Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
موشک بالستیک

موشک های بالستیک هواپرتاب

موشک های بالستیک هواپرتاب

محمد جواد عسگرپور

موشک بالستیک هوا پرتاب یا به اختصار ALBM که مخفف Air Launch ballistic missle است که این نوع جنگ افزار ها موشک های بالستیکی هستند که از هواپیما لانچ میشوند یک ALBM این امکان را فراهم میکند که هواپیمای مادر خارج از دسترس پدافند دشمن دست به شلیک این نوع موشک ها به اهداف بزنند موشک های ALBM بعد از پرتاب رهگیری شان تقریبا غیر ممکن است ترکیب ALBM و بمب افکن های استراتژیک میتواند توانایی حمله ثانویه در خارج از دسترس پدافند دشمن را فراهم سازد طراحی پروژه های ALBM بمنظور در امان بودن ناوگان بمب افکن های استراتژیک از دست پدافند دشمن است بعد از تست های طرح های ALBM توسط نیروی هوایی در نهایت نتیجه منجر به ساخت موشک GAM-87 اسکای بولت شد که برد این موشک به ۱۸۵۰ کیلومتر میرسید و تنها مشتری اینگونه موشک ها بریتانیا بود که بدنبال نصب موشک GAM-87 اسکای بولت از روی بمبر های سری V بود اتحاد شوروی توان بازدارندگی خود را بر روی موشک های بالستیک قاره پیما معطوف ساخت
اسکای بولت در بسیاری از تست های خود ناموفق بود در حالی که موشک بالستیک دریاپایه (زیر دریایی پرتاب ) پلاریس در تست ها عملکرد بهتری داشت در نهایت برنامه اسکای بولت لغو شد و از آنجایی که بریتانیا بر روی این موشک حساب فراوان باز کرده بود در نتیجه لغو شدن این برنامه موجب بروز یک بحران در بریتانیا شد و در ادامه موشک های پلاریس تحویل بریتانیا شد ،از این قبیل پروژه ها تا دهه ۷۰ ادامه داشت ولی با افزایش توانایی های موشک های بالستیک قاره پیما و حمل کلاهک مخرب تر توسط موشک های بالستیک قاره پیما که این امکان را فراهم میکرد که در یک حمله تمام سایت های موشک های بالستیک شوروی مورد حمله قرار گیرد لذا برنامه موشک های بالستیک هواپرتاب رها شد و حتی در دهه ۷۰ ارتش آمریکا بدنبال لانچ موشک بالستیک از هواپیمای کارگو شد ولی در نهایت این برنامه ها لغو شده و هرگز ALBM ها وارد خدمت نشدند

موشک های بالستیک هواپرتاب
GAM-87

موشک high vergo
موشک high vergo که با نام WS-199 شناخته میشود یک موشک بالستیک هواپایه بود که توسط شرکت های لاکهید و کانویر در اواخر دهه ۵۰ دنبال میشد و در نهایت این موشک منجر به ساخت GAM-87 اسکای بولت شد و در ادامه HIGH VERGO برای عملیات های ضد ماهواره استفاده شد
طرح WS-199 باعث ساخته شدن یک سلاح استراتژیک برای نیروی هوایی و فرماندهی هوایی ایالات متحده شد ،کمپانی های لاکهید و کانویر (کانویر قسمتی از جنرال داینامیکس بود) با یکدیگر بر روی موشک بالستیک هواپرتابی که بر روی بمب افکن استراتژیک b58 نصب شود کار میکردند ،در سال ۱۹۵۸ قراداد طرح WS-199 با کمپانی های کانویر و لاکهید بسته شد ،در حالی که در وحله اول این پروژه قرار بود یک تمرین برای توسعه و تحقیقات بود ولی در ادامه تصمیم گرفته شد که این طرح بزودی وارد فاز عملیاتی شود
پروژه منجر به ساخت موشک high vergo شد این سلاح یک موشک بالستیک هواپایه بود که این موشک تک مرحله ای و سوخت جامد بود که از یک موتور راکتی TX-20 ساخته شرکت تیوکول استفاده میکرد و این موشک از سیستم ناوبری پیشرفته موشک هاوند داگ بهره میبرد موشک دارای چهار بالچه در انتها برای کنترل موشک بود ,خود موشک توسط کمپانی لاکهید توسعه یافته بود قرار شد تا این موشک از سیستم های موشک های دیگر بهره ببرد تا هزینه کلی پروژه کاهش یابد و شرکت کانویر مسئول طراحی پایلون جدید برای بمبر هاستلر شد تا موشک به این پایلون متصل شود

در اول برنامه چهار تست برای این موشک در نظر گرفته شده بود ولی به علت اشکالات بوجود آمده در دو تست اولیه موشک از سیستم ناوبری خود استفاده نکرد در عوض مجهز به سیستم خلبان خودکار شده بود
تست اولیه در در سپتامبر ۱۹۵۸ صورت گرفت به علت اشکال در سیستم کنترل موشک موفقیت آمیز نبود و تست بعدی موشک که ۳ ماه بعد اتفاق افتاد موفقیت آمیز تر بود و موشک به برد ۳۲۰ کیلومتر رسید و سومین تست که در ژوئن بعدی اتفاق افتاد موشک برای اولین بار از سیستم ناوبری خود استفاده کرد که این تست کاملا موفقیت آمیز نبود .
چهارمین موشک high vergo که ساخته شد یک موشک ضد ماهواره بود و یک دوربین در موشک تعبیه شده بود تا نتایج آزمایش را بطور کامل ثبت و ضبط کند و برای اولین بار این موشک یک ماهواره کاوشگر ۴ را هدف قرار داد و به علت اشکالات بوجود آمده ماهواره کاوشگر ۵ به عنوان هدف انتخاب شد و آخرین تست موشک ضد ناهواره برای ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۹ زمان بندی شد و در تست کمتر از ۱ دقیقه بعد از لانچ موشک از هاستلر در سرعت ۲ ماخ سیستم ارتباطی موشک از دست رفت و دیتا های ضبط شده توسط دوربین هم پیدا نشد و در ادامه موشک high vergo هیچ تستی انجام نداد و نیروی هوایی بدنبال اسکای بولت رفت .

پروژه bold orion
موشک bold orion یک موشک بالستیک هواپرتاب ساخته شرکت مارتین در دهه ۵۰ میلادی است که به اختصار با کد WS-199B شناخته میشود همزمان این موشک در دو طرح یک مرحله ای و دو مرحله ای توسعه یافت و در ادامه منحر به ساخت موشک GAM-87 اسکای بولت شد و در ادامه bold orion بمنظور ضد ماهواره هم تست شد و این موشک اولین موشکی در جهان بود که در عملیات ضد ماهواره استفاده شد
طرح WS-199B توسط نیروی هوایی ایالات متحده دنبال میشد و قرار بود این طرح منجر به ساخت یک سلاح استراتژیک برای نیروی هوایی شود در وحله اول تاکید بر این بود که امکان ساخت یک موشک بالستیک هواپرتاب به واقعیت تبدیل شود و نام WS-199B در سال ۱۹۵۸ زمانی که قرار داد با شرکت مارتین بسته شد به این پروژه اختصاص یافت .موشک bold orion موشک ساده ای بود و برای کاهش هزینه ها از همان سیستم موشک های دیگر استفاده میکرد در وحله اول این موشک همانند high vergo از نوع سوخت جامد تک مرحله ای بود که از یک موتور راکتی TX-20 ساخته شرکت تیوکل بهره میبرد و در ادامه این موشک تغییر یافته و دو مرحله ای شد
اولین تست این موشک در سال ۱۹۵۸ انجام شد و این موشک از هواپیمای حامل آن یعنی B47 استراتوجت لانچ شد که این موشک را در سرعت بالا لانچ کرد
WS-199B

در کل ۱۲ تست برای این موشک در نظر گرفته شد که تنها یکی از تست ها ناموفق بود و در تست های اولیه از نوع تک مرحله ای این موشک استفاده شد که در ادامه تست ها از ندع دو مرحله ای این موشک استفاده شد که باعث اطمینان پذیری بیشتر و افزایش برد تا ۱۶۰۰ کیلومتر شد از ۶ تست آخر چهارتای آک موشک از نوع دو مرحله ای بود که تست ها کاملا موفقیت آمیز بودند و این مسئله ثابت کرد که میشود موشک بالستیک هواپرتاب هم ساخت
آخرین تست bold orion در سال ۱۹۵۹ اتفاق افتاد که این موشک در نقش ضد ماهواره بکار رفت این موشک در ارتفاع ۳۵۰۰۰ پایی از هواپیمای مادر b47 لانچ شد و با موفقیت ماهواره کاوشگر ۶ را رهگیری کرد و موشک تا ارتفاع ۲۵۱ کیلومتری رسید و از فاصله ۶.۴ کیلومتری ماهواره رد شد اگر این موشک مجهز به کلاهک اتمی بود حتما ماهواره را نابود

در جنگاوران بخوانید  موشک بالستیک قاره پیمای اتمی توپول، توپول ام و یارس
میساخت ، در این تست برای اولین بار بود که یک ماهواره با موفقیت رهگیری میشود در ادامه چون پرزیدنت آیزنهاور خواهان نظامی کردن فضا نبود به همین علت پروژه لغو شد

در اوایل دهه ۷۰ میلادی نیروی هوایی ایالات متحده یک موشک بالستیک مینوتمن هواپرتاب را تست کردکه این موشک در ۲۴ اکتبر ۱۹۷۴ از یک هواپیما C5 پرتاب شد .سازمان سازنده موشک و سیستم یک تست موفق را انجام داد که طی این تست یک موشک ۸۶۰۰۰ پوندی از هواپیمای C-5A در ارتفاع ۲۰۰۰۰ پایی بر فراز اقیانوس آرام پرتاب شد و موشک تا قبل از روشن شدن موشک ۸۰۰۰ پا سقوط کرد و بعد از روشن شدن موتور با ۱۰ ثانیه کار کردن موتور ۲۰۰۰۰ پا ارتفاع گرفت و دوباره در اقیانوس سقوط کرد در این تست تحرک پذیری لانچ کردن یک موشک بالستیک قاره پیما ثابت شد در نهایت پروژه بخاطر مشکلات مهندسی و سختی ها رها شد هر چند پرتاب موشک بالستیک اینچنینی از هواپیما در مذاکرات سلاح های استراتژیک منع شد.
پرتاب موشک مینتومن از هواپیمای سی5
موشک KH-47 kizhal
موشک کینژارل یک موشک بالستیک هواپرتاب است که قابلیت حمل کلاهک اتمی را داراست و سرعت این موشک به ۱۰ ماخ میرسد و بردش ۲۰۰۰ کیلومتر است و در هر فازی از پرواز میتواند مانور دهد این موشک هم میتواند کلاهک اتمی حمل کند و هم قابلیت حمل کلاهک متعارف را داراست و این موشک از پلت فرم های Tu-22M3 و Mig-31K قابل لانچ است
این موشک در دسامبر ۲۰۱۷ وارد خدمت شد و یکی از شش یلاح استراتژیک روسی است که در مارس ۲۰۱۸ برای اولین بار وجودش توسط ولادیمر پوتین فاش شد
این موشک برای این ساخته شده تا کشتی های جنگی ناتو و آمریکا و همچنین پایگاه های زمینی ایشان را مورد هدف قرار دهد و برای این ساخته شده تا از پس تمامی پدافند های آمریکایی شامل تاد پاتریوت و ایجس بر بیاید
احتمالا این مدشک از همان مرحله اول موشک بالستیک اسکندر بهره میبرد و سیستم ناوبری خاصی برای این موشک توسعه یافته و سیستم ناوبری موشک از نوع اینرسی هدایت ماهواره ای و در فاز هدایت در مرحله آخر از سیستم های الکترواپتیکالی بهره میبرد و ارتفاع عمل ایم موشک به ۲۰ کیلومتر میرسد و از یک موتور راکتی سوخت جامد بهره میبرد
روژه های چینی
برخی منابع معتقدند که ارتش چین در حال توسعه دو موشک بالستیک هواپرتاب برای لانچ از بمب افکن های H-6K خود است
KH-47 kizhal

اسکای بولت یک موشک بالستیک هواپرتاب ساخته شرکت داگلاس بود که در اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی توسعه یافت طرح این موشگ برای این بود که قابلیت حمله پیش دستانه به بمب افکن های استراتژیک بدهد یعنی اینکه با برد بلند این موشک (حدود ۱۶۰۰ کیلومتر) بودن اینکه بمب افکن در برد پدافند دشمن قرار بگیرد موشک های خود را پرتاب کند GAM-87 اسکای بولت در اوایل مجهز به یک کلاهک اتمی W47 بود که بعد ها این کلاهک با یک کلاهک اتمی W59 که متعلق به موشک بالستیک مینوتمن بود جایگزین شد .
بریتانیا در سال ۱۹۶۰ به برنامه اسکای بولت ملحق شد تا این موشک را از بمب افکن های سری V خود(ولکان و ویکتور) پرتاب کند با توجه به اینکه این موشک در کنار سیستم ناوبری اینرسی مجهز به سیستم ناوبری ستاره ای بود یعنی با یک دوربین آسمان را رصد میکرد و با توجه به نسبت و جهت ستارگان با یکدیگر موشک را هدایت میکرد و این بدان معنا بود که تنها موشک در جایگاه خارجی حمل تسلیحات برای بمب افکن قابل حمل بود(در جایی که دوربین بتواند آسمان را رصد کند )
یک سری مسائل درباره کلاهک اتمی W47 باعث شد تا نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا به امنیت این موشک شک کند بدین طریق بر روی کلاهک اتمی RED SNOW خود سرمایه گزاری کند ،این کلاهک سنگین تر بود و برد موشک را تا ۹۷۰ کیلومتر کاهش داد و این بدان معنا بود که بمب افکن برای حمله به مسکو میبایستی از خطوط ساحلی شوروی عبور کند در سال ۱۹۶۲ تست های موشک شروع شد و تست ها با مشکلاتی روبهرو بود که در نهایت به ورود به خدمت موشک های بالستیک اتمی زیردریایی پرتاب پروژه اسکای بولت در دسامبر ۱۹۶۲ لغو شد .بریتانیا بر روی اسکای بولت بسیار حساب باز کرده بود و قصد داشت تا تمامی توان بازدارندگی اتمی خود را بر روی دوش موشک اسکای بولت بگذارد که با لغو شدن این برنامه در آمریکا روابط آمریکا با بریتانیا به تیرگی گرایید که در نهایت با تحویل موشک های بالستیک زیر دریایی پرتاب پولاریس

به بریتانیا و حمل شدن این موشک ها توسط زیر دریایی کلاس رزولوشن نیروی دریایی سلطنتی این مشکل حل شد
پیش زمینه
در دهه ۱۹۵۰ میلادی نیروی هوایی ایالات متحده تعداد زیادی بمب افکن های اتمی تحویل گرفت که این بمب افکن ها در پایگاه های کم تعداد نیروی هوایی آمریکا که برای شوروی هم شناخته شده بودند در مقابل حملات بالستیکی شوروی نا امن بودند و این بمب افکن ها در این شرایط امنیت نداشتند و این در حالی بود که موشک بالستیک اطلس در همین زمان در حال توسعه بود ولی اطلس برای لانچ از سایت زمانی نیاز به زمان طولانی برای آماده شدن بود ولی در مقابل نیروی دریایی ایالات متحده دارای قابلیت بازدارندگی اتمی خوبی بود این نیرو میتوانست زیر دریایی های حامل موشک بالستیک خود را به اقیانوس آرام و اطلس بفرستد و در اینجا که مکان این زیردریایی ها برای شوروی نامشخص بود این زیر دریایی ها دست به شلیک موشک بالستیک اتمی پولاریس بزند و نیروی هوایی پیوسته بدنبال حل این معضل بود
در همین زمان نیروی هوایی ایالات متحده پروژه WS-199 را استارت زد که این طرح شامل پرتاب موشک های بالستیک هواپرتاب مانند bold orion و high virgo از هواپیما بود با این توان نیروی هوایی توانایی مانند آنچه برای نیروی دریایی گفته شد پیدا میکرد بدین شکل در وضعیت هشدار نیروی هوایی بمب افکن های خود را به پرواز در می آورد و با پرتاب موشک
های بالستیک هواپرتاب بلندبرد بدون اینکه خود در برد پدافند شوروی قرار بگیرند به مواضع شوروی حمله کنند و حتی این بمب افکن ها با سوختگیری هوایی میتوانند دست به ساعتها گشت هوایی بزنند و یک خوبی که موشک های باستیک هواپرتاب داشتند این بود که این موشک ها را میشد در حمله دوم بکار برد و اهدافی که از حمله اول جان سالم بدر بردند در حمله دوم نابود شوند و این یعنی اینکه بسرعت میشد هدف را برای این موشک ها مشخص کرد در حالی که موشک های مینوتمن و اطلس و پولاریس مبایستی از اول بطور کامل دیتای هدف جدید را دریافت کنند .
طرح WS-199 طرح موفقی بود ولی دو موشک بالستیک هواپرتابی که برای این پروژه در نظر گرفته شده بودند این برد درخواستی را نداشتند بنابراین نیروی هوایی در سال ۱۹۵۹ خواهان یک موشک بالستیک هواپرتاب با برد بیشتر شد که این قرارداد باشرکت داگلاس بسته شد و سییتم ناوبری به شرکت نورثروپ و موتور به شرکت ایروجت سپرده شد در وحله اول طرح با نام WS-138 شناخته میشد ولی در سال ۱۹۶۰ نام رسمی GAM-87 اسکای بولت را به خود گرفت
بریتانیا در همین زمان با موشک های بالستیک میانبرد خود مشکلاتی داشت و در این بین موشک بالستیک blue Streak دارای مشکلات خودش بود و همچنین سایت های زمینی موشک های بالستیک بطور کامل در تیررس بمب افکن های شوروی بودند و با یک حمل نابود میشدند و علاوه بر این هم مشکلات خود را داشتند و به این علت در دهه ۱۹۶۰ بریتانیا بازدارندگی اتمی خود را بر دوش بمب افکن های استرتژیک سری V گذاشت و موشک بلو استیل که یک موشک کروز هواپرتاب از بمبر ولکان با برد ۹۵۰ کیلومتر و سرعت ۳ ماخ بود را وارد خدمت کرد ولی نیاز به پلت فرمی با برد و مانورپذیری بیشتر نسبت به بلو استیل بود در همین هنگام انگلیسی ها بدنبال طرح بلو استیل ۲ رفتند ولی این طرح زمانبر بود و موشک اسکای بولت آمریکایی نیاز انگلیسی ها به بلو استیل ۲ را بر طرف میکرد به همین دلیل در سال ۱۹۵۹ پروژه بلو استیل لغو شد و در سال ۱۹۶۰ هم پروژه blue streak لغو شد در مارس سال ۱۹۶۰ نخست وزیر بریتانیا مک میلان با پرزیدنت آیزنهاور دیدار کرد و توافق شد که ۱۴۴ تیره موشک اسکای بولت تحویل نیروی هوایی سلطنتی شود و بریتانیا در مقابل متعهد شد که قسمتی از بودجه تحقیق و توسعه موشک را پرداخت کند و بمب افکن های خود را با اسکای بولت سازگار سازد و در ادامه انگلیسی ها تصمیم گرفتند که کلاهک اتمی خود را بر روی بمب افکن نصب کنند و در سال ۱۹۶۰ پروژه blue streak لغو شد و انگلستان در مرحله اول ۱۰۰ اسکای بولت سفارش داد
کمپانی AVRO در بریتانیا مامور سازگار سازی یک هواپیما مناسب انگلیسی با موشک اسکای بولت شد شرکت AVRO هواپیما های VC10 و ویکتور و ولکان را بررسی کرد ولی در نهایت تصمیم گرفته شد در مرحله اول بمب افکن ولکان را با این مدشک سازگار سازد و ولکان بتواند در دو جایگاه حمل تسلیحات خارجی تا دو اسکای بولت حمل کند.
در مراحل توسعه مشخص شد که رسیدن به برد مورد نیاز ،نیاز ارتقا سیستم ناوبری را در پی دارد لذا سیستم ناوبری ستاره ای به سیستم ناوبری اینرسی موشک اضافه شد در سیستم ناوبری ستاره ای موشک با یک دوربین ستارگان را رصد میکند و با توجه به نسبت و جهت ستارگان به یکدیگر موشک را ناوبری میکند و این مسئله باعث شد تا موشک حتما در جایگاه خارجی حمل تسلیحات حمل شود تا دوربین بتواند آسمان را رصد کند و این یک مشکل برای بریتانیایی ها بود که در نهایت تصمیم گرفته شد که فقط ولکان اسکای بولت را حمل کند .در سال ۱۹۶۱ تست های پرتاب اسکای بولت از B52 شروع شد و اولین تست کاملا موفق این موشک در سال ۱۹۶۲ بود در سال ۱۹۶۱ یک فروند ولکان به کارخانه داگلاس در سانتا مونیکا کالیفرنیا فرستاده شد تا اطمینان حاصل گردد که ولکان برای حمل اسکای بولت مشکلی ندارد .
در نهایت با ورود به خدمت موشک بالستیک قاره پیمای مینوتمن و موشک بالستیک زیر دریایی پرتاب پولاریس رابرت مکنامارا وزیر دفاع وقت موشک های بالستیک مینوتمن و پولاریس را ترجیه داد و پروژه اسکای بولت را لغو کرد که لغو برنامه باعث تنش سیاسی در خود آمریکا هم شد و در ادامه پرزیدنت کندی در سال ۱۹۶۲ تیر خلاص را بر پیکر اسکای بولت زد و آن را بطور کامل لغو کرد و در ادامه با توجه به اینکه انگلیسیها بر روی اسکای بولت حساب زیادی باز کرده بودند با لغو برنامه اسکای بولت باعث ایجاد یک بحران در بریتانیا و ایجاد یک تنش در روابط آمریکا و بریتانیا شد و با این بحران دولت مکمیلان در بریتانیا سقوط کرد ولی در نهایت با تحویل موشک بالستیک زیر دریایی پرتاب پولاریس به بریتانیا بحران روابط آمریکا و بریتانیا فروپاشی کرد و بریتانیا بمب اتم WE177 را بر روی ولکان و بعد ها تورنادو نصب کرد و آخرین اسکای بولت از یک B-52G پرتاب شد و در ژوئن ۱۹۶۳ نام موشک به XAGM-48A تغییر کرد
این موشک مجهز به موتور راکتی سوخت جامد دو مرحله ای بود و هر b52 تا چهار تیره از این موشک و هر ولکان تا دو تیره اسکای بولت میتوانست حمل کند.
اسرائیل نیز جدید راکت توپخانه ای هدایت ماهواره ای اکسترا را که به شکل معمول دارای برد 300 کیلومتر است از جنگنده اف16 پرتاب میکند و از قرار از انها در حملاتی در سوریه نیز استفاده کرد .
در جنگاوران بخوانید  عملکرد موشک بالستیک ضد کشتی دانگ فنگ 21 دی

نوشته های مشابه

‫26 نظرها

    1. هر موشکی رو میشه از هر جایی شلیک کرد.تو جنگ خودمون هاک زمین پرتاب روازجنگنده لانچ میکردیم.فقط باید وزنش توسط هواپیما قابل حمل باشه با کمی تغیرات درسیم کشی نرم ازاراش مواقعی هم سخت افزاراش

  1. خیلی ممنون بخش نظرات دوباره راه انداختین امیدوارم دوباره بعضی ها نیان اینجا مشکل درست کنن مثل دفعه قبل

  2. سلام چند سوال داشتم :
    1. دو هفته است که اخبار نظامی در سایت منتشر نشده. ایا این بخش کلا حذف شده است؟ (1398/05/25) و (1398/05/31) در سایت وجود ندارد
    2. مقاله ای در مورد برنامه ی چین در خصوص ساخت ناوهای هواپیمابر و همچنین ناوهای بالگرد بر بگذارید.
    3. مقاله ای در مورد توان نیروی دریایی چین ( اعم از توانایی و تعداد ناوشکن ها و ناوچه های) این کشور بگذارید.
    با تشکر

    1. سلام اخبار دو هفته است به دلیل مشکلات فنی سایت گذاشته نشد ..از این هفته خواهیم گذاشت مقاله ای در مورد ناو فعلی هواپیمابر چین است در مورد دیگر ناوها نیز خواهیم گذاشت و در مورد نیروی دریایی چین هم چشم

  3. جناب تارخ بازم شرمنده اینجا می پرسم قسمت آخر مقاله عثمانی رو یک ماه پیش آپ کردم انشالله توی این جریان مشکلات سایت که از بین نرفته چون من دیگه دسترسی به بخش نوشتاری ندارم نمی تونم چک کنم ببینم هنوز هست یا خیر

  4. سلام این مقاله خیلی جالب بود ؛امروزه هم این نوع موشک ها رو تولید میکنند؟یا جای خودشون و به موشک های کروز دادند؛؛؛؟

  5. با سلام و خدا قوت به آقای تارخ ضمن تشکر از زحمات بی دریغ شما در نوشتن مقالات مختلف نظامی از شما خواهش دارم مقالاتی در مورد سرانجام برخی از پروژهای نظامی مثل قاهر و شفق و برهان و همچنین خرید نظامی ایران از روسیه که چند سال پیش اعلام شد قرار دهید. بالاخره سرنوشت سوخوهای ایران چی شد و اینکه آیا خرید سوخو57 از طرف ایران که در سایتهای روسیه هست درسته یا نه.
    ممنون

  6. سلام،جناب تارخ ببخشید مقاله ای نوشتم که میخوام ارسالش کنم،وارد حساب کاربری میشم نمیدونم از کجا بفرستم:اگر امکانش هست راهنمایی کنید!

  7. با سلام. درخواستی که دارم اینه که مقاله ای هم درباره سامانه apx-80 یا combat tree منتشر کنید. خلبانان ایرانی ماجراهای جالبی در موردش گفتن ولی اطلاعات زیادی ازش منتشر نشده و در آمریکا هم تا به امروز محرمانه است ولی به تازگی مطالبی به زبان انگلیسی در موردش منتشر شده مثل مطلبی که یک سایت سال ۲۰۱۷ نوشته به نظرم جای همچین مطلبی تو این سایت خالیه. کاش به سیستم ناوبری ستاره ای و مخصوصا سیستم ناوبری r2-d2 هواپیمای بلک برد هم بپردازید که خیلی مقاله ی جذابی میشه. درباره این موشک های بالستیک هواپرتاب هم سوالی که پیش میاد اینه که وقتی کروز هست چه نیازی به این نوع موشک میشه؟
    با تشکر

    1. رهگیری علی اقا.رهگیری این موشکا تقریبا غیرممکنه.kh_49تو فاز ترمینال نزدیک ۶ماخ سرعت میگیره.

  8. سلام. اول تشکر بابت مقاله های خوبتون. دوم میخاستم اگه میتونید یه مقاله در مورد سامانه جدیدا معرفی شده باور 373 و پدافند هوایی ایران بزارید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن