ساخت نبرد ناو کلاس آیووا در مارسال ۱۹۳۸ اغار شد زمانی که  نیروی دریایی خواهان یک رزم ناو برای با دوازده توپ ۴۰۶م م شد که دارای سرعت ۵۰ کیلومتر بر ساعت باشد. در ان روزگار موشک هنوز ساخته نشد بود و توپ ها حرف اول را در نبرد دریایی میزدند . این طرح چند ماه  بعد کمی اصلاح  شد و  قرار شد رزم ناو جدید دارای  بیشترین سرعت ۶۵ کیلومتر بر ساعت  باشد و بتواند با سرعت ۲۷ کیلومتر  بر ساعت به برد ۳۷۰۰۰ کیلومتر برسد و دارای سلاح  های کوچکتر هم باشد

سه طرح با نام کلاس A و B و C به نیروی دریایی پیشنهاد شد که همگی بین ۵۲۰۰۰ تا ۵۹۰۰۰ تن وزن داشتند و از موتور های  با قدرت ۲۲۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰۰ اسب بخار قدرت می گرفتند. مدتی طرح  بی با وزن ۵۲۰۰۰ تن مورد پسند بود ولی از دید نیروی دریایی  این شناو بسیار سنگین و گران بود از این رو چند ماهی چند طرح مورد بررسی قرار گرفت ولی در نهایت  تا سال ۱۹۳۹ طرح بی مورد پذیرش قرار گرفت. کلاس جدید با نام  آیووا در سال ۱۹۴۰ در دست ساخت قرار گرفت و در سال ۱۹۴۳ وارد خدمت شد

کلاس ایووا یک نبرد ناو با وزن استاندارد ۴۵۰۰۰ تن و وزن بارگیری کامل ۵۲۰۰۰ تن است که دارای  طول ۲۶۲ متر  است  و از ۲۷۰۰ خدمه بهره می برد. ارتفاع بدنه کشتی  ۲۹ متر است ولی با ارتفاع دکل حساب کنیم به ۴۰ متر می رسد

برای اشنایی با نبرد ناوها اینجا را کلیک کنید

نبرد ناو آیووا

ناو دارای  بدنه ای کشده  و دراز  بود و در جلوی بدنه دارای دو برجک توپ،در میانه بدنه ساختمان فرمانده ای که دوطرف ان را نیز برجک توپ گرفته بود و در انتهای بدنه نیز یک برجک توپ قرار داشت. خود ناو در بخش زیرین بین چهار  تا دو طبقه در بخشهای مختلف داشت که اقامتگاه اصلی خدمه زیر بخش ساختمان اصلی ناو بود و موتور خانه در انتهای ناو پشت سر برجک توپ عقبی قرار گرفته بود

بدنه ایووا به شکل یک دست از فولاد ساخته شده بود و زره بسیار بزرگی برای مقابله با بمب باران های هوایی و یا گلوله های توپ و اژدر داشت و بخش مهمات ناو در زیر اب خور قرار داشت جای که معمولا سلاح دشمن به ان کمتر برخورد می کرد . از اول تا اخر کشتی در کنار بدنه در بالای خط ابخور میزان زره ۳۰۷ م م داشت  ولی در زیر خط ابخورد با چهار دیوار ضد اژدر  میزان زره ۵۰۰ م م رسیده بود   و برجک سه توپ اصلی دارای  ۳۵۰ م م زره بودند . عرشه دارای  دو بخش است. بخش رویی از چوپ بود ولی بخش زیرین از فولاد ساخته شده که زره اصلی بود

ایووا دارای  چهار اتاق  اتش   با هشت دیگ بخار بود که با حداکثر  دمای خروجی ۸۷۵  درجه فارنهاید  چهار توربین بخار را تغذیه  میکرد .  این چهار توربین به چهار شفت(پروانه) متصل بود که هر یک دارای  پنچ تیغه بود که هر تیغه ۵ متر طول داشت. این موتورها  در مجموع ۲۱۲۰۰۰ اسب بخار قدرت فراهم میکرد . هر شفت دارای  سرعت ۲۵۰ دور بر دقیقه  بود و پشت چهار شفت  دو سکان هدایت قرار داشت. بیشترین سرعت این نبرد ناو به ۶۵ کیلومتر بر ساعت می رسد که سریعترین   شناور رزمی جهان نسبت به وزنش است و در ان زمان از اکثر ناوشکنها سریعتر حرکت میکرد . برای رسید به سرعت ۵۰ کیلومتر بر ساعت نیاز به چهار دیگ بخار است و برای  سرعت بیشتر نیاز به هشت دیگ بخار است.

کلاس ایووا میتواند با سرعت ۲۳ کیلومتر برساعت به برد ۲۳۹۶۰ کیلومتر نیز برسد

هر یک از چهار اتاق موتور دارای یک جفت توربین بخار برای تولید برق بودند که میتوانستند  ده مگاوات برق  برای این شناور تولید کند

این نبرد ناو از زمان جنگ جهانی دوم رادار داشت. دو نوع رادار روی  این  ناو نصب  بود یکی رادار  باند اس کا که برای جستجوی هوایی استفاده می شد و دارای برد ۵۰ کیلومتر بود و دیگری یک رادار جستجوی دریایی در باند  اس بود . همچنین از روز اول دارای  سه سونار برای  کشف زیر دریای  بود و اولین نبرد  ناو تاریخ بود که دارای  یک سامانه رایانه ای با فناوری انالوگ برای محاسبه اتش  دقیق توپ بود که تا برد ۴۰ کیلومتری به ان اجازه اتش میداد   بعدها یان نبرد ناو از جنبه الکترونیکی ارتقا یافت که به ان خواهیم پرداخت.

بزرگترین  سلاح اصلی ناو ۹ توپ ۴۰۶ م م مارک۷ بود. این توپها به شکل سه تایی  در  هر برجک در مجموع در سه برجک شامل دو برجک در جلو و یک برجک در عقب نصب شده بودند  .  توپ دارای  لوله یا با طول ۲۰ متر بود و هر توپ به تنهایی ۱۲۱ تن وزن داشت  و میتوانست  یک پرتابه ۸۵۰ تا ۱۲۰۰ کیلوگرمی را با سرعت دهانه ۸۲۰ متر بر ثانیه تا برد ۳۰ کیلوتری اتش  کنند

هر برجک دارای  سه توپ بود  که هر کدام از سه توپ توان اتش مستقل داشتند و میتوانستند  به شکل مستقل بالا  و پایین روند  و هر برجک  نیز برای خود دارای  یک مسافت یاب نوری و رایانه اتش  بالستیک انالوگ برای اتش  دقیقه داشت. در هر برجک برای هر سه توپ ۷۹ خدمه فعالیت می کردند . پوشش توپ های ۵درجه به طرف پایین و ۴۵ درجه  به طرف بالا بود و میتوانست  یک زاویه  ۳۰۰ درجه را پوشش دهند . بار گذاری  با یک سیستم هیدرولیک انجام می شد . گلولهای از نه متر پاینتر با یک اسانسور بالا امده  و پشت توپ قرار میگرفت  و با باز شدن پشت توپ وارد لوله توپ شده و بعد خدمه خروج های پرتاب را پشت گلوله گذاشته و توپ اماده شلیک است. هرگوله ۱۸۰ سانتیمتر طول دارد .. مهمات ها بین ۲۰۰ تا ۳۸۰ کیلوگرم  مواد منفجره داشتند (تقریبا اندازه یک بمب هواپرتاب مارک ۸۳). گلولها به دلیل  وزن بالا انرژی جنبشی بالای داشتند  و تاثیر فوق العاده ای به جا میگذاشتند. هر  توپ تا دو گلوله بر دقیقه اتش کند

نمایی گرافیکی برجک از زیر عرشه

یک برجک زرهی روی ساختمان اصلی  ناو بود که افسر هدایت اتش  در ان قرار  داشت که توسط یک  سایت اپتیک ، رادار و رایانه دست به هدایت اتش  میزد. سیستم هدایت اتش  از نوع مارک ۳۸ در جنگ جهانی  دوم دارای  یک رادار برای کشف هدف و مسافت یاب بود ولی از یک مسافت یاب  نوری نیز استفاده می شد. بعد از کسب هدف و یا مختصات ان اعداد به یک رایانه  بزرگ کمد شکل داده میشد   و  زاویه  لوله توپ را محاسبه میکرد

سلاح دیگر این نبرد ناو ۲۰ توپ۱۲۷ م م در برجک است که  دو طرف  ساختمان اصلی  نصب شده بود.این توپ ۱۲۷ م م از نوع مارک۱۲ دارای  سرعت اتش ۱۵ گلوله بر دقیقه بود و گلوله گذاری ان نیز هیدرولیک بود. گلوله های این توپ  ۲۴ کیلوگرم وزن داشتند و بیشترین برد انها تا ۱۷ کیلومتر نیز میرسد. این توپ تقریبا روی تمامی شناورهای ارتش امریکا در جنگ جهانی دوم نصب بود

این توپ ها از  سامانه اتش  مارک ۳۷ با یک رایانه  اتش  بالستیک  انلوگ از نوع مارک۱  ای استفاده میکردند . رادار کنترل اتش مارک ۳۷ میتوانست  اهداف هوایی را نیز رهگیری کند از این رو این توپ را با کمک چاشنی انفجار  مجاورتی بر ضد اهداف  هوایی نیز به کار می رفت  . همچنین می شد  توپ را با کمک یک سایت مارک۶ و یک  مسافت یاب نوری به شکل مستقیم  نیز  اتش  کرد

در زمینه  دفاع هوایی  ناو دارای  هشتاد  توپ ۴۰ م م بوفرس با سرعت اتش  بالای ۱۲۰  گلوله بر دقیقه  بود که به شکل دو تایی در یک محفظه روباز قرار داشتند  و توسط یک سایت اتش  در پشت هر واحد اتش هدایت میشدند . در کنار این توپ ۴۹ توپ۲۰ م م خودکار با سرعت اتش  ۶۰۰ گلوله بر دقیقه نیز وجود داشت. این ۱۲۹ توپ وظیفه  ایجاد یک دیوار اتش  برای مقابله با حملات هوایی را داشتند

توپ ضد هوایی ۴۰ م م

برجک توپ دو لوله ۱۲۷ م م

نمایی از توپ ۴۰۶ م م، توپ ۱۲۷ م و توپ ۴۰ م م

مهمات توپ ۴۰۶ م م

مهمات توپ

برجک و لوله توپ

مهمات توپ ۴۰۶ م م

مهمات توپ ۴۰۶ م م

خرج پرتاب توپ

ناو در مجموع دویست هزار گلوله درون خود حمل میکرد

از چهار ناو کلاس ایووا که ساخته شد که طی حدود پنچاه سال خدمت  در نیروی دریایی امریکا از  ناحیه الکترونیکی  و تسلیحاتی  ارتقاء یافتند

  • در سال ۱۹۵۲ روی این ناوها رادار جستجوی سطحی AN / SPS-10  و رادار جستجوی هوایی AN/SPS-6  که در باند ال کار می کرد و ۱۵۰ کیلومتر برد داشت نصب شد  ولی طی دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ باز  چندین بار رادار عضو شد ولی راداری  که طی حدود سی سال اخر روی این نبرد ناو نصب بود  رادار جستجوی هوایی  AN/SPS-49 که یک رادار باند ال با  برد ۴۷۴  کیلومتر بود و دیگری رادار جستجوی سطحی AN/SPS-67 با برد ۱۵۰ کیلومتر  بود. همچنین  این ناو مجهز به سامانه مدیریت  جنگ الکترونیک SLQ-32 ، پرتاب کننده چف  Mark 36 SRBOC   و فریب دهنده اژدر AN/SLQ-25 Nixie مجهز شد

در زمینه  رادار کنترل اتش نیز این ناو ارتقا یافت  و سیستم مارک ۳۷ و ۳۸ با سامانه کنترل اتش  جدید برای هدایت توپ ۴۰۶ م م تعویض شد

در زمینه تسلیحات  این ناو تغییرات بسیاری  به خود دید. در دهه ۱۹۷۰  چهار عدد  از  برجک توپ۱۲۷ م م جمع شد و تنها شش  برجک با ۱۲ توپ باقی ماند و ناو مجهز به چهار  لانچر پرتاب موشک  ضد کشتی هارپون هر یک با چهار موشک  در مجموع ۱۶ موشک ضد کشتی شد. در ارتقا دیگر  هشت لانچر پرتاب موشک تاماهاوک هر کدام با چهار موشک  در  مجموع ۳۲ موشک روی این ناو ها نصب شدند. این لانچر ها در واقع لانچر پرتاب نسخه زمین  پرتاب تاماهاوک بودند  ولی روی این ناو سوار شدند و توان تهاجم  موثر را در برد ۲۵۰۰ کیلومتری به این ناو  دادند. حتی در هه ۱۹۸۰ برنامه ای برای برداشتند برجکهای توپ ۴۰۶ م م این ناو ها و نصب سیلوهای پرتاب عمود تاماهاوک با توان حمل مجموع ۸۰ تا ۱۰۰ تاماهاوک  به عنوان یک سکوی اتش   بسیار موثر مد نظر بود ولی برنامه به جای نرسید

همچنین در دهه ۱۹۸۰ با جمع اوری تمامی توپ های ۲۰ و ۴۰ م م ضد هوایی   ناو مجهز به چهار سامانه دفاع کوتاه فلانکس شد. برنامه یا برای نصب موشک سی اسپارو نیز وجود داشت ولی در نهایت تنها فلانکس  و توپ های ۱۲۷ م م در نقش دفاع هوایی به کار رفتند و این ناو معمولا اسکورت می شود

در زمان خروج از خدمت  کلاس ایووا دارای  نه توپ ۴۰۶ م م، ۱۲ توپ ۱۲۷ م م، ۳۲ موشک تاماهاوک، ۱۶ موشک  هارپون و چهار سامانه فلانکس بود

دایره ابی: موشک ضد کشتی هارپون، داریره قرمز لانچر پرتاب موشک تاماهاوک

لانچر پرتاب موشک هارپون و در پشت تصویر سامانه فلانکس

لانچر پرتاب موشک هارپون

موشک تاماهاوک

قرار بود شش  فروند از این کلاس ناو ساخته شود ولی چهار فروند ساخته شده و با پایان جنگ دوم جهانی ساخت دو فروند لغو شد که هر دو در بخشهای از بدنه نیز ساخته شده بود

اولین نمونه که در سال ۱۹۴۳ وارد خدمت  شد ایووا نامیده شد

در مرحله اول برای مقابله با شناورهای رزمی  المان در اقیانوس  اطلس وارد این اقیانوس شد ولی در نهایت   در سال ۱۹۴۴ به اقیانوس  ارام منتقل شد  و به عنوان سکورت ناوهای هواپیما بر به کار رفت و در چندین نبرد مهم بر ضد ژاپن  دست به اجرای اتش  در همایت از نیروی زمینی  زد.بعد از جنگ جهانی دوم در کره و ویتنام حضور داشت و در سال ۱۹۹۰ از خدمت خارج شد

اجرای اتش توسط نبر ناو آیووا با توپ ۴۰۶ و ۱۲۷ م م

دومین نمونه تولیدی نیوجرسی نامیده می شد

نیوجرسی نیز در سال ۱۹۴۳ عملیات شد این ناو نیز مدتی در اقیانوس اطلس بود بعد به  اقیانس ارام رفت و در انجا مشابه ایووا عملیات نجام داد. در کره و ویتنام شرکت داشت و در ویتنام چندین  بار سواحل و تاسیسات ساحلی ویتنام را با توپ ۴۰۶ م م گلوله باران کرد . این نسخه  نیز در سال ۱۹۹۱ از خدمت خارج شد

اجرایی اتش توسط نیوجرسی

سومین  فروند میسوری نام داشت

این نمونه در سال ۱۹۴۴ وارد خدمت شد و بلافاصله در گلوله باران  سواحل اکیناوا شرکت داشت . میسوری در تاریخ نقش بزرگی دارد زیرا قرار داد تسلیم ژاپن بر روی عرشه این نبرد ناو امضا شد  و در جریان جنگ کره برای بمب باران مواضع کره ای ها استفاده  شد. این نبرد ناو در جنگ خلیح فارس یک بندره بصره و تاسیسات  ساحلی ان را با ۷۵۹ گلوله ۴۰۶ م م گلوله باران کرد و در ۲۸ موشک تاماهاوک اتش کرد . این ناو در سال ۱۹۹۲ از خدمت خارج شد

نبرد ناو میسوری

امضاء پیمان پایان جنگ با ژاپن روی میسوری

اخرین نمونه نبرد ناو کلاس ایووا ، نبرد ناو ویسکانسی بود

ویسکانسی  مانند میسوری  بود و ماموریت مشابه ای  انجام داد. ویسکانسی هم در جنگ اول خلیج فارس  ۱  در مجموع ۳۱۰ گلوله ۴۰۶ م م و ۲۸ موشک تاماهاوک اتش کرد و در سال ۱۹۹۲از خدمت خارج کرد

ویسکانسی

نبرد  ناو کلاس ایووا اخرین نبرد ناو تاریخ بود که در سال ۱۹۹۲ از خدمت خارج شد و همکنون به عنوان موزه از انها استفاده می شود. کلاس آیووا برای مدتها یکی از نماد های قدرت دریایی امریکا بود که همواره حتی در عصر شناورهای پیشرفته با احترام به بزرگی و شکوه ان نگاه میشد  و عظمت  ان چشم نواز بود . این ناو جای بهسازی بسیار داشت ولی پیشرانه دیگ بخار ان قدیمی بود و تعویض ان بسیار هزینه بر بود ،مگر جز این بود یک سکوی فوق العاده برای پرتاب موشک های کروز میشد

وزن: در حال کامل بارگیری شده ۵۹۰۰۰ تن

طول:۲۶۲ متر

پیشرانه: هشت دیگ بخار با توان ایجاد قدرت ۲۱۲۰۰۰ اسب بخار متصل به چهار شفت

بیشترین سرعت:۶۵ کیلومتر بر ساعت

برد:با سرعت ۲۸ کیلومتر بر ساعت رقم ۲۷۸۵۰ کیلومتر

 تعداد خدمه:۲۷۰۰ نفر در جنگ جهانی دوم و ۱۸۰۰ نفر در دهه ۱۹۸۰

تسلیحات: طی جنگ جهانی دوم : شش توپ ۴۰۶ م م، ۲۰ توپ ۱۲۷ م م، ۸۰ توپ ۴۰ م م و ۴۰ توپ ۲۰ م م

در دهه ۱۹۸۰: نه توپ ۴۰۶ م م، ۱۲ توپ ۱۲۷ م م، ۳۲ موشک تاماهاوک، ۱۶ موشک  هارپون و چهار سامانه فلانکس بود

قیمت در سال ۱۹۴۴: صد میلیون دلار

ترجمه: عبدالحمید تارخ

منابع

http://www.conservapedia.com/Iowa-class_battleship

https://en.wikipedia.org/wiki/Iowa-class_battleship

50+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.