قبل از خواندن مقاله به موارد زیر دقت کنید

  قدرت انفجار: وقتی می گویند  یک کلاهک اتمی معادل ۲۰۰ کیلو تن تی ان تی قدرت  انفجار دارد به معنی این است که انفجار این کلاهک نیروی معادل انفجار  ۲۰۰ هزا تن  تی ان تی  ایجاد میکند ولی  وقتی میگوند ۳ مگاتن به معنی این است که ۳  میلیون تن تی ان تی باید منفجر کرد تا چندین قدرت انفجاری به وجود اورد

  • موشک سوخت مایع: موشکی که دارای سوخت مایع است مجهز به دو مخزن میباشند که یکی به عنوان سوخت و دیگری به عنوان اکسید کننده . به دلیل ارتفاع بالای پروازی موشک های بالستیک این گونه موشک ها ماده ای به عنوان اکسید  کننده همراه خود حمل می کنند تا نقش اکسیژن را برای سوزاندن  سوخت  بازی کند
  • موشک سوخت جامد: موشک های که ترکیب سوخت و اکسید کننده را به صورت یک سوخت جامد حمل میکنند. این موشکها دارای  قطر، طول و وزن کمتر هستند و میشود انها را سالها به صورت اماده باش نگه داشت
  • کلاهک چند گانه: به این معنی که موشک دارای  چند کلاهک اتمی هدایت شونده است که در  موشک میتواند در هنگام رد شدن بر فراز یک منطقه و یا یک کشور انها را به صورت تکی ویا به هم رها کرده و هر کدام به منطقه ای حمله میکنند
  • پیمان INF :این پیمان دو قدرت شوروی و امریکا را ملزم کرد که هیچ گونه موشک بالستیک  و یا کروز اتمی زمین  پرتابی را با برد بین ۵۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر را تولید نکنند  و تمامی نسخه های موجود را نابود کنند. این پیمان در میانه دهه ۱۹۸۰ بسته شد
  • پیمان سالت ۲: این پیمان موارد زیادی داشت ولی یک از موارد ان کاهش شدید تعداد موشک های اتمی با کلاهک های چند گانه است . این پیمان به درستی اجرا نشد

تقسیم بندی موشک های بالستیک از نظر برد

تاکتیکی برد زیر ۳۰۰ کیلومتر
کوتاه برد دارای بین ۳۰۰ تا  ۱۰۰۰ کیلومتر
برد متوسط دارای برد ۱۰۰۰ تا ۳۵۰۰ کیلومتر
موشک های برد بلند ویا دوربرد دارای برد ۳۵۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر
موشک های قاره پیما دارای برد بیش از ۵۵۰۰ کیلومتر

ایالات متهده امریکا مانند شوروی دیگر قدرت بعد از جنگ جهانی دوم نیاز به حامل سریع و قابل اطمینانی  برای کلاهک های اتمی خود داشت. در مرحله اول بهترین حامل بمب افکنها بودند که  اگرچه اطمینان به انها سخت بو زیرا نتنها محدودیت در برد داشتند بلکه باید با انبوه ای از شکاری های دشمن روبرو میشدند ولی با توسعه موشک های بالستیک تا اواخر دهه ۱۹۵۰ امریکا و شوروی هر دو توانستند یک سلاح دوربرد قابل اعتماد اتمی به دست اوردند.

امریکا طی این سال ها ده ها موشک بالستیک را تست و به خدمت گرفته اگرچه تنها یک موشک بالستیک را در طول تاریخ خود در نقش متعارف به خدمت گرفت و با بقی انها در نقش اتمی کاربرد داشت

موشک بالستیک تاکتیکی اتمی MGM-5

موشک بالستیک  اتمی تاکتیکی  ام جی ام-۵ که Corporal نیز خوانده میشد  اولین موشک بالستیک  هدایت شونده  امریکا بود که البته دارای نقش اتمی بود. کار روی این موشک در سال ۱۹۴۷ اغاز شد و در سال ۱۹۵۵ عملیاتی شد. این موشک یک موشک بالستیک  سوخت مایع تک مرحله ای با برد ۱۳۰ کیلومتر بود که در فاز نهایی تا ۳٫۵ ماخ سرعت میگرفت

موشک ام جی ام -۵ بسیار غیر قابل اعتماد بود زیرا دارای  سوخت اسیدی  خطر ناکی بود و باید قبل از پرتاب سوختگیری می شد  و علیرقم  اینکه در اروپا مستقر شده بود  و در خط مقدم اتمی امریکا بود ولی چند  ساعت مراحل سوختگیری ان که بسیار نیز پیچیده و خطر ناک بود طول می کشید  از این رو به کار یک عملیات واکنش سریع هسته ای نمی خورد و امریکا از موشک های کروز زمین پرتاب  ام جی ام۱ استفاده می کردند. همچنین موشک ام جی ام ۵ برد کمی  داشت و تنها برخی از پایتخت های کشورهای اروپای شرقی را  در برد خود داشت و هیچ یکی از شهر های شوروی در تیراس ان نبود(حتی پایتخت لهستان هم در تیرراس نبود) . میزان امادگی موشک  در بهترین حالت ۵۰% بود زیرا معمولا در زمان پر کردن و اماده کردن  موشک برای  شلیک یک مشکلی پیش می امد. ولی با وجود  ان دقت بسیار خوب بود و در ان  روزگار کمتر از ۵۰۰ متر  میزان خطایش بود

موشک برای هدایت ترکیبی از سامانه اینرسی، ژیرسکوپ  و رادار داپلر بهره می برد   که داده های ان توسط یک رایانه  انالوگ پردازش می شد  و مسیر اصلاح میشد. موشک در المان غربی مستقر شد و با افزایش اموزش خدمه و تمرینات  زیاد تلاش در افزایش زمان واکنش موشک شد اگرچه هرگز از سه ساعت کمتر نشد. موشک میتوانست  یک کلاهک اتمی ۲۰  کیلوتن تی ان تی را حمل کند ولی فاقد   کلاهک متعارف  بود  و دارای  یک شاسی پرتاب متحرک کشش بود  که معمولا پشت یک کامیون یدک کشیده  می شد . موشک تا سال ۱۹۶۴ در خدمت بود

تعداد از این موشک  بین سال های  ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۵  در خدمت ارتش انگلستان نیز حضور داشت

MGM-5

MGM-5

موشک بالستیک  کوتاه برد پی جی ام ۱۱ ردستون

پی جی ام ۱۱ اولین موشک  کوتاه برد امریکایی ها بود که توسط یک تیم طراحی به رهبری فون بران طراحی شد. موشک در سال ۱۹۵۲  وارد خدمت شد و در سال ۱۹۵۸ طی ازمایشی با یک کلاهک اتمی واقعی در اقیانوس ارام ازمایش شد . پی جی ام۱۱ نوه موشک وی۲ است ولی از موتور قویتری بهره میبرد   تا بتواند کلاهک بزرگتری را حمل کند

موشک تک مرحله ای و سخت مایع بود  و توسط نیروی دریایی تکمیل شد. این موشک  نیز چندین ساعت زمان برای پرتابش لازم بود که باعث مشاجره بین نیروی  هوایی و دریایی بود. نیروی هوایی تریجه میداد روی موشک  های کروز مختلفی که در ان زمان نیز عملیات بودند و حتی تا ۲۰۰۰ کیلومتر برد داشتند  کار کند زیرا انها برد مناسب و زمان واکنشی بسیار کم داشتند و بسیار سریعتر  از موشک های بالستیک  ان دوران بودند  و می شد در یک نبرد اتمی با سرعت  به شوروی ضربات  مهلکی وارد کند ولی این مشاجرات با ورود به خدمت موشک  های سوخت جامد که نیاز به سوختگیری  نداشتند به پایان رسید

موشک  پی جی ام۱۱ دارای  بیشترین برد ۳۲۵ کیلومتر بود  و از یک کلاهک  ۳٫۲ تنی بهره می برد که شامل  یک  کلاهک اتمی  ۳٫۵ مگا تنی بود که قدرت انفجار  بسیار بالای داشت . موشک دارای  ترکیبی از سوخت و اکسید کننده شامل  الکول و اکسیژن مایع مشابه  وی ۲  بود  و خطر کمتری برای  سوختگیری  نسبت به ام جی ام۵ داشت و از طرفی می شد  برای چند روز سوخت را درون موشک نگهداشت. موشک دارای  دقت ۳۰۰ متر بود و دارای  سکوی پرتاب ثابت بود. موشک در اروپایی غربی در المان مستقر شد ولی بردش انقدر کم بود که حتی  توان هدف قرار  دادن ورشو پایتخت  لهستان هم نداشت  و تا سال ۱۹۶۷ در خدمت باقی ماند.۱۲۸ فروند ان ساخته شد

PGM-11

PGM-11

موشک میان برد PGM-17 آتور

در سال ۱۹۵۴ نیاز به موشکی که بتواند  مسکو و یا کیف را هدف قرار دهد باعث حرکت به دنبال موشکی با برد  بیش از ۲۵۰۰ کیلومتر  شد  که باتوان دست کم با خطای زیر ۳۰۰۰ متر مسکو را هدف قرار دهد

نتیجه این کار موشک تور بود که یک موشک تک مرحله سوخت مایع با برد ۲۴۰۰ کیلومتر بود . این موشک اولین بار در ۱۹۵۷ تست شد ولی از ۹ تست اولیه تنها سه تست موفق بود و معمولا موشک در اسمان منفجر میشد تا اینکه سرانجام برنامه به پیش رفت.

موشک دارای  یک کلاهک اتمی  یک مگا  تنی  بود و با کمک سیستم اینرسی  و یک  رایانه انالوگ  پردازش دارای دقت یک کیلومتر بود. تنها بین سالی های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰ تولید شد و توسط امریکا و انگلستان به خدمت گرفته شد. امریکا این موشک  را در داخل خاک انگلستان مستقر  کردند و می توانست  مسکو را هدف قرار دهد . موشک درون پناهگاه  بر روی یک تریلر  و یا  ریل به صورت افقی  قرار می گرفت. در همان حالت سوختگیری  میشد و زمان پرتاب به همان  شکلی افقی از پناهگاه بیرون می امد، با کمک یک جک هیدرولیک به صورت عمودی  در می امد و بعد شلیک میشد. این کار ۱۵ دقیق وقت لازم داشت .

موشک بعد از شلیک تا ارتفاع ۴۵۰ کیلومتری بالا می رفت و بعد در مرحله شیرجه قرار می گفرفت  و دارای  سرعت ۱۷۰۰۰ کیلومتر در مرحله نهایی بود.  برای طی مسافت انگلستان تا مسکو تنها ده دقیقه وقت لازم بود.

در مجموع ۲۲۴ تیره موشک پی جی ام-۱۷ با قیمت هر فروند ۶٫۲ میلیون دلار ساخته شد که تا سال ۱۹۶۵ بیشتر در خدمت نماند و با ورود موشک مینتومن از خدمت خارج شد. این موشک در دهه ۱۹۷۰  طی برنامه ای  به عنوان سلاح ضد  موشک بالستیک   نیز مورد ازمایش قرار گرفت و حتی به صورت محدود عملیاتی شد.

PGM-17

PGM-17

موشک میان برد  PGM-19   ژوپیتر

 موشک میان برد ژوپیتر برای  اولین بار در سال ۱۹۵۴ تست و در سال ۱۹۵۸  عملیاتی   شد و نخستین موشک عملیاتی میان برد امریکایی ها بود. موشک سوخت مایع  و تک مرحله ای بود که از سوخت اسدی  بهره می برد.  موشک همانند تور روی یک  تریلر نصب میشد و زمانی که از درون پناهگاه  بیرون اورده میشد به صورت عمودی قرار می گرفت سوختگیری  و پرتاب می شد(پس با روش پرتاب تور کمی فرق داشت)

مخزن سوخت ان ۳۱۰۰۰ لیتر سوخت و ۱۴۰۰۰ لیتر اکسید کننده درون خود حمل میکرد  و سوختگیری ان دست کم یک ساعت زمان می برد. از انجایی که سوخت اسیدی  بود تنها در زمان پرتاب ان را پر می کردند  اگرچه تا چند هفته نیز سوخت را می شد درون ان نگهداشت. موشک  ۱۸ متر طول و  دارای  وزن کامل  ۱۰۸ تن بود و برد ان با یک کلاهک  اتمی  ۱٫۴ مگاتنی که حدود ۷۵۰ کیلوگرم بود به ۲۴۰۰ کیلومتر می رسد و می توانست  این مسافت را در عرض  ۱۶ دقیقه طی کند.

این موشک توسط امریکا در  مرحله اول قرار بود در فرانسه مستقر شود ولی با مخالفت دوگل رییس جمهور فرانسه امریکا این موشک ها را در سال ۱۹۵۸ در ترکیه  و ایتالیا  مستقر شد که خود باعث جنجال های شد که در ادامه منجر به استقرار موشک های اتمی شوروی  در  کوبا و در  ادامه  بحران  موشکی کوبا شد. در نهایت امریکا در سال ۱۹۶۳ طی توافقی  که با شوروی کرده بود این موشک ها را از این دو کشور جمع اوری کرد .بین سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۱ در مجموع ۱۰۰ تیره از این موشک تولید شد . بر اساس این موشک، موشک  با نام ژوپیتر۲ نیز تولید شد که حامل ماهواره و برای  تحقیقات فضای استفاده شد

PGM-19

PGM-19

موشک اتمی تاکتیک MGM-29 سرگنت

موشک بالستیک تاکتیکی  ام جی ام ۲۹ در سال ۱۹۶۲ به هدف جایگزین موشک سوخت مایع ام جی ام ۵ وارد خدمت شد. این موشک اولین موشک سوخت جامد امریکا بود .

ام جی ام ۲۹ دارای  یک مرحله سوخت جامد و برد ۱۳۹ کیلومتر بود و می توانست  یک  ۵۰۰ کیلوگرمی شامل یک  کلاهک اتمی ۲۰۰ کیلوتن تی ان تی را حمل کند. موشک از سیستم اینرسی بهره می برد   و دقت ان ۲۵۰ متر بود.  موشک را می شد  ۱۰ سال به صورت اماده باش نگهداشت و دارای یک شاسی کششی چرخدار بود که به راحتی توسط یک کامیون نیز قابل حمل بود و وزن  کامل موشک تنها ۴٫۵ تن بود. موشک ام جی ام۲۹ تاثیر بسیار در توان واکنش اتمی ارتش امریکا داشت و فصل جدید از برنامه موشکی امریکا را اغاز کرد. ۵۰۰ تیره از این موشک ساخته شد که تا میانه دهه ۱۹۷۰ در خدمت باقی ماند

MGM-29

MGM-29

موشک  بالستیک قاره پیمای SM-65 اطلس

موشک اطلس اولین موشک قاره پیمای ساخت امریکا است. توسعه یک موشک قاره پیما از سال ۱۹۵۱ اغاز شد که هدف از ان توان  هدف قرار دادن شوروی از داخل  خاک امریکا بود. موشک دارای یک مرحله بود ولی دارای  سه موتور سوخت مایع  بود که در کنار هم وصل شده بودند و هر سه دارای یک مخزن سوخت و یک مخزن اکسید کننده مشترک بودند. موتورها روی هم قدرتی برابر با ۳۸۳۰۰۰ پاوند رانش ایجاد  می کردند .

موشک  دارای  طول ۲۳ متر و وزن ۱۱۷۰۰۰ کیلوگرم بود و می توانست  یک کلاهک  اتمی  ۳ مگا تنی  را در برد ۱۴۴۸۰ کیلومتر حمل کند و در فاز نهایی سرعتش به ده ماخ نیز  می رسید. موشک با سکوی پرتابش درون یک سیلو نگهداری میشد و در هنگام شلیک از درون سیلو بالا اورده میشد و شلیک میشد

اطلس  دارای چندین نمونه بود. اولین نسخه اطلس نسخه A بود که در سال ۱۹۵۷ تست شد، نسخه بعدی اطلس نسخه بی بود که به عنوان حامل  فضایی برای پرتاب ماهواره  ویا کپسول  سرنشین دار استفاده شد ،نسخه سی در سال ۵۹ تست شد و دارای مخزن سوخت تقویت شده بود، نسخه دی نخستین نمونه عملیات موشک اطلس بود که در سال ۱۹۵۹ رسما عملیاتی شد و دو نسخه بعدی ایی و اف بودند که ان دو کاربرد نظامی داشتند

چندین مدل از این موشک ساخته شده که اطلس ای تا دی دارای سامانه  هدایت اینرس بود که از طریق  امواج رادیویی اصلاح  میشد ولی دو مدل ایی و اف دارای سیستم مستقل   اینرسی بودند ولی در بهترین حالت دقت موشک حدود ۱۴۰۰ متر بود.

موشک در سال ۱۹۵۷ اولین بار تست شد. موشک خیلی پیچیده بود تاکنون موشکی  با این ترکیب موتور ساخته نشده بود و ده ها  مورد نابودی در  اسمان داشت . تا سال ۱۹۶۰ نیز  ارتش امریکا نمی توانست  با اطمینان در این مورد سخن بگوید که اصلا این موشک در روز مبادا درست عمل کند و معلوم نبود  اصلا بعد از شلیک موشک در اسمان منفجر نشود. با وجود این ارتش امریکا تلاش  زیادی در رفع مشکلات این موشک کرد و تا سال ۱۹۶۵ این موشک در وضعیت عملیاتی خوبی بود ولی در ان زمان با ورود موشک تیتان۲ دیگر اطلس منسوخ  شده بود

اطلس بین سالهای ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵ تولید شد و در مجموع ۳۵۰ تیره از ان تولید شدکه تنها ۱۲۹ تیره ان نظامی بود

اطلس

اطلس

موشک قاره پیمای HGM-25A تیتان ۱

موشک تیتان۱ اولین موشک قاره پیمای چند مرحله ای امریکای ها بود.برنامه موشک تیتان ۱ همراه با موشک اطلس اغاز شد و هدف ان داشتن یک موشک با قابلیت بیشتر در حملات سریع در کنار اطلس بود.

تیتان۱ یک موشک  سوخت مایع دو مرحله ای بود  که مرحله اول ان ۳۰۰۰۰۰ پاوند و مرحله دوم ۸۰۰۰۰ پاوند رانش ایجاد می کرد و می توانست   یک کلاهک ۳٫۷ تنی را به برد ۱۰۲۰۰ کیلومتری برساند. موشک درون یک سیلوی بتنی قرار داشت  که همان جا  سوختگیری می شد، بالا می امد  و بعد پرتاب میشد(از درون سیلو شلیک نمی شد ). سیلو ۴۰۰ متر عمق داشت  و ۱۵ دقیقه  طول میکشید موشک بیرون بیاید  و اماده شلیک شود

موشک دارای یک سامانه اینرسی  با سه ژیرسکوپ بود که  دارای  دقت ۱۵۰۰ تا ۹۰۰ متر بود . موشک اولین بار در ۵ فوریه سال ۱۹۵۹ تست شد  و نتایج ان بسیار  بهتر از اطلس بود   اگرچه همچنان مشکلات ادامه داشت زیرا مبحث جدا شدن مرحله اول  از دوم اولین بار بود در یک موشک  امریکایی  پیش امده و از این رو کار پیچیده بود. موشک در سال ۱۹۶۰ وارد خدمت شد و تنها تا سال ۱۹۶۵ در خدمت باقی ماند تا اینکه موشک تیتان۲ و مینتومن رسیدند  و تمامی  موشک های که در بالا به ان اشاره  شد را از خدمت خارج کرد. در مجموع ۱۸۲ فروند از این موشک ساخته شد

تیتان1

تیتان۱

مراحل بیرون امدن و شلیک تیتان1

مراحل بیرون امدن و شلیک تیتان۱

موشک قاره پیمای LGM-25C تایتان۲

موشک تیتان۲ برای جایگزینی تیتان۱ ساخته شد. این نسخه دارای  وزن بیشتر بود ولی سرعت اماده سازی وشلیک ان بیشتر بود. تیتان۱  چندن ساعت زمان سوختگیرش بود ولی این میزان برای تیتان۲  کمتر از نیم ساعت بود و میشد سوخت درون ان را برای چند ماه  نگهداشت

تیتان۲ نیز دو مرحله ای بود  و هر دو مرحله نیز سوخت مایع بودند ولی مرحله دوم بزرگتر از مرحله دوم تیتان۱ بود و در کل موشک ۵۰% سنگینتر بود. مرحله اول ۴۳۰۰۰۰ پاوند و مرحله دوم ۱۰۰۰۰۰پاوند رانش ایجاد می کرد و موشک میتوانست یک کلاهک  ۳٫۷ تنی با توان انفجار  ۳ مگاتن  را در برد ۱۰۰۰۰ کیلومتری حمل کند. سوخت  اسید نیتریک و اکسید کننده اکسیژن مایع است.این موشک در سال ۱۹۶۴ عملیاتی شد

تیتان۲ را میشد در عرض ۶۰ ثانیه شلیک و برخلاف تیتان۱ که بایداز سیلو بیرون می امد و شلیک می شد، تیتان ۲ از همان درون سیلو موتورش را روشن و شلیک میشد. موشک تیتان۲ از سال ۱۹۶۹ عملیاتی شد و تا سال ۱۹۸۷ همچنان در خدمت بود که در راستای  پیمان سالت برای کاهش موشک های بالستیک اتمی از خدمت خارج شد  ولی امروزه مشخص است قبل از برنامه سالت نیز تیتان۲ در حال خروج از خدمت بود و این پیمان تنها  بهانه بود. همچنین موشک بین سال ۱۹۸۸  تا ۲۰۰۳ به عنوان حمال فضایی مورد استفاده قرار گرفت

تیتان2 در حال خروج از سیلو

تیتان۲ در حال خروج از سیلو

موشک بالستیک کوتاه برد اتمی MGM-31 پرشینگ ۱

توسعه موشک کوتاه برد ام جی ام۳۱ که یک موشک دو مرحله ای سوخت جامد بود  برای جایگزینی موشک پی جی ام۱۱  توسعه یافت  و هدف از ان در اختیار داشتن یک موشک کوتاه برد برای واکنش سریع بود. هدف از ساخت این موشک  دستراسی به موشکی بود که با سرعت اماده شلیک شود و بتواند با سرعت  بالای به هدف خود برسد . این موشک اولین بار در  سال ۱۹۵۸ تست شد و در سال ۱۹۶۰ رسما عملیاتی شد که نخستین  موشک کوتاه برد سوخت جامد امریکای ها بود. موشک کاملا متحرک بود و بر روی یک شاسی  شنی دار  ام ۴۷۴ نصب بود که دارای  سرعت ۳۵ کیلومتر بر ساعت  بود  و در عرض ۱۰ دقیقه اماده شلیک می شد . یک واحد فرمانده ای نیز  که ان نیز بر روی یک شاسی شنی دار نصب بود با یک انتن رادیویی بزرگ  پرتاب کننده را همراهی میکرد. این واحد فرمانده ای وظیفه تشخیص موقیعت فعلی اتش بار، دادن مختصاد هدف بسته به موقعیت  اتشبار  بود و برای این کار دارای یک سامانه ناوبری ماهواره ای بود

موشک دارای دو مرحله سوخت جامد بود که مرحله اول با انفجار  پیچ مهرهای که بین ان و مرحله دوم قرار داشت از ان جدا  می شد و در فاز نهایی دارای  سرعت ۸ ماخ بود. موشک دارای  سامانه هدایت اینرسی بود  و از یک رایانه انالوگ برای پردازش داده ها بهره می برد و دقت موشک ۴۰۰ متر بود. موشک می توانست یک کلاهک اتمی ۶۰ تا ۴۰۰ کیلوتن تی ان تی را حمل کند ولی برد ان با یک کلاهک ۴۰۰ کیلوتن تی ان تی ۷۴۰ کیلومتر و با کلاهک ۶۰ کیلیوتن این تی ۱۳۰۰ کیلومتر بود

برای افزایش امادگی موشک پرشینگ ۱ نسخه جدید  در سال ۱۹۶۵ تولید شد که پرشینگ ۱ A نامیده  شد. این نمونه دارای  پرتابگرد چرخدار بود و زمان اماده سازی برای شلیک موشک به ۱۰ دقیقه کاهش یافت و زمان  تعمیرات موشک از  ۹ ساعت به ۳٫۵ ساعت  کاهش یافت و  زمان بین خرابی  از ۳۲ ساعت  به ۶۵ ساعت رسید . این نسخه تا اواخر دهه ۱۹۷۰ در المان  مستقر  بود و در اوائل دهه ۱۹۸۰ از خدمت خارج شد  . در مجموع ۷۵۴  تیره از ان ساخته شد

پرشینگ1

پرشینگ۱

موشک بالستیک  قاره پیمای LGM-30  مینتومن

موشک مینتومن اولین موشک قاره پیمای اتمی سوخت جامد امریکا  و البته جهان بود که با ورودش  به خدمت جایگزین موشک های میان برد قبلی  شد و به امریکا اجازه داد از درون خاک امریکا هر نقطه  از شوروی را به سرعت بالا هدف قرار دهد.

برای اشنایی با این موشک اینجا  را کلیک کنید

مینتومن-3

مینتومن-۳

موشک بالستیک  تاکتیکی MGM-52 لنسر

موشک سوخت جامد  تک مرحله ای ام جی ام ۵۲ لنسر برای اولین بار در سال ۱۹۷۲ عملیاتی  شد. هدف از ساخت این موشک در اختیار داشتن  یک موشک تاکتیکی  اتمی و متعارف برای دو نقش تهاجم  اتمی ویا متعارف بود. موشک بسیار  سبک  بود و تنها ۱٫۵ تن وزن داشت و  میتوانست  یک کلاهک  ۴۵۰ کیلوگرمی  را حمل کند.  برد این موشک بسته به مدل بین ۶۰ تا ۱۳۰ کیلومتر بود

 لنسر دارای  دو مدل اتمی  با نام ام جی ام ۵۲ ای  وبی که لنسر ۱ و ۲ نیز خوانده می شدند که دارای یک کلاهک اتمی با قدرت انفجار   ۱۰۰ کیلوتن تی ان تی بود ولی دارای نسخه متعارف  دیگری با نام ام جی ام ۵۲ سی لنسر سی بود که میتواند چندین  نمونه کلاهک اتمی شامل تا ۸۳۶ ریز مهمان بی ال یو -۸۳ با برد ۸۰ کیلومتر و یا ۸۲۲ ریز مهمات ام ۷۴ تا  برد ۹۰ کیلومتر  و  یا یک کلاهک ۴۸۰ کیلوگرمی انفجار قوی تا برد ۶۰ کیلمتری ویا یک کلاهک ۲۲۷ کیلوگرمی را تا برد ۹۰ کیلومتری  حمل کند.

این موشک بر روی یک شاسی شنی دار  که در  واقع شاسی نفربر زرهی ام۱۱۳ بود نصب شده بود  و موشک با سیستم هدایت اینرسی خود دارای دقت ۱۵۰ متر بود. این موشک  تنها موشک بالستیک  ارتش تاریخ امریکا است که در نقش متعارف از ان بهره برده شد اگرچه در خود امریکا تنها نسخه های اتمی به کار رفت ولی نسخه های متعارف ان به چندین کشور صادر شد. المان غربی،اسرائیل، هلند،ایتالیا و بلژیک از دارندگان این موشک بودند. لنسر پر فروش ترین موشک بالستیک  ساخت امریکا به  مشتریان خارجی تا کنون است و همکنون نیز در هیچ کشوری خدمت نمی کند . این موشک تا اواخر دهه ۱۹۸۰  در اروپا مستقر بود ولی با امضا پیمان  INF این موشک با وجود اینکه بردش در محدوده این پیمان نبود جمع اوری شد و نابود شد. برخی از نمونها که سالم ماند برای تمرینات سامانه  های ضد بالستیک  استفاده شدند

لنسر

لنسر

موشک بالستیک میان برد پرشینگ۲

 در سال ۱۹۷۳ ارتش امریکا طی بررسی متوجه شد که موشک پرشینگ ۱ برای برنامه جدید این کشور برای استفاده  از سلاح  اتمی به عنوان یک سلاح  تاکتیکی  اتمی برای مقابله با حملات زرهی  شوروی  و یا نابودی پایگاهای هوایی این کشور مناسب نیست زیرا کلاهک اتمی ان بزرگ بود. برای استفاده در نقش سلاح اتمی تاکتیکی  باید کلاهک کوچکی  روی این  موشک نصب میشد تا ابعاد انفجار قابل کنترل باشد.

موشک پرشینگ ۲ یک موشک  دو مرحله سوخت جامد با برد ۱۷۷۰ کیلومتر بود که   اگرچه بردش به مسکو نمی رسید  ولی مناطق صنعتی و نظامی اکرایین را در تیر راس داشت . موشک دارای  سرعت مرحله اخر  ۸  ماخ بود و از یک کلاهک دبیلو ۸۵ بهره میبرد  که  دارای قدرت انفجار  ۵ تا ۸۰ کیلوتن تی ان تی بود که برای نابودی یک فرودگاه  (برای نسخه با ۵ کیلوتن تی ان تی قدرت انفجار) و یک شخر  برای نسخه با ۸۰ کیلوتن تی الن تی  کافی بود

موشک دارای یک پرتابگر  کشش بود که توسط یک کاموین  HEMTT حمل میشد .موشک دارای  یک سیستم هدایت بسیار پیشرفته بود که شامل  یک سامانه اینرس و  یک رادار  بود. موشک  در مرحله شیرجه در ارتفاع  پیش تایین شده رادار خود را روشن می کرد و دست   به اسکن زمین  می زد ، دادهای به دست امده را با اطلاعاتی که از قبل به حافظه موشک داده شده بود قیاس میکرد و موقعیت درست هدف کشف می شد

موشک مرحله پروازی جالبی داشت که  در مرحله  اخر در هنگام شیرجه یک بار  یک حرکت افقی  نیز انجام می داد  تا سرعت فرود کاهش یابد و بعد دوباره سر موشک پایین می امد تا جستجوگر راداری به دنبال هدف بگردد . در فاز اخر تنها کلاهک  بود که باقی میاند. موشک دارای  دقت ۵۰ متر بود که در نوع خودش در زمان خود بسیار  عالی بود(همکنون نیز موشک بالستیکی  با این دقت و این برد در دنیا وجود ندارد)

هنگامی که در سال ۱۹۷۶  شوروی موشک جدید اس اس ۲۰ را  مستقر کرد ناتو عملا در نبرد هسته ای از شوروی عقب افتاده بود. اس اس ۲۰ دارای برد ۵۵۰۰ کیلومتر بود و همه خاک اروپای غربی را در تیرراسی داشت و کلاهک متجمع ان شامل  سه کلاهک ۱۵۰ کیلوتن تی ان تی بود . اس اس ۲۰ دارای  سرعت نهایی بیش از ۱۰ ماخ بود و این این سرعت یک غافلگیری  مهم بود از این رو امریکا به سرعت دست به استقرار موشک پرشینگ در سال ۱۹۷۹ در اروپای غربی زد . امریکا ۱۰۸ موشک پرشینگ ۲ در المان شرقی  و ۴۶۴  نسخه اتمی و زمین  پرتاب تاماهاوک را در چند کشور دیگر اروپای مستقر کردند ولی باز شوروی دست برتر را داشت زیرا انها ۲۷۹ موشک اس اس ۲۰ در مجموع با ۸۳۷ کلاهک در اختیار  داشتند

با وجود این استقرار  موشک پرشینگ۲ و لنسر در المان باعث افزایش اعتراضات  مردم المان شد به صورت که تظاهرات های بزرگی در این زمینه  شکل گرفت. در نهایت با امضا پیمان  INF بین دو قدرت  که ساخت موشک  بالستیک  ویا کروز زمین پرتاب اتمی با برد بین ۵۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر را محدود کرد پرشینگ۲ و اس اس ۲۰ هر دو از خدمت  خارج و نابود شدند

پرشینگ2

پرشینگ۲

نحوه حرکت و مانور موشک پرشینگ

نحوه حرکت و مانور موشک پرشینگ

موشک زمین  به زمین  نیم بالستیک MGM-140  اتکامز

موشک زمین  به زمین  ام جی ام ۱۴۰ امروزه تنها  موشک زمین  به زمین  متعارف در خدمت ارتش امریکا است.این موشک  جایگزین لنسر شد ولی البته نقش اتمی ندارد.

برای اشنایی با این موشک اینجا  را کلید کنید

MGM-140

MGM-140

موشک بالستیک قاره پیمای  LGM-118  پیسکیپر

در میانه  دهه ۱۹۶۰ شوروی دست  به ساخت موشک های  اتمی قاره پیمای اس اس ۱۵ زد که بر روی یک شاسی شنی دار بود و کاملا متحرک . این موشک  قاره پیما بود  و بر خلاف دیگر موشک های قاره پیمای قبلی شوروی که سیلو پرتاب بودند جاده ای بود و کشف و انهدام ان در سرزمین وسیع شوروی عملا غیر ممکن. امریکا نیز از همان زمان به دنبال برنامه ای مشابه رفتند. اول طرحی برای ساخت یک موشک بالستیک  قاره پیمای پرتاب شونده از هواپیما  بررسی شد. این طرح شامل  پرتاب یک موشک با چتر  از محفظه بار یک هواپیمای ترابری بود که چتر خود را باز میکرد و به صورت عمودی در می امد   و بعد موتور موشک روشن میشد ولی این برنامه لغو شد و  برای مدتی برنامه های  برای ساخت سیلو های مستحکم  و موشکهای با چند کلاهک مورد توجه قرار گرفت ولی عملا در سال ۱۹۷۸   بودجه ساخت موشک سیلو پرتاب بیشتری به دلیل خطر انهدام سیلو در اولین برخورد قطع شد

ولی  با روی کار امدن ریگان، وی دستور  ساخت ۱۰۰ سیلوی دیگر را  داد و همچنین دستور  برای بهسازی  ۶۰ سیلو موشک تیتان۲ برای نصب موشک جدید داده شد. امریکا در سال ۱۹۸۳ رسما اعلام کرد به دنبال موشک قاره پیمای جدید با توان حمل چندین کلاهک اتمی است

موشک جدید ال جی ام ۱۱۸ پیسکپیر نام داشت که یک موشک سوخت جامد سه مرحله ای با توان حمل ۱۰ کلاهک اتمی هر کدام با  قدرت انفجار ۳۰۰ کیلوتن تی ان تی داشت و برد ان ۱۴۰۰۰ کیلومتر است. از ۱۱۴ موشک تولید بین سالهای ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۸   همگی درون سیلو قرار گرفتند. قرار بود ۵۰ موشک در ۲۵ قطار مخصوص  قرار بگیرد و در شبکه ریلی امریکا گردانده  شوند ولی با فروپاشی شوروی برنامه لغو  شد و چند واگنی  که برای این کار ساخته شد اوراق شد

موشک دارای ترکیبی از سیستم هدای اینرسی و AIRS است. سیستم هدایت  AIRS توسط نروث روپ برای این موشک طراحی شده  که جهت اصلاح خطای سامانه اینرسی  است و همچنین با کنترل  خروجی موشک  به دقت ان کمک میکند. موشک دارای  دقت ۱۲۰ تا ۴۰ متر است که در نوع خود برای موشکی با این برد واقعا عالی است.

موشک  در سال ۱۹۸۶ رسما عملیاتی شد  و قرار بود بیش از ۲۰۴ فروند از ان ساخته شود ولی در نهایت کنگره  بودجه را قطع کرد و تعداد کمتری از ال جی ام۱۱۸ تولید  شد. برنامه فوق العاده گران در امد. امریکا ۲۰ میلیارد  هزینه ساخت و توسعه موشک و کلاهک های ان و همچنین به روز رسانی و ساخت سیلوی جدید کرد  و هر  موشک ۴۰ میلیون دلار برای امریکا  اب خورد

با وجود این هزینه گزاف ،  زمانی که روسیه و امریکا پیمان سالت ۲ را برای کاهش موشک های اتمی امضا کردند کنگره تصمیم  به خروج از خدمت این موشک  گرفت  و تریجه داد مینتومن  قدیمی همچنان در خدمت باقی بماند زیرا هزینه عملیاتی ان بسیار کمتر بود. از سال ۲۰۰۲ فرایند بازنشستگی موشک اغاز شد و تا سال ۲۰۰۵ تمامی موشک ها  از خدمت خارج شدند

ایالات  متحده غیر موشک های  که در بالا به انها پرداخت شده دارای موشک های زیر دریایی پرتاب نیز است که امروزه تنها موشک یو جی ام۱۱۳ ترایدنت ۲  در خدمت است  که در کنار  موشک  مینتومن تنها موشک های بالستیک اتمی امریکا می باشد(برای اشنایی با ترایدنت اینجا را کلید کنید)

LGM-118

LGM-118

جدول مشخصات شماره۱

نام MGM-5 PGM-11 PGM-17 PGM-19 MGM-29
طول ۱۳٫۸۰ متر ۱٫۲۱ متر ۱۹٫۸۲ متر ۳٫۱۸ متر ۵۲٫۱۰ متر
قطر ۷۶۰ م م ۱۷۶۰ م م ۲۴۰۰ م م ۲۶۷۰ م م ۷۶۰  م م
وزن ۵ تن ۲۷ تن ۴۹ تن ۴۹ تن ۴٫۶ تن
پیشرانه تک مرحله ای سوخت مایع تک مرحله ای سوخت مایع تک مرحله ای سوخت مایع تک مرحله ای سوخت مایع تک مرحله ای سوخت  جامد
برد ۱۳۰ کیلومتر ۳۳۲ کیلومتر ۲۴۰۰ کیلومتر ۲۴۰۰ کیلومتر ۱۳۹ کیلومتر
هدایت اینرسی اینرسی اینرسی اینرسی اینرسی
کلاهک یک کلاهک اتمی ۲۰ کیلوتن تی ان تی یک کلاهک اتمی ۳٫۵  مگا تنی ۱٫۴ مگاتنی ۱٫۴ مگاتنی ۲۰۰ کیلوتن تی ان تی
لانپر  متحرک کششی  متحرک کششی  متحرک کششی ثابت متحرک
دقت ۵۰۰ متر ۳۰۰ متر ۱ کیلومتر ۱٫۵ کیلومتر ۳۰۰ متر
سال خدمت ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۴ ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۴ ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۵ ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵ ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۲

جدول مشخصات شماره ۲

نام SM.65 اطلس HGM-25A تیتان۱ LGM-25C تیتان۲ MGM-31 پرشینگ۱ LGM-30 مینتومن۳
طول ۲۳٫۱۱ متر ۳۱متر ۳۱٫۳۲ متر ۵٫۱۰ متر ۱۸٫۲ متر
قطر ۳۰۰۰ م م ۳۰۰۰ م م ۳۰۵۰ م م ۱۰۰۰ م م ۱۷۰۰  م م
وزن ۱۱۷ تن ۱۰۵  تن ۱۵۴ تن ۴٫۶ تن ۳۵ تن
پیشرانه تک مرحله ای سوخت مایع ولی دارای سه پیشرانه دو  مرحله ای سوخت مایع دو  مرحله ای سوخت مایع دو مرحله ای سوخت جامد سه مرحله سوخت جامد
برد ۱۴۴۸۰ کیلومتر ۱۰۲۰۰ کیلومتر ۱۰۰۰۰ کیلومتر ۷۴۰  کیلومتر ۱۱۰۰۰ کیلومتر
هدایت اینرسی اینرسی اینرسی اینرسی اینرسی
کلاهک یک کلاهک اتمی ۳٫۳ مگاتنی یک کلاهک اتمی ۳٫۷  مگا تنی ۹ مگاتنی ۶۰ تا ۴۰۰ کیلوتن تی ان تی چهار کلاهک اتمی
لانچر ثابت سکو پرتاب  ثابت سیلو پرتاب  کششی  ثابت و سیلو پرتاب  کششی متحرک سیلو پرتاب
دقت ۱۴۰۰  متر ۱۵۰۰ متر ۱۵۰۰ متر ۴۰۰ متر ۲۰۰  متر
سال خدمت ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸ ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۵ ۱۹۶۲ تا ۱۹۸۷ ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۱ ۱۹۷۰ تا کنون

جدول شماره ۳

نام ام جی ام -۵۲ لنسر پرشینگ۲ MGM-140 LGM-118
طول ۶٫۱ متر ۱۰٫۶ متر ۴ متر ۸٫۲۱ متر
قطر ۵۶۰  م م ۱۰۰۰ م م ۶۱۰ م م ۲۳۰۰ م م
وزن ۱٫۷ تن ۷٫۴  تن ۱٫۶ تن ۹۶ تن
پیشرانه تک مرحله ای سوخت سوخت جامد دو  مرحله ای سوخت جامد تک مرحله ای سوخت جامد سه  مرحله ای سوخت جامد
برد ۱۲۰ کیلومتر ۱۷۷۰ کیلومتر ۳۰۰  کیلومتر ۱۴۰۰۰  کیلومتر
هدایت اینرسی اینرسی و راداری اینرسی  و جی پی اس اینرسی
کلاهک یک کلاهک اتمی ۱۰۰ کیلوتن تی ان تی و یا یک کلاهک انفجاری ۴۵۰ کیلوگرمی یک کلاهک اتمی  ۵ تا ۸۰ کیلوتن تی ان تی کلاهک متعارف شامال رزی مهامت های هدایت شونده و غیر شونده و کلاهک انفجاری ده کلاهک ۳۰۰ کیلوتن تی ان تی
لانچر متحرک متحرک متحرک سیلو پرتاب
دقت ۱۵۰  متر ۵۰ متر متر زیر ده  متر ۴۰  متر
سال خدمت ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۹ ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۱ ۱۹۸۶ تا کنون ۱۹۸۶  تا ۲۰۰۵

اشنایی با موشک های بالستیک  ساخت شوروی و روسیه

گرداوری: عبدالحمید تارخ

منابع: http://fas.org/

http://missilethreat.com/

48+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
دسته بندی شده در:        

52 دیدگاه

  • وزن موشک صد و هفت هزار تن؟؟؟ اشتباه تایپی؟یه سوال دیگه چرا ایران کلاهکای سنگینتر نمیسازه مشکلش چیه؟و سوال دیگه هم اینکه مثلا کلاهک یک تنی قدرت انفجارش چقدره ؟قدرت تخریبش چقدره؟

  • سلام استاد در دنیا تا به حال سنگین ترین کلاهک متعارفی که ساخته شده چقدر وزن داشته در تمام برد ها بالاخص برد حدود ٢ هزار کیلومتر ؟

  • اقای تارخ چرا کامنت های منو در این مقاله پاک کردید ؟ من به غیر از کامنت ۱۹:۲۷ دو کامنت دیگه هم داشتم که تا همین هفته پیش هم بود ولی الان پاک شده

  • سلام خستخ نباشید کیخواستم بدونم در هر حالحاظر بیشترین دقتی که یک موشک داره مخصوصا موشک کروز دقیقا چقدره و اینکه روسیه با موشک کروز از دریا مواضعی رو میزنه درست هستش احتمال اینکه بخوره جای دیگه نیست یا همینجوری میزنه به هر کسی تو اون محوطه خورد خورد مهم نیست؟

  • سلامبا تشکر از مقاله خوبتونمیخواستم از جناب تارخ خواهش کنم اگر امکان داره در مورد موشک های کروز ساخت امریکا هم یک تایپیک خوب مثل همین تایپیک رو ایجاد کنید

  • سلام آقای تارخ ، مقاله بسیار جالبی بود دستتان درد نکند ولی تنها نکته ایی که باعث نقطه ضعف شماست غلط های املایی و جمله ایی زیاد در متن است که به دلیل بررسی نشدن متن قبل از ارسال میباشد من فکر میکنم اگه کسی کمتر پست بذاره ولی پستهاش عالی باشن از هر نظر خیلی بهتره تا اینکه دارای اشکال نگارشی باشند اگه سایتهای مشابه رو برسی کنید هیچ کدام این نقطه ضعف رو ندارند.

  • ســـلام   حمید جان اگه مقایسه ی کوتاه و مختصر داشته باشین  از نظر موشک های بالستیک  بین روسیه و آمریکا، کدوم یکی رو قویتر میدونید و علتشم بفرمایید   سپاس 

  • با سلام – هر تیره موشک پیسکیپر ۴۰۰ ملیون دلار چطور ممکنه؟ نمونه روسی توپول هر تیره بنا بر گفته شما ۲۰ میلیون دلاره یعنی امرکاییها بی حساب خرج می کنند؟

      • سلام آقای تارخ من میدونم با هزار زحمت یه مقاله رو ترجمه و نشر میدید خدا قوت . اما توی اعداد و متن یکم ایراد کوچیک هسش مثلا موشک پیکیپر رو طولش رو هشت مترو بیست و یک سانت عنوان کردید فک میکنم منظورتون۲۱٫۸متر بوده و اعداد جابجا شده . اما در مورد دقتش مطمنا این نیست من تو منابع غربی دیدم زدن۱۲۰ متر یا در مقاله مینوتمن بردش رو زدید ۱۳۰۰ متر فک کنم یه صفر جا افتاده در کل توضیحاتدون نسبت به سایت های نظامی فارسی دیگه تا الان تا اینجا خوبه… موفق باشید و یاعلی

      • آقای تارخ سوالم سادس اما خب یکم ذهنمو مشغول کرده … وقتی یه سامانه ضد موشکی آررو پاتریوت تاد و اس ۳۰۰و… موشکی رو رهگیری میکنه بر اساس نوع هدفش یا ۱٫ قبل از پرتاب ۲٫ یا قبل از ورود به جو یا ۳٫در خود جو و یا حتی ۴٫بیرون از جو میخواد با موشک درگیر شود . همینطور که برای همه ما تقریبا روشنه در صورتی که موشک چند مرحله ای باشه و سامانه ضدش به شرط اینکه در مرحله آخر و یا یکی مونده به آخر در گیر بشه (خب هر قسمت موشک که نیاز نباشه در فاصله و بردی مشخص از موشک جدا میشه و سقوط میکنه چون وظیفش رو انجام داده) نمیشه موشکی را از اول کار طوری طراحی کرد در هر یک از این مراحل هم کلاههکی انفجاری کوچک و قابل هدایت نصب بشه که حتی در صورت نابودی کلاهک (چه کلاهک مولتی باشه چه تکی) اصلی باز امکان ضربه زدن به دشمن فراهم بشه هرچند مشکلاتی داره مثلا سامانه هدایت و ناوبری میخواد چون مثلا قسمت دوم موشک اصلی قبل از رسیدن به هدف جدا شده و نیاز به راهیابی به مسیر اصلی رو داره اما اگه بشه مثلا توی مرحله دوم موشک یه موشک کروز! یا یه کلاهک نصب کرد عالی میشه

  • سلام جناب تارخ … راکت های فضایی این قابلیت رو دارند که به موشک قاره پیما تبدیل شوند مثلا اگر آمریکا بخواد موشک فالکون heavy رو به موشک قاره پیما مجهز به کلاهک هسته ای تبدیل کنه چقدر برد و قدرت تخریب میتونه داشته باشه؟

  • سلام ایران واسه کدوم بخش موشک پول می ده تمام معادن که به خاد داخل ایران هست کارخانه از خودشه دانش ایران نسبت به سال ۲۰۰۸ زمین تا اسمون فرق کرده مگه این کارخونه ها چقدر مهندس و عوامل داره که به خاد پول حقوقش این قدر بشه استخراج نفت از دریا با اون همه وابستگی بشکه ۵ دلار واسه ایران اب می خوره بعد نگاه گلوبال سکیوریتی این حرف می گه چون ازش هدف داره اگه بگن زیاد داریم می گن فرق تون با شاه چیه شما هم تمام بودجه تسلیحات می گیرد اگه بگن کم هست تعدادش توی بوق کرنا می کن اینا موشک ندارن ولی بازم ممنون از زحماتتون سایت بسیار خوبی دارید

    • سلام …دوست عزیز گلوبال سکویرتی هیچ هدفی نداره…. ایران هرکز ارزانتر از چین که تولید کننده چیزی نبئده که حالا موشکی را ارزانتر بسازد …موشکی که پودر الومینوم ان از خارج میاد و مواد خام اولیه… ورزن این موشک را شما به الومنویم ساده بخواهید حساب کنید چند برابر بیشتر از سخت شما در میاید در حالی که الومنیوم و کامپوزیت خاص برای بدنه استفاده یموشد زیرا این موشک ها کهگاه با سرعت بیش از ده ماخ حرکت میکنند…. در نهایت خودتان هم میدانید دوست من رقمی که میدهید بدون هیچ منبع و اطلاعات خاصی است…. شوروی در سیستم سوسیالیستی در دهه ۱۹۸۰ هز تیره اسکاد را یک میلیون دلار تولید کرد…یعنی سیستمی که تقریبا مجانی در می امد تولید هر چیزی شما وزن این موشک را ببینید بعد فقط حساب کنید چقدر مواد خام ساده نه ویزه میخواهد
      دوست من من نمیتوانم بیشتر مسئله را باز کنم زیرا برای سایت مشکل ایجاد میشود مگرنه قیمت بیشتری در مورد برخی سلاح های داخلی میدادم.. فقط کله کشنده این موشک خود ۴۵۰ میلیون تومان قیمت دارد و کشنده باری ان ۳۵۰ میلیون تومان یعنی دو چیزی خیلی سادش

  • سلام وخسته نباشید  من قیمت تمام شده موشک های بقیه کشور نمی دونم ولی در ایران بهترین موشک مثل عماد و سجیل کمتر ۱ میلیارد تومان خودمون خرج داره و هیچ وسیله نظامی نیاز به توجیه نداره چون برای بقا هست وسایل جنگی زیاد گرون نیست وقتی خودت بسازی ولی اگه بخری چون چند برابر قیمت تمام شده هسته بله گرون میشه

    • سلام..تنها استناد میکنم بهدگذارش گلوبال سکیوریتی کهرقیمت هر تیره شهاب ۳ در سال ۲۰۰۸ رقم ۳ میایون دلار اعلام کرد..در ایران هر تیره موشک ضد تانک چهل پنچ میلیون تومان قیمت داره بر چه اساسی موشکی چون عماد کمتر یک میلیارد در میاد..کره شمالی هر تیره رودونگرودونگ۳ میلیون دلار تولید میکنه…یک رقمی بگید با عقل جور در بیاد..من در جواب دوستمون به دلایل مختلف روز اول نخواستم قیمت بدم
      وزن این موشک بر اساس الومنیوم معمولی حساب کنید چند برابر این قیمت که گفتین در میاد

  • سلام اصولا موشک بالیستیک  غیر اتمی توجیه اقتصادی دارد ؟ مثلا چند میلیون دلار هزینه کنی برای یک موشک زک بار مصرف با کلاهک ۵۰۰ کیلویی که نهایتا یک ساختمان یا چندین نفر را بکشد ؟

    • سلام…خوب نه توجیه نداره برای همین در دینا تک توک کشوری از این موشک استفاده میکنند. در واقع فقط ایران و کره شمالی چننی کاری میکنند و بقی کشورها در برد زیر ۳۰۰ کیلومتر انهم به شکل محدود

    • دوستان توجه کنند هیچ چیزی جای چیز دیگه رو نمی گیره تانگ موشک جنگنده پدافند هوایی و موشک مکمل هم هستند نه موشک جای جنگنده رو میگیره نه جنگنده جای موشکا اما ایران دستش به جنگنده کارامد و انبوه ( حداقل -۳۰۰-۲۰۰تا) نمیرسه چاره ای جز تکیه به موشک نداره البته بگم اگه ۱۰۰۰ جنگنده هم داشته باشیم جای موشک پر نمیشه چون موشک بازدارندگی بیشتری داره ….ایران ۳۷ ساله تحریم تسلیحات سنگین هسش و ربطی به مسئله هسته ای ایران نداره اولی که انقلاب کردیم بعد انقلاب حتی اگه مشکل آمریکا ستیزی پیش نمیومد اما مطمئنا حجم تسلیحات و کیفیتش به ایران کمتر میشد بعد ماجرای سفارت کلا سلاح های غربی به کشور وارد نشد ( به جز موارد خاص ) و بعد از قضیه اتمی صرفا سلاح ندادن به ایرانی قانونی شد( قطع نامه شورای امنیت ) اما قبل از اون هم جایی خبری نبود …. ما تنها میتونیم با کره شمالی چین روسیه همکاری نظامی داشته باشیم اونهم محدود مسئله نفرروخت جنگنده و تانک از روسیه به ایران نامردی روسا نیست هرکشوری منافع ملی داره اگه روسیه به خاطر ۱۰ الی ۲۰ میلیارد دلار فروش سلاح توسط آمریکا و اروپا تحریم بشند ضرری چندصد میلیارد دلاری میکنند تا ۵ سال تحریم تسلیحاتی هستیم تازه اگه تحریم تسلیحاتی هم برداشته شد روسیه در ساخت هواپیما محدودیت داره یعنی اگه ما ۱۰۰ الی ۲۰۰ فروند سوخو ۳۰ و ۳۵ بخوایم شاید ۱۰ سالی طول بکشه تازه اگه ما پولشا داشته باشیم و روسیه هم بخواد و تمایل داشته باشه بما بفروشه یعنی ۵ ۱۰ حدودا بعد از ۱۵ سال شاید بتوان گفت نیروهوایمون به پای کشورهای منطقه خاورمیانه برسه اما باز حرفی برا گفتن مقابل کشورهای عضو ناتو نداریم پس چاره ای جز ساخت و ارتقا به موشک نداریم راستی پاکستان هم جنگنده تولید میکنه اما به درد ما به دلیل سطح تحدیدات نمیخوره این جنگنده طرح اصلیش اسرائیلیه که چین کپی از روش زده و پاکستان از رو چین زده و تازه اگه ایران از پاکستان کپی بزنه ببینید چی میشه !!! راهبرد موشکی ایران در تولید و انبوه سازی موشک یک انتخاب نیست یک اجبار است و بهترن راهبردی که میشده انتخاب کرد همین بوده من با امیر برخور جانشین فرمانده نیروهوایی ارتش صحبت کردم همین طور با امیر روز خوش فرمانده پایگاه شهید بابایی اصفهان اونها گفتن همه ی ما میدونیم جنگنده نیاز داریم اما چند دهس هرچی تلاش کردیم نتونستیم بخریم چون روسیه از تحریم های غرب ترس داره و گرنه حتی به روسیه رفتن و جنگنده مناسب بررسی شده اونم چندین سال پیش روسیم پیش قرار دادشا آماده کرده بود اما آمریکا روسیه رو به تحریم تحدید کرد و حالاحالاها منتظر خرید چند صد جنگنده نباشید حداقل ۱۰ الی ۱۵ سال شایدم بیشتر

      • در مورد جی اف ۱۷ حق با شماست اما در هر صورت خود چینیا از لاوی اسرائیل و اف ۱۶ آمریکا اف ۳۵ کپی بد و بی کیفیت میزنند بعد پاکستان یه مدل از اونها را خط تولیدشا نه بلکه خط مونتاژشا توی خاک کشورش راه می اندازه اینکه بریم جنگنده ای که چندبار کپی شده رو کپی اون رو کپی بزنیم ! زشت نیست ! تازه اگه پاکستان بخواد تکنولوژی خط مونتاژشا به ما بده !؟ تازه اگه نخواد پول زیاد بگیره !؟ تازه اگه توان تولید چند صد جنگنده رو در چند سال داشته باشیم؟! و از همه مهم تر جنگنده جی اف ۱۷ پاکستان رغیبی برای کشورهای منطقه هم نیست چه برسه اسرائیل و چه برسه اعضای ناتو دوستان گرامی اگه ایران هر سلاحی حتی بمب اتم از روسیه بگند خریده تعجب نکنید ! اما بدونید داشتن چند صد جنگنده کارآمد مثل سوخو ۳۵ میگ ۳۵ و سوخو۳۰ در مدت زیر ۱۵ سال بعیده کار نشد نداره اما احتمالش خیلی ناچیزه شاید بتونیم تعداد کمتری تهیه کنیم اما جنگنده کمتر از ۸ اسکادران جلوی کیو میتونه بگیره !احتمال جنگ با سارئیل عربستان و آمریکا وجود داره حالا جی اف ۱۷ میخواد با ترنادو سعودی اف ۳۵ صهیونیستی و اف ۲۲ آمریکایی چیکار کنه ؟؟؟؟ جنگندهای چینی بهتر از خودروی لیفان جیلی چری نیستن حتی بدتر !! هوو چینی اگه جان چندصد ایرانی گرفت این جنگندهاش سرنوشت کشورمون رو به بازی میگره !! تنها جنگندهای روسی قابل قبولن که اونم به خاطر تحریم های آمریکا نمیتونه ریسک کنه و به ما جنگنده بده …. راهکار نهایی خرید محدود جنگنده اونم بعد ۵ سال دیگه !! اونهم فقط برای ژست سیاسی و مبارزه با تروریسم به درد میخوره …. بهتر مقامات دونبال ساخت انبوه موشکهای نقطه زن از نوع واقعیش با سرعت و قدرت تخریب بیشتر برورند تا لااقل کسی جرات حمله به ما رو نکنه برد موشک هام اگه زیاد بشه بد نیست ….

      • به نظر من موشک های بالستیک میان برد به اندازه کافی داریم. باید کار بر روی موشکهای سوخت جامد با برد حداکثر ۳۰۰ کیلومتر انجام شود و همچنین مهمات مصرفی پدافند های برد های مختلف. از طرف دیگر بهتر است توسعه موشکهای کروز که به مراتب دقت بیشتری دارد و هزینه آن کمتر است به جای موشک های بالستیک میان برد در دستور کار قرار گیرد. در مورد خرید جنگنده نیز باید سیاست را طوری تنظیم کرد که بشود جنگنده خرید. این که به ما جنگنده نمی فروشند که نشد جواب. اگر نمیتوانند جنگنده تهیه کنند سیاست را تحویل کسی بدهند که بتواند تهیه کند.

      • سلام حتی اگر قاهر زمانی در همان نقش پشتیبانی هوایی نزدیک هم تولید شود هرگز شکل را که به ما نشان دادند نخواهد داشت که همان هم بعید است ..مورد بعد این است یا علی هواپرتاب نیست اگر هم باشد به دلایلی به نیروی هوایی ارتش تحویل نمی شود. ارتش سلاح دوربرد هدایت شونده نداره

    • اقای تارخ ۱۹:۰۶ بالاخره قاهر هر چی باشه یه هواپیمای جدیده که مشکل فرسودگی سازه رو نخواهد داشت و چون احتمالا طراحیش رو خودمون انجام دادیم اکثر سلاح های هوا پرتاب مثل موشک های سری ستار و زوبین و بمب قاصد و کایت و… رو میشه روش نصب کرد که خیلی عالی میشه … و در ضمن باز هم به واسطه این که این هواپیما نو ساز خواهد بود در صورت تولید انبوه میشه در طول سال های خدمت ارتقا هم داده بشه کاری که با فانتوم ها (به دلیل عمر زیاد سازه) نمیشه انجام داد . و نکته اخر اینکه من کی گفتم که موشک کروز یاعلی هواپرتابه؟؟؟ در جواب اقای رنو گفتم که موشک کروز هم داریم و بیشتر باید تمرکز خودمون رو روی نیروی هوایی متمرکز کنیم .

      • آقا بگذار این هواپیما رو نشون بدن تا ببینیمکه پرواز میکنه یا باز مثل قبل یه ماکت حلبی ه و عکس پروازش فوتو شاپه . من که بعید میدونم به قابلیتهای اف۴ حتی نزدیک شده باشه. موشکهایی هم که گفتید نمونه ست و عملیاتی نیست یعنی به عنوان یک سلاح کاربردی در انبارهای کشور نیست ۲۰ تیره از یک موشک داشتن که به معنی تولید موشک نیست، من هم گفتم باید توسعه داده بشه یعنی باید کارایی اون افزایش پیدا کنه و در تعداد مناسب تولید بشه. حالا باز خوبه الان شما موافقی که باید برای نیروی هوایی یه کاری کرد، تا ماه پیش که فقط موشک بالستیک مد نظر شما بود.