هواپیماهای جنگنده

وای اف 23

ترجمه و نگارش : Ad Sandman
مقدمه
YF.23 جت جنگنده ای تک سرنشینه و دو موتوره بود که برای نیروی هوایی ایالات متحده ی امریکا توسط کمپانی نورث روپ / مکدانل داگلاس طراحی و ساخته شد. این طرح یکی از فینالیست های طرح (ATF) یعنی جنگنده ی تاکتیکی پیشرفته بود که در رقابت با طرح لاکهید مارتین به نام YF.22 به دلایلی که به ان اشاره میکنم شکست خورد . دو پیش نمونه از این جت فوق پیشرفته به نام های مستعار ( بیوه ی سیاه و شبح خاکستری ) ساخته شد .
در سال 1981 ایالات متحده بر ان شد که به دنبال جایگزینی برای جنگنده های برتری هوایی خود برای مقابله با جنگنده های پیرقته ی SU.27 و Mig.29 اتحاد جماهیر شوروی باشد . بسیاری از کمپانی های جنگ افزار در ایالات متحده طرح های خود رو برای ساخت جنگنده ای جدید به نیروی هوایی ایالات متده ارسال کردند که از بین این طرح ها دو طرح کمپانی های نورث روپ و لاکهید برای رقابت انتخاب شدند . نورث روپ به همکاری کمپانی مکدانل داگلاس شروع به توسعه طرح خود یعنی YF.23 کردند و کمپانی لاکهید با همکاری بوئینگ و جنرال دینامیک سعی به توسعه طرح YF.22 کردند.
طرح Yf.23 دارای قابلیت پنهانکاری بیشتر سرعت بالا تر ، اما دارای چالاکی کمتر نسبت به رقیب خود یعنی YF.22 بود. پس از 4 سال بررسی طرح حا سرانجام YF.22 پیروز طرح شد و از سال 1991 به عنوان لاکهید مارتین F- 22 رپتور (raptor) شناخته و وارد مراحل تست نهایی و خط تولید شد. دو پیش نمونه ی YF.23 هم در سال 2009 به موزه ها جهت نمایش عمومی ارسال شدند .
طراحی و توسعه …
در سال 1978 ماهواره های نظامی ایالات متحده تصاویری از جنگنده های جدید SU.27 و Mig.29 اتحاد جماهیر شوروی دریافت کردند که موجب موج نگرانی شدید غرب در مورد این هواپیما های جدید با قدرت مانور بالا شد . در سال 1981 درخواست طرح ساخت جایگزین برای هواپیمای F.15 جهت ایجاد برتری هوایی مطلق را به کمپانی های تولید هواپیما های نظامی را داد . چیزی که نیروی هوایی ایالات متحده در این طرح موسوم به (ATF) بود تولید نسل جدید جنگنده ها در حالی که در طراحی انها از تکنولوژی های جدید و پیشرفته مانند (مواد کامپوزیت، آلیاژهای سبک، سیستم های پیشرفته ی کنترل پرواز ، سیستم های نیروی محرکه قوی تر ، و فن آوری پنهان کاری و رادار گریزی ) استفاده شده باشد .
در سال 1986 تمامی طرح های این پروژه به نیروی هوایی ارسال شد. در ماه می عمین سال نیروی دریایی ایالات متحده هم به دنبال طرحی برای جایگزینی هواپیما های پنهان کار با F.14 های خود بود و خوهان سفارش 549 هواگرد که با سیستم ها و تکنولوژی F.14 همخوانی داشته باشند رو داشت که بعد از مدتی به دلیل هزینه های بالا این پروژه رد شد .نیروی هوایی ایالات متحده هم خواهان در مجموع 750 فروند از این نوع هواپیمای جدید بود .در ماه اکتبر همین سال دو طره YF.23 از کمپانی نورث روپ به همکاری کمپانی مکدانل داگلاس و طرح YF.22 از کمپانی لاکهید با همکاری بوئینگ و جنرال دینامیک به عنوان دو طرح فینالیست پروزه انتخاب شدند .
کمپانی نورث روپ با توجه به دانش قبلی نسبت به B.2 و A/F.18 سعی در طراحی هواپیمایی با پنهانکاری بالا و اوانایی رسدن به سرعت های بالا بدون نیاز به پس سوز و در عین حال طول عمر بالای سازه دست زد . نیروی هوایی در ابتدا درخواست توانایی فرود در باند هایی به طول 2000 فوت ) حدودا 610 متر ) را داد که در این صورت هواپیما باید با استفاده از نیروی رانش معکوس تولید شده از موتور خود این فرود ها را انجام دهد اما در سال 1987 نیروی هوایی طول باند رو به 3000 فوت ) حدودا 915 متر ) افزایش داد که در این صورت نیاز به موتوری کوچکتر که به مراتب باعث پنهان کاری بیشتر سازه می شد .
اولین YF.23 با شماره ریجستر ( 0800-78) در 22 ژوئن سال 1990 ساخته شد. اولین پرواز این هواپیما به مدت 50 دقیقه توسط خلبان (Alfred Metz ) در تاریخ 27 آگوست 1990 با موفقیت به پایان رساند . دومین نمونه ی تولید شده از این هواپیما به شماره ریجستر (0801-78) در 26 اکتبر همان سال توسط خلبان ) Jim Sandberg ) به پرواز در امد . اولین هواپیما به رنگ ذغال چوب رنگامیزی شده بود و به (عنکبوت بیوه ی سیاه ) مشهور شد دومین فروند از این هواپیما به یاد P.61 نورث روپ به رنگ آمیزی خاکستری در امد و به نام ( شبح خاکستری ) مشهور شد .
طراحی …
YF.23 دارای طراحی کاملا غیر متعارف بود ، با بال هایی الماس مانند و محل قرار گیری موتور ها بر روی بدنه و سکان عمودی V شکل با زاویه ی شدید . برای دید بهتر خلبان کابین این هواپیما بالاتر از بدنه قرار داده شده بود . محل قرار گیری موتو ها بر روی بدنه و در دو طرف ستون فقرات سازه قرار داشت . در مدل اولیه از موتور توربوفن ساخت پرات و ویتنی یعنی YF119استفاده شد اما در نمونه ی دوم این هواپیما از موتور ساخت جنرال الکتریک یعنی YF120 استفاده شد . بر خلاف YF.22 این هواپیما دارا نازل های خروجی ثابت اما بر روی بدنه بود که این محل قرار گیری موتور ها کمک بساری به کاهش شدت حرارت خروجی از نازل ها به بیرون و محافظت سازه در برابر موشک های حرارتی و مادون قرمز می شد .
سطوح کنترل پرواز توسط یک سیستم کامپیوتری مدیریت مرکزی کنترل شد . این سامانه تمامی مانور هو و حرکات مورد نیاز خلبان را کنترل میکرد که باعث میشد خلبان نتواند مانور هایی که به سازه صدمه وارد میکنند رو اجرا کند . برای کاهش هزینه های طراحی این سازه از قطعاتی که در هواپیماهای دیگر هم مورد استفاده قرار گرفته بودند استفاده شد مانند ( چرخ های فرود F.15 ، سامانه ی کامل کنترل و خود سازه ی ارابه های فرود A/F.18 و سامانه های رو به روی کابین خلبان که تا حدودی از F.15E برداشته شده بود) .
سابقه عملیاتی و ارزیابی …
در اولین تست سرعت YF.23 در تاریخ 18 سپتامبر 1990 با موتور های پرات و ویتنی به سرعت 1.43 ماخ رسید . اما نمونه ی دوم در تاریخ 29 نومبر 1990 با موتور های جنرال الکتریک توانسط به سرعت 1.60 ماخ دست پیدا کند . این در حالی بود که YF.22 با استفاده از پس سوز تنها توانست با توانایی ابر کروز به سرعت 1.56 ماخ دست یابد این در حالی هست که YF.23 با استفاده از پس سوز به سرعت 1.80 ماخ دست یافت . در انتهای این تست ها نیرو هوایی به این نتیجه رسید که YF.23 سریع تر هست اما YF.22 دارای چالاکی بالاتری هست .
در ماه دسامبر سال 1990 هر دو کمپانی طرح های نهایی به مبلغ پیشنهادی خود را تسلیم نیروی هوایی کردند . در 23 آوریل 1991 وزیر نیروی هوایی دونالد رایس اعلام کرد که YF- 22 برنده این طرح بوده است .دلیل این نتیجه گیری تنها منابع مالی کمتر نسبت به YF.23 بود . نیروی هوایی خواهان به روز رسانی های بیشتر در سازه نهایی و نرم افزار های F.22 و همچنین تولید رانش بیشتر موتور های پرات و ویتنی بودند اما در مجموع اعلام کردند که خطر و ریسک طرح YF.22 نسبت به YF.23 کمتر بوده است .
بعد از این رقابت که با شکست این هواپیما با وجود پیشرفته بودن آن نسبت به F.22 همراه بود هر دو نمونه ی تولید شده از این هواپیما به به مرکز تست پرواز ی ناسا در کالیفرنیا فرستاده شدند و تا زمان ارسال به موزه ها جهت نمایش عمومی در سال 2009 در همین مرکز باقی ماندند . در سال 2009 اولین YF.23 (بیوه ی سیاه ) به موزه ی تحقیق و توسعه نیروی هوایی ایالات متحده در نزدیکی دیتون، اوهایو ارسال شد. دومین نمونه ی این هواپیما (شبح خاکستری ) به مراکز نمایشگاه های غربی ایالات کالیفرنیا واقع در فرودگاه تورنس ارسال شد .
امید به احیای احتمالی …
در اواخر سال 2004، نورث روپ گرومن برای طرح یک هواپیمای بمب افکن موقت که مورد نیاز نیروی هوایی ایالات متحده بود وارد شد که در این رقابت هواپیماهای FB.22 و B.1R نیز شرکت داشتند . این پروژه با ابراز علاقه ی نیروی هوایی مبنی بر یک بمب افکن راهبردی دور برد در سال 2006 بدون هیچ نتیجه ای کنسل شد .
ویژگی های عمومی …
کشور سازنده : ایالات متحده ی آمریکا
نقش : جنگنده ی تهاجمی آزمایشی
کمپانی تولید کننده : نورث روپ / مکدانل داگلاس
اولین پرواز : 27 اوت 1990
خلبان : 1
طول : 20m
طول دو بال : 13.30 m
ارتفاع : 4.30 m
وزن خالی : 13000
حد اکثر وزن برخواست : 29000
حداکثر سرعت : 2.2 ماخ
شعاع عملیاتی : 1480 km
جنگ افزار : توپ 20 mm M61 ولکان
(هیچ تستی از شلیک موشک انجام نداده است اما توانایی حمل 4 موشک هوا به هوای برد متوسط AIM.120 و یا AIM.7 و دو موشک کوتاه برد AIM.9 رو دارا میباشد )67

154878_494950180546569_1689351899_n

sj

برچسب ها

نوشته های مشابه

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.
بستن