نیاز به یک بمب افکن دوربرد و بزرگتر در همان سال ۱۹۳۸ و اغاز جنگ جهانی دوم در امریکا شکل گرفت. در ان زمان امریکا اصلا وارد جنگ نشده بود ولی باید پیشبینی  همه چیز را میکرد.

نیروی هوایی امریکا که البته در ان زمان وجود نداشت و در واقع  هواپیمای نیروی زمینی(هوانیروز)قدرت هوایی ارتش امریکا را تشکیل میداد در سال ۱۹۳۹ ب۱۷ را به عنوان اولین بمب افکن چهار موتوره بزرگ خود به خدمت گرفت (نیروی هوایی امریکا در سپتامبر سال ۱۹۴۷ دو سال بعد از جنگ جهانی دوم تاسیس شد و تا ان زمان جزئی از نیروی هوایی بود). ولی نیاز به بمب افکن بزرگتری احساس میشد و دست کم یک بار در برنامه ایکس ب ۱۵ ، بوئینگ تلاش به ساخت هواپیمای بزرگتر کرد ولی به دلیل نداشتن موتور قدرتمند  مناسب برنامه کنسل شد ولی از سال ۱۹۳۸ موتور جدیدی وارد میدان شد که البته در ان زمان در حال توسعه بود ولی امید بوئینگ برای توسعه طرحی جدید بود.

این موتور همان موتور مشهور ویرگیت ار ۳۳۵۰ بود که یک موتور شعاعی ۲۲۰۰ اسب بخاره ۱۸  سیلندر بود که ۱۰۰۰ اسب بخار قویتر از موتور ب۱۷ بود.

بوئینگ کار بر روی پروژه با نام ۳۳۴ اغاز کرد. این تلاش در سال ۱۹۳۹ اغاز شد که در واقع یک نسخه بزرگتر ب ۱۷ با موتور ویرگیت بود.این نسخه  ۳۷ متر طول و ۸۵۰۰ کیلومتر برد داشت. این پروژه تا پایان همان سال لغو شد

ولی طرح نهایی  پروژه ۳۴۵ بود. برنامه ۳۴۵ بعد از اعلام نیاز نیروی زمینی  به یک بمب افکن  با برد ۸۶۰۰ کیلومتر و سرعت ۶۸۸ کیلومتر  توسعه یافت. نیروی زمینی میخواست که بمب افکن جدید توان حمل ۷٫۵ تن بمب را داشته باشد. طرح جدید بوئینگ با دیگر طرح های قبلی فرق بسیار داشت بسیار بزرگ بود ودارای چهار موتور ویریگت بود و از سه ارابه فرود هر کدام  از دو  چرخ بهره میبرد.

پیش نمونه ب29

پیش نمونه ب۲۹

نیروی هوایی بر روی کاغذ از طرح خوشش امد و دستور ساخت ۱۴ پیش نمونه و خرید ۲۵۰ فروند ب۲۹ را صادر کرد ولی به دلیل محدودیت بودجه طرح  به کندی پیش می رفت تا اینکه حماقت ژاپنی ها در حمله به پل هاربر و اغاز جنگ با امریکا در ۷ دسامبر  ۱۹۴۱  به پروژه جان دوباره بخشید و در ان زمان یک بودجه ۳ میلیارد دلاره برای تولید ۱۵۰۰ ب۲۹ اختصاص داده شد.

در ۲۱ سپتامبر سال ۱۹۴۲ اولین ب۲۹ پرواز کرد و دومین پیش نمونه سه هفته بعد پرواز کرد که دارای  برجک های مسلسل با هدایت از طریق پیرسکوپ بود . در اولین پرواز یکی از چهار موتور از دست رفت و همین پیش نمونه دوم در ۱۸ فوریه سال بعد اتش گرفت  و سقوط کرد که ده نفر از خدمه ان و ۲۰ نفر روی زمین  مردند. در نهایت  در اواخر سال ۱۹۴۳ ب۲۹ که گرانترین برنامه  جنگی نیروی زمینی  در جنگ دوم بود وارد خط تولید شد. سری اول ۱۰۰ فروندی اول انقدر مشکل داشت که تنها ۱۵% انها وارد خدمت شدند که بیشتر به مشکلات خط تولید بر میگشت ولی در نهایت  مشکلات خط تولید رفع شد. بمب افکن جدید سوپر فرترس نامیده شد

ب۲۹ یک بمب افکن سنگین  چهار موتوره با بدنه تمامی فلزی بود که دارای بال های کاملا صاف و بدنه استوانه ای شکل بود.دارای کابین تحت فشار شیشه ای  بدنه ضد گلوله و و تجهیزات  پیشرفته الکترونیکی که در روزگار خود بسیار پیشرفته بود.

بمب افکن از چهار موتور پیستونی ۱۸ سیلندر رایت ار ۳۳۵۰ مجهز بود. این موتور با توان ۲۲۰۰ اسب بخار در نسخه پیش نمونه ب ۲۹ و قدرت ۲۲۳۰ اسب بخار در نسخه تولیدی  توانمند ترین موتور زمان خود بود که یک موتور توربوشارژ بود که از تمامی قدرت موتور به صورت بهینه استفاده را میکرد. ولی موتور چندان بی عیب نبود .برای تولید ب ۲۹ این موتور به سرعت طراحی و تولید شده بود و دارای مشکلاتی از جمله گرمای شدید بود.مشکل این بود که موتور ۱۸ سیلندر  بود که ۸ سیلندر  در جلو و هشت سیلندر در پشت سر ان بود. انقدر به هم نزدیک بودند که باعث افزایش گرما موتور میشد از جمله اینکه پایگاه های اصلی ب۲۹ در اقیانس ارام در محیط گرم و شرجی بود. تلاش شد تا مشکلات با افزایش ایمنی سامانه  خنک  کنندگی حل شود.

0738286

همچنین اگزوز بسیار داغ میشد و گهگاه به دلیل پاره  شدن شلنگ  های سوخت رسان از بخش بالای  موتور به درون موتور، باعث پاشیدن سوخت بر روی اگزوز و اتش گرفتن موتور میشد که چندین بار با فاجعه تمام شد. به گفته خدمه قبلی ب۲۹ ، این بمب افکن همواره مشکل نرسیدن به بیشترین میزان قدرت را به دلیل گرمای بالا رنج می برد. با وجود این تا بعد از جنگ جهانی  مشکلات موتور کاملا رفع نشد و همواره موتور ار ۳۳۵۰ کابوس واحد تعمیرات  بود اگرچه مدلهای بعدی بسیار عالی بودند و بر روی ۲۵  نوع مختلف هواپیمای دیگر نصب شد.

 بوئینگ برای رفع مشکلات دست به نصب موتور پرات اندویتنی ار ۴۳۶۰ با توان ۳۵۰۰ اسب بخار بر روی نسخه جدید ب۲۹ دی زد ولی این نسخه به جنگ نرسید و اصلا تولید نشد.

بمب افکن توان پرواز در ارتفاع ۱۲۲۰۰ متر با سرعت بیش از ۶۵۰ کیلومتر بر ساعت را داشت ، ارتفاعی که از دست تمامی شکاری های ژاپنی در امان  بود و همچنین  عملا ژاپنی ها هیچ توپ ضد هوایی برای این ارتفاع به صورت موثر نداشتند. در واقع استفاده از گلوله های مجاورتی برای درگیر با بمب افکنها در چنین ارتفاعی اگر  غیر ممکن نبود  ولی فوق العاده دشوار بود.

در جنگ جهانی دوم به دلیل عدم وجود تهدید هوایی ب29 بدون اسکورت بر فراز ژاپن پرواز میکرد

در جنگ جهانی دوم به دلیل عدم وجود تهدید هوایی ب۲۹ بدون اسکورت بر فراز ژاپن پرواز میکرد

یکی از جنبه های بسیار پیشرفته ب۲۹ مسلسل های ۱۲٫۷ م م  دفاعی ان بود. هواپیما دارای چهار برجک هر کدام شامل ۳ مسلسل ۱۲٫۷ م م بود ودر قسمت عقب نیز در برخی نسخه ها دارای  برجکی با دو مسلسل ۱۲٫۷ م م ور برخی نسخه ها  یک توپ ۲۰ م م بود . چهار برجک اصلی  توسط رایانه انالوک هدایت میشد. دو برجک در پایین و دو برجک در بالای بدنه بود که  انها توسط توپچی از راه دور هدایت میشد . توپچی دارای یک سامانه اپتیک نوری ساده بود که کار هدفگیر را انجام میداد و وظیفه رایانه کنترل اتش انالوک این بود که با در نظر گرفتن سرعت ، زاویه پرواز و رطوبت و سرعت باد زمان مناسب  اتش  را به توپچی اطلاع دهد. چهار توپچی در میانه بدنه قرار داشتنتد و توسط پیرسکوپ نوری خود که به برجک متصل بود هدف را  رویت میکردند.  یک مسلسل  ۱۲٫۷ م م ویا در برخی توپ ۲۰ م م در انتهای بمب افکن وجود داشت که توسط یک کاربر به صورت مستقیم هدایت میشد در اواخر جنگ جهانی با در نظر گرفتن اینکه عملا دیگر در اسمان برای ب ۲۹ در خدمت ارتش در جبهه ژاپن هیچ تهدید نبود تمامی برجک ها  حذف شده و جای توپچی ها را بمب و مخزن سوخت گرفت و  در عقب مجهز به یک رادار کنترل اتش ای پی جی-۱۵ شدند.

ب ۲۹ دارای ۱۱ خدمه بود. دو خلبان، ناوبر،مهندس پرواز،بمب انداز،کاربر بیسیم  و پنچ توپچی

کابین ب29... در بین دو خلبان کمی جلوتر پشت دماغه شیشه ای بمب انداز قرار میگیرد

کابین ب۲۹… در بین دو خلبان کمی جلوتر پشت دماغه شیشه ای بمب انداز قرار میگیرد

ب۲۹ اولین بمب افکن امریکایی بود که خدمه واقعا در ان احساس ارامیش می کردند. دارای کابین تحت فشار بود که کاهش و یا افزایش ارتفاع روی خدمه هیچ تاثیری نداشت .هواپیما دارای اشپزخانه و محلی برای استراحت خدمه و توالت بود.محفظه بمب در میانه بدنه قرار داشت و خدمه در  یک لوله بزرگ  به صورت درازکش برای رفت به عقب و یا جلوی بمب افکن حرکت میکردند  که  از بالای سر محفظه بمب رد می شد .هواپیما دارای بیسیم دوربرد با برد ارتباطی ۵۰۰ کیلومتر بود و سامانه بمب انداز ان اجازه بمب باران دقیق را می داد. ب۲۹ اولین بمب افکن امریکا با توان بمب باران در ارتفاع بالای ۷۰۰۰ متری به دلیل سامانه پرتاب بمب پیشرفته بود

ب۲۹ دارای دو دهلیز جنگ افزاری در میانه بدنه بود که هر کدام دارای درب دو لنگه بود  و میتواند  تا ۹ تن بمب شامل  تا ۴۰  بمب ۲۲۷ کیلوگرمی  ویا  ۸ بمب ۹۰۰ کیلوگرمی را حمل کند. در اواخر جنگ جهانی دوم به بمب های هدایت رادیوی نیز تجهیز شد که در خط دید بمب انداز با کمک امواج رادیویی هدایت میشد(مانند هواپیمای کنترل از راه دور هدایت رادیویی)همچنین ب۲۹ می توانست  در مجموع ۳۵۰۰۰ لیتر سوخت با خود حمل کند.

برد انتقالی ب۲۹ عدد ۹۰۰۰ کیلومتر بود و بردش با ۹ تن بمب عدد ۵۰۰۰ کیلومتر  بود. در حالت مسلح دارای سرعت ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت بود.

 اولین ماموریت ب۲۹ به دستور  روزولت در بمب باران برخی از پایگاه های ژاپنیها در جنوبی چین و تایوان انجام شد. بمب افکنها  به هند اعضام شدند و از انجا دست کم ۹۰ بمب افکن مناطقی در ژاپن و تایوان را بمب باران کردند. این عملیات در اوریل سال ۱۹۴۴ انجام شد

اولین حمله به خاک اصلی ژاپن توسط ب۲۹ به ۱۵ ژوئن همان سال بر میگردد که ۶۸  فروند ب۲۹ یاهاتا که  محل اصلی تولید فولاد برای ژاپن بود یورش بردند . دست کم تا پایان همان سال ۳۱ بار ب۲۹ ها دست به بمب  باران مناطق مختلف ژاپن زدند که انبارهای سوخت در اولویت بالا قرار داشت و در هیچ کدام از عملیات ها کمتر از ۲۴ فروند ب ۲۹ حضور نداشت.

مراسم تحویل هزارمین ب 29 در فوریه 1945

مراسم تحویل هزارمین ب ۲۹ در فوریه ۱۹۴۵

بمب افکنها از پایگاه های از هند و چین بر می خواستند و  بدین سام هم ژاپن و هم تایوان تایلند و سنگاپور و هر جا ژاپنی ها پایگاه داشتند را بمب  باران میکردند ولی محدودیت های وجود داشت . از سال ۱۹۴۵ ب۲۹ از جزایر  اقیانوس ارام از جمله جزیره ماریانا دست به پرواز میزدند و در نهایت  در ۲۹ مارس ۱۹۴۵ اخرین  ب۲۹ از هند خارج شد تا بقی عملیات ها از اقیانوس  ارام  انجام شود

تا قبل از استقرار در ماریانا تنها جایی که میشد از انجا پرواز و تا ژاپن رفت برخی پایگاهای در غرب  و جنوب غربی چین بود زیرا ب۲۹ برخاسته از هند تمامی خاک ژاپن از جمله توکیو را پوشش نمی دادند ولی استقرار در جزیره ماریانا که تنها ۲۴۰۰ کیلومتر با توکیو فاصله داشت مشکل را حل کرد.

با افتادن گوام به دست امریکایها  امریکا باز به  ژاپن نزدیکتر شدند و بدینسان   انها می توانستند  بمب های بیشتر و سنگینتری  روی سر ژاپنیها بریزند . با پایان نبرد زمینی  و نزدیک شدن امریکا به خاک اصلی ژاپن با در نظر گرفتن اینکه امریکا اصلا خیال درگیری درخود ژاپن را نداشتند  دست به بمب باران خورد کننده ژاپن با ب۲۹ برای تسلیم ژاپن  زدند. امریکا از پنج جزیره برای این کار بهره می برند که در اقیانوس ارام از شمال تا مرکز ادامه داشتند و بسیار ایمنتر از پایگاه های  زمینی  در چین بودند که ممکن بود در معرض حمله زمین ژاپنیها باشد.این پنج جزیره شامل دو جزیره از شبه جزیره تیتان ، جزیره سایپن و دو جزیره از شبه جزایر گوام.

در نهایت  وقتی  امریکا به فکر افتادن که شاید ژاپنیها  تسلیم نشوند دست به پرتاب بمب اتمی  با کمک  ب۲۹ بر فراز ژاپن زدند

انها یکی از ب۲۹ در خط تولید را برای پرتاب اولین بمب  اتم تاریخ با نام پسر کوچک تغییر دادند که بمب در ۶ اگوست سال ۱۹۴۵ بر فراز هیروشیما انداخته شد و بمب بعدی سه روز بعد برفراز ناکازاکی انداخته شد.

کره سال 1951

کره سال ۱۹۵۱

. خط تولید در سال ۱۹۴۶ با تولید ۳۹۷۰ فروند بسته شد و از همان سال تعداد زیادی از انها در بخش خصوصی به عنوان هواپیما  باربری  استفاده شد

در حالی که در سال ۱۹۴۶ تعداد زیادی از ب۲۹ یا ذخیره ویا اوراق شدند فرمانده ای نیروی هوایی امریکا که تازه تاسیس شده بود  دستور ارتقا ۵۰۹ فروند ب ۲۹ برای پرتاب بمب اتمی را داد. بعد از پایان جنگ با تجهیز ارتش امریکا به بمب اتم ب۲۹ تا مدتی تنها حامل این بمب بود و به اروپا اعضام شد و در انجا به عنوان بمب افکن اتمی مشغول به خدمت شد

با شروع جنگ کره بین سال های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۳  بمب افکن ب۲۹ تنها بمب افکن ارتش امریکا بود.در روز های نخست مشکلی وجود نداشت تاکتیک نبرد مشابه نبرد با ژاپنی ها بود .در ژاپن ب۲۹ بدون اسکورت  وارد اسمان میشدند زیرا هیچ شکاری ژاپنی به انها نمی رسید و تنها محدود تلفات انها مربوط به توپ های ارتفاع بالا و یا نقص فنی میشد ولی در کره داستان  به سرعت عوض شد. با ورود میگ۱۵ مسلح به توپ  ۳۷ م م دیگر ب۲۹ دژ دست نیافتی نبود و تعداد زیادی از انها توسط میگها شکار شد. امریکا  دست به اسکورت ب۲۹ با اف۸۶ زدند.در طول  جنگ کره ب ۲۹ توانست ۲۰۰۰۰ پرواز انجام  داده و ۲۰۰۰۰۰ تن بمب را روی کره فروریختند.

با ورود ب۵۰ و ب۳۶ و در نهایت ب۵۲ ، ب۲۹ به سرعت نقش خود را از دست داد و در نهایت  در سال ۱۹۶۵ از خدمت خارج شد

ب۲۹ در زمان خودش یک غول بی شاخ و دم بود و هر کسی ان را از نزدیک میدید تحت تاثیر قرار میگرفت .  دو برابر ب۱۷ و یا لنکاستر برد داشت و دو برابر بمب بیشتری حمل میکرد.در واقع ب۲۹ نمادی از فناوری پیشرفته امریکایی و جلو بودن امریکا در فناوری نظامی در جنگ بود

مدل های مختلف

ایکس بی ۲۹:نسخه ازمایشی که ۱۴ فروند از ان ساخته شد

ب۲۹:نسخه تولیدی که ۲۵۱۳ فروند از ان ساخته شد و بمب افکن  های  پرتاب کننده بمب اتم  بر فراز ژاپن از این نسخه بودند

ب۲۹ ای(B-29A):نسخه تولید با ارتقائاتی همچون  نصب توپ ۲۰ م م در قسمت عقب و تعویض بال های بمب افکن. ۱۱۱۹ فروند از این نسخه ساخته شد

ب۲۹ بی: نسخه سریعتر برای پرتاب بمبهای اتش زا در ارتفاع پایین .این نمونه مجهز به رادار برای بمب  باران و همچنین مسلسل های دفاع متفاوتی بود. ۳۱۱ فروند از این نسخه برای پرتاب بمبم ناپالم ساخته شد

کی بی ۲۹:نسخه سوخت رسان ب۲۹ که بعد از جنگ دوم جهانی با ارتقاء ۲۸۲ فروند ب۲۹ به کی بی ۲۹ شکل گرفت.اولین سری این ارتقا در سال ۱۹۴۸ تحویل نیروی هوایی شد و تبدیل  به نخستین سوخت رسان نیروی هوایی امریکا شد. اولین نسخه  ارتقا یافته کی بی ۲۹ ام شناخته  میشد که دارای یک  شلنگ سوخت رسانی در زیر بدنه (انتهای بدنه) برای سوخت رسانی هوایی بود . برخی بعدها به یک شلنگ دیگر زیر هر بال نیز  تجهیز شدند  در دهه۱۹۵۰ به دلیل سرعت پایین سوخت رسانی شلنگی نیروی هوایی تعدادی نسخه جدید کی ب۲۹ پی  خود را به بوم برای سوختگیری لوله ای به خدمت گرفت. تا اوائل دهه ۱۹۷۰ این نسخه در خدمت با و با کی سی ۱۳۵ جایگزین شد

ار بی ۲۹: دست کم ۱۱۸ فروند ب۲۹ ای به نسخه شناسایی ارتفاع بالای ار بی ۲۹ تغییر یافتند که در دهلیز بمب خود مجهز به تیجهزات شناسایی شدند

فیفی تنها ب29 که همچنان در حال پرواز است

فیفی تنها ب۲۹ که همچنان در حال پرواز است

مشخصات

طول:۳۰٫۱۸ متر

ارتفاع:۸٫۴۵ متر

کمترین وزن برخاستن:۳۳۸۰۰ کیلوگرم

بیشترین وزن برخاستن:۶۹۵۶۰ کیلوگرم

موتور: چهار موتور پیستونی توربوشارز ویرگیت ار ۳۳۵۰ با قدرت ۲۲۰۰ اسب بخار

بیشترین سرعت:۵۷۴ کیلومتر بر ساعت

سرعت کروز:۳۵۰ کیلومتر بر ساعت

برد انتقالی :۹۰۰۰ کیلومتر

ارتفاع پروازی با سلاح:۹۱۰۰ متر

سلاح: تا ۹ تن بمب و ده مسلسل دفاعی ۱۲٫۷ م م

 گرداوری و ترجمه: عبدالحمید تارخ

سوخت رسانی هوایی کی بی 29 به اف84 در سال 1953

سوخت رسانی هوایی کی بی ۲۹ به اف۸۴ در سال ۱۹۵۳

24+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar

8 دیدگاه

  • آقای فرید شما دستاورهای ایران رو که اونهم کپی برداری از سلاحهای درجه چندم چین هستش رو زیادی داری بزرگ میکنی اگر کشوری بتونه سلاحی بسازه که قابل رقابت با نمونه های خارجی باشه دیگه دلیلی نداره دنبال نمونه روسی یا چینی همون سلاح باشه من هم آرزو دارم که روزی ایران بتواند تمام نیازهای نظامی خودش رو در داخل تولید کنه ولی توهم خود بزرگ بینی فعلا بیماری هستش که ما گرفتارش شدیم از قدیم گفتن اگر کسی چیزی تو چنته داشته باشه ادعا نمیکنه و اون کسی که فقط ادعا میکنه بدون اینکه چیزی رو نشون بده طبل تو خالی هستش . البته با عرض معذرت.

    0
    • بعضی توهم خودبزرگ بینی دارن بعضی ها هم مثل شما دچار بیماری سیاه نمایی و خود پس گردن زنی دارن خخخخخخباید واقع بین بود درست ما به پای کشورهای بزرگ نمیرسیم ولی اگه خودمون بزنیم تو سر خودمون و خودمون رو تحقیر کنیم هیچ وقت به اونها نمیرسیم

      0
  • خیلی مقاله خوب و کاملی بود ولی یه چیزی کم داره که اون ماجرای فرود اضطراری ۴ فروند بی۲۹ در کامچاتکا شوروی هستش که بعد از اون ماجرا امریکا از شوروی درخواست پس دادن هواپیمارو میکنه ولی استالین قبول نمیکنه و فقط خدمه هارو به امریکا تحویل میده و در نهایت استالین دستور ازادی توپولوف از زندان رو صادر میکنه و به استالین به توپولوف دستور میده که نمونه مهندسی معکوس بی۲۹ را بسازد که توپولوف هم TU-4 را کاملا مشابه بی۲۹ فقط کمی با افزایش وزن میسازد که در ادامه توپولوف این طرح را توسعه داد و TU-95 را ساخت که الان هم میبینیش شبیه طرح های جنگ جهانی دوم هستش ولی فقط در ظاهر شبیهه در باطن همه چیزش امروزیه مثل موتور توربوپراپ و موشک ها و بمب های هدایت شونده و … این داستان به دست اوردن پیشرفته ترین هواپیمای امریکا در ان زمان به دست شوروی شبیه همین قضیه ار کیو ۱۷۰ خودمون هستش که نتیجه حدود ۴ دهه تکنولوژی پهپادی امریکا به یکباره به دست ایران افتاد که واقعا خیلی قنیمت با ارزشی برای ما بوده و هست . خدارو شکر

    2+
    • برادرمن شما داری ب-۲۹ و شوروی رو با ایران و RQ-170 مقایسه میکنی؟!!! شوروی همون زمانش هم بمب افکن تولید میکرد، فقط تو اندازه و برد B-29 نبود!  یعنی زیر ساخت تولید همچین هواپیمایی رو کم و بیش داشت و تونست مهندسی معکوسش کنه. ایران حتی توان تولید یه ماکت درست و حسابی از یه هواپیمای رادار گریز رو نداره!!! چه برسه یه تولید واقعیش!!!!! یادت نیست چطور سر اون ماکت (قاهر ۳۱۳) مسخره عالم و آدم شدیم تو دنیا؟!!! خدا رو شکر!؟؟ ما همون فجر ۲۲ رو نتونستیم هنوز تمام ایرانی کنیم !!  فکر کنم شما تو این کشور زندگی نمیکنی داداش…در ضمن اینم بدونید که اون پهپادی که تو ایران سقوط کرد بر خلاف B-29 آخرین تکنولوژی آمریکا نبوده و نیست.

      3+
      • بله شوروی همون زمان هم بمب افکن میساخت ولی چه بمب افکنی و با چه تکنولوژی ؟ مساله این است . شوروی زمان جنگ جهانی دوم دو بمب افکن به درد بخور و عملیاتی ساخت یکی بمب افکن بی تی ۲ و دیگری بمب افکن پی ای ۲ شما فقط کافیه عکس این دو بمب افکن را در اینترنت سرچ کنید و مشخصات فنی و حتی ظاهریه ایندو را با بمب افکن های ساخت امریکا مثل بی ۲۹ و بی ۱۷ مقایسه کنید اونوقت میفهمید که چه قدر شوروی از امریکا در این حوزه عقب تر بود و از طرفی اگر شوروی واقعا توانش رو داشت خودش در طول جنگ جهانی دوم یه چیزی تو مایه های بی۲۹ میساخت و از رو بی۲۹ های امریکا که تو چامکاتکا فرود اومده بودن کپی نمیکرد این از این . همونطور که بی۲۹ اخرین تکنولوژی امریکا در زمینه هواپیماهای بمب افکن در سال ۱۹۴۵ بود ار کیو ۱۷۰ هم تقریبا همینطور بود و حدود ۴ دهه تکنولوژی پهپاد در امریکا در ار کیو ۱۷۰ جمع شده بود شما احتمالا میخاید الان بگید که ار کیو ۴ گلوبال هاوک از ار کیو ۱۷۰ پیشرفته تر بود ولی دقت کنید که برنامه ار کیو ۴ در اوایل دهه ۹۰ میلادی شروع شد و سال ۱۹۹۸ اولین پروازش را انجام داد(۱۸ سال پیش) ولی ار کیو ۱۷۰ تازه سال ۲۰۰۷ اولین تصاویر ازش منتشر شد(۹ سال پیش)  هنوزم که هنوزه هیچ کس از مشخصات فنی این پهپاد و حتی ابعاد دقیق اون اطلاعات زیادی نداره در حالی که الان ما میدونیم که مثلا ار کیو ۴ دارای برد ۲۲۷۷۹ کیلومتر و سقف پرواز ۱۸۲۸۸ متر و زن خالی ۶۷۸۱ کیلو گرم و… ولی ار کیو ۱۷۰ چنان اطلاعاتش سری و نامعلوم نگهداشته میشد که حتی در سایت های معتبر نظامی هیچ چیزی ازش یافت نمیشد و حتی ارتش امریکا هم کاربر اون نبود بلکه به طور مستقیم توسط سازمان سیا استفاده میشد !!! نکته بعد تفاوت سنسور های ار کیو ۱۷۰ و ار کیو ۴ را شما ببینید که فقط یک قلمش اینکه ارکیو ۱۷۰ توان حمل سنسور هایی دارد که به وسیله انها میتواند تشعشعات هسته ای را از کیلومتر ها دور تر تشخیص دهد و… و مهمترین تفاوت ار کیو ۱۷۰ نسبت به ار کیو ۴ این که ار کیو ۱۷۰ از روز اول رادار گریز طراحی شد ولی ار کیو ۴ اصلا رادار گریز نیست و مخلص کلام اینکه ار کیو ۱۷۰ قنیمت بسیار با ارزشی بود و هست (اقای تارخ لطفا از اینجا به بعد پیام بنده رو هم لطفا منتشر کنید مطمعن باشید هیچ مشلی به وجود نمیاد ) و اما قضیه نیروی هوایی . بعد از پایان جنگ در تقسیماتی که در وزارت دفاع انجام شد حوزه پهپاد و موشکی و همچنین حفاظت از خلیج فارس بر عهده سپاه گذاشته شد و ساخت و طراحی هواپیمای جنگنده و حفاظت از دریای عمان بر عهده ارتش گذاشته شد حالا بیشتر برنامه هایی که در نیروی هوایی کلید خورد ولی به نتیجه نرسید مثل طرح های قاهر و شفق و … متعلق به ارتش بود که ……. حالا من نمیخام ارتش رو ضعیف و بد جلوه بدم و هیچ تعصبی روی سپاه ندارم ولی واقعا از عملکرد ارتش هم ناراضی ام برای مثال تمام قضیه اس ۳۰۰ مال ارتش بود در حالی که سپاه خودش در همون زمان سیستم پیشرفته و بومی و کاملا موثر سوم خرداد رو طراحی کرد و سردار حاجی زاده گفتند که در اینده موشک های با برد ۲۰۰ کیلومت هم روی سامانه سوم خرداد نصب خواهد شد و این مسیر ادامه دارد. ولی ارتش حدود ۱۰ سال سر بازی روس ها وقت هدر داد ۱۰ سالی که در دنیای امروز هر ثانیه اون با ارزش هست و هند سامانه پدافند هوایی اکاش رو توسعه داد و چند مدل دیگر در کشور های دیگر در این ۱۰ سال ساخته شده . شما اقای ناشناس ۲۰:۱۴ باید بیشتر مطالعه کنید و بیشتر از جنبه های مختلف به قضیه نگاه کنید تا دید بهتری نسبت به وضعیت موجود پیدا کنید .

        1+
      • جواب ۱۰:۰۳ خوب بالاخره عقب مونده که نیست … جدید ترین سامانه پدافند هوایی ایران هست که رادارش ارایه فازی است و توانای انهدام اهداف در ارتفاع ۲۵ کیلومتری و برد ۵۰ کیلومتری را داره …  

        2+
      • به قول اقای تارخ، اگر مهندسی معکوس اینقد ساده بود که الان همه سلاحها رو میتونستیم تولید کنیم. در عمل ما چی رو مهندسی معکوس کردیم؟ اگر هم بوده چیز خیلی مهمی نبوده. بمب افکن نبوده. جنگنده نبوده. ناوچه نبوده. تنها چند سلاح کوچک و پهپاد کم ارزش بوده. ارکیو۱۷۰ حتی ماکتش رو هم درست حسابی طراحی نکردن تابلو بود. قاهر۳۱۳ اصلن پرواز کرد؟ یک موتور هوایی داریم؟ کشوری که موتور اف۸۴ جنرال الکتریک جنگنده نسل ۲ رو نتونه کپی کنه بیخود کرده به فکر هواپیمای نسل ۵ افتاده.  و در نهایت وقتی ارتش پول سربازشو نمیتونه بده چطوری در پروژه بزرگی مثل اس۳۰۰ سرمایه گذاری کنه؟ لطفا به ارتش گیر ندید. این ارتش در زمان جنگ تا پای مرگ جنگید.

        0