تسلیحات نیروی هوایی

موشک هوا به هوای اسرام

موشک هوا به هوای اسرام

موشک پیشرفته و کوتاه برد از نوع هدایت حرارتی که در ایالات متحده با کد AIM.132 شناخته میشود که توسط کمپانی MBDA طراحی و ساخته شد .پروژه ی ساخت این موشک پاسخ به نیاز برای جایگزینی موشک AIM.9 که یک موشک کوتاه برد و از نوع هدایت حرارتی ساخت ایالات متحده ی امریکا بین بریتانیا و آلمان در دهه ی 80 میلادی آغاز شد اما المان به دلیل نگرانی در مورد عملکرد موفق این موشک و اتحاد دو باره ی المان شرقی و غربی این پروژه را ترک کرد و پس از ان بریتانیا به تنهایی این پروژه رو ادامه داد . سرانجام این موشک در سال 1998 به خدمت نیروی هوایی سلطنتی بیتانیا شد تا جایگزینی باشد برای AIM.9 های قدیمی ، این موشک جدید دارای برد، سرعت و چالاکی بیشتر نسبت به AIM.9 هست.
تاریخچه …
در اوایل دهه ی 80 میلادی کشور های عضو پیمان ناتو در یک یادداشت تفاهم که با ایالات متحده امضاء کردند خواهان یک موشک جایگزین برای موشک موتاه برد AIM.7 Sparrow بودند که منجر به تولید AIM.120 Amraam شد . در حالی که المان و بریتانیا خواهان یک جایگزین برای موشک کوتاه برد Sidewinder بودند ، به همین دلیل به صورت مشترک کار بر روی پروژه ی موشک مورد نیاز خود را شروع کردند که منجر به ساخت AIM.132 Asraam شد.
تاریخچه ی طراحی موشک Asraam به طرح ازمایشی موشک SRAAM/Tail Dog که در طرحی به نام Hawker Siddeley در سال 1970 برمیگردد در نهایت این طرح در سال 1974 لغو شد اما زمینه ساز پیدایش موشک asraam شد .
در ادامه ی همکاری مشترک بریتانیا و المان جهت ساخت موشک مورد نیاز بریتانیا طرح سازه ی موشک و پیشرانه رو بر عهده گرفت که در واقع الهام گرفته شده از همان طرح SRAAM/Tail Dog بود و سهم المان تولید یک جستجو گر حرارتی پیشرفته برای طرح پیش رو بود. بر خلاف پروژه ی Sraam بیشترین تلاش برای طراحی در قدرت مانور بالای موشک انجام شده بود . موشک های AIM.7 و AIM.120 هر دو موشک هایی میان برد بودند اما موشک AIM.9 و Saraam هر دو موشک هایی کوتاه برد و کم تحرک بودند (نسبت به دو نمونه ی Sparrow و Amraam) .


فاصله ی نسبتا زیاد بین این چند مدل باعث طراحی جدیدی برای موشک Asraam شد ، بدنه ی موشک به دلیل سرع و برد بالا تر نسبت به sraam قبلی دوباره طراحی شد تا ضعف های طرح قبلی از بین برود همچنین برای ایجاد چالاکی بالا تر نمونه ی جدید دارای سیستم رانش هست همچنین تکنولوژی بالابر بدنه و باله های کوچک در عقب به این موشک کمک میکند که به سرعت تغییر زاویه حمله دهد .
در حالی که Asraam هنوز در حال ساخت بود اتحاد دوباره المان شرقی و غربی با هم و بررسی های کارشناس های نیروی هوایی المان غربی بر روی موشک های R.73 ساخت اتحاد جماحیر شوروی ثابت میکند که این موشک کوتاه برد از تمامی همتایان غربی خود بهتر است و المان یک پارچه ی جدید که در ان زمام به MIG.29 های المان شرقی هم دست یافته بود دیگر نیازی در ادامه ی همکاری خود با بریتانیا برای تکمیل Asraam نمیدید به همین دلیل در اویل سال 1990 از این پروژه خارج شد . هرچند که با خروج از خدمت mig.29 ها و به دنبال ان خروج r.73 ها از خدمت در نیروی هوایی المان در سال 1995 سعی در طراحی یک موشک بومی هوا به هوا به نام IRIS-T کرد.
به دلیل اختلاف نظر های المان و بریتانیا بر سر نیاز های خود در طرح Asraam قبل از جدایی المان از پروژه و خطر بیش از حد R.73 برای ایالات متحده در سال 1990توسعه نسخه بهبود یافته AIM.9 Sidewinder را اغاز کرد.با خروج المان از پروژه بریتانیا به دنبال یک جایگزین برای سازنده ی جستجو گر حرارتی موشک بود از این رو کمپانی امریکایی هیوز رو برای ادامه ی کار خود انتخاب کرد در واقع هیوز از همان طرحی که باعث پیروزی AIM.9X شد برای حسگر حرارتی موشک Asraam هم استفاده کرد.
در ژانویه ی سال 1996 سازمان هوافضا ی بریتانیا پیشنهاد کرد به منظور تأمین اعتبار لازم پروژه موشک Asraam هم در مسابقه ی AIM9.X شرکت کند در ماه ژوئن همان سال ایالات متحده با اعلام این موضوع که پروژه Asraam نتوانست نیاز های ایالات متحده را براورده کند از این رقابت حذف شد.پس از این که بریتانیا به کمک کمپانی هیوز پروژه ی Asraam رو ادمه داد در اواخر سال 1998 اولین تست موفقیت امیز این موک را بر روی جنگنده ی Tornado GR4 انجام داد . پس از ان بر روی Harrier GR7 هم با موفقیت ازمایش شد و تا زمان خروج از خدمتHarrier به یکی از سلاح های اصلی ان بدل شد .
در فوریه سال 1998 بریتانیا وارد رقابتی برای تجهیز A/F.18 های نیروی سلطنتی استرالیا شد . موشک های Python 4 / AIM.9X و Asraam در این رقابت شرکت داشتند که در انتها Asraam موفق به پیروزی در این رقابت شد . در مارس سال 2009 در طی یک ازمایش نیروی هوایی سلطنتی استرالیا برای اولین بار توانست با موفقیت موشک Asraam را پس از شلیک بر روی هدفی در کنار هوا پیمای شلیک کننده قفل کند و هدف را نابود سازد .

موشک اسرام یک موشک سوخت جامد تک مرحله ای با خروجی متغییر است . در واقع نیاز به چالاکی بالا باعث کار گذاشتن چهار بالچه هدایت در پشت  خروجی موتور برای افزایش چالاکی  موشک شد. این موشک البته دارای اولویت متفاوتی  با سایندوادر و یا IRIS-T بود زیرا در حالی که در ساخت این دو موشک اولویت  بیشتر روی چالاکی بود در موشک اسرام بیشترین اولویت  کشف هدف در برد بیشتر بود زیرا اسرام به عنوان یک موشک BVR یا یک موشک رزم هوایی دوربرد ساخته شده است .

اسرام دارای سامانه هدایت تصویر ساز حرارتی است که در واقع نسل جدید موشک های  فروسرخ مجهز به ان هستند. این سامانه دارای یک دوربین دید حرارتی برای کشف فروسرخ هدف و یا دیدن تصویر هدف  به شکل فروسرخ است از این رو از نسل قبلی این موشکهای که دارای  سامانه کاونده  حرارتی بودند دقت بیشتری دارد  و ایمنی بیشتری در برابر فلر و یا شراره دارد

روش کار در این موشک فرق چندانی از نظر کلی با موشک های  فروسرخ قدیمی تر ندارد. خلبان سیوج مربوطه را زده و کاونده محفظه جلوی موشک را به دنبال هدف می گردد  و بعد از کشف گرمای منتشر شده از ان روی ان قفل میکند. از انجای که موشک دارای  یک دوربین بر روی سر دماغه است تصایور این دوربین را بر روی هملت خلبان و یا درون کابین به نمایش در می اورد

تصویر کاونده بر سر موشک زیر پوشش شیشه ای

موشک دارای  زاویه جستجوی 60 درجه در هر سمت است. یعنی  کاونده موشک میتواند  شصت  درجه در هر سمت از نوک دماغه خود را دنبال منبع گرمایی بگردد ولی یکی از قابلیت های اسرام توان قفل روی هدفی است که اصلا در دید کاونده موشک نیست. در این روش خلبان با نگاه کرد  به هدف حتی اگر در زاویه 180 درجه نسبت به جنگنده باشد ، موشک را شلیک میکند. در این روش  زمانی که خلبان به سمت جنگنده دشمن نگاه میکند یک سامانه با محاسبه زاویه سر خلبان و اینکه سر وی به  کدام سکت چرخیده ،موشک را بعد از شلیک به سرعت به همان سمت  چرخانده تا موشک روی  در اسمان هدف را کسب و روی ان قفل کند. حتی اگر هدف در پشت جنگنده باشد نیز می توان موشک  را شلیک کرد و موشک با یک حرکت  سریع  چرخیرده و با روشن کردن کاونده خود به اولین جنگنده ای که میبیند درگیری می شود

موشک دارای  برد 50 کیلومتر است از این رو روی کاغذ دوربردترین موشک  تصویر ساز حرارتی حهان است. بر اساس گفته سازنده سامانه تصویر ساز حرارتی  میتواند یک هدف  را از 25 کیلومتر از روبرو کشف کند ولی برای برد درگیری بیش از این میتوان با کسب هدف توسط  جنگنده با رادار مختصات  کلی هدف  را به موشک  داد و موشک را شلیک کرد . موشک به سرعت پیش رفته  و زمانی که خود با کاونده تصویر سازش  هدف  را دید با ان درگیر می شود  از این رو حتی استفاده در برد بیشتر از برد کاونده نیز ممکن است

کلاهک موشک دارای  ده کیلوگرم وزن است که چه با برخورد مستقیم  و یا چه با رد شدن از کنار هدف منفجر شده از این رو نیازی حتما به برخورد مستقیم  با هدف نیست . موشک دارای سیستم هدایت پیشرفته ای است و با وجود نداشتن بالچه میانی تعادل  و تنها چهار بالچه در انتها چالاکی و حفظ تعادل و نرمی پروازی بسیار خوبی دارد

این موشک  همینک توسط هند، انگلستان و استرالیا  مورد استفاده قرار میگیرد و عملا میتواند در نقش یک موشک  رزم هوایی دوربرد راداری و یا نزدیک مانند سایدواندر  ایفای خدمت کند و بسیاری این موشک  را در کنار رقیب المانیش IRIS-T یکی از بهترین موشک های  تصویر ساز حرارتی میدانند


توسعه…
در کنفرانس DSEi در سپتامبر 2007 وزارت دفاع اعلام کرد که کمک مالی برای مطالعه در جهت جایگزینی موشک های Rapier و Sea Wolf به کمپانی MBDA انجام میدهد . همچنین در تاریخ 8 ژوئیه سال 2014 نیروی هوایی هند و کمپانی MBDA در یک قرار داد به منظور توسعه ی طرح این موشک به تعداد 384 تیر از این موشک به منظور خریداری هند برای جنگنده های جگوار هندی به امضا رسید .
مشخصات …
نوع : موشک هوا به هوای کوتاه برد نوع
کشور سازنده : انگلستان
تاریخ ورود به خدمت : سال 1998
تولید کننده : MBDA
هزینه ی هر تیر این موشک : 200.000 £
وزن 88 : کیلوگرم
طول : 2/90 m
قطر : 166 mm
کلاهک : 10 کیلوگرم انفجاری / تکه تکه شدن
قطر دو سر طول :450 mm
برد : 300 m تا 50 km
بیشینه ی سرعت : 3 ماخ
جنگنده های به کار گیرنده : تورنادو / تایفون / هاریر / جگوار / f.18
کشور های به کار گیرنده : نیروی سلطنتی بریتانیا / نیروی سلطنتی استرالیا / نیروی هوای هند

نوشته های مشابه

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.
بستن