موشک های بالستیک و کروز

موشک های بالستیک ساخت امریکا

موشک های بالستیک ساخت امریکا

قبل از خواندن مقاله به موارد زیر دقت کنید

  قدرت انفجار: وقتی می گویند  یک کلاهک اتمی معادل 200 کیلو تن تی ان تی قدرت  انفجار دارد به معنی این است که انفجار این کلاهک نیروی معادل انفجار  200 هزا تن  تی ان تی  ایجاد میکند ولی  وقتی میگوند 3 مگاتن به معنی این است که 3  میلیون تن تی ان تی باید منفجر کرد تا چندین قدرت انفجاری به وجود اورد

  • موشک سوخت مایع: موشکی که دارای سوخت مایع است مجهز به دو مخزن میباشند که یکی به عنوان سوخت و دیگری به عنوان اکسید کننده . به دلیل ارتفاع بالای پروازی موشک های بالستیک این گونه موشک ها ماده ای به عنوان اکسید  کننده همراه خود حمل می کنند تا نقش اکسیژن را برای سوزاندن  سوخت  بازی کند
  • موشک سوخت جامد: موشک های که ترکیب سوخت و اکسید کننده را به صورت یک سوخت جامد حمل میکنند. این موشکها دارای  قطر، طول و وزن کمتر هستند و میشود انها را سالها به صورت اماده باش نگه داشت
  • کلاهک چند گانه: به این معنی که موشک دارای  چند کلاهک اتمی هدایت شونده است که در  موشک میتواند در هنگام رد شدن بر فراز یک منطقه و یا یک کشور انها را به صورت تکی ویا به هم رها کرده و هر کدام به منطقه ای حمله میکنند
  • پیمان INF :این پیمان دو قدرت شوروی و امریکا را ملزم کرد که هیچ گونه موشک بالستیک  و یا کروز اتمی زمین  پرتابی را با برد بین ۵۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر را تولید نکنند  و تمامی نسخه های موجود را نابود کنند. این پیمان در میانه دهه ۱۹۸۰ بسته شد
  • پیمان سالت ۲: این پیمان موارد زیادی داشت ولی یک از موارد ان کاهش شدید تعداد موشک های اتمی با کلاهک های چند گانه است . این پیمان به درستی اجرا نشد

تقسیم بندی موشک های بالستیک از نظر برد

تاکتیکی برد زیر 300 کیلومتر
کوتاه برد دارای بین 300 تا  1000 کیلومتر
برد متوسط دارای برد 1000 تا 3500 کیلومتر
موشک های برد بلند ویا دوربرد دارای برد 3500 تا 5500 کیلومتر
موشک های قاره پیما دارای برد بیش از 5500 کیلومتر

ایالات متهده امریکا مانند شوروی دیگر قدرت بعد از جنگ جهانی دوم نیاز به حامل سریع و قابل اطمینانی  برای کلاهک های اتمی خود داشت. در مرحله اول بهترین حامل بمب افکنها بودند که  اگرچه اطمینان به انها سخت بو زیرا نتنها محدودیت در برد داشتند بلکه باید با انبوه ای از شکاری های دشمن روبرو میشدند ولی با توسعه موشک های بالستیک تا اواخر دهه 1950 امریکا و شوروی هر دو توانستند یک سلاح دوربرد قابل اعتماد اتمی به دست اوردند.

امریکا طی این سال ها ده ها موشک بالستیک را تست و به خدمت گرفته اگرچه تنها یک موشک بالستیک را در طول تاریخ خود در نقش متعارف به خدمت گرفت و با بقی انها در نقش اتمی کاربرد داشت

موشک بالستیک تاکتیکی اتمی MGM-5

موشک بالستیک  اتمی تاکتیکی  ام جی ام-5 که Corporal نیز خوانده میشد  اولین موشک بالستیک  هدایت شونده  امریکا بود که البته دارای نقش اتمی بود. کار روی این موشک در سال 1947 اغاز شد و در سال 1955 عملیاتی شد. این موشک یک موشک بالستیک  سوخت مایع تک مرحله ای با برد 130 کیلومتر بود که در فاز نهایی تا 3.5 ماخ سرعت میگرفت

موشک ام جی ام -5 بسیار غیر قابل اعتماد بود زیرا دارای  سوخت اسیدی  خطر ناکی بود و باید قبل از پرتاب سوختگیری می شد  و علیرقم  اینکه در اروپا مستقر شده بود  و در خط مقدم اتمی امریکا بود ولی چند  ساعت مراحل سوختگیری ان که بسیار نیز پیچیده و خطر ناک بود طول می کشید  از این رو به کار یک عملیات واکنش سریع هسته ای نمی خورد و امریکا از موشک های کروز زمین پرتاب  ام جی ام1 استفاده می کردند. همچنین موشک ام جی ام 5 برد کمی  داشت و تنها برخی از پایتخت های کشورهای اروپای شرقی را  در برد خود داشت و هیچ یکی از شهر های شوروی در تیراس ان نبود(حتی پایتخت لهستان هم در تیرراس نبود) . میزان امادگی موشک  در بهترین حالت 50% بود زیرا معمولا در زمان پر کردن و اماده کردن  موشک برای  شلیک یک مشکلی پیش می امد. ولی با وجود  ان دقت بسیار خوب بود و در ان  روزگار کمتر از 500 متر  میزان خطایش بود

موشک برای هدایت ترکیبی از سامانه اینرسی، ژیرسکوپ  و رادار داپلر بهره می برد   که داده های ان توسط یک رایانه  انالوگ پردازش می شد  و مسیر اصلاح میشد. موشک در المان غربی مستقر شد و با افزایش اموزش خدمه و تمرینات  زیاد تلاش در افزایش زمان واکنش موشک شد اگرچه هرگز از سه ساعت کمتر نشد. موشک میتوانست  یک کلاهک اتمی 20  کیلوتن تی ان تی را حمل کند ولی فاقد   کلاهک متعارف  بود  و دارای  یک شاسی پرتاب متحرک کشش بود  که معمولا پشت یک کامیون یدک کشیده  می شد . موشک تا سال 1964 در خدمت بود

تعداد از این موشک  بین سال های  1957 تا 1965  در خدمت ارتش انگلستان نیز حضور داشت

MGM-5
MGM-5

موشک بالستیک  کوتاه برد پی جی ام 11 ردستون

پی جی ام 11 اولین موشک  کوتاه برد امریکایی ها بود که توسط یک تیم طراحی به رهبری فون بران طراحی شد. موشک در سال 1952  وارد خدمت شد و در سال 1958 طی ازمایشی با یک کلاهک اتمی واقعی در اقیانوس ارام ازمایش شد . پی جی ام11 نوه موشک وی2 است ولی از موتور قویتری بهره میبرد   تا بتواند کلاهک بزرگتری را حمل کند

موشک تک مرحله ای و سخت مایع بود  و توسط نیروی دریایی تکمیل شد. این موشک  نیز چندین ساعت زمان برای پرتابش لازم بود که باعث مشاجره بین نیروی  هوایی و دریایی بود. نیروی هوایی تریجه میداد روی موشک  های کروز مختلفی که در ان زمان نیز عملیات بودند و حتی تا 2000 کیلومتر برد داشتند  کار کند زیرا انها برد مناسب و زمان واکنشی بسیار کم داشتند و بسیار سریعتر  از موشک های بالستیک  ان دوران بودند  و می شد در یک نبرد اتمی با سرعت  به شوروی ضربات  مهلکی وارد کند ولی این مشاجرات با ورود به خدمت موشک  های سوخت جامد که نیاز به سوختگیری  نداشتند به پایان رسید

موشک  پی جی ام11 دارای  بیشترین برد 325 کیلومتر بود  و از یک کلاهک  3.2 تنی بهره می برد که شامل  یک  کلاهک اتمی  3.5 مگا تنی بود که قدرت انفجار  بسیار بالای داشت . موشک دارای  ترکیبی از سوخت و اکسید کننده شامل  الکول و اکسیژن مایع مشابه  وی 2  بود  و خطر کمتری برای  سوختگیری  نسبت به ام جی ام5 داشت و از طرفی می شد  برای چند روز سوخت را درون موشک نگهداشت. موشک دارای  دقت 300 متر بود و دارای  سکوی پرتاب ثابت بود. موشک در اروپایی غربی در المان مستقر شد ولی بردش انقدر کم بود که حتی  توان هدف قرار  دادن ورشو پایتخت  لهستان هم نداشت  و تا سال 1967 در خدمت باقی ماند.128 فروند ان ساخته شد

PGM-11
PGM-11

موشک میان برد PGM-17 آتور

در سال 1954 نیاز به موشکی که بتواند  مسکو و یا کیف را هدف قرار دهد باعث حرکت به دنبال موشکی با برد  بیش از 2500 کیلومتر  شد  که باتوان دست کم با خطای زیر 3000 متر مسکو را هدف قرار دهد

نتیجه این کار موشک تور بود که یک موشک تک مرحله سوخت مایع با برد 2400 کیلومتر بود . این موشک اولین بار در 1957 تست شد ولی از 9 تست اولیه تنها سه تست موفق بود و معمولا موشک در اسمان منفجر میشد تا اینکه سرانجام برنامه به پیش رفت.

موشک دارای  یک کلاهک اتمی  یک مگا  تنی  بود و با کمک سیستم اینرسی  و یک  رایانه انالوگ  پردازش دارای دقت یک کیلومتر بود. تنها بین سالی های 1959 تا 1960 تولید شد و توسط امریکا و انگلستان به خدمت گرفته شد. امریکا این موشک  را در داخل خاک انگلستان مستقر  کردند و می توانست  مسکو را هدف قرار دهد . موشک درون پناهگاه  بر روی یک تریلر  و یا  ریل به صورت افقی  قرار می گرفت. در همان حالت سوختگیری  میشد و زمان پرتاب به همان  شکلی افقی از پناهگاه بیرون می امد، با کمک یک جک هیدرولیک به صورت عمودی  در می امد و بعد شلیک میشد. این کار 15 دقیق وقت لازم داشت .

موشک بعد از شلیک تا ارتفاع 450 کیلومتری بالا می رفت و بعد در مرحله شیرجه قرار می گفرفت  و دارای  سرعت 17000 کیلومتر در مرحله نهایی بود.  برای طی مسافت انگلستان تا مسکو تنها ده دقیقه وقت لازم بود.

در مجموع 224 تیره موشک پی جی ام-17 با قیمت هر فروند 6.2 میلیون دلار ساخته شد که تا سال 1965 بیشتر در خدمت نماند و با ورود موشک مینتومن از خدمت خارج شد. این موشک در دهه 1970  طی برنامه ای  به عنوان سلاح ضد  موشک بالستیک   نیز مورد ازمایش قرار گرفت و حتی به صورت محدود عملیاتی شد.

PGM-17
PGM-17

موشک میان برد  PGM-19   ژوپیتر

 موشک میان برد ژوپیتر برای  اولین بار در سال 1954 تست و در سال 1958  عملیاتی   شد و نخستین موشک عملیاتی میان برد امریکایی ها بود. موشک سوخت مایع  و تک مرحله ای بود که از سوخت اسدی  بهره می برد.  موشک همانند تور روی یک  تریلر نصب میشد و زمانی که از درون پناهگاه  بیرون اورده میشد به صورت عمودی قرار می گرفت سوختگیری  و پرتاب می شد(پس با روش پرتاب تور کمی فرق داشت)

مخزن سوخت ان 31000 لیتر سوخت و 14000 لیتر اکسید کننده درون خود حمل میکرد  و سوختگیری ان دست کم یک ساعت زمان می برد. از انجایی که سوخت اسیدی  بود تنها در زمان پرتاب ان را پر می کردند  اگرچه تا چند هفته نیز سوخت را می شد درون ان نگهداشت. موشک  18 متر طول و  دارای  وزن کامل  108 تن بود و برد ان با یک کلاهک  اتمی  1.4 مگاتنی که حدود 750 کیلوگرم بود به 2400 کیلومتر می رسد و می توانست  این مسافت را در عرض  16 دقیقه طی کند.

این موشک توسط امریکا در  مرحله اول قرار بود در فرانسه مستقر شود ولی با مخالفت دوگل رییس جمهور فرانسه امریکا این موشک ها را در سال 1958 در ترکیه  و ایتالیا  مستقر شد که خود باعث جنجال های شد که در ادامه منجر به استقرار موشک های اتمی شوروی  در  کوبا و در  ادامه  بحران  موشکی کوبا شد. در نهایت امریکا در سال 1963 طی توافقی  که با شوروی کرده بود این موشک ها را از این دو کشور جمع اوری کرد .بین سالهای 1956 تا 1961 در مجموع 100 تیره از این موشک تولید شد . بر اساس این موشک، موشک  با نام ژوپیتر2 نیز تولید شد که حامل ماهواره و برای  تحقیقات فضای استفاده شد

PGM-19
PGM-19

موشک اتمی تاکتیک MGM-29 سرگنت

موشک بالستیک تاکتیکی  ام جی ام 29 در سال 1962 به هدف جایگزین موشک سوخت مایع ام جی ام 5 وارد خدمت شد. این موشک اولین موشک سوخت جامد امریکا بود .

ام جی ام 29 دارای  یک مرحله سوخت جامد و برد 139 کیلومتر بود و می توانست  یک  500 کیلوگرمی شامل یک  کلاهک اتمی 200 کیلوتن تی ان تی را حمل کند. موشک از سیستم اینرسی بهره می برد   و دقت ان 250 متر بود.  موشک را می شد  10 سال به صورت اماده باش نگهداشت و دارای یک شاسی کششی چرخدار بود که به راحتی توسط یک کامیون نیز قابل حمل بود و وزن  کامل موشک تنها 4.5 تن بود. موشک ام جی ام29 تاثیر بسیار در توان واکنش اتمی ارتش امریکا داشت و فصل جدید از برنامه موشکی امریکا را اغاز کرد. 500 تیره از این موشک ساخته شد که تا میانه دهه 1970 در خدمت باقی ماند

MGM-29
MGM-29

موشک  بالستیک قاره پیمای SM-65 اطلس

موشک اطلس اولین موشک قاره پیمای ساخت امریکا است. توسعه یک موشک قاره پیما از سال 1951 اغاز شد که هدف از ان توان  هدف قرار دادن شوروی از داخل  خاک امریکا بود. موشک دارای یک مرحله بود ولی دارای  سه موتور سوخت مایع  بود که در کنار هم وصل شده بودند و هر سه دارای یک مخزن سوخت و یک مخزن اکسید کننده مشترک بودند. موتورها روی هم قدرتی برابر با 383000 پاوند رانش ایجاد  می کردند .

موشک  دارای  طول 23 متر و وزن 117000 کیلوگرم بود و می توانست  یک کلاهک  اتمی  3 مگا تنی  را در برد 14480 کیلومتر حمل کند و در فاز نهایی سرعتش به ده ماخ نیز  می رسید. موشک با سکوی پرتابش درون یک سیلو نگهداری میشد و در هنگام شلیک از درون سیلو بالا اورده میشد و شلیک میشد

اطلس  دارای چندین نمونه بود. اولین نسخه اطلس نسخه A بود که در سال 1957 تست شد، نسخه بعدی اطلس نسخه بی بود که به عنوان حامل  فضایی برای پرتاب ماهواره  ویا کپسول  سرنشین دار استفاده شد ،نسخه سی در سال 59 تست شد و دارای مخزن سوخت تقویت شده بود، نسخه دی نخستین نمونه عملیات موشک اطلس بود که در سال 1959 رسما عملیاتی شد و دو نسخه بعدی ایی و اف بودند که ان دو کاربرد نظامی داشتند

چندین مدل از این موشک ساخته شده که اطلس ای تا دی دارای سامانه  هدایت اینرس بود که از طریق  امواج رادیویی اصلاح  میشد ولی دو مدل ایی و اف دارای سیستم مستقل   اینرسی بودند ولی در بهترین حالت دقت موشک حدود 1400 متر بود.

موشک در سال 1957 اولین بار تست شد. موشک خیلی پیچیده بود تاکنون موشکی  با این ترکیب موتور ساخته نشده بود و ده ها  مورد نابودی در  اسمان داشت . تا سال 1960 نیز  ارتش امریکا نمی توانست  با اطمینان در این مورد سخن بگوید که اصلا این موشک در روز مبادا درست عمل کند و معلوم نبود  اصلا بعد از شلیک موشک در اسمان منفجر نشود. با وجود این ارتش امریکا تلاش  زیادی در رفع مشکلات این موشک کرد و تا سال 1965 این موشک در وضعیت عملیاتی خوبی بود ولی در ان زمان با ورود موشک تیتان2 دیگر اطلس منسوخ  شده بود

اطلس بین سالهای 1959 تا 1965 تولید شد و در مجموع 350 تیره از ان تولید شدکه تنها 129 تیره ان نظامی بود

اطلس
اطلس

موشک قاره پیمای HGM-25A تیتان 1

موشک تیتان1 اولین موشک قاره پیمای چند مرحله ای امریکای ها بود.برنامه موشک تیتان 1 همراه با موشک اطلس اغاز شد و هدف ان داشتن یک موشک با قابلیت بیشتر در حملات سریع در کنار اطلس بود.

تیتان1 یک موشک  سوخت مایع دو مرحله ای بود  که مرحله اول ان 300000 پاوند و مرحله دوم 80000 پاوند رانش ایجاد می کرد و می توانست   یک کلاهک 3.7 تنی را به برد 10200 کیلومتری برساند. موشک درون یک سیلوی بتنی قرار داشت  که همان جا  سوختگیری می شد، بالا می امد  و بعد پرتاب میشد(از درون سیلو شلیک نمی شد ). سیلو 400 متر عمق داشت  و 15 دقیقه  طول میکشید موشک بیرون بیاید  و اماده شلیک شود

موشک دارای یک سامانه اینرسی  با سه ژیرسکوپ بود که  دارای  دقت 1500 تا 900 متر بود . موشک اولین بار در 5 فوریه سال 1959 تست شد  و نتایج ان بسیار  بهتر از اطلس بود   اگرچه همچنان مشکلات ادامه داشت زیرا مبحث جدا شدن مرحله اول  از دوم اولین بار بود در یک موشک  امریکایی  پیش امده و از این رو کار پیچیده بود. موشک در سال 1960 وارد خدمت شد و تنها تا سال 1965 در خدمت باقی ماند تا اینکه موشک تیتان2 و مینتومن رسیدند  و تمامی  موشک های که در بالا به ان اشاره  شد را از خدمت خارج کرد. در مجموع 182 فروند از این موشک ساخته شد

تیتان1
تیتان1
مراحل بیرون امدن و شلیک تیتان1
مراحل بیرون امدن و شلیک تیتان1

موشک قاره پیمای LGM-25C تایتان2

موشک تیتان2 برای جایگزینی تیتان1 ساخته شد. این نسخه دارای  وزن بیشتر بود ولی سرعت اماده سازی وشلیک ان بیشتر بود. تیتان1  چندن ساعت زمان سوختگیرش بود ولی این میزان برای تیتان2  کمتر از نیم ساعت بود و میشد سوخت درون ان را برای چند ماه  نگهداشت

تیتان2 نیز دو مرحله ای بود  و هر دو مرحله نیز سوخت مایع بودند ولی مرحله دوم بزرگتر از مرحله دوم تیتان1 بود و در کل موشک 50% سنگینتر بود. مرحله اول 430000 پاوند و مرحله دوم 100000پاوند رانش ایجاد می کرد و موشک میتوانست یک کلاهک  3.7 تنی با توان انفجار  3 مگاتن  را در برد 10000 کیلومتری حمل کند. سوخت  اسید نیتریک و اکسید کننده اکسیژن مایع است.این موشک در سال 1964 عملیاتی شد

تیتان2 را میشد در عرض 60 ثانیه شلیک و برخلاف تیتان1 که بایداز سیلو بیرون می امد و شلیک می شد، تیتان 2 از همان درون سیلو موتورش را روشن و شلیک میشد. موشک تیتان2 از سال 1969 عملیاتی شد و تا سال 1987 همچنان در خدمت بود که در راستای  پیمان سالت برای کاهش موشک های بالستیک اتمی از خدمت خارج شد  ولی امروزه مشخص است قبل از برنامه سالت نیز تیتان2 در حال خروج از خدمت بود و این پیمان تنها  بهانه بود. همچنین موشک بین سال 1988  تا 2003 به عنوان حمال فضایی مورد استفاده قرار گرفت

تیتان2 در حال خروج از سیلو
تیتان2 در حال خروج از سیلو

موشک بالستیک کوتاه برد اتمی MGM-31 پرشینگ 1

توسعه موشک کوتاه برد ام جی ام31 که یک موشک دو مرحله ای سوخت جامد بود  برای جایگزینی موشک پی جی ام11  توسعه یافت  و هدف از ان در اختیار داشتن یک موشک کوتاه برد برای واکنش سریع بود. هدف از ساخت این موشک  دستراسی به موشکی بود که با سرعت اماده شلیک شود و بتواند با سرعت  بالای به هدف خود برسد . این موشک اولین بار در  سال 1958 تست شد و در سال 1960 رسما عملیاتی شد که نخستین  موشک کوتاه برد سوخت جامد امریکای ها بود. موشک کاملا متحرک بود و بر روی یک شاسی  شنی دار  ام 474 نصب بود که دارای  سرعت 35 کیلومتر بر ساعت  بود  و در عرض 10 دقیقه اماده شلیک می شد . یک واحد فرمانده ای نیز  که ان نیز بر روی یک شاسی شنی دار نصب بود با یک انتن رادیویی بزرگ  پرتاب کننده را همراهی میکرد. این واحد فرمانده ای وظیفه تشخیص موقیعت فعلی اتش بار، دادن مختصاد هدف بسته به موقعیت  اتشبار  بود و برای این کار دارای یک سامانه ناوبری ماهواره ای بود

موشک دارای دو مرحله سوخت جامد بود که مرحله اول با انفجار  پیچ مهرهای که بین ان و مرحله دوم قرار داشت از ان جدا  می شد و در فاز نهایی دارای  سرعت 8 ماخ بود. موشک دارای  سامانه هدایت اینرسی بود  و از یک رایانه انالوگ برای پردازش داده ها بهره می برد و دقت موشک 400 متر بود. موشک می توانست یک کلاهک اتمی 60 تا 400 کیلوتن تی ان تی را حمل کند ولی برد ان با یک کلاهک 400 کیلوتن تی ان تی 740 کیلومتر و با کلاهک 60 کیلیوتن این تی 1300 کیلومتر بود

برای افزایش امادگی موشک پرشینگ 1 نسخه جدید  در سال 1965 تولید شد که پرشینگ 1 A نامیده  شد. این نمونه دارای  پرتابگرد چرخدار بود و زمان اماده سازی برای شلیک موشک به 10 دقیقه کاهش یافت و زمان  تعمیرات موشک از  9 ساعت به 3.5 ساعت  کاهش یافت و  زمان بین خرابی  از 32 ساعت  به 65 ساعت رسید . این نسخه تا اواخر دهه 1970 در المان  مستقر  بود و در اوائل دهه 1980 از خدمت خارج شد  . در مجموع 754  تیره از ان ساخته شد

پرشینگ1
پرشینگ1

موشک بالستیک  قاره پیمای LGM-30  مینتومن

موشک مینتومن اولین موشک قاره پیمای اتمی سوخت جامد امریکا  و البته جهان بود که با ورودش  به خدمت جایگزین موشک های میان برد قبلی  شد و به امریکا اجازه داد از درون خاک امریکا هر نقطه  از شوروی را به سرعت بالا هدف قرار دهد.

برای اشنایی با این موشک اینجا  را کلیک کنید

مینتومن-3
مینتومن-3

موشک بالستیک  تاکتیکی MGM-52 لنسر

موشک سوخت جامد  تک مرحله ای ام جی ام 52 لنسر برای اولین بار در سال 1972 عملیاتی  شد. هدف از ساخت این موشک در اختیار داشتن  یک موشک تاکتیکی  اتمی و متعارف برای دو نقش تهاجم  اتمی ویا متعارف بود. موشک بسیار  سبک  بود و تنها 1.5 تن وزن داشت و  میتوانست  یک کلاهک  450 کیلوگرمی  را حمل کند.  برد این موشک بسته به مدل بین 60 تا 130 کیلومتر بود

 لنسر دارای  دو مدل اتمی  با نام ام جی ام 52 ای  وبی که لنسر 1 و 2 نیز خوانده می شدند که دارای یک کلاهک اتمی با قدرت انفجار   100 کیلوتن تی ان تی بود ولی دارای نسخه متعارف  دیگری با نام ام جی ام 52 سی لنسر سی بود که میتواند چندین  نمونه کلاهک اتمی شامل تا 836 ریز مهمان بی ال یو -83 با برد 80 کیلومتر و یا 822 ریز مهمات ام 74 تا  برد 90 کیلومتر  و  یا یک کلاهک 480 کیلوگرمی انفجار قوی تا برد 60 کیلمتری ویا یک کلاهک 227 کیلوگرمی را تا برد 90 کیلومتری  حمل کند.

این موشک بر روی یک شاسی شنی دار  که در  واقع شاسی نفربر زرهی ام113 بود نصب شده بود  و موشک با سیستم هدایت اینرسی خود دارای دقت 150 متر بود. این موشک  تنها موشک بالستیک  ارتش تاریخ امریکا است که در نقش متعارف از ان بهره برده شد اگرچه در خود امریکا تنها نسخه های اتمی به کار رفت ولی نسخه های متعارف ان به چندین کشور صادر شد. المان غربی،اسرائیل، هلند،ایتالیا و بلژیک از دارندگان این موشک بودند. لنسر پر فروش ترین موشک بالستیک  ساخت امریکا به  مشتریان خارجی تا کنون است و همکنون نیز در هیچ کشوری خدمت نمی کند . این موشک تا اواخر دهه 1980  در اروپا مستقر بود ولی با امضا پیمان  INF این موشک با وجود اینکه بردش در محدوده این پیمان نبود جمع اوری شد و نابود شد. برخی از نمونها که سالم ماند برای تمرینات سامانه  های ضد بالستیک  استفاده شدند

لنسر
لنسر

موشک بالستیک میان برد پرشینگ2

 در سال 1973 ارتش امریکا طی بررسی متوجه شد که موشک پرشینگ 1 برای برنامه جدید این کشور برای استفاده  از سلاح  اتمی به عنوان یک سلاح  تاکتیکی  اتمی برای مقابله با حملات زرهی  شوروی  و یا نابودی پایگاهای هوایی این کشور مناسب نیست زیرا کلاهک اتمی ان بزرگ بود. برای استفاده در نقش سلاح اتمی تاکتیکی  باید کلاهک کوچکی  روی این  موشک نصب میشد تا ابعاد انفجار قابل کنترل باشد.

موشک پرشینگ 2 یک موشک  دو مرحله سوخت جامد با برد 1770 کیلومتر بود که   اگرچه بردش به مسکو نمی رسید  ولی مناطق صنعتی و نظامی اکرایین را در تیر راس داشت . موشک دارای  سرعت مرحله اخر  8  ماخ بود و از یک کلاهک دبیلو 85 بهره میبرد  که  دارای قدرت انفجار  5 تا 80 کیلوتن تی ان تی بود که برای نابودی یک فرودگاه  (برای نسخه با 5 کیلوتن تی ان تی قدرت انفجار) و یک شخر  برای نسخه با 80 کیلوتن تی الن تی  کافی بود

موشک دارای یک پرتابگر  کشش بود که توسط یک کاموین  HEMTT حمل میشد .موشک دارای  یک سیستم هدایت بسیار پیشرفته بود که شامل  یک سامانه اینرس و  یک رادار  بود. موشک  در مرحله شیرجه در ارتفاع  پیش تایین شده رادار خود را روشن می کرد و دست   به اسکن زمین  می زد ، دادهای به دست امده را با اطلاعاتی که از قبل به حافظه موشک داده شده بود قیاس میکرد و موقعیت درست هدف کشف می شد

موشک مرحله پروازی جالبی داشت که  در مرحله  اخر در هنگام شیرجه یک بار  یک حرکت افقی  نیز انجام می داد  تا سرعت فرود کاهش یابد و بعد دوباره سر موشک پایین می امد تا جستجوگر راداری به دنبال هدف بگردد . در فاز اخر تنها کلاهک  بود که باقی میاند. موشک دارای  دقت 50 متر بود که در نوع خودش در زمان خود بسیار  عالی بود(همکنون نیز موشک بالستیکی  با این دقت و این برد در دنیا وجود ندارد)

هنگامی که در سال 1976  شوروی موشک جدید اس اس 20 را  مستقر کرد ناتو عملا در نبرد هسته ای از شوروی عقب افتاده بود. اس اس 20 دارای برد 5500 کیلومتر بود و همه خاک اروپای غربی را در تیرراسی داشت و کلاهک متجمع ان شامل  سه کلاهک 150 کیلوتن تی ان تی بود . اس اس 20 دارای  سرعت نهایی بیش از 10 ماخ بود و این این سرعت یک غافلگیری  مهم بود از این رو امریکا به سرعت دست به استقرار موشک پرشینگ در سال 1979 در اروپای غربی زد . امریکا 108 موشک پرشینگ 2 در المان شرقی  و 464  نسخه اتمی و زمین  پرتاب تاماهاوک را در چند کشور دیگر اروپای مستقر کردند ولی باز شوروی دست برتر را داشت زیرا انها 279 موشک اس اس 20 در مجموع با 837 کلاهک در اختیار  داشتند

با وجود این استقرار  موشک پرشینگ2 و لنسر در المان باعث افزایش اعتراضات  مردم المان شد به صورت که تظاهرات های بزرگی در این زمینه  شکل گرفت. در نهایت با امضا پیمان  INF بین دو قدرت  که ساخت موشک  بالستیک  ویا کروز زمین پرتاب اتمی با برد بین 500 تا 5500 کیلومتر را محدود کرد پرشینگ2 و اس اس 20 هر دو از خدمت  خارج و نابود شدند

پرشینگ2
پرشینگ2
نحوه حرکت و مانور موشک پرشینگ
نحوه حرکت و مانور موشک پرشینگ

موشک زمین  به زمین  نیم بالستیک MGM-140  اتکامز

موشک زمین  به زمین  ام جی ام 140 امروزه تنها  موشک زمین  به زمین  متعارف در خدمت ارتش امریکا است.این موشک  جایگزین لنسر شد ولی البته نقش اتمی ندارد.

برای اشنایی با این موشک اینجا  را کلید کنید

MGM-140
MGM-140

موشک بالستیک قاره پیمای  LGM-118  پیسکیپر

در میانه  دهه 1960 شوروی دست  به ساخت موشک های  اتمی قاره پیمای اس اس 15 زد که بر روی یک شاسی شنی دار بود و کاملا متحرک . این موشک  قاره پیما بود  و بر خلاف دیگر موشک های قاره پیمای قبلی شوروی که سیلو پرتاب بودند جاده ای بود و کشف و انهدام ان در سرزمین وسیع شوروی عملا غیر ممکن. امریکا نیز از همان زمان به دنبال برنامه ای مشابه رفتند. اول طرحی برای ساخت یک موشک بالستیک  قاره پیمای پرتاب شونده از هواپیما  بررسی شد. این طرح شامل  پرتاب یک موشک با چتر  از محفظه بار یک هواپیمای ترابری بود که چتر خود را باز میکرد و به صورت عمودی در می امد   و بعد موتور موشک روشن میشد ولی این برنامه لغو شد و  برای مدتی برنامه های  برای ساخت سیلو های مستحکم  و موشکهای با چند کلاهک مورد توجه قرار گرفت ولی عملا در سال 1978   بودجه ساخت موشک سیلو پرتاب بیشتری به دلیل خطر انهدام سیلو در اولین برخورد قطع شد

ولی  با روی کار امدن ریگان، وی دستور  ساخت 100 سیلوی دیگر را  داد و همچنین دستور  برای بهسازی  60 سیلو موشک تیتان2 برای نصب موشک جدید داده شد. امریکا در سال 1983 رسما اعلام کرد به دنبال موشک قاره پیمای جدید با توان حمل چندین کلاهک اتمی است

موشک جدید ال جی ام 118 پیسکپیر نام داشت که یک موشک سوخت جامد سه مرحله ای با توان حمل 10 کلاهک اتمی هر کدام با  قدرت انفجار 300 کیلوتن تی ان تی داشت و برد ان 14000 کیلومتر است. از 114 موشک تولید بین سالهای 1986 تا 1998   همگی درون سیلو قرار گرفتند. قرار بود 50 موشک در 25 قطار مخصوص  قرار بگیرد و در شبکه ریلی امریکا گردانده  شوند ولی با فروپاشی شوروی برنامه لغو  شد و چند واگنی  که برای این کار ساخته شد اوراق شد

موشک دارای ترکیبی از سیستم هدای اینرسی و AIRS است. سیستم هدایت  AIRS توسط نروث روپ برای این موشک طراحی شده  که جهت اصلاح خطای سامانه اینرسی  است و همچنین با کنترل  خروجی موشک  به دقت ان کمک میکند. موشک دارای  دقت 120 تا 40 متر است که در نوع خود برای موشکی با این برد واقعا عالی است.

موشک  در سال 1986 رسما عملیاتی شد  و قرار بود بیش از 204 فروند از ان ساخته شود ولی در نهایت کنگره  بودجه را قطع کرد و تعداد کمتری از ال جی ام118 تولید  شد. برنامه فوق العاده گران در امد. امریکا 20 میلیارد  هزینه ساخت و توسعه موشک و کلاهک های ان و همچنین به روز رسانی و ساخت سیلوی جدید کرد  و هر  موشک 40 میلیون دلار برای امریکا  اب خورد

با وجود این هزینه گزاف ،  زمانی که روسیه و امریکا پیمان سالت 2 را برای کاهش موشک های اتمی امضا کردند کنگره تصمیم  به خروج از خدمت این موشک  گرفت  و تریجه داد مینتومن  قدیمی همچنان در خدمت باقی بماند زیرا هزینه عملیاتی ان بسیار کمتر بود. از سال 2002 فرایند بازنشستگی موشک اغاز شد و تا سال 2005 تمامی موشک ها  از خدمت خارج شدند

ایالات  متحده غیر موشک های  که در بالا به انها پرداخت شده دارای موشک های زیر دریایی پرتاب نیز است که امروزه تنها موشک یو جی ام113 ترایدنت 2  در خدمت است  که در کنار  موشک  مینتومن تنها موشک های بالستیک اتمی امریکا می باشد(برای اشنایی با ترایدنت اینجا را کلید کنید)

LGM-118
LGM-118

جدول مشخصات شماره1

نام MGM-5 PGM-11 PGM-17 PGM-19 MGM-29
طول 13.80 متر 1.21 متر 19.82 متر 3.18 متر 52.10 متر
قطر 760 م م 1760 م م 2400 م م 2670 م م 760  م م
وزن 5 تن 27 تن 49 تن 49 تن 4.6 تن
پیشرانه تک مرحله ای سوخت مایع تک مرحله ای سوخت مایع تک مرحله ای سوخت مایع تک مرحله ای سوخت مایع تک مرحله ای سوخت  جامد
برد 130 کیلومتر 332 کیلومتر 2400 کیلومتر 2400 کیلومتر 139 کیلومتر
هدایت اینرسی اینرسی اینرسی اینرسی اینرسی
کلاهک یک کلاهک اتمی 20 کیلوتن تی ان تی یک کلاهک اتمی 3.5  مگا تنی 1.4 مگاتنی 1.4 مگاتنی 200 کیلوتن تی ان تی
لانپر  متحرک کششی  متحرک کششی  متحرک کششی ثابت متحرک
دقت 500 متر 300 متر 1 کیلومتر 1.5 کیلومتر 300 متر
سال خدمت 1955 تا 1964 1958 تا 1964 1957 تا 1975 1959 تا 1965 1962 تا 1972

جدول مشخصات شماره 2

نام SM.65 اطلس HGM-25A تیتان1 LGM-25C تیتان2 MGM-31 پرشینگ1 LGM-30 مینتومن3
طول 23.11 متر 31متر 31.32 متر 5.10 متر 18.2 متر
قطر 3000 م م 3000 م م 3050 م م 1000 م م 1700  م م
وزن 117 تن 105  تن 154 تن 4.6 تن 35 تن
پیشرانه تک مرحله ای سوخت مایع ولی دارای سه پیشرانه دو  مرحله ای سوخت مایع دو  مرحله ای سوخت مایع دو مرحله ای سوخت جامد سه مرحله سوخت جامد
برد 14480 کیلومتر 10200 کیلومتر 10000 کیلومتر 740  کیلومتر 11000 کیلومتر
هدایت اینرسی اینرسی اینرسی اینرسی اینرسی
کلاهک یک کلاهک اتمی 3.3 مگاتنی یک کلاهک اتمی 3.7  مگا تنی 9 مگاتنی 60 تا 400 کیلوتن تی ان تی چهار کلاهک اتمی
لانچر ثابت سکو پرتاب  ثابت سیلو پرتاب  کششی  ثابت و سیلو پرتاب  کششی متحرک سیلو پرتاب
دقت 1400  متر 1500 متر 1500 متر 400 متر 200  متر
سال خدمت 1960 تا 1968 1961 تا 1975 1962 تا 1987 1960 تا 1991 1970 تا کنون

جدول شماره 3

نام ام جی ام -52 لنسر پرشینگ2 MGM-140 LGM-118
طول 6.1 متر 10.6 متر 4 متر 8.21 متر
قطر 560  م م 1000 م م 610 م م 2300 م م
وزن 1.7 تن 7.4  تن 1.6 تن 96 تن
پیشرانه تک مرحله ای سوخت سوخت جامد دو  مرحله ای سوخت جامد تک مرحله ای سوخت جامد سه  مرحله ای سوخت جامد
برد 120 کیلومتر 1770 کیلومتر 300  کیلومتر 14000  کیلومتر
هدایت اینرسی اینرسی و راداری اینرسی  و جی پی اس اینرسی
کلاهک یک کلاهک اتمی 100 کیلوتن تی ان تی و یا یک کلاهک انفجاری 450 کیلوگرمی یک کلاهک اتمی  5 تا 80 کیلوتن تی ان تی کلاهک متعارف شامال رزی مهامت های هدایت شونده و غیر شونده و کلاهک انفجاری ده کلاهک 300 کیلوتن تی ان تی
لانچر متحرک متحرک متحرک سیلو پرتاب
دقت 150  متر 50 متر متر زیر ده  متر 40  متر
سال خدمت 1972 تا 1989 1981 تا 1991 1986 تا کنون 1986  تا 2005

مقالات مشابه

آرایش موشک های بالستیک در جهان

توان بالستیک هند

موشک های بالستیک ساخت شوروی و روسیه

موشک های بالستیک ساخت امریکا

توان بالستیک اسراییل

توان بالستیک عربستان

توان بالستیک ترکیه

توان بالستیک پاکستان

توان بالستیک کره شمالی

توان موشکی کره جنوبی

موشک های بالستیک چین

گرداوری: عبدالحمید تارخ

منابع: http://fas.org/

http://missilethreat.com/

برچسب ها

نوشته های مشابه

بستن