گرداوری :حسین.ص(ارتشبان)
💢 پروتکل ارتباطى خانواده بصیر

بحث جنگ شبکه محور در نیروهای زمینی و مخصوصا نیروهای پیاده یکى از مهم ترین ارکان علوم نظامى در چند دهه اخیر است ، که ، در ارتش هاى نوین در جهان داراى جایگاهی ویژه است ، زیرا نیاز نیروی درحال رزم را به اطلاعات مورد نیاز در میدان نبرد فراهم میکند .

اطلاعاتى چون موقعیت نیروهای خودی و دشمن ، وضعیت جسمانی و تجهیزاتی نیروهای خودی ، لینک کردن گیرنده ها و فرستنده های ارتباطی برای اشتراک گذاری و تبادل تصاویر و اطلاعات مورد نیاز هر بخش و … که به پیشبرد اهداف یک گروه پیاده در حال رزم بسیار کمک میکند .

برای مثال نیروی پیاده هیچ اطلاعات شناسایی از منطقه رزمی و تحرکات نیرویی که در حال نبرد در آن است را ندارد بنابراین مرکز فرماندهی براحتی میتواند با کمک یک پهپاد شناسایی اطلاعاتی را کسب و با کمک اشتراک گذاری اطلاعات بر روی پروتکل ارتباطی گروه رزمی انها را از محیط پرامونشان مطلع کند . ( این مثال فقط و فقط بخشی از توانایی های یک سامانه ارتباطی و شبکه محور گسترده و پیشرفته است )

در سال هاى گذشته در نیروهاى مسلح جمهورى اسلامى ایران نیاز به یک سامانه ارتباطى پیشرفته به منظور گسترش ارتباطات ، موقعیت یابى ، یکپارچه سازى ارتباطات بین فرماندهى و نیروها ، اعلام وضعیت هاى مختلف نیرو در میدان نبرد و دید بهتر براى فرماندهى از میدان نبرد احساس میشد تا اینکه وزارت دفاع به فکر سرمایه گذارى ، توسعه و گسترش همچین سامانه افتاد تا بسترى براى ایجاد یک برترى ارتباطى براى نیروهاى ایرانى در میدان نبرد باشد .

به این منظور “گروه صنایع رزم انفرادى” زیر نظر وزارت دفاع شروع به پایه ریزى ، طراحى و ساخت همچین سامانه اى با نام “پروتکل ارتباطى بصیر” کرد که باید ویژگى هایى چون نشانگرهاى مرئى و IR براى اعلام موقعیت در منطقه نبرد ، واحد کنترل ، کامپیوتر مرکزى ، مداومت عملکرد و عمر باطرى بالا ، برد سیگنال بالا و سبکى کل اجزا برا جلوگیرى از کاهش مانور سرباز در میدان نبرد را میداشت .

گروه صنایع رزم انفرادى در ابتدا “پروتکل ارتباطى بصیر : آنالوگ نسل ١ ” با ۵ جز اصلى طراحى و معرفى کرد که میتوان گفت ضعیف ترین نسخه این خانواده از لحاظ پردازش سیستم مرکزى ، وزن بالا ، مداومت عملکردى و عمر باطرى است ، بصورتى که عمر باطرى و مداومت این سامانه فقط ٣ ساعت عملیاتى است و وزن کل این سامانه به بیش از ۶٠٠ گرم میرسد !

همانطور که گفته شد پروتکل بصیر در آنالوگ نسل ١ داراى ۵ جز اصلى است ( تقریبا میتوان گفت هر ٣ نسل این خانواده از ۵ جز اصلى بهره میبرند که تفاوت ها در نحوه عملکرد و اصلاحات انجام شده رو آنان است ) :

– واحد کنترل
– هدست تاکتیکال
– نشانگر مرئى و IR
– بیسیم
– کامپیوتر یا سیستم مرکزى

“واحد کنترل” در این نسل از پروتکل بصیر وظیفه اعلام وضعیت و موقعیت سرباز توسط دستى را داراست ، که با ۴ وضعیت مختلف دسته بندى شده است براى مثال وضعیت EM یا همان وضعیت اضطرارى که سرباز فقط با لمس آن به مرکز فرماندهى اعلام وضعیت اضطرارى میکند . بعد از اعلام وضعیت ، توسط نیرو با کمک واحد کنترل اطلاعات به “کامپیوتر یا سیستم مرکزى” رفته ، در آنجا پردازش شده و با کمک فرستند (بیسیم) به مرکز فرماندهى ارسال میشود و اگر لازم بود پاسخ هاى لازم را با کمک “هدست تاکتیکال” دریافت میکند و اگر لازم به کشف موقعیت نیرو با کمک دید مسلح نیز بود میتوان از روى “نشانگرهاى IR و مرئى (به رنگ قرمز)” موقعیت وى را تشخیص داد .

IMG_20160607_104333

تصویرى واضح تر از واحد کنترل در دیجیتال نسل اول و دوم

IMG_20160607_104223

واحد کنترل انالوگ نسل اول

فعالیت و وظیفه هاى کلى در آنالوگ نسل ١ این خانواده به شرح بالا بود . از دیگر مشخصات این نسل میتوان به :

• سیستم ظبط و پخش صداى وضعیت اضطرارى
• دوربین و صفحه نمایش بیسیم ( الحاقى و در صورت نیاز )
• قابلیت ارتباط همزمان به ٢ گیرنده
• سوئیچ فعالیت اتوماتیک
• عمر باطرى و مداومت عملیاتى بسیار پایین ( ٣ ساعت )
• چراغ شناسایى مادون قرمز

اشاره کرد .

همانطور که گفته شد “آنالوگ نسل ١” داراى مشکلاتى چون : عمر باطری و مداومت عملیاتی بسیار پایین ، وزن بالا ، واحد کنترل سنگین و پیچیده ، کامپیوتر مرکزى با توان پردازشى پایین ، برد پایین و ناتوانى در حذف نویز هاى فعال محیطى بود که در مراحل بود که در مراحل تست و آزمایش براحتى نمایان بودند ؛ بنابراین برنامه اى جهت بهبود و ارتقا عملکرد این نسل تهیه و ازمایشات و طراحى هاى نسل جدید این پروتکل شروع شد .

پروژه ارتقا سامانه بصیر ” پروتکل ارتباطى بصیر : دیجیتال نسل ١ ” نام گرفت که نوید بهبود عملکرد میدانى این سامانه را میداد .

پروتکل جدید داراى همان اجزا قبلى ولى با ساختار و طراحى متفاوت بود ؛ اجزا اصلى در همان تعداد ۵ جزء ارائه شده بود و تغییرى در تعداد اجزا مشاهده نمیشد ، در عوض کار با واحد کنترل روان تر و آسان تر شده بود ، کامپیوتر مرکزى توان پردازشى بالاترى نسبت به نسل قبل داشت ، برد ، مداومت عملیاتى و عمر باطرى پیشرفت عظیمى کرده بودند
طورى که عمر باطرى از ٣ ساعت به ۵٠ ساعت رسیده بود ، همچنین یک بخش نویزگیر فعال محیط نیز روى آن قرار گرفته بود ، وزن نیز به ۶٠٠ گرم کاهش پیدا کرده بود .

فعالیت و عملکرد کلى اجزا دقیقا همچو نسل اول این سامانه است ولى با تفاوت هاى جزئى همچون رفع پیچیدگى هاى واحد کنترل که در بالا به آن اشاره شد ، قابلیت هایى مثل :

• پخش فایل صوتى از روى SD کارت
• فعالیت بیسیم بصورت خودکار فقط با شروع صحبت
• ترکیب نشانگر مرئى و IR از ٢ بخش جدا در یک بخش بود.

IMG_20160607_104227

نشانگر مرئى و IR در دیجیتال نسل اول

بعبارتى تنها تغییرات بسیار مهم و عمده این نسل ،تجهیز به یک بخش نویزگیر ، ارتقا مداومت عملیاتى و فعالیت خودکار بیسیم با کلام بود .
بعد از موفقیت چشمگیر و بسیار بالا این نسل یعنى “دیجیتال نسل اول” وزارت دفاع به فکر یک نسل و ارتقایى رویایى تر بود تا به استانداردهاى بالاى جهانى نزدیکتر بشویم ، بصیر هنوز قابلیت هایى چون موقعیت یاب و مکان یاب دیجیتال و ماهواره را نداشت ، هنوز به برد موثر بالاتر نیاز داشت ، به یک کامپیوتر با توان پردازش بهتر و ارسال مداوم اطلاعات به مرکز فرماندهى نیاز داشت ، همچین نیاز به یکسرى از ریز اطلاعات از نیرو مثل وضعیت جسمانى و سطح هوشیارى ، سرعت حرکت در مسیر و میزان تجهیزات و حجم مهمات نیز احساس میشد .

بنابراین وزارت دفاع با کمک نیروى جوان و دانش و تجربه اى که از نسل اول و دوم بدست آورده بودند پروژه جدیدى را با نام “پروتکل ارتباطى بصیر : دیجیتال نسل دوم ” شروع کرد تا آخرین نسل این خانواده پرماجرا را با بالاترین سطح کیفیت ارائه دهد .

نسل سوم یا همان “دیجیتال نسل دوم” سنت ۵ جزء این خانواده را حفظ کرده است ولى از لحاظ فنى کاملا با نسل هاى قبل خود متفاوت است .

کامپیوتر مرکزى بصورت مداوم عرض و طول جغرافیایه نیرو را به مرکز فرماندهى ارسال میکند و در این راه از سامانه موقعیت یاب جهانى (GPS) اسنفاده میکند ، فرماندهى را از میزان جراحات وارده و اوضاع جسمانى نیرو باخبر میساز و حجم تجهیزات و مهمات را نشان میدهد .

IMG_20160607_104339

نمایشگر در انالوگ نسل اول و دیجیتال نسل اول

به نوعى تمامى فعالیت هاى نیرو براى فرماندهى ارسال میشود ، حتى سرعت حرکت نیرو نیز توسط کامپیوتر مرکزى به مرکز فرماندهى ارسال میشود .

پردازش اطلاعات بسیار سریعتر صورت میگیرد ، خطوط از امنیت بالاترى برخوردار هستند و نویزگیر فعال محیط نیز عملکرد بهترى دارد ، قابلیت هایى چون سوئیچ خودکار بیسیم و برقرارى ارتباط با کلام و کارت حافظه جهت ضبط و پخش صدا حفظ شده اند .

بجاى استفاده از نشامگر شناسایى مرئى و IR براى افزایش امنیت و جلوگیرى از لو رفتن موقعیت نیرو براى دشمن از یک آنتن فرستند سیگنال استفاده شده است که موقعیت نیرو را بصورت مداوم ارسال میکند ، برد این نسل به ۵٠٠ متر ارتقا پیدا کرده است ولى بدلیل استفاده از آپشن هاى بیشتر و فعالیت بیشتر کامپیوتر و واحد کنترل و آنتن فرستند عمر باطرى و مداومت عملیاتى از ۵٠ ساعت در نسل دوم به ٢٠ ساعت کاهش پیدا کرده است ، وزن نیز به ٢۵٠ گرم کاهش یافته است .
در صورتى که پروتکل ارتباطى بصیر در نمونه هاى نهایى درون نیروهاى رزمى آجا و سپاه پاسداران عملیاتى شود میتواند بخش عظیمى از نیازهاى ارتباطى و شناسایى آنها را فراهم کند و به تبادل اطلاعات مورد نیاز بین فرماندهى و نیرو و نیروها با یکدیگر کمک شایانى کند

IMG_20160607_104347

واحد کنترل و بیسیم در دیجیتال نسل اول و دوم

47+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.