هواپیماهای ضد زیردریایی و گشت دریایی

هواپیمای گشت دریایی و ضد زیر دریایی P-8 پوسایدون

هواپیمای گشت دریایی و ضد زیر دریایی P-8 پوسایدون

در دهه 1960 امریکا هواپیمای گشت  دریایی و ضد زیر دریای پی3 اوریون را به خدمت گرفت. پی 3 یک هواپیما با چهار موتور توربوپراپ بود که مداومت  پروازی  بالای داشت  و بسیار  قابل اعتماد  و در چندنی نقش به خدمت گرفته شد. تا سال 1990 بعد از چهار دهه تولید 757 فروند از ان به عنوان پرتعداد ترین هواپیمای گشت دریایی  جهان بود . امریکا از دهه 1980 به دنبال طرح برای جایگزین این  هواپیما بود و لاکهید سازنده پی3 طرحی با نام پی 7 را ارئه کرد که نسخه پیشرفته تره این  پی3 بود. نیروی دریایی این طرح را یک سال بعد(سال 1990) کنار گذاشت زیرا به نظر نیروی دریایی یک  توربوپراپ سرعتش دیگر برای گشت دریایی کم بود. در دهه 1960  به دلیل مصرف بالای موتورهای توربوفن  ویا توربوجت  انتخاب توربوپراپ عقلانی  بود ولی در دهه 1990 دیگر مصرف موتورهای  توربوفن به شدت کاهش یافته بود از طرفی  یک جت بسیار سریعتراز یک توبوپراپ بود

با فروپاشی شوروی برای حدود یک دهه این برنامه رها شد زیرا خط زیردریای های شوروی دیگر وجود نداشت ولی با رشد توان زیر دریایی چین و همچنین فرسوده شدن ناوگان  اوریون در سال 2000 نیروی دریایی مناقصه ای  برای به خدمت گیری  یک گشت دریایی جدید را اعلام کرد. دو شرکت در این مناقصه شرکت کردند. یکی انگلستان با برنامه  نیمرد  و دیگری  بوئینگ با پیشنهاد تبدیل بوئینگ 737 به یک گشت دریایی

برنامه نیمورد که پیشنهاد BAE سیستم انگلستان بود رها شد زیرا بر اساس سنت ارتش امریکا سلاح خارجی که وارد ارتش امریکا ساخته می شود باید در یک شرکت امریکا تولید  شود  و از این رو در سال 2004 میلادی   بوئینگ پیروز رقابت شد . در همان سال برنامه ساخت 108 فرموند از این هواپیما مورد تائید قرار گرفت که البته احتمال تولید 200 فروند نیز مد نظر قرار گرفت . اولین نمونه در سال 2009 پرواز کرد و در سال 2013 وارد خدمت شد . هواپیمای جدید پی8 پوسایدون نام گرفت

پی8 بر اساس هواپیمای بوئینگ 737 سری 800  ساخته  شده اگرچه دارای  بال و سکان سری 900 است. سری 800 و 900  نسخه در حال تولید  بوئینگ 737 هستند  و محبوبیت بسیار دارند . خود 7373 با نام دوردانه بوئینگ  پرتولید ترین هواپیمای جت مسافربری جهان است که تا کنون بیش از 9000 فروند ان ساخته شده که حدود 5000  فروند ان از این نسخه است

هواپیما دارای  بدنه تقویت   شده است و بال و بدنه برای پرواز در ارتفاع پایین تقویت  شده اند  و هر موتور دارای  یک ژنراتور 180 کیلو واتی است که از ژنراتور 90 کیلواتی  نسخه غیر نظامی  قویتر است . هواپیما  از دو دستگاه موتور توربوفن  CFM56-7B  که هر کدام 27000 پاوند رانش ایجاد میکنند. این دو موتور توان بالای دارند  و روی  اکثر نسل سوم خانواده  بوئینگ 737 نصب شده است. هواپیما دارای  بیشترین سرعت 907 کیلومتر برساعت و برد انتقالی 8300 کیلومتر است ولی در حال کاملا مسلح برد ان به 2500 کیلومتر می رسد

هواپیما به غیر از دو خلبان دارای  پنچ خدمه است که درون هواپیما قرار گرفته اند که بر روی رادار و سامانه های ضد زیر دریایی نظارت دارند. هر کدام از این پنج نفر دارای  دو نمایشگر  رنگی بزرگ و صفحه مانیتور مخصوص خود هستند و یک فرمانده بر روی هر پنج خدمه نظارت دارد . هواپیما دارای  سامانه ارتباطی لینگ16 است  و میتواند تمامی دادهای جمع اوری شده را برای هر واحد ارتش امریکا از ستاد فرمانده ای گرفته تا ناوها ، بالگردهای ضد زیر دریایی ویا زیر دریای های  ارسال کند

هواپیما دارای  سامانه های الکترونیک بسیار پیشرفته ای است که میتوان از بین انها به

رادار  AN/APY-10: این رادار در دماغه هواپیما نصب شده است که یک رادار چند حالت می باشد که دارای چرخش بسیار خوبی در دماغه دارد که میتواند تا 180 درجه در جلو(90 درجه در دو طرف) و 180 درجه در ارتفاع(90 درجه به طرف  بالا و پایین ) را پوشش دهد. این رادار توان نقشه برداری سه بعدی از سطح زمین را دارد و میتواند حتی امواج روی اب را تعقیب کند. این رادار برای کشف شناورها دشمن ویا پیرسکوپ  روی اب  امده زیر دریایی طراحی شده و  برد کشف ان بر ضد یک کشتی بزرگ تا  بیش از 300 کیلومتر است(با در نظر گرفتن زاویه پوشش رادار میتواند از بخش جلو  نقش یک اواکس را بازی کند)

سامانه هشدار دهنده فروسرخ AAR-54(V: سامانه ای برای هشدار در مورد نزدیک شدن موشک. این سامانه دارای چندین چشمی دید حرارتی است که با تعقیب شعله انتهای  موشک نزدیک شدن ان را هشدار میدهد

سامانه AN/AAQ-24: سامانه اختلالگر فروسرخ برای ایجاد جیمینگ  فروسرخ برای فریب موشک  حرارتی

سامانه AN/ALE-47: پرتابگر فلر و چف متصل به سامانه AAR-54 که با تشخیص  سمت نزدیک  شدن موشک دست به پرتاب فلر و چف برای فریب موشک میزند

سامانه AN/ALQ-213: سامانه مدیریت  جنگ الکترونیک که برای کاهش بار کاری خدمه ساخته شده است. ای سامانه  با جمع اوری فرکانس سامانه های جنگ الکترونیک دشمن اقدامات لازم را در مقابل ان انجام میدهد

سامانه AN/ALQ-240: سامانه مدیریت  هشدار دهنده زودهنگام که دادهای مربوط به سامانه های هشدار  دهنده رادار و فروسرخ را گردهم اورده ، انها  را اولویت بندی کرده و اقدامات مناسب را انجام میدهد

سامانه MX-20HD: سامانه اپتیک حرارتی زیر  دماغه که توان تصویر برداری  مدار بسته  و حرارتی نسل سوم را دارد و حتی در صورت نیاز میتواند  دست به نشانگذاری  لیزری نیز بزند

همچنین هواپیما دارای یک کاونده مغناطیسی در عقب  خود برای کشف زیر دریایی، سنار  هواپرتاب  و خط ارتباط  لینک 16 است

همچنین با وجود اینکه رادار APY-10  پوشش بالای دارد ولی این هواپیما میتواند زیر بدنه یک مجموع شناسایی شامل رادار AN/APS-149  را حمل میکند که به ان توان شناسایی کامل تری را میدهد  و با در نظر گرفتن وجود ان زیر بدنه محدودیت پوشش بیشتری  دارد

AN/APY-10

هواپیما دارای  یک دهلیز داخلی است که  درب ان در زیر هوایپما پشت بال باز می شود و البته به غیر از این زیر هر بال  دارای سه جایگاه برای حمل سلاح است . هواپیما در جایگاه درونی بدنه میتواند انواع سونار هوا پرتاب  ، بمب های ضد زیر دریایی و اژدرها را حمل کند و در شش جایگاه زیر بال میتواند تا شش موشک هارپون، ای جی ام 158 سی  ویا نسخه تهاجم زمینی  اسلم و یا ماوریک را حمل کند. از این رو پی8 میتواند نقش یک  هواپیمای حامل موشک کروز و یا یک سکوی دوربرد پرتاب موشک کروز را بازی کند

پی8 اولین هواپیمای نظامی جهان است که به صورت خاص برای عملیات مشترک  با هواپیماهای بدون سرنشین ساخته شده است. نیروی دریایی امریکا خواهان هماهنگی  این هواپیما با گلوبال هاوک شد. در این همکاری میتوان گلوبال  هاوک را از درون پی8 و یا از درون مقر فرمانده ای  هدایت کرد و تصاویر دوربین و رادار گلوبال هاوک در پی8 دریافت می  شود. میتوان هدف را توسط گلوبال هاوک کشف و توسط پی8 هدف قرار داد. این سیستم  در نسخه های  صادرتی نیز حفظ شده است

دهلیز داخلی جنگ افزاری
دو موشک هارپون زیر بال

چهار موشک هارپون زیر بال

مدل های مختلف

P-8A: نسخه اصلی برای نیرو دریایی امریکا که به استرالیا  نیز صادر شد و برای  کانادا نیز در نظر گرفته شده است. برنامه سفارش 122 فروند برای نیروی دریایی امریکا وجود دارد و تا اسفند سال 95 زمان نوشتن  درج این مقاله ، 57 فروند ساخته شده است

P-8I: نسخه صادراتی  به هند که بخش ای  از ان نیز در هند تولید شد. این نسخه همچنین دارای  یک رادار نیز در بخش عقبی هواپیما برای پوشش 360 درجه را پوشش میدهد

P-8 AGS: نسخه ای برای  نیروی هوایی در نقش پست فرمانده ای که قرار است جایگزین E-8 جوینت استار شود

کاربران

این هواپیما اولین بار در سال 2012 در ارتش امریکا وارد خدمت شد  و به سرعت در جنوبی شرقی اسیا برای مقابله با زیر دریایی های چین به کار رفت که دو بار نیز توسط  جنگنده های چینی  رهگیری شد.

هند اولین مشتری خارجی این پرنده بود که این هواپیما را برای جایگزنی توپلوف 142  و ایلیوشین 38 روسی سفارش  داد. این توافق 2.1 میلیارد دلاری شامل خرید هشت فروند از این هواپیما شد  و در سال 2015 این کشور چهار فروند دیگر نیز سفارش  داد. اولین فروند در سال 2012 تحویل شد و نسخه هندی نیز مجهز به موشک هارپون  است که از امریکا خریداری  شده است و در اینده  نیز براهاموس بر روی ان نصب خواهدشد. همکنون هشت  فروند نخست تحویل شده است

پرتاب سونار

 استرالیا

استرالیا  دست به سفارش  هشت فروند از این هواپیما برای جایگزنی با هواپیماهای  پی3 گرفته است که تعداد از ان نیز تحویل گرفته است

انگلستان

با لغو برنامه نیمرد MRA4 در انگلستان ، این کشور  برای جایگزینی  نیمرد  که حدود پنچ دهه است در خدمت است  دست به سفارش  9 فروند از این هواپیما زده است

نروژ

این کشور جدیدترین مشتری این پرنده است که پنچ فروند از ان را سفارش داده است

همچنین  ایتالیا ، نیوزلند  ، از دیگر بررسی کنندگان این هواپیما هستند

مشخصات

طول:39.47 متر

ارتفاع:12.8 متر

وزن خالی:62 تن

بیشترین وزن برخاستن:85 تن

موتور: دو دستگاه موتور توربوفن  CFM56-7B با رانش 27000 پاوند

بیشترین سرعت:907 کیلومتر بر ساعت

برد رزمی:2222 کیلومتر

سلاح:پنچ جایگاه داخلی و شش جایگاه خارجی  با توان حمل انواع موشک های کروز ضد کشتی مانند هارپون، ای جی ام 158 سی ،اسلم و بمب  و اژدر

 ترجمه: عبدالحمید تارخ

https://en.wikipedia.org/wiki/Boeing_P-8_Poseidon

http://www.military-today.com/aircraft/boeing_p8_poseidon.htm

http://www.naval-technology.com/projects/mma/

نوشته های مشابه

بستن