در دهه ۱۹۶۰ کمپانی داگلاس ایراکرافت  طرح هواپمای دی سی ۹ را ارایه کرد. این طرح در ان زمان  با بوئینگ ۷۲۷ رقابت داشت. دی سی ۹ یک هواپیما جت دو موتوره  با دو موتور در انتهای بدنه بود که بسته به مدل از ۱۱۰ تا ۱۴۰ نفر مسافر حمل میکردند. این طرح بسیار  موفق بود و طی سه   دهه بیش از ۹۷۶ فروند از ان ساخت شد. در دهه  ۱۹۷۰ بوئینگ اقدام به ساخت  هواپیما بوئینگ ۷۳۷ کرد هواپیمای  که تبدیل  به پرفروشترین هواپیمای مسافربری  جهان شد و لقب دوردانه  بوئینگ را نصیب  خود کرد. این هواپیما بسیار مشتری پسند بود در اواخر دهه ۱۹۶۰  کمپانی داگلاس ایرگرافت با کمپانی مگدانل  ایرکراف به هم  ترکیب  شدند و کمپانی مکدانل داگلاس  را ایجاد کردند. این کمپانی در میانه دهه ۱۹۷۰ دست به طراحی هواپیمای سری  MD-80 زد که موفقترین هواپیمای طراحی شده در کلاس خود توسط این کمپانی شد اگرچه هرگز  نتوانست  مانند بوئینگ ۷۳۷   در بازار بدرخشد(نسبت به ۷۳۷ البته) ولی یک طرح بسیار محبوب و پر کاربرد بود

DC-9

DC-9

طراحی  سری ام دی ۸۰ در دهه ۱۹۷۰  بر اساس دی سی ۹ سری  ۵۰ اغاز شد و قرار بود طرح جدید که اولین پرواز خود را در سال ۱۹۷۹ انجام داد با نام دی سی ۹ سری  ۸۰ وارد خدمت شود ولی به دلیل مسائل بازار یابی   با نام   ام دی ۸۰  وارد بازار شد . این نسخه مشابه دی سی ۹ سری  ۵۰ بود ولی دارای موتور  بهتر و وزن برخاستن  بیشتری بود. تمامی هواپیماهای سری ۸۰ دارای  دمی طی شکل و  دو موتور در انتهای بدنه  هستند . هواپیما  دارای  سه درب روی بدنه است که شامل  دو درب در جلو و یک درب در عقب است ولی درب اصلی سوار شدن مسافران در جلو سمت چپ پشت  کابین خلبان است . همچنین تمامی سری  ۸۰ دارای یک پلکان  سر خود در انتهای هواپیما هستند که برای سوار شدن و یا پیاده شدن مسافر استفاده می شود . هواپیما در دو  کلاس ارایه می شود (به شکل تجاری) در یک کلاس  با بیشتر توان حمل مسافر در هر ردیف در سمت راست سه صندلی و در سمت چپ دو صندلی (پنچ صندلی در یک ردیف) و یا در کلاس دیگر با قرار دادن صندلی بزرگتر و راحت تر در هر  سمت دو صندلی در کل چهار صندلی وجود دارد

سری ام دی ۸۰ چندین   مدل دارد

ام دی ۸۰

 به سه پیش نمونه برای تولید سی ام دی ۸۰ ، ام دی ۸۰ می گویند .این سه فروند جهت ازمایش  مورد استفاده قرار گرفت

MD-81

اولین سری تولیدی  که در سال ۱۹۸۰  وارد  خدمت خطوط هوایی شد  و زمانی هم قرار بود دی سی ۹ سری ۸۱ نام گذاری شود.این نسخه ۴۵ متر طول دارد و پهنای بال ان ۱۱۲ متر می رسد و از دو دستگاه موتور توربوفن  پرات اندویتنی  JT8D-209  با توان هر یک ۱۸۵۰۰ پاند رانش بهره می برد که در انتهای  بدنه قرار دارد. این موتور در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شهرت زیادی داشت  و روی بوئینگ  ۷۲۷، بوئینگ ۷۳۷ سری ۱۰۰ و ۲۰۰ و دی سی ۹ نصب شد. اگر چه اکثر نسخه های  ام دی ۸۱ از سری ۲۰۹ این موتور بهره بردند ولی  برخی از نمونه های تولید نسخه  قویتر ۲۱۷ و ۲۱۹ نیز استفاده کردند . این مدل ۲۲۱۰۰ لیتر سوخت  حمل میکرد و با ۱۵۵ مسافر  دارای برد ۲۹۱۰ کیلومتر و سرعت کروز ۸۱۱ کیلومتر برساعت بود . کابین  تا میانه دهه ۱۹۸۰ کاملا انالوگ  بود و تنها دو نمایشگر برای برنامه ریزی  رایانه به صورت تک رنگ کنار دست هر خلبان داشت ولی از میانه دهه ۱۹۸۰ دارای  دو نمایشگر رنگی جلوی هر خلبان  شد و برخی از دادها رادار نیز دیجیتال   شدند . این نسخه   با چهار صندلی در هر ردیف  ۱۳۵ نفر  و با پنچ  صندلی در هر  ردیف ۱۵۵ نفر مسافر حمل میکند تا سال ۱۹۹۴ و پایان تولید این مدل ۱۳۲ فروند ان ساخته شد

کابین ام دی 81

کابین ام دی ۸۱

MD-81

MD-81

MD-82

ام دی ۸۲ بر اساس نسخه قبلی برای عملیات در فرودگاهای گرم در امریکا توسعه یافت . این نسخه  درسال۱۹۸۲ وارد خدمت شد و همچنان   به تعداد زیادی در خود امریکا مورد استفاده قرار  می گیرد. این مدل کمی سنگینتر  از نسخه  قبلی در وزن سبک است(۱۰۰ کیلوگرم)  ولی بیشترین وزن برخاستن به دلیل افزایش یافته سوخت    بیشتر است . این نمونه از سری ۲۱۷ موتور JT8D استفاده میکند که ۲۰۰۰۰ پاوند  رانش ایجاد میکند. ام دی ۸۲ دارای ظرفیت  سوخت  ۲۲۱۰۰ لیتر مشابه نسخه قبلی است ولی به دلیل مصرف  کمتر موتور  ام دی ۸۲ و همچنین اصلاحات  ایرودینامیکی  در دم باعث افزایش برد  این مدل شده و دارای  برد ۳۸۰۰ کیلومتر با ۱۵۵ مسافر است. اکثر نسخه های تولیدی  دارای  دو نمایشگر رنگی برای هر خلبان هستند و داده های موتور نیز در اکثر انها دیجیتال  است. تا پایان  تولید این مدل در سال ۱۹۹۷ در مجموع ۵۳۹ فروند از ین مدل ساخته شد که پر فروشترین نسخه سری ام دی ۸۰ بود

0263114

MD-82

MD-82

پلکان سرخود ام دی در انتهای هواپیما

پلکان سرخود ام دی در انتهای هواپیما

MD-83

این نسخه دارای سوخت بیشتری است و در جلو و عقب  هواپیما مخازن سوخت کمک برای ان نصب کرده ان و میزان سوخت داخلی به ۲۶۰۰۰ لیتر افزایش یافته است . این نسخه دارای   موتور سری ۲۱۹ موتور JT8D که ۲۱۰۰۰ پاوند رانش ایجاد می کند . برد این مدل ۴۶۰۰ کیلومتر با ۱۵۵ مسافر است و وزن سبک ان حدود ۸۰۰ کیلوگرم و وزن  برخاستن  ان ۵ تن سنگینتر شده است. این نمونه  تا سال ۱۹۹۹ در خط تولید بود و ۲۶۵ فروند ان تولید شد

MD-83

MD-83

MD-87

در سال ۱۹۸۵ مکدانل داگلاس اعلام کرد نسخه کوتاه تر  سری ام ۸۰ را تولید خواهد کرد که برای مسیر های  کم مسافرتر  است. این نمونه  با طول ۳۹٫۷۳ متر  به میزان بیش از ۵ متر کوتاه تر از نسخه  قبلی بود  و سوخت داخلی ان نیز مانند ام دی ۸۱ و ۸۲ عدد ۲۲۱۰۰ لیتر بود. این مدل از مدل  ۲۱۷سی موتور JT8D با توان ۲۰۰۰۰ پاوند رانش بهره می برد و با چهار صندلی در هر ردیف دارای   ظرفیت ۱۱۴ مسافر و با پنج ردیف صندلی دارای ظرفیت ۱۳۰ مسافر بود. برد این نسخه با ۱۳۰ مسافر ۴۳۹۰ کیلومتر و با نصب دو مخزن سوخت کمکی درون که میزان سوخت داخلی را به ۲۶۴۰۰ لیتر می سرند  برد ان  به ۵۴۰۰ کیلومتر می رسد. این نسخه  در سال ۱۹۸۷ تحویل شد  تا پایان تولید ان در سال ۱۹۹۲ در مجموع ۷۵ فروند ان تحویل شد

کابین ام دی 87 . البته اکثر ام دی 82 ها و ام دی 83 ها نیز کابین اینچنینی دارند

کابین ام دی ۸۷ . البته اکثر ام دی ۸۲ ها و ام دی ۸۳ ها نیز کابین اینچنینی دارند

MD-87

MD-87

MD-88

این نسخه به سفارش  شرکت هوایی دلتا امریکا ساخته شد . این نمونه مشابه  ام دی ۸۲ است ولی دارای کابین دیجیتال تر  و هشدار دهنده  برای  افزایش سرعت باد داشت . از نظر مشخصات مشابه ام دی ۸۲  است و سوخت داخلی ان نیز ۲۲۱۰۰ لیتر است  و با ۱۵۵ مسافر به برد ۳۸۰۰ کیلومتر می رسد  ولی با نصب دو مخزن دیگر  میتوان به برد ۴۶۳۷ کیلومتر نیز برسد . این نسخه تا سال ۱۹۹۷ تولید شد و ۱۵۰ فروند ان تحویل مشتریان شد

ام دی 88

ام دی ۸۸

نسخه باربری

ام دی ۸۰  نسخه باری نداشت ولی  برخی شرکت ها  نسخه مسافربری را با نام ام دی ۸۰ اس اف به نمونه باری  تبدیل کردند که شامل  تقویت کف ، پوشاندن پنچرها و قرار دادن یک درب بارگیری بود . این نسخه  مجهز به یک درب با طول ۱۳۶ سانتیمتری  و ارتفاع  ۸۵ سانتیمتر  بود و میتواند تا ۲۱ تن بار را در برد ۲۱۰۰ کیلومتری حمل  کند. کمتر از ۴۰ فروند از این نسخه تبدیل شد

نسخه باری با درب بارگیری کنار

نسخه باری با درب بارگیری کنار

کاربران

همچنان بیش از ۴۰۰ فروند ام دی ۸۰ از ۱۱۹۱ فروند تولیدی  در خدمت است . چهار  شرکت بزرگ دارنده این هواپیما شامل  شرکت امریکایی دلتا با ۱۱۶ فروند  ام دی ۸۸  که قرار است به زودی با ایرباس ای ۳۲۰ جایگزین شود ، خطوط هوایی امریکا(امریکا ایر لاین) با  ۳۹ فروند ام دی ۸۲ و ۵۱ فروند  ام دی ۸۳ که قرار است  تا سال ۲۰۱۷ با بوئینگ ۷۳۷ جایگزین شود، شرکت ونزوئلای لاسیر  با ۱۳ فروند ام دی ۸۱ و ۸۲ ، شرکت بلغارستانی ، بلغارین ایر چهارتر با ۱۳ فروند ام دی ۸۲ و ۸۳

ام دی ۸۰ در ایران.

این هواپیما از دهه ۱۳۷۰ شمسی  به صورت دست دوم وارد کشور شد و امروزه یکی از  پرتعداد ترین هواپیماهای  موجود در ایران است . همکنون  ایران ایر تور با هفت فروند ام دی ۸۲،  شرکت اتا با ۶ فروند ام دی ۸۳ ، کاسپین با یک فروند ام  دی ۸۱ و ۵ فروند ام دی ۸۳، ایران ایر با ۵ فروند ام دی ۸۲، کیش ایر با  ۴ فروند ام دی ۸۲ و  ۳ فروند ام دی ۸۳، تابان با ۵ فروند ام دی ۸۸، زاگروس با چهار فروند ام دی ۸۳ و  ۵ فروند  ام دی ۸۲ دارندگان این هواپیما در ایران هستند. تقریبا به غیر از چهار شرکت ایرانی  همه شرکتها از سری ام دی ۸۰ بهره می برند  که همگی دست دوم وارد شده اند

شرکت مگدانل داگلاس در سال ۱۹۹۹ با بوئینگ ادغام شد  و امروزه وجود خارجی ندارد. مگدانل داگلاس امروزه پروژه های نظامی بوئینگ را انجام میدهد(البته با نام بوئینگ)

 ام دی 82 کیش ایر

ام دی ۸۲ کیش ایر

مشخصات

  • فاصله نوک دو بال: ۳۲٬۸ متر
  • طول: ۴۵ متر
  • ارتفاع: ۹ متر
  • ظرفیت مسافر: ۱۷۲ نفر
  • موتور: دو دستگاه موتور پرات اندوتنی JT8-D با توان ۱۸۵۰۰ تا ۲۱۰۰۰ پاوند بسته به مدل
  • بیشینه سرعت: ۰٫۸۷ ماخ (۹۲۵ کیلومتر بر ساعت)
  • محدوده پرواز: ۳۴۷۶ کیلومتر

ترجمه : عبدالحمید تارخ

منبع:

https://en.wikipedia.org/wiki/McDonnell_Douglas_MD-80#Specifications

17+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar

23 دیدگاه

  • با سلام.تمام اعضای خانواده MD-80تک راهرو  و دو موتوره با برد متوسط و تجاری هستند.سری MD80از اکتبر ۱۹۸۰و توسط سویس ایر معرفی شد.در سال ۱۹۹۹مدل MD95یا بوینگ ۷۱۷ به پرواز درامد.تا ژانویه سال ۲۰۰۹ تعداد ۸۴۲فروندMDدر حال فعالیت بوده اند.بیشترین انها در امریکن ایرلاینز با ۲۷۱ فروند و پس از ان دلتا ایر لاینز با ۱۱۵ فروند فعالیت داشته اند.این سری هواپیما ها تا کنون ۵۸حادثه داشته اند که ۲۸ تای ان مرگ بار بوده است.و طی ان ۱۱۷۷ نفر جان باخته اند..جالب اینکه سرعت استاندارد همه سری ها ۸۱۱کیلومتر بر ساعت میباشد…مرسی

    1+
  • اقای تارخ من در حال گذراندن دوره زمینی دوره خلبانی فوق سبک هستم…اما از بجگی ارزو داشتم که یه روز یه جنگنده رو هدایت کنم ولی خوب هم دندان پر کرده زیاد دارم و هم ازمونش سخته…راهی هست که بتونم یه روز یه جنگنده حتی از رده خارج رو هدایت کنم؟

    0
  • سلام جناب تارخ من در ویکی پدیا خونده بودم که موتور توربوفن در اصل همان موتور توربو پراپ که پروانه به داخل موتور رفته میخواستم بدونم موتور توربو فن واقعا همینه؟ 

    0
  • با سلام خدمت استاد. می خواستم بدونم اونجایی که فرمودین برد هواپیما با مخازن سوخت کمکی افزایش پیدا می کنه، اون مخازن سوخت کمکی کجای هواپیما قرار میگیرن؟ زیر بال؟ یا تو قسمت بار؟ یا جای خاصی براشون از اول تعبیه شده؟ممنون از زحماتتون

    0
  • باسلام و تشکر از استاد ارجمندخواهش میکنم درباره توپهایخودکششی و کششی هم بیشتر مطلب بزارید. جاش توی سایتخوبتون خیلی خالی هستشباتشکر از زحمات شما

    0
  • هیچ هواپیمای مسافربری در دنیا فشار ارتفاع صفر رو (یا به غلط توسط شما سطح زمین) در ارتفاعات نمی تواند حفظ کند زیرا باعث کاهش شدید عمر سازه ای بدنه میشود. ضمنا کوتورهای این هواپیما توبوفن بای پس پایین هستند و هواپیماهایی که دارای این موتورها هستند نسبت قدرت به وزن انچنان چشمگیری در لحظه برخواستن نیستند 

    0
  • دلیل اینکه بعد ادقام اسم شرکت بوینگ شد این بود که برند بوینگ معروف تر بود توبازار تجاری و مردم دنیا اونو بهتر می شناختن آمریکایها بازرشون به کسی به این سادگی نمیدن به همین دلایل که لاکهید مارتین یا نورس روپ گرومن هواپیمایی مسافربری نمیسازن با اینکه توانایش دارن اونا برای خودشون رقیب نمیتراش حتی بخاطر پولش به رقیب هم وطنشون خیانت نمی کنن 

    0
  • این یه چیزش تو ایران منو کشته، وقتی سوار هواپیما میشی و مهماندار میخواد شروع به صحبت با مسافرین کنه میگه : مسافرین محترم به هواپیمای -بوئینگ ام دی ۸۰ – هواپیمایی فلان خوش آمدید. آخه آقا یا خانم محترم این هواپیما کجاش بوئینگ !! 

    0
  • سلام، شرکت مک دانل داگلاس که سازنده هواپیماهای جنگنده بینظیری مثل F18 ، F15، F4 و… بوده و همچنین در بخش هواپیماهای مسافری فعال بوده و همیشه مشتریهای دست به نقد چه در بخش نظامی و چه در بخش غیر نظامی داشته چرا باید به بویینگ فروخته بشه؟!

    0
    • سلام
      در اوایل دهه ۱۹۹۰ کارخانجات هواپیماسازی ایالات متحده آمریکا به منظور توسعه بازار و حفظ رهبری جهانی خود در صنعت هواپیمایی، مصمم به ادغام برخی شرکت‌ها و کارخانجات این صنعت شدند.

      اقدامات اجرایی این تصمیم، در اول اوت ۱۹۹۷ به صورت نهایی در آمد و با ادغام شرکت‌های سودآور نورث امریکن اوییشن، مک‌دانل داگلاس و بوئینگ، عظیم‌ترین شرکت صنعت هواپیمایی، توانست جایگاه رهبری جهانی خود را تحکیم بخشد.

      این ادغام در حالی صورت گرفت که در بازار بورس ارزش هر سهم از سهام شرکت مک‌دانل داگلاس، برابر با ۳٫۱ سهم، از سهام شرکت بوئینگ بود و لازم به توضیح است مدیر عامل مکدانل داگلاس نیز به عنوان مدیر عامل جدید بوئینگ انتخاب گردید.

      4+
      • می تونید یک مطلب کوتاه در فیسبوک بزارید درمورد بعضی از شرکتهای هواپیمایی که امروز نیستن وحتی ادغام هم نشدن حداقل فکر نمیکنم ادغام شده باشن مثل شرکت ووت که سازنده اف۸ کروسادر بود

        0
  • با سلام و تشکر من یک بار با توهین به این هواپیما، با چنان پاسخ هایی دریافت کردم که به این هواپیما ایمان اوردم باور کنید نظر بعضی از از خلبانان توی لاین انقدر نسبت به این هواپیما خوبه که به ارباس میگن وانت چند دلیل فنی بر کیفیت و برتری عالی این هواپیما:بهترین پرشرایزیشن ( حفظ فشار هوا سطح زمین در ارتفاع برای مسافران) حتی بهتر از ارباس ٣۴٠بهترین رانش نسبت به وزن حتی بهتر از ٧٠٧ (در زمان خودش) بهترین سامانه اتوپایلوت دلیل: بعد از ۵٠ سال!!!!!!!! بدون ذره ای انحراف بعد از تنظیم و کوبل کردن dme و vor مسیر رو حفظ می کنه و توی این همه سال تنها دو یا سه بار سرویس شده بسیار اسان تعمییر می شود به اختصار می گیم easy maintenance هستش کلا همه عاشقشاً چه خلبانان چه خدماتی ها واقعا شاهکار امریکایی هاست یک سری ویژگی خاص هم داره اما دقیقا یادم نیست فقط نمی دونم چرا داگلاس را منحل کردند  

    0