ناوشکن سنگین کلاس تایپ 55

ناوشکن سنگین کلاس تایپ 55

تاریخچه توسعه ناوشکن Type 055چین ازابتدای دهه۱۹۷۰ بر میگرد.در سال۱۹۶۸ پیشنهادهایی به ناوگان ارتش آزادی‌بخش خلق(PLAN) ارائه شد برای ساخت یک ناوشکن بزرگ موشکی مشروط‌ بر اینکه توانایی عملیات در دریاهای آزاد را داشته باشد. پروژه‌ای با کد «055» در سال۱۹۷۶ رسماً آغاز شد. اما مشکلات فنی و صنعتی زیاد بودند؛ چین آن زمان نه توان تولید موتورهای توربین گازی پیشرفته را داشت و نه امکان وارد کردن آنها با قیمت و کیفیت قابل قبول را. به‌همین‌دلیل پروژه در اوایل دهه۱۹۸۰ متوقف شد.

 در دهه‌های بعد، خصوصاً در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، چین شروع کرد به بهبود توانمندی‌های دریایی‌اش؛ ساخت ناوشکن‌های کوچکتر مانند تایپ 052  نسخه بی وسی  و سپس تایپ 052 دی که تجربه‌ای شد برای سامانه‌های راداری، سامانه‌های موشکی عمودی (VLS)  ، طراحی بدنه‌های بزرگ‌تر و فناوری‌های برق و الکترونیک پیشرفته‌تر

در سال ۲۰۱۴، تصویری از ماکت کامل روبه‌روِ سازه فوقانی تایپ055   ظاهر شد در محدوده تست الکترونیکی دریایی در ووهان؛ این نشان‌دهنده آن بود که چین آماده شده است تا پروژه را با فناوری‌های جدید باز از سر بگیرد. نیاز های تعریف شده برای این شناور جدید ،  همراهی با گروه ضربت ناوهای هواپیمابر، نیاز به پشتیبانی هوایی منطقه‌ای، توانمندی‌های ضربتی علیه اهداف زمینی و سطحی، و همچنین توان فعالیت در آبهای دوردست باعث شد که تصمیم گرفته شود ناوشکنی بزرگ با جثه‌ای قابل‌توجه ساخته شود تا بتواند هم نقش محافظ در عملیات بزرگ‌تر را داشته باشد و هم بتواند خود عملیات طولانی‌مدت انجام دهد.در نهایت، کل پروژه در برنامه پنج‌ساله چین قرار گرفت؛ بدنه اول در سال۲۰۱۴ بسته شد، در سال۲۰۱۷ شناور شد، آزمایش‌های دریایی‌اش در سال۲۰۱۸ آغاز گردید و در ژانویهٔ سال ۲۰۲۰ اولین ناوشکن Type 055 به خدمت رسمی در آمد

ناوشکن تایپ 055 از نظر ظاهری بدنه‌ای بزرگ، بلند و با خطوط شکسته برای کاهش مقطع راداری دارد و سازه فوقانی یکپارچه و ترکیبی دارد که تمام رادارها و آنتن‌ها را در خود جای داده است و طراحی آن به‌گونه‌ای است که تا حد امکان بازتاب امواج راداری کاهش یابد. طول کلی این شناور در نسخه‌های عملیاتی حدود 180 متر است و برخی منابع طول آن را بین 180 تا 183 متر ذکر کرده‌اند. عرض یا پهنای بدنه حدود 20 تا 21 متر است که امکان تعبیه سامانه‌های عمودی پرتاب موشک متعدد، فضاهای داخلی بزرگ‌تر و ذخیره سوخت بیشتر را فراهم می‌کند. وزن جابه‌جایی این شناور در حالت کامل  فول لود  بیش از 12000 تُن و به‌صورت رسمی حدود 12,000 تا 13,000 تُن برآورد می‌شود که آن را در زمره بزرگ‌ترین ناوشکن‌های موشک‌انداز جهان قرار می‌دهد و برخی کارشناسان غربی آن را به دلیل این ابعاد «رزم ناو» می‌نامند. این کشتی به‌صورت رسمی توسط نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق به‌عنوان یک «ناوشکن موشک‌انداز» طبقه‌بندی می‌شود اما به دلیل اندازه و ظرفیت تسلیحاتی، در غرب بیشتر با رده‌بندی «رزم‌ناو» مقایسه می‌شود. طراحی کلی آن با خطوط بلند، عرشه پروازی برای بالگرد در عقب، و یک سکان دوقلو و خروجی‌های دودکش مخفی شده در ابرسازه انجام شده تا همزمان سرعت، پایداری و پنهانکاری افزایش یابد.

پیشرانه و سیستم نیروگاهی تایپ 055
ناوشکن تایپ  055 از یک سیستم COGAG (Combined Gas And Gas) استفاده می‌کند که شامل ۴ توربین گازی QC‑280 با توان هرکدام حدود ۲۸ مگاوات (۳۸,۰۰۰ اسب بخار) است و مجموع قدرت پیشرانه را به ۱۱۲ مگاوات (۱۵۰,۰۰۰ اسب بخار) می‌رساند. این نیرو به دو شافت پروانه منتقل می‌شود تا کشتی بتواند هم سرعت بالا و هم مانورپذیری مناسب داشته باشد.

برای تولید برق و پشتیبانی از سامانه‌های الکترونیکی سنگین، کشتی مجهز به ۶ ژنراتور توربین QD‑50 با توان هرکدام ۵ مگاوات (۶,۷۰۰ اسب بخار) است که مجموعاً ۳۰ مگاوات (۴۰,۰۰۰ اسب بخار) توان الکتریکی تولید می‌کنند. این برق برای رادارهای AESA، سیستم‌های هدایت موشک‌ها، سامانه‌های جنگ الکترونیک و سایر تجهیزات الکترونیکی کشتی استفاده می‌شود.

مزایای این طراحی شامل:

• توان بالا برای رسیدن به سرعت عملیاتی بیش از 55 کیلومتر بر ساعت
• امکان حرکت طولانی با سرعت کروز اقتصادی و مداومت بالا
• پشتیبانی انرژی کافی برای سیستم‌های پیشرفته دفاعی و تسلیحاتی

توان بالای پیشرانه و طراحی هیدرودینامیک بدنه باعث می‌شود این ناوشکن به سرعتی بیش از 30 گره دریایی (حدود 55 کیلومتر در ساعت) برسد و در حالت اقتصادی بتواند هزاران مایل دریایی بدون سوخت‌گیری حرکت کند. تخمین‌ها درباره برد دریایی آن حدود 900 کیلومتر در سرعت کروز است که این امکان را به گروه‌های رزمی ناو هواپیمابر چین می‌دهد تا در آب‌های دوردست حضور مداوم داشته باشند. استفاده از توربین‌های گازی مدرن باعث کاهش لرزش و نویز زیرآبی و افزایش قابلیت زیست‌پذیری سامانه‌های الکترونیک شده و همچنین زمینه را برای ارتقای آینده مانند نصب سلاح‌های انرژی هدایت‌شده یا ریل‌گان‌ها فراهم می‌کند چون توان برق‌زایی بالاتری نسبت به نسل‌های قبل دارد.

ناوشکن تایپ 055 دارای سامانه‌های الکترونیکی بسیار پیشرفته‌ای است که شامل رادارهای دو-باند فعال آرایه‌فازی (AESA) می‌شود. این رادارها در قالب چهار آرایه S-Band از نوع Type 346B “Dragon Eye” بر روی سازه فوقانی نصب شده‌اند که حدوداً ۴۰٪ بزرگ‌تر از آرایه‌های نوع Type 346A استفاده‌شده در ناوشکن‌های Type 052D هستند و برد تشخیصی‌شان بیش از ۴۰۰ کیلومتر برآورد می‌شود. این رادار به‌خصوص برای رهگیری اهداف هوایی دوربرد، رهگیری چندگانه و کنترل درگیری هواگردها کاربرد دارد. همچنین در ماست یکپارچه (integrated mast) رادار هدایت اتش  X-Band نیز نصب شده‌اند که برای کنترل آتش تسلیحات ، ردگیری اهداف پایین پرواز  و موشک‌های ضد کشتی  به‌کار می‌روند. هم‌چنین در این سازه فوقانی، آنتن‌های ناوبری، ارتباطی، سیستم‌های جنگ الکترونیک و هشدار دهنده ، تجهیزاتی مانند هشدار لیزری، اوپتوالکترونیک و سامانه‌های تبادل داده (datalinks) قرار دارند.

در زمینه کشف زیرسطحی، این ناوشکن دارای سونار نصب‌شده در بدنه (hull-mounted sonar) در قسمت جلویی و همچنین قابلیت نصب سونار به‌عمق متغیر (VDS – Variable Depth Sonar) و سونار بشقابی یا آرایه‌کشی کششی (towed array sonar) در قسمت عقب است. این ترکیب امکان کشف زیردریایی‌ها در بردهای متوسط و بلند و در شرایط لایه‌های حرارتی مختلف آب را فراهم می‌آورد و همچنین امکان عملیات ضدزیردریایی به‌صورت مؤثر را می‌دهد.

از نظر جنگ الکترونیک، سامانه‌های ESM که شامل گیرنده‌ها و تجزیه‌وتحلیل‌گرهای امواج رادیویی فعالیت دشمن است، در کنار سامانه‌های ECM برای اختلال در رادارها و موشک‌های هدایت‌شونده جای گرفته‌اند. علاوه بر این، سامانه‌های مزاحم الکترواپتیکی (optronic jammers)، هدایت‌کننده‌های لیزری هشدار و سامانه‌های دکوی (decoy launchers) مانند Type 726-4 برای تولید فریب‌های حرارتی و الکترومغناطیسی جهت ضد موشک‌ها در ناوشکن تعبیه شده‌اند.

سیستم مدیریت نبرد (Combat Management System) تایپ  055 بسیار قدرتمند است و می‌تواند اطلاعات را از رادارها، سونارها و دیگر سنسورها جمع کند، تحلیل نماید و برای پشتیبانی فرماندهی ناوگروه فعالیت کند. این مرکز فرمان با بهره‌گیری از لینک‌های داده‌ای داخلی و خارجی، امکان هماهنگی با سایر کشتی‌ها و هواگردها در نبرد را دارد. در ضمن، امکانات هوشمند‌سازی بالگردها برای عملیات شناسایی و ضدزیردریایی نیز به الکترونیک کشتی متصل است.

تسلیحات

تایپ055 مسلح ترین شناور جنگی ساخت چین تاکنون است

توپ اصلی سینه‌ای تایپ 055 از نوع H/PJ-38 با کالیبر 130 میلی‌متر تک‌لول است که از توسعه‌ی سیستم قدیمی شوروی دو لولAK-130  ساخته  شده ولی با فناوری و طراحی تک‌لول سبک‌تر که توسط مؤسسه‌ی مهندسی مکانیک و الکتریک ژنگ‌ژو (و کارخانه ماشین‌سازی دوم مغولستان داخلی) توسعه یافته. کالیبر 130 میلی‌متر و طول لوله فکر می‌شود حدود 70 کالیبر باشد؛ یعنی طول لوله چیزی در حدود 9.1 متر است. این توپ برای کاربرد دوگانه (ضد سطحی و ضد هوایی) طراحی شده. سرعت آتش آن در حالت شلیک پیوسته تقریباً بین 35 تا 40 گلوله در دقیقه تخمین زده می‌شود. این نرخ نسبت به نوع دولول AK-130 کمتر است اما قابل قبول برای یک توپ تک‌لول با لوله‌ی بلند است.امکان شلیک انواع مهمات را دارد؛ از گلوله‌های انفجاری معمولی تا مهمات ترکش شونده انفجار مجاورتی برای اهداف هوایی ، مهمات هدایت‌شونده (PGM) .این قابلیت اجازه می‌دهد در نقش‌های مقابله با ناوهای سطحی، جنگ‌های ساحلی یا پوشش هوایی نزدیک نیز عمل کند. برد مؤثر این توپ در برابر اهداف سطحی یا ساحلی حدود 22 تا 30 کیلومتر و برد درگیری با اهداف هوایی یا پروازی (با مهمات خاص) حدود 10 کیلومتر برآورد می‌شود. هدایت آتش آن به‌وسیله‌ی سامانه مدیریت آتش کشتی که داده‌ها را از رادارهای کنترل آتش، سنسورهای الکترواپتیکی و لیزری (فاصله‌یاب) می‌گیرد، انجام می‌شود؛ سیستم شامل سامانه‌های هدایت راداری (fire-control radar)، توپخانه‌ای، رایانه بالستیک و کنترل حرکتی لوله برای تنظیم صحیح ارتفاع (elevation) و گردش (traverse) است. توپ در یک برجک قرار دارد که معمولاً قابلیت پوشش زاویه‌ای نسبتاً گسترده (احتمالاً ±170 درجه) و ارتفاع تا حدود +60 تا +70 درجه برای درگیری با اهداف پایین‌پرواز یا موشک‌های ضدکشتی را دارد. این توپ اجازه شلیک تفنگ‌های دقیق، پوشش آتش ساحلی و پاسخ به تهدیدات نزدیک را فراهم می‌آورد و با ترکیب مهمات هدایت‌شونده، اثرگذاری عملیاتی آن به‌طور چشمگیری افزایش یافته.

ناوشکن تایپ  055 در حال حاضر بزرگ‌ترین ظرفیت پرتاب عمودی را در ناوگان چین دارد و به دو بخش اصلی سیلوی عمود مجهز است؛ یک بخش در جلوی کشتی و دیگری در پشت سازه فوقانی، مجموعاً ۱۱۲ سلول پرتاب عمودی (VLS). این سلول‌ها بر اساس استاندارد ملی چین موسوم به GJB 5860-2006 ساخته شده‌اند که از نوع Universal VLS یا سامانه‌ی پرتاب عمودی چندمنظوره است. هر سلول این استاندارد می‌تواند انواع موشک‌های مختلف را از نظر طول و قطر بپذیرد؛ از موشک‌های پدافند هوایی برد بلند مانند HQ-9B و نسخه‌های دریایی HQ-26 گرفته تا موشک‌های ضدکشتی و حمله به زمین مانند YJ-18 و موشک‌های کروز مافوق صوت CJ-10 و حتی اژدرهای موشکی ضدزیردریایی مثل Yu-8. در بخش جلوی کشتی ۶۴ سلول تعبیه شده و در بخش عقب ۴۸ سلول دیگر قرار دارد. طراحی سلول‌ها به‌صورت «هات لانچ» (Hot Launch) با سامانه‌ی حذف دود گازها انجام شده که هم امنیت و هم سرعت آماده‌سازی را افزایش می‌دهد. استفاده از این نوع VLS باعث می‌شود کشتی در مأموریت‌های مختلف با ترکیب‌های متفاوت تسلیحاتی وارد عمل شود؛ به‌طور مثال در مأموریت پدافند هوایی تعداد بیشتری HQ-9 و HQ-26 بارگذاری شود یا در مأموریت ضدسطحی موشک‌های YJ-18 و CJ-10 بیشتر بارگذاری گردند.

محل قرار گیری سیلو ها در  تصاویر زیر

لیست تسلیحات شلیک شونده از سیلو های عمود تایپ055

1.موشک پدافندی اچ اچ کیو-9

موشک سطح‌به‌هوا برد بلند با سیستم هدایت نیمه‌فعال راداری در نسخه‌های ابتدایی؛ نسخه‌های جدیدتر مانند HHQ-9B/C ممکن است از هدایت فعال همراه با INS و GPS نیز استفاده کنند. با برد، برآورد منابع غربی حدود 200–250 کیلومتر برای نسخه‌های پیشرفته HHQ-9C

2. YJ-18(یا YJ-18A)

موشک ضدکشتی کروز  با سیستم هدایت: ترکیبی از اینرسیایی (INS) در مسیر اولیه و رادار فعال  در مرحله نهایی و احتمالاً از GPS/GLONASS نیز بهره‌مند اسست که برای درگیر با اهداف ثابت زمینی ات.برد این موشک بین  220 تا 540 کیلومتر بسته به پروفایل پروازی  و سرعت ان در صورت پرواز در ارتفاع بالا حدود 2.5 ماخ است

ی موشک کروز مادون صوت تهاجم زمینی CJ-10  با سیستم هدایت: INS / GPS / شبیه‌ساز نقشه یا هدایت زمینی، ودر مرحله نهایی جستجوگر فعال. با برد 1500 تا 200 کیلومتر برای حمله به اهدفا ثابت زمینی

 

3.موشک بالستیک ضد کشتی YJ-21. یک موشک بالستیک ضد کشتی با سیستم هدایت اینرسی و سرعت بالای 10 ماخ در مرحله اخر پرواز  با برد 1000 تا 1500 کیلومتر برای درگیر با کشتی ها دشمن به کمک یک دوربین دید حرارتی در سر موشک در مرحله اخر

تایپ  055 دارای چندین سیستم دفاع نزدیک (Close-In Weapon System – CIWS) برای مقابله با موشک‌های ضدکشتی، هواگردهای پایین‌پرواز و اهداف کوچک سطحی است. اصلی‌ترین سامانه‌های CIWS روی این ناوشکن عبارت‌اند از:

 سامانه گاتلینک تایپ730 (نسخه PJ-12) که یک سامانه هفت لول 30 میلیمتری با سرعت اتش 4500 تا 5000 گلوله بر دقیقه است.یک قبضه از این توپ در پشت سر سیلو های جلوی پل فرمانده ای برای پوشش جلو و دو طرف ناو نصب است.برد موثر این سامانه حدود 3 تا 4 کیلومتر است

 سامانه HQ-10  که یک سامانه موشکی مشابه سامانه رم امریکایی های است که شامل 24 موشک هدایت فروسرخ با برد 9 تا 12 کیلومتر است که در عقب ناو روی اشایانه بالگرد قرارگرفته و عقب و دو طرف را پوشش میدهد

ناوشکن تایپ055 دارای عرشه پرواز عقب (helicopter deck) است که به‌صورت صاف و پهن طراحی شده تا امکان فرود و برخاست بالگردهای متوسط و بزرگ را فراهم کند. در عقب کشتی، سکو و آشیانه (hangar) تعبیه شده که می‌تواند یک تا دو بالگرد از نوع Z-9C یا Z-20 را در خود جای دهد؛ بسته به مأموریت و نیاز عملیاتی، معمولاً یک بالگرد برای عملیات اصلی و دوم به‌صورت رزرو یا آماده‌باش استفاده می‌شود. بالگردهای Z-9C یا Z-20 به تجهیزات ضدزیردریایی مجهزند؛ شامل سونار پایین‌آویخته، اژدر سبک ضدزیردریایی و مهمات عمقی.

ناوشکن تایپ055 با طراحی بدنه بزرگ و هیدرودینامیک پیشرفته دارای سرعت عملیاتی بیش از 55 کیلومتر بر ساعت است   که برای یک ناوشکن سنگین حدود ۱۲ هزار تُن جابه‌جایی قابل توجه است و امکان واکنش سریع به تهدیدات و پیوستن به گروه‌های ضربت ناو هواپیمابر را فراهم می‌کند. سرعت کروز اقتصادی آن برای مأموریت‌های گشت طولانی و صرفه‌جویی در مصرف سوخت حدود 30 کیلومتر بر ساعت  است که با این سرعت برد عملیاتی حدود 9300 کیلومتری  بدون سوخت‌گیری را امکان‌پذیر می‌سازد و این باعث می‌شود کشتی توان حضور طولانی‌مدت در آب‌های دوردست داشته باشد. ظرفیت سوخت و مخازن بزرگ و همچنین بهره‌گیری از موتورهای گازسوز پیشرفته، مداومت دریایی کشتی را افزایش داده و امکان عملیات چندین روزه بدون پشتیبانی مستقیم از بنادر را فراهم می‌کند.

در شرایط رزمی، ترکیب پیشرانه پرقدرت، تسلیحات متنوع، سامانه‌های الکترونیک پیشرفته و بالگردهای ضدزیردریایی به کشتی اجازه می‌دهد هم در مأموریت‌های دفاع هوایی منطقه‌ای، ضدکشتی و ضدزیردریایی عمل کند و هم پشتیبانی از ناوگروه هواپیمابر را انجام دهد. توان عملیاتی الکترونیک و راداری اجازه می‌دهد کشتی اهداف هوایی و سطحی را در بردهای بلند شناسایی و درگیری کند، در حالی که سیستم‌های CIWS و سامانه‌های دفاع موشکی کوتاه‌برد، حفاظت مؤثر در برابر تهدیدات نزدیک را تضمین می‌کنند. طراحی بدنه و سیستم‌های خودکار کشتی همچنین باعث کاهش بار پرسنل و افزایش کارایی رزمی در مأموریت‌های طولانی می‌شود و امکان بهره‌برداری بهینه از ترکیب تسلیحات و سنسورها را فراهم می‌آورد.

ناوشکن تایپ 055 به دلیل ابعاد بزرگ، ظرفیت تسلیحاتی گسترده و سامانه‌های پیشرفته الکترونیکی، در غرب معمولاً با کلاس‌های رزم‌ناو یا ناوشکن‌های سنگین مقایسه می‌شود، اگرچه چین آن را به‌عنوان ناوشکن موشک‌انداز طبقه‌بندی می‌کند. از نظر غربی، شناورهای هم‌رده و مشابه شامل موارد زیر هستند:  کلاس ارلی برگ (آمریکا) با وزن جابه‌جایی حدود ۹,۵۰۰ تا ۹,۸۰۰ تُن، طول ~155 متر، تسلیحات شامل ۹۶ سلول عمود ، توپ ۵۰ کالری ۵۰ میلی‌متر، فلانکس و موشک‌های ضدکشتی محدود است؛ در مقایسه با تایپ055 ، این ناوشکن بزرگ‌تر، سلول VLS بیشتر، قدرت ضدزیردریایی و برد عملیاتی بیشتر دارد، اما ارلی برگ  دارای تجربه عملیاتی گسترده و سامانه‌های دفاع موشکی یکپارچه (اجیس ) پیشرفته است. تایپ 45  (بریتانیا) با وزن جابه‌جایی حدود ۸,۵۰۰ تُن، طول ~152 متر و تسلیحات شامل سیستم دفاع هوایی برد بلند Sea Viper با موشک‌های Aster 15/30، توپ ۴۵ میلی‌متر و گلکیپر ، در مقایسه، تایپ055 دارای ظرفیت حمل موشک‌های متنوع بالاتر و توان ضدزیردریایی و ضدکشتی کامل‌تر است، اما تایپ 45 سامانه دفاع هوایی فوق‌العاده پیشرفته و تجربه عملیاتی زیاد در اقیانوس اطلس دارد. هوریزون  (فرانسه/ایتالیا) با وزن جابه‌جایی ~7,000–7,500 تُن، طول ~152 متر و تسلیحات شامل سامانه دفاع هوایی Aster 15/30، توپ ۷۶ میلی‌متر و CIWS، بیشتر تمرکز بر دفاع هوایی منطقه‌ای دارد؛ در مقایسه، تایپ055 سنگین‌تر و توان ضدکشتی و ضدزیردریایی برتر دارد. به طور کلی، تایپ055 در مقابل ناوشکن‌های غربی مزیت در ابعاد، تعداد سلول‌های VLS، تنوع موشک‌ها، توان ضدزیردریایی و برد عملیاتی دارد و می‌تواند همزمان نقش دفاع هوایی، ضدکشتی و ضدزیردریایی را در گروه‌های ضربت ناو هواپیمابر اجرا کند و به‌عنوان «ناوشکن نسل آینده با ظرفیت کروزر» در نظر گرفته می‌شود، در حالی که سامانه‌های اجیس یا Sea Viper تجربه رزمی واقعی و شبکه گسترده دفاع هوایی یکپارچه ارائه می‌کنند که در برخی سناریوها برتری اطلاعاتی و ارتباطی ایجاد می‌کند.

در حال حاضر، ۸ فروند از ناوشکن‌های تایپ  055 در خدمت نیروی دریایی چین قرار دارند و ۴ فروند دیگر در دست ساخت هستند. برنامه‌ریزی برای ساخت ۱۶ فروند از این کلاس شناور در دست اجراست که نشان‌دهنده تعهد چین به تقویت توانمندی‌های دریایی خود در دهه‌های آینده است.

از نظر قابلیت‌های رزمی، تایپ055 توانایی انجام مأموریت‌های دفاع هوایی منطقه‌ای، ضدکشتی، ضدزیردریایی و فرماندهی و کنترل را دارد. این شناور با بهره‌گیری از سیستم‌های راداری پیشرفته، سامانه‌های دفاع نزدیک و موشک‌های متنوع، می‌تواند در گروه‌های ضربت ناو هواپیمابر نقش کلیدی ایفا کند.

در مقایسه با ناوشکن‌های غربی، تایپ055 از نظر ظرفیت حمل موشک، توان ضدزیردریایی و برد عملیاتی برتری‌هایی دارد. با این حال، ناوشکن‌های غربی مانند کلاس ارلی برگ  دارای تجربه عملیاتی گسترده‌تر و سامانه‌های دفاع هوایی یکپارچه‌تری هستند.

در نهایت، تایپ055 نماد پیشرفت‌های چشمگیر چین در حوزه فناوری‌های دریایی است و جایگاه ویژه‌ای در استراتژی‌های نظامی این کشور دارد. این ناوشکن با قابلیت‌های چندمنظوره خود، می‌تواند در مواجهه با تهدیدات مختلف، به‌عنوان یک عنصر کلیدی در نیروی دریایی چین عمل کند.

مشخصات

سازنده‌ها
کارخانه کشتی‌سازی چانگ‌شینگ‌داو–جیانگ‌نان در شانگهای و دالیان شیپ‌یارد در لیائونینگ

اپراتور
نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین

شناور پیشین
ناوشکن Type 052D

هزینه
۶ میلیارد یوان چین (۸۸۸ میلیون دلار آمریکا) برای هر فروند شامل تحقیق و توسعه (سال مالی ۲۰۱۷)

سال ساخت
۲۰۱۴–تاکنون

در خدمت
۲۰۲۰–تاکنون

برنامه‌ریزی شده
۱۶ فروند

در حال ساخت
۴ فروند

فعال
۸ فروند

مشخصات عمومی

• نوع: ناوشکن موشک‌انداز هدایت‌شونده (طبق NATO: ناوشکن/کروز موشکی هدایت‌شونده)
• وزن جابه‌جایی: ۱۱,۰۰۰ تن (استاندارد) / ۱۲–۱۳,۰۰۰ تن (بار کامل)
• طول: ۱۸۰ متر
• عرض (Beam): ۲۰ متر
• آبخور (Draught): ۶.۶ متر

سیستم نیروگاهی و پیشرانه

• ژنراتورهای نصب‌شده: ۶ × QD‑50 توربین ژنراتور هرکدام ۵ مگاوات (۶,۷۰۰ اسب بخار) → مجموع ۳۰ مگاوات (۴۰,۰۰۰ اسب بخار)
• پیشرانه: سیستم COGAG با ۴ × توربین گازی QC‑280 هرکدام ۲۸ مگاوات (۳۸,۰۰۰ اسب بخار) → مجموع ۱۱۲ مگاوات (۱۵۰,۰۰۰ اسب بخار)

سرعت و برد

• سرعت: ۳۰ گره دریایی (~۵۶ کیلومتر بر ساعت)
• برد: ۵,۰۰۰ مایل دریایی (~۹,۳۰۰ کیلومتر) در سرعت ۱۲ گره دریایی (~۲۲ کیلومتر بر ساعت)

خدمه
۳۰۰+ نفر

حسگرها و سامانه‌های پردازش

• رادار Type 346B Dragon Eye (باند C/S)
• رادار باند X

جنگ الکترونیک و سیستم‌های انحراف

• سیستم جنگ الکترونیک
• لانچرهای Type 726-4 decoy

تسلیحات

• ۱ × توپ ۱۳۰ میلی‌متر H/PJ‑45
• ۱ × توپ ۳۰ میلی‌متر H/PJ‑11 (CIWS)
• ۱ × سامانه CIWS مبتنی بر HHQ‑10 با ۲۴ سلول
• ۱۱۲ سلول VLS طبق استاندارد GJB 5860-2006
• موشک‌های برد بلند سطح به هوا HHQ‑9
• موشک‌های ضدکشتی YJ‑18A
• موشک بالستیک ضدکشتی YJ‑21
• موشک کروز حمله زمینی CJ‑10
• موشک‌های ضدزیردریایی
• ۲ مجموعه لوله اژدر ۳۲۴ میلی‌متری
• اژدرهای Yu‑7

هواگرد و امکانات پروازی

• تعداد بالگرد: ۲ فروند بالگرد متوسط
• انواع بالگرد: Harbin Z‑9، Changhe Z‑18، Harbin Z‑20
• امکانات: آشیانه عقبی و سکوی فرود بالگرد