دیالوگ های رد بدل شده بین مقامات پیونگ یانگ و واشنگتون انسان را به یاد دیالوگ  رهبران امریکا و شوروی در دهه ۶۰ میلادی می اندازد. با وجود فروپاشی شوروی، امریکا در دو دهه گذشته همچنان با فرزند خواندگان و دوستداران لنین در چین و کره شمالی سر کله می زند. کره شمالی کشوری منزوی و بسیار بسته  که در ان به دلیل تصمیم رهبرانشان مردم با جهان خارج به طور کلی قطع رابطه کردن و نه اینترنتی ،بشقاب ماهواره و نه روزنامه خصوصی وجود دارد .در این کشور به دلیل مسائل اطلاعاتی حتی شبکه تلفن همراه نیز وجود ندارد و تلویزیون دولتی این کشور فوتبال را نیز پخش زنده نشان نمی دهد.به گفته یکی از سناتورهای کنگره امریکا ما از زندگی مردم عادی در امپراتوری اشوریان (که۳۰۰۰ سال پیش زندگی می کردند)بیشتر از زندگی مردم در کره شمالی می دانیم. کره شمالی که دارای یک حکومت کمونیستی می باشد حتی از حکومت کمونیستی شوروی نیز دیکتاتوری تر و بسته تر است و هیچ کشور اروپایی با این کشور رابطه سیاسی و دیپلوماتیک ندارد. برنامهای موشکی کره شمالی در کنار برنامهای اتمی این کشور بدون هیچ پرده پوشی برای مقابله و بازدارندگی در مقابل ایلات متحده امریکا که طی نیم قرن گذشته بارها کره شمالی را تهدید به حمله نظامی کرده است سرچشمه می گیرد .اختلاف میان امریکا با کره شمالی به جنگ کره(۱۹۵۰-۱۹۵۳)بر می گردد.در سال ۱۹۴۵ کره ایها بعد از حدود یک قرن تلاش برای رهای از زیر سلطه امپراتوری ژاپن وبا پایان جنگ جهانی دوم که به تسلیم ژاپن انجامید کره ای ها توانستند کشور خود را داشته باشند.در سال ۱۹۴۵ کره به دو بخش تقسیم شد که بخش شمالی ان که توسط ارتش شوروی در جنگ دوم جهانی اشغال شده دست روسها و قسمت جنوب ان دست امریکایها بود .قرار شود که دو کره با یک دیگر یک کشور را تشکیل دهند ولی سرانجام در سال ۱۹۴۸ کره به دو کشور تبدیل شد که مدار ۳۸ درجه مرز بین این دو کشور تعیین شد.کره شمالی که جمهوری دمکراتیک خلق کره نامیده شده دارای حکومت کمونیستی بود و کره جنوبی(جمهوری کره) از غرب  و امریکا پیروی می کرد.دلیل جدای دو کره نیز همین بود که کمونیست های شمالی نمی توانستند با دوستان غرب در یک کشور زندگی کنند.اولین زمامدار کره شمالی که در واقع از سال۱۹۴۸ تا ۱۹۹۴ زمامدار این کشور بود کیم ایل سونگ بود که در سال ۱۹۵۰ با دستور  به ارتش کره شمالی برای عبور از مدار ۳۸ درجه و اشغال کره جنوبی جنگ کره را بر افروخت.در این جنگ اگرچه کره شمالی در سال اول توانست تقریبا تمامی کره جنوب و پایتخت ان یعنی سئول را اشغال کردند ولی سرانجام با ورود نیروهای سازمان ملل که در راس انها امریکا بود سربازان کره شمالی از کره جنوبی رانده شدند .از ان زمان تا کنون کره شمالی همواره با امریکا روابط تیرهای داشته و برنامهای موشکی و اتمی این کشور نیز روابط این دو کشور را با هم تیره تر کرده است .به غیر از امریکا ، ژاپن و کره جنوبی نیز روابط چندان خوبی با کره شمالی ندارند .اگرچه بعد اژ مرگ کیم ایل سونگ در سال۱۹۹۴و به قدرت رسیدن پسرش کیم جونگ ایل انتظار می رفت که روابط این دو کشور بهبود یابد ولی از سال ۱۹۹۸ با آزمایش موشک تاوپودونگ۱ و اغاز پا فشاری کره شمالی بر روی برنامه های هسته ای این کشور و به قدرت رسیدن جرج بوش در امریکا روابط این کشور دوباره رو به سردی  گذاشته است.کره شمالی در دوران جنگ سرد و با قطع رابطه دو قطب کمونیست  ان زمان چین و شوروی با بی طرف مانند در اختلافت این دو کشور با هر دو روابط خوبی داست.ولی کمونیست چین با کمونسیت کره شمالی بیشتر هم خوانی داشت و هر دو در رویا روی با امریکا و متحدانشان از شوروی خشن تر و تند رو تر بودند .بعد از فروپاشی شوروی ،چین تبدیل با بزرگترین متحد کره شمالی شد و حتی اگر کمکهای مالی اقتصادی چین نبود اقتصاد بیمار و فلج کره شمالی باعث مرگ میلیونها نفر از مردمش می شود.همچین شاید سایه سنگین چین بر روی امریکای ها باعث این شده که امریکا بارها نسبت به حمله نظامی به کره شمالی احتیاط کند. کره شمالی از اواخر دهه ۱۹۶۰ به دنبال موشک های بالستیک متعارف اسکاد بود و مصر در سال ۱۹۷۶ تعداد موشک اسکاد بی را به این کشور تحویل داد.قبل از این کره شمالی توانسته بود راکتهای روسی فراگ۵ و۷ را با برد ۶۰ کیلومتر در کشورش به روش مهندسی معکوس تولید کند. کره شمالی با تلاش مصر و احتمالا شوروی  توانست فناوری اسکاد را بومی کند و به گفته منابع غربی با بومی کردن موشک اسکاد بی که در کره که هواسونگ   ۵نامیده می شود کره شمالی با امضاء قرار دادی در سال ۱۹۸۳ با ایران تعدادی از این موشک ها نیز به ایران منتقل کند.

هواسونگ۵

هواسونگ   ۵ کره ای با نمونه مشابه اسکاد بی ساخت روسیه هیچ فرقی ندارد و تنها برای تولید اسان تر به جای استفاده از خودروی حامل اسکاد یعنی ماز۵۴۳ از یک خودروی وطنی که در کره شمالی تولید می شود استفاده می شود. گفته شده که کره شمالی در سال ۱۹۸۷ توان تولید سالانه ۵۰ موشک در سال را داشته است. با افزایش توان تولید موشک  اسکاد بی در این کشور از سال ۱۹۸۸ به کمک کره ایها این موشک در  شهر اصفهان در ایران نیز به تولید رسیده است.موشک اسکاد تولیدی کره شمالی همان طور که گفته شد هیچ تفاوتی با مدل روسی ندارد و دارای برد ۳۰۰ کیلومتر و یک کلاهک متعارف۹۸۵ تا ۱۰۰۰کیلوگرمی است.این موشک که مانند اسکاد بی یک مرحلهای بوده و سوخت مایع است و دارای وزن ۵۹۰۰ کیلوگرم می باشد . موشک ۱۱٫۲۵ متر طول و ۰٫۸۸ متر قطر دارد.موشک برای هدایت خود متکی بر چهار خش متحرک در پشت نازل موتور خود  بوده که تنها تا زمانی که موتور کار می کند عمل می کنند . کلاهک به پیشرانه وصل بوده و در تمامی طول پرواز تا زمان برخورد با هدف به هم وصل است .وزن پیشرانه ۳۱۳۰ کیلوگرم از وزن کل موشک را به خود اختصاص داده و بعد از ۶۰ ثانیه موشک را به ارتفاع۳۰ کیلومتر رسانده  از کار می افتد.کره شمالی برای این موشک انواع کلاهک های انفجار قوی ،  بیولوژیک و ناپالم(اتش زا)را توسعه داده ولی معلوم نیست که این موشک توان حمل کلاهک اتمی را در مدل کره ای داشته باشد .میزان  خطای این موشک ۴۵۰ متر می باشد و به وسیله سیستم هدایت INSهدایت می شود. البته در مورد نمونه کره ای میزان  خطای۸۰۰ تا ۱۰۰۰ متر نیز گزارش شده است.موشک دارای سکوی پرتاب متحرک است و بر روی خودروی مشابه ماز۵۴۳ ولی تولید خود کره استفاده می شود.گفته شده سرعت حمل کننده ۵۵ کیلومتر و برد ان۶۰۰ کیلومتر است. بر طبق گزارشات تا سال ۱۹۸۴ کره اسکادهای تولید خود را با هفت پرتاب آزمایشی مورد تست قرارداده و از سال ۱۹۸۶ نیز این موشک ها در کره عملیاتی شده اند.در سال ۱۹۹۱ بر طبق براورد ها  کره دارای ۳۰۰ فروند از این موشک بود و تعدادی از این موشک ها را از اواخر دهه۸۰ تا یک دهه بعد به کشورهای چون ویتنام ،لیبی و احتمالا سوریه صادر کرده است.همچنین حدود ۹۰ تا ۱۰۰ فروند از این موشک ها از سال۱۹۸۸ به بعد با ۵ تا ۲۰ پرتابگر به ایران تحویل داده شده است و احتملا ایران در اخرین ماه های جنگ تعدادی از این موشک ها را به طرف عراق شلیک کرده است. این گونه مشخص است که سرانجام ایرانیان از سال ۱۹۸۹ مدل بومی این موشک را در ایران با نام شهاب۱ به تولید رسانده.انتظار می رود هنوز ۱۸۰ فروند از این موشک ها در کره شمالی عملیاتی باشند.

هواسانگ۵

هواسانگ۶

توان تولید اسکاد بی برای کره شمالی به معنای توان تولید مدل دوربرد تر ان یعنی اسکاد سی با برد ۵۵۰ کیلومتر بود.موشک Hwasong 5اگر چه امکان هدف قرار دادن بخش های از کره جنوبی و پایتخت ان سئول را به این کشور می داد ولی تمام کره در تیر راس این موشک نبود و از طرفی ژاپن نیز دور از دستراس این موشک بود(اگرچه اسکاد سی نیزبه ژاپن نمی رسید).استراتژیک کره در جنگ با امریکا در ان زمان(و شاید هم اکنون) درگیر شدن و هدف قرار دادن پایگاهای نظامی این کشور در کره جنوبی و ژاپن بود که امریکا نیروهای زیادی در این دو کشور برای مقابله با حمله احتمالی کره شمالی (و یا حمله امریکا به کره شمالی)مستقر کرده است .موشک هواسونگ۶در واقع همان اسکاد سی تولید در داخل می باشد.نسخه استاندارد  هواسونگ۶ که از سال ۱۹۹۱ در کره شمالی تولید شده مشابه اسکاد سی بوده دارای برد ۵۵۰ کیلومتر و وزن پرتاب ۶۴۰۰ کیلوگرم است. ولی گفته شده امروزه برد این موشک به ۷۰۰ کیلومتر رسیده است. این موشک نیز سوخت مایع و یک مرحله ای بوده و سر جنگنده ای مشابه مدل اسکاد بی استفاده می کند.سر جنگنده این موشک برای رسیدن به برد بیشتر کوچکتر شده و به ۷۷۰ کیلوگرم رسیده و دارای طراحی مجدد است . پیشرانه این موشک دارای زمان سوزش بیشتری بوده و گفته شده تا ۷۲ ثانیه بعد از شلیک به فعالیت خود ادامه می دهد.وزن موتور موشک ۴۵۰۰ کیلوگرم از وزن ۶۴۰۰ کیلوگرمی موشک را تشکیل می دهد.موشک دارای دایره خطای ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ متر بوده ولی احتمال بهسازی ان و کاهش میزان  خطای ان نیز وجود دارد.از سال ۱۹۹۱-۱۹۹۲ که این موشک به مرحله عملیاتی رسیده گفته شده کره شمالی توانست حتی به ظرفیت تولید ۳۰ فروند در سال  نیز دست یابد. همچنین به نظر می رسد که کره در سال ۲۰۰۳ میلادی حدود ۲۰۰ فروند موشک و ۵۰ پرتاب گر همچنان عملیاتی داشته اگرچه از قرار معلوم حدود ۴۰۰ فروند اسکاد بی و سی از کره شمالی به کشورهای چون لیبی،کوبا،سوریه،عراق،ویتنام،ایران صادر شده.حدوده ۶۰ فروند از این موشک در سال۱۹۹۱ به ایران تحویل شده ولی سرانجام ایرانیان دست به تولید مدل داخلی این موشک با نام شهاب۲ زده  که دارای کلاهک های خوشه ای و دایره خطای بهبود یافته تر می باشد.همچنین ۶۰ موشک و ۱۲ پرتاب کننده دیگر نیز به سوریه صادر شده است البته بر طبق برخی گزارشات موشک های سوری در داخل این کشور به کمک کارشناسان ایرانی اسمبل شده است.کره شمال در سال ۲۰۱۷ یک سنخه بهبود یافته این  موشک را تستس کرد که دارای کلاهک بهوبد یافته قابل جدا شدن بود که دارای بالچه هدایت برای مرحله اخر بود. این تست نشان دهنده همکاری نزدیک ایران و کره شمالی است زیرا ایران دو سال پیش شهاب ۲ را دقیقا با همین کلاهک ازمایش کرد. احتمالا موشک ارتقا یافته دارای دقت زیر ۵۰ متر است

موشک هواسانگ۶ ارتقا یافته با کلاهک جدید

نودونگ۱

موشک های اسکاد بی و سی از توان هدف قرار دادن پایگاهای نظامی امریکا در کره بر خوردار بود ولی ژاپن و جزایر گوام که بمب افکنهای امریکایی در انجا نگه دارای می شوند دور از دست راس این این موشک ها است .از این رو کره شمالی برای دست یابی به برد بیشتر دست به توسعه موشک سوخت مایع نودونگ۱ زد که در واقع مدل بزرگتر و دوربرد تر اسکادسی بود .این برنامه از سال۱۹۸۴ شروع شده  ولی به دلیل فنی کره مجبور به کمک گرفتن از چین شد.بسیاری معتقدند که نودونگ ۱ در واقع موشک دانگ فنگ۶۱(DF-61)چینی است که هرگز در چین به مرحله تولید نرسیده است.به هر حال کمکهای فنی چین باعث کامل شده این برنامه و چهار یا پنج پرتاب بین سالهای۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ شد.این موشک یک مرحله ای سوخت مایع در اخرین ازمایش خود در سال  ۱۹۹۳ انجام داد.این موشک از سال ۱۹۹۳ وارد خط تولید شد از سالهای ۱۹۹۴-۹۶ به مرحله عملیاتی رسیده است.نودونگ ۱ یک موشک یک مرحله ای سوخت مایع است مشابه غوری و شهاب ۳ در واقع شهاب ۳ و غوری ۱ پاکستانی بر اساس نودونگ ساخته شده و هر سه دارای مشخصات یکسان دست کم در مدل های پاییه است.موشک در ازمایشات تا برد ۱۴۲۰ کیلومتر نیز رسیده  ولی برد ان بسته به کلاهک بین ۱۰۰۰ تا ۱۳۰۰۰ کیلومتر است.وزن کلاهک در بیسترین حالت ۱۲۰۰ کیلوگرم است .دایره خطا بیم ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ متر بود ولی گفته شده با ارتقاع با ۵۰۰ تا ۱۹۰ متر کاهش یافته است .موشک دارای پرتاب گر متحرک است و سوختگیری ان به روایتی بیش از ۸ ساعت طول میکشد.نودونگ۱ باعث افزایش توان کره شمالی در هدف قرار دادن تمامی خاک ژاپن و کره جنوبی شده است(البته اگر سامانه های ضد بالستیک  را در نظر نگیریم). برخی مشخصات نودونگ ۱  میتوان به طول  ۱۵٫۲ متر و عرض ۱٫۲ متر یک مرحله ای و سوخت مایع با وزن۲۱۰۰۰ کیلوگرم است .از اولین تست این موشک در سال ۱۹۹۱ تا پایان آزمایشات این موشک در سال ۱۹۹۳ حدود ۴ تا ۵ پرتاب داشته که احتمالا دو پرتاب با شکست همراه بوده .تولید این موشک که گفته شده در تاسیسات زیر زمین مخفی در استان کانگوون انجام می شود در سال ۱۹۹۴ اغاز شده و احتمالا این موشک در سال ۱۹۹۵-۹۶ عملیاتی شده است.همچنین منابع امریکایی از ازمایش این موشک در می ۱۹۹۴ و اکتبر ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ خبر داده اند که از نتیجه ازمایشات گزارشی در دست نیست. بر طبق گفته منابع غربی ایران با کمک فنی کره شمالی موشک شهاب ۳ را در ایران تولید کرده که از نظر ابعاد و کارایی در یک رده با نودونگ ۱ می باشد.البته به نظر می رسد که موشک شهاب ۳ مراحل بهسازی بیشتری پشت سر گذاشته و از دقت بیشتری برخوردار بوده(بین ۵۰۰ تا ۸۰۰ متر)همچنین گفته شده ایرانیان موشکهای شهاب ۳ را به کلاهک خوشه ای  مجهز کرده و انتظار  می رود این موشک توانایی بیشتری نسبت به نودونگ برخوردار باشد .البته در ایران مدلهای پیشرفته تری از این موشک با نام شهاب ۳ بی با کلاهک متفاوت از نظر ظاهر و پرواز آرام تر و ورود اهسته تر و آرام تر به جو  و شهاب ۳دی را تولید کرده اند که به نظر می رسد برد بیشتری در حدود ۲۰۰۰ کیلومتر برخوردار بودند.همچنین موشک حاتف۵ (که غوری نیز خوانده می شود)بر اساس تکنولوژی موشک نودونگ۱ ساخته شده و احتمالا فروش تعدادی  از این موشک به پاکستان و در نهایت انتقال تکنولوژی به پاکستان می رود. گفته شده در سال ۱۹۹۹ کره شمالی بین ۸۰ تا ۱۰۰ موشک و ۱۵ تا ۲۰ پرتاب کننده برای  شلیک این موشک را در اختیار گرفته است.

taepodong2 range

نودونگ ۲ نسخه تکمیل شده نودونگ ۱ است.نودونگ ۲  از نظر ظاهری به غیر از کلاهک شبیه نودونگ ۱ است. کلاهک برای افزایش دقت و پرواز ارامتر  و افزایش برد و کاهش خطا تغییر شکل داده شده است. موشک همچنان تک مرحله ای سوخت مایع است.تلاش شده با کاهش میزان خطا بتوان  با ان اهداف راهبردی دشمن  را هدف قرار داد اگرچه همچنان با میزان خطای ۵۰۰ تا ۲۵۰ متر خطای بالای دارد. در واقع این موشک نسخه بهسازی شده نودونگ ۱ است .بردش بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلومتر بسته به کلاهک است و گفته شده بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرم وزن کلاهکش بسته به برد است.موشک دارای ۱۶٫۲ متر طول  و ۱۶۵۰۰ کیلوگرم وزن دارد . این موشک دارای شاسی متحرک است و از سال ۲۰۰۶ ویا ۲۰۱۰ عملیاتی شده است.

اگرچه نودونگ ۱ بازدارندگی نسبی در اختیار کره شمالی در مقابل ژاپن و کره جنوبی قرار می داد و این امکان را به این کشور می داد که نیروهای امریکای مستقر در این دو کشور را مورد هدف قرار دهد ولی برای دست یابی به برد بیشتر و توان هدف قرار دادن جزایر گوام و خاک امریکا نیاز به موشک دوربردتر بود .ولی در اوایل دهه۹۰ در زمان جرج بوش پدر روابط بین کره شمالی و امریکا و همسایگانش چندان مسائد نبود از این رو پیش برد برنامه موشکی دوربرد تر باعث جنجال های سیاسی و تنش در شبه جزیره می شود. ترفند کره شمالی برای این کار برنامه های فضایی بود.در اوائل دهه۹۰ کره شمالی به بهانه دست یابی به توان پرتاب ماهواره دست به توسعه موشک های دوربرد تر از نودونگ ۱ کرد.این تلاشها اگرچه تا کنون به نتیچه کامل نرسیده و باعث این نشده که کره شمالی(با در نظر گرفتن مجهز بودن به سلاح هسته ای)به بازدارندگی کامل نسبت به امریکا دست یابد ولی به این کشورتوان استفاده از موشک های دوربرد تر را داده است .موشک های سری تائه پودونگ که در واقع تحت برنامه تولید موشک های حامل ماهواره ساخته شده است برای اولین بار در سال ۱۹۹۳-۱۹۹۴ مورد ازمایش قرار گرفته اند و در سال ۱۹۹۴ ماهواره های امریکایی توانستند از دو فروند از این موشکها عکس برداری کنند.اعتقاد بر این است که تائه پودونگ۱ در واقع یک موشک دو مرحله ای سوخت مایع است که مرحله دوم  ان بسیار به اسکاد بی و سی شبیه  است.این موشک از سال ۱۹۹۷ به صورت پنهانی در حال تولید است ولی از میزان تولید دقیق این موشک در سال اطلاعی در دست نیست.از انجایی  که این موشک دارای پرتاب گر متحرک نیست و از سیلو شلیک شده(این موشک اول از سیلو بالا امده و بر روی سکوی پرتاب قرار می گیرد و بعد از سوخت گیر پرتاب می شود).از این رو نمی توان به کمک ماهواره و یا هواپیما های شناسایی ،اطلاعات دقیقی از ان به دست اورد ولی اولین تست کامل و تایید شده این موشک به اگوست۱۹۹۸ بر می گردد.این موشک در این ازمایش با عبور از فراز ژاپن باعث تنش شدید سیاسی بین ژاپن و کره شمالی شد.البته کره شمالی ادعا کرد که که هدف  رهگیر شده توسط ژاپنیها یک ماهواره بوده و نه یک موشک. موشک یاد شده در این ازمایش به برد ۴۰۰۰ کیلومتر دست یافت ولی از شواهد پیداست موشک شلیک شده یک مدل سه مرحله ای بوده که مرحله سوم ان نیز دارای سوخت جامد بوده است.موشک بر روی یک سکوی پرتاب قرار داشته و بر طبق تصاویر به دست امده ۴۰ متر طول داشته است(سکو پرتاب).در نوامبر ۱۹۹۸ نیز ازمایش انجام شده و طبق گزارشات تایید نشده در سال۱۹۹۹ نمونه بهبود یافته ای که با کمک فنی چینیها دارای سیستم هدایت دقیق تری است توسط کره شمالی تست شده است.امروزه به نظر می رسد کره شمالی دو نسخه از تائه پودونگ۱ را توسعه داده است که شامل یک مدل دو مرحله ای سوخت مایع به عنوان یک موشک جنگی و تائه پودونگ ۱SLV دارای یک پیشرانه سه مرحله ای با دو مرحله سوخت مایع و یک مرحله سوخت جامد برای پرتاب محمول های فضایی. طول مدل  دو مرحله ای این موشک ۲۷ متر و وزن پرتاب ۲۱۷۰۰ کیلوگرم است.مرحله اول این موشک دارای طول ۱۴٫۳ متر و قطر ۱٫۳۲ متر می باشد.جمع کل وزن مرحله اول پیشرانه ۱۴۸۰۰ کیلوگرم است و پس از ۹۵ ثانیه سوختن خاموش شده و از موشک جدا می شود(تمامی موشک های چند مرحله ای پس از پایان سوخت هر کدام از پیشرانه ها از موشک جدا می شوند تا موشک نیروی خود را برای کشیدن مخازن خالی سوخت هدر ندهد).کنترول این موشک در مرحله اول پیشرانه با کمک چهار بالچه  متحرک در انتهای موشک انجام می شود.مرحله دوم پیشرانه دارای طول ۹٫۳۵ و قطر ۰٫۸۸ متر است و دارای وزن کامل ۵۶۳۰ کیلوگرم است و از سوخت مایع پر می شود.این مرحله بین۹۰ تا ۱۷۰ ثانیه(به دلیل روشن شدن این مرحله در ارتفاع بالاتر و غلظت کمتر هوا با وجد سوخت کمتر) می سوزد .سر جنگنده موشک که بر روی مرحله دوم پیشرانه نصب است دارای طول ۱٫۹ متر و وزن احتمالی ۱۰۰۰ کیلومتر است.اگرچه وزن ۷۵۰ کیلوگرم نیز برای این کلاهک گفته شده است.به نظر می رسد که سر جنگنده در هنگام ورود دوباره به جو از مرحله دوم جدا شده و به تنهای به طرف هدف پیش می رود.برد مدل دو مرحله ای موشک  تائه پودونگ ۱برابر با ۲۰۰۰ کیلومتر و دایره خطا زیاد ۳۰۰۰ متر است.البته گفته شده با کاهش وزن سرجنگنده با ۴۰۰ کیلوگرم برد موشک به ۳۰۰۰ کیلومتر افزایش میابد. مدل تائه پودونگ ۱SLV  که گفته شده برای حمل ماهواره طراحی شده دارای طول ۳۲ متر و وزن ۲۵۷۰۰ کیلوگرم است ودارای سه مرحله با طول به ترتیب ۱۶ ،۹٫۳۵  و ۲٫۰۵ متر می باشد.دو مرحله اول سوخت مایع بوده ولی مرحله سوم سوخت جامد بوده و ۱۶۰۰ کیلوگرم وزن دارد.کره شمالی این موشک را تحت برنامه یک پرتاب گر برای برناهای فضایی پیش برد ولی امروزه کاملا مشخص است که برنامه فضایی در کار نبوده(و اگر هم بوده در ردیف دوم قرار داشته)و موشک  تائه پودونگ ۱SLV با برد افزایش یافته نسبت به مدل دو مرحله ای این موشک دارای برد ۵۰۰۰ کیلومتر بوده و می توان یک کلاهک ۱۰۰۰ تا ۷۵۰ کیلوگرمی را با خود حمل کند.دایره خطا این موشک در حدود ۴۰۰۰ متر تخمین زده می شود که البته اطلاع دقیقی در دست نیست.این موشک حتی توان هدف قرار دادن جزایر گوام که امریکا در ان پایگاهای نظامی زیادی دارد را به کره شمالی می دهد.از وظعیت عملیاتی تائه پودونگ ۱اطلاع زیادی در دست نیست ولی پرتابگرهای این موشک در مناطق یانگ دو نگ و چاگانگ ،پیونگان و نزدیک پایتخت پونگ یانگ  نصب و بر پا شده است.احتمال داده می شود که کره شمالی تا سال ۲۰۰۰ حدود ۱۰ تا ۲۰ فروند تائه پودونگ ۱ در اختیار داشته باشد که البته همچنان در حال تولید موشک و سر پا کردن تعداد بیشتری سکوی پرتاب است

موشک بالستیک رودونگ 2(نودونگ 2)

موشک بالستیک رودونگ ۲(نودونگ ۲)

موسادان (هواسانگ۱۰)

یکی دیگر از موشک های دیگر کره شمالی  موسادان است  .موشکی که در نهایت  بی ام ۲۵ موسادان نام گرفت.موسادان در واقع نسخه کره ای موشک ار ۲۷ شوروی است .کره شمالی بعد از فروپاشی شوروی توانست  با کمک برخی از مهندسان طراح ار ۲۷ دست به توسعه موشک جدید بزند.ار ۲۷ در شوروی موشک سوخت مایع زیر دریایی پرتاب بود ولی کره شمالی ان را به یک موشک زمین  پرتاب تبدیل  کرد.دقیقا از موسادون اطلاعی در دست نیست ولی دارای کلاهک و قسمت بالای شبیه نودونگ ۲ است.موشک۱۲ متر طول  دارد  که بسیار کوتاه تر از سری نودونگ است زیرا اصل موشک  یک موشک کوتاه زیر  دریایی پرتاب  است. برد این موشک ۲۵۰۰ تا ۴۰۰۰ کیلومتر ذکر شده برد خود ار ۲۷ روسها تا ۳۰۰۰ کیلومتر نیز میرسید(البته ار ۲۷از خدمت روسها خارج شده) و روی یک شاسی متحرک  نصب شده است . موسادان اولین بار در ۶۵ سالگرد تاسیس کشور کره در سال ۲۰۱۲ به نمایش گذاشته شد و یک بار در سال ۲۰۱۳ این موشک تست شده .گفته شده کلاهک این موشک ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ کیلوگرم است و میزان خطای  ان حدود ۱٫۵ کیلومتر است.البته بعید است این موشک همکنون به صورت عملیاتی در دست راس باشد زیر به گشته منابع کره جنوبی این موشک از هشت تست خود تنها دو تست را با موفقیت پشت سر گذاشته است  ولی با وجود این کره شمالی تمرکز زیادی روی این موشک در سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ گذاشته  و از قرار تصمیم جدی   دارد مشکلات این موشک را حل کند

هواسانگ۱۰

هواسانگ۱۲

این موشک شبیه موشک هواسانگ۱۰ است ولی در واقع این موشک بر  اساس موشک روندونگ۲ ساخته شده… موشک دارای موتور  و کلاهک رودونگ۲ است  ولی بالچه تعادل برداشته شده  و بین ۳۷۰۰ تا ۶۰۰۰ کیلومتر برد دارد  . شکل کلاهک در این مدل تغییر کرده و بهبود یافته است  و وزن ان بر اساس اطلاعات داده شده منابع غربی به ۲۸ تن و کلاهک ان حدود  ۵۰۰ کیلوگرم است. این نسخه اگرچه دارای یک کشنده همانند هواسانگ۱۰ است ولی پرتاب گر ان ثابت است و در واقع با خودرو کشیده شده ولی سکوی پرتاب روی زمین مستقر می شود . این موشک تا می سال ۲۰۱۷ دارای ۴ مورد تست بوده که یک تست تنها موفق بوده است

هواسانگ۱۲

هواسانگ ۱۳  (ان کا ۰۸)

دیگر موشک بالستیک کره شمالی ، موشک بالستیک قاره پیمایی (شایدم دوربرد)ان کا ۰۸  یا هواسانگ۱۳ است   که  در رژه در سال ۲۰۱۲ به نمایش گذاشته شد.  شش عدد از انها بر روی یک شاسی ۱۶ چرخ به نمایش گذاشته شد هم چنان برای غرب ناشناخته است ولی به احتمال بسیار موشک سه مرحله ای است . این که این سه مرحله سوخت مایع است یا جامد مشخص نیست ولی تا کنون موشک سه مرحله سوخت مایع به صورت موفق در جهان نبوده و از طرفی غرب بعید میداند که کره شمالی بتواند موشک سوخت جامد سه مرحاله ای ساخته باشد از این رو سر درگمی فراوانی وجود دارد . برد این موشک بین ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ کیلومتر تخمین زده شده است و شاسی ان شبیه خودروی چینی دبیلیو اس ۵۱۲۰۰ است. از وضعیت عملیاتی این موشک مشخص نیست زیرا از قرار از دو تست خودهیچ پرتابی موفق انجام نشده . کره شمالی نسخه ای جدید از این موشک را توسعه داده که  کا ان ۱۴ نامیده می شود  و ۱۰۰۰۰ کیلومتر برد دارد ولی تا کنون تست نشده است

موشک ان کا 08

هواسانگ۱۳

موشک هواسانگ ۱۴

این موشک برای اولین بار در جولای سال۲۰۱۷ تست شد  و گفته شد اولین موشک بالستیک قاره پیمای کره شمالی بود که با موفقیت تست شد. این موشک بعد از شلیک با رفته با ارتفاع ۲۸۰۰ کیلومتری در برد ۹۳۰ کیلومتر فرود امد .این موشک شبیه هواسانگ۱۳ است و لی دارای پرتابگر مشابه هواسانگ ۱۲ است و دارای یک سکوی زمینی ثابت برای پرتاب ولی یک کشنده متحرک است. بر اساس داده های جدید این موشک باید تا ۱۰۰۰۰ کیلومتر برد داشته باشد و  بر اساس شعله انتهای موشک ، موشک دارای سوخت مایع است . اگر تست های این موشک به خوبی پیش برود این موشک در سال ۲۰۲۰ عملیاتی خواهد شد

هواسانگ۱۴

موشک ان کا ۰۲

دیگر موشک بالستیک کره  شمالی ، موشک بالستیک کوتاه برد تاکتیکی  ان کا ۰۲  با سوخت جامد با برد احتمالی ۲۰۰ کیلومتر می باشد . شباهت این موشک و حتی نحوه قرار گرفتن موشک در درون خودرو بسیار شبیه موشک توچکا روسی است .کره شمالی تعدادی توچکا را در اواخر دهه ۱۹۸۰ از شوروی تحویل گرفت  و بر اساس ان دست به تکمیل موشک ان کا ۰۲  زد. این موشک اولین موشک بالستیک سوخت جامد کره شمالی است  و راه را برای نسل نوینی  از موشک های بالستیک کره شمالی باز کرد. دقت این موشک مشخص نیست ولی زیر ۵۰ متر تخمین زده میشود و باید ان را دقیق ترین موشک بالستیک کره شمالی دانست

ان کا 02

ان کا ۰۲

موشک پوککوک سونگ۱

موشک  Pukkuksong-1 که کا ان ۱۱ نیز خوانده می شود یک موشک بالستیک زیر دریایی پرتاب ساخت کره شمالی است که بین ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ کیلومتر برد دارد و بر اساس موشک ار ۲۷ روسی ساخته شده و دارای سوخت جامد است و در سال ۲۰۱۶ میلادی از یک زیر دریایی این کشور تست شد.این موشک دست کم ۱۲ تست انجام داده که اکثر انها موفق بوده ولی از اینکه این موشک چقدر توان عملیاتی دارد اطلاعی در دست نیست زیر دریایی دحامل  این موشک از نوع کلاس سینپو دارای یک سیلوی پرتاب عمود درون برجک خود است و تنها یک موشک میتواند حمل کند که با در نظر گرفتن دیزل بودن این زیر دریایی عملات توان تک اتمی در میان اقیانوس  را ندارد زیرا باید برای شارژ باتری به روی اب بیاید  و از طرفی کل زیر دریایی اب وزن ۲۰۰۰ تن عملا شبیه هیچ زیر دریایی تهاجم اتمی نیست.یک زیر دریایی از این کلاس ساخته شد و گفته شد ساخت ۵ فروند دیگر در  دستور کار  است وبدون بدون شک این زیر دریایی به دللی دیزل   بودن و برد کم تنها بر ضد اهدافی  در ژاپن و کره جنوبی موثر است(برد موشک نیز بسیار کم است)

موشک بالستیکپوککوک سونگ۲

این موشک که با نام کد کا ان۱۵ نیز شناخته می شود در واقع  نسخه زمین پرتاب موشک پوککوک سونگ۱ است که از یک شاسی زرهی پرتاب می شود. روش پرتاب همانند زیر دریایی است و اول موشک با یک انفجار اولیه از لوله پرتاب شده و بعد موتور  اصلی سوخت جامد ان روشن می شود . این موشک ۲۰۰۰ کیلومتر برد دارد و تا کنون دو تست موفق داشته است . موشک در این نسخه بر خلاف موشک های هواسانگ، درون یک کپسول قرار دارد و از درون کپسول شلیک می شود

ولی پر سر صدا ترین موشک کره شمالی تاوپودنگ ۲  است .تاوپودونگ ۲ یک موشک بالستیک  قاره پیما ساخت کره شمالی است.این موشک بر اساس نسخه ماهواره بر  تائوپودنگ ۱ ساخته شده که از قرار معلوم از همان اول تنها پوششی برای ساخت موشک قاره پیما بوده است .  موشک تاوپدونگ ۲ یک موشک سه مرحله ای سوخت مایع است. ساخت این موشک به منظور هدف قرار دادن خاک امریکا در سال ۱۹۸۷ به دستور رهبر قبلی کره شمالی کیم جونگ ایل  اغاز شد. برخی معتقد این موشک سه مرحله سوخت مایع و برخی معتقدند و مرحله نخست سوخت مایع  و مرحله سوم سوخت جامد  است. مرحله اولی دارای چهار موتور  خوشه در درون پوسته اصلی است . موشک اولین بار در ۵ ژوئیه سال ۲۰۰۶ ازمایش شد ولی ۴۰ ثاینه بعد از پرتاب در اسمان منفجر شد.البته این این موشک از قرار معلوم تحت نام نسخه ماهواره بر تاوپودنگ ۱ از سال ۱۹۹۹ چندین بار ازمایش داشته است بار دوم در سال ۲۰۰۹ موشک تست شد ولی بعد از جدا شدن مرحله اول،مرحله دوم عمل نکرد  در اقیانوس سقوط  کرد. دست کم ۵ شلیک ازمایشی تاوپدونگ هیچ کدام موفق نبوده . با وجود این تاوپودونگ ۲  واقعا چگون موشکی است. یک موشک سه مرحله ای  با سکوی ثابت که تمامی سکوی های پرتابش در کره شمالی مشخص تحت نظر ماهواره های غربی است و برای منتاژ  و سوختگیری ان قبل از پرتاب دو روز وقت لازم است. همواره قبل از پرتاب ماهواره ها  امریکا صدها خودرو را در کنار پرتاب گر موشک  مشاهده  و از شلیک با  خبر هستند.موشک دارای برد نا مشخص  است منابع مختلف ارقام مختلفی را ذکر میکنند از ۴۰۰۰ تا ۹۰۰۰ کیلومتر. این موشک  میتواند برخی از مناطق امریکا در الاسکا  را هدف قرار دهد .تخمین  زده میشد زمان سوزش هر مرحله از سه مرحله موشک صد ثاینه باشد . کلاهک جنگی ان برای برد ۴۰۰۰ تا ۴۵۰۰ کیلوگرم بین ۱۰۰۰ تا ۷۰۰ کیلو است ولی برای رسیده به برد بیش از ۶۰۰۰ کیلومتر کلاهک ان کمتر از ۵۰۰ کیلوگرم است. البته این موشک  هیچ شلیک موفقی به صورت یک سلاح بالستیک  نداشت و به صورت عملیاتی نیز در دست راس نیست .

به نظر میرسد کره شمالی برنامه موشک های تاپودونگ۱ و ۲ را  رها کرده و به سراغ موشک های هواسانگ۱۰ تا ۱۴ رفته   و تلاش میکند تا برنامه موشکی خود را تکمیل و از این موشک های موشک های دوربرد و یا قاره پیما بسازد زیرا حدود یک دهه است از موشک های تائوپودونگ خبری در دست نیست . در واقع موشک های جدید کره شمالی بر اساس رودونگ۲ و ار۲۷ ساخته شده اند و اکثر انها سوخت مایع هستند . موشک سوخت مایع  دوربرد و یا قاره پیما موشک پر مشکل و پر دردسر  ولی ارزانی خواهد بود و بخی از دلایل شکست کره شمالی نیز به این مسئله در برنامه موشکی بر میگردد ولی بدون شک اگر کره شمالی بتوان با سرمایه گذاری این راه را ادامه دهد میتواند از پس این مشکلات بر بیاید

البته کره شمالی توان رقابت با امریکا و یا هر قدرت اتمی دیگر را ندارد. در بهترین حالت این کشور دارای حدود ۱۰ تا ۲۰ کلاهک اتمی است و بدون شک از پس هزاران کلاهک اتمی کشوری  چون امریکا بر نمی اید ولی دست کم اگر زمانی بتواند به تعداد کافی موشک قاره پیما تولید کند و به تعداد کافی مثلا ۱۰۰ کلاهک اتمی  داشته باشد میتواند بازدارندگی به دست بیاورد که البته ان نیز به برنامه دفاع ضد موشک امریکا بر میگردد

گرداوری عبدالحمید تارخ

منابع

http://fas.org

http://missilethreat.com

http://www.globalsecurity.org

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.