شناورهای رزمی

ناوچه سنگین کلاس اف125

ناوچه سنگین کلاس اف125

ناوچه سنگین کلاس اف125

نیروی دریایی المان در دهه گذشته تصمیم به خدمت گیری چهار ناوچه سنگین(ناو محافظتی) برای جایگزینی  ناوچه های کلاس برمن شد. برمن در دهه 1980 وارد خدمت شده بود و دارای وزن  3620 تن بود .

در سال 2005 میلادی دستور ساخت ناوچه جدید به  دو شرکت Blohm + Voss داده  شد  و اولین فروند از ناوچه جدید که با نام  کلاس بندن –وزتم بورگ  با نام  عمومی اف125 شناخته می شد در سال 2011 میلادی به اب انداخته شد و در سال 2017  عملیاتی شد

ناوچه سنگین کلاس اف125
F-125

ناوچه سنگین کلاس اف125  با وزن کامل 7200 تن عملا یک ناوشکن است  ولی احتمالا به دلیل مسائل سیاسی ان را یک ناوچه سنگین میدانند . اف125 دارای   طول 149 متر است که تاکنون سنگینترین و بزرگترین  شناور ساخت المان بعد از جنگ جهانی  دوم بود است که از190 خدمه بهره  می برد که از این میان 110 نفر خدمه شناور  و مابقی تفنگدار و یا نیروی های دیگر هستند

شناور دارای بدنه کشیده  است که دو ساختمان اصلی  روی ناو است و میان ان دو نیز محل  قرار گیری برخی تسلیحات   و خروجی موتور برای کاهش دید شدن امواج فروسرخ انتشاری است. در ساخت شناور تلاش در کاهش انتشار امواج  رادار شده است  و دوطرف بدنه  دارای  بخش های شکسته برای کاهش  بازتاب امواج راداری است.شناور در هر سمت دارای دو دریچه بزرگ دو تکه روی بدنه است که محل قرار گیری قایق های  گشت دریایی برای تفنگدارن دریایی برای  بازرسی دریای است. این دریچه ها بازشده، قایق از ان بیرون امده و درون اب قرار میگیرد

ناوچه سنگین کلاس بندن-ورتم بورگ(اف125)

اف125 دارای  یک موتور توربین گازی LM2500 ساخت امریکا است که شایع ترین موتور توربین گازی در  غرب است و برای این ناو  قدرتی معادل 26800 اسب بخار قدرت فراهم  میکند. غیر از این  موتور این ناو دارای چهار موتور دیزل ام یو تی 20V 4000 M53B ساخت خود المان با هر یک 3888 اسب بخار قدرت است. به غیر از این ناو دارای دو موتور الکترونیک نیز است که هر یک 6300 اسب بخار قدرت فراهم میکند. موتور توربین گازی معمولا برق برای موتور الکترونیک را تولید میکند و این موتور الکترونیک است  در خط قرار دارد. موتور الکترونیکی عمر بالا و استهلاک کم و راندمان بالای دارد برای همین این شناور برای تعمیر  موتور هر 3 سال یک بار نیاز به مراجعت به پایگاه تعمیراتی دارد .  دو موتور الکترونیک در کنار چهار موتور دیزل  به صورت سه به سه به دو پروانه  برای به حرکت  در اوردن ناو متصل هستند که بیشترین سرعت ناو در صورت استفاده از تمامی  موتورها 48 کیلومتر بر ساعت و با موتور الکترونیک 37 کیلومتر بر ساعت است. با در نظر گرفتن اینکه موتور الکترونیک راندمان خوبی دارد این ناو نسبت به باقی ناوهای دارای سرعت کروز(سرعت بهینه با در نظر گرفتن مصرف سوخت) بسیار خوبی دارد. بیشترین برد این شناور با سرعت 47 کیلومتر بر ساعت عدد 7400 کیلومتر است

تصویری از دو  انتن رادار  TRS-4D.. این ناو چهار انتن برای پوشش 360 درجه دارد  که دو انتن دیگر در ان سمت است

رادار  اصلی ناو رادار TRS-4D ساخت ایرباس است.این رادار ارایه  فازی فعال که در باند سی کار میکند . این رادار به چهار انتن روی دو دکل اصلی  ناو نصب شده است و دکل دارای شکل یک ساختمان است که یک دکل در عقب و دیگری  در جلو است دو انتن در جلو و دو انتن در عقب قرار دارد  که 360 درجه را پوشش میدهد . این رادار میتواند یک هدف 0.1 متر مربعی را از فاصله 200 کیلومتری در ارتفاع بالا و هدفی با همین اندازه را در ارتفاع پایین در برد 20  کیلومتر در ارتفاع پایین رهگیری کند و یا یک شناور  در اندازه یک قایق موتوری را از 80 کیلومتر کشف کند . این رادار توان درگیری  با 1000 هدف را دارد. این رادار چند منظوره است و برای کشف و درگیر با اهداف  دریایی و هوایی است

ناو دارای یک سامانه اپتیکی ام اس پی 6000 بر  روی برجک جلوی  است که دارای  توان کشف اهداف  در برد 40 کیلومتر به شکل دید حرارتی اسنت  و میتوانتد در روز و شب و اب و هوایی بد دست به جستجوی منطقه پیش رو روی خود برای کشف اهدف به شکل اپتیکی بزند

از دیگر سامانه های این ناو میتوان به سامانه هشدار دهنده دوست از دشمن و رادار ناوبری MSSR 2000I،هشدار دهنده  رادار RESM/CESM KORA 18، سوار فعال و غیر فعال MTDS که  توان کشف زیر دریایی دشمن را از 50 کیلومتری دارد.، سامانه جنگ الکترونیک  و همین سامانه ارتباطی  ماهواره ای لینک11،16 و 22، سامانه پرتاب کننده چف و فلر MASS   برای  فریب موشک های اپتیکی و هدایت ماهواره ای و یا شکستن قفل سلاح های لیزری

ناو دارای یک توپ سینه 127 م م ساخت ایتالیا است. نسخه نصب شده روی این ناو به  غیر از توان اتش   35 گلوله  معمولی تا برد 30 کیلومتری است   بلکه میتواند مهمات هدایت شونده ماهواره ای بال دار را تا برد 100  کیلومتری از نوع ولکان اتش کند که توان تهاجمی فوق العاده ای به این ناو میدهد . این توپ  با مهمات  مجاورتی توان  درگیر با اهداف هوایی تا برد 8 کیلومتری را نیز دارد

در میانه بدنه هشت لانچر موشک ضد کشتی هارپون  شامل دو لانچر چهارتایی با موشک  با برد 180 کیلومتر وجود دارند.بحث سر اینکه این ناو باید مجهز به هارپون باشد و یا اگزوسه بسیار داغ بود زیرا المان هر دو را در خدمت داشت ولی در نهایت هارپون امریکایی انتخاب شد

دو سامانه ضد موشک  رم یکی در عقب و یکی در جلو   تنها موشک دفاع هوایی این ناو است. هر لانچر موشک رم دارای 21  موشک است که دارای  برد 11 کیلومتر است . این دو سامانه  تمام 360 درجه را برای مقابله با موشک های ضد کشتی و یا هواگردهای دیگر  در این برد پوشش میدهد با وجود این بزرگترین ضعف این ناو نداشتن موشک های  پدافندی دوربرد  مانند سیم 2 است که ناوچه دیگر المانها یعنی ساچسن به ان مجهز است از این رو این ناو دارای سامانه برد کوتاه از جمله برای موشک های ضد کشتی است. البته این ناو در پشت توپ سینه و جلوی سامانه سی رم دارای یک سکو است که احتمالا  فضای احتمالی برای نصب سیلو  سامانه پدافندی  میان برد و یا دوربرد برای اینده است

قرمز سیستم دفاع ضد موشک رم و سیاه ان جایگاه اضافه که احتمالا در اینده سیلوی عمود در ان قرار میگیرد

این ناو دارای  دارای  دو توپ 27 م م موزر در دو طرف  بدنه نیز است. این توپ المانی ، همان توپی است که روی جنگنده تورنادو و یا تایفون  نیز نصب شده  و دارای  سرعت اتش بین 1000 تا 1700 گلوله بر دقیقه است. این توپ ها در قالب یک سامانه اپتیکی  نصب شده که شامل  دوربین اپتیکی حرارتی و مسافت یاب لیزری  است   و هر دو توپ از درون اتاق جنگ ناو هدایت می شوند

7 مسلسل  12.7 م م برونینگ ام2 نیز وجود دارند که 5 تایی انها شامل مجموع اپتیکی هستند که به  شکل ریموت کنترل  از درون اتاق  جنگ هدایت می شوند و دو تایی انها مانند مسلسل معمولی هدایت می شوند

ناو دارای دو اشیانه مستقل برای استقرار بالگرد و پد فرود بالگرد در عقب است .  دو بالگرد بزرگ ان اچ 90 که ساخت اگوستا وستلند  است توسط این ناو  حمل می شود که وظیفه گشت دریایی و عملیات ضد زیر دریایی را دارد  . این ناو خود اگرچه داریا سونار   است ولی فاقد سلاح ضد زیر دیایی است  و از این رو بالگرد وظیفه گشت ضد زیر دریایی را انجام میدهد(این هم از جمله ضعف های این ناو است)

همکنون یک فروند از این ناو با کد بدنه اف 222 در خدمت است  و ساخت سه  فروند دیگر نیز در حال انجام است که همگی تا سال 2020 وارد خدمت خواهد شد. اگرچه ناوچه اف125 بزرگترین و سنگین ترین ناو المانها   است ولی بدون شک پیشرفته ترین ان نیست و پیشرفته ترین ناوچه المانها کلاس ساچسن است که بسیار مجهز تر و پیشرفته تر است

مشخصات

وزن در حال بارگیری کامل:7200 تن

طول:150 متر

خدمه:190 نفر

پیشرانه:یک موتور توربین گازی، دو موتور الکترونیکی و چهار موتور دیزل

بیشترین سرعت:48 کیلومتر بر ساعت

برد با سرعت 37 کیلیومتر بر ساعت:7400 کیلومتر

تسلیحات

توپ127 م م سینه، هشت موشک هارپون، دو لانچر پرتاب موشک  ضد موشک رم هر یک با 21 موشک،دو توپ27 م م و هفت مسلسل 12.7 م م و  محل فرود و نگهداری دو بالگرد

عبدالحمید تارخ

منابع

https://de.wikipedia.org/wiki/Baden-Württemberg-Klasse

F125 Frigate, Multi Role Combatant and Replacement for the F122 Bremen Class Frigates

نوشته های مشابه

بستن