با ورود سی ۱۳۰ هرکولس به خدمت نیروی هوایی امریکا یک تحول بزرگ در این نیرو در زمینه  ترابری ایجاد شد.سی ۱۳۰ بسیار انعطاف پذیر و کارامد بود  و به عنوان یک توربوپراپ در   باندهای نا امده نیز می توانست  فرود بیاید. ولی مشکلش برد کم و توان حمل محدود بار بود. این هواپیما ۲۰ تن بار را حمل میکرد و ارتش نیاز به هواپیمای بزرگتر داشت. در دهه ۱۹۵۰ دو هواپیمای  ترابری  بزرگ در ارتش امریکا خدمت می کردند  . یکی سی ۱۲۴ و دیگری سی ۱۳۳٫ سی ۱۲۴ یک هواپیمای میان وزن بود که دارای چهار موتور پیستونی ۳۸۰۰ اسب بخاره بود و میتواند از درب بارگیری بزرگ جلوی هواپیما تا ۳۱ تن بار را حمل کند. این هواپیما   دارای  برد انتقالی  ۱۰۰۰۰ کیلومتر بود و با ۳۱ تن بار ۳۰۰۰ کیلومتر برد داشت

سی 124

سی ۱۲۴

ولی موتور پیستونی و اندازه کوچک  سی ۱۲۴ نیروی هوایی را بر ان داشت  تا هواپیمای ترابری جدید برای جایگزینی  ان توسعه دهد. در بهار سال ۱۹۶۰ نیروی هوایی امریکا خواهان هواپیمای بود که با ۲۷ تن بار بیش از ۶۴۰۰ کیلومتر برد داشته باشد و از  موتور توربوفن بهره ببرد. شش ماه بعد پیشنهاد شرکت لاکهید  مورد پذیرش قرار گرفت که با نام سی ۱۴۱ استار لیفتر داده شد

هواپیمای جدید  در ۱۷ دسامبر سال ۱۹۶۳ به پرواز در امد و در اوریل سال ۱۹۶۵ عملیاتی شد

سی ۱۴۱ همانند سی ۱۳۰ ساخت لاکهید بود از این رو الگوی مشخصی را دنبال می کرد .  استار لیفتر همانند هرکولس دارای بالی در بالای بدنه بود و با تفاوتی  اشکار  دمی تی شکل  داشت    و از یک درب بارگیر عقب با سطح شیب دار بهره می برد.   استار لیفتر دارای شش خدمه بود که شامل  خلبان و کمک خلبان ، دو مهندس پرواز ، یک ناوبر و یک لودر بار(مسئوال بار) بود .

بال دارای  پس گرایی بود  و زیر هر بال دو موتور حمل میکرد. سی ۱۴۱ دارای چهار موتور توربوفن پرات اندویتنی  تی اف۳۳   که هر کدام ۲۰۲۵۰ پاوند رانش بهره می برد . موتور تی اف۳۳ نسخه نظامی موتور موتور پرات اندویتنی  جی تی ۳ دی است که روی هواپیمایهای مسافربی بری چون دی سی ۸ و بوئینگ ۷۰۷ نیز نصب شده است. همچنین نسخه  نظامی تی اف۳۳ روی بمب افکن  ب۵۲ نیز نصب شده. این موتور  نسل  اول موتور های توربوفن است  اگرچه مصرف بهتری نسبت به موتورهای توربوجت داشت  ولی در کل موتور پر مصرفی در بین توربوفن ها بود.  به دلیل تولید دمای بالا در موتور در هنگام برخاستن ، به محفظه احتراق اب تزریق می شد  تا   موتور اسیب نبیند . هواپیما در مجموع ۸۷۳۶۴ لیتر سوخت  در درون بالهای خود حمل میکرد  که برد انتقالی  هواپیما را به ۹۸۸۰ کیلومتر می رساند. البته سی ۱۴۱ دارای دریچه سوختگیری تلسکوپی  است  از این رو محدودیت برد ندارد

C-141A

C-141A

بخش بار سی ۱۴۱ دارای  طول ۳۱٫۷۶ متر، ارتفاع ۲٫۷۴ متر و عرض ۳٫۱۱ متر است. بیشترین بار قابل حمل در نسخه C-141A  ۲۸ تن بار بود و  میتواند این بار را تا برد ۶۵۵۶ کیلوکمتری حمل کند. همچنین این نمونه توان حمل ۱۳۸ سرباز ویا ۸۰ برتانکار و ۲۳ خدمه پزشکی را داشت

هواپیما دارای یک رادیویی دوربرد و یک رادار هواشناسی در دماغه بود و همچنین دارای دستگاه فرود کور بود

نسخه ای که در  بالا به ان اشاره شدC-141A نخستین  نمونه تولید بود که تا سال ۱۹۶۸ در مجموع ۲۸۴ فروند ان ساخته شد و خط تولید ان بسته شد. این نمونه به سرعت در ویتنام به کار رفت و به عنوان یک پل ارتباطی بین جنوب شرقی اسیا و خاک اصلی امریکا به کار رفت و در همان دهه حتی برای حمل و نقش قطعات موشک های بالستیک  قاره پیمای امریکایی مورد استفاده قرار گرفت

سی ۱۴۱ نشان داد که قدرت حمل بار های بزرگتر  را دارد . در واقع با در نظر گرفتن وزن برخاستن این  هواپیما ، محموله قابل حملش واقعا کوچک بود  از این رو لاکهید به پیشنهاد ارتش امریکا طی ارتقا سنگین  ۷٫۱ متر به طول هواپیما افزود   و بخش بالی هواپیما تغییر داد و سی ۱۴۱ بی ساخته شد. در نسخه  قبلی به دلیل  اندازه کوتاه تر قبل از اینکه به بیشترین وزن بارگیری برسد معمولا فضا  داخلی پر میشد ولی این ۷٫۱ متر طول بیشتر به ان کمک میکرد تا بار بیشتری حمل کند. این نسخه  تا ۴۲٫۵ تن بار را حمل میکرد و البته بردش با این  بار به ۴۷۰۰ کیلومتر می رسید. از این رو این نسخه به شکل فوق العاده بار بیشتری حمل و کارایی بالای  از خود نشان داد و نیروی هوایی ۲۷۰ فروند سی ۱۴۱  ای خود را به سی ۱۴۱ بی ارتقا داد. اولین نمونه در  سال ۱۹۷۷ تحویل شد و تا سال ۱۹۸۲  برنامه کامل شد

0699412

سی 141 بی

سی ۱۴۱ بی

سی 141 سی

سی ۱۴۱ سی

در ادامه در سال ۱۹۹۴ نیروی هوایی برنامه ای با نام SOLL-II را برای پرواز در ارتفاع  پایین در شب برای عملیات ویژه اغاز کرد که شامل  ارتقا ۱۴ فروند به تجهیزات دید در شب بود . این ارتقا شبیه ارتقا انجام شده  در دهه ۱۹۸۰ روی ب۵۲ بود. در زیر دماغه دارای دو برجستگی بود که یکی دوربین دید شبانه با سطح نوری کم و دیگری دوربین  دید حرارتی از نوع AN / AAQ-17  بود. همچنین این نسخه  دارای دو دستگاه پرتاب گر شراره AN / ALE-40   بود و از هشدار  دهنده فروسرخ AN / AAR-44 برای هشدار در مورد نزدیک شدن موشک و هشدار  دهنده راداری AN / ALR-69 بهره می برد. هواپیما دارای سه  سیستم دفاع خودکار بود که  با هشدار در مورد نزدیک شدن موشک دست به پرتاب چف و فلر برای فریب موشک می زد  بدون اینکه خدمه دخالتی داشته باشد. همچنین هواپیما دارای گیرنده جی پی اس  برای ناوبری و ارتباط بود و در مجموع ۶۸۰ کیلوگرم سنگینتر بود .هزینه این ارتقا برای ۱۴ فروند ۴۱ میلیون دلار بود

اخرین ارتقا انجام شده روی سی ۱۴۱ به برنامه سی ۱۴۱ سی بر میگردد . این ارتقا شامل  ارتقا  اونیک و کابین ۶۳ فروند استار لیفت است که شامل  ارتقا سامانه ناوبری بر مبنای سامانه جی پی اس، ارتقا کابین شامل  نصب چهار نمایشگر بزرگ رنگی چند کاره و چهار نمایشگر تک رنگ چند کاره بود.

همان طور که گفته شده سی ۱۴۱ بلافاصله که وارد خدمت شد در ویتنام به کار رفت. با شروع جنگ اکتبر  در خاورمیانه درسال ۱۹۷۳  در کنار سی۵ گلاکسی به عنوان پل ارتباطی برای کمک رسانی به  اسرائیل استفاده  شد  و دست کم ۴۲۲ پرواز انجام داد و طی جنگ خلیج فارس ۱۱۵۹ هزارتن بار و ۹۳۰۰۰ پرسنل را به  خاورمیانه برد. همچنین در دو نبرد اشغال عراق و افغانستان نیز حضور داشت

 با وجود اینکه سی ۱۴۱ کارایی بالای داشت ولی در نهایت  در سال ۲۰۰۴ به ورود تعداد بیشتری سی ۱۷ از خدمت خارج شد. سی ۱۴۱ هرگز مشتری خارجی نداشت زیرا اکثر کشورها ترجیه دادند از یک هواپیمای  تاکتیکی چون هرکولس استفاده کنند  از جمله اینکه نسخه اولیه سی ۱۴۱ تنها ۸ تن بیشتر از سی ۱۳۰ بار حمل میکرد و  در واقع برد بیشتری داشت

سی 141 بی

سی ۱۴۱ سی

سی 141بی

سی ۱۴۱بی

0670905

مشخصات سی ۱۴۱ بی

طول:۵۱٫۳ متر

 بلندی:۱۲ متر

وزن خالی:۶۵٫۵ تن

بیشترین وزن برخاستن:۱۴۷ تن

موتور: چهار موتور توربوفن پرات اندوتنی تی اف۳۳- پی -۷ با توان هر یک ۲۰۲۵۰ پاوند

بیشترین سرعت:۹۱۲ کیلومتر بر ساعت

سرعت کروز:۸۳۰ کیلومتر بر ساعت

برد انتقالی:۹۸۰۰۰ کیلومتر

 برد با ۴۷  تن بار عدد ۴۷۲۳ کیلومتر

 توان: حمل ۴۷ تن بار و  ۲۰۵ سرباز

ترجمه: عبدالحمید تارخ

منابع

http://fas.org/man/dod-101/sys/ac/c-141.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/Lockheed_C-141_Starlifter

19+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar

14 دیدگاه

  • این اعلام توسط وزارت دفاع اسراییل۲۰۰۶ صورت گرفت. تعداد_____________________نوع su-27/30                                  ۲۶ mig-31bm                                ۲۴ mig29smt2                              ۸۴ mig23/27                               ۵۰ su-25                                    ۴۰ su-24                                   ۳۳ tu-22m3                                 ۴ h-6                                        ۶ f-14                                    ۶۱ r/f-4e                                   ۹۰ f-5                                        ۹۳ f-7                                      ۱۱۷ mirage f1                              ۲۴ azarakhsh/saeghe                  ۴۰ su-20/22                            ۴۴ f-6                                    ۵۴ a-50 awacs                        ۳ به نظر شما این اسرائیلی ها متوهم نیستند

    0
  • با سلام.هواپیمای سی-۱۴۱ استارلیفتر یک هواپیمای ترابری نظامی راهبردی در حال خدمت برای ایر موبیلیتی کامند(فرماندهی جابه جایی هوایی) (Air Mobility Command) نیروی هوایی ارتش ایالات متحده امریکا بود. این هواپیما برای جایگزینی هواپیماهای باربری با موتور پیستونی نظیر “داگلاس سی ۱۲۴ گلوب مستر۲″ساخته شد، این هواپیما بر اساس الزامات سال ۱۹۶۰ طراحی و در سال ۱۹۶۳ نخستین پرواز خود را انجام داد، ساخت هواپیما برای تحویل ۲۸۵ فروند از پیش شرط شده در ۱۹۶۵ آغاز گردید، ۲۸۴ عدد برای نیروی هوایی و یک عدد جهت استفاده در دیدبانی هوایی برای (ناسا) ساخته شد. ….”رصدخانه هوایی کایپر (Kuiper Airborne Observatory) مشهور به KAO، تاسیس ۱۹۷۵ میلادی نام یک رصدخانه متعلق به ناسابود.این رصدخانه بر روی یک فروند هواپیمای سی ۱۴۱ سوار بود، و مجهز به یک منعکس‌کنندهٔ کاسیگرین ۹۲ سانتیمتری بود که برای رصد آسمان در طیف ۱ تا ۵۰۰ میکرومتر طراحی گردیده بود.قابلیت پرواز این رصدخانه در ارتفاع ۱۴ کیلومتری به هر نقطه از زمین این مزیت را داشت که از لایهٔ رطوبتی جوزمین فراتر رفته و امواج مادون قرمز از فضا را دریافت کند.این رصدخانه در ۱۹۹۵ بازنشسته گردید و اکنون توسط تلسکوپ سوفیا جایگزین گردیده است.”…..سی ۱۴۱برای حدود ۴۰ سال در حال خدمت رسانی باقی‌ماند تا اینکه آخرین فروند از آن در سال ۲۰۰۶ توسط نیروی هوایی ایالات متحده از خدمت خارج گردید و پس از آن با هواپیمای “سی ۱۷ گلوب مستر ۳ “جایگزین شد… چیز مهمی که در آن دیده می شد این بود که کابین در ارتفاع ۱٬۲۷ متری (۵۰ اینچ) از سطح زمین قرار داشت که اجازه دسترسی آسان به کابین را از طریق درهای پشتی می داد. دو درب کناری عقب هواپیما طراحی شده بود تا دسته چتربازها از هواپیما پرش کنند.نخستین قانون رسمی جان اف کندی (رئیس جمهور وقت ایالات متحده امریکا) پس از مراسم تحلیف، دستور توسعه لاکهید ۳۰۰ در تاریخ ۱۳ مارس ۱۹۶۱ ، به همراه قراردادی برای طراحی سی-۱۴۱ شامل پنج هواپیما به منظور آزمایش و ارزیابی بود، نخستین چیز غیر عادی که در هواپیما به نظر می رسید این بود که هواپیما برای هر دو استاندارد مناسب برای پرواز نظامی و غیرنظامی طراحی شده بود. نمونه اولیه هواپیمای سی-۱۴۱ ای (C-141A) به شماره سریال ۲۷۷۵-۶۱ در یک رکورد زمانی سرهم بندی و ساخته شد، که در تاریخ ۲۲ آگوست ۱۹۶۳ از کارخانه لاکهید در شهرماریتا در ایالت جرجیا بیرون آمد و نخستین پرواز خود را در تاریخ ۱۷ دسامبر همان سال و همزمان با ۶۰مین سالگرد نخستین پرواز برادران رایت انجام داد. پس از آن کارخانه لاکهید و نیروی هوایی برنامه آزمایش های عملیاتی و ساخت و تحویل ۲۸۴ فروند از این هواپیما در ابتدا برای واحد های خدمات حمل و نقل هوایی نظامی(MATS) که بعدها به فرماندهی ترابری هوایی نظامی(MAC: Military Airlift Command) تغییر نام داد را در سال ۱۹۶۶ آغاز نمودند.نمونه اولیه پس از تولید یک برنامه آزمایش های پرفشار را آغاز نمود شامل تحویل نخستین هواپیما با شماره سریال ۸۰۳۷-۶۳ به گروه حمل و نقل هوایی ۱۷۰۷ام از خدمات حمل ونقل هوایی نظامی(MATS) در تاریخ ۱۹ اکتبر ۱۹۶۴ و در پایگاه نیروی هوایی در تینکرواقع در شهر اکلاهوما سیتی، آزمایش ها ادامه پیدا کرد و در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۵ گواهی نامه مجوز حمل و نقل هوایی فدرال برای هواپیما بدست آمد. نخستین تحویل به یک واحد عملیاتی به شماره سریال ۸۰۸۰-۶۳ در تاریخ ۲۳ آوریل ۱۹۶۵ به اسکادران حمل و نقل هوایی ۴۴ام،گروه حمل و نقل هوایی ۱۵۰۱، پایگاه نیروی هوایی تراویس واقع در کالیفرنیا اتفاق افتاد.در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۴، سی-۱۴۱ در تمام وظایف خود در واحد های نیروی هوایی ایالات متحده خارج شد و تنها وظایفش در واحدهای اندوخته نیروی هوایی و گارد ملی هوایی برای پاسخ دهی به باقی‌مانده مدت خدمات عملیاتی خود محدود شد. به همین ترتیب در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۵ تنها هشت هواپیمای سی-۱۴۱ همچنان در پرواز بود که همگی به شاخه ترابری هوایی ۴۴۵ام از اندوخته نیروی هوایی واقع در پایگاه هوایی رایت-پترسون متعلق بودند،  در ۶ می ۲۰۰۶، هانوی تاکسی با هدایت سرهنگ جیمز اف. بلکمن (Col. James F. Blackman) و سرهنگ بنجامین جوهانسون (Col. Benjamin Johnson) برای آخرین بار به پرواز درآمد و در پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون به زمین نشت و با شرکت در مراسم رسمی بازنشستگی برای نمایش به موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده واقع در این پایگاه هوایی در نزدیکی  دیتون تحویل داده شد.  …./محمدرضا صدیقی

    10+