به نام خدا

نویسنده: سامان عزیزی

ناوهای کلاس جماران  به سری ناوهای ایرانی گفته می شود که طی پروژه  ( موج ) و بر اساس ناوهای کلاس الوند ( سام ) ساخت انگلستان توسط وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح  و نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  طراحی و ساخته شده است .

ناوهای کلاس جماران بر اساس طبقه بندی جهانی در رده فریگت ( frigate ) قرار می گیرد ، با این حال در داخل کشور نوعی دوگانگی در بیان رده این کلاس وجود دارد .

مقامات لشکری و کشوری و رسانه های داخلی از ناوهای کلاس جماران به عنوان ( ناوشکن ) یاد می کنند ، اما در طرف دیگر برخی با پروپاگاندا خواندن استفاده از واژه ناوشکن ، به این کلاس ناوچه می گوبند که می توان گفت هردو واژه ( ناوچه ) و ( ناوشکن ) به یک اندازه اشتباه می باشد چراکه طبقه بندی شناورهای نظامی به ناو و ناوچه اساساً ربطی به فریگیت ، دیسترویر و غیره  ندارد. در اصطلاح نظامی به کلیه شناورهای نظامی بزرگ (با تناژ حدوداً هزار تن به بالا) اعم از رزمی یا پشتیبانی، ناو. و به شناورهای کوچک (تناژهای زیر هزار تن) ناوچه می گویند. بر این اساس بهترین واژه برای ناوهای کلاس جماران و به طور کلی فریگت ها ، واژه ( ناو محافظ ) می باشد .

پیشینه

همانطور که گفته شد مبنای ناوهای کلاس جماران ، ناوهای کلاس الوند ساخت انگلستان می باشد .

در سال ۱۹۶۶ میلادی ،  رژیم گذشته ایران سفارش ۴ ناو محافظ  کلاس واسپر ام کا ۵ (Vosper Mk 5  ) را به انگلستان داد و ساخت این ۴ ناو در کارخانه های  واسپر تورنیکرافت (Vosper Thornycroft  ) و ویکرز (Vickers ) طی سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸ شروع و پس از تکمیل در سالهای ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲  و با نام ناوهای کلاس سام ( و به ترتیب سام، زال، رستم و فرامرز ) به خدمت نیروی دریایی ایران در آمدند . پس از پیروزی انقلاب اسلامی نام این ناوها به کلاس الوند ( و به ترتیب الوند ، البرز ، سبلان و سهند ) تغییر کرد و به غیر از سهند جاویدان شده ، ۳ ناو دیگر همچنان در حال خدمت می باشند.(برای اشنایی با ناوچه کلاس الوند اینجا را کلیک کنید)

به ترتیب از بالا به پائین : الوند ، البرز ، سبلان جانباز و سهند جاوید

ناو های کلاس الوند ۹۴٫۵ متر طول و ۱۱٫۰۷ متر عرض دارند . حداکثر وزن این ناوها به ۱۵۴۰ تن می رسد .

ناوهای کلاس الوند از سیستم رانشی ترکیبی CODAG، مخفف Combined Diesel and Gas، بهره می برند که شامل دو موتور دیزل Paxman Ventura با قدرت ۳٫۸۰۰ اسب بخار و دو توربین گاز  Rolls Royce Olympus TM-3A با قدرت ۴۶۰۰۰ اسب بخار است  و هر موتور دیزل و توربین گاز به یک جعبه دنده و شافت و پروانه جداگانه متصل می باشند . در این ترکیب به هنگام دریانوردی در سرعتهای پایین مثلا در هنگام گشت یا دریانوردی عادی، شناور از موتورهای دیزل خود نیرو می گیرد و بدین ترتیب میتواند در مصرف سوخت صرفه جویی کرده و برد دریانوردی خود را افزایش دهد. اما در مواقعی که شناور نیاز دارد سرعت خود را افزایش دهد تا سریعا به محل ماموریت برسد یا از محل دور شود ، در این زمان توربین گاز نیز فعال میشود و به کمک موتورهای دیزل می آید تا سرعت شناور را سریعا افزایش دهد. البته در این حالت علاوه بر افزایش مصرف سوخت و کاهش برد عملیاتی ، باعث افزایش استهلاک سامانه ها می شود .

این سیستم ترکیبی بخصوص در یگانهای فریگیت و اسکورت بسیار مفید و تاحدودی حیاتی است و توان عکس العمل سریع و چابکی مناسبی را در عملیاتهای رزمی به شناور میدهد. ناوهای کلاس الوند با موتور دیزل ۳۱ کیلومتر و با توربین گاز ۷۲ کیلومتر سرعت دارند.

تسلیحات ناوهای کلاس الوند از این قرار می باشد ؛ توپ اصلی این ناوها در ابتدا توپ ۴٫۵ اینچی مارک ۵ بوده که دو سال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی توپ معروف مارک ۸ جایگزین آن شده است .همچنین این ناوها به یک توپ ۳۵ میلی متری  دو لول اورلیکن  و حداقل به  دو قبضه  توپ ۲۰ میلی متری اورلیکن هم مجهز می باشند که علاوه بر کاربرد ضد هوایی ، بر علیه اهداف سطحی نیز به کار گرفته می شوند . برای مقابله با اهداف سطحی این ناوها در ابتدا مجهز به پنج  لانچر موشک ضد کشتی Sea Killer Mark 2 با برد ۲۵ کیلومتر بودند که در دهه ۱۳۷۰ شمسی کنار گذاشته شده و با چهار لانچر موشک ضد کشتی c-802  ساخت چین جایگزین می شوند . این چهار لانچر همچنین توانایی حمل و شلیک نسخه های توسعه یافته ایرانی موشک  C-802 که نور ، قادر و غدیر نامیده می شوند را نیز داشته و به فراخور زمان ورود به خدمت این موشک ها ، روی این ناوها قرار گرفتند . برای دفاع در برابر حملات هوایی ، علاوه بر سامانه های توپخانه ای ، این ناوها مجهز به سامانه پدافند هوایی کوتاه برد سی کت بودند که کارایی پائینی داشته  و بعد از جنگ به طور کامل کنار گذاشته می شوند و بعد از آن ناوهای کلاس الوند فاقد سامانه موشکی پدافند هوایی می باشند   و فقط تعداد نا معلومی سامانه دوشپرتاپ  مانند  میثاق  در اختیار دارند .

در طول هشت سال دفاع مقدس ، ناوهای کلاس الوند  همانند دیگر یگانها های شناور نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  به حفاظت از آبهای سرزمینی کشور و همچنین اسکورت کشتی های نفتکش حامل نفت ایران برای بازارهای های جهانی و کشتی های باری حامل کالاهای اساسی وارداتی پرداختند ، این روند ادامه داشت تا زمان به روز تلخ ۲۹ فروردین سال ۱۳۶۷ رسید .

بدنبال تشدید جنگ نفتکش ها و تقابل بین ایران و امریکا در خلیج فارس ، این کشور در روز ۲۹ فروردین ۶۷ در طی عملیاتی با نام ( آخوندک ) اقدام به تهاجم  به آب های سرزمینی ایران کرد و در شروع تهاجم خود به سکوهای میدان نفتی سلمان یورش برد و آنها را منهدم کرد  .

اولین یگانی که برای دفاع وارد منطقه شد ، ناوچه موشک انداز جوشن از کلاس کمان بود .

این ناوچه در یک درگیری کاملا نابرابر توسط ناوهای امریکایی  که عملا آن محاصره کرده بودند ، منهدم شد و در اعماق خلیج فارس جاویدان گشت و یازده نفر از خدمه آن نیز به شهادت رسیدند .

اما یگان بعدی که وارد کارزار دفاع از آب های کشور شد ، ناو سهند بود که به منظور درگیری با نیروهای مهاجم از بندرعباس حرکت کرده بود .

سهند در ده مایلی جنوب غرب جزیره لارک توسط هواپیماهای  A-6 Intruder  ردیابی شده و مورد حمله قرار می گیرد ؛ پرسنل غیور سهند نیز با استفاده از تسلیحات ناو اقدام به دفاع می کنند که متاسفانه موفقیت آمیز نبود   .

هواپیماهای A-6 ابتدا دو موشک ضد کشتی هارپون و دو بمب هدایت لیزری ِ ای‌جی‌ام-۱۲۳ اسکیپر به سمت ناو سهند شلیک می کنند و سپس بمب‌های خوشه‌ای راک‌آی پرتاب‌شده توسط یکی از اینترودرها و یک موشک هارپون دیگر از ناوشکن جوزف اشتراوس کار سهند را تمام کرد و این ناو در اعماق خلیج فارس جاویدان گشت و چهل و پنج نفر از خدمه آن نیز به شهادت رسیدند .

بقایای در حال سوختن ناو سهند قبل از به زیر آب رفتن

مهاجمین امریکایی پس ناو سهند جاوید ، به سراغ ناو سبلان رفته و با شلیک بمب هدایت لیزری از جنگنده  اینترودر به  آن حمله کردند ، با این حال به علت دستور مقامات ارشد امریکایی مبنی بر ترک نبرد ، به حملات ادامه ندادند.

بمب هدایت لیزری مستقیم به سبلان اصابت نمی کند و کنار و سمت راست ناو و در زیر آب منفجر می شود و موج انفجار علاوه بر پاره و مچاله کردن صفحات سینه ناو ، کیل ناو که حکم ستون فقرات ناو می باشد را در قسمت انتهای سینه ناو می شکند ، فقط قسمت های اندکی متصل باقی مانده بودند وگرنه سبلان عملا دو تکه می شد .

اما سبلان دو شانس آورد که اولین آن ترک نبرد از سوی مهاجمین بود و دومین آن انجام تمرینات درون یگان پرسنل سبلان در چند روز قبل از ۲۹ فروردین ۶۷ بود که شامل اقدامات مربوط به کنترل صدمات هم می شده و به همین دلیل سطح آمادگی پرسنل سبلان برای مواجه با آسیب ها در وضعیت مناسبی بوده است .

پرسنل برای جلوگیری از خطر برق گرفتگی و اتصال و آتش سوزی،  برق ناو را قطع می کنند و با بستن بقیه کامپارتمنت ها سبلان را از خطر غرق شدن نجات می دهند  و با آمدن یدک کش ، ناو به سمت بندرعباس برده می شود .

با رسیدن سبلان به تاسیسات شهید باهنر بندرعباس ( پایگاه نیروی دریایی ) و قرار گرفتن ناو بر روی داک ، میزان صدمات وارده خود را تازه نشان می دهد .

بمبی که کنار سبلان خورده بود، هم موجب سوراخ شدن و پارگی بدنه در سمت راست و هم حدود ۵۰ تا ۶۰ متر مربع از بدنه متاثر از موج انفجار بمب، دچار پیچیدگی شده بود.

نواحی نزدیک محل انفجار هم کاملا در اثر موج مثل یک کاغذ مچاله و نواحی دورتر نیز دفرمه شده بود. کیل اصلی کشتی هم شکسته و سینه ناو حدود ۳۵ سانتی متر نشست کرده بوده . به طور کلی میزان آسیب دیدگی سبلان   به ویژه در قسمت سازه و بدنه  را تا ۳۰ درصد برآورد شده است  .

قسمتی از ورق کاملا مچاله شده بدنه که بعنوان یادبود در دفتر فرمانده ناو سبلان نگه داری میشه

انفجار بمب باعث نابودی  و از دست رفتن اتاق جایروی کشتی، خوابگاه ۲۷ نفره و خوابگاه ۲۴ نفره کارکنان ، سوئیچ برد سینه و نیز ژنراتور سینه و محوطه آن ، سرویس های بهداشتی و اماکن زیستی ۱۴ و ۱۲ نفره شده بود .

مراکز مختلف داخلی و خارجی برای امکان سنجی بازسازی و سپس همکاری و مشارکت در عملیات بازسازی ، از سبلان بازدید کردند و حتی مطالبی نیز از بازدید افرادی  متعلق به کارخانه سازنده ( احتمالا Vickers ) وجود دارد  که تائید شده نیست .

بر اساس اطلاعات عمومی و رسمی موجود ، طبق نظر این مراکز سبلان قابلیت بازگشت به شرایط عملیاتی را نداشته و به نیروی دریایی توصیه می شود که بهتر است تجهیزات آن به عنوان قطعات یدکی دو ناو باقی مانده ( الوند و البرز ) تخلیه و سازه اوراق شود .

با این وجود نیروی دریایی که اصرار به بازگرداندن سبلان به خدمت دارد ، تصمیم بازسازی این ناو می گیرد.

شاید دلیل اصرار نداجا با وجود میزان آسیب دیدگی شدید سبلان ، وضعیت آن زمان ناوهای تحت اختیارش بوده باشد .

دو فروند از بهترین ناوهای نیروی دریایی ( جوشن و سهند ) در ۲۹ فرودین ۶۷ از دست رفته بود و در طول دفاع مقدس ناوچه موشک انداز پیکان ( کلاس کمان ) و دو ناو میلانیان و کهنمویی ( کلاس بایندر ) از دست رفته بود ، بزرگترین ناوهای نیروی دریایی یعنی ببر و پلنگ و دماوند ( آرتمیس ) در نیمه دوم جنگ نیز دیگر توانی برای ادامه خدمت نداشته و مدت زمانی بعد به طور کامل از خدمت خارج و اوراق شدند .

وضعیت آینده و امکان بدست آوردن ناو جدید نیز نامشخص بود  و دیدیم به غیر ۳ زیردریایی کلاس کیلو ، امکان خرید رزمی دیگری برای نداجا محیا نشد.

می توان اینطور برداشت کرد که نیروی دریایی ارتش در موضوع از دست دادن دارایی های رزمی به آستانه تحمل رسیده بود و از دست دادن یک ناو دیگر ضربه بزرگی و یک فاجعه محسوب می شده .

از طرفی با توجه به وقایع ۲۹ فروردین ۶۷ و همچنین  گسترش نهضت خودکفایی در بخش نظامی ، بازسازی سبلان ، برای نداجا و در کل مجموعه نظام جمهوری اسلامی   مهم  و شاید حیثیتی  بود .

اما  همین تصمیم بازسازی سبلان و اصرار بر روی آن ، مسیری را آغاز می کند که به  ساخت ناوهای کلاس جماران ( موج ) ، در کنار آن ناوچه های موشک انداز کلاس پیکان ( بر مبنای کلاس کمان ) ، طراحی ( و در آینده ساخت ) ناوشکن پروژه لقمان و در کل ایجاد صنعت ساخت ناوهای نظامی به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای جمهوری اسلامی ایران می شود .

با شروع عملیات بازسازی سبلان ، متخصصان نیروی دریایی ابتدا به سراغ تراز کردن سازه رفتند  و اولین مشکل نداشتن جکی بود که بتواند وزن ۱۱۰۰ تن ناو را تحمل کند ، لذا یکسری چرخ دنده طراحی می شود که این چرخ دنده‌ها توی هم بازی می‌کردند و به وسیله همین چرخش، ارتفاع پیدا می‌کردند.

هشت عدد از این جک‌ها ساخته می شود و آنها را در قسمت‌های مختلف سینه ناو گذاشته و آرام آرام سینه ناو را بالا می آورند. با استفاده از دستگاه‌های تراز، محور ناو  پیدا شده و سینه ناو با بدنه در یک خط قرار داده می شود و برای حفظ موقعیت ناو ، متخصصان بلاک‌های بتونی را طوری جای دادند که ناو از نظر طولی و عمودی در یک راستا قرار بگیرد و سپس مرحله اصلی بازسازی شروع می شود .

متخصصان  نداجا مجبور می شوند از محل اصابت بمب، ۲۵ متر به راست و ۲۵ متر به چپ را به طور کامل برشکاری کنند . این امر مخاطره آمیز بود چرا که امکان ریزش طبقات فوقانی سازه وجود داشت ، به همین منظور ستون‌های فلزی را از کف حوض خشک به طبقات بالا بکار بردند تا وزن طبقات بالا را حفظ کنند و بعد شروع به برش‌کاری نواحی آسیب دیده کردند که چیزی حدود شش تا هفت ماه طول کشید.

سپس متخصصان نداجا  کیل ناو را که قسمتی از آن را بریده و جدا کرده بودند مجددا نصب می کنند . فریم‌ها نصب شده و بر روی آنها ورق‌های بدنه مونتاژ می گردند. بعد از این مراحل، مخازن بسته شد و پس از آن متخصصان نداجا به سراغ اماکن از دست رفته می روند که ساخت این قسمت ها ، پارتیشن بندی و نصب تجهیزات نزدیک به دو سال طول می کشد .

صفحه ای از آلبوم تصویری کارخانجات نداجا، مربوط به پروژه بازسازی ناو سبلان ، با اینکه تصاویر چندان واضح نیستند اما برخی موارد بیان شده به ویژه میزان برش بدنه قابل تشخیص است .

با موفقیت آمیز بودن عملیات بازسازی ، سبلان در سال ۱۳۶۹ طی مراسمی با حضور فرماندهی کل قوا مجدد به ناوگان ملحق می شود و همچنان در حال خدمت می باشد .

در سالیان اخیر و بعد اوج گیری دزدی دریایی در اقیانوس هند و به ویژه خلیج عدن که موجب آغاز ماموریت های نیروی دریایی به منظور حفاظت از کشتی های باری و نفتکش ایرانی شد ، ناو سبلان نیز به مانند دیگر ناوهای رزمی جمهوری اسلامی ایران در غالب چند ناوگروه به این منطقه اعزام شد تا به مقابله با دززدان دریایی بپردازد .

همچنین در  سال ۱۳۹۱ ،  سبلان در غالب ناو گروه ۲۴ نیروی دریایی در کنار ناو پشتیبانی و بزرگ خارک با دعوت رسمی نیروی دریایی چین به بندر  ژان ژیانگ در جنوب شرق چین سفر کردند .

ناو سبلان در حال دریانوردی در طوفان ( ناوگروه ۲۴ )

همانطور که در بالاتر نیز ذکر شد ، بازسازی سبلان سرآغاز روندی بود که مهمترین نتیجه آن  تا کنون  ناوها کلاس جماران بوده است .

پروژه موج در سال ۱۳۷۶ به دستور فرماندهی معظم کل قوا آغاز شد . با توجه نبود تجربه کافی در حوزه طراحی و ساخت ناو جنگی و احتمالا عدم دسترسی به کمک فنی خارجی ، ناوهای کلاس الوند مبنای پروژه قرار می گیرد چرا که این ناوها بزرگترین و مدرن ترین ناو در اختیار نیروی دریایی بوده ( ناوهای ببر و پلنگ و آرتمیس در ابتدای دهه ۷۰ بازنشست و اوراق شده بودند و به علاوه طراحی آنها متعلق به جنگ جهانی دوم بوده ) و متخصصان نداجا به دلیل تعمیر و نگه داری دو دهه ای این کلاس و همچنین پروژه بازسازی ناو سبلان ، آشنایی و تسلط خوبی نسبت به آن داشتند .

بر اساس اطلاعات رسمی ، یک تیم دوازده نفره اولیه تشکیل می شود که حدود۱۲۰۰۰ نفر ساعت کار  مطالعاتی و تحقیقاتی برای تعریف ویژگی های ناو موج انجام می دهند .

در تعریف پروژه به غیر از موارد ی مانند ایجاد خود اتکایی و توان ساخت ناو جنگی در داخل کشور ، در ویژگی های ناو موج علاوه بروز تر بودن نسبت به کلاس الوند ، ضعفهایی مانند پدافند هوایی ( با توجه به تجربه تلخ ۲۹ فروردین ۶۷ ) نیز حدالامکان می بایست مرتفع شود ، همچنین با توجه به دستور فرماندهی کل قوا ، ناو می بایست توانایی پذیرش بالگرد نیز داشته باشد .

طرح های سازه پروژه موج

در پروژه موج ، ۱۲۰ مرکز دانشگاهی و حدود یکهزار متخصص که بیش از یکصد نفر آنها در مرتبه علمی دکترا بودند با مدیریت نیروی دریایی ارتش با یکدیگر همکاری کرده که پس از کارخانجات نیروی دریایی، دانشگاه دریایی امام خمینی(ره) و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، بیشترین سهم را دارند.

در مجموع بالای ۱۰۰ تخصص مختلف در ساخت این ناو به کار رفته است، از جمله تخصص‌هایی در رابطه با مکانیک، رادار، الکترونیک، سونار، برق، مخابرات و کنترل.

همچنین در زمان ساخت هر مرکز صنعتی داخلی که دارای توانایی بود نیز در پروژه مشارکت می کند.

به عبارتی پروژه موج را می توان بزرگترین پروژه نظامی در کشور حتی به صورت تاریخی  به حساب آورد فارق از کمبودهایی که وجود دارد .

عمایات ساخت بلوک ها و سپس مونتاژ آن ها در حوضچه دلفین تاسیسات بندری باهنر در سال ۱۳۸۰ انجام گرفته و سازه جماران شکل می گیرد و آماده نصب روسازه و تجهیزات می شود که مشکل مهمی پیش می آید .

ناو جماران ( موج ۱ ) در زمان ساخت

قبل از نصب روسازه که شامل عرشه ها و پل فرماندهی می شود و آغاز نصب تجهیزات و سامانه ها ،  پیشرانه های ناو باید  در داخل سازه اصلی قرار گرفته و نصب شود ،  سپس دیگر قطعات سازه و  سامانه ها نصب شود .

برای جماران دو موتور از کشور آلمان خریداری می شود ، اما آلمانی ها از  تحویل موتورهای سفارش داده شده امتناع می کنند .

پس از امتناع آلمانی ها ، مسولین امر به سراغ فرانسه رفته و موتورهای مورد نیاز به آنها سفارش می دهند . ، اما فرانسه هم در تحویل موتورها ۳ سال تاخیر می اندازد  .

بعد از رسیدن موتورها ، نبود گیربکس و شفت به مشکل بعدی بود  ، مشخص نیست که آیا همراه با سفارش موتورها ، گیربکس و شفت مورد نیاز هم سفارش داده شده و فرانسه از تحویل آن خودداری کرده یا نه ؟!

والبته در رابطه با موتورها هم این نکته وجود دارد که فرماندهان نداجا و افرادی دخیل ، تاکید دارند که موتورها را بدون اعلام کاربری اصلی و واقعی سفارش داده اند و در صورت آشکار شدن استفاده آن در ناو رزمی ، فرانسوی ها از تحویل آنها خودداری می کردند .

بر این اساس ممکن است برای احتیاط بیشتر ، گیربکس و شفت را همراه با موتور سفارش نداده باشند و در فرایندی جدا و از تامین کننده ای متفاوت باز فرانسوی بوده ،  گیربکس و شفت مورد نیاز را سفارش داده باشند که با مشخص شدن کاربری آن ( احتمالا با توجه به ویژگی های اعلامی که بر اساس آن سفارش  باید  ساخته شود ) ، فرانسوی ها از تحویل گیربکس و شفت خودداری کردند و ممکن هم است  که نسبت به ارتباط موتورها با شفت و گیربکس ها هم مشکوک شده باشند اما موتورها قبلا تحویل شده باشد و البته این موارد مطرح شده در حد فرضیه است و از طرفی هم اظهارات فرماندهان نداجا هم مبهم می باشد .

ولی به طور کلی می توان گفت که مشکلی گریبان پروژه موج و ناو جماران را گرفت که یکی از مهم ترین مشکلات کشور به ویژه در بخش نظامی می باشد و آن عدم خودکفایی در ساخت و تامین موتور و وابستگی به خارج می باشد . مشکلی که با تشدید تحریم ها بیش از پیش خود را نشان داده و علارغم اقدامات و تلاشهای صورت گرفته به قوت خود باقی است .

همانطور که گفته شد نبود گیربکس و شفت مشکل بعدی بود که برای پروژه موج پیش آمد و موتورها بدون آنها کاربردی نداشتند. لذا تصمیم تصمیم گرفته می شود که از توان موجود در داخل کشور استفاده شود و به این ترتیب گیربکس و شفت  مورد نیاز در داخل کشور ، توسط صنایع حدید و فولاد آلیاژی وزارت دفاع طراحی و ساخته می شود  .

طراحی و ساخت دو گیربکس و دو شفت ( که طول هرکدام به ۲۶ متر می رسد ) متناسب با ۲ موتور وارد شده و مطابقت آن با ناو جماران ، پیچیدگی فنی خاص خودش را داشته و برای اولین بار در کشور انجام می شده و با دست یابی توان فنی در این حوزه ، موجب شد که در موج های بعدی و دیگر طرح دچار مشکل تامین گیربکس و شفت نشویم .

البته گیربکس و شفت جماران که اولین تجربه ما بودن در ابتدا مشکلاتی داشتند که به مرور مرتفع شدند و موجب افزایش تجربیات ما برای طراحی و ساخت کم نقص تر گیربکس ها و شفت های بعدی می شود .

بعد از مرتفع شدن مشکلات پیشرانه و انتقال قدرت ، متخصصان نیروی دریایی نسبت به نصب دیگر سامانه ها و زیر سامانه و تکمیل ناو جماران اقدام می کنند .

سرانجام جماران پس تکمیل و گذراندن برخی آزمایشات در ۳۰ بهمن ۱۳۸۸ در طی مراسمی با حضور فرماندهی معظم کل قوای جمهوری اسلامی ایران ، به صورت رسمی به نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ملحق می شود .

الحاق رسمی ناو جماران به نیروی دریایی ارتش ( ۳۰ بهمن ۱۳۸۸ )

البته ناو جماران بعد از ورود به خدمت نیز همچنان در حال آزمایش و رفع ایراد بوده است، چرا که برخی نواقص و ایرادات  در بخشهایی مثل سیستم پیشرانه و انتقال قدرت ( گیربکس و شفت که بالاتر به آن اشاره شد. )  بعد از آغاز خدمت ناو  خود را به مرور نشان داده و رفع شدند .

شلیک موشک نور از ناو جماران

ناوهای جماران ، نقدی و خارک در رژه دریایی

ناو جماران از دید ناو آمریکایی

ناو جماران در اقیانوس هند

ناوهای جماران ، البرز ، نقدی و پنج ناوچه موشک انداز کلاس کمان ( رزمایش دریایی ولایت ۹۴ )

پرونده پروژه موج با تکمیل جماران بسته نشد ، چرا که به دلیل سن بالای ناوگان رزمی در خدمت و لزوم بازنشستگی و جایگزینی آنها در آینده نه چندان دور ( که تا به حال محقق نشده و با توجه به تعمیرات سنگین و بروزرسانی این ناوهای در سالهای اخیر احتمالا تا ۱۰ سال دیگر نیز به خدمت ادامه می دهند ) ، افزایش توان رزمی کشور در دریا با افزایش تعداد ناوها رزمی و ایجاد توان رزمی در دریاچه کاسپین ( خزر ) به منظور دفاع از سهم ۲۰ درصدی ایران ، ساخت ناوهای دیگری تحت عنوان کلاس جماران در دستور کار قرار گرفت . برنامه رسمی و اعلام شده نداجا  ، رساندن تعداد ناوهای کلاس جماران به ۷ ناو می باشد که تا کنون ۲ ناو ( جماران و دماوند ) وارد خدمت شده اند ، ۱ ناو دیگر ( سهند ) در  آستانه الحاق می باشد و ۳ یا به قولی ۴ سازه در حال ساخت نیز تا به حال شناسایی شده اند  .

خبر ساخت دومین ناو از کلاس جماران ( موج ۲ ) ، پیش از ورود رسمی ناو جماران منتشر شد . سازنده این ناو کارخانجات شهید تمجیدی بندر انزلی  ( استان گیلان ) وابسته به وزارت دفاع است و محل  خدمت این ناو دریاچه کاسپین ( خزر ) بزرگترین دریاچه جهان می باشد .

با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ابتدای دهه ۱۳۷۰  شمسی و افزایش تعداد کشورهای ساحلی دریاچه کاسپین از ۲ کشور ( ایران و شوروی ) به ۵ کشور ( ایران ، روسیه ، قزاقستان ، ترکمنستان و آذربایجان ) و مشخص نبودن مرز آبی کشورها ( معاهداتی که بین ایران و شوروی وجود داشته بر تقسیم حق بهره برداری دو طرف از منابع کاسپین  که همان ۵۰-۵۰ معروف است متمرکز بوده تا تعیین حدود مرز آبی ) و تلاش برخی کشورها  برای تحمیل سهم کمتر از ۱۳ درصد به ایران ( در حالی که ما سهمی که از کاسپین قائل هستیم ۲۰ درصد است ) شرایطی را برای ایران به وجود آورد که برای دفاع از حقوق خود در این دریاچه علاوه برای کانال های سیاسی و دیپلماتیک  که بیش از ۲ دهه است که بجایی نرسیده است ، نیاز به استفاده از توان رزمی خود در این دریاچه داشت ، اما مشکل اینجا بود که ایران در کاسپین عملا فاقد ناو رزمی بود و فقط تعدادی قایق کوچک گشتی داشت که مناسب گشت های انتظامی کنار ساحل بودند .

با کشف منابع نفت و گاز جدید در بستر این دریاچه و توجه غرب به این منابع جدید و اقدامات تحریک آمیز رژیم باکو  که تعدادی از یگان های نظامی شوروی را به ارث برده و همینطور از پشتیبانی غرب و رژیم صیهونیستی نیز برخوردار بوده و است  ( اقداماتی نظیر تجاوزات مکرر به محدوده ۲۰ درصد مورد نظر ایران و حتی کارهای اکتشافاتی نفت و گاز در این محدوده ) شرایط را برای ایران بیش از پیش پیچیده کرد .

جمهوری اسلامی ایران به منظور مقابله با اقدامات رژیم باکو ، به غیر از استفاده توان هوایی خود ، به عنوان راه حلی موقت و فوری ، کشتی تفریحی شهسوار ( ساخت هلند ) که متعلق به دوران پهلوی اول بود را با تعمیر و تجهیز به توپ ۲۰ م م و ۲ موشک ضد کشتی نور تبدیل به ناوچه حمزه می کند تا راه حل دائم برای موضوع کاسپین اندیشیده و اجرا شود .

ناوچه حمزه امروز ، کشتی تفریحی شهسوار دیروز . با ورود ناوهای رزمی به خدمت نیروی دریایی در کاسپین ( ناوگان شمال ) ، این ناوچه بیشتر در نقش آموزشی به کار می رود .

به منظور ایجاد توان رزمی در کاسپین ، ابتدا تصمیم گرفته می شود که تعدادی از ناوهای مستقر در جنوب کشور از طریق کانال ولگا-دن که تنها مسیر ارتباط دریاچه کاسپین با آب های آزاد است ، به این دریاچه منتقل شود ، اما به دلیل مخالفت روسیه  که کانال ولگا-دن در آن واقع شده است ،  این امر میسر نشد . در این میان گزینه انتقال ناو از راه زمینی نیز فکر می شود که دشوار و پیچیده است ، از طرفی هردو گزینه انتقال دریایی یا زمینی باعث کاهش توان رزمی در جنوب می شده .

سرانجام تصمیم به ساخت ناو در دریاچه کاسپین گرفته می شود ، بر این اساس و تا به حال ۳ ناوچه موشک انداز پیکان ، جوشن و درفش بر اساس ناوچه های کلاس کمان تحت برنامه (  سینا ) ساخته و وارد خدمت شده و یک ناوچه دیگر ( سینا ۴ ) نیز در حال ساخت می باشد  و طبق اعلام رسمی در دهه فجر ۱۳۹۵ به ناوگان شمال ملحق می شود . قابل ذکر است که دو ناوچه پیکان و جوشن نام و شماره خود را از ۲ ناوچه کلاس کمان گرفته اند که در ۸ سال دفاع مقدس در خلیج فارس جاویدان شدند ( پیکان در عملیات مروارید و جوشن در تهاجم نیروی دریایی امریکا )

علاوه برای این کلاس ، دومین ناو از کلاس جماران نیز در کاسپین ساخته و وارد خدمت می شود .

توان رزمی کنونی ایران در کاسپین از سه ناوچه موشک انداز کلاس پیکان و ناو دماوند تشکیل شده است .

دومین ناو از ناوهای کلاس جماران در ابتدا ( ولایت ) نام داشت و سپس نام آن در رونمایی  ( جماران۲ یا جماران ۲ پیشرفته )  شد و سرانجام در زمان الحاق نام ( دماوند) به خود گرفت . نام قله دماوند در گذشته بر روی ناوشکن آرتمیس بعد از پیروزی انقلاب گذاشته شده بود .

دلیل این تغییر اسم نامشخص است ، در نام گذاری ناوهای جنگی معمول است برای ناوهای یک کلاس نام هایی انتخاب می شود که مرتبط به هم هستند و یا در یک گروه قرار می گیرند به عنوان مثال و در ایران ،  ناوچه های کلاس کمان نام خود را از اسامی سلاح های سرد ، کروت های کلاس بایندر نام خود را از اسامی شهدای نیروی دریایی در شهریور ۱۳۲۰ ، ناوهای کلاس الوند نام خود را از اسامی قله ها و رشته کوهای فلات ایران و …… گرفته اند. یه این ترتیب و با توجه به نام ( جماران ) که بر روی موج ۱ گذاشته شده و یادآور مفاهیم و ارزشهای انقلاب اسلامی می باشد ، استفاده از نام ( ولایت ) برای موج ۲ و اسامی از این دست ( مانند حماسه ، شهادت ، بصیرت و …. ) برای ناوهای بعدی این کلاس  منطقی بنظر می رسد و این تغییر رویه در نام گذاری این کلاس از مفاهیم مرتبط با انقلاب اسلامی به اسامی قله ها که مختص کلاس الوند بوده ، نوعی بی نظمی به حساب می آید و جای سوال دارد .

همانطور که پیشتر گفته شد ، خبر ساخت ناو موج ۲ پیش از ورود به خدمت ناو جماران ( موج ۱ ) منتشر شد . مدتی بعد از ورود به خدمت جماران ، شبکه خبر در گزارش اختصاصی ، سازه در حال تکمیل این ناو را در تاسیسات تمجیدی انزلی نشان می دهد . بعد از آن دیگر خبر خاصی درباره این ناو منتشر نمی شود وفقط به صورت معمول فرماندهان نیروی دریایی در مصاحبه های خود خبر از برنامه نداجا برای ساخت موج ها بیشتر داده از ارائه جزئیات خودداری می کنند ،  تا در سال ۱۳۹۱ اعلام می شود که این ناو تا پایان سال مذکور رونمایی می شود .

ناو دماوند ( موج ۲ ) در زمان ساخت

در ۲۷ اسفند ۱۳۹۱ طی مراسمی با حضور محمود احمدی نژاد رئیس جمهور وقت ، از این ناو با عنوان ( جماران ۲ پیشرفته ) رونمایی شد ، در حالی که بدون نشانه ای از فعالیت داخلی ( پیشرانه و … ) کنار اسکله قرار داشته و برخی اجزا نیز هنوز نصب نشده بوده است   .

این ناو که سپس و سرانجام دماوند نام گرفت ، حدودا ۲ سال دیگر نیز بدون حرکت در کنار اسکله باقی ماند و حتی به داک  منتقل شد و مشخص بود که بروی آن همچنان کار می شود  . احتمال دارد که ناو مشکل خاص و البته مهمی داشته که رفع آن تا ۲ سال طول می کشد.

سرانجام دماوند در تیرماه ۱۳۹۳ وارد مرحله تست و آزمایش شده و در ۲۵ و ۲۶ تیرماه ۹۳ برای انجام تست های نهایی به دریا رفته و این موضوع به صورت رسمی اعلام می شود .

دماوند در حال عزیمت به دریا برای انجام انجام تست های نهایی

پس انجام آزمایشات و رفع عیوب باقی مانده، سرانجام دماوند در ۱۸ اسفند ماه ۹۳ به طور رسمی به ناوگان شمال ( کاسپین ) نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ملحق می شود .

ناو دماوند علاوه برای انجام وظایف معمول ، طی سفر ناوگروه نیروی دریایی روسیه به بندر انزلی ، اقدام به انجام تمرین های مشترک با ناوهای روسی کرده است و همچنین به بندر آستاراخان روسیه و بندر باکو جمهوری آذربایجان نیز رفته است که سفر به باکو با توجه به اقدامات و تحرکات گذشته و حال رژیم باکو جالب و البته مهم می باشد .

ناو دماوند در روز الحاق به ناوگان شمال

آغاز سفر ناو دماوند به بندر آستارخان روسیه

ناو دماوند در بندر باکو

بعد از موج ۲ ( دماوند ) به موج ۳ و ۴ می رسیم که اطلاع چندانی از وضعیت آنها در دست نیست ، فقط می دانیم که توسط وزارت دفاع در حال ساخت است ، فقط در جولای و آگوست سال ۲۰۱۳ در تصاویر ماهواره ای  مجتمع کشتی سازی و صنایع فراساحل ایران (  isoico ) در بندرعباس یک سازه موج رویت شد که بنظر می آید متعلق به موج ۳ یا ۴ باشد .

سازه رویت شده در تاسیسات ایزوایکو

در حالی که خبری از موج ۳ و ۴ نیست ، موج ۵ که توسط خود نداجا در حال ساخت است در سر تیتر خبرهاست و بزودی آماده الحاق به ناوگان نیروی دریایی می شود که نکته تامل بر انگیزی است .

پنجمین ناو از کلاس جماران و در حال حاضر سومین ناوی که تکمیل و به زودی وارد خدمت می شود ، به یاد ناو سهند ( کلاس الوند ) که در تهاجم امریکا ( آخوندک ) منهدم و در اعماق خلیج فارس جاویدان شد ، ( سهند ) نام گذاری شده است .

ناو سهند که با توجه به تغییرات و تفاوتها نسبت به جماران و دماوند ، نسل دوم کلاس جماران نیز محسوب می شود ، در سال ۱۳۹۱ اعلام موجودیت کرده و نیروی دریایی از سازه آن رونمایی کرد .

سازه سهند در مراسم رونمایی ( ۷ آذر ۱۳۹۱ )

سهند برعکس جماران و دماوند ، در تمام مدت ساخت در کانون توجه بوده و هر چند وقت یکبار از این ناو خبر و تصاویر به عناوین مختلف منتشر شده است . هم اکنون این ناو در مرحله نهایی تکمیل خود بسر می برد و انتظار می رود که تا پایان سال جاری ( ۱۳۹۵ ) به ناوگان نیروی دریایی ملحق شود .

ناو سهند (موج۵) در زمان ساخت

اخرین وضعیت ناو سهند

به غیر از ناو سهند  . تا کنون ۳ سازه در حال ساخت از طریق تصاویر ماهواره ای شناسایی شده است  که همگی آنها برای ناوگان جنوب می باشد ، یک سازه  در تاسیسات ایزوایکو و ۲ سازه در خرمشهر ،  البته یکی از سازه های خرمشهر حدود ۲ تا ۳ سال پیش به محلی دیگر منتقل شده .   همچنین سازه چهارمی نیز در بندرعباس درحال ساخت و تکمیل است که متعلق به ناو اطلاعاتی ( شیراز ) می باشد ؛ این شناور با توجه به ماموریت اطلاعاتی که دارد یک زیر شاخه فرعی از ناوهای جماران محسوب می شود و تا کنون هم اطلاعاتی از جزئیات آن منتشر نشده ، به همین دلیل معرفی شیراز به آینده ای نامعلوم ( زمان رونمایی و الحاق ) موکول می شود .

طراحی

همانطور که در ابتدا گفته شد ، ناوهای کلاس جماران بر اساس ناوهای کلاس الوند ساخته شده اند  و از لحاظ ابعاد تفاوتی با سلف خود ندارند ، بدین ترتیب ناوهای کلاس جماران ۹۴ متر طول و ۱۱ متر عرض دارند . برای وزن این ناوها اعداد مختلفی ذکر شده است ، اما به طور کلی بنظر می آید که  وزن این ناوها بیش از ۱۴۰۰ تن ( در حالت بارگیری کامل )  باشد .

سازه اصلی (کاسه یا سوپراستراکچر ) در جماران و دماوند از ۲۹ بلوک مجزا تشکیل شده است . در زمان ساخت ناو این بلوک ها با اتصال به هم ، ۳ یلوک بزرگتر را به وجود می آورند و ۳ بلوک مذکور نیز بعد از انتقال به حوضچه یا محل عملیات اصلی ساخت ، به هم متصل شده و سازه ناو را تشکیل می دهند . در مرحله بعد روسازه ناو ، پارتیشن بندی داخل و نصب تجهیزات آغاز می شود .

ساختمان روسازه از ۳ طبقه تشکیل شده است . در طبقه دوم ، جلوی دیواره پل فرماندهی و به ویژه در قسمت عقب ، پشت دودکش فضایی قرار دارد که محل قرارگیری برخی تسلیحات است . طبقه سوم نیز به ترتیب محل قرارگیری پل فرماندهی ، دکل ، سکوی رادار اصلی و دودکش می باشد . نحوه طراحی طبقات مذکور کاملا مشابه کلاس الوند است و فقط در برخی جزئیات تفاوت هایی وجود دارد که مهم ترین آن دودکش کوچکتر جماران و دماوند نسبت به کلاس الوند می باشد  که موجب افزایش فضای قابل استفاده پشت دودکش برای نصب سلاح شده است ، البته خود جماران و دماوند هم در برخی جزئیات با هم متفاوت می باشند ، به عنوان مثال در حالی سکوی رادار اصلی جماران همانند کلاس الوند به دودکش متصل شده است ، در دماوند بین دودکش و سکوی رادار فاصله وجود داشته و محل اتصال حذف شده است ، این محل در اصل ورودی هوای توربین های ناوهای کلاس الوند بوده است که در جماران علارغم نداشتن توربین حفظ و در دماوند حذف شده است . طراحی این قسمت ها بر مبنای اصول طراحی دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی است و خبری اصول طراحی جدید که مهم ترین شاخصه آن تلاش برای کاهش سطح مقطع راداری می باشد ، نیست که دلیل آن را می توان نبود دانش فنی کافی دانست .

اما وضعیت در سهند فرق دارد . این ناو با اینکه در طول و عرض و حتی وزن تفاوت چندانی با جماران ، دماوند و کلاس الوند ندارد ، اما سازه و روسازه آن تغییرات قابل توجهی کرده و طرح آن بروز تر است .

سوپراستراکچر ( سازه اصلی ) سهند از ۲۰ بلوک مجزا تشکیل شده است ، در حالی این عدد در جماران و دماوند ۲۹ بلوک می باشد .

سازه سهند بجای ۲۹ بلوک از ۲۰ بلوک تشکیل شده است که نشان از اصلاحات و تغییرات در طراحی سازه دارد . روسازه آن به طور کلی تغییر کرده است و در طراحی آن از اصول طراحی مدرن پیروی شده که باعث کاهش سطح مقطع راداری ناو سهند نسبت به جماران و دماوند شده است که نکته مهم و مثبتی است و نشان از افزایش دانش فنی کشور ما در طراحی سازه دارد .  در سهند دیوار کناری طبقه ( عرشه ) ۱ و ۲ بر روی هم و به صورت یکدست می باشد . تمام دیوار های کناری و جلویی روسازه به صورت زاویه دار ( با گوشه های تیز ) ساخته شده است و حتی دودکش نیز به شکل زاویه دار و با گوشه های تیز ساخته شده است ، ( در حالی که دودکش جماران و دماوند استوانه ای شکل می باشند ) و حتی گفته می شود در دودکش از سیستم خنک کننده برای کاهش گرمای خروجی استفاده شده است  ، این مدل طرح زاویه دار به صورت معمول برای منحرف کردن امواج راداری که به ناو برخورد کرده استفاده می شود تا از این طریق ناو پنهان کار تر باشد . به صورت رسمی سطح مقطع راداری سهند تا ۳۰ درصد کمتر از جماران و دماوند اعلام شده شده است .

در سهند به پیروی از اصول طراحی مدرن ، سطح دیواره کناری روسازه یکدست و کل دیواره های کناری و جلویی به صورت زاویه دار ساخته شده است تا با منحرف کردن امواج راداری ناو پنهان کار تر باشد . علارغم رعایت این اصول حتی در طراحی دودکش ، عدم تغییر پوشش توپ ۷۶ م م جای سوال دارد .

ارتفاع کلی روسازه سهند بیشتر از جماران و دماوند است ، اما طول طبقه ( عرشه )  دوم و بلطبع عرشه سوم کمتر می باشد  ، در حالی که در دو موج اول به پیروی از کلاس الوند ، رادار اصلی جدا از بقیه سامانه راداری و اپتیکی و … مستقر در دکل پشت پل فرماندهی  قرار دارد ،  رادار اصلی ناو سهند در کنار دیگر سامانه های راداری و اپتیکی  بر روی دکل ناو نصب می شود .همین کاهش طول و فشرده سازی موجب افزایش فضای  قابل استفاده طبقه دوم در پشت دود کش  شده است که به نیروی دریایی جای مانور بیشتر برای نصب تسلیحات می دهد . البته در طرح و نقشه های اولیه سهند ، دکل جلو تر از محل نهایی خود ، درست پشت پل فرماندهی قرار داشته . در صورتی که طرح اولیه اعمال می شده ، بین دکل و دودکش فضای خالی به وجود می آمده که مانند جماران می توانست محل نصب لانچر ضد کشتی باشد و فضای قابل استفاده طبقه دوم برای نصب تسلیحات دیگر و به ویژه پدافند هوایی بکار برود . اما طرح نهایی دکل موجب ایجاد فضای پرت در پشت پل فرماندهی شده است که استفاده چندانی نمی توان از آن برد

تسلیحات

توپ اصلی ناوهای کلاس جماران ، توپ ۷۶ میلیمتری فجر ۲۷ است که در سینه ناو قرار داشته و  هم کاربرد ضد سطحی و هم کاربرد ضد هوایی دارد . این توپ بر اساس توپ مطرح OTO Melara 76 mm ساخته و در سال ۱۳۸۵ رونمایی شده است . OTO Melara 76 mm ساخت ایتالیا ( ۱۹۶۴ ) یکی از معروف ترین توپ های دریایی جهان است که در ناوهای بیش از ۴۰ کشور در حال خدمت می باشد . تاریخچه ورود این توپ به ایران به پیش از پیروزی انقلاب اسلامی باز می گردد . ایران نخستین بار این توپ را برای نصب بر روی ناوچه های کلاس کمان سفارش داد . همچنین برای ناو پشتیبانی خارک  نیز این توپ سفارش داده شد که همراه با ناو مذکور در میانه جنگ تحویل داده شد  .

با آغاز پروژه های موج و سینا و با توجه به نیازی که وجود داشت ، توپ مذکور با نام فجر ۲۷ بومی سازی می شود و تا کنون برای پروژه های سینا ، موج و بهینه سازی سنگین ناو بایندر استفاده شده است .

توپ ۷۶ میلی متری فجر ۲۷

توپ فجر ۲۷ همانند نسخه ایتالیایی به وسیله رادار و همچنین اپتیک هدایت می شود .   در ابتدا نواخت تیر این توپ را ۸۵ گلوله در دقیقه اعلام کردند که مشابه نمونه قدیمی تر توپ OTO Melara تحویل شده به ایران بوده است ، اما در سالهای اخیر نواخت تیر را ۱۲۰ گلوله در دقیقه اعلام می کنند که مشابه نسخه جدید OTO Melara است ، بنظر می آید که با نگاه به روند بهسازی نسخه اصلی ، متخصصان داخلی توپ فجر را مورد بهسازی و ارتقا داده باشند  .برد این توپ در برابر اهداف دریایی ۱۷ کیلومتر و در برابر اهداف هوایی ۷ کیلومتر می باشد . در رابطه با نوع گلوله های موجود برای توپ فجر و اینکه آیا کشور ما گلوله ترکش شونده ( برای مقابله با اهداف هوایی ) نیز در اختیار دارد ، اطلاعی در دست نیست . ذکر این نکته خالی از لطف نیست که نسخه های کنونی و پیشرفته OTO Melara دارای قابلیت شلیک گلوله های هدایت شونده می باشند .  نکته دیگر نصب توپ فجر بر روی ناو سهند است ، علارغم تلاش برای کاهش سطح مقطع راداری این ناو ، توپ فجر با همان روکش نیم کروی شکل نصب شده که جای سوال دارد .

یک نمونه از توپ OTO Melara 76 mm که برای کاهش سطح مقطع راداری ، بجای پوشش نیم کروی از پوشش چند ضلعی زاویه دار استفاده کرده است .

توپ دوم ناوهای کلاس جماران  ، توپ ۴۰ میلی متری فتح می باشد که در قسمت پاشنه ( قبل از پد بالگرد ) نصب شده است که کاربرد ضد سطحی و ضد هوایی دارد  . این توپ بر مبنای توپ ۴۰  میلی متری بوفورس ساخته شده که سابقه آن به قبل جنگ دوم جهانی می رسد ، البته فتح بر اساس نسخه نصب شده بر روی ناوچه کلاس کمان ساخته شده است . نواخت تیر این توپ ۳۰۰ تیر بر دقیقه است و برد نهایی آن به ۱۲ کیلومتر می رسد. هدایت توپ بوفورس به صورت چشمی توسط خدمه انجام می گیرد  اما گفته شده برای افزایش دقت توپ فتح از یک سامانه الکترواپتیک استفاده شده است که تا به حال نشانی دال بر وجود این سامانه بر روی این توپ دیده نشده . این توپ حکم سامانه دفاع نزدیک ( CIWS ) ناوهای کلاس جماران را دارد ، اما واقعیت امر این است که به دلیل نواخت تیر پائین و نبود سامانه هدایت خودکار راداری / اپتیکی  نمی تواند از پس ماموریت مذکور بر بیاید . البته با بکار گیری یک سامانه هدایت خودکار راداری / اپتیکی مناسب و استفاده گلوله های ترکش شونده وضعیت این توپ نسبت به قبل بهبود پیدا می کند .

توپ ۴۰ میلی متری فتح

به تازگی مشخص شده که سامانه دفاع نزدیک AK-630   ساخت روسیه یا فن آوری ساخت آن وارد کشور شده است ، این احتمال وجود دارد که این سامانه در آینده جای توپ فتح را در ناو های کلاس جماران بگیرد و تنها جای مناسب برای نصب این سامانه محل کنونی توپ فتح می باشد .

سامانه AK-630 در ایران

به غیر از توپ های فجر و فتح ، ناوهای کلاس جماران به حداقل دو توپ ۲۰ میلی متری اورلیکن  یا نسخه تک لول توپ ۲۳ میلی متری ZU-23   نیز مجهز می باشند که هم کاربرد هوایی و هم کاربرد سطحی دارند . در کشورهای دیگر توپ های مذکور به سامانه هدایت خودکار اپتیکی مجهز شده اند و حتی به  دیگر سامانه ها رزمی و راداری متصل شده اند که موجب افزایش کارایی آنها در برابر اهداف هوایی و سطحی شده است ،  اما این توپ ها در ایران همانند توپ ۴۰ میلی متری فتح ،  فاقد سامانه هدایت می باشند و یک خدمه پشت آن قرار گرفته و آن را به صورت چشمی هدایت و شلیک می کند که به غیر از کارایی کمتر نسبت نمونه های خارجی مشابه مجهز سامانه هدایت خودکار ، عملا در شب و شرایط جوی نامناسب کارایی ندارد . قابل ذکر است که در داخل کشور و توسط شرکت هایی مانند صاایران ، سامانه هدایت اپتیکی مناسب این توپ ها طراحی و ساخته شده است و در دسترس نیروهای مسلح و به ویژه نداجا قرار دارد  .

توپ ۲۰ میلی متری اورلیکن ناو جماران

توپ ۲۰ میلی متری مجهز به سامانه هدایت اپتیکی محصول Nexter Systems فرانسه

برای مقابله با اهداف سطحی ، ناوهای کلاس جماران به ۴ موشک از نسخه توسعه یافته در ایران موشک چینی  C-802 مجهز می باشند که به ترتیب زمان رونمایی و ساخت  نور ( با برد ۱۸۰ کیلومتر ) قادر ( با برد بیش از ۲۰۰ تا ۲۲۰ کیلومتر ) و قدیر ( با برد ۳۰۰ کیلومتر ) نام دارند و در حال حاضر موشک قدیر یا حداقل موشک قادر بر روی این ناوها نصب است(البته برد درگیری موثر به برد رادار بر ضد اهداف بستگی دارد)

موشک ضد کشتی قادر

محل قرار گیری لانچرهای ضد کشتی در دو ناو جماران و دماوند با هم متفاوت است . در ناو جماران لانچرها در عرشه یا طبقه سوم بین دکل و سکوی رادار قرار دارد ، اما در ناو دماوند لانچر ها به عرشه دوم ، پشت دودکش منتقل شده است . با توجه به تصاویر منتشر شده ، محل قرارگیری لانچرهای ضد کشتی ناو سهند همانند دماوند است . دلیل این تغییر محل لانچرهای ضد کشتی که بر محل  سامانه پدافند هوایی نیز تاثیر ( منفی ) گذاشته است ، مشخص نیست.

محل قرارگیر لانچرهای ضد کشتی در ناو جماران و دماوند

در این بین نکته عجیب و سوال برانگیزی وجود دارد که تا به حال پاسخی برای آن پیدا نشده است ، در حالی که بسیاری از ناوهای با ابعاد نزدیک به جماران  و حتی کوچکتر مجهز به ۸ موشک ضد کشتی می باشند  و ناوهای بزرگتر به دلیل استفاده از سلول های عمود پرتاب چند منظوره موسوم به vls)   )  تعداد بیشتری موشک ضد کشتی می توانند حمل و شلیک کنند  ، ناوهای کلاس جماران تنها ۴ موشک ضد کشتی دارند ، البته این موضوع منحصر به ناوهای کلاس جماران نیست ، بلکه تمام ناوهای رزمی نداجا  هرکدام تنها به ۴ موشک ضد کشتی مجهز می باشند .

به طور معمول برای افزایش احتمال هدف قرار گرفتن ناو دشمن ، حداقل ۲ موشک باید به سمت آن  شلیک شود و ممکن است همین ۲ موشک نیز کافی نباشد و توسط ناو دشمن دفع بشود ، موضوعی که با توجه به توانایی ناوهای کشورهای متخاصم احتمال آن اصلا کم نیست  . بدین ترتیب و در خوشبینانه  ترین حالت ناوهای کلاس جماران با ۴ موشک ضد کشتی خود توانایی درگیری با ۲ هدف دریایی را دارند. استفاده از ۸ موشک ضد کشتی ، حداقل تضمین بیشتری برای درگیری موثر با ۲ هدف دریایی فراهم می کند و همانطور که بالاتر هم گفته شد پاسخی برای چرایی بسنده نمودن به ۴ موشک پیدا نشده است . آن هم ۴  موشک مادون صوت ، در حالی که طرف های متخاصم کشور ما ، ناوهای خود را برای مقابله با موشک ها مافوق صوت آماده کرده و می کنند . موشک های ما هرچه قدر هم در برابر اقدامات جنگال دشمن از خود مقاومت نشان بدهند ، اما سرعت مادون صوت آنها را در برابر سامانه های پدافند ضد موشک دشمن بشدت آسیب پذیر می کند .

برای افزایش توان ضد کشتی ناوهای کلاس جماران علاوه بر ارتقا کمیت از ۴ موشک به ۸ موشک ، باید کیفیت هم ارتقا داد و از موشک مافوق صوت  استفاده کرد . با وجود برنامه ریزی های برای مقابله با موشک ها  مافوق صوت ، این نوع موشک ها همچنان خطرناک محسوب می شوند . طی یکسال اخیر خبرهای منتشر شده است نشان می دهد که کشورمان بدنبال خرید موشک ( یاخونت ) از روسیه است . در صورت محقق شدن این امر ، ناوهای کلاس جماران و دیگر ناوها نداجا باید به این موشک مجهز بشوند .

برای مقابله با اهداف زیر سطحی ، ناوهای کلاس جماران به دو لانچر ۳ تیوپه اژدر مارک ۴۶ ( مجموعا ۶ اژدر ) مجهز می باشند که در دو طرف ناو نصب شده است . سرعت این اژدر ۷۴ کیلومتر و برد آن به ۱۱ کیلومتر می رسد . اژدر مذکور در ایران با نام ( کوسه ) بومی سازی شده است .

شلیک اژدر مارک ۴۶ کوسه از ناو جماران

بعد از بررسی تسلیحات توپخانه ، ضد سطحی و ضد زیر سطحی به سامانه پدافند هوایی می رسیم .

پیشتر گفته شد که ناوهای کلاس الوند در زمینه پدافند هوایی ضعیف بودند و این موضوع در حادثه تلخ فروردین ۱۳۶۷ خود را بشدت نشان داد . همچنین گفته شد که یکی از اهداف پروژه موجب ، رفع  مشکل پدافند هوایی بوده است . با این حال تلاش های صورت گرفته به هیچ عنوان رضایت بخش نیست .

سامانه پدافند هوایی جماران تنها از ۴ موشک ضد هوایی استاندارد۱ / محراب تشکیل شده است که در دو باکس در پشت دودکش ( عرشه ۲ ) قرار دارد ، لانچرهایی که بسیار شبیه لانچر سامانه پدافند هوایی استاندارد ناوشکن های ببر و پلنگ است و ممکن است همان لانچرها باشد که بازسازی و مجدد مورد استفاده قرار گرفته شده است . موشک های این سامانه ( محراب ) مشخص نیست که آیا همان موشک های استاندارد است مورد بازسازی و بهسازی گرفته است یا موشکی جدیدی می باشد. البته قطعا می دانید که ایران بر اساس موشک استاندارد ، موشک پدافند هوایی صیاد ۲ را ساخته است . موشک استاندارد در اختیار ایران از نوع  SM-1ER است که از مشخصات آن می توان به طول ۴٫۴۱ متر، قطر ۳۴٫۳ سانتیمتر، دهانه بال ۱٫۰۸ متر، جرم ۴۹۵ کیلوگرم، برد تا ۳۷ کیلومتر، ارتفاع پروازی تا حدود ۱۹۰۰۰ متر و سرعت دو برابر سرعت صوت(کمتر از ۷۰۰ متر بر ثانیه) اشاره کرد.. در لانچر های نصب شده بر روی ناو جماران ، در هر باکس یک موشک آماده شلیک و یک موشک در قسمت ذخیره قرار دارد . نکته عجیب و سوال بر انگیز ، نا مشخص بودن سامانه راداری و کنترل آتشی است که این موشک ها باید از طریق آن شلیک شود ، در ادامه ( بخش معرفی سیستم های راداری و کنترل ) خواهید دید که وظایف سامانه های راداری ناو و ارتباط آن به تسلیحات مشخص است ، اما خبری از آنتن بشقابی رادار کنترل آتش سامانه استاندارد ( که بر روی ناوشکن های ببر و پلنگ نصب بوده است و سپس بر روی یکی از ناوچه گرز از کلاس کمان که بجای موشک ضد کشتی به پرتابگرهای پدافند هوایی استاندارد مجهز است دیده شده ) نیست . این موضوع حداقل برای جماران صدق می کند ، در دماوند یک سامانه اضافه ( ثامن که در ادامه معرفی می شود ) نسبت به جماران وجود دارد که شاید وظیفه شلیک و هدایت موشک استاندارد را بر عهده داشته باشد که اگر این فرضیه درست باشد ، ناو جماران که ( فعلا ) فاقد همچین سامانه ای است در تمام طول خدمت خود تا به حال نمی توانسته از موشک های استاندارد/محراب خود استفاده کند . این موضوع زمانی  بیشتر رنگ واقعیت به خودش می گیرد که  توجه کنیم از شلیک تمام سامانه ها تسلیحاتی ناو جماران عکس و فیلم وجود دارد ، اما از شلیک موشک استاندارد خیر . نگارنده در این باره به منابع مختلف رجوع و فرضیه های مختلفی رو تحت بررسی قرار داده است ، اما متاسفانه به جوابی نرسیده است .

لانچرهای پدافند هوای استاندارد/محراب ناو جماران در پشت دودکش قرار دارد و لانچرهای دماوند در جلوی پل فرماندهی . لانچرهای دماوند فاقد بخش ذخیره می باشند و این ناو به طور کلی تنها ۲ موشک پدافند هوایی دارد .

بعد از موضوع نامشخص بودن سامانه کنترل آتش ، مهم ترین مشکل سامانه پدافند هوایی ناو جماران کمیت آن است و مواردی که برای کمیت موشک های ضد کشتی عنوان شد برای موشک های پدافند هوایی نیز صادق است . وضعیت برای ناو دماوند از جماران نیز وخیم تر است ، لانچرهای موشک استاندارد/محراب ناو دماوند در جلوی پل فرماندهی نصب شده است و فاقد بخش ذخیره ( مشابه جماران ) است ، به عبارتی دماوند تنها ۲ موشک پدافند هوای استاندارد دارد . با توجه به ابعاد ناوهای کلاس جماران ، این ناوها نیاز به حداقل ۸ موشک دارند . اما دلیل عدم وجود این تعداد ، ابعاد موشک و نوع لانچر است ، این لانچرها با وجود اشغال بخش قابل توجهی از فضای ناو ، نتواستند حداقل پدافند هوایی کافی را برای آن ایجاد کنند .علارغم در دسترس بودن سامانه های کوتاه بردی  مانند شهاب ثاقب و یا امکان خرید نسخه دریایی سامانه تور ( در برهه ای که نسخه زمینی خریداری شد ) نیروی دریای به سمت این سامانه ها نرفت چرا که بنظر می رسد سیاست آن بر پدافند میانبرد تاکید دارد . با رونمایی از موشک پدافند هوایی صیاد ۲ که مبنای آن موشک استاندارد است ، خبرهایی از ساخت نسخه دریایی آن برای  نصب بر روی ناوهای نیروی دریایی و به ویژه کلاس جماران در آینده منتشر شده است که البته این موشک طویل تر از موشک استاندارد است . دلیل دیگر این موضوع نوع طراحی ناوهای کلاس جماران است که موجب به وجود آمدن فضاهای پرتی شده که در صورت تجمیع این فضاها در یک جا ، امکان نصب لانچر بیشتری را به وجود آورد ، البته این موضوع در ناو سهند کمرنگ تر است اما به طور کامل برطرف نشده است . اما دلیل دیگر پد بالگرد و تاکید بر وجود آن است ، اگر پد بالگرد وجود نداشت ، می شد از فضای آن برای نصب لانچرهای پدافند هوایی استفاده کرد . البته می شود برای ایجاد چتر پدافند هوایی دریا پایه یک نسخه خاص از کلاس جماران را توسعه داد که فاقد پد بالگرد بوده و از فضا آن برای نصب لانچرهای پدافند هوایی استفاده کرد  .

ذکر این نکته خالی از لطف نیست که در سطح جهان موشک آمریکایی ریم ۱۶۲ با برد ۵۰ کیلومتر بهترین گزینه برای کلاس جماران است و هر ناو می تواند حداقل ۸ تیر از موشک مذکور را با خود حمل کند ، البته ما به هیچ وجه به این موشک دسترسی نداریم و نمونه مشابه دیگری نیز در سطح جهان به صورت عملیاتی فعلا وجود ندارد . با این حال  یک راه ( می شود گفت تنها راه ) رفتن به سراغ ساخت موشک مشابه است که فارق از پیچیدگی های فنی و تکنولوژی ، هزینه بر خواهد بود ، آنهم در شرایط کنونی که در بحران اقتصادی بسر می بریم و در همین امسال تنها ۲۰ درصد بودجه دفاعی کشور محقق شده است ، در حالی کمتر ۴ ماه به پایان سال باقی مانده است . البته نیروهای مسلح که همچین موشکی می تواند نیاز آنها( پدافند دریا پایه ، زمین پایه و حتی هواپایه )  را تامین کند و برخی از این نیروی به صورت جدا در حال بر روی پروژه مشابه ( البته با ابعاد بزرگتر ) می باشند ، اگر بجای موازی کاری  باهم به همکاری کرده و بودجه های خود را متمرکز و تجمیع کنن ، می شود به همچین موشکی دست پیدا کرد .

موشک و لانچر سامانه RIM-162 ESSM ، برای ناوهای کلاس جماران سیستمی مشابه RIM-162 بهترین گزینه است.

به غیر موشک های استاندارد ، ناوهای کلاس جماران به تعداد نا معلومی موشک دوش پرتاب ( میثاق ۲ )  نیز مجهز می باشند . میثاق۲ یک موشک زمین به هوا هدایت شونده مادون قرمز قابل حمل توسط نفر و نسل و نسخه بعدی موشک میثاق-۱ است .

برد مؤثر میثاق  ۵۰۰۰ متر ، حداکثر ارتفاع آن  ۳۵۰۰ متر و حداکثر سرعت آن حدود ۲٫۹ ماخ می باشد .

به طور خلاصه ناوهای کلاس جماران در بخش پدافند هوایی توپخانه ای و موشکی ضعیف می باشند و باید در سریع ترین زمان ممکن این مشکل برطرف شود ، وگرنه تجربه تلخ ۲۹ فروردین ۱۳۶۷ مجدد و حتی به شکلی بدتری تکرار خواهد شد ، آن هم برای ناوهایی که ساخت خودمان است .

اقدامات متقابل الکترونیک

ناوهای کلاس جماران به مجموعه سامانه های ارتباطی و مخابراتی ، جنگال و ضد جنگال و شنود مجهز می باشند ، با این حال مشخصات آنها اعلام نشده است ، ولی با توجه به روند رو به رشد کشورمان در زمینه الکترونیک ، اپتیک ، جنگال و …. که مدام در حال پیشرفت است ، می توان اینطور برداشت کرد سیستم های نصب شده بر روی دماوند پیشرفته تر از جماران و همچنین سیستم های سهند  پیشرفته تر از دماوند است .

ناوهای کلاس جماران به لانچر پرتاب چف و فلیر برای انحراف موشک ها مجهز می باشند که در ۲ مدل ساخته شده است . مدل نخست یک لانچر ۲۴ تایی است که در جلوی پل فرماندهی ناو جماران نصب شده است و ناوهای کلاس الوند نیز به آن مجهز می باشند . اما مدل دوم برای ناو دماوند ساخته شده ، به دلیل تغییر آرایش لانچرهای موشکی دماوند و انتقال لانچرهای پدافند هوایی به جلوی پل فرماندهی ، دیگر مکان مناسبی برای نصب لانچر ۲۴ تایی ( که بتواند دو طرف ناو را پوشش دهد ) وجود نداشته و به همین دلیل نیروی دریایی یک لانچر کوچکتر ۱۰ تایی ساخته و در هر طرف  ناو دماوند ( در قسمت پاشنه ) یک لانچر نصب کرده است . با توجه به آرایش تسلیحاتی یکسان سهند با دماوند ، در این ناو به احتمال زیاد از نسخه دوم استفاده خواهد شد  .

لانچر ۲۴ تایی چف و فلیر جماران ( تصویر راست ) و یکی از لانچرهای ۱۰ تایی دماوند ( تصویر چپ )

سامانه مدیریت نبرد

در زمان رونمایی ناو دماوند اعلام شد که این ناو مجهز به سامانه مدیریت نبرد بومی است که می تواند بیش از ۱۰۰ سطحی ، زیر سطحی و هوایی را رهگیری ، تفکیک و اولویت بندی کند . اطلاعات بیشتری از این سامانه منتشر نشده و همچنین مشخص نیست که آیا ناو جماران به سامانه مشابه مجهز شده یا خبر . اما در رابطه با ناو سهند نیز احتمالا به نسخه بهبود یافته این سامانه مجهز شده باشد .

پنل برخی سامانه های ناو جماران(سیستم عامل ویندوز ایک پی)

سامانه های راداری ، اپتیکی و کنترل آتش

رادار اصلی ناوهای کلاس جماران در حال حاضر ، رادار آرایه فازی ( عصر ) می باشد . این رادار نخستین بار بروی ناو دماوند و سپس برای روی ناو جماران نیز نصب و عملیاتی شد . جماران تا پیش از رادار عصر مجهز به رادار بی نامی بود که آنتنی مشابه رادار AWS-1 نصب شده بر روی کلاس الوند داشت . در رابطه با این رادار هیچگاه اطلاع رسانی صورت نگرفت و با ورود رادار عصر هم برچیده و کنار گذاشت شد .

رادار عصر

رادار عصر یک رادار سه بعدی آرایه فازی اکتیو است که در باند S کار می کند . رادار مذکور هم برای کشف اهداف سطحی و هم اهداف هوایی می باشد که توانایی کشف و رهگیری همزمان ۱۰۰ هدف را دارد و می تواند اهدافی با سطح مقطع ۴ متر را در ۲۰۰ کیلومتری کشف و رهگیری کند .  این رادار از تکنولوژی “سالید استت” و بردهای نیمه هادی برای تولید امواج بهره می برد که باعث میشود توانایی پرش فرکانسی در محدوده ۱۰۰ مگاهرتز در باند  S (2-4 گیگاهرتز ) را داشته و موجب مقاومت بیشتردر برابر اقدامات جنگال دشمن میشود. در دو ناو جماران و دماوند ، رادار عصر بر روی یک سکو در جلوی دودکش قرار گرفته ، اما در ناو سهند این رادار همراه با دیگر سامانه های راداری بر روی دکل قرار خواهد گرفت . گفته می شود رادار عصر کنونی اولین محصول از پروژه ای است که به همان نام ( عصر ) شناخته می شود و در آینده نمونه های پیشرفته تری تحت این پروژه ارائه خواهد شد که احتمال دارد رادار ناو سهند از این نسخه بهبود یافته باشد . توجه کنید به دلیل توجه کشورمان به بخش راداری ، الکترونیک ، اپتیک و جنگال ، این بخش ها مدام در حال توسعه و ارائه محصولات پیشرفته تر می باشند و به همین دلیل ناو دماوند در زمان الحاق سیستم های پیشرفته تری نسبت به جماران دارد و همین ترتیب ناو سهند هم نسبت به دماوند سیستم هایش پیشرفته تری خواهد داشت .

برای هدایت توپ ۷۶ میلیمتری فجر ۲۷ ، یک رادار کنترل آتش بر روی پل فرماندهی قرار دارد که به سامانه اپتیکی نیز مجهز است

رادار کنترل آتش توپ ۷۶ میلی متری فجر ۲۷

ناوهای کلاس جماران به ۲ رادار از رادارهای دریایی خانواده افق نیز مجهز می باشند که یه ویژه وظیفه هدایت موشک های ضد کشتی را بر عهده دارند . این رادارها که ساخت صاایران است دارای دو مدل ( کلی ) باند X  ( که مناسب سامانه های کنترل آتش است ) و باند S می باشد .  با توجه به وجود دو  رادار در هر ناو ، یکی از آنها باند X  و دیگری باند S باید باشد که هردو این رادارها بر روی دکل قرار دارد ( البته نوحه قرار گیری در هر ناو تفاوت هایی دارد )  . این رادارها با رویکردهای جدید طراحی برای افزایش قابلیت های عملکردی و سهولت کاربری توسط انسان ساخته شده اند و از روش های دیجیتالی نرم افزار-پایه برای پردازش سیگنال ها استفاده نموده و در عین حال قابلیت شبکه شدن با سایر سامانه ها را نیز به خوبی دارند.

نسخه باند X رادار افق

یکی از نمونه‌های رادار افق در باند X کار می‌کند که برخی از مشخصات عملکردی آن شامل توان ارسالی ۲۵ کیلووات، سرعت چرخش آنتن ۲۴ یا ۴۲ دور در دقیقه به صورت ۳۶۰ درجه و برد اسمی ۹۶ مایل دریایی معادل ۱۷۷٫۶ کیلومتر است. نمونه باند S رادار افق نیز با همین مشخصات دارای توان خروجی ۳۰ کیلووات و سرعت چرخش ۲۶ یا ۴۵ دور بر دقیقه است. دقت تشخیص این رادارها در برد، معادل ۱% اعلام گردیده که در بیشینه برد اسمی آنها در حدود ۱٫۷ کیلومتر خواهد شد.

به غیر سامانه های نام برده شده ، ناو دماوند دارای ۲ سامانه ای است که ناو جماران ( فعلا ) از آن بی بهره است که شامل سامانه الکترواپتیک و سامانه کنترل آتش ثامن می شود .

سامانه الکترواپتیک ( فلش قرمز ) و سامانه کنترل آتش ثامن ( فلش سبز )

دکل ناو سهند ، دو رادار افق اولین سیستم هایی می باشند که روی دکل نصب شده اند

درباره نام و مشخصات سامانه اپتیکی ، اطلاعاتی منتشر نشده ، فقط برای نخستین بار در خرداد ۱۳۹۱ طی مراسم رونمایی از چند طرح دفاعی دیده شده است . این سامانه که بر روی دکل ناو دماوند قرار دارد  و می توان گفت که بزرگترین سامانه اپتیکی است که تا به حال در کشور رونمایی شده است . سامانه های این چنینی معمولا دارای دوربین های جلونگر فروسرخ، دوربین های دید در روز و مسافت یاب لیزری می باشند  که برای رصد دقیق اهداف خصوصاً در زمان شدید بودن جنگ الکترونیک دشمن بسیار مفید و حتی لازم است. با این حال محل قرار گیری این سامانه به نحوی است که پشت ناو برای آن نقطه کور محسوب می شود که نکته منفی محسوب می شود و برای حل آن می بایست یک سامانه دومی در پشت دکل نصب گردد .

سامانه اپتیکی مذکور

دیگر سامانه نصب شده بر روی دماوند ، سامانه کنترل آتش ثامن است . مبنای ثامن ، سامانه هلندی WM-28 ناوچه های کلاس کمان است . سامانه ثامن نسبت به WM-28 تفاوتهایی دارد که مهم ترین آن باند کاری از I/J به  X است . در نسخه ایرانی بجای لامپ مگنترون که در نسخه اصلی بوده ، از ۲ لامپ T.W.T  استفاده شده که موجب افزایش دقت و قدرت تفکیک در نسخه ایرانی شده است . حداکثر برد سامانه ثامن ۲۲ کیلومتر است و از دیگر قابلیت های اعلام شده آن می توان به قابلیت فشرده سازی پالس، استفاده از تکنیکهای ضدجمینگ و مقابله با تسلیحات ضدتشعشع، ارسال موج پیوسته و پالس داپلر، کد گذاری پالس، قابلیت تغییر متناوب و نامنظم فرکانس و تغییر پولاریزاسیون بمنظور مقابله با اقدامات جنگ الکترونیک، تفکیک در برد ۳۰ متر و دقت در برد ۵٫۷ متر و  قابلیت ESM اشاره کرد .

سامانه کنترل آتش ثامن ، رادوم حامل آنتن های رادار ( تصویر راست ) و پنل های رادار ( تصویر چپ )

همانطور که بالاتر گفته شد احتمال دارد این سامانه به موشک های پدافند هوایی استاندارد ارتباط داشته و به قولی سامانه کنترل آتش آن  باشد .

به غیر از ۲ سامانه نام برده شده ، به تازگی بر روی دماوند شی استوانه ای شکلی دیده شده که هیچ اطلاعی از آن در دست نیست .

به منظور کشف اهداف زیر سطحی ، ناوهای کلاس جماران همانند ناوهای کلاس الوند مجهز به سونار می باشند . ناوهای کلاس الوند مجهز به ۲ سونار TYPE-170  و TYPE-174  مجهز می باشند . از مشخصات و تعداد سونارهای ناوهای جماران اطلاعی منتشر نشده ، اما به نظر می رسد که به حداقل یک سونار مجهز و محل نصب نیز در قسمت جلوی ناو قرار دارد .

سونار ناو البرز ( کلاس الوند ) ، بنظر می رسد محل نصب سونار ناوهای کلاس جماران نیز مانند کلاس الوند است .

هواگردها

ناوهای کلاس جماران دارای پد بالگرد می باشند ، اما به دلیل نداشتن آشیانه تنها قابلیت نشست و برخواست بالگرد را داشته و نمی توانند آن را با خود حمل کنند . باگردهایی که می توانند بر روی  ناوهای کلاس جماران فرود بیایند شامل بالگرد AB-212 و  Sikorsky SH-3 Sea King است که بالگردهای در حال خدمت هوادریای نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران می باشند.

بالگرد AB-212 بر روی پد بالگرد ناو جماران

همچنین طبق اعلام رسمی ناوهای کلاس جماران مجهز به پهپاد می باشند که احتمالا از نوع پهپاد سایه / یسیر ( نسخه ایرانی پهپاد اسکن ایگل ) است .

نیروی محرکه

در سطور پیشین درباره مشکلات تامین موتور ناو جماران توضیح داده شد .

به دلیل همین مشکل تامین پیشرانه ، ناوهای کلاس جماران داری نیروی محرکه یکسان نیستند و همین تفاوت موجب افزایش هزینه ها و پیچیدگی های فنی چه در بخش نصب و راه اندازی ( به دلیل انجام طراحی مجدد بخش مربوطه ) و چه در بخش تعمیرات شده است .

ناو جماران به دو موتور دیزل فرانسوی که نوع آن نامشخص است .  هرکدام از این موتورها ۱۰ هزار اسب بخار قدرت دارند که مجموعا توانی ۲۰ هزار اسب بخاری به جماران می دهند. هر موتور به وسیله یک شفت و گیربکس به یکی از دو پروانه ناو متصل و آن را به گردش در می آورد . حداکثر سرعت ناو جماران ۳۰ گره دریایی معادل ۵۶ کیلومتر بر ساعت است .

نوع و مبدا پیشرانه دماوند مشخص نیست اما طی نمایشگاه بین المللی دریایی کشورهای اسلامی ۱۳۹۴ ، یکی از مسولین غرفه سازمان صنایع دریایی طی گفتگو با نگارنده مبدا ۲ پیشرانه دماوند را کشور چین اعلام کرد . قدرت پیشرانه های دماوند و سرعت آن مشابه جماران است .

اما در ناو سهند بجای استفاده از ۲ موتور ۱۰ هزار اسب بخاری ، از ۴ موتور ۵هزار اسب بخاری بنیان ۴ استفاده شده است . موتور بنیان ۴ در اصل موتور RK 215 است که توسط شرکت دیزل سنگین ایران ( دسا ) تحت لیسانس MAN  برای کاربری های ریلی ، تولید برق و …. تولید شده است . این موتور در حال حاضر قوی ترین موتور دیزل سنگین تولید شده در کشور است . قدرت RK 215 کمتر از ۵ هزار اسب بخار است ، اما قدرتی که برای بنیان ۴ اعلام کرده اند دقیقا ۵ هزار اسب بخار می باشد که می تواند به دلیل برخی تغییرات و اصلاحات باشد . البته با اعلام سرعت ناو سهند که ۳۴ گره دریایی برابر ۶۴ کیلومتر است احتمال اصلاحات بیشتر و افزایش قدرت موتورها به بیش از ۵ هزار اسب بخار نیز وجود دارد .

یکی از چهار موتور RK 215 بنیان ۴ ناو سهند

موتور بنیان ۴ مشکل تامین پیشرانه ناوهای کلاس جماران در حال ساخت را برطرف می کند و همچنین موجب می شود که این ناوها مانند جماران و دماوند مشکل تفاوت موتور و بلطبع هزینه ها تحمیلی در راه اندازی و نگهداری را نداشته باشند .

سخن پایانی

ناوهای کلاس جماران علارغم ضعف هایی که دارند ، یکی از بزرگترین دستاوردهای دفاعی ما محسوب می شود .

اما ضعف های این ناوها در کمیت و کیفیت تسلیحات غیر قابل چشم پوشی است و باید در سریع ترین زمان ممکن رفع شود .

متاسفانه بحران مالی در روند ساخت ناوهای کلاس جماران و حتی رفع نوافص آنها تاثیر گذاشته است . بر روی کاغذ می توان هر ناو کلاس جماران را طی ۲ تا ۳ سال ساخت و تجهیز کرد ، اما به دلیل مشکلات مالی این زمان به ۵ سال و حتی بیشتر افزایش پیدا کرده است و سازه و سامانه هایی نصب شده بخشی از عمر مفید خود را به این شکل از دست می دهند در حالی که ناو هنوز تکمیل و وارد خدمت نشده است .

امید است با رفع مشکلات فنی و مالی ، ناوهای کلاس جماران با قدرت و تعداد بیشتری به دفاع از کشورمان بپردازند .

مشخصات :

عنوان : ناوهای کلاس جماران ( موج )

سازنده : وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح  و کارخنجات نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران

آغاز خدمت : ۱۳۸۸ ( جماران )

رده : ناو محافظت یا frigate

طول : ۹۴ متر

عرض : ۱۱ متر

بارگیری استاندارد ( وزن ) : بیش از ۱۴۰۰ تن

پیشرانه : ۲×۱۰٬۰۰۰hp ( جماران و دماوند )

۴×۵٬۰۰۰hp ( سهند )

۴ ×۵۵۰kw دیزل ژنراتور

سرعت : ۳۰ نات (۵۶km/h) جماران و دماوند

۳۴ نات (۶۴km/h) سهند

توپخانه : ۱ × توپ ۷۶ میلیمتری فجر ۲۷

۲ × توپ ۲۰ میلیمتری اورلیکن یا ۲۳ میلیمتری zu-23

۱ × توپ ۴۰ میلیمتری فتح

اژدر : ۲ × اژدر سه‌گانه ۳۲۴ میلیمتری مارک ۴۶

تسلیحات ضد کشتی : ۴ × موشک ضد کشتی نور / قادر / قدیر

موشک دفاع هوایی ۴ × موشک سطح‌به‌هوا استاندارد/محراب ( جماران )

۲ × موشک سطح‌به‌هوا استاندارد/محراب ( دماوند )

سامانه های الکترونیک :  رادار آرایه فازی عصر

رادار افق

رادار کنترل آتش توپ فجر

رادار کنترل آتش ثامن

سامانه اپتیکی ( بی نام )

سونار ( بی نام )

هواگرد :  ۱ × بالگرد AB-212  یا SH-3  و پهپاد

برای پیوستن به کانال تلگرام سایت جنگاوران اینجا را کلیک کنید

منابع

http://www.military.ir/forums/topic/18252-فریگت-های-کلاس-جماران-ایران-،-پروژه-ی-موج/

http://www.military.ir/forums/forum/170-ناوهای-محافظ/

http://www.military.ir/forums/topic/26435-رادار-عصر-چهارشنبه-رونمایی-می-شود/

https://en.wikipedia.org/wiki/Alvand-class_frigate

https://en.wikipedia.org/wiki/Moudge-class_frigate

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13911016000149

http://www.mashreghnews.ir/fa/news/30720/بنا-شد-ز-فولاد-ناوی-بلند

http://www.mashreghnews.ir/fa/news/202090/همه-تغییرات-و-ویژگی‌های-جدیدترین-ناوشکن-ایران-عکس

https://en.wikipedia.org/wiki/OTO_Melara_76_mm

https://en.wikipedia.org/wiki/Bofors_40_mm_gun

https://fa.wikipedia.org/wiki/میثاق-۲

تصاویر از : میلیتاری ، مشرق ، فارس ، تسنیم و ……

 

62+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar

227 دیدگاه

  • سلام لطفا مقاله ای از سامانه های پدافند هوایی مخصوصا باور ۳۷۳ بذارین هر چند فیلمی از تست سامانه منتشر نشده اما با توجه به تصاویر موجود از رادار موشک و لانچر لطفا تحلیل کنید

  • سلام استاد تارخ برد حداکثری ۲۲ کیلومتر برای سامانه ثامن به نظر شما خیلی خیلی خیلی کم نیست ؟؟؟؟؟چون اگر برد حداکثری این سامانه اینقدر باشه پس این برد برضد هدفی با سطح مقطعی ۲۰ متر مربع خواهد بود .از طرفی سطح مقطعی جنگنده های امروزی خیلی خیلی کمتر از این مقداره و این یعنی برد ۴۰ الی ۷۰ کیلومتریموشک محراب و برد ۱۰۰ کیلومتری یعنی کشک …. چون برد رادار حداکثر ۲۲ کیلومتره اونم بر ضد یک هدف با سطح مقطعی بسیار بزرگ ( حدودا ۲۰ متر مربع ) خواهد  بود اگه اینطور باشه برد نسخه اصلی wm-28 از این بیشترهیا دستکم در همین حده و این یعنی ما در حد تکنولوژی ۵۰ سال پیش هلندی ها هستیم و این برد نه به درد رهگیریجنگنده های امروزی و نه به درد رهگیری موشک های کروز امروزی میخوره . اگه بردش بیشتر از اینه لطفا تصحیح کنید .

    • نویسنده

      این یک حدث از طرف نویسنده به دلیل شباهت این رادارها است ولی ثامن تنها سامانه موجود ما است و ۲۲ کیلومتر برد دارد

      • جناب تارخ  اگر برد ثامن حداکثر ۲۲ کیلومتر باشد خوب چه کاری بود همون رادار کنترل آتشموشک استاندارد  بر روی ببر و پلنگ رو روی این می گذاشتیم که برد بیشتری داره و یا رادار هادی که وظیفه هدایت موشک های شاهین و شلمچه در سامانه مرصاد داره و دارای برد ۸۰ کیلومتر هست رو روی موج کلاس ها میگذاشتیم . یه سوال دیگه حداکثر برد نسخه اصلی رادار wm-28 چقدره ؟؟

        • نویسنده

          رادار قدمی به شدت دچار افت قدرت خروجی و برد می شوند و همچنین فناوری انها انالوگ بود
          نسخه اصلی هم همانقدر برد دارد

  • دمت گرم اقای سامان مقالت عالی بود بازم بنویس همین که واقعبت رو نوشتی سعی نکردی تت سر محصول داخلی بکوبی یعنی کارت درسته اصل نوشتن باید همین طور باشه یعنی فقط توضیح درباره سلاح. بازم بنویس و اگر میشه اینستاگرامم بیا

  • خوشبختانه دنیا و مخصوصاً کشور هایی مثل چین که تا حدی امکان فروش سلاح به ایران براشون میسره به سرعت خوبی در تولید ناو رسیدن و میشه امید داشت در صورت خواست مسئولین برای خرید نسبت به سایر نیرو ها زودتر دودتر بشه نیروی دریایی رو به ناو های جدید و مدرن تجهیز کرد (در حد تایپ ۵۴) و اونوقت در کنارش و به صورت موازی به ساخت شناور هایی در کلاس موج با اصلاحات و بهینه سازی هایی دست زد.

    • دوست گرامی ایران طبق مصوبات و قطعنامه های سازمان ملل محدودیت خرید دارد و نه چین و نه هیچ قدرت دیگری خارج از قطعنامه ها توان فروش سلاح به ایران را ندارد سلاحهایی هم که چین در اختیار ایران قرار داده یا دفاعی بودن و یا برا قبل از تصویب قطعنامه ها بودن و گرنه هیچ کشوری از فروش کالای خودش و دریافت پول بدش نمیاد

  • خوب بود اما جماران هیچ شانسی دربرابر ناوشکن های امریکایی نداره.مخصوصا از لحاظ تکنولوژی. چهار موشک کروز از سواحل یمن به سمت ناوشکن امریکایی شلیک شد انا ناوشکن امریکا هر ۴موشک را توسط سبستم ضدموشکی نابود کرد.امریکا گفت کار سپاه ایران بوده.بعید نیست شاید خواستن امتحان کنن.در کل خودکفایی خوبه.ولی عجله کردن خوب نیست.میتونستند ۸موشک ضد هوایی براش بذارن نه ۴تا.میتونستند سیستم توراز روسیه بخرن که حتی توان درگیری با موشک کروز رو داره.و اما موتور لوکوموتیو.تحت لیسانس مان تولید شد و بعد که دیدن ایران چه استفاده ای کرد شرکت مان ایران را تحریم کرد.اما الان و با توافق هسته ای فکر نکنم مشکلی برای تولید موتور دیزل۵۰۰۰اسب باشه.در کل این شروع هست و البته من شخصا زیردریایی رو توسیه میکنم برای ما با توجه به ضعف پشتیبانی هوایی زیر دریایی برامون بهتر هست در کلاس کیلو

  • سلام آقای تارخ در مورد امکان نصب نشدن موشک خلیح فارس و کارایی اون
    حقیقتا من نمی خوام باشما وارد بحث
     بشم چون میدونم باید روزی به ۲۰۰ کامنت جواب بدین و اصلا وقت این جور
    بحث ها رو هم ندارید ولی من با محاسباتی که انجام دادم مواردی رو متذکر میشم

    ۱- اگر از موشک کروز استفاده کنیم به علت سرعت زیر صوت موشک که نهایتا
    ۲۵۰ مت بر ثانیه حرکت بکنه  و نیز کشف اون
    از مسافت ۵۰ کیلومتری که با این حساب ناو دشمن ۴ دقیقه فرصت داره که با موشک کروز
    مقابله کنه که با توجه به تنوع تسلیحات دفاعی ناو امکان اصابت  بسیار پایین هستش

    ۲- استفاده از موشک تاکتیکی خلیج فارس که اگر فقط از نصف ابعاد اون
    برای امکان استقرار رو ناو استفاده کنیم که احتمالا برد به ۱۵۰ کیلومتر محدود میشه
    که برای کشف و هدایت بوسیله رادار کافی می باشد که طی کردن چنین مسافتی با سرعت ۱۰۰۰
     متر برثانیه ۱۵۰ ثانیه طول میکشه که با
    توجه به برد کشف که زیر ۱۰۰ کیلومتره ناو دشمن حدودا ۱۰۰ ثانیه فرصت دفاع داره که
    نیاز به سیستم ضد موشکی خاصی هستش ولی برای موشک کروز حتی تسلیحات توپخانه ای رو
    میشه استفاده کرد در مورد مشکل جاگذاری روی ناو و زاویه پرتاب با طراحی مناسب جعبه
    موشک و اسقرار جک کوچک زیر جعبه برای  قرار
    دادن زاویه پرتاب مسئله قابل حلی نیست که نشود کاری کرد  

  • سلام دوباره و  سه سوال: اون‌موقع که روسیه اجازه نداد ایران کشتی منقل کنه چه سالی بود و مسئول پوتین بود?این شفت و پروانه رو ایران مستقل ساخت یا از نمونه تونست کپی کنه? چون  خیلی بعیده توانسته باشن مستقل تولید کنن.اونم تو چند سال.الان دفاع هوایی اینا تهدیدات احتمالی رو میتونه دفع کنه?

    • نویسنده

      زمان پوتین نبود ولی روسیه در زمان هیچ.کس چینین اجازه ای نمیده زیرا باعث قدرت دریایی روسیه میشه شفت داخل طراحی شد

  • آقای تارخ شما چه مشکلی با اون نظری که گفته میشه اس ۳۰۰ دریایی رو نصب کرد و اینطوری جنگنده ای نمیتونه نزدیک بشه ، دارید?

    • نویسنده

      هیچی..فقط کو اس۳۰۰ دریایی..ما اون.چیزی که داریم میتونیم نصب کنیم و جاش داریم.تو خیال که زندکی نمیکنیم که

  • سلام استاد به طور کلی بدنه کلاس موج و سینا در مقابل موشم های ضدزرهی مثل کورنت مقاومت دارند ؟

  • استاد تقریباً میدونید چینی ها تایپ ۵۴ رو چند وقته میسازند ؟ تایپ ۵۶ (اگر اشتباه نگفته باشم اسمش رو) که فرمودین در کلاس جمارانه و چینی ها ۶ ماهه میسازنش از پدافند هوایی مناسبی برخورداره ؟ و نوع و اسم پدافندس چیه ؟.  و در کل در صورت خرید به درد ایران میخوره ؟.   با تشکر

  • سلام استاد سرعت تولید ملاس موج در ایران رو چطور ارزیابی میکنید ؟ به طور میانگین چون با توجه به مشکلاتی که پیش اومد شاید ساخت جماران طولانی تر شده بوده ؟

  • سلام در متن گفته شده یکی از دلایلی که دماوند در شمال ساخته شد و در اونجا خدمت میکنه محافظت از آب های شمالی ایران به ویژه از طرف جمهوری آذربایجانه و حتی اونها در آبهای سرزمینی ما اقدام به عملیات اکتشافی و حفاری نفت و گاز هم زده بودن حالا با وجود دماوند آیا این مشکل به طور کامل حل شده یا نیاز به تعداد بیشتری شناور هست ؟ یا آذربایجان ممکنه تعدادی بویان ام یا استروگاشی از روسیه بخره یا شایدم سفارش داده تا توازن قوا رو به دست بیاره ؟

    • نویسنده

      سلام اینکه اذربایجان بخواهد تعداد بیشتری ناو بخرد داستانش جدا است اگرچه همین الانم در حال تولید شناور ساعر تحت امتیاز اسرائییل است
      ایران سه قایق موشک انداز کلاس سینا را نیز دارد در شمال

  • سلام ما تو جماران موتور رو از فرانسه تحویل گرفتیم و گیربوکس رو خودمون ساختیم ؟. در بقیه شناورهای کلاس موج موتور رو از کجا تهیه کردیم ؟ یعنی موتور جماران با بقیه فرق داره ؟ یعنی تونستیم موتور فرانسوی رو کپی کنیم یا از موتور دیگری استفاده کردیم ؟. با تشکر

  • سلام استاد واقعاً پد هلیکوپتر به چه درد ما میخوره وقتی هلیکوپتر تخصصی و مناسب این کار مثل کاموف ٢٧ نداریم عملاً هلیکوپتری مثل بل ٢١٢ تقریباً فقط به درد جابجایی نیرو (تکاور) میخوره و بعضاً هم شلیک موشک ضد کشتی اونم یک فروند (که چون خود هلیکوپتر رادار تخصصی نداره به اون صورت پرتاب موشک از خود ناو با کشتی فرق نمیکنه!) به نظرتون بهتر نبود پد هلیکوپتر رو حذف میکردن و از طرفی هم چون زیرش موتور قرار گرفته و امکان نصب سیلو پرتاب موشک زیرش نیست سیلو پرتاب موشک رو جای پد هلیکوپت نصب میکردن و ارتفاع اون قسمت که قبلا پد روش نصب بوده رو برای جا شدن سیلو افزایش میدادن مثلاً هم ارتفاع پل فرماندهی میشد؟(البته میدونم که این کار ممکنه سطح مقطع ناو رو خیلی افزایش بده ولی از بدون داشتن سلاح مناسب فکر میکنم بهتر باشه ! نظر شما چیه ؟؟

    • نویسنده

      خیر اول اینکه ما میتونیم از سی کینگ استفاده کنیم دوم خرید بالکرد خیلی راحت تر از این بود که ما بعد بریم دنبال ناوی که پل بالگرد داشته باشه سوم در صورت لزوم میشه بالگرد مسلح کرد که به کار بیاد.

      • استاد مگه ما همین الآن به تعداد شناورهای کلاس موج که گفته شده قراره ساخته بشه (٧عدد) سی کینگ داریم ؟ تازه اونها هم عمر بالایی دارند هم در حد رقبای امروزیشون نیستن! اگر قرار به خرید هلیکوپتر مناسب هم بود باید تا حالا خریداری میشد. ولی من باز هم فکر میکنم داشتن پدافند مناسب از حمل هلیکوپتر ضروری تره حداقل ناو و هلیکوپتر اینطوری با هم نابود نمیشن یه مقاومتی میشه کرد 

        • نویسنده

          نه نداریم ولی خرید بالکرد کاری نداره و یا میشه در داخل یک کاریش کرد.شما یک بالکرد در عرص یک سال می خری یک ناو هشت سال طول میکشه ساخته بشه دوم من اصلا متوجه نمیشم شما من توجیه کن ما موشک عمود پرتاب سیلو پرتاب داریم..من از دیروز تو کانال خودم خفه کردم که بابا ما میتونیم سامانه مثل یا زهرا روی نام سوار کنیم بدون هیچ دردسری شما میگی بالگرد حذف کنیم

      • استاد قصد تخطئه کلام شما رو نداشتم فقط نظرم رو گفتم. آخه حتی اگر ما توپ رو برداریم و سامانه یا زهرا (س) رو جاش بذاریم (که اصلاً نمیدونم ما نسخه دریاپایش رو ساختیم یا نه) باز هم به اون صورت کارایی نداره ! شما فکر کن یه موشک ضد کشتی مثل هارپون از ساحل یا ناو یا هواپیمای دشمن شلیک بشه به سمت کلاس موج سامانه یا زهرا (س) موشک هارپون رو میتونه منهدم کنه یا مثلاً اف ١٨ شلیک کننده رو ؟؟؟؟.  عملاً اگر مثلاً پهپاد یا آپاچی دشمن بخواد چیزی شبیه هلفایر شلیک کنه میتونه مقاومت کنه!   در مورد خرید هلیکوپتر که کار راحتیه هم میشه گفت خرید یا ساخت سلاح انفرادی به مراتب از هر جنگ افزاری راحت تر و سهل الوصول تره و حتی فکر کنم شامل تحریم هم نباشه ولی تا به حال صورت نگرفته ! و با آوردن استدلالاتی از قبیل هزینه بر بودن تغییر کالیبر (به طور مثال برای جایگزینی ژ٣) مانع از این امر شدن خوب همین استدلال رو میشه به خرید هلیکوپتر هم تعمیم داد ممکنه تصور مسئولین این باشه چون گزینه موجود برای ایران مثلاً خرید کاموف ٢٧ میباشه و از طرفی هم کاموف سابقه حضور در ایران رو نداره از نظر تعمیر و نگهداری اون هم چون تعداد خریداری شده کم خواهد بود هزینه ایجاد زیر ساختش زیاده پس این کار رو نمیکنن!

        • نویسنده

          سلام نگاه کنید اول داریم بحث میکنیم بخشیدن نبخشیدن ندارد شما نظر میدهید بنده هم نظرم را
          ما در بین شناورهای رزمی یک استلال داریم و اون این است که ما هرگز نمیتونیم جلوی شلیک بگیرم اونم زمانی که موشک ای ضد کشتی با برد بالای ۴۰۰ کیلومتر وجود دارند ولی میتونیم موشک در اسمان منحرف و یا نابود کنیم برای این کار نیاز به سامانه دوربرد نیست ما نیاز به سامانه چون ای کی ۶۳۰ و یا یا زهرا داریم برای همین در ارتشهای دنیا بسیاری از کشور های موشک دوربرد ندارند ولی حتما دفاع نزدیک دارند ..شما در رزم دریایی با هارپونی که از زیر دریایی و ناو شلیک شود میخواهید چیکار کنید همش بحث حمله هوایی نیست..اگر سامانه های چون ای کی ۶۳۰ و یا کورتال و یا تور نتونن هارپون شکار کنن بدون شک اس ۳۰۰ هم نمیتواند برای همین روسها هم از سامانه ارتفاع پایین مثل تور استفاده میکنند حتی خود چینیها روی شناورهای خود از این سامانه دارند بهره میبرند
          دومنی دیدگاه همش کاموف نیست زمانی که بحث ضد زیر دریایی مهم باشد که با وجود دلفین است ما باید بتوانیم بالگرد ضد زیر دریایی جور کنیم حالا کاموف و یا زد۹ و یا نسخه داخلی
          حالا بماند که ایران قبل تحریمها دنبال خرید و تولید کاموف ۲۷ بود پس یک زمانی برنامه ان بود

    • سلام استاد اگر نمونه دریاپایه سامانه یا زهرا (س) روی کلاس موج نصب بشه این سامانه امکان نابودی موشکی مثل هارپون رو که به سمت ناو شلیک شده رو داره ؟

      • مگه اصلاً یا زهرا برای همچین کاری طراحی شده ؟ یا زهرا تا اونجایی که من میدونم در کلاس کورتال و راپیر قرار میگیره نه در کلاس سی رم که بتونه موشک های شلیک شده به سمت ناو رو نابود کنه !

        • نویسنده

          کورنت و رادییر در نسخه های اخر توان ضد کروز دارن حتی نسخه چینی هم چنین توانی دارع.البته راپییر ایرانی خیلی قدیمی است

  • سلام،امکانپذیر نیست که کشتی های غیر نظامی با نصب تسلیحات تبدیل به نظامی بشن؟چه چیز خاصی دارن ناو ها که متمایزشون میکنه از کشتی های باری کوچک و بزرگ به فرض تبدیل نفت کش به ناو هواپیمابر یا کشتی های کوچکتر با نصب رادار و موشک ناو و ناوچه موشک انداز.ایا این کار تا بحال انجام شده؟چرا ایران اینکارو نمیکنه…

    • نویسنده

      اندازه بزرگ یعنی سطح مقعطی بزرگتر و کشف راحتر ..ناورهای غیر نظامی بزرگ و بدنه با توان بازتاب بالای رادار دارن از طرفی بسیاری سرعت کمتری دارند و چالاکی پایین

  • سلام آقای تارخ،ممنون بابت مقاله جامع و کامل،به نظر شما بهترین و سریع ترین راه حل برای حل مساله دفاع هوایی ناو های کلاس موج چیست؟آیا نمی شه یکی از ناو های درحال ساخت رو از ۳ سازه مختص دفاع هوایی درست کرد؟

  • سلام اگه بشه دو ناو کلاس جماران را با یک پل بهم وصل کرد که پل فرماندهی باشه و یکی از ناوها شامل تعداد زیادی سکوی عمودی موشکهای دفاع هوایی و ضد کشتی باشه جا برای اشیانه بالگرد هم ایجاد میشه و قدرت ناو شدید افزایش پیدا میکنه

    • نویسنده

      تا کنون در تاریخ دریانوردی چنین طرحی اجرا شده که ما بکنیم؟اصلا از نظر مهندسی با عقل جور است دو شناور بهم ببندیم؟

  • سلامدر مورد این فرمودین مه بالگرد را چکار کنیم شما آقای تارخ خودتون فرمودین معمولاً بالگرد حمل نمیکنه و از پد بالگرد فقط درمورد حمل بار یا نفر استفاده‌ میشه.لطفاً ابعاد استاندارد سامانهvls را بفرمایید.فکر کنم خرید این سامانه و موشک هاش به بهانه دفاعی بودن مانند اس ۳۰۰ اگر عضمش باشد قابل انجام است.فکر کنم این کشتی هرگز بالگرد حمل نکند چون آشیانه بالگرد ندارد و نمک آب دریا موتور و سامانه های مکانیکی اون رو روی عرشه نابود می‌کند.

    • نویسنده

      به هر حال زمانی که بالگرد حمل میکنه چی؟ بعدممتوجه چه اسراری به نصب اس۳۰۰ است وقتی میشه یا زهره نصب کرد بدون تغییر زیادی.اصلا ارتفاع کف شناور تا عرش در قسمت عقب کمتر از اس۳۰۰ است
      برای عملیات ضد زیر دریایی بالکرد برای ما مهم است

  • سلام مجدد. این ناو محافظ که از ناو محافظ اسراییلی ساعر۵ بزرگتر است. چرا سامانه ها اینجا جا نمیشه ولی اونجا خوب جا میشه؟

  • سلام – آقای تارخ رادارهای کلاس موج از چه بردی موشک ضد ناو رو کشف می کنند؟ و رادارهای ناوهای عربستان و امارات از چه بردی موشک ضد ناو ما را کشف می کنند؟

    • نویسنده

      موج اطلاعی در موردش ندادن ولی درکل برای هر ناوی مومدرشک.کروز در کمتر از ۶۰ کیلومتر البته در صورت بالا بودن دکل رادار .

  • سلام استاد. کورتال سامانه دفاع نزدیک بهتریه یا تورام؟نسخه دریا پایه شون کدام بهتر است؟

      • با سلام .تعجب میکنم چرا برای دفاع از ناو که فاقدسیستم بدافندی درست درمون است مانند(تیرباروضدهوایی)ازکورتال یا بقول خودشون یازهرا ودیگرسلاح ها ساخته شده در داخل کشور تبلیغ میکنند استفاده نمیشه؟ سیستم تور م۱ جا زیاد نمی گیره.عمودی شلیک میشه همه طرف رو بوشش میده سرعتشم خوبه!!

    • سلام یعنی اگر میزاشتید دوستان از خجالتم در می اومدن؟ اگر در جهت حفظ جان من بوده ممنونم ولی بالاخره یکی باید این چیزهارو بگه و واقعیت هارو گفت و نباید سرمون رو مثل کپک بکنیم زیر برف من اینهارو به جان میخرم. در کل ممنون

      • دوست گرامی حفظ سایت برای کاربران و دوستدارن هدفی هست که اساسا از حفظ جان من و شما مهم تره

  • سلام اقای تارخ.خسته نباشید.میشه یه مقاله راجب ناو جنگی lcs5 (میلواکی) امریکا که بسیار پیشرفته وجدید است بزارین خیلی ممنون میشم.

  • سلام آقای تارخ میشه بدون حذف پد بالگرد در پشت ناوچه و در زیر قسمت بالگردنشین ما سیلوهای افقی بزاریم در دو طرف کشتی که موشک های ضدکشتی و ضدهوایی و ضدزمینی از کنار و بغل دیواره ناوچه شلیک کنه؟

      • سلام یکم در حد مثلا ۱ متر به ارتفاع ناو اضافه میکنیم بعد هم قرار نیست چند ردیف باشه در هر طرف یک ردیف ۴-۵ تایی موشک میزاریم آیا امکان پذیر هست؟

      • پس بالاخره امکانش هست و شدنش میشه یا نه؟ و ایران تواناییشو داره یا نه؟ چون به نظرم با توجه به نبود فضا و کوچیک بودن کلاس موج و حفظ پد بالگرد این روش بهترین گزینه هست.

    • جناب استاد تارخ در مورد وصل کردن خلیج فارس به دریای خزر توسط یک کانال یه عده از خودشون خلاقیت به خرج داده بودن و یک طرح ارائه داده بودن فکر کنم با دیدن کانال سوئز جوگیر شده بودن البته این دوستان فراموش کرده بودن مسافت بین خلیج فارس و دریای خزر بسیار طولانی هستش و بر سر راهش دو رشته کوه زاگرس و البرز قرار داره که اساسا احداث کانال از میان کوهها امکان پذیر نیست و در وهله بعد دریای خزر یک دریاچه میباشد که سطح آن بسیار پایین تر از آبهای آزاد هست و در صورت چنین کاری بخش اعظم شهرهاو سواحل این دریاچه بخاطر اختلاف سطح و بالا آمدن آب به زیر اب میرود

  • سلام آقای تارخ به نظرتون فقط ناوچه دماوند برای دریاچه کاسپین کم نیست؟ چطور میشه فقط با یک ناوچه در مقابل تهدیدات روسیه و آذربایجان و … ایستادگی کرد؟ برای دریای خزر برنامه ای برای ساخت ناوچه جدید نیست؟

      • سلام آذربایجان اصلا به کنار شناورها هم در مقابل ناوچه و ناوشکن و زیردریایی های جدید اصلا حرفی برای گفتن ندارن. برای تهدیدات روسیه چی اصلا کافی نیست باید حداقل ۲-۳ تا کلاس موج اونجا داشته باشیم. روسیه سابقه خوبی با ایران نداره در ضمن ایران همپیمان مهمی برای روسیه حساب نمیشه چون این همه سر ایران داره بازی در میاره و یک جورایی هم ایران رقیب روسیه حساب میشه. مسئله سهم دریای خزر و نفت و گاز و … و دلایل دیگه میتونه روسیه و ایران رو مقابل هم بزاره و مطمئنا در این صورت ایران شانسی مقابل روسیه نداره که این همه ناو و زیردریایی در دریای کاسپین داره. حالا آیا به نظرتون فقط دماوند کم نیست؟

        • نویسنده

          ما تمام نیروی دریای مان هم ببریم شمال نمیتوانیم با روسیه رقابت کنیم زیرا
          اینها رود ولگا دستشان است و میتوانند در عرض سه سوت هر شناوری زیر دریایی که خواستند را از هر جا بیارن کاسپین پس باید بی خیال رقابت با روسها باشیم

      • در صورتی که خلیج فارس به کاسپین وصل شه آیا وضع ایران بهتر میشه یا برعکس راهی میشه برای نفوذ بیشتر روسیه؟

        • نویسنده

          من حتی در خواب هم نمیبینم چنین پروزه ای در ایران اجرا بشه
          ولی روسها روی چنین کاری اگر میشد بسیار حساس بودند و ممکن بود سر هر داستانی تمایل به اشغال ایران هم داشته باشند

      • جناب استاد برخی از کاربران اینقدر سطحی نظر میدن آدم لجش میگیره مثل اینکه ناوچه ساختمان هستش میشه بایک کامیون آجر و یک مقدار ملات بزرگترش کرد یا بالا پشت بامشو یک طبقه دیگه بسازن و بزرگترش کنن

        • نویسنده

          خوب در عوض میشه با ارامش البته اگر بتونیم ارامشمونو حفظ کنیم جوابشون بدیم و از گمراهی درشان بیاوریم

  • سلام آقای سامان عزیزی شناور به زیر ۱۰۰۰ تن گفته میشه و ناوچه به ۱۰۰۰ تا ۵۰۰۰ تن گفته میشه که کلاس موج ناوچه سبک هستند و بالای ۵۰۰۰ تن هم ناوشکن هست.

  • با سلام . مقاله بسیار جامع و دقیق بود . تشکر .چرا برای دفاع هوایی از سیستم موشک ضد هوایی دوم خرداد که معادل ایرانی بوکه و یا حداقل همین هاوک ایرانی ک یا این تلاش ۲ که اخیرا در مانور رونمایی شد در تجهیز این ناوها استفاده نمی کنند !!؟ ایا محدودیتی برای استفاده از تور ام یک در ناوها وجود داره !؟ تعویض پوشش توپ ۷۶ میلیمتری که نصب شده با یه طرح پنهاتکارتر از نظر بازتابش راداری خیلی سخته !؟ اینا کل ناو رو ساخته ن بعد این روپوشه سخته !!؟ در تجهیز این ناوها چرا خبری از اژدر اشکووال/ حوت نیست !؟ مگه این اژدر / موشک زیرابی در داخل تولید نمیشه !؟ 

    • نویسنده

      سلام قرادادن سامانه دفاع هوایی روی این ناو به شکل موثر و تعداد کافی نیازمند وجود فضا است و واقعا قراردادن بوک و یا هاوک نیاز به فضا است مه این ناو نداره
      اشکوال به درد این ناو ننمیخوره زیرا سیستم هدایت سونار نداره و در روسیه هم از اژدر برای مقابله با زیر سطحی ها استفاده میشود

  • سلام آقای سامان عزیزی این گفته شما توی تقسیم‌بندی ناوچه و ناوشکن کاملا اشتباه هست. زیر ۱۰۰۰ تن شناور گفته میشه که کمان مه شناور موشک انداز هست توی این رده‌بندی میاد و ۱۰۰۰ تا ۵۰۰۰ تن همه ناوچه گفته میشه که کلاس موج ما توی این رده هست و البته ناوچه سبک گفته میشه و بالای ۵۰۰۰ تن همه ناوشکن گفته میشه. 

  • سلام جناب تارخ جنتا سوال داشتم ۱_ به نظر شما دوتا موتور با قدرت ۱۰۰۰۰ اسب بخار بهتر یا جهارتا موتور با قدرت ۵۰۰۰ اسب بخار  ۲_ بهترین موشک ضد کشتی ایران جیه ۳_ به نظر شما ایا ما حداقل در ضمینه راکت های توبخانه و موشک های برد کوتاه به درجه ای از سطح فناوری نرسیدیم که به ارمنستان صادر کنیم تا حال علیو رو بکیریم ۴_ تو این جند ماه اذربایجان جند بار به قره باغ حمله کرد و تلفات بالایی به ارمنی ها داد به نظر شما اکر جنکی رخ بده کار ارمنی ها تمومه     یا علی  

    • نویسنده

      ۱-اطمینان پذیری چهارتا موتور بیشتر است
      ۲-موشک های اصلی ما از خانواده نور هستند فقط بردشون فرق داره
      ۳-ارمنستان میتونه از روسیه خرید کنه پس سراغ ما نمیاد
      ۴-بسیار بعیده درگیریها محدود است

  • اقای تارخ کامنت من قابل نمایش نبود. اما نظر خوتون چیه؟ شدنیه یا واقعا مانعی که گفتم سر راه هست. الان که نگاه میکنم بالگرد ۲۱۲ که نشسته رو ناو هنوزم جا برای حداقل دوتا یازهرا هست.

    • نویسنده

      را تائید کردم ولی جوابی ندادم
      اگر قرار باشد برای یا زهرا باز شود این توپ ۴۰ م م را بر میداریم جا این سامانه میگذاریم

  • بنظرتون میشه مثلا نمونه توربوجت موشکی مثل زوبین رو ساخت یا اون موشکی که براساس بمب قاصد۳ در دست توسعست واونها رو در کنار موشکهای ضد کشتی روی لانچرهای پرتاب قرار داد مثلا بجای ۴ موشک ضد شکتی دو موشک حمل بکنه ناو ودوتای دیگشو موشک برای تهاجم زمینی حمل بکنه بنظرتون ممکن هست؟

    • نویسنده

      برای این کار باید تعداد لانچرها موشک ضد کشتی افزایش پیدا کند. مثلا هشتا که چهارتاش نسخه تهاجم زمینی باشد

  • سلام اقای تارخ به نظر شما بین زیردریاییهای دیزل ساخت المان-فرانسه و ژاپن کدامیک هم از نظر کیفیت و هم از نظر کمیت بهتر و سرترند؟

    • نویسنده

      والا ژاپنیها یک زیر دریایی دارند که موتورش دیزل نیست یک موتور حلقه بسته است که وقتی استارت میخوره با کمترین نیرو همیشه روشن است و درون سوز نیست و میگن کم صدا ترین زیر دریایی غیر اتمی است

  • سلام به نظرم اگه مدیریت درستی میبود ۱۰ برابر این میتونستیم پیشرفت داشته باشبم. بعد از ۴۰ سال اینا رو تازه ساختن. مهم نیست چی میسازند مهم اینه که آیا اینی که ساختید توان مقابله با نیروهای دشمن رو داره یا نه. مثلا مهم نیست پکفا چقدر پیشرفته است مهم اینه که آیا در برابر اف ۲۲ حداقل توان ۶۰ یا ۷۰ درصدی داره یا نه. اینجا هم شما یه سناریو فرض کنید. کشوری مثل ترکیه داره به اف ۳۵ مجهز میشه. اگه یه آواکس این ناوها رو رصد کنن و به اف ۳۵ مخابره کنن اف ۳۵ راحت همشونو غرق میکنه. به نظرم این ناوها در آبهای آزاد اصلا شانسی ندارند. اگه غیر از اینه بگید ما هم بدونیم.

  • سلام – آقای تارخ در حیرتم چرا به جای رفتن به سمت خرید یاخونت برای حل مشکل فرا صوت نبودن موشک های ضد ناو از طرح موشک خلیج فارس استفاده نمی کنیم اگر اندازه بزرگ خلیج فارس مشکل سازه میشه یا نصف ابعاد خلیج فارس و نیمی از برد آن چنین موشکی را ساخت.

      • سلام منظورم ساخت موشکی با نصف ابعاد موشک خلیج فارس هستش برای استقرار روی ناو

        • نویسنده

          موشک بالتسکی نمیشه از شناور شلیک کرد زیرا هم دقتش پایین میاید و هم خطرات خودش را دارد از جمله به دلیل زاویه پرتاب فضای زیادی هم میگیرد

          مورد بعد این است بر خلاف تبلغات موشک بالستیک یک ناو راحتر کشف میکنه تا یک موشک پرواز کننده در ارتفاع پایین برای همین موشک کروز در نقش ضد کشتی اهمیت بیشتر دارد

      • سلام تا جایی که میدونم هند یک بار این کار رو انجام داد ولی من به شخصه نصب مشک کروز روی ناو رو بیشتر می پسندم چون تعداد بالاتری میشه نصب کرد.(هند نصب نکرده بود فکر کنم از پد بالگرد شلیک کرده بود).

  • موشکهای کروز عمود پرتاب زمینی و ضد کشتی و ضد زیردر یایی روسیه وچین کدام هستند؟

  • سلام استاد نظرتون درباره ی طرحی و ساخت در داخل یا خرید از کشورهایی مانند چین و روسیه سامانه ی VLS چیه؟ اینجوری حداقل  از نظر کمیت مشکل  پدافند و موشک های تهاجمی حل میشه. همچنین اگر ایران کاشتان داره برای چی اونو روی کلاس موجش نصب نمیکنه؟! با این تغییرات نیازی به حذف پد بالگرد نیست و عملا قدرت تهاجمی و دفاعی ناو چند برابر میشه و تازه میشه یکی از بهترینا در کلاس خودش!

    • نویسنده

      اول باید جایش در ناو وجود داشته باشد و یا قرار داده شود مگه نصب هفت و یا هشت سیلو خیلی سخت نیست و یا خریدش و یا ساختش مشکل نیست
      بالگرد نیاز مهمی برای یک ناو است به شکلی که اروز تمامی ناوچه ها بالگرد حمل میکنند زیرا در نقش ضد زیر دریایی و گشت دوربرد مهم است

  • درود جناب تارخ و خسته نباشید بر اقای عزیزی گرامی.چند سوال داشتم . برای اضافه کردن سیلو پرتاب موشک چقدر به طول و عرض و ارتفاع ناو جماران باید اضافه بشه. پروژه لقمان در آینده اگر از حالت آموزشی رزمی به حالت رزمی در بیاد میشه سیلو پرتاب موشک بهش اضافه کرد و نهایتا این سیلو چند سلولی میشه؟ ناو های لقمان میتونه پذیزای دایمی بالگرد باشه؟ و چه مدل هایی از بالگردها ملخ هاشون تا میشند تا جای کمتری بگیرند. روسیه بالگردی مجهز به سونار برای فروش داره یا این که باید بالگرد خریده بشه بعد تغیر کاربری در اون داده بشه ؟سپاس و دو صد سپاس از شما

    • نویسنده

      سلام… این که چقدر باید به ارتفاع ناو از جمله زیر عرشه اضافه بشه بستگی به موشک دارد
      لقمان توان جا دادن دائم بالگرد داره و سی کینگ هیا موجود ملخشان تا می شود
      در حال حاظر بالگرد کاموف۲۷ در روسیه و نسخه های برگرفته شده سونار دارند

  • سلام.ایا ایران میتونه با استفاده از شرکت مپنا توربین گاز برا سهند بسازه؟

      • تکنولوژی ساخت انواع توربین گازی رو ما تو مبنا داریم که یه شرکت تقریبا خصوصیه اما شما همیشه تو محاسباتتون فراموش میکنید که برای صنایع دفاعی هیچ بولی خرج نمیشه و اون چندر غاز هم خرج راحتترین روش های ممکن میشه ضعف مدیریت هم مزید بر علت

        • نویسنده

          والا من ماندم که یک.کشوری میتونه توربین کازی بسازه ولی روی ناوش دیزل وصل میکنه چون بودجه ساخت و توسعه توربین نداره؟به نظر شما با عقل جور در میاد که ما در تهییه موتور مشکل داریم ولی پول ندیم موتور ار مبنا بخریم؟

  • سلام و خسته نباشید واقعاً عالی بود.در مورد سیستم های جنگ الکترونیک این ناوها توضیح بیشتری میدهد آیا توانایی منحرف کردن موشک‌های با سطح فناوریc802 خودمون رو دارن.۲-ابعاد لانچرهای vls چقدر است آیا در موارد جدید که در حال ساخت هستند میتوان در زیر مکان فرود بالگرد این سامانه نصب بشه چون در عکسهای که از این سامانه دیدم دارای درب علی قطور و آب بندی شده ای هستند قاعدتاً توانایی تحمل ۵,۶تن فشار را دارند البته تمام فشار گه بر روی یک در نمیاد ژ

    • نویسنده

      در مورد سامانه جنگ الکترونیکش اطلاعی در دست نیست
      و قرار داد سکوی پرتاب عمود چند مشکل داره اول اینکه ما فعلا تنها موشک عمودمان باور است که با در نظر گرفتن اندازش اونجا جاش نمیشه دوم وقتی میخواهیم موشک شلیک کنیم بالگرد چیکار کنیم؟

      • بالگرد را بلند میکنیم، موشک شلیک میکنیم، دوباره بالگرد رو سر جاش فرود می آوریم… 

        • نویسنده

          یک موشک ضد کشتی داره میاد طرف ما بعد ما جقدر وقت داریم که بالکرد روشن کنیم بلند کنیم و موشک شلیک کنیم؟

  • ساخت یک نمونه دفاع هوایی از این می تونه پیشنهاد خوبی باشه مثلا یکی یا دوفروند از این ناوها به همراه یک نمونه دفاع هوایی به ماموریت بره البته به شرطی که کمی ارتفاعش رو بشتر بکنن تا vls توش بزارن که البته در این صورت ناوی که هدفش فقط دفاع هواییه حتی ۸ موشک پیشنهادی هم براش کمه ونیاز به ۱۲ تا ۱۶ موشک داره که میشه با تغییراتی در سازه واحتمالا کمی افزایش طول وعرض این تعداد موشک رو به صورت عمودی روی این کلاس نصب کرد البته به همراه لانچر پرتاب موشک های فروسرخ مثلا ایران بتونه نمونه پدافندی موشکی مثل ساید وایندر یا آر۷۳ رو البته با کمک روسیه بسازه وهمچنین روی این ناو دو ای کی۶۳۰ هم نصب بشه اونوقت تا حدودی امنیت ناوگان تامین میشه

  • آقای تارخ اینکه گفتید ناو های ما آشیانه حمل بالگرد  ندارند. پس توی ماموریت هایی که به خلیج عدن یا اقیانوس هند می رند چجوری بالگرد رو با خودشون می برند؟ بدون بالگرد آیا براشون مشکلی پیش نمیاد

  • بادرود خدمت شما آقای تارخ انتشار یاعدم انتشار این کامنت اهمیتی برای من نداره. ازدنبال کنندگان مطالب شما درکانال وسایت هستم. عرضی که داشتم اینه که لطفا دیگر ازین مقاله‌ها قرار ندید کیفیت سایرمطالب روتحت شعاع قرار میده. دراین مقاله نویسنده ازسازوکار ویاحتی وجود یاعدم وجود یک سیستم اطلاع نداره وبعد میگه میشه حدس زد که فلان سلاح یا فلان سامانه روش نصب!!! اینکه نشد مقاله علمی درمورد تسلیحات، این مقاله فرضیات نویسندست وباچاشنی کمی تأثیر گذاری فیلم های هالیوودی بر روحیات ایشان…باتشکر ازشما

    • نویسنده

      سلام
      من باور کنید فردی که این مقاله را نوشته به شدت در مورد این پروژه اگاه است و فقط و فقط تلاش کرده یک جوری بنویسه کسی چیزی نگه بهش
      شما هرگز مقاله ای به این کاملی در مورد جماران نمتوانید پیدا کنید زیرا خود جنس مقاله نوشته

    • سلام جناب نصیری.از طرفی مدیر سایت با نظراتی مشابه دیدگاه شما روبروست و از جانب دیگر که بنده به عینه(تقریبا هر روز) شاهد آن هستم با موجی از درخواست ها مبنی بر معرفی و پوشش بیشتر محصولات و دارایی های نظامی داخلی مواجه است. همین جا عرض کنم که بنده قصد دفاع بی جهت از سایت را ندارم.کما اینکه در این سایت هم بعضا کاستی هایی دیده میشود،که با لحاظ این واقعیت که سایت کاملا خصوصی است و با  نبود هیج گونه حمایتی تاکید میکنم  هیج گونه حمایتی از جانب اشخاص یا نهادهای مرتبط با ماهیت سایت چه از نظر مالی و حتی معنوی،این کاستی ها نیز قابل درک و اغماض است…بگذریم…موضوع سر نحوه انعکاس اخبار نظامی داخلی بود که در این شرایط که هیچ اطلاعات واضحی از وضعیت محصولات بومی به بهانه ی حفاظت از این اطلاعات سری،در دسترس نیست نگارنده را وادار به حدس و گمان میکند.اگر هم به خرید های گذشته نظامی که عمدتا در رژیم گذشته انجام شده بپردازند،باز هم با دو چالش بزرگ مواجه میشوند نخست اینکه اگر از آن خریدها به نیکی یاد کنند یا به قولی به تعریف و تمجید آنها بپردازند به پشتیبانی از رژیم سابق متهم میشوند و اگر به واقع با توجه به عمر خدمتی آنها و به روز نبودن ،نقدی بکنند و ایرادی بگیرند، یک عده فریاد وا مصیبتا سر میدهند و انگ اجنبی پرستی و حمایت از فلان کشور و فلان قدرت نظامی حال حاضر را میچسبانند…..با این اوصاف و چالش های پیش رو که گوشه ای از آن به عرض رسید به اعتقاد بنده آقای تارخ توانسته تا اندازه ی زیادی بین این خواسته ها تعادل برقرار کند.برای ایشان آرزوی موفقیت داریم

  • واقعا مقاله کامل و حرفه ای نوشته و تدوین شده.اینو بگم که عملیات آخوندک تقریبا توسط رسانه های داخلی بازتاب داده نشد چون تو این عملیات غم انگیز نیرو دریایی ما فقط توی چند ساعت تقریبا از بین رفت.مشخصا مهمترین ضعف این ناوچه پدافند دفاعی هست که با وجود فقط ۲ موشک استاندارد عملا هیچ دفاعی نداره بخصوص که این روزا موشک های ضد کشتی در نمونه های کوچک هم ساخته میشه و توسط پهباد هم حمل میشه(۱۱۴ هل فایر که تمام کشورهای منطقه اونو دارا هستن) که حتما با ۴-۶ تا از این موشک ها این ناوچه زمینگیر میشه(البته که موشک های ضد کشتی که در اختیار امریکایی ها هست رو حتی نیرو دریایی چین و روسیه رو هم زمینگیر میکنه). ظاهرا که این ناوچه فقط در برابر تهدیدهای نه چندان سنگینی مثل مقابله با دزدهای دریایی و اینجور چیزا کاربرد داره. امیدوارم در سازه های بعدی ارتش و سپاه بیشتر به حفظ جان نیروها اهمیت داده بشه چون در خطر افتادن جان دهها خدمه آموزش دیده به هیچوجه برای روحیه عمومی خوب نیست. در ضمن یادمون باشه که تجهیزات نیرو دریایی امریکا نسبت به ۳۰ سال پیش خیلی پیشرفت کرده در حالی که نیرو دریایی ما مثل همون ۳۰ سال پیش بی دفاعه و تنها چیزی که داریم موشک تهاجمیه و نه تدافعی( یادمون باشه که تا حالا توی هیچ جنگی کشوری که موشک زمینی شلیک میکنه هیچوقت برنده نبوده).

  • سلام خدمت دوستان عزیز اگه به جای رژیم باکو نام رسمی و بین المللی جمهوری اذربایجان را بکار ببرید قطعا و مطمعنأ …………………………

    • نویسنده

      سلام
      بخشی از کامنت شمارا برای اینکه کسی ناراحت نشود حذف کردم ولی نویسنده مقاله نوشته است رژیم باکو بنده به دلیل احترامی که برای نویسنده قائل هستم حذف نکردم ولی بله دولت اذربایجان یک دولت رسمی است که توسط ما هم مورد پذیرش است حتی با ان رابطه دیپلوماتیک هم داریم…اذری ها برادران و خواهران ما هستند و اکثر از انها هم کیش ما ولی دوست عزیز نمیتوان برخی از اقدامان حکومت اذربایجان را بر ضد منافع کشور عزیزمان را که نادیده گرفت مگه چرا باید برخی با این حکومت دشمنی داشته باشند

  • نظرتون درباره پیشران های هسته ای چیه میشه ساخت یا بلف زدن مقامات؟

  • استاد جمع این ناوچه ها و ناوهای موشک اندازی که داریم و در حال ساخت است چقدر است؟….و آیا از لحاظ تعداد به پای اعتلاف در خلیج فارس میرسیم یا نه؟

  • می تونم بگم یکی از بهترین مقالات سایت بود اقای تارخ. البته در مورد کلاس جماران و موج مطالب اغراق امیز توی نت زیاد هست که متاسفانه پر از اغراق و شعارهست. فکر کنم این مقاله جامع ترین مطلب در مورد ناوچه های در حال ساخت بود. و حالا چند تا سوال آقای تارخ با توجه به ناوهای  عربستان مثل ریاض و مدینه و کشتی های اماراتی آیا جماران و سهند شانسی در برابر همچین کشتی هایی دارند. و اینکه اصرار مسوولین روی تکرار طراحی و ساخت ناوچه های دهه هفتاد میلادی چیه؟

    • نویسنده

      در رویاروی مستقیم شانس بالای ندارن ولی در کل من خودم نیروی دریایی اعراب خطر بزرگی نمیدونم دست کم در خلیج فارس و دریایی عمان الا که نبرد در مثلا دریایی عرب و اقیانوس هند قرار بگیرد که خوب برخی از شناورهای عربی مثل همین کلاس مدینه پیشرفته تر هستند و نه همه انها

  • استاد اگر جنگ الکترونیک ناوهواپیمابر آمریکا بر موشک های غدیر و خلیج فارس موثر باشد و ما مثلا ۲۰۰…۳۰۰ تا از این موشک ها به سمت ناوهواپیما بر پرتاب کنیم هیچ کدوم به هدف نمی خوره و جنگ الکترونیک محدودیت نداره؟

    • نویسنده

      حالا اینکه بتوان دویست یا سیصد شلیک کرد همزمان بماند اگرچه جنگ الکترونیک محدودیت ندارد ولی بعید است شما چنین حجم موشکی شلیک بکنی کار پیش نرود

    • با توجه به شرایط اقتصادی و اوضاع مالی نیروهای مسلحمون شلیک فقط ۵۰ عدد موشک هم کمر ما رو میبره. طبق گفته های بعضی از مقامات غیر رسمی کشور دارای هزاران موشک از انواع مختلف هستیم که اگر به فرض ۱۰۰۰۰ هزارتا موشک داشته باشیم(که واقعا بعیده این تعداد باشه)، با توجه به این وضع اقتصادی کشور و بحران پولی و رکود طولانی مدت و نیاز به نگهداری مداوم و هزینه های سرسام آور موشک ها شک دارم بیشتر از ۲۰-۳۰ درصد موشک های ما واقعا توان عملیاتی داشته باشه

  • استاد حالا این ناوچه های ما می تونن ایندفه دیگه از پس ناوگان پنجم آمریکا و اعتلاف بربیایند و مشت محکمی به دشمن بزنند….البته روشن است که بی تاثیر نیست ولی….نتیجه آخر چی میشه می تونه حریف ناوگان آمریکا و اعتلاف بشوند یا نه؟

  • با عرض سلام آقای تارخ خسته نباشد،به نظر شما آیا ما به شناور های با چنین تناژ احتیاج داریم برای مقابله با آمریکا یا شناور های سنگین مثلا ناوشکن های ۵۰۰۰ تن به بالا؟  و ما به موشک های هام زمینی (کروز) دریا پایه نیاز داریم؟

    • نویسنده

      نگاه کنید برای ما مقابله با امریکا روی سطح اب ممکن نیست شانس ما شلیک از اتش بار ساحلی است ..این ناو دفاع هوایی لازم نداره

  • سلام خسته نباشید آقای عزیزی مقالتون تیز بینانه و مبسوط بود،خدا قوت.

  • سلام استاد اگر پد بالگرد حذف کنن میشه باور ۳۷۳ یا صیاد ۲ و یا زهرا ۳ نصب کرد ؟

    • نویسنده

      بالگرد واجب است
      دوم اینکه نصب سیستم عمود نیاز به فضا در مرحله اول طراحی است
      و برای نصب سامانه یا زهرا هم می شود توپ ۴۰ م م را برداشت

    • سلام اقای تارخ میگم وزن بالگرد چقدره؟ گمونم بیشتر برای حمل بیمار و افراد مهم و اذوقه باشه نمیشه یه چیزی طراحی کرد که قابلیت تاشدن و یا باز شدن چند مرحله ای داشته باشه؟

      • مثلا اگر درست حساب کرده باشم حداقل دومتر ملخ بالگرد با سطح ناو فاصله داره میشه کناره های پد بالگرد نزدیک بخش داخلی اونجا که ملوان ها ایستادن و نوشته از دید ناو امریکایی اونجارو دوطرفش و چسبیده به پایه های بخش مسقف دوتا لانچر الزهرا روهمدیگه گذاست یعنی رو هم چهارتا الکترونیکش رو دیگه واقعا مجبوریم با الکترونیک بخش های دیگه برای جلوگیری از بزرگ شدن و سنگین شدن و افزایش تعداد اپراتورها با بخش های کنترلی موجود تطبیق بدیم و حس میکنم برای بالگرد هم هنوز جا هست. اما شرایط فرود بالگرد فرق میکنه و باید محور مرکزی بالگرد موازی محور مرکزی ناو باشه فقط بخش عقبی رو یه بخش کوچک اضافه کنیم فقط برای محافظت از دم بالگرد که برای تثبیت موقعیت و بستن دم باشه و محافظت دربرابر موج. این ساده ترین کاره سختتر هم میشه اما خوب حس میکنم همینطوری هم حتما دلیل خاصی داشته که نذاشتن مثلا موتورش نمیکشه یا کلا سازه تحمل نداره و….. اگرنه چهارتا موشک گذاشتن کاری نداشت که بخوان که این کشتی رو که نقریبا جزو با ارزش ترین چیزهای نیرو دریایی هست رو بی دفاع بفرستن تو دریا. البته میشه کلا بالگرد حذف بشه و موقع پیاده شدن افراد مهم با نردبان معلق پیاده بشن یا مریض هارو با برانکارد هوایی انتقال بدن و ببندنش زیر بالگرد و اذوقه و دارو و اینا رو باهمین روش بندازن روش. که  کلی جا باز میشه خیلی کارا میشه کرد

  • سلام آقای تارخ به نظرتون با افزایش کیفیت پروژه ی موج به چند تا مدل از این مجموعه در شمال و جنوب نیاز داریم؟

    • نویسنده

      این بسته به پول دارد برای نمونه ما با وضیعت فعلی تقریبا هر فروند تا زمان عملیاتی شده بین شش تا هشت سال زمان لازم داریم

      • چرا رادار هدایت کننده موشک با رادار اصلی تفاوت دارد؟ مگه نمیشه موشک ها رو با رادار اصلی هماهنگ کرد که هم برد بیشتری داره هم مطمئن تره؟

        • نویسنده

          این رادار برای هدایت موشک نور است ..موشک های ضد کشتی ایرانی با این رادار هدایت می شوند. در بسیاری از شناورهای رزمی اینچنین است

      • به نظرم پد بالگرد حذف بشه و به جاش لانچر های پرتاب کروز سومار قرار داده بشه خیلی بهتره، آخه بالگرد درست حسابی که نداریم، ولی حداقل اگه لانچر موشک باشه میتونیم بلوف بزنیم که آره ما از مدیترانه میتونیم لندن رو هم بزنیم(میدونم شدنی نیست ولی خب بلوف زدن که کنتور نمیندازه، واسه شادی دل خودمون خوبه). اصلا کروز به کنار، کاش به جای پد بالگرد، یه سامانه درست حسابی پدافند هوایی قرار میدادن، این جوری بودن پدافند درست حسابی که گوشت دم توپه. به نظرتون میشه به جای پد بالگرد، لانچر سومار یا چیزی مثل اس ۳۰۰ دریاپایه قرار داد؟

        • نویسنده

          بالگرد بسیار لازم است زیرا برای رسد بسیاری از تهدیدات در فاصله دور از ناو ، گشت هوایی، گشت ضد زیر دریایی، درگیر با واحدهای در خارج از برد ناو اهمیت بسیار دارد ..اینکه شما بخواهید سومار نصب کنید جاش بالگرد حذف کنید مثل اینکه بخواین ابروشو درست کنید چشمشو کور کنید
          توان واقعی ضد زیر دریایی ناو بالگردش است

      • دوست عزیز راستش اینقدری که شما به سومار و یاعلی علاقه داری خود وزارت  دفاع نداره :))) این دو موشک اصلا هیچ کدومشون عملیاتی هم نیستند در نمونه زمین پایه چه برسه به نسخه دریا پایه یک گزارشی صدا  سیما نشون داده که اصلا معلوم نیس موشک ساخت جدید باشه یا همون موشک هایی که قدیم خریداری شده تا به قول شما بلوف بزنند. اصلا نصب موشک کروز روی شناور های ما به چه کار میاد؟ برای زدن اهداف دریایی که ما اصلا توان کشف اهداف دریایی دور برد رو نداریم  و در همون برد ۱۳۰-۱۵۰ کیلومتری هم موشک های خانواده نور هستند که میشه رو اونها کار کرد و بردشون هم کافیه. برای زدن اهداف زمینی هم باز ممکن نیست چون اولا ما توان کشف اهداف دوربرد زمینی رو هم نداریم ثانیا برای حمله به اهداف زمینی موشک های شما یا باید هدایت ماهواره ای داشته باشند مثل GPS یا سیستم هدایت داخلی ترکام داشته باشند که باز ما اونها رو هم نداریم. البته از هدایت تصویری هم میشه استفاده کرد که باز مسئله ارتباط با سکوی شلیک کننده در برد های بالا پیش میاد و همچنین اخلال پذیری این روش هدایت و دوم اینکه موشک باید به سر جستجوگر تصویر ساز حرارتی مجهز باشه که باز فکر نمیکنم ما دانش ساختشو داشته باشیم چون اگر داشتیم تا الان یک نمونه ش رو برای ماوریک هامون میساختیم که کارایی شون بره بالا. الان ما چندین سامانه عملیاتی داریم که میتونند روی کلاس الوند و موج نصب بشن و نشدند چه برسه به دو تا موشک کروز که اصلا معلوم نیست عملیاتی هستند یا خیر حالا اصلا بماند که روی این دو ناو جا بری سومار هست یا نه.

    • دوست عزیز ۴۰۰میلیون دلار بدون موشک و رادار و توپ فقط کشتی جنگی باموتور تمام تجهیزات ۴۰۰میلیون.البته مطمئنم قیمت کشتی تفریحی دستتون هست.که قیمت کرایع کردنش در مناکو هفته ای یک میلیون یوروست.و قیمت خریدش ۵۰میلیون دلار این که ناو جنگیست.و البته چون ایرانی است ۴۰۰میلیون وگرنه بیشتر برات اب میخوره.در ضمن قیمت را دریاسالار سیاری پرسبدم نیاید علیه من جبهه مشترک تشکیل بدید.و اگر میخواید بدونید کجا مشهد.در سهن امام رضا ایشان را دیدم و همین طوری چون نمیدونستم چی بگم گفتم قیمت جماران چقدره ایشان گفتند ۴۰۰میلیون دلار هزینه ساخت شده

    • مشابه روسی و چینی این شناور با تکنولوژی مشابه -۲۵۰-۲۰۰ میلیون دلار با تسلیحات کامل (بدون مهمات مصرفی) قیمت دارد. اگر ۲ تا ۳ برابر این قیمت برای ایران تمام شود با توجه به اینکه ایران تجربه زیادی ندارد و کلا مدیریت و بهره وری پایین است، جای تعجب ندارد.

      • اقای رنو از دریاسالار سیاری شنیدم ۴۰۰میلیون براشون هزینه داشته جماران به نظر شما دلیلش تحریم بوده مدت زمان طولانی کار.خرید تجهیزات با دور زدن تحریم و احتمالا با قیمت چند برابر.به نظر شما دلیلش چی میتونه باشه و ایا ۴۰۰میلیون دلار اینطور هست که در تجربه بعدی بتونن با هزینه کمتر بسازن

      • پاسخ به ناشناس • دی ۱۷, ۱۳۹۵ در ۰۰:۱۰ ………….. هیچ وقت قیمت ساخت در ایران کمتر یا معادل روسیه و چین و یا حتی آمریکا نخواهد شد (با داشتن تکنولوژی برابر) به چند دلیل. اول اینکه عمده هزینه هزینه تکنولوژی به کار رفته است که غرب و شرق سالها هزینه کرده اند تا به آن دست یافته اند . دوم اینکه ایران زیر ساختهای صنعتی را ندارد و مثلا یک میل لنگ که ساخت آن در چین فقط یک سفارش لازم دارد و فرضا ۱ میلیون دلار قیمت دارد را فقط مسئولین ایران باید ۱ میلیون دلار هزینه سفر و چانه زنی کنند تا به قیمت ۲ میلیون دلار خریداری کنند. سوم ضعف مدیریت صنعتی است که در تمام صنایع ایران وجود دارد. چهارم فساد اقتصادی است که اول باید هر صنعت گری حق و حساب دیگران را بدهد تا یک پروژه بگیرد بعد همان پولی را که داده یا بیشتر از آن را روی قیمت قطعه اضافه می کند. کلا هزینه کارگری تسلیحات سنگین نظامی زیاد نیست.

  • و نسخه S-300 دریایی Rif-M missile رو نصب کرد که تا شعاع ۱۵۰ کیلومتری هیچ جنگنده ای جرات نزدیکی نداره.هر کدام از این ۳ سیستم روی ناوچه نصب نباشد به هیچ دردی نمیخورهیا ناوچه میسازیم یه چیز خوب و کامل بسازیم با نسازیم چون پول و وقت و… و کلا خودمان رو سر کار گذاشتیم.

    • نویسنده

      اصلا جنگنده نیازی برای نزدیک شدن ندارد موشک شلیک میکند دوم اینکه هیچ سیستمی نمیتواند یک جنگنده پایین پرواز در ارتفاع پست روی سطح دریا در برد بیش زا ۵۰ و یا ۶۰ کیلومتری کشف بکند حالا چه برسد که بخواهد موشک هم شلیک کند
      برد موشک ملاک نیسنت برد کشف و درگیر ملاک است

      • جناب تارخ یعنی ضدهوایی میثاق واقعا جدی بدرستی اینچنین است هاگ که غول  ضدهوایی است روی اف۱۴نصبش کردن خب بارادارناوهماهنگش میکردن نظرتون برایم مهم  است

        • نویسنده

          هاوک غول ضد هوایی است؟ برادر من این سیسنم دو دهه است از خدمت خارج شده حالا ما داربمش از ناچاری است بعد اینکه چه فرقی بین هاوک صیاد۲ است برای جماران.مشکل تعداد موشک است هر لانچر هاوک سه موشک است که عملا اندازه همان دو لانجر صیاد رو ناو جا میگیره

  • اقای تارخ میگم این پایگاه های تیران و صنافیر که عربستان میخواد از مصر بگیره براش استراتژیکه؟ چه فایده ای دارن براش؟ حس میکنم قضیه یه گوشه هایی ازش به ما ربط داره نه؟

    • این دو جزیره در دریای سرخ هستند و ممکنه برای اسرائیل نگران کننده باشن اما از ایران خیلی فاصله دارن.

    • دوست گرامی جزایر تیران و صنافیر متعلق به کشور عربستان بود در زمان بحران اعراب و اسراییل و بخاطر موقعیت این جزایر و تسلط اونها بر بندر ایلات و جهت فشار به اسراییل و همچنین سهم عربستان در کمک به جنگ جهت مدتی به مصر واگذار شد و از بدشانسی اعراب توسط کشور اسراییل اشغال شد و بعد از این جریان دولت مصر با شانه خالی کردن از مسولین این جزایر اعلام نمود باتوجه به مالکیت عربستان بر جزایر پیگیری حقوقی جهت بازپس گیری جزایر با کشور عربستان میبلشد و عربستان هم ادعا میکرد چون جزایر توسط مصر وبخاطر جنگ این کشور به اشغال اسراییل درآمده این کشور باید به اسراییل فشار بیاورد حتی در جریان مذاکرات صلح و بازپس گیری سینا مصر هیچ اقدامی در جهت مذاکره برای برگشت جزایر به عربستان انجام نداد

  • بکشین کنار من اومدم!سلام: بهترین سیستم پدافندی کوتاه برد و دفاع از موشکهای ضد کشتی مثل هارپون و… از سیستم تور ام نسخه دریایی SA-N-9 Gauntletاستفاده کرد( برای دفاع از FreeGate “پرنده دریایی” )و Buk-m میتوانیم از نسخه دریایی Shtil-1 بجای RIM استفاده کنیم و به راحتی اف ۱۶ و اف ۱۵ و اف ۱۸ رو میکشیم پایین (برای حمله به هواپیماها و بمبر های دشمن)

    • نویسنده

      شما فکر کردی زمان جنگ است که طرف بیاد طرف ناو موشک ماوریک شلیک کند… ما الان در عصر موشک های ضد کشتی هستیم که در ارتفاع پایین پرواز میکند. یک جنگنده چون در ارتفاع بالا پرواز میکنه میتونه در ارتفاع بالا هدف کسب بکنه و موشک از فاصله دور شلیک کنه اگرم در ارتفاع پشت پرواز کنه که کار واقعا سخت است

  • سلام. آقای تارخ ناو سهند رو چطور ارزیابی می کنید . و این که ایران در حال حاضر چند ناو در حال ساخت دارد!

    • نویسنده

      به غیر از ناو سهند . تا کنون ۳ سازه در حال ساخت از طریق تصاویر ماهواره ای شناسایی شده است که همگی آنها برای ناوگان جنوب می باشد ، یک سازه در تاسیسات ایزوایکو و ۲ سازه در خرمشهر ، البته یکی از سازه های خرمشهر حدود ۲ تا ۳ سال پیش به محلی دیگر منتقل شده . همچنین سازه چهارمی نیز در بندرعباس درحال ساخت و تکمیل است که متعلق به ناو اطلاعاتی ( شیراز ) می باشد ؛ این شناور با توجه به ماموریت اطلاعاتی که دارد یک زیر شاخه فرعی از ناوهای جماران محسوب می شود و تا کنون هم اطلاعاتی از جزئیات آن منتشر نشده ، به همین دلیل معرفی شیراز به آینده ای نامعلوم ( زمان رونمایی و الحاق ) موکول می شود .

  • سلام اقای تارخ به نظرم دستاورد و حرکت خوبیه به شرطی که ادامه دار باشه و یکم میزان و کیفیت تسلیحاتش رو بیشتر کنن اقای تارخ نظر شما چیه مسیر و خوب و درست پیش رفتن نظر شما در مورد این شناورها برام مهمه؟؟؟باتشکر

  • سلام استاد اول اینکه بنظرتون اولویت اول شناورهای ما سامانه دفاع نزدیکه یا ضد هوایی یا سیلوهای عمودی؟دوم ما به چه تعداد شناور در ناوگان شمال نیاز داریم تا اذربایجان رو سرجاش بشونیم؟

    • نویسنده

      سلام….فعلا تعداد شناورها کافی است حالا دو تا سه سینا دیگر باشد خوب است
      فعلا سامانه های برد نزدیک برای اکثر شناورهای ما لازم است از جمله سینا و الوند و کمان

  • با سلام. مقاله فوق العاده ای بود که جای تشکر داره. البته برای پدآفند هوایی مناسب ترین گزینه موشک essm است. اما با توجه به عدم دسترسی ما به این موشک ، به نظرم موشک شتیل هم گزینه مناسبیه. شتیل نمونه دریاپایه سامانه بوک روسی است. هرچند به اندازه essm کارآیی نداره ، ولی در مجموع موشک خوبیه و کاچی به از هیچی. نمونه چینی اون هم موجود و قابل دسترسه و گزینه ای ارزان و مناسب برای استفاده است.

  • سلام …واقعا ممنون از مقاله خوب و کاملتون …خسته نباشید دوست عزیزچهار تا سوال واسم پیش اومد ممنون میشم پاسخ بدید اول این که ساخت دماوند دقیقا چند سال طول کشید از ابتدا تا انتها …از چه سالی تا سال نود و سه طول کشید ؟؟؟و این که میانگین ساخت این طور ناوی در کشور هایی مثل آمریکا و یا کشور های پیشرو در زمینه دریایی چند سال است ؟؟؟و سوم این که در حال حاضر با توجه به دماوند و سه شناور سینایی که در خزر داریم نیروی دریایی ما قوی تره یا جمهوری آذربایجان ؟؟؟؟و چهارم این که گفته میشه  ما یک فروند زیر دریایی کلاس نهنگ در خزر داریم درست هست یا نه ؟؟

    • نویسنده

      در زمان رونمایی با حضور رئیس جمهور وقت اعلام می شود حدود ۶ سال طول کشیده !

      حدود ۲ سال دیگر هم آماده شدنش طول می کشد !

      که می شود ۸ سال !
      در مورد نهنگ اطلاعی ندارم
      در رابطه با زمان ساخت شناور مشابه !

      زمان ها متفاوته اما سرعتشون بیشتره !

      به عنوان مثلا همین کلاس الوند که مبنای جماران هست ، ساختشون حدود ۳-۴ سال طول کشیده در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی !

      جالبه بدونید که ناو تایپ ۰۵۶ که قابل مقایسه با کلاس جماران هست ، چین هر ناو رو حدود ۶ ماهه می سازد !

      در رابطه با توان ایران و رژیم باکو !

      خوب با ورود ناوهای رزمی ما ، خوب توان ما بالاتر رفت ، اما رژیم باکو هم بیکار نمونده و با کمک رژیم صیهونیستی در حال افزایش توان خود هست !

      این رژیم در حال حاضر یک نسخه از شناور ساعر ( نسخه ۴ به قبل البته ) صیهونیست ها رو تحت لیسانس ساخته !

  • این موشک های ضد کشتی ما چقدر قابل اطمینان هستند؟ چون موشک c802 بارها توسط ناو های آمریکایی منحرف و خنثی شده مثلا در زمان جنگ خلیج فارس و یا همین حمله اخیر توسط انصارالله یمن.

      • تش ما نفهمیدیم c802رادار فعاله یا غیر فعال یه سایتی نوشته بود از تصویر ساز فرو سرخ استفاده میکنه (البته شاید برای کاهش تاثیر جنگ الکترونیک هست ای احتمال هست ) در مورد سونار هم سونار سوروش هم موجوده با یک جستوجوی ساده در گوگل تصاویر و اطلاعات و فیلم رونمایش هم میاد .

        • نویسنده

          سی ۸۰۲ رادار فعال است
          دوم همان طور که گفتم ساخت مهم نیست کیفیت هم مهم است واقعا چقدر کیفیت دارد ..من نمیگم کیفیت ندارد ولی اطلاعاتی هم نداریم

      • سلام افای تارخ من فقط با فیلترشکن میتونم سایت شمارو باز کنم!مشکلی پیش اومده؟

  • میشه در مورد جنگ الکترونیک یکمی توضیح بدید یا مقاله بنویسین؟؟؟با تشکر!!!

      • چی هست؟؟به چه صورتی انجام میشه؟؟مثلا همون موشکی ک ب سوی ناو امریکایی شلیک شد چ جوری با جنگ الکترونیک منحرف شد؟؟یعنی ب محض این که شلیک شد و اومد روی رادار آمریکایی ها نفوذ کردن تو برنامه نویسی یا ی چیز دیگه و منحرف شد؟؟؟؟؟؟!!!!

        • نویسنده

          جنگ الکترونیک تلاش میکنه تا امواج هدایت رادار حالا چه رادار سایت شلیک کننده و یا رادار موشک به سیستم هدایت برگشت پیدا نکنه. این کار با کشف و تجزیه و تحلیل طول موج راداری و ایجاد امواج مشابه انجام میشه

      • مثلا کراسوخا ۲ و ۴ روسها  . که نوشته جم اواکس یعنی میتونه روی اوتکس اخلال ایجاد کنه؟نویز بندازه؟

    • ولی حس میکنم این شبیه به دستگاههای سونوگرافی خودمون باشه که تاحدودی با فیزیکش زوری اشنامون کردن! چندتا تصویرهم دیدم که تقریبا عوارض هم قابل تشخیص بود برام اینو پرسیدم چون چیزی که ما ازش استفاده میکنیم از قطعات پیزوالکتریک استفاده میکنه که کریستالهاش باید خالص باشن و باید داخل ازمایشگاه تماما ساخته بشه حالا این رو خود ایران چطوری ساخته؟ یا برنامه نویسیش چطور انجام داده یا کجا تستش کرده چون سرچ کردم نوشته بود انگار انگلیسی هستن. تازه قطعات دیگه ای پشتش قرار میگیره برای جذب این موج از بالا که اونم سخته ساختش و اگر توش اشتباه ایجاد بشه دو دریافت موج داریم. پس سخته ساختنش حتی یه مدل ضعیفش.

  • ممنون آقای عزیزی بابت این مقاله جامع، ناو جوشن واقعا ناجوانمردانه و در نبردی نابرابر دفاع کرد و جاویدان شد،امیدوارم که از گذشته درس گرفته باشیم

  • سلام، اول یه خسته نباشید عرض کنم خدمت استاد تارخ و آقای عزیزی بابت مقاله عالی و جامع… به نظر میاد با توجه به استانداردهای نظامی در کشور ما پروژه شایسته ای میاد امیدوارم ضعف ها و نقص هاش بالخص در بخش دفاع هوایی هم برطرف بشه تا انشاءالله موثر تر باشه. استاد یه درخواست داشتم،، من متوجه شدم که یک برخورد بین رژیم باکو و ارتش ایران در دریای خزر شکل گرفته.لطفا مختصرا در کانال جنگاوران اگر امکانش هست در موردش توضیح بدهید ممنون میشم، 

    • نویسنده

      والا در مورد این برخورد اطلاع زیادیندارم ولی خیلی مورد خاصی نبود از قرار شامل پرواز ارتفاع پایین فانتوم ها ما بر فراز شناورهای انها بوده است

  • سلام خسته نباشید آفتاب از کدوم طرف دراومده استاد تارخ بلاخره یکی از دستاورد های دفاعی رو یکم ازش تعریف کردن هر وقت اومدم جنگاوران مدام سعی در حقیر دانستن دستاورد ها فرزندان ملت بوده

    • نویسنده

      شنیدن حقیقت برای فرزندان ملت گهگاه سخته
      مگه اگر جای حرف اشتباهی زدیم بیاید بگوید مگه تکه پراندن که کاری ندارد
      جالب اینکه من چهار سال سایت دارم یکی نیامده یک حرف منطقی بزنه اگر جای انتقاد کردیم فقط از این حرفها زدن

  • سلام اقای تارخ وقتی رادار عصر هست چه نیازی به باند ایکس هست که هم بردش کمتره هم بالاخره برق مصرف میکنه.چرا پد بالگرد کلا حذف نمیشه؟