“””””””اواکس یک رادار پرنده است. از انجایی که زمین  گرد است رادار زمینی حتی در بهترین حالت تنها میتوانند ارتفاع پست را تا برد ۴۰ کیلومتر پوشش دهد انهم در شرایطی که منطقه  وسیع و بدون مانع باشد. در مناطق کوهستانی پوشش ارتفاع پست با رادار زمینی  غیر ممکن است زیرا کوه ها و پستی و بلندی زمین  مانع دید رادار  می شوند.  ولی اواکس چنین مشکلی را ندارد. حتی می تواند هدفی را روی زمین  رسد کند و بسته به ارتفاع پرواز حتی تا ۳۰۰ کیلومتری می تواند هر  هدفی  را در ارتفاع چند  متری زمین  مشاهده کند از این رو هیچ شبکه دفاع هوایی بدون اواکس کامل نیست. همچنین  متحرک بود و سرعت جابجای  بالا اواکس این امکان را می دهد که تنها در عرض چند ساعت هزاران  کیلومتر از اسمان را جستجو کرد کاری  که برای  انجام ان نیاز به چندین رادار است و تازه ان رادارها  نیز در نهایت ارتفاع پست را پوشش نمی دهد””””””

روسها استراتژیک نظامی خود را همیشه داشتند  اگرچه به نظر می اید این استراتزیک نظامی به مرور زمان چندان موثر نبود و انها به در بسیاری از موارد به استراتژیک های دفاعی  غرب رسیدند. برای نمونه روسها هرگز علاقه ای به سوختگیری برای جنگنده های خود نداشتند و عملا تا اواخر دهه ۱۹۸۰ و سالهای پایانی  حکومت شوروی جنگنده های شوروی توان سوختگیری هوایی  نداشتند زیرا انها فکر میکردند درگیر احتمال در اروپا تنها به المان غربی و یا ترکیه محدود میشود که نیاز به سوختگیری هوایی نیست  ولی انها در افغانستان متوجه شدن حتی در این کشور  که پایگاه هم دارند سوختگیری هوایی نقش مهمی بازی میکند

اواکس  نیز همین داستان را داشت. شوروی بر خلاف امریکا که عملا تراز  سال ۱۹۴۵ اواکس در اختیار داشتند تا دهه ۱۹۶۰  به سراغ اواکس نرفتند انهم به شکل  محدود . روسها تاکید زیادی بر شبکه پدافند و رادار زمینی  داشتند که تمامی مرز این کشور را پوشش داده بود ولی ابداع تاکتیک پرواز در ارتفاع پایین باعث شد تا انها نیز به سراغ اواکس بروند ولی هرگز نتوانستند  در این زمینه  دست کم از نظر کمی با غرب برابری کنند

 اولین اواکس روسها توپلوف ۱۲۶ بود که ناتو به ان نام موس را داد بود. این هواپیما  در واقع یک رادار پرنده بر روی  بدنه ای هواپیمای توپلوف۱۱۶ بود. توپلوف ۱۱۶ نسخه غیر نظامی  و مسافربری توپلوف ۹۵ یا همان بمب افکن بزرگ و توربوپراپ روسها بود

موس در سال ۱۹۶۵ عملیاتی شد و ۱۲ فروند ان ساخته شد. این هواپیما دارای یک رادار لیانا بود  که حدود ۳۰۰ کیلومتر برد داشت .  تا مدتها غرب دقیقا از این هواپیما چیزی زیادی نمی دانست  در واقع تا زمان فروپاشی شوروی و دستراسی غرب به برخی خدمه این هواپیما کسی از کارایی ان  اگاه نبود ولی امروزه مشخص است که غرب خیلی این هواپیما را دست بالا گرفته بود. موس  هواپیما با چهار موتور توربوپراپ با ملخ های پشت  سر هم بود صدا و لرزش تولید روی رادار ایجاد اختلال میکرد و رادار ایانا هم بسیار مستعد گرم شدن بود به شکلی که خدمه گذارش  دادند خاموش شدن و از کار افتادن رادار در یک پرواز طولانی  بسیار عادی بوده

توپلوف 126

توپلوف ۱۲۶

خدمه تنها در زمانی که لازم بود این رادار را روشن می کردند  ولی نکته  جالب این بود وقتی غرب فهمید این هواپیما توان کشف اهداف  در ارتفاع پایین را نداشت بسیار شکه شد زیرا انتن های مربوطه برای پوشش ارتفاع پایین تعبیه نشده بود. البته عیبی  بر این مسئله به نوعی نبود زیرا اصلا  هدف از ساخت این هواپیما تعقیب هواپیما و موشک های کروز نبود ولی عملا با ورود این هواپیما به خدمت مسئله  جنگنده های ارتفاع پایینی چون اف۱۱۱ شکل گرفت که بسیار  مهم بود ولی  موس توان کشف انها را نداشت .. به نظر می اید خود روسها هم متوجه ضعف این هواپیما شدند زیرا اولین دسته این هواپیما در سال ۱۹۷۹ از خدمت خارج شد و در سال ۱۹۸۴ به صورت کامل بازنشسته شد و کمتر از ۲۰ سال در خدمت بود

از میانه دهه ۱۹۷۰  شوروی به دنبال یک اواکس جدید میگشت که توان کشف اهداف در ارتفاع پایین را داشت باشد در مرحله اول انتخاب بدنه بسیار دشوار بود . روسها توپلوف ۱۴۲ و ۱۵۴ را ازمایش کردند ولی هیچ کدام از این دو مناسب  نبودند . روسها برنامه نصب رادار اسمیلیش(وگا نیز خوانده می شود) را روی این هواپیما داشتند این رادار در دوران خود رادار پیچیده و هجیمی  بود و نیاز به پلتفرمی  بهتر برای حمل این رادار بود.  مدتی توپلوف قرار بود روی یک طرح جدید با نام توپلوف ۱۵۶ کار  کند که شبیه بوئینگ ۷۰۷ و برنامه اواکس امریکای ایی ۳ بود ولی این برنامه نیز رها شد

گزینه بعدی ایلیوشین ۷۶  بود که به  در دست توسعه قرار گرفته  بود. این هواپیما به اندازه کافی پهن بود که بشود از ان در نقش اواکس برای جا دادن تجهیزات بزرگ  رادار اسمیلیش استفاده کنند. همچنین هواپیما می توانست از باندهای نا امده برخیزد و فضای لازم درونی را داشت و چندان هم دراز و کشیده نبود

 کمپانی بریف در شوروی مسئول طراحی این  هواگرد شد. برییف سازنده هواپیماهای دوزیست اب نشین مانند بریف ۶ و یا ۱۲ بود  ولی از انجای که سامانه های شناسایی، جنگ الکترونیک و حتی بخشهای مهم ماهواره های جاسوسی شوروی را طراحی میکرد   این برنامه به ان محول شد

 رادار جدید روی یک توپلوف ۱۲۶ تست شد و تا سال ۱۹۷۷ ازمونها تمام شد و سه فروند ایلیشوین ۷۶ تحویل برییف داده شد تا رادار جدید روی انها نصب شود  و در ۱۹ دسمامبر سال  ۱۹۷۸ اولین پرواز را انجام داد و در سال ۱۹۸۳ وارد خدمت شد(برای اشنایی با ایلیوشین ۷۶ اینجا را کلیک کنید)

361415

 هواپیمای جدید A50 نامیده شد و ناتو به ان نام  ماین استی را داد. این هواپیما همان طور که گفته شد دارای رادار  اسمیلیش بود که دارای برد کشف  ۳۰۰  کیلومتر بر ضد یک جنگنده است و بر ضد یک بمب افکن ۶۵۰ کیلومتر است. همچنین این رادار  برد کشفش بر ضد یک موشک کروز ۲۵۰  کیلومتر و یک موشک بالستیک  تاکتیکی ۳۰۰ کیلومتر و تانک ۱۵۰ کیلومتری بود .  این رادار پالس داپلر دارای یک رادار بشقابی ۹ متری بر روی بدنه بود و نکته  داستان این است  در همان زمان ایی ۳ ارتش امریکا دارای رادار ارایه فازی غیر  فعال  بود که  یک نسل از رادار  ای ۵۰ جلوتر بود

همچنین درون کابین ده کنسلو برای کاربران رادار وجود داشت که از یک صفحه گرد سی ار تی  تک رنگ بهره می برد که بر حالتها  و سمت های مختلف رادار نظارت می کردند

 از دیگر تجهیزات  این  هواپیما  میتوان به موارد زیر اشاره کرد

رادار اب و هوا در دماغه ، نصب تجهیزات جاسوسی الکترونیک در زیر بدنه برای جمع اوری علائم رادار دشمن، رادار ناوبری کوپول در زیر بدنه ، انتن ارتباط ماهواره ای برای دریافت و ارسال تصاویر رادار خود هواپیما و یا هواپیمای های دیگر به دیگر واحدهای دارای تجهیزات   دریافت امواج  ماهواره ای، واحد برق کمکی برای مواقع اضطراری ، سه نوع مختلف سامانه هشدار  دهنده راداری برای دریافت امواج رادیویی مختلف در باندها و طول موج های مختلف و تجزیه و تحلیل انها

 هواپیما بر اساس بدنه ایلیوشین  ۷۶  ام دی ساخته شد که دارای موتور  دی ۳۰ کا پی است . دو نوع موتور روی خانواده ایلیوشن ۷۶ نصب شد که نسخه دی ۳۰ قدیمترین ان است که مصرف بیشتر و صدای بیشتری دارد و البته در زمان تولید ای ۵۰ هنوز نسخه پیشرفته تر دردستراس  نبود. این هواپیما دارای  بیشترین سرعت ۹۰۰ کیلومتر برساعت است ولی سرعت واقعی پرواز ۸۰۰ کیلومتر برساعت است و برد ان بدون سوختگیری هوایی به ۶۴۰۰ کیلومتر می رسد ولی  دارای یک لوله سوختگیری هوایی  تلسکوپی  در جلوی دماغه است.

کابین نسخه تولیدی

کنسول رادار نسخه تولیدی

کنسول رادار نسخه تولیدی

مدل های مختلف

A-50E : نسخه صادراتی که در اواخر دهه ۱۹۸۰ توسعه یافت و در دهه ۱۹۹۰ به هند نیز پیشنهاد شد . یک فروند از این نسخه ساخته شد که مشتری نیافت و همکنون در خدمت ارتش  روسیه است ولی معمولا در پایگاه هوایی کوبینکا زمینگیر است

A-50M: نسخه بهبود یافته با رادار سیملیچ۲  دارای  برد کشف بیشتر در حدود ۵۵۰ کیلومتر بود و از موتور پیشرفته تر پی اس -۹۰ بهره میبرد که مصرف را کاهش داده بود و برد را تا ۱۲۰۰ کیلومتر افزایش داده بود. با کاهش بودجه دفاعی در دهه ۱۹۹۰ این برنامه رها شد

A-50M ماین استی بی : این نسخه  نمونه ارتقا یافته در دهه ۱۹۹۰   به نیروی هوایی روسیه پیشنهاد شد. این نسخه  دارای تجهیزات الکترونیک نوین تری است از جمله ارتقائات این مدل میتوان به

 پرتاب کننده شراره و پوشاله،  رادار ناوبیر جدید  و اب و هوایی پیشرفته تر، ارتقا در سیستم  جمع اوری علائم الکترونیکی ، موتور بهبود یافته دی ۳۰ کا پی -۲ با قدرت بیشتر و مصرف کمتر. این سنخه دارای  برد ۶۸۰۰ کیلومتر است  و گفته شده ۲۳ فروند اواکس  ای ۵۰ ارتش روسیه به این مدل ارتقا یافتند

A-50I:   یک نسخه  صادراتی پیشنهادی به چین دارای رادار ارایه  فازی فعال ام۲۰۵ ساخت اسرائیل . این نسخه  قرار بود به ارتش  چین تحویل داده شود و دارای  کنسول های  با نمایشگر های رنگی چند منظوره ساخت البیت سیستم بود ولی با فشار امریکا به اسرائیل برنامه لغو شد

A-50EI: نسخه صادراتی برای هند که در واقع تنها هواپیما از نوع ایلیوشین  ۷۵ تی دی -۹۰ مجهز به موتور پی اس ۹۰ ساخت روسیه بود  که دارای  رادار ناوبری و برخی سامانه های الکترونیک روسی  و اسرائیلی بود. این نمونه دارای رادار ارایه فازی   اسرائیلی ام ۲۰۵ است که  دارای  برد کشف  ۳۷۰ کیلومتر و توان رهگیری ۴۰ هدف است و میتواند اهداف پایین پرواز را تا ارتفاع ۳ متری کشف کند . همچنین این نسخه دارای هشدار  دهنده، سامانه ناوبری، و نمایشگر  و رایانه های  مرکزی ساخت البیت سیستم اسرائیل است. هند در حال مذاکره برای خرید دو فروند دیگر نیز از این مدل می باشد

A-50U:  یک برنامه  ارتقا که برای ای ۵۰ ارتش روسیه پیشنهاد شد. این ارتقا شامل  نصب نمایشگرهای رنگی مربعی شکل چند کاره برای کاربران رادار،  توالت و  اشپزخانه بهبود یافته برای  خدمه، ارتقا برخی بخش های  رایانه  پردازگر رادار، نصب سامانه مکان یاب گلنوس  و همچننی  ارتقا کابین خلبان. این  نسخه در سال ۲۰۰۹ پیشنهاد شد  و ۳ فروند از ای ۵۰ ام به این نسخه  ارتقا یافتد

A-50U

A-50U

پنل کاربران رادار در نسخه U

پنل کاربران رادار در نسخه U

نسخه هندی

نسخه هندی

A-100: نسل دوم  ای ۵۰ که در واقع برای جایگزینی ای ۵۰ موجود ساخته شده است.این طرح در دهه گذشته پایه گذاری  شد و بر اساس نیاز ارتش روسیه برای یک  اواکس جدید با رادار جدید  توسعه یافته است . این نسخه بر اساس ایلیوشین ۷۶ ام دی -۹۰- ای که در اصلاح ایلیوشین ۴۷۶ نیز خوانده می شود  و نسل اینده این پرنده است ساخته شده است. این نمونه موتور بهبود یافته دارد و دارای کابین  دیجیتال با هفت نمایشگر رنگی چند کاره  برای خلبان است و دارای   نسخه رادار ارایه فازی فعال ویگا است که گفته شده برد ان بر  ضد یک جنگنده به ۵۵۰ کیلومتر نیز می رسد و میتواند تا  ۳۰۰ هدف  را تعقیب  کند. این نسخه دارای خط ارتباط داده برای ارتباط  با جنگنده های نوین چون سوخو۳۰ و ۳۵ و پاکفا و میگ۳۵ است  و دارای خط ارتباط  ماهواره ای است. این  نسخه در سال ۲۰۱۷ پرواز میکند و بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ عملیاتی می شود

ای ۵۰ دیگر تولید نمی شود اگرچه اگر سفارش باشد شاید با هزینه بالاتر بنتوان ان را تولید کرد اگرچه دست کم ۱۲ ای ۵۰ دست دوم زمینگیر  در روسیه در گوشه برخی از پایگاه های هوایی رها شده است . این پرنده هرگز مانند نمونه های غربی  مشتری نداشت شاید دلیل ان عدم تمایل کشورهای بلوک شرق به اواکس  و بی پولی انها بود و از البته از طرفی حتی کشورهای چون چین و هند هم که پول خرید اواکس را داشتند رادار و الکترونیک روسی را نپسندیدند و دنبال نسخه ای با تجهیزات اسرائیلی رفتند. در نهایت این پرنده نیز با ای ۱۰۰ یعنی برادر جوانترش جایگزین خواهد شد و باید دید ایا  از ای ۱۰۰ استقبال خواهد شد

مDSC_0303شخصات

 خدمه:۱۵ نفر

طول:۴۹٫۵۹ متر

بلندی:۱۴٫۷۶ متر

وزن خالی ۷۵۰۰۰ کیلوگرم

بیشترین وزن برخاستن:۱۷۰۰۰۰ کیلوگرم

موتور: چهار موتور توربوفن دی ۳۰ کا پی با توان ۲۶۵۰۰ پاوند رانش برای هر موتور

سرعت:۹۰۰ کیلومتر بر ساعت

 برد:۶۴۰۰ کیلومتر بر ساعت

رادار: یک رادار وگا با برد۲۳۰ کیلومتر بر ضد یک جنگنده و برد کشف نهایی ۴۰۰ کیلومتر

ترجمه: عبدالحمید تارخ

دیگر اواکس ها

E-3

E-2

بوئینگ ۷۳۷

ایتات

منابع:

http://www.globalsecurity.org/military/world/russia/a-50.htm

http://fas.org/nuke/guide/russia/airdef/a-50.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/Beriev_A-100

http://airheadsfly.com/2014/11/22/russia-starts-production-a-100-awacs/

38+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
دسته بندی شده در:    

48 دیدگاه

  • هیتلر.اقای تارخ این لینکی که دادم ببینید اخرش میگه افتاد یکیشون میگه ۷۷۷افتاد اسمی از ایلیوشن اواکس نیست.

    • نویسنده

      اپراتور فکر میکرد هواپیما که داره میفته ۷۰۷ بود که در رزه پشت سر این دسته بود ولی ما ۷۰۷ از دست ندادیم و ۷۷۷ هم نداریم همان اواکس بود

  • اگر ۶فروند بخرن واسه ایران بسه البته اگر در کنارش میگ۳۵یا سوخ ۳۰هم بخرن.

  • سلام استاد یه سوال داشتم وقتی یه دسته مثلا ۵ فروندی هواپیما های خودی یک دسته چند تایی از هواپیمای دشمن رو شناسایی میکنند مثلا زودتر از انها چطور با هم هماهنگ میکنند که کدوم هواپیما هواپیمای دشمن رو بزنه که مثلا اشتباها به سمت یه هواپیما دو نفر شلیک نکنند یا یه هواپیما مورد اصابت قرار نگیره ؟ اگر بخوان مثلا با بیسیم یا چیز شبیه به این این کار رو انجام بدن تو این چند ثانیه ممکنه تو رادار دشمن آشکار بشن و مزیتشون رو از دست بدن

      • خب اگر موقعیت هواگرد های دشمن به گونه خاصی باشه که تمرینات تمرین نشده بود چی اصلا نیاز هست که با پایگاه زمینی چیزی رو چک کنن یا خیر ؟. این جنگ شبکه محور اینجا هم کاربرد میتونه داشته باشه که مثلا هر خلبان متوجه بشه که همرزمشروی کدوم هواپیما قفل کرده یا به دلایل امنیتی به هیچ عنوان اطلاعات راداری هواپیما ها با هم جوین نمیشه و فقط با پست فرماندهی (چه هوایی و چه زمینی) ارسال میشه و اونا اگر لازم دونستین چیزی رو شیر میکنن؟ ممنون

        • نویسنده

          سلام سناریوهایی زیادی تمرین میشه فوقش لیدر دسته زبانی هماهنگ میکنه در شیر کردن اینکه محدودیت انتقال اطلاعات چقدر باشه با سیستم فرمانده ای است

  • دو تا نکته: ۱) در مقاله نوشته شده که رادار ایی-۳ امریکا فازی فعال بود. درستش غیر فعال ست: https://en.wikipedia.org/wiki/Boeing_E-3_Sentry#Avionics  ۲) ایران بعد از جنگ و اوایل دهه ۹۰ میلادی که روابط خوبی با شوروی و روسیه داشت ۳ زیر دریایی کلاس کیلو خرید که قیمت هر کدام در حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیون دلار بود. تهدید اصلی ایران دقیقا بعد از جنگ نیروهای امریکایی در منطقه و عراق دوران صدام بود. واقعا بهتر نبود در آن شرایط بی پولی با پول زیر دریایی ها، که نه در مقابل عراق و نه در مقابل امریکا توان ما را بهبود چمشگیری نمیداد، مثلا ۳-۵ فروند آ-۵۰ میخرید؟

    • نویسنده

      سلام منظور غیر فعال بود در مقاله خود اواکس هم امده غیر فعال اینجا اشتباه تایپی بود.. ایران وقتی نیروی هوایی درستی ندارد اواکس برای چی میخواهد

      • تهدید صدام حتی بعد از جنگ وجود داشت. مثلا توپولف-۲۲ که ۴۰-۵۰۰ کیلومتر یا بیشتر در ارتفاع پایین به کشور نفوذ میکرد. یا میراژهایی که سه بار تا شرق دریای خزر رفتند و نیروگاه نکا را بمباران کردند. این تهدیدات صرفا با آواکس قابل خنثی شدن بودند. هواپیمای عراقی که چند صد کیلومتر در کشور نفوذ کرده بود و حمایت رادار زمینی خودش را نداشت به راحتی، حتی توسط اف-۴ یا اف-۵ هم قابل رهگیری بود با میگ-۲۹ یا اف-۱۴ که به مراتب راحتتر بود.

  • با سلام استاد در مورد هواپیمای آواکس و شناسایی الکترونیک همه کشورهای دور و ور ما دارن خاکی تو سرشکن میکنم از ترکیه گرفته تا پاکستان ولی سیاست دفاعی ما درز کرده چاره چیه مثلا همین پاکستان سفارش به چین داده

      • البته استاد قراره در آینده موشک بالستیک کار آواکس رو برامون انجام بده ما که موشک رو جایگزین جنگنده و تانک و زیر دریایی و ناو کردیم این یکی هم روش

  • سلام شما تصویری از A100 دارین؟و اگر ایران یکی از A50 های دست دوم و زمین گیر روسیه رو بعد از این ۵ سال محدودیت بخره میتونه به استاندارد بالاتری شبیه به A100 برسونه (البته با کمک خود روسیه)تا بتونه در آینده اگر موفق به خرید سوخو ٣٠ یا میگ ٣۵ ازشون استفاده بهینه تری بکنه؟از قیمت حدودی A100 و یا A50 خبردارین؟دست دوم یا زمینگیرها چطور قیمت گذاری میشن بدون در نظر گرفتن شرایط سیاسی؟با تشکر

    • نویسنده

      ای۱۰۰ هنوز پرواز نمرده مورد بعد اگر ما بتونیم بخریم خوب نوش میخریدیم…برای هر فروند بیش از صد میلیون دلار

  • اگرایران تمایل به بکارگیری بریف ای۱۰۰داشته باشه روسیه به ایران میفروشه وآیا۹فروندبرای اینکه توان تهاجمی نیروی هوایی ارتش بیشتربشه کافیه یابایدتعدادبیشتری بکارگیری شود

    • نویسنده

      سلام..والا خرید این سلاح مشکلی ندارد اگر روسها بفروشند امریکا نیز اجازه دهد..والا سه فروندش هم برای ما کافی است

  • اقای تاریخ چیزی درمورد أوکس ایرانی که براساس ایران ١۴٠ ساخته شده شنیدین تو ماهنامه صنایع هوایی نوشته بود البته ما هنوز منتظر نسخه دریایی ایران١۴٠ هستیم اگه میشه مقاله ای درمورد ایران ١۴٠ دریایی بزارید ممنونم استاد

  • اقای تاریخ ایران میتونه رو أیلویشناش رادار نصب کنه وتبدیل به اواکس بکندش مثل اواکس ترکیه یا نمونه های ساخت چین 

  • سلام …استاد دلیل خاصی داره که روسها به آواکس بی علاقه هستند و تلاشی برای ساخت انواع مختلف آن نمیکنند؟

    • نویسنده

      سلام ..زیرا سیسات دفاعی روسها دفاعی تر از سیاست تهاجمی امریکاها است و از طرفی امریکا به دلیل داشتن دو اقیانوس در اطراف خود به اواکس نیاز بیشتری داشتند زیرا با رادار زمینی که نمیشود سطح دریا را پوشش داد
      و البته چندین دلایل دیگر

  • باسلام ایا خرید این هواپیما برای ایران ضروری است وباید در اولویت باشد

  • با تشکر از مقاله خوبتون می خواستم بپرسم که آیا امکان این قضیه هست که ایران بتونه روی این ایرباسهایی که داره می خره رادار وتجهیزات الکترونیکی ساخت روسیه یا چین رو نصب بکنه تبدیلشون بکنه با آواکس مثلا رادار ای۱۰۰ رو روی ایرباس ای۳۴۰ نصب بکنه آیا این قضیه منع قانونی داره؟منظورم قوانین تحریمهاست

    • نویسنده

      سلام… بدون شک غیر ممکن است… همین چهارتا ایرباس هم با صد ژانگولرینگ به ما فروخته اند حالا اگر به عنوان یک وسیله نظامی از ان استفاده کنیم دیگر پشت گوشمان را دیده ایم حتی لاستیک ایرباس را هم دیده ایم
      ولی مسئله این است ما میتوانیم از دیگر هواپیماهای موود استفاده کنیم مثل ایلیوشین های موجود ویا خرید نمونه های کم سن سال تر این ایلیوشین ها

  • سلام استاد میخواستم بدونم رادار نصب شده بر روی ایلیوشین ۴۷۶ که ای ۱۰۰ نام داره آیا ساخت روسیه هست؟ منظورم رادار ویگا هست

  • سلام آقای تارخ. وقتتون بخیر. می خواستم بدونم آیا عراق از آواکس هاش تو جنگ بر علیه ایران استفاده کرده؟ وسوال دیگه اینکه چرا این هواپیما ها  تو ایران از بین رفتن؟ دلیل سوانحشون چی بوده؟ ممنونم از توجهتون.

    • نویسنده

      سلام…. اواکس عراقی به جنگ با ایران نرسید و برای اگاهی از دلایل سقوط اواکس در ایران به مقاله ای در بخش ایران با نام هواپیماهای ترابری ، ارتباطی و اموزشی نیروی هوایی ایران رجوع کنید در بخش ایلیوشن ۷۶ به ان پرداخته شده است

  • آقای تاریخ چرا رؤسها روی هواپیماهای شکاریشون  مخازن تطبیقی نمیزاره مبدل میگ٣۵ یا سوخو ٣٠ تا مثل اف١۶با اف١۵دور بوردبشن توا ناش روندارن یا واقعا درکی از جهان هواپیماهای شکا ری بامشتریاش ندارن

  • با سلام آقای تارخ ماهواره های نظامی دقیقا چه وظایفی رو دارند و اینکه می توانند در برخی از موارد کار آواکس را انجام دهند یا خیرآیا ماهواره های نظامی آمریکا و روسیه قابل مقایسه هستند؟

    • نویسنده

      سلام…ماهواره وظیفه متفاوتی دارند و کار اواکس نمیتونن انجام بدن… ماهواره وظیفه شناسایی و تصویر بردار و یا در بهترین حالت تصویربرداری راداری دارن فرق داره با کار اواکس که وضیفه هشدار زود هنگام و کشف تحرکات دشمنو در هر لحظه داره

  • سلام . ممنون از مقاله تون . آواکسای عراقی از کدوم مدل بودند ؟ راستی تا حالا شکار آواکس توسط جنگنده یا پدافند اتفاق افتاده ؟ چند روز پیش تو اخبار گفت موشک زمین به زمین یمنی چند تا اواکس !! عربستانی رو روی زمین توی پایگاهشون منهدم کرده . 

    • نویسنده

      سلام نسخه عراقی اصلا شامل ای۵۰ نبود بده ایلیوشین ۷۶ با رادار فرانسوی بود…تا کنون کسی اواکسی منهدم نکرده…به اخبار کذب هم گوش ندین

  • من به شخصه به روسها امیدوار شدم چون به طور کامل دارن تمام سیاستهای شوروی کنار میذارن اینو میشه تو تمام تولیدات جدید اونها دید …. اقای تارخ یک سوال داشتم این خبر که قراره تمام تولید کنندگان تجهیزات الکترونیکی از تولید بورد تا سایر موارد در قالب یک کمپانی در بیان حقیقت داره منظور در کشور روسیه هستش