چرا هند جنگنده رافال را انتخاب کرد؟

نوشته: Giovanni de Briganti

ترجمه: صادق عبدالهی

در حالی که انتقال تکنولوژی،قیمت و عملکرد جز فاکتورهای مهم انتخاب جنگنده رافال برای هند است،ولی حقیقت در این انتخاب(فرانسه در پیدا کردن بازار برای این جنگنده مدرن به نسبت رقبای سنتی خود ضعیف تر عمل کرده است.) حتا با در نظر گرفتن این فاکتورها،را باید در عوامل سیاسی جستجو کرد.نیروی هوایی هند که از نظر همکاریهای اقتصادی وفنی به فرانسه،بسیار نزدیک است تحت تاثیر توانائی های فنی این جنگنده ،آن را به عنوان یکی از گزینه ها انتخاب کرد.جنگنده رافال علاوه بر سابقه عملیاتی موثر خود در لیبی وافغانستان دارای یک نسخه ناونشین (M) نیز هست که گزینه مطلوب هند است .هند قصد دارد جنگنده های میراژ ۲۰۰۰H خود را ارتقا دهد که با خرید رافال زنجیره تامین قطعه نیروی هوایی هند تکمیل تر خواهد شد چرا که این دو جنگنده از برخی قطعات وتسلیحات مشابه بهره می برند.دیرزمانی است که هند از جنگنده های فرانسوی در ارتشش بهره می برد و بویژه در برهه های حساسی از تاریخ خود این جنگنده ها به کمک این کشور آمده اند از جمله در نبرد کرگل در سال ۱۹۹۹ در منطقه کشمیر،میراژ های هند وپشتیبانی فرانسه دو عامل مهم پیروزی هند بودند.دراین نبرد هند با چراغ سبز (واحتمالا کمک های فنی)فرانسه اقدام به هماهنگ سازی بمب های لیزری اسرائیلی و روسی روی میراژهای خود کرد و با آن اقدام به یک سلسله عملیات موفقیت آمیز حمله به اهداف از ارتفاع بالا(High Altitude) نمود.عملیاتی که توسط میگ – ۲۳ ومیگ – ۲۷ های این کشور قابل انجام نبود.علاوه بر مسائل ژئوپولیتیکی ، وجود جنگنده های فرانسوی که از دیرباز در ارتش هند(اورگان های فرانسوی از دهه ۵۰)خدمت میکردند و ارزانتر تمام شدن این قرارداد نسبت به خرید یوروفایتر تایفون نیز از عوامل تاثیرگذار دیگر این قرارداد بوده است.

Ouragan IC554 during its ferry flight to India

Ouragan IC554 during its ferry flight to India

جنگنده اورگان فرانسوی در نیروی هوایی ارتش هند

هندی ها پس از دیدن کارشکنی آمریکایی ها در تحویل اف-۱۶ به ارتش پاکستان در حالی که پول این جنگنده ها را نگه داشته بودند، و کند کردن ویا جلوگیری کردن از تحویل برخی قطعات که در جنگنده های سبک هند بکار میرفت وهند در حال توسعه شان بود وبویژه توقیف یک کشتی حاوی قطعات جنگی هند توسط امریکا که پس از آزمایش اتمی هند در می سال ۱۹۹۸اتفاق افتاد بشدت نسبت به امریکا بی اعتماد شده وفرانسه را شریک مطمئن تری یافتند.برخی منابع هندی از اقدام فوق بعنوان دلیل حذف بوئینگ و لاکهید مارتین از مناقصه جنگنده یاد می کنند.در صورتی که هند نتواند بصورت بومی موشک یا جنگنده ای را تولید کند ، سلاح های حیاتی خود را از روسیه و فرانسه خریداری میکند.

این امر که تایفون از کنسرسیوم متشکل از ۴ کشور با سیاست خارجی و محدودیت های صادرات نظامی بعضا متفاوت تشکیل شده است نیز برای هند درقابل اطمینان بودن این شرکابرای معامله ایجاد نگرانی می کرد.آلمان شریک دیرپای هوانوردی هندوستان به شمار میرود . برخی سیاستمداران هندی در آن کشور تحصیل کرده اند.کمپانی های آلمانی چون، Messerschmitt-Boelkow-Blohm که هم اکنون عضو EADSمیباشند،به صنایع هوایی هندوستان در توسعه پروژه هواپیمای جنگنده سبک (Light Combat Aircraft –LCA)و هلی کوپتر های سبک پیشرفته (Dhruv)کمک به سزایی نمودند. این موارد بخوبی نشان می دهد که چرا پیشنهاد شرکت یوروفایتر در مناقصه را کسیدین(از زیر مجموعه های کنسرسیوم یوروفایتر) آلمان ارائه داد نه بی ای ئی سیتمز.(انگلستان سال ها هند را تحت مستعمره داشته است.)با تمام این اوصاف ، پس از زمزه های جنگ میان هند و پاکستان در کرگل و کشمیر،تحت فشار صلح طلبان آلمانی این انتقال تکنولوژی وهمکاری متوقف شد.بنابراین در نگاه نهایی ،آلمان نیز برای تامین تسلیحات عمده،در نظر گرفته نشد.ایتالیا واسپانیا نیز هیچ گاه تامین کننده عمده سلاح برای هند نبوده اند و از پروژه یوروفایتردر هند حمایت نکردند.بی ای ئی سیستمز در سال ۲۰۰۳ قرارداد تحویل جت های آموزشی هاوک به ارزش ۱٫۵ ملیارد یورو با هند به امضارساندو پیش ازآن نیزفروش جنگنده تهاجمی سبک جگوار را در دهه ۷۰ در کارنامه خود داشت. درحقیقت این جنگنده بطور مشترک میان فرانسه وانگلستان توسعه یافته بود.در هر صورت دورنمای مشارکت این کشورها و تمایلاتی که در آنها برعلیه راه افتادن جنگ توسط هند وجود داشت وهمچنین تحویل و پشتیبانی جنگ افزار در صورت رخ دادن نبرد، هند را از خربد جنگ افزار از آنها منصرف کرد.

080521-N-5283-122

مساله دیگری که نقش مهمی در این معامله دارد،استفاده رافال از بسیاری از تجهیزات فرانسوی است که وابستگی به کشورسوم واحتمال تحریم را منتفی میکند.تایفون رقیب رافال در این مناقصه، عمدتااز موشکهای هوا به هوایی چون آمرام،IRIS-T آلمانی و هوابه زمین آمریکائی Paveway استفاده میکند.بعلاوه ، جنگنده رافال قابلیت حمل سلاح هسته ای دارد و در نیروی هوایی فرانسه به موازات ارتقا جدید موشک کروز standoff هستهای ASMP/A جایگزین میراژ N2000 خواهد شد.این جنگنده همچنین قابلیت شلیک AM-39 Exocet موشک هوا به سطح رادارد.هند نیزدر حال هماهنگ سازی موشک سوپرسونیک براموس خود روی طیف وسیعی از جنگنده های خود است و رافال هم از این ارتقا بی نصیب نخواهد ماند.

طبق اعلام منابع غیر رسمی،قیمت جنگنده رافال پیشنهاد شده است،حدود۴ تا ۵ ملیون دلار کمتر از رقیبش یوروفایتر تایفون است.به لطف مقتصدانه بودن هزینه های نگهداری و مصرف سوخت که توسط فرانسه پیشنهاد شده، هزینه این قرارداد به نسبت یوروفایتر تایفون ، حدود ۶۰۰ ملیون دلار کمتر آب می خورد که رقم قابل توجهی است.البته مخالفان این قرارداد هم استدلال های مختلفی در اقتصادی نبودن این قرارداد داشته اند.برای کمپانی داسالت، پروژه جنگنده رافال هنوز در جریان و خط تولید آن فعال است و کمپانی هنوز بدنبال مشتری است.کارشناسان این قرارداد را باقرارداد یمامه که بین عربستان سعودی و انگلستان بسته شد، مقایسه میکنند طی این قرارداد که ارزشش ۸۳ ملیارد دلار امریکا بود،سودسرشاری نصیب طرف انگلیسی شد ودرخلال سال های ۸۰ و۹۰ انگلستان،جنگنده های تورنادووبی ای ئی هاوک به عربستان فروخت وضمن ایجاد پایگاه بزرگ نظامی درعربستان وپشتیبانی های فنی ونگهداری به این کشور ارائه کرد.

زمانی که مناقصه در سال ۲۰۰۷ به جریان افتاد هزینه های برنامه ۱۲ ملیارد دلار(۴۲۰۰۰ کرور)بود،زمانی که پایین ترین پیشنهاد در ژانویه اعلام شد ، هزینه معامله تا ۱۸ ملیارد دلاربالا رفت.درحال حاضر با توجه به هزینه های انتقال تکنولوژی، هزینه های نگهداری و ایجاد یک خط مونتاژ،قراردادتا ۲۰ ملیارد دلار افزایش یافته است.یکی از درخواست های هندی ها تجدید نظر کردن فرانسه در همین هزینه های افزایش یابنده است. نیروی هوایی هند گفته است حتا اگر تا پایان ۲۰۱۴ نیز این قرارداد امضا شود،اولین دسته ازاین جنگنده ها در سال ۲۰۱۷ تحویل داده می شوند، که درآن سال هند میگ -۲۱ های خود را ازرده خارج می کند.

منبع:  defense-aerospace.com

11+

7 دیدگاه

  • سلام آقای تارخ —ایران تصمیم به خرید سوخو ۳۰ گرفته در این که در حال حاضر با شرایط موجود بهترین انتخاب است شکی نیست . ولی چند سوال بوجود می آید : ۱- با توجه به اینکه سوخو ۳۰ یک جنگنده دور برد است آیا غربی ها اجازه چنین کاری به روسیه برای فروش می دهند و این قرارداد به سرنوشت اس ۳۰۰ دچار نمیشود؟ ۲- آیا بهتر نبود برای کمتر کردن حساسیت ها اقدام به خرید سوخو ۳۵ میکردیم که هم سطح مقطع راداری کمتر دارد و هم ویژه دفاع هوایی است که پاشنه آشیل ما است ؟ ۳ – آیا بهتر نبود همه تخم مرغ ها را در سبد روس ها قرار نمی دادیم و دو قرارداد موازی یکی با روس ها و دیگری با چینی برای جی ۱۰ و حتی جی اف ۱۷ دنبال می کردیم ؟

    0
  • درود.بعد از توافق هسته ای تحریم برداشته شده.و ایران ۴/۵دیگر میتواند جنگنده و تانک بخرد.به نظر شما خرید رافال و تانک لکراک از فرانسه ایا برای ما مقدور خواهد بود یا نه.و در کل به نظر شما چه جنگنده ای مناسب ایران است سوخو ۳۰با قابلیت اف۱۵٫یا رافال با قابلیت اف۱۶٫٫و کلا چه چیزیهای بخریم بهتر است..و ایا رئیس جمهور بعدی امریکا بعد از گذشت زمان تعیین شده مانع فروش تجهیزات نمیشود

    0
    • پاسخ به امیر • مهر ۲۳, ۱۳۹۵ در ۰۱:۲۸ …………… اگر بتونن روسیه رو متقاعد کنن که سوخو۳۰ رو با رادار اف.جی.ای۳۵ تحویل بده، سوخو۳۰ از نظر قیمت و کارایی انتخاب خوبیه. وگرنه تعداد مساوی میگ۳۵ و سوخو۳۵ کارایی بیشتری داره و هزینه اون در عمر مفید جنگنده ها برابر است. البته ایران فقط دنبال خرید سوخو۳۰ است آنهم در شرایط فعلی سیاسی فعلا تا ۵ سال دیگر امکان خرید نداریم.

      0