شوروی در جریان بحران موشکی کوبا متوجه شد در برابر نیروی رو سطحی(شناورهای رزمی) ارتش امریکا روی دریا هیچ شانسی ندارد. انها پرتعداد تر و بزرگتر بودند. در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ شوروی بر ناوچه ها و قایق های موشک انداز متکی بود توان نبرد در اقیانوس را نداشت. ارتش امریکا بیش از۱۵ ناو هواپیمابر  در ان زمان داشت ولی شوروی حتی یک ناو هواپیما بر در دهه ۱۹۶۰ نداشت . نبرد با این شناور های کوچک در دریای سیاه ویا مدیترانه و یا بالتیک تقریبا ممکن بود ولی در اقیانوس ارام  و اطلس خیر

شوروی بعد از شکست در  بحران کوبا تدابیر زیادی اندیشید  که شامل ساخت زیر دریایی اتمی، شناورهای رزمی بزرگ و حملات هوایی  بود. با وجود اینکه شوروی  در ساخت زیر دریایی موفق بود ولی در توسعه شناورهای بزرگ موفق نبود. بیشتر از جنبه تکنولژی مشکل بودجه بود. شوروی از  نظر اقتصادی  و بودجه دفاعی قابل قیاس با امریکا نبود و  باید چاره ای ارزانتر برای نبرد در اقیانوس می یافت.(در نهایت همین مسابقه  تسلیحاتی یکی از دلایل فروپاشی شوروی شد)

تاکتیک شوروی  در نبرد دریایی در اوائل دهه ۱۹۶۰  از نبرد ناو با ناو به شلیک موشک کروز از هواپیما به طرف  ناو گروه امریکا ها تغییر کرد. شوروی می دانست یک ناو  گروه هواپیما بر امریکا متشکل از یک ناو هواپیما بر با بیش از ۷۰ هواپیما  و تا ده شناور رزمی هستند که از ان دفاع می کنند  و توسعه تعداد زیادی شناور برای درگیری  با انها هزینه بر بود ولی توسعه  بمب افکن برای پرتاب موشک کروز  اسان بود زیرا در همان زمان نیروی هوایی چنین  بمب افکنهای را تولید میکرد و  هزینه ساخت ده  فروند از این بمب افکنها  تنها یک شناور  بزرگ برابر می کرد

 شوروی به سرعت دست به توسعه موشک های کروز مادون صوتی چون  ای اس -۵  و مافوق صوتی چون ای اس ۴ یا خا۲۲ با سرعت  بیش از ۳ ماخ و برد ۶۰۰ کیلومتر زد .  برای رساندن  این موشک ها  به ناو گروه دشمن  شوروی به سرعت  دست  به تغییر نسخه های از بمب افکنها  توپلوف۱۶ ،۲۲ و ۹۵ زد که با برد های مختلف از دریای سیاه تا عمق اقیانوس  ارام را پوشش میداد. این بمب افکنها برای  نیروی  هوایی ساخته شده بودند ولی با نصب رادار جستجو  و درگیر و موشک های ضد کشتی  توان ضد کشتی یافتند و در نیروی دریایی نیز خدمت کردند

توپلوف 16 مسلح به موشک ضد کشتی ای اس 4

توپلوف ۱۶ مسلح به موشک ضد کشتی ای اس ۵

تاکتیکی  شوروی مشخص بود   پرواز ده ها بمب افکن و شلیک ده ها موشک کروز به طرف ناوگروه امریکایی ها بود .. این روش بسیار موثر می نمود  زیرا در ان دوران به غیر از سامانه جنگ الکترونیک ناوها دفاع موثری نداشتند. البته امریکا بی کار نشدند و دست به طراحی اف۴ فانتوم  و اواکس ایی۲ هاوک ای زدند . فانتوم  وظیفه این را داشت که به سرعت بعد از اولین هشدار توسط اواکس و نزدیک شدن  بمب افکن ها برخاستن  و به انها اجازه شلیک موشک  ضد کشتی را ندهد. تا میدانه دهه ۱۹۶۰ توپلوف ۱۶ و ۹۵ هم کم سرعت بودند و هم  برد موشک های ضد کشتی روسها حدود ۲۰۰ کیلومتر بود و سرعت مادون صوت انها (منظور بمب افکن ها)  نیز باعث شده بود تا فانتوم در صورت هشدار به موقع بتواند از ناوگروه دفاع کند ولی با ورود توپلوف ۲۲ با سرعت صوت و موشک  ضد کشتی چون خا۲۲ با برد بیش از ۵۰۰ کیلومتر و سرعت بالای سه ماخ مشخص  شد که دیگر فانتوم جوابگو نیست و  امریکا اف۱۴ و فونیکس را به این امید  که از فاصله بیشتری بمب افکن را کشف و شکار کند ویا در صورت نیاز موشک ضد کشتی را نیز به زیر بکشد  وارد خدمت کرد

 یکی از دلایلی که ارتش امریکا هرگز موشک ضد کشتی با برد بیش از ۲۰۰ کیلومتر توسعه نداد و در کل در حالی که شوروی  ده ها موشک  ضد کشتی ساخت ولی امریکا تنها هارپون   را به این مسئله بر میگشت که امریکا روی اب تهدید  جدی نداشت  و شناورهای شوروی در اندازه نبودند که خطر جدی  را ایجاد کنند زیرا  خط  دفاعی اول در برابر شناورهای روسی  جنگنده های ناو نشینی چون ای ۷ ، ای ۶ و اف۱۸ بود که میتوانستند حملات مرگباری به نیروی دریایی بی دفاع و بدون پوشش هوایی شوروی دست کم در اقیانوس انجام دهند   و از طرفی توسعه شکاری چون اف۱۴ نیز به  توان بالای  بمب افکنهای دریایی شوروی  بر میگشت … اگرچه زیر دریای ها شوروی خطر جدی باقی ماند.

در دهه ۱۹۸۰ شوروی چندین شناور بزرگ را توسعه داد و دست به  تولید چهار  ناو  هواپیما بر زد در ان زمان  امریکا حتی نسخه  ضد کشتی کروز موشک تاماهاوک را با برد بیش از هزار کیلومتر ساختند ولی با فروپاشی شوروی و از بین رفتن خطر این نسخه نیز از خدمت خارج شد

اگرچه ترکیب  تامکت و فونیکس فوق العاده بود ولی بعدها تجربه نشان  داد اگر تامکت بمب افکن را قبل از  شلیک موشک شکار می کرد ، که هیچ   در غیر این  صورت احتمال  شکار موشک های کروز از دست تامکت خارج بود . امریکا در دهه ۱۹۷۰ دست به توسعه  سامانه های ضد  موشکی مانند فلانکس و بعدها سی رم زدند و حتی تلاش در  افزایش برد سامانه های پدافند تا ۲۰۰ کیلومتر و تغییر  در تاکتیک   حفاظت از ناو با افزایش ساعت گشت زنی  شکارها در برد بالا  زدند. شوروی نیز با ساخت زیر دریایی با توان شلیک موشک کروز  چون  پی ۷۰۰   از زیر دریایی کلاس  اسکار  که  دارای  سیلوی ویژه برای شلیک ۲۴ موشک  پی ۷۰۰ بود  سلاح جدید را وارد کردند  و شلیک همزمان از زیر دریایی و بمب افکن بر سکو های اتش  خود افزودند

زیر دریایی اسکار مجهز به سیلوی برای موشک های ضد کشتی بود

زیر دریایی اسکار مجهز به سیلوی برای موشک های ضد کشتی بود

البته شوروی یک مشکل داشت و ان کشف هدف بود.  اگر دسته بمب افکنها به سرعت توسط  اواکس های امریکایی کشف می شدند به سرعت مورد حملات دهه ها شکاری روی ناو هواپیما بر قرار می گرفتند  و  نابود می شدند این مسئله زمانی بدتر می شد که بدانید  شاید برای عملیات در دریایی سیاه  و یا بالتیک می شد با کمک شکاری ها نیروی هوایی  بمب افکن ها  را اسکورت کرد ولی برای عملیات در عمق اقیانوس و یا حتی در شعاع ۱۵۰۰کیلومتری ساحل شوروی در اقیانوس ارام خیر زیرا شکاری های روسی چنین بردی داشتند و نه توان سوختگیری هوایی .

از این رو شوروی دست به افزایش برد موشک های خود زد ولی باز یک مشکل دیگر وجود داشت .در بهترین حالت شناورهای رزمی در برد ۲۰۰ کیلومتری توان کشف یک هدف را با رادار دارند و حتی  در بهترین حالت حتی اگر کشتی دکل رادار بلندی  نیز داشت برد اتش از این میزان کشف هدف از این برد تجاوز نمی کرد (به دلیل  گردی زمین ) و بمب افکنها نیز در اسمان تا ۳۰۰ کیلومتر توان کشف یک هدف را داشتند  در حالی که شوروی  موشک های ضد کشتی با برد ۱۰۰۰ کیلومتر نیز  در خدمت داشت. از این رو  روسها با کمک بمب  هواپیماهای گشت دریایی ناو گروه را کشف  میکردند و اطلاعات ان را برای زیر دریایی، دیگر بمب افکن های  و ناو ها ارسال می کردند و انها بر اساس اطلاعات داده شوده توسط هواپیما گشت دریایی دست به شلیک موشک ضد کشتی از فاصله بیش از ۳۰۰ و حتی  ۷۰۰ کیلومتری  میزدند. بر اساس استراتژیک روسها ۸۰ تا ۱۰۰ موشک به طرف ده تا ۱۲ و یا ۱۵ ناو شلیک میشد و امید بود که حتی فرار  نیمی از انها از دست سامانه های دفاعی ، ناو گروه  را نابود  کند . شوروی  حتی  کلاهک اتمی   یک مگاتنی روی موشک های خا ۲۲ نصب کرد تا به یک ضربه در صورت  نیاز ناو گروه امریکا را غرق کند

روسها روی خا22 در تاکتیک حمله از اسمان خود بسیار دفاع میکردند

روسها روی خا۲۲ در تاکتیک حمله از اسمان خود بسیار دفاع میکردند

 شوروی  از سکوی پرتاب زمینی  نیز استفاده میکرد ولی به صورت محدود  زیرا شلیک موشک  از ساحل   مشکلات فراوانی داشت . به دلیل قدرت نیروی هوایی  غرب انها می توانستند در صورت سرکوب پدافند و نیروی هوایی شوروی   به سرعت  با اتش هوایی سکوهای ساحلی را نابود کنند و از  طرفی برد موشکها محدود به برد رادار زمینی  بود. به دلیل گردی زمین  در بهترین حالت حتی در صورت قرار دادن  انتن رادار روی  یک پاییه ۵ متری نیز برد  کشف از ۱۰۰ کیلومتر تجاوز نمی کرد از این رو سکوی زمینی  نیز وابسته به اطلاعاتی بود که توسط هواپیما گشت دریایی به انها داده می شد  زیرا  شوروی از سکوی زمینی  خود نیز موشک های با برد ۵۰۰ کیلومتر شلیک می کرد وبدون هواپیما گشت دریایی برای کشف  محل  دشمن و دادن اطلاع انها به سکوی اتش شلیک در برد بیش از ۵۰ تا ۱۰۰ کیلومتری ممکن نبود(این قائده برای همه کشورهای جهان است  سکوی زمینی  و رادار زمینی نمی تواند  از بیش از ۵۰ تا ۱۰۰ کیلومتری کشتی دشمن را پیدا کند حالا حتی اگر برد موشک ۵۰۰ کیلومتر باشد)

 از این  رو سکوی اتش ساحلی اخرین خط دفاعی شوروی بود زیرا شوروی می دانست که زمانی جنگ  که به سکوی ساحلی می کشد  که بمب افکن های نتوانستند کاری بکنند، زیر دریاها نابود شدند و دشمن به نزدیکی اتش بار های  ساحلی  رسیده است . البته به دلیل  وسعت  دریایی سیاه ویا  بالتیک  سکوی های پرتاب موشک  شوروی نیز بسیار موثر بود ولی به شرط اینکه هدف توسط یک رادار در اسمان  در برد زیاد  کشف می شد  در غیر این صورت برد محدود سکوی پرتاب ساحلی به کار شوروی دست  کم در برابر ناتو در اروپا نمی امد (در اقیانوس که اصلا نمی امد)

در نهایت شوروی فروپاشید اگرچه تاکتیک شلیک  موشک  از بمب افکن به روسها ارث رسید ولی روسها هرگز ظرفیت  اتش هوایی شوروی را ندارند و البته انها نیز  مشکل سیاسی بزرگی  که  منجر به جنگ با غرب شود ندارد

چین نیز تا مدتی این روش را اجرا کرد زیرا  انها نیز در زمینه نبرد ناو با ناو برای دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ مشکل داشتند ولی با افزایش قابل توجه ناو ها و زیر دریایی  های بزرگ   این کشور، چین  می تواند  در اقیانوس هند و ارام  حضور داشته باشد و نیازی به بمب افکنها  به ان کشل ندارد  ..

در نهایت توجه شوروی به توان شلیک موشک های کروز ضد کشتی از بمب افکن ها  به طرف ناوگروه امریکا ها و ناتو یک تدبیر از روی ناچاری به دلیل بودجه محدود  و ضعف در روی اب  در برابر امریکا  بود.  ارچه این روش خوبی های چون قیمت کم و توان تهاجمی بالا را داشت ولی یک مشکل نیز داشت ، انکه تنها زمانی شوروی موفق بود که دست به یک عملیات پیش دستانه بزند . اگر دشمن جنگ را اغاز می کرد ویا در  موج اول حمله شوروی ناوگروه غربی به هر دلیل سالم در می رفت  ، با مورد هدف قرار دادن پایگاه ها بمب افکنهای شوروی که در کامچاتکا در ساحل اقیانوس  ارام قرار داشت ویا پایگاه های  در نزدیکی  دریایی سیاه  و بالتیک این توان از شوروی گرفته می شد . از طرفی اگر شوروی میتوانست قبل از هشیار شدن ناو گروه امریکایی و به پرواز در امدن جنگنده های امریکایی از روی ناو هواپیما بر کاری بکند  و به سرعت گل اول را  بزند ، پیروز بود در غیر این صورت دسته بمب افکنها به سرعت  در اسمان توسط شکاری ها تکه تکه می شدند

در نهایت شوروی قصد صرفه جوی داشت ولی  سرمایه داری  ولخرج بر سوسیالیست اقتصادی  پیروز شد  زیرا ان چیزی که ماشین جنگی را پیش می برد پول است و پول هم با اقتصاد درست به دست می  اید

در نهایت می توانید مقاله ای در مورد موشک های ضد کشتی ساخت شوروی را در اینجا مطالعه کنید

گرداوری:عبدالحمید تارخ

41+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar

40 دیدگاه

  • سلام. ۱-  ایا میشه نتیجه گرفت که در عمق ابهای اقیانوس، شوروی فقط میتونست روی زیردریایی های خود حساب کند انهم در برد نزدیک به ناوها که لازم به هدایت همزمان موشک نباشد؟ که انهم زیر دریایی را با خطر رهگیری مواجه میکرد؟ ۲- حتی روسیه هم تا زمانی که هدایت موشک ضد کشتی دوربرد با ماهواره انجام نشه، توان ضد کشتی ان با شوروی فرقی نداره؟ ۳- گفتید که چین ناوگان سطحی زیادی دارد. ولی بدون پوشش هوایی ایا این ناوگان قادر به عملیات در عمق اقیانوس هست؟

    0
    • سلام شوروی بدون شک هرچه فاضله درگیری احتمال با ناوگان غرب برایش از خاک خودش بیشتر می شود توانش کمتر می شد زیرا توان پوشش هوایی زیادی نداشت. والا بدون شک در تمرینات نه با ماهواره ولی با هواپیماهای گشت دریایی موشک در میان راه هدایت کرده اند..خوب کلا نبرد دریایی با ناو هواپیما بر بدون پوشش وایی درست حسابی کار بسیار سختی است

      0
    • ممنون از پاسختون. مشکل گشت دریایی هم این هست که بدون اسکورت هوایی اسیب پذیر هست.  ناوگان هوایی روسیه چند کیلومتر قادر به عملیات عمقی در اقیانوس با کمک سوخترسان خود میباشد؟

      0
  • سلام.سایت خوبتون پاینده خودتون پاینده تر.مقایسه استراتژی شوروی و بلوک غرب برای جنگ احتمالی اون وقت باید جالب باشه اگه زحمتشو بکشین خیلی خوب مسشه .مثلا یک بار مضوع جنگ زمینی در سایت شما خوندم در اروپا فکر کرده بودن از بالگرد ضد زره استفاده کنن .اگه اینارو مقایسه کنن خوب میشه .چه بالگردی داشتن چه موشک ضد تانکی اماده کرده بودن شوروی چه راهی برای مقابله با بالگرد داشت.

    0
  • با سلام در مورد شناسایی حرارت بوسیله ماهواره من تعجب میکنم که شما اطلاع ندارین چون ماهوارهای شناسایی آب و هوا می تونند آتشی در جنگل به وسعت ۱۰ متر رو از فضا تشخیص بدن و این هم لینکش               http://waghtonline.comو در مورد سامانه های شناسایی حرارتی دوربرد ایا در ۵ سال اینده کشوری مانند روسیه توان ساخت چنین چیزی نداره و ساخت موشکی که تا مرحله اخر برای هدف قراردادن ناو متحرک غیر ممکنه نمونه ابتدایی چنین هدایتی ما در موشک عماد داریم ممکنه الان چنین سامانه هایی وجود نداشته باشند اما در اینده نزدیک امکان ساخت این سامانه ها وجود داره و در مورد اینکه چرا امریکایی در تولید ناوهای هواپیمابرگران اصرار دارند باید این نکته رو متذکر شوم که شرکت های تولید کننده اسحه در امریکا نفوذ گسترده در دولت امریکا دارند و بودجه ۶۰۰ ملیارد دلاری رو این شرکت ها می بلعند و اگر قرار بود موشک دوربرد چند هزار کیلومتری با قیمت چند میلیون دلار  که قابل هدایت پذیری برای هدف قرار دادن اهداف متحرک بسازند که نیاز به هواپیماهای پنهان کار و ناوهای گران هواپیما بر نبود تا به این بهانه بودجه کلانی رو مصرف کنند  

    0
    • سلام..درمورد اتش میدانم ولی دقت به صحبت من نکریدن اتشی که ده متر به قول شما روی زمنی است فرق دارد به رکتوری که درون پوشش حرارتی است ایای شما دیده اید.. دوربین حرارتی از اسمان روی جنگنده بدون ابر و اتمسفر و ریز گرد بردشان برای کشف یک ناو از ۷۰ کیلومتر تجاوز نمیکند بعد شما از فاصله چند صد کیلومتری میگوید … هر وقت چنین سامانه ای ساخته شد صحبت میکنیم

      1+
  • با سلام در مورد برد شناسایی کم رادار به علت انحنای زمین حق با شماست اما من گفتم شناسایی در فاصله هزارکیلومتری توسط ماهواره انجام میشه و اگر هوا بد بود باز ماهواره هایی هستن که با استفاده از حرارت هدف رو شناسایی می کنن  و اطلاعات شناسایی هدف به بمب افکن های توپلوف یا T50 ارسال میشه و مختصات تقریبی رو به موشک میدن و باز هم می شود توپلوف یا t50 را با سامانه غرفعال شناسایی راداری و یا حرارتی با برد ۱۰۰۰ کیلومتری مجهز کرد چون ناو هواپیمابر یک راکتور اتمی داره و حرارت اون را حتی از فضا هم تشخیص داد و در مورد موشک های بالستیک با برد۸ هزار کیلومتری که هدایت اینرسی دارند باز هم می شود از دو هدایت اینرسی و ماهواره ای استفاده کرد و در مرحله آخر می شود کلاهک رو به موتور راکتی کوچک با  بالچه هایی مجهز کرد که قابلیت هدایت تا اصابت به هدف رو داشته باشه و اگر هدایت ماهواره ای در مرحله اخر توسط   جنگ الکترونیک مختل بشه باز کلاهک میتونه با استفاده از سامانه های غیر فعال راداری یا حرارتی هدف رو منهدم کنه و در مورد سیستم ضد موشکی ناو هواپیمابر باز هم با شلیک تعداد زیاد موشک و یا استفاده از موشک های  پنهان کار  سیستم ضد موشکی رو خنثی کرد

    0
    • سلام نمیدانم شما چه علاقه ای به حساب روی چیزی های دارید که اصلا وجود ندارد .. مثلا اصلا هیچ ماهواره فروسرخ نیست بتواند گرمایی راکتور ناو را کسب کند زیرا گرمایی راکتور با پوشش خاص مخفی میشود اگر رکتور اینقدر گرما داشت که زیر دریای را به دوربین حرارتی تجهیز میکردند و نه سنار ویا هواپیمای گشت دریایی را به جای رادار به دوربین.. دوم می گوید میشود توپلوف و تی ۵۰ را به سامانه های برای تشخصی هدف در هزار کیلومتری تجهیز کرد.. من سئوال میکنم چنین سامانه ای را برای من حالا ساخت هر کشوری مثال بزنید .. اصلا شما یک سامانه غیر فعال با برد ۲۰۰ کیلومتر را در تسلیحات نظامی برای من مثال بزنید مورد بعد اینکه میگوید مشود از موشک بالستنیک با دو سامانه اینرسی و ماهواره ای استفاده کرد باز بروید مطالعه کنید ببیند هدایت ماهواره ای یعنی چه…. هدایت ماهواره ای یا جی پی اس بدین معنی است که در سلاح هدایت ماهواره ای این سامانه اینرسی است که هدایت را در دست دارد و ماهواره تنها خطای احتمالی را جبران میکند. از طرفی سیستم هدایت ماهواره ای برای حمله به اهداف ثابت است در مقاله jadm امده …

      3+
  • با سلام  این تاکتیک شاید در اون موقع به خاطر هدایت موشک ها ضعیف بوده ولی الان بسیار کارامده بمب افکن های توپولف از جمله t50 می تونند با استفاده از محاسبات رایانه ای مختصات تقریبی هدف رو به دست بیارن و از فاصله ۱۰۰۰کیلومتری و یا بیشتر  شلیک کنند چون حرکت ناو هوایمابر کند هستش موشک در میانه مسیر توسط ماهواره هدایت میشه احتمالا الان میگین توی آب و هوای بد ماهواره نمیتونه پس برای چی امریکاییها همه تسلیحاتشون رو هدایت ماهواره ای کردند و شاید هم هوا خوب بود و شرایط مساعد بود و در مرحله آخر خود موشک با استفاده از جسجوگر راداری یا حرارتی و یا تصویری و اگر جنگ الکترونیک بود با استفاده از این امواج هدف خود رو منهدم میکنه تازه این غیر از موشک های بالستیک هستش که میتونند از فاصله ۸ هزار کیلومتری و به تعداد زیاد و با هدایت ماهواره این ناوهای هواپیمابر رو با کلاهک خوشه ای منهدم کنند چون بهرحال موشک های بالستیک ارزانتر از ناو هواپیمابر هستن

    0
    • سلام..بخشی از صحبت های شما درست نیست.. اول اینکه توپلوف تی ۵۰ نداریم توپلوف با تی ۵۰ دو هواپیمای جدا هستند ولی فرقی ندارد هیچ کدام هیچ سامانه برای شناسایی هدف در برد ۱۰۰۰ کیلومتری ندارند حتی رادار یک اواکش هم از برد بیش از ۳۰۰ کیلومتری نمی تواند هدف دریایی را کشف کند زیرا زمنی گرد است و پشت گردی زمین را رادار پوشش نمیدهد… دوم میفرماید چرا امریکا از ماهواره استفاده میکنند اگر در اب هوای بد درست عمل نکیند..شما کامنتها را درست نخوانیدن منظور عملیات شناسایی است و نه هدایت شناسایی ماهواره با هدایت ماهواره ای فرق دارد.. بعد میگوید موشک بسالیتک را به طرف هدفی در هزار هزار کیلومتری شلیک کنیم اینهم ممکن نیست را موشک بالستیک دارای سامانه هدایت اینرسی است که از قبل از شلیک تنظمی میشه و در واقع مختصات هدف بر اساس مختصات محل شلیک داده میشه و با موشک بسالیتک تنها میشه یک هدف ثابت زد و یک موشک بالستیک هم برای رسیدن به هشت هزار گیلومتری باید ۴۵ دیقیه پرواز کند و بعد از پرواز هم هیچ موشک بالستیک دستور از بیرون نمیگیره و موشک خلیج فارس هم چون بردش کم است روش دوربین اپتیکی نصب کردن زیرا امواج هدایت اپتیکی با ان سرعت بالای موشک بالستیک تنها در برد کوتاه ممکن است و برای نمونه چینیها هم از رادار میلیموجی برای موشک دانگ فنگ ۲۱ دی استفاده کردند اگرچه ین موشک هرگز حتی طی تست در برد ۵۰۰ کیلومتری نیز هیچ شناوری را نزده..درکل از چین تا روسیه امریکا که ناو میسازند که دیوانه نیستند فکر دفاع را نیز کردند که نمونه ان موشک اچ کیو ۹ چینی و استاندارد ۳ است از جمله استاندارد۳ که حتی ماهواره را نیز شکار میکند.. مقاله ای در مورد ان در سایت است

      3+
    • سلام …دست کم چند کتاب در این مورد نوشته که نشان میدهد اگر جنگ متعارف میبود در اروپایی شرقی شوروی در مرحله اول به سرعت فاتح میشد ولی در ادامه جنگ مقلوب میشد زیرا شوروی کشش اقتصادی یک جنگ بزرگ جهان را در درازمدت مدت نداشت

      0
  • ۱- اینکه گفتید روسها ضرفیت اتش هوایی شوروی را ندارند یعنی به لحاظ کمی یا کیفی؟ ۲- بطور کلی چرا کشتی کوچک مثل ناوچه نمی تونه در اقیانوس عمل کنه؟ برد کشتی نمیرسه؟ یا پدافند موثر نداره؟ یا موشک دوربرد نداره؟

    0
    • سلام…از تظر کیفی که خوب برتر هستند زیرا شوروی بیست شش سال پیش متوقف شده و روسها از فناوری بیست شش سال بعد استفاده میکنن…از نظر کمی هم به پای،شوروی زیرا در دهه ۱۹۸۹ شوروی حدود نشورویپانصد بمب افکن دریایی داشت امروزه تمامی بمب افکنهای روسها دستکم برد بلندشات انقدر نمیشوند این موضوع در همه جنبه ها صدق میکند…
      هم برد کشتی کمه هم پدافند موثر نداره و هم سلاح مناسب

      2+

      کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

      • avatar
  • سلام. یه چیزی امروز وجود داره که اون موقع نبودش و اونم پهپاد. شما باید در نظر داشته باشین که در روزگاری سیر می‌کنیم که مداومت پهپادها به عدد باور نکردنیه ۵سال رسیده!!! درنهایت امروزه پهپادهای شناسایی با شعاع عملیاتی دوهزار کیلومتر و همچنین قابلیت واحدهای داخلی موشک‌ها به منظور هدایت پذیری در شعاع عملیاتی ۳هزار کیلومتر داستان‌های دریانوردی رو کاملا تغییر داده. این واحد اینرسیای داخلی رو جدی حساب می‌کنم، چون نسل سوم اون دقته عجیبی داره…(والبته فقط ایران و چین اون رو دارن به علت محدودیتهای ماهواره‌ای) این سامانه تهاجمی در کنار چشم شناسایی با مداومت پرواز طولانی و بعضا عجیب، باعث شده که ناوهای هواپیمابر در نهایت در هر کجای دنیا قابل دسترس باشند، اونهم بدون وجود مستقیم انسان در درگیری به این بزرگی.در آخر یه پرسشی داشتم: چون به موشک فونیکس اشاره کردید یادم افتاد که قبلا در برگه مربوط به این موشک، در باب موشک فکور نظرتون این بود که این موشک فونیکس نیست، البته در جای دیگه اونرو فونیکس معرفی میکنید… خلاصه یه کم گیج شدم درنهایت آیا ایران تونسته موشک فونیکس رو مهندسی معکوس کنه؟ یا اگر این کار نتونسته انجام بده پس فکور چیه؟ چون شباهت ظاهری این دو موشک که گواه این رو داره که حداقل در ظاهر که کپ هم هستن، پس ممکن در داخل اون کلا یه چیزه دیگه باشه؟ و این یعنی ایران میتونه موشک دوربرد هوا به هوا طراحی کنه؟!!!ببخشید که من دائما درباب ایران پرسش میکنم چون دغدغم ایرانه…

    2+
    • سلام … صحبت شما از جند چهت اشتباه از یک جهت درست است. اینکه همکنون چیزی با نام پهپاد است که میتوان با ان در هر جای دنیا ناو دشمن را شناسایی کرد….. مگر در مقاله گفته شده شوروی امکانی برای شناسایی دشمن نداشته… درست است در ان زمان پهپاد نبوده ولی هواپیمای گشت دریایی که بوده که بردشان همکنون نیز یشتر است پهپاد است. برای نمونه شوروی با توپلوف ۹۵ و ۱۴۲ در تمام اقیانوس گشت زنی میکردند و همکنون نیز پی ۳ نیروی هوایی ارتش از پهپادی چون شاهد و یا فطرس بیشتر است حالا بماند که یک هواپیمای کگشت دریایی دارای دارای رادار دوربرد و سنسور های جاسوس الکترونیک است که پهپاد ندارد ..پس پههپاد هیچ انقلابی در زمینه شناسایی دریایی دست کم از نظر برد به وجود نیاورد و برد ۲۰۰۰ کیلومتر که اصلا در هواپیماهای گشت دریایی که هیچ در پهپادها هم برد حساب نمی شود برای نمونه گلولبال هاوک و یا ایتات اسرائیلی چند برابر این برد دارد. مسئله بعد اینکه پهپاد مجهز به دوربین است و شما میخوایهد هزار کیلومتر را در روی اقیانوس به دنبال هدف با دوربین بگردید انهم دوربینی که در بهترین حالت ۳۰ کیلومتر برد دارد . هواپیماهای گشت دریایی با رادار که بیش از ۲۰۰ کیلومتر برد دارد ساعتها چننین کاری برایشان زمان میبرد بعد شما در برد ۲۰۰۰ کیلومتر بر فراز اقیانوس با اپتیک چه میکنید؟ تنه بخش حرف شما که درست است بر میگردد به اینکه امروزه در پهپاد در نقش شناسایی دریایی استفاده یمشود ولی پهپادی چون گلوبال هاوک ویا ایتات و هارون اچ پی که همگی توان حمل یک رادار جستجو زیر بدنه را دارند زیرا نیاز به رادار است…..البته همچنان گشت دریایی تولید می شود زیرا یک گشت دریایی میتواند کارهای را انجام دهد که یک پهپاد نمی تواند مانند عکلیات ضد زیر دریایی و جاسوسی الکترونیک. در مورد فکور گفته هم فکور هاوک با پوسته فونیکس است دلیل را هم در مقاله ای در اخر این هفته خواهم گفت که بهتسلیحات هوا به هوای موجود در نیروی هوایی ایران بر میگردد

      1+
  • با تشکر از مقاله خوبتان با توجه به اینکه نیروی دریایی زیر سطحی شوروی
    قوی تر بود چه فایده ای می توانست داشته باشد. چون در مقاله حمله به
    ناوگان امریکا از طریق موشک کروز که از هواپیما شلیک می شود صورت می گرفت.
    در کل منظورم فایده نیروی زیر سطحی در چیست؟

    0
    • سلام… زیر دریایی وضیفه درگیر با شناورهای دشمن و پرتاب موشک بالستیک اتمی را در ارتش شوروی بر عهده داشت البته این وضیفه را در همه قدرتها بر عهده دارد… ارتش شوروی باید از روش برای حمله به ناوگان غرب را میداشت و تکیه بر یک روش خودکشی است

      0
    • سلام.. بگذارید این داستان جالب را طی نکته دیگر بگویم.. ولی در شرف شلیک ازدر اتمی بود … زیر با بود و توسط یک ناوشکن امریکایی تهدید میشد و فرمانده به سرش زد یک ازدر اتمی به طرفش شلیک کند

      0
  • خسته نباشید جناب تارخ. خیلی خوب بود. بد نبود به برنامه های شناسایی فراجوی و ماهواره ای شوروی هم اشاره ای می کردید. نقش کلیدی ای هم در شناسایی و کسب هدف برای توان موشکی این کشور داشتند. فکر میکنم حالا هم روس ها از این روش بهره میبرند 

    1+
    • سلام شناسایی ماهواره ای هر دو طرف اجرا میکردند ولی مسئله سر این بود که شوروی برای کسب هدف مشکلی نداشت مشکل روش هدایت موشک در برد بالا بود که تنها با برخی نسخه های شناسایی که وضیفه هدایت میان مسیر موشک های کروز را داشتند انجام میشد

      1+

      کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

      • avatar
      • مسئله این هست که اگر با ماهواره کشف شود، پس نیازی به هواپیمای گشت دریایی نیست. و این استراتژی جواب میداد. چون ماهواره خطر خاصی تهدیدش نمیکرد. (هدایت هم که فرقی نمی کرد هدف چه با هواپیما چه با ماهواره کشف میشد)

        0
        • سلام…مسله اینجاست ما در هدایت موشک در برد بلند دو.موضع را داریم یکی کشف دیگری هدایت..ماهواره میتواند کشف کند ولی برای هدایت میان را نیاز به گشت دریایی است..مسئله بعد اینکه ماهواره در شرلیط اب هوایی بد محدودیت دارد ولی گشت دریایی نه و این مسئله در مورد اقیانوس بدتر هم است..ماهواره همه حا را پوشش نمیدهد ولی گشت دریایی بله برای همین امریکا روسیه و ….همچنان گشت دریایی تولید میکنند
          حالا بماند کشت دریایی حکم جاسوس الکترونیک را دارد که ماهواره ندارد

          5+

          کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

          • avatar
      • ۱- مکانیزم هدایت موشک توسط هواپیمای گشت چطوری هست؟ ۲- ماهواره چرا نمیتونه هدایت کنه؟ (با هدایت ماهواره نمیشه؟ مثل موشکهای هدایت ماهواره)

        1+
        • سلام… همکنون چنین امکانی است که با خط ارتباط داده موقعیت جدید هدف را به موشک داد البته در غرب نه هنوز در روسیه ولی در ان دوران نبود و تنها هواپیمای گشت دریایی توان ارسال مختصاد هدف را در اسمان برای موشک داشت

          1+

          کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

          • avatar
        • سلام…برد رزمی سوخو۲۷ و میگ۳۱ در حالت مسلح کمتر از ۱۲۰۰ کیلومتر است …یعنی ۵۰۰ رفت و ۵۰۰ برگشت ۲۰۰ کیلومتر هم برای درگیری . اقیانوس ارام بسیار وسیع تر از این حرفها است

          2+

          کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

          • avatar
  • سلام،متشکرم از نکته کاربردی و به جای شما.فقط تا ارنجایی که به خاطر دارم نسخه ضد کشتی تاماهاوک زیر پانصد کیلومتر برد داشت و گرانیت هم از هشتصد تجاوز نمی کرد.منظورم اینه که فعلا موشک ضد کشتی بابرد هزار و بیشتر عملیاتی نشده فکر کنم.

    1+

    کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

    • avatar
    • سلام .. این امکان برای شوروی مقدور بود با کاهش کلاهک موشک چون ای اس ۴ و ۵ برد موشک را به هزار کیلومتر برساند ولی محدودیت کشف باعث شد انها این کار را نکنند ولی با کاهش وزن کلاهک این کار به راحتی برای انها امکان داشت حتی در سطح یگان های عملیاتی

      0
  • سلام آقا حمید خسته نباشی دو سوالدداشتم من قبلا شنیدم نیروی دریایی شوروی در مجموع قویتر از آمریکا بود ایا درسته ؟ سوال دوم اینه که بودجه نظامی شوروی چقدر بود و امریکا چقدر؟ با تشکر از شما 

    1+
    • سلام… شوروی از نظر تعداد ناوگان زیر سطحی برتر بود و از نظر کیفیتی هم در این زمینه به امریکا بسیار نزدیک ولی روی سطح اب خیر … برای نمونه بودجه دفاعی امریکا در سال ۱۹۸۲ ..۱۰۰ میلیارد دلار و شوروی ۶۰ میلارد دلار بود

      3+

      کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

      • avatar