بمب افکن ها

نگاهی به بمب افکن 30 ساله B-2

نگاهی به بمب افکن 30 ساله B-2

نگاهی به بمب افکن 30 سالهِ B-2

نویسنده و مترجم: معین پورحسین

آسمان را با بال های خفاش مانند خود میشکافد، از دید رادارهای دشمن پنهان می شود، به آرامی پدافند هوایی دشمن را از فاصله 50000 فوتی از بین می برد و از سیستم های رایانه ای برای ترکیب سنسورهای اطلاعاتی و تشخیص اهداف استفاده می کند؛ بمب افکن B-2 در ارتش آمریکا، به 30  سال عمر رسید.

نیکولا پولیدار(Nicola Polidar)، یکی از فرماندهان بخش آموزش آمریکا، در رابطه با این بمب افکن به مجله جنگجو گفته: خلبان پنل سلاح ها را آماده کرده، سلاح مناسب را برای هدف مورد نظر آماده و میزان کرده و درون پنل ورودی دیجیتال وارد می کند. سپس متن مورد نظر را درون کامپیوتر وارد می کند، و حمله هوایی آغاز می شود….

هواپیمای B-2 برای اولین بار در تاریخ 17 ژولای 1989 به پرواز آمد؛ بنابراین در سال 2019 این بمب افکن 30 ساله شد.

مقاله ای کامل در معرفی بمب افکن ب2

ب2 در حال رها کردن ای جی ام 158..نسخه جدید این موشک تا 1000 کیلومتر برد دارد و حتی از جنگنده هم پرتاب می شود

خلبان های B-2 در ماموریت های خطرناک بسیاری شرکت داشته اند که از نگاه دنیا پنهان بوده است. با وجود ورود این هواپیما به صحنه در اوایل دههِ 90 میلادی، اولین حضور رزمی این بمب افکن در اواخر این دهه با نابود کردن اهداف صربستانی در کُزُوُ(منطقه ای بین صربستان و آلبانی) بود. 3 دههِ قبل نیروی هوایی آمریکا تصمیم به ایجاد پیشرفتی بزرگ در رادار گریزی کرده واین بمب افکن را به عنوان بمب افکنی ساخت که از دیگران یک قدم جلوتر و در نوع خود بی همتا بود. B-2 به عنوان یک سلاح جنگ سرد یاد شده که هدف آن از بین بردن پدافندهای هواییِ پیشرفتهِ شوروی بود. هدف، ساخت بمب افکنی بود که تکنولوژی رادار گریزی آن از F-117 پیشرفته تر باشد.

تنظیمات رادار گریزی، موتور مخفی، نشانهِ گرمایی و پوشش جاذب رادار این بمب افکن تنها برای ضربه نخوردن از سلاح های دشمن نیست، بلکه هدف آن انجام یک ماموریت بدون آنکه دشمن حتی متوجه حظور آن شود می باشد. ماموریت اصلی انجام حملات پنهان و غیر قابل رویت به محدوده های فوق العاده تدافعی دشمن به منظور ایجاد محدوده ای امن تر برای هواپیماهای دیگر در مناطق هوایی غیر قابل عبور می باشد.

انتخاب سلاح، اطلاعات مسیریابی و هوش سنجی همگی توسط خلبان با استفاده از صفحه نمایش دیجیتال و سیستم های کنترل آتش، کنترل می شوند.

پولیدار همچنین گفته: این بمب افکن 8 صفحه نمایشی دارد و اطلاعات بسیار و مختلفی بر اساس دکمه ای که فشار داده می شود، بدست می آید. از جمله این اطلاعات بررسی سلاح ها، ارتباطات، مشخصات پرواز، شرایط جوی فعلی، موتورها، سیستم های الکتریکی و … می باشند.

اولین پرواز ب2

پس از عملیاتی شدن این بمب افکن در دههِ 80 میلادی، ماموریت هایی توسط آن بر فراز عراق، لیبی و افغانستان انجام شد. به دلیل قابلیت پرواز این هواپیما در مسافتی چون 6000 مایل دریای، این بمب افکن توانست قبل از عملیات بمباران در افغانستان، از میسوری(منطقه ای در آمریکا) تا جزیره ای به نام دیِگو گارسیا جدا از ساحل هند، پرواز کند.

با اینکه مهندسی اولیه متعلق به دهه 80 میلادی است، پیشرفت ها و تغییرات بسیاری روی این بمب افکن اعمال شده تا آن را فراتر از خطرات و بروز نگه دارد.

در جنگاوران بخوانید  هفت بمب افکن برتر جهان

جِفری اشرِینِر(Jeffery Schreiner)، یکی از فرماندهان و خلبانان B-2 که 15 سال سابقه کار با این بمب افکن را دارد در مصاحبه ای به مجلهِ جنگجو گفته: ما شاهد حداقل بیش از ده تغییر بزرگ در سخت افزار و  نرم افزار این بمب افکن بوده ایم. که بزرگترین آنها افزایش اطلاعاتی است که به اتاق خلبان جاری می شود.

به منظور مدیریت این حجم از اطلاعات، سنسورهای جدید، نمایشگرِ اهداف، شبکه های اطلاعاتی جدید، و مهمتر از همه، اتوماسیون رایانه و بهبود پردازنده ها از جمله تغییرات اعمال شده می باشند.

اشرِینِر همچنین افزود: خلبان ها تمامی منابع اطلاعاتی مختلف را مدیریت می کنند تا یک تصمیم خوب و تاکتیکیِ مناسب با شرایط بگیرند و آگاهی خود نسبت به موقعیت را از دست ندهند. حال می توان تغییرات مورد نظر را اعمال کرد.

این بهبود ها شامل تغییر پردازنده های کنترل مدیریتِ پرواز، که مانند مغزِ هواپیما عمل می کنند، و تبدیل آن ها به واحدهای پردازندهِ یکپارچه و تواناتر می شود. به همین منظور کابل های باسِ قدیمی درون B-2 با فیبر نوری جایگزین شدند.

نگاه استراتژیک اشرِینِر به مدرن سازی B-2 با پیشبینی های متفکران در رابطه با خطرات آینده و تغییرات مورد نیاز این بمب افکن،یعنی بهبود سیستم های اطلاعاتی و مخابره ای،یکسان می باشد.

اولین تست پرتاب 82 بمب مارک 82 از ب2 در سال 1994

یکی از استراتژیست های بالا مقام نیروی هوایی آمریکا که امروزه بازنشست شده است، دِیوید دِپولا(David Depula) این قضیه را بدین شکل توضیح می دهد که استفاده از یک سیستم cloud رزمی برای ایجاد شبکه ای بهتر، به علاوهِ پردازشگرهای پیشرفته تر، باعث ایجاد سنسورهای جدیدتر و هدفیابی نسل جدیدی خواهد شد که قابلیت از بین بردن اهداف جدیدتر و ادامهِ عملیات حتی پس از صدمه دیدن یکی از شبکه های ارتباطی را به این بمب افکن می دهند.

دِپولا همچنین در مصاحبهِ خود با مجله جنگجو افزود: چالش اصلی ما همین تفکرِ رفتار و نمایش هواپیماها، کشتی ها و خودروهای نظامی همچون گره های اطلاعاتی است. این کار باعث افزایش استهکام و افزایش قدرت اشتراک گذاری اطلاعات در B-2 می شود.

در ادامه مطالبِ دِپولا می توان گفت که نیروی هوایی آمریکا با مدرنیزه کردن بمب افکن B-2، به طوری از شرایط محیط جنگ آینده نیز پیشی گرفته است.

برای مثال یکی از این سیستم های مدیریت دفاعیِ در حال طراحیِ B-2، سنسوری است که به خلبان های B-2 اجازه رویت مناطق خطرناک دشمن و در نتیجه دوری از پدافندهای پیشرفتهِ دشمن را میدهد.

گزارشِ های نیروی هوایی آمریکا در سال 2018، به بررسی برخی از این تغییرات B-2 که فعالسازی این سنسورهای پیشرفته را ممکن میسازد، پرداخته و گفته که DMS سیستم های هشدار دهندهِ هواپیما را با جایگزین کردن آتوروترها(auto router)، آنتن ها و نمایش دهنده های الکترونیکیِ قدیمی بهبود میبخشد.

از auto router می توان به راحتی به عنوان یک تکنولوژی تغییر یافته یاد کرد. گزارشات auto router را بدین گونه توضیح می دهند: وسیله ای که جهت دهیِ هواپیمای در حین ماموریت را اتوماتیک می کند. این توضیح بیانگر یک مفهوم است: افزایش اتوماسیون باعث کاهش “بارِ شناختی خلبان”(pilot cognitive burden) می شود. این کار به خلبانان این اجازه را می دهد تا بیشتر بر درگیری و نبرد تمرکز کنند، زیرا عملیات های کلیدی دیگر توسط رایانهِ اتوماتیک به انجام می رسد.

در جنگاوران بخوانید  بمب افکنهای سوخو تی4 و میاشویچ M50

Auto router با اتوماتیک کردن جهت دهی هواپیما در حین ماموریت باعث افزایش شدید اطلاعات و هوش می شود. به جای وابسته بودن به اطلاعات از قبل بدست آمده راجع به هدف، هوش و اطلاعات لحظه ای به خلبانان کمک می کند تا با توجه به تغییر وضعیت هدف، نقشهِ عملیاتی جدیدی را طراحی کنند. اکثر این پیشرفت را می توان مدیون دانست به سیستم رایانه ای جدید B-2 دانست که گفته شده تا هزار برابر قویتر از سیستم های قدیمی است.

با توجه به عمر 30 سالهِ این هواپیما، خیلی ها از دیدن B-2 به طور فعال متعجب می شوند. بروس واگن، یکی از آماده سازهای B-2 گفته که نگه داری از این بمب افکن به مواردی چون نگهداری از جوشکاری، مصالح، بدنهِ هواپیما و ورقه های فلزی خلاصه می شود. وی افزوده که سخت ترین بخش این کار نگهداری از مواد ضد رادار و کاهش دید می باشد. واگن در این باره گفته: این کار نیاز با رنگ آمیزی بسیار و مدیریت مواد دارد و به صورت اسپری انجام می شود. او توضیح داد که نگهداری از پوشش رادارگریز کار دشوار، مهم و پر چالشی می باشد.

گزارشات موسسهِ روباتیکِ دانشگاه کارنِجی مِلون اشاره داشتند: آسیب ناشی از وسایل مکانیکی، آب یا مواد شیمیایی یا طبیعی، نور آفتاب یا تخریب مواد بر اثر دما، باعث پاک شدن مواد رادارگریز، سوراخ شدن، پولکی شدن، ترک خوردن و یا تغییر رنگ و ظاهر می شود.

در این گزارش گفته شده که نورهای فروسرخ و مادون قرمز نیز می توانند این صدمات را رویت کنند.

علاوه بر پوشش رادار گریزی، عوامل دیگری نیز در پنهان سازی B-2 افکن دخیل می باشند.   B-2 نه تنها بدنه ای صاف دارد، بلکه افقی بودن آن و عدم وجود سازهِ عمودی در ساختمان بمب افکن، موجب می شود تا امواج الکترومغناطیس و سیگنال های بازگشتی رادار تصویر واضح و قابل تشخیصی از بمب افکن نشان ندهند. سطح خارجی صاف و صیقلی بوده و نقاط اتصال هواپیما دیده نمی شوند، سلاح ها درون بدنه هستند، رادارها و آنتن ها در بدنهِ هواپیما قرار میگیرند تا قسمت های قابل رویت به حداقل برسد. نبود قطعات قابل رویت و سازهِ عمودی همچون باله های پشتی، موجب کور شدن رادار دشمن می شود، زیرا امواج برگشتی کمتر از مقدار لازم برای تعییت حضور هواپیما است. این قدرت به B-2 اجازه حضور در خطرناک ترین شرایط را می دهد.

با این شرایط، B-2 از رادارهای فرکانس های بالا و پایین پنهان شده و از دید دشمن پنهان بماند. همچنین موتور آن درون بدنه مدفون شده وموجب کاهش اختلاف دما بین B-2 و هوای اطراف میشود و در نتیجه بمب افکن از دید سنسورهای دشمن پنهان می ماند.

این بمب افکن، پس از 30 سال هنوز دارای تکنولوژیِ پیشرفته ای می باشد که دنیا در تعجب از آن است….

منبع:

https://nationalinterest.org/blog/buzz/how-air-forces-30-year-old-b-2-stealth-bomber-looks-inside-69996

نوشته های مشابه

‫31 نظرها

  1. با این وجود این هواپیما از طلای هم وزن خودش گرانتره و هزینه های بسیااار بالای عملیاتی نگه داشتن و بسیاری دلایل دیگه که به خاطر پیچیدگی تکنولوژیکی این پرنده قهار به وجود اومده، همگی باعث شدن که تنها 21 فروند در طول 30 سال ساخته بشه ، از یاد نبریم برخی طرح ها یک سکوی پرتاب محسوب میشن برای جهش به سطح فناوری بالاتر و بهتر و البته کم هزینه تر !(در مورد کشور خودمون چنین نظری ندارم چون شکست یک طرح به معنی کلا بستن طومار آن! به جای اینکه نواقص مرتفع بشن) و چنانچه مشخص است انتظار میره پرنده بعد از بی 2 قطعا مخوفتر ، مهلک تر و غیر قابل مهارتر خواهد بود
    در پایان ، تشکر از دوستان تلاشگر جنگاوران!

    1. با سلام خدمت شما دوست گرامی

      تیراژ کم این بمب افکن بخاطر عدم توان مالی امریکا در تولید تعداد بیشتری از این پرنده یا پیچیدگی و هزینه بالای تعمییرات اون نبود و سفارش اولیه بسیار بیشتر از این تعداد بود ولی مسئله اینجاست کشورهای مدرن دنیا بر حسب نیاز خودشون رو تجهیز میکنن و تولید این بمب افکن هم مقارن با انحلال پیمان نظامی ورشو و حتی فروپاشی شوروی شد و دیگه بخدمت گرفتن و‌تولید بمب افکن الزامی نداشت و این تعداد هم برای جلوگیری از وارد شدن خسارت به شرکت سازنده و اثبات فن اوری ساخته شد و گرنه همانطور که همگی دیدیم در تمام سالهایی که بی -۲ در خدمت بوده نیازی بهش پیدا نشده و بمب افکن بی -۵۲ و سلطان ( اف -۱۵ ) نیازهای دفاعی امریکا را جوابگو بودند و بی -۱ را هم دارند که یک بمب افکن تقریبا پنهانکار و بسیار مدرن است

    2. با سلام زیاد به تبلیغات توجه نکنید .منظورم این نیست که دشمن و دست کم بگیریم بلکه باید هر خطری رو به دقت تحت نظر بگیریم .در جنگ صربستان هم یکی از این هواپیما ها توسط پدافند سرنگون شد که لاشه آن به روسیه تحویل داده شد.

  2. اگر خدای نکرده جنگ بشه بعد این یابو با یکی دو جین موشک هارم یا سلاح های دیگه بهمون حمله کنه با چی می خوایم این رو رهگیری کنیم؟؟؟

    1. سلام با یک شبکه راداری یک پارچه با چند رادار در باندهای مختلف از نوع ارایه در برد مناسب میشه کشف کرد

      1. البته اقای تارخ در شرایط یک جنگ واقعی هم این هواپیما تحت پوشش سیستمهای جنگال بسیار قدرتمند وارد عمل میشه و بعید میدانم سطح فن اوری کشور ما و حتی چین و روسیه هم قادر به مهار و زمینگیر کردنش باشن

  3. البته این روی کاغذ است زیرا اگر قرار باشد B_2به جایی حمله کند از تسلیحات دور ایستا استفاده می کند و قبل از آن عملیات سرکوب پدافند انجام می دهند و یا این که در نهایت از هواپیماها و تجهیزات جمینگ پیشرفته استفاده می کنند…

    1. اینگونه بمب افکن ها فقط کاربری دارند برای کشورها جهان سوم واقعیت به پنهآن کاری رادار گریزی تجهیزات هوایی آمریکا شک دارم چون پروندشون گاف هم دادن نباید زیاد هم تحت تاثیر تبلیغات زیادی غرب شد این بمب افکن نه برای مقابله با شوروی سابق کابری دارند نه روسیه در جنگ اتمی فقط موشک است موشک تا همه چی تو این کره خاکی نابود بشه

  4. با سلام خدمت استاد بزرگوارم جناب تارخ
    استاد خدایی یکی از جذابترین بخش های سایت بخش نظرات هست که خدا رو شکر دوباره راه اندازی شده من خودم شدیدا علاقمند به مطالعه نظرات کاربرا در مورد موضوعات مقالات هستم ایشالله موفق و موید باشین

  5. آیا این بمب افکن جسارت عبور از آسمان روسیه یا چین رو داره؟یعنی اینقدر از خودش مطموئن هست که می تونه به صورت پنهانکار وارد آسمان روسیه بشه و رهگیری نشه یا در صورت رهگیری هدف قرار نگیره؟؟؟؟

  6. حتی تصور ترکیب این سلاح با مثلا ریوت جوینت و بلایی که بر سر پدافند میاد، ترسناکه.
    اما سوالی هم داشتم، درسته که مهمات، در مخازن داخلی این سلاح نگهداری میشن. اما در موقع شلیک آیا باز شدن درب مخازن، تاثیری در افزایش امکان دیده شدنش توسط رادار رو‌ نداره؟!
    گویا در در مورد f111 اینطور بوده

  7. با سلام خدمت اقای تارخ.
    این بمب افکن احتمالا تا چندسال آینده در خدمت خواهد بود؟
    و اینکه ایا باتوجه به پیشرفتهای سریع در زمینه نظامی احتمال بدست آوردن تکنولوژی کشف و رهگیری و انهدام تقریبا راحت اینگونه پرنده ها در آینده وجود دارد؟

    1. سلام نگاه کنید اگرچه پیشرفته رادار چشم گیر بوده ولی در عوض موشک های کروز پنهانکار پرتابی از این بمب افنکنها هم بسیار پیشرفت داشته اند

پاسخ دادن به علی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن