شناورهای رزمی

ناوشکن کلاس آلری برت

ناوشکن کلاس آلری برت

برنامه ساخت ناوشکن جدید ارلیگ برک در امریکا در اوائل دهه1980 برای جایگزینی ناوشکن کلاس  Charles F. Adams که از دهه 1960 در خدمت بود شروع شد

ناو توسط جنرال دینامیک طرحی شد اگرچه شرکت گرومی پیمانکار دوم این طرح بود  و تلاش شد تا به صورت ماجولار طراحی شود تا سرعت ساخت بالاتر  رفته و تغییرات در طول خدمت ان اسان تر شود . در نهایت  اولین  فروند این کلاس در سال 1989 وارد خدمت شد و همکنون اصلیترین ناوشکن امریکای و پر تعدادترین شناور موجود در خدمت نیروی دریایی امریکا است

ناوشکن کلاس آلری برت یک ناوشکن 153 متری  با عرض 20 متر است  که دارای  یک دکل 50 متری و تناژ  8300 تن است.  بدنه از فولاد است ولی در برخی موارد از الومنیویم   نیز استفاده شده است  و اگرچه بسیار مواد به کار رفته سنگین است ولی بهتراز منیزوم بود که در ناوشکنهای قبلی به کار رفت بود و بسیار استعهداد اتش سوزی غیر قابل مهار داشت .

ناوشکن  دارای  سه طبقه  زیر عرشه است که شامل  خوابگاه  و محل استراحت افراد برخی مراکز نظامی در طبقه اول، تسلیحات  در طبقه دوم و موتور و سامانه های سوخت در طبقه سوم قرار دارد.  ناو دارای 32 افسر و 300 نفر سرباز وظیفه ویا درجه دار است و در ان اشپزخانه برای  سه وعده  غذای  گرم و همچنین ارایشگاه  و سالن ماشین  لباسشوی وجود دارد .جزیره  (پل فرمانده ای)در میانه کشتی کمی به طرف جلو قرار داد و در انتهای ناو دارای یک سکوی پرواز بالگرد است. ناوشکن کلاس آلری برت میتواند دو  بالگرد را حمل کند ولی  در دو مدل نخست نمی توانست  انها را درون بدنه جا دهد و تنها روی عرشه حمل میشد

061806-N-8492C-066 Pacific Ocean (June 18, 2006) - Three Arleigh Burke-class guided-missile destroyers, the USS McCampbell (DDG 85), USS Lassen (DDG 82) and USS Shoup (DDG 86) steam in formation during a photo exercise (PHOTOEX) for Valiant Shield 2006. Valiant Shield focuses on integrated joint training among U.S. military forces, enabling real-world proficiency in sustaining joint forces and in detecting, locating, tracking and engaging units at sea, in the air, on land and cyberspace in response to a range of mission areas. U.S. Navy photo by Chief PhotographerÕs Mate Todd P. Cichonowicz (RELEASED)

بدنه ناو به شکلی ساخته شده تا کمترین  میزان امواج رادار را منتشر کند. در واقع این کلاس ناوشکن اولین شناور امریکای ها است که برای کاهش امواج راداری ساخته شده است و تلاش شده سطوح  روی عرشه و از صفحه های صاف و بدون پیچ و خم زیاد استفاده شود تا امواج کمتری منعکس شود.

تلاش شده تا امواج رادار به طرف اب و یا به طرف اسمان با زاویه بالا منعکس شوند تا احتمال دریافت انها توسط رادار های ارسال کننده امواج کم شود . همچنین  سامانه  ای با ایجاد حباب  هوا در اطراف  بخش های بدنه که موتور در انها هستند(منظور بخش بیرونی زیر اب) و همچنین اطراف پروانه ها  تلاش در کاهش ایجادسر صدا و کاهش احتمال رهگیری توسط سنار میکند

ناوشکن دارای چهار موتور توربین گازی از نوع LM-2500-30 ساخت جنرال دینامیک است که قدرت ان توسط دو پروانه ، ناو را به پیش میبرد  و روی هم رفته صد هزار اسب بخار قدرت فراهم میکند.موتورها به صورت دو به دو در درون دو اتاق قرار گرفته اند  و  موتورهای مستقر به هر اتاق به یکی از پروانه ها وصل هستند و پروانه ها را برعکس همدیگر  می چرخند.

بیشترین سرعت کشتی 56 کیلومتر بر ساعت  است ولی برای حفظ برد لازم سرعت متوسط معمولا 37 کیلومتر بر ساعت است که با این سرعت بردی برابر با 8100 کیلومتر دارد.دو سکان  عمودی پشت سر هر پروانه است که برای حرکت دادن ناو به چپ و راست استفاده  میشود

همچنین ناو دارای سه ژنراتور  توربین گازی از نوع Typ 501-K34 برای تامین برق  میباشد  که هر کدام 2.5 مگاوات برق تولید میکنند که البته طی ارتقائی  با ارتقاء توربینها هر کدام 3 مگاوات برق تولید میکنند .

رادار اصلی این ناوشکن ، رادار اس پی وای-1 است که  برای مقابله با حملات موشک های ضد کشتی ساخته شد و روی کلاس تیکانداروگو نیز نصب شده است . این رادار دارای چهار انتن اریه فازی فعال است که  چهار طرف جزیره (ساختمان  اصلی) ناو قرار گرفته و پوشش 360 درجه  دارد.رادار سه بعدی ارایه فازی اس پی وای-1 دی  در باند اس کار میکند و بیش از 550 کیلومتر برد  بر ضد یک هدف یک متر مربعی دارد  و میتواند 1500 هدف را رهگیری کند.این رادار تلاشی  برای کشف موشک های  ضد کشتی مافوق صوت سینه مال است.

LGHI1ug

رادار دیگر این شناور  رادار اس پی اس 67 است که با برد 105 کیلومتر برای کشف اهداف سطحی   شناور ها به کار می رود اگرچه دارای نقش ثانویه  کشف موشک های ضد کشتی نیز می باشد . نسخه به کار رفته روی این کلاس ناوشکن  نسخه وی3 این رادار است که دارای قابلیت  کشف خودکار هدف، جستجوی به دنبال اهداف جدید در حالی که در حال درگیر با اهداف  دیگری است و تعقیب خودکار هدف از جمله ویژگی  های رادار است

از دیگر رادار ها  میتوان به  رادار ای پی اس 73 وی12  اشاره کرد که دارای نقشی مشابه  رادار قبلی است ولی دارای قدرت  بیشتر در کشف اهداف است حتی  توان کشف پیرسکوپ زیر دریایی روی اب امده در برد کوتاه را دارد

از دیگر سامانه های الکترونیکی این کلاس میتوان به سامانه جنگ الکترونیک اس ال کی32 اشاره کرد . این سامانه میتواند دست به گرداوری طول موج رادار های مختلف و تجریه و تحلیل ان بزند و با دریافت امواج رادار های موشک ها ضدکشتی دست به ایجاد جنگ الکترونیک برای گم کردن هدف توسط موشک  میشود  . همچنین با کمک سنسور های فروسرخ میتواند از نزدیک شدن موشک اطلاع کسب کند و در صورتی که موشک هیچ هشدار رادار به سیستم نداده باشد(که در نتیجه موشک نمی تواند یک موشک هدایت رادار فعال باشد و احتمالا اپتیکی ویا حرارتی است) دست به پرتاب شراره های داغ و پرتاب نارنجک انداز دود زا به صورت خودکار برای فریب موشک میزند

کشتی در جلوی پاشنه  ناو دارای یک سونار اس کیو اس 53 سی  که به دو صوت فعال و غیر فعال برای کسب هدف میتواند دست به فعالیت بزند. همچنین  برای کشف بهتر زیر دریایی های بدون اینکه سر صدای داخلی خود ناو مزاحم شود، ناو دارای یک سونار  کشنده اس کیو ار 19  است که با یک کابل با طول چند ده متر پشت ناو کشیده میشد تا این فاصله باعث تاثیر کمتر صدای ناو روی سونار شود.

سونار با دایره قرمز مشخص شده است
سونار با دایره قرمز مشخص شده است

همچنین ناو دارای یک سامانه فریب اژدر از نوع اس ال کیو25 است . این سامانه پشت سر ناو یدک کشیده می شود  و با ایجاد صدای  باعث ایجاد خطا در اژدر های هدایت شونده غیر فعال شود

اطلاعات جمع اوری شده توسط  سونار های مختلف  ، توسط سامانه  اس کیو کیو89 جمع اوری شده ، تجزیه و تحلیل شده و بعد  نتیجه ان به خدمه ارایه میشود. این سیستم صداهای مختلف و پژواک های مختلف را از هم جدا میکند و انچه که واقعا لازم است خدمه بدانند به انها ارائه میدهد

همچنین کشتی به غیر از  رادیویی  های معمول، به سامانه ارتباطی ماهواره ای و همچنین سامانه های خط امن ارتباط داده چون لینک11 و 16 برای ارتباط با دیگر واحدهای ارتش امریکا مجهز هستند

ناوشکن کلاس ارلیگ برک  دارای یک توپ سینه 127 م م مارک 45 است. این توپ سینه  خودکار با سرعت اتش 16 تا 20 گلوله بر دقیقه بر روی عرشه جلوی کشتی قرار دارد. این توپ میتواند انواع مهمات های انفجار  شدید و یا ترکش شونده مجاورتی را حمل کند و میتوان ان را بر علیه اهداف ساحلی  بر روی خشکی ویا اهداف شناور  به کار برود  از جمله گلوله های انفجار مجاورتی ان برای انفجار برفراز قایق های تند رو و یا  کشتی های کوچک مناسب است . توپ دارای سامانه هدایت رایانه ای است که رایانه بسته به موقعیت هدف دست به تنظیم زاویه لوله توپ می زند . اطلاعات هدف توسط سنسور های  چون رادار،   ویا اپتیک   دریافت شده و رایانه زاویه لوله توپ را تنظیم میکند. گلوله این توپ 24 کیلومتر  برد دارد ولی مهمات هدایت ماهواره ای برای ان وجود دارد که 37 کیلومتر برد دارد. ناو 500 گلوله 127 م م با خود حمل میکند

کشتی دارای سیلوی پرتاپ 90 سلولی(90 پرتابگر) عمودی است  که در دو قسمت کشتی نصب شده است . یکی در جلوی کشتی بین توپ سینه و ساختمان فرمانده ای  و دیگری در عقب ناو . 32 سلول  در جلو و 64 سلول در عقب قرار دارد . این سلول ها را میتوان با انواع  موشک ها لود کرد مانند موشک های کروز تاماهاوک با برد 2400 کیلومتر، موشک پدافند هوایی ریم 66 ام استاندارد،موشک ضد بالستیک ریم 161(البته بخشی از ناوگان این موشک را حمل میکنند) ،موشک پدافند هوایی ریم 162 )، موشک ضد زیر دریایی ار یو ام 139 که دارای برد 22 کیلومتر است و موشک ریم 174 استاندارد در نقش دفاع هوایی(برای اشنایی با کل خانواده  موشک های پدافند هوایی استاندارد اینجا را کلیک کنید)

محل قرار گیری سیلو های با مربع مشکی مشخص شده است
محل قرار گیری سیلو های با مربع مشکی مشخص شده است

این 90 سلول را می توان  با ترکیبی از سلاح های که در بالا گفته شده پر کرد که بستگی به نوع ماموریت دارد و تمامی موشک های نام برده  به صورت عمود از درون لانچر پرتاب میشود

همچنین ناو دارای دو پرتاب گر چهار لول مارک 141 برای پرتاب موشک ضد کشتی هارپون مجهز  است  که هر پرتابگر در یک سوی ناو نصب است و یک سمت را پوشش میدهد

همچنین این ناو به دو سامانه ضد موشک فلانکس  به عنوان اخرین خط دفاعی برای مقابله  با حملات موشکی ضد کشتی یکی در جلو و یکی در عقب ناو نصب است  ، دو مجموع  پرتاب اژدر 533 م م هر کدام با سه لوله   برای درگیر با زیر دریایهای برای پرتاب اژدر های مارک 46 و یا مارک 50  و دو توپ 25 م م بوش مستر  مجهز است

ارتش امریکا 62 فروند از این کشتی را در اختیار  دارد که البته ساخت 13 فروند دیگر در دستور کار است. تمامی نسخه های تولید تقریبا  شبیه هم هستند ولی در کل به سه کلاس I ، II و IIA تقسیم میشوند که در طول و وزن و برخی سامانه های الکترونیک تفاوت دارند

نخستین نسخه تولید کلاس I در بین سالهای 1985 تا 1991  ساخته شده و بین سالهای 1991 تا 1997 وارد خدمت شدند و در مجموع 22 فروند از ان ساخته شد که همچنان در خدمت هستند. دسته دوم یا کلاس II بین سالهای 1992 تا 1998  ساخته شدند و در   مجموع تنها  هفت کشتی از انها ساخته شد که شامل   بهبود رادار و سیلوهای موشک و پرتابگرد های موشک هارپون  بود

کلاس IIA از سال 1994 تا 2013 تولید شد. این کلاس  دو متر کشیده تر است و  دارای  اشیانه برای  حمل دو بالگرد ضد زیر دریایی ام اچ 60 سی هاوک  است. این نسخه  تفاوت  بسیاری  از نظر ظاهر با دو نسخه قبلی دارد  از  جمله  از بخش  میانه ناو به عقب  که شامل  عرشه فرود بالگرد بزرگتر و قسمت جلوی کشیده تر و صاف تر است . در نسخه IIA  سامانه فلانکس و موشک هارپون به جای دیگری منتقل شده است . 44 فروند از این نسخه   تولید شده و همچنان تولید 13 فروند دیگر در دستور کار است که البته  ممکن است تعدادی از این 13 فروند در قالب کلاسIII در بیایند که به صورت ویژه توان ضد بالستیک دارند

ناوشکن کلاس آلری برت
کلاسII
کلاس IIA
کلاس IIA ..در دو تصویر بالا تفاوت قسمت عقب دو کلاس با هم مشخص است

ناوشکن کلاس  Arleigh Burke به جنگ اول خلیج فارس  نرسید ولی از سال 1991 در تمامی عملیات های ارتش  امریکا همچون عملیات بر ضد عراق در سال 1998، بر ضد یوگسلاوی در سال 1999، بر ضد عراق در سال 2003، بر ضد طالبان در سال 2001، بر ضد لیبی در سال 2011 شرکت داشته و دست به پرتاب موشک کروز تاماهاوک  زده است

یکی از حوادثی  پر سر صدای این کشتی   به 12 اکبتر  سال 2000 میلادی   بر میگردد که ناوشکن USS Cole از این کلاس ناوشکن در حالی که در بندر  ادن در یمن برای سوختگیری پهلو گرفته  بود مورد حمله انتحاری  یک قایق موتوری پر از مواد منفجره نیروی های القائده  قرار گرفت که باعث یک سوراخ  بزرگ در بدنه و کشته شدن 17  ملوان  امریکایی شد . این ناو در سال 9:30 ان روز در بندر پلو گرفت و در ساعت 10:30 دقیقه شروع به سوختگیری کرد  که یک قایق موتوری با یک فرد غیر نظامی با 200 تا 300 کیلوگرم مواد منفجره خود را به ناو کوبید. محل برخورد کنار اشپزخانه ناو بود و در ان لحظه خدمه در  حال تهیه نهار  بدند. اکثر خدمه درون ناو نبودند  و   قبل از سوختگیری پیاده شده بودند و در واقع  اگر برخورد جای دیگری اتفاق می افتاد اینچنین تلفاتی وارد نمی شد. در این حادثه 17 نفر کشته و 39 نفر زخمی شدند

یو اس اس کول به امریکا برده شد  و بعد از تعمیر در سال 2002 به خدمت برگشت و  همچنان  در خدمت است

از سال 2012 تعدادی از این کلاس ناوشکن  با ارتقا و دریافت موشک ضد بالستیک  سیم 3 در اب های اروپا  به عنوان جزئی از سپر دفاع ضد موشک  امریکا مستقر شدند

ترجمه:عبدلحمید تارخ

منابع:

http://www.naval-technology.com/projects/burke/

https://en.wikipedia.org/wiki/Arleigh_Burke-class_destroyer

یو اس اس کول در حال یدکشیدن بعد از برخورد قایق انتحاری
یو اس اس کول در حال یدکشیدن بعد از برخورد قایق انتحاری
برچسب ها

نوشته های مشابه

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.
بستن