ها به چرخه عملیات بر خواهد گشت. استفاده خواهد شد. با مدرن سازی این ناو تمامی سیستم های P-700 جدا شده و هر ناو(پتر کبیر و ناخیموف) مجهز به پرتابگر های ۳S14 VLS با استعداد هولناک ۱۰ سامانه و هر سامانه با ۸ پرتابگر که در مجموع هر کشتی مجهز به ۸۰۰ پرتابگر خواهد بود که به صورت ترکیبی با موشک های کالیبر و زیرکون مسلح خواهند شد.ناو پتر کبیر نیز در سال ۲۰۲۲ بعد از مدرن سازی به چرخه عملیات بر خواهد گشت.

photo_2016-09-19_21-41-19

اما در بخش پیشرانه ناوشکن های لیدار، بر اساس گفته چندین منبع روسی و انگلیسی از زبان وزیر دفاع روسیه این ناو ها از پیشرانه های اتمی بهره خواهد برد. و در تعدادی هم از عنوان توربین گازی مطرح شده بود که احتمال اتمی بودن به منظور مداومت زیاد شناور نسبت به جثه شناور زیاد میباشد. به طوری که از مداومت ۹۰ روزه در آبهای آزاد بدون پشتیبانی عنوان شده است. و اگر هم بحث توربین گازی دریایی مطرح باشد احتمالا از الان تا سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ که اولین شناور به آب انداخته خواهد شد. روسها بر روی ضعف خود در بخش پیشرانه های توربین گازی کار خواهند کرد.

بر اساس اظهارات ۱۲ فروند از این شناور ها تولید شده و ۶ فروند در ناوگان شمال و ۶ فروند در ناو گان اقیانوس آرام روسیه به خدمت خواهند پرداخت و در برنامه جایگزینی ناوگان پرهزینه آدالوی Udaloy و سوورمنی Sovremennyy روسیه تا سال ۲۰۵۰ جایگزین خواهند شد. این نکته رو اشاره کنم این ناوگان به هیچ وجه جایگزین رزمناو های کلاس کیروو نخواهند بود. و دو شناور مورد ذکر از این کلاس به عنوان سر فرماندهی ناوگان روسیه در دریایی شمال و اقیانوس آرام همچنان پس از اورهال به خدمت ادامه خواهند داد.

photo_2016-09-19_21-40-28

البته ورود به ریز جزعیات مقاله را طولانی خواهد کرد ولی بهتر هست با سیستم های دیگر نیز آشنا شویم. به سیستم دفاع دور برد ناو اشاره کردم. دردفاع هوایی میان برد این شناور به احتمال زیاد از موشک های میان برد ۹m96 مورد استفاده در سیستم تریومف یا نمونه مشابهی تا زمان عملیاتی شدن ناو به همراه رادار پلیمنت بهره خواهد برد این رادار در تمام جوانب وظیفه هدایت موشک را بر عهده خواهد داشت. در بخش جمینگ از جمر های قدرتمند TK-25E-5 که قبلا به آنها نیز پرداخته بودم یا نمونه جدیئتری تا تاریخ عملیاتی شدن ناو بهره خواهد برد. همچنین برای اخلال در قفل موشک های ضد کشتی از دیسپنسر یا پرتابگر های چف یا پوشاله از نوع PC-10 , PC-16 بهره خواهد برد.در بخش عرشه جلویی یک توپ جدید ۱۳۰ میلی متری از نوع Kartaun مستقر خواهد شد.در بخش دفاع نزدیک به جای سامانه های قدیمی کاشتان،یا از دو ماژول SPAR Carapace-M  یا ۶ ماژول SPAR Broadsword که نمونه اول مدلی تغییر یافته از سامانه پانتسیر به منظور استفاده در ناوگان میباشد.در بخش سنسور های برد بلند ناو برای کشف و در گیری با اهداف هوایی از رادار قدرتمند پلیمنت بهره مند هست همچنین دربخش شناسایی اهداف سطحی از رادار ۵P27 Furka بهره خواهد برد که تونایی کشف اهداف هوایی را نیز دارد.البته احتمال جایگزینی این رادار با نمونه بروز تر نیز هست.و در بخش هدایت آتش توپخانه از رادار ۵P-10 Puma و لیزر به منظور تشخیص فاصله و مجموعه ای از سیستم های اپتیکی برای شناسایی و درگیری بهره خواهد برد. در بخش پاشنه کشتی نیز پد هلیکوپتر و آشیانه هلی کوپتر قرار دارد که در مجموع توان حمل دو هلیکوپتر کاموف را دارد . البته بر اساس ماکت تعدادی از پرتابگر های عمودی در این بخش قرار دارند. البته ارتباطات ماهواره ای امن به وسیله سیستم های Centaurus-NM نیز یکی دیگر از ملزومات اساسی این ناوگان است.

در هر صورت اگر اقتصاد روسیه اجازه این حرکت و تولید این ۱۲ فروند از کلاس لیدار را بدهد توان آتش تقریبا دو برابری در مقابل ناوگان پیشرفته آرلی بورک به نیروی دریایی روسیه خواهد افزود و در صورت استفاده از پیشرانهای اتمی این شناور ها میتوانند در آبهای آزاد به صورت نامحدود به گشت پرداخته و خطری برای کشور های مخالف منافع کرملین باشند.

photo_2016-09-19_21-40-52

45+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.