شناور رزمی ناوچه کلاس بایندر یکی از شناور های رزمی نیروی دریایی ایران است که  کمتر در مورد ان صحبت شده است

بایندر یک ناوچه سبک  شناسایی است که در سال 1963  در امریکا توسط کمپانی لیوینگستن  برای نیروی دریایی امریکا ساخته شد ولی از  انجای که به شکل کلی این ناوچه چندان مورد پسند ارتش امریکا نیستند توسط ایران خریداری  شد و یک سال بعد وارد خدمت نیروی دریایی ایران شد. این ناوچه در ان زمان   به یاد غلامعلی بایندر فرمانده وقت نیروی دریایی ایران که طی حمله  متفقین به ایران کشته شد ،کلاس بایندر نامیده شد

بایندر یک  ناوچه سبک 900 تنی  است که  دارای 84 متر طول و 140 نفر خدمه بود. وظیفه  اصلی  این ناوچه برای امریکا انجام عملیات گشت دریای در اب های ساحلی بود و در امریکا با نام پی اف103 شناخته می شود . به غیر  از ایران که در مجموع چهار فروند  از این کلاس  را دریافت کرد  تایلند نیز دو فروند این کلاس  را در اوائل دهه 1970 دریافت کرد

ناو کلاس بایندر زمانی که در خدمت امریکا برای مدت کوتاهی بود

بایندر دارای  بدنه ای از جنس فولاد است و ساختمان پل فرمانده ای دقیقا  در میانه شناور نصب شده و پشت سر ان نیز دود کش شناور موجود است. بایندر  دارای دو موتور دیزل Fairbanks-Morse 38 8-1/8  هر یک با ده سیلندر هر یک با قدرت 2600 اسب بخار قدرت میگیرد. این موتور در اصل  در زمان جنگ جهانی دوم طراحی شد ولی بر روی بسیاری از شناورهای امریکایی تا دهه 1970 نصب شد ولی همچنان بسیاری از  زیر دریایی ها  اتمی  امریکا از جمله  کلاس اوهایو از این موتور به عنوان موتور دیزل کمکی استفاده میکنند. این دو موتور به دو شفت(پراونه) متصل هستند. شناور دارای  بیشترین سرعت 37 کیلومتر بر ساعت است  که عملا در بین شناورهای رزمی  سرعت کمی دارد . برد این شناور با سرعت 33 کیلومتر بر ساعت  به رقم  3862 کیلومتر میرسد

بایندر  در نسخه تولید دارای   رادار جستجوی هوایی SPS-6 است که  در دهه 1950 توسعه یافته و همچنان نیز بر روی ان نصب است . این رادار  در میانه دکل اصلی قرار گرفته  بود و از نسخه سی رادار  اس پی اس -6 بود و در باند ال کار میکرد و می توانست  یک هدف به ابعاد یک جنگنده را در برد 96 تا 100 کیلومتر کشف کند و ارتفاع  کشف رادار نیز 12000 متر بود.این رادار دارای  سرعت 15 دور بر دقیقه  بود  و تنها در نقش رادار جستجو ایفای  نقش میکرد و میتوانست  اهداف  دریایی را نیز بسته به انداز هدف تا 70 کیلومتر کشف کند

بایندر قبل از ارتقا در ایران… مجهز به توپ 40 ، 75 و 20 م م

 رادار دیگر این ناو رادار  ناوبری   Raytheon 1650 است که در بالای  بخش دکل ناو نصب شده است  و از سونار SQS-17A  برای کشف زیر دریایی های با برد 11 کیلومتر  استفاده میکند . البته سونار نصب شده روی این شناور متعلق  به سال 1954 است و معلوم نیست که ایا صالا در ایران همکنون عملیاتی باشد و یا خیر و اصلا بتواند زیر دریای های مدرن را کشف کند

ناو بایندر در نسخه تولیدی دارای دو توپ 76 م م دفاع هوایی یکی در عقب و یکی در جلوی  ناو بود که میشد  از انها  برای حمله به اهداف  زمین نیز استفاده کرد. این توپ ها دارای  گلول های انفجار مجاورتی بودند و یک رادار ساده روی هر توپ برای هدایت اتش  و در واقع تعین   فاصله هدف  تا ناو و تنظیم چاشنی گلوله های  توپ برای انفجار  در کنار هدف بودند .یک توپ 40 م م دفاع هوایی از نوع بوفورس با سرعت اتش  120 گلوله بر دقیقه  و دو توپ 20 م اورلیکن انها نیز برای دفاع هوایی روی ناو نصب شده بودند. همچنین دارای لوله ازدر افمن نیز بود

ایران چهار ناو بایندر را تحویل گرفت. دو تا در سال 1964 و دو تا دیگر در سال 1968 که با نام های بایندر با شماره بدنه 81،نقدی با شمار بدنه 82،میلانیان با شماره بدنه 83 و کهنمویی با شماره بدنه 84 وارد خدمت شد

تصویر توپ 75 م م و رادار هدایت اتش

“”””در جریان جنگ ایران و عراق این کشتی‌ها بیشتر در نقش پوشش هوایی در خط دوم مورد استفاده قرار گرفتند و دو کشتی کهنمویی و میلانیان در جریان این نبرد غرق شدند. میلانیان در سال ۱۹۸۰ در کنار اسکله توسط بمباران هوایی و کهنمویی به دلیل اصابت یک یا چند موشک ضد کشتی اگزوسه هلیکوپتر سوپرفریو از بین رفتند. کشتی‌های بایندر و نقدی با این که به هیچ سامانه الکترونیکی ضدکشتی و ضدهوایی مجهز نبودند اما تا دهه ۱۹۹۰ فعال‌ترین کشتی‌ها در ناوگان جنگی ایران محسوب می‌شدند (این بخش  از ویکی پیدا فارسی برگرفته شده است) “”””.

 تا دهه 1380 این ناو به شکل روز اول در خدمت باقی ماند تا اینکه طی ارتقاء دو ناو باقی مانده  یعنی نقدی و بایندر  تبدیل به ناوچه موشک انداز شدند. طی این ارتقا ء هر دو توپ 76 م م حذف شدند. توپ 76 م م جلیو با یک توپ 76 م م خودکار   فجر 27 که بر اساس  توپ 76 م م ایتالیایی  ساخته شده و دارای  سرعت اتش  120 گلوله بر دقیقه است  و به جای توپ 76 م م عقب مجهز به دو لانچر هر لانچر با دو موشک(در مجموع  چهار موشک) ضد کشتی  هدایت  راداری فعال نور با برد 120 کیلومتر شد(البته برد درگیری  واقعی برای این ناو زیر 60 کیلومتر به دلیل محدودیت رادار است)برای  هدایت موشک نور نیز یک رادار هدایت افق در بالاترین دکل شده است با وجود این  همچنان مانند تمامی ناوگان  رزمی نیروی دریایی از نداشتن دفاع هوایی موثر رنج میبرد. توپ 40 م م و دو توپ 20 م م دفاع هوایی حفظ شد ولی هیچ سامانه هدایت شونده ضد هوایی روی ان نصب نشد اگرچه خدمه از موشک فروسرخ میثاق استفاده میکنند

نقدی بعد از ارتقاء. لانچر پرتاب موشک ضد کشتی سی 802 در عقب ناو مشخص است

بایندر و نصب توپ 76 م م در جلوی ناو

در این تصویر میتوان لوله پرتاب ازدر را در باینددر در پشت سیلوی موشک نور دید. همچنین توپ 40 م م و 20 م م نیز دیده می شود

کلاس بایندر به خود ارتقا بسیار خوبی دید اگرچه از نظر دفاع  هوایی ارتقا نیافت ولی دست کم در نقش یک ناو موشک انداز میتواند در خدمت باشد ولی تا زمانی که پوشش هوایی لازم را داشته باشد زیرا این ناو الکترونیکی قدیمی و سرعت پایینی دارد

البته ایران تنها کشوری نبود که این کلاس  شناور را ارتقا داد. همان طور که گفته شده تایلند نیز  دو فروند از این  شناور را دست دوم  از امریکا تحویل گرفت.هر  دو ناو  مجهز به یک توپ 76 م م ایتالیایی  با سرعت اتش  120 گلوله بر دقیقه  شدند و توپ 76 م م عقب نیز برداشته شد ولی همچنان توپ 40 م م و توپ 20 م حفظ  شد ولی موشکی روی ان سوار نشد. در تایلند در نقش کشتی گشت ساحلی به کار رفت و همچنان در خدمت است

کلاس تاپی نسخه در خدمت نیروی دریایی تایوان

مشخصات

وزن: 900 تن

طول: 84 متر

موتور:دو دستگاه موتور دیزل هر یک با 2600 اسب بخار

سرعت:37 کیلومتر بر ساعت

برد:5000 کیلومتر در بیشترین حالت

خدمه:150 نفر در نسخه اصلی

تسلیحات: در نسخه ارتقا یافته: یک توپ 76 م م سینه، چهار موشک ضد کشتی نور، یک توپ 40 م م ودو توپ 20 م م

ترجمه:عبدالحمید تارخ

منابع

http://www.globalsecurity.org/military/world/iran/bayandor.htm

Bayandor Class (PF-103)

http://www.naval-technology.com/news/newsiranian-navy-re-launches-upgraded-bayandor-ship