بالگردها

بالگرد رزمی کاموف50 و کاموف52

بالگرد رزمی کاموف50 و کاموف52

ساخت یک بالگرد تهاجمی جدید در نقش ضد تانک برای نابودی  تانکها و زره پوش های دشمن  در سال 1976 در دستور کار شوروی قرار گرفت.هدف از ساخت این بالگرد ساخت بالگردی اختصاصی برای نبرد ضد زره بود. در ان زمان شوروی در حال تولید میل 24 هایند  بود. میل24 هایند اگرچه بالگرد تهاجمی و پشتیبانی  هوایی مناسبی بود ولی در نقش ضد تانک به دلایل زیاد از جمله تعداد   کم موشک ضد تانک  قابل حمل و همچنین توان پرواز ایستایی  کم در این نقش مناسب نبود و از طرفی از غرب خبر می رسید که ،بالگردی جدید در حال توسعه است که وظیفه  اصلیش عملیات ضد تانک است. بالگرد نامبرده  ای اچ 64 اپاچی بود.

دو کمپانی کاموف و میل به صورت رقابتی برای ساخت بالگرد جدید وارد  میدان شدند.کمپانی کاموف که سالها برای نیروی دریایی   شوروی بالگرد می ساخت دست به توسعه  طراحی با نام وی  80 یا طرح 800 زد که همانند تمامی بالگرد های کاموف  دارای پروانه های روی هم با چرخش بر خلاف هم بودند. این روش به صورت سنتی  توسط کاموف به کار می رفت و برای نیروی دریایی بسیار مناسب بود. از جمله ویژگی های این گونه طراح ،کاهش وزن بالگرد به دلیل  حذف پروانه دم(گشتاور بالگرد با  بر خلاف هم گشتن دو پروانه برطرف میشد)کاهش قطعات قابل شکستن و یا نیازمند به تعمیر به دلیل حذف  سامانه انتقال قدرت به پروانه دم و همچنین  افزایش سقف پرواز و تعادل در پرواز ایستایی بود.

کاموف وی 80 پیش نمونه بالگرد کاموف 50 در دهه 1980
کاموف وی 80 پیش نمونه بالگرد کاموف 50 در دهه 1980

از دیگر ویژگی های طرح جدید  این بود که این بالگرد تک سرنشینه بود. داشتن یک سرنشین با پیشرفت های در زمینه  سلاح های پیشرفته وسامانه های نشان گیری ممکن شد و اینکه یک نفر بتواند  بتوان هدف را کشف بر روی ان قفل و به طرف ان اتش کند.این کار باعث کاهش وزن بالگرد با حذف یک خدمه و از طرفی افزایش زره به جای ان میشد و نیاز به اموزش کمتری برای  یک خدمه بیشتر بود.

دیگر نو اوری این بالگرد استفاده از صندلی پرتاب شوند بود. در این طرف در زمانی نیاز به خروج خلبان پراونه های اصلی از بالگرد جدا می شدند و بعد خلبان از بالگرد خارج میشد.

طرح در  سال 1981 مشخص شد و اولین نمونه با نام  010 در ژوئن سال 1982 اولین پرواز خود را انجام داد که جهت ازمونهای پروازی  و تست موتور و پروانه ها استفاده شد و دومین پیش نمونه تولید  در 16 اوت 1983 پرواز کرد که جهت تست تسلیحاتی  مورد استفاده قرار گرفت.در اکتبر سال 1983 جلسه ای با حضور فرمانده هان ارتش و وزیر دفاع و صاحبان صنایع برای مقایسه  بین طرح وی 80 و بالگرد میل 28 کمپانی میل   تشکیل شد.اکثر شرکت کننده ها در این جلسه به برتری وی80  به میل 28 معتقد بودند .در سال 1984 هر دو طرح 27 مورد پرواز ازمایشی رقابتی انجام  دادند  و وی 80 نشان داد برتر از میل 28 است و در کل کارایی  بهتری دارد و نسبت به قیمت و کیفیت از میل 28 برتر است. در اکتبر همان سال قرار شد تا خط تولید بالگرد وی80 راه اندازی شود. البته وی80 همچنان در حال گذراندن ازمونها بود .در 3 اوریل سال 1985 اولین پیش نمونه در یک مانور تند بر اثر برخورد دو پروانه به هم سقوط  کرد و خلبان ازمایشگر ان که خلبان برجسته شوروی  بود کشته شد.

در سال  1985 سومین پیش نمونه با کد 012 پرواز کرد و برای اجتنام  از این مشکل فاصله بین دو پروانه بیشتر شد.در سپتامبر سال 1985 یک دور دیگر ازمونهای مقایسه ای بین میل 28 و وی 80 اغاز شد که باز به پیروزی وی 80 بر میل 28 منجر شد. این بار دستور تولید وی 80 داده شد و درسال 1991 اولین بار در نمایشگاه فارنبرگ انگلستان دیده شد . در سال 1990 تا 1993 یک سری ازمون های دولتی را پست سر  گذاشت و نام  کاموف 50 و لقب بلک شارک را بر ان نهاده شد و  با وجود این تا سال 1995 مشکلات مالی روسیه بعد از فروپاش تنها منجر  به تولید 10 فروند کاموف 50 شده بود.در سال 2000 کاموف 50  در نبرد چچن حضور داشت  ولی در سال 2001 میلادی   وزارت دفاع بودجه کاموف50 را لغو و طرح میل 28 را انتخاب کرد ….تنها 15 فروند کاموف 50 ساخته شد.به  دلایل این کار وزارت دفاع خواهیم پرداخت ولی همکنون نگاهی به کاموف 50 بیندازیم

بالگرد رزمی  کاموف50 و کاموف52
تسلیحات کاموف50 شامل راکت بی8(روی زمین )و موشک ویخر

کاموف 50 بالگردی است تک سرنشینه دو موتور   با دو پروانه بر روی هم که خلاف هم می چرخد .بالگرد با کمک مواد ترکیبی و الومینوم ساخته شده است. 30% وزن ان را کامپوزیت  تشکیل میدهد . استفاده از این میزان کامپوزیت باعث کاهش  وزن بالگرد و افزایش عمر بدنه تا 2.5 برابر و کاهش پیچیدگی  ساخت بدنه تا 3برابر شده است. بخش کناری کابین از مواد فولاد و الومنیوم  ساخته شده و تا کالیبر  23م م مقاومت داد و شیشه نیز تا کالیبر 12.7 م م مقاومت میکند.شیشه ها به شکل طراحی شده اند که خورد نشوند  و یک اینه  در بالای کابین برای دید رو به عقب وجود دارد.پشت سر کابین محل قرار گیری سوخت و مهمات توپ است و در بخش عقب  بدنه تجهیزان  الکترونیک . دارای دو بالچه با توان حمل دو جایگاه زیر هر بالچه با توان حمل 2تن سلاح است و سر نوک بالچه ها پرتاب کننده شراره قرار دارد.دارای سه چرخ فرود جمع شونده بود و خود بدنه دارای  سامانه ضربه گیر بود که در صورت باز نشدن چرخ ها بالگرد بتواند بر روی  بدنه فرود بیاید.

کاموف50 مانند  تمامی بالگرد های روسی  از دهه 1970 تا کنون از دو موتور توربوشفت   کیلمو  تی وی 3 بهره میبرد . نسخه نصب شده بر روی این بالگرد  تی وی 3 -117 وی ام ای 2203 است.هر دو موتور دارای  سامانه خاموش کردن  اتش هستند و وروی هر دو موتور دارای  فیلتر برای جلوگیری  از  ورود گرد و غبار  به درون ان بود. سامانه انتقال نیرو از موتورها به پروانه به صورتی   ساخته شده که در صورت از دست دادن یک موتور ،موتور از دست رفته به صورت کامل از  سامانه انتقال قدرت خارج شود تا پرواز با یک موتور  با راحتی بیشتری  انجام شود.پروانه  ها از جنس کامپوزیت و دارای مقاومت  در برابر اتش 20 م م است ، دو مخزن سوخت در بالگرد وجود دارد که هر کدام یکی از موتورها را تقضیه میکند و در صورت صدمه یکی از این  مخازن سیستم تزریق سوخت از مخزت باقی مانده سوخت هر دو موتور  را تامین  میکرد. دارای دو سیستم هیدرولیک جداگانه بود  و یک سیستم مدیریت   پرواز هر گونه حرکت غیر عادی  بالگرد که باعث از کنترل خارج شدن بالگرد را در پی داشته باشد  را جبران میکند.

یک ژنراتور وصل شده پروانه اصلی برق را تامین میکند و البته سه باطری نیز وجود دارد.همان طور که گفته شد بالگرد کاموف50 اولین بالگرد جهان با صندلی پرتاب شونده است در این بالگرد  در هنگام نیاز اول پروانه ها از چرخاننده  جدا شده و بعد  خلبان با کمک صندلی پرتاب کا 37  از بالگرد جدا میشود.این سیستم  توان خروج خلبان از 0 تا 400 کیلومتر در ساعت و از 0 تا 4000 متر را دارا است اگرچه دو بار کاموف 50 سقوط کرد و خلبان به دلیل نزدیکی زیاد به زمین  فرصت استفاده از این سامانه را نیافت.

بالگرد میتواند در زیر بدنه با کابل تا 3 تن محموله را نیز حمل کند  که  از جمله ویزگی های این بالگرد رزمی است

1452340

تجهیزات الکترونیک

سامانه ناوبری کا 401 با ژیرسکوپ حلقه لیزری بر اساس مسیر حرکت  بالگرد ، محل بالگرد را از  محل پرواز مشخص میکند  و میتوان با دادن مختصات هدف بالگرد را برای پرواز خودکار تا هدف هدایت کرد.یک نقشه خان اتوماتیک متصل  به رایانه  دیجتال ناوبری نصب است میتواند محل بالگرد را روی نقشه به خلبان نشان دهد .

یک ارتفاع سنج لیزری میتواند ارتفاع را تا 300 متر با دقت بالا برای پرواز در  ارتفاع پایین نشان دهد. در دماغه  دارای  سامانه اتش  شکوال است. این سامانه اپتکی نوری برای کسب و دیدن هدف و نشان گذاری  لیزری ان با نشان گذار لیزری  است.این سامانه میتواند تا 15 درجه بالا،35 درجه دو طرف و 80 درجه در زیر را پوشش دهد. شکوال  می توان  یک هدف بزرگ  را از  25 کیلومتر، یک تانک را از 15 کیلومتر و یک بالگرد از 6 کیلومتری کشف کند. این سامانه توان تعقیب خودکار هدف برای نگهداشتن  سامانه نشان  گذار لیزری را روی هدف دارد همچنین از شکوال و دوربین ان جهت هدفگیر توپ 30 م م  استفاده میشود . شگوال بر روی دماغه سوخوی25 تی ام نیز نصب است.خلبان دارای یک کلاه پروازی با یک لیزر بر روی ان برای  نشان گیری  موشک   هوا به هوای  ار 73 (همانند کلاه میگ 29)و می تواند در زاویه  60 درجه به طرف هر هدفی موشک   ار 73 شلیک کند. یک اچ یو دی  مشابه نسخه  به کار رفته در میگ 29 و یک نمایشگر تک رنگ   تک کاره برای هدفگیری  موشک  های و لیزری و اپتکی موجود دارد و همچنین یک صفحه برای نقشه خان خودکار . بر روی اچ یو دی هدفگیر  تسلیحات  از جمله راکت و توپ 23م م و همچنین میزات تسلیحات  و دیگر مشخصات  پرواز به نمایش در می اید .

همچنین بالگرد دارای سامانه هشدار  دهنده راداری و  هشدار دهنده لیزر است

بالگرد رزمی  کاموف50 و کاموف52
در این تصویر به خوبی سامانه شکوال در دماغه کاموف50 مشخص است

تسلیحات

سلاح ثابت  کاموف 50 یک توپ 30 م م 2 ای 42 است . این توپ بر روی نفربر بی ام پی2 و بالگرد های میل 28 نیز نصب شده است.این توپ دارای  سرعت اتش 350 تا 550 بر دقیقه است. این  توپ میتواند انواع مهمات های انفجاری و یا انرژی جنبشی ضد زره را شلیک کند. توپ دارای خزانه 460 گلوله یا است  و دارای تحرک است اگرچه تحرک ان بسیار  کم است.این توپ که درسمت راست  بدنه زیر ان نصب شده است توان تحرک -2 و +9 به صورت افقی و +3  و -37 به صورت عمودی است . ما بقی تحرک توپ را باید با   چرخش بالگرد  پوشش داد. سیستم جابجای توپ برقی است.

به غیر از این  توپ توان حمل غلاف  توپ 23 م م دو لول  را در زیر بالچه خود دارد که 500 گلوله حمل میکند.توان حمل تا دو راکت انداز 20 لول  80 م م  بی 8 و یا راکت 122 م م بی 13 با پنچ لول را دارد. به عنوان سلاح ضد تانک توان حمل موشک  ضد تانک لیزر ویخر با برد 8 تا 12  کیلومتر را به عنوان سلاح اصلی ضد تانک را دارا می باشد که با زاویه 20 درجه به هدف برخورد کرده و توان نفوذ در 1000 م م زره را دارد.از دیگر تسلیحات قابل حمل که برای  جنگنده ها ساخته شده شامل موشک لیزری  خا 25 ال ، موشک  هوا به هوای ار 73، تا چهار بمب 250 کیلویی و یا دو بمب 500 کیلویی و یا بمب خوشه ای 500 کیلویی را حمل میکند.

کابین کاموف50 در این تصویر نمایشگر تک رنگ در مرگز پنل برای هدفگیری سامانه جنگ افزاری و یک نمایشگر برای نشان دادن نقشه و محل قرار گرفتن بالگرد و در بالای سر انها اچ یو دی
کابین کاموف50 در این تصویر نمایشگر تک رنگ در مرگز پنل برای هدفگیری سامانه جنگ افزاری و یک نمایشگر برای نشان دادن نقشه و محل قرار گرفتن بالگرد و در بالای سر انها اچ یو دی

بیشترین سرعت ثبت شده برای کاموف  50 عدد 390 کیلومتر است ولی در حالت عادی 315 کیلومتر در ساعت  و در حالت مسلح  260 کیلومتر در ساعت است. با مخازن سوخت داخلی و سرعت 100 کیلومتر  در ساعت دارای  برد 520 کیلومتر و با چهار مخزن سوخت خارجی برد 1160 کیلومتر است.

دو نمونه با نام های کاموف 50 ان و کاموف 50 اس اچ نیز برای نبرد شبانه توسعه یافتند که تنها از مدل اس اچ یک فروند ساخته شد

کاموف 52

همان طور که گفته شد  مرحله نسخه این کاموف  50 بود که از میل 28 برتر بود ارتش کاموف را می خواست  ولی شرکت در نبرد  چچن چند مورد را اشکار کرد که در تمرینات به چشم نیامد. در چچن در سال 2000 دو کاموف 50 و دو کاموف 27 برای عملیات اعضام شدند و با موفقیت توانستند  با شلیک ویخر  و راکت  اس 8 تمامی ماموریت  را انجام دهد. در ارزیابی با میل 24 از ان بسیار چالاکتر و بهتر بود ولی در چچن مشخص شد که مفهوم بالگرد تک سرنشینه  رزمی نمی تواند  با بالگرد دو سرنشینه رقابت کند. در میدان جنگ که از هر سو به طرف بالگرد اتش میشود  یک نفر نمی تواند به تنها هم بالگرد را هدایت کند، هم هدف ها را پیدا کند، هم اولویت بندی کند،  سامانه های اتش  را قفل کند و اتش کند و همزمان  دنبال هدف بعدی بگردد  در حالی که در ارتفاع پایین در حال پرواز است یا در حال پرواز ایستایی است.کاموف خود در ازمونها دهه 1990 تا حدی به این مسئله پی برد و در سال 1997 نسخه جدید کاموف 52 را توسعه داد.توسعه کاموف 52 بر اساس نیاز ترکیه  به یک بالگرد  جدید رزمی بود که کاموف با کمک سامانه های اسرائیلی  نسخه دو سرنشینه  با نام کاموف 52 اردوغان را برای ترکیه توسعه  داد که دارای  دو خدمه در پشت سر هم بود. در نهایت  با وجود رقیبان بسیار پیشرفته در این طرح ترکیه ای 129 ایتالیای را انتخاب کرد که دلیلش قیمت پاینتر و انتقال راحت فناوری بود. در این مناقصه لانگ بو اپاچی و سوپر کبرا نیز حضور داشت .ارتش روسیه خواهان نسخه دو سرنشینه کاموف50 شد و این بار در سال 2008  کاموف نسخه دیگری از کاموف 52 که دارای  دو خدمه در کنار هم بود را توسعه داد .

کاموف 52
کاموف 52. در این تصویر روپوش سامانه هدفگیری روی ان را پوشانده است

البته کاموف نسخه ای از این بالگرد را در سال  1997 به پرواز در اورده بود که دارای  یک سامانه اپتیکی بر روی سقف کابین بود.طرح جدید کمی تغییرات  در خود دیده بود .این نمونه اگرچه از بسیاری  موارد فنی با کاموف 50 با هم نزدیک هستند ولی از نظر الکترونیک تفاوت چشمگیری دارد.از جمله تفاوتهای این دو مدل عبارت است از : داشتن دو خدمه در کنار هم به جای یک خدمه ، موتور متفاوت وی کا 2500 که نسخه ای از موتور تی وی 3 117 است ولی برای تحمل اب و هوایی گرم ، داشتن سه جایگاه جنگ افزاری  زیر هر بال  به جای دو جایگاه در کاموف 50 ، یک رادار میلی موجی در دماغه از نوع اف اچ 01  با برد کشف  25 کیلومتر و کشف یک تانک در 12 کیلومتری و توان درگیر  همزمان  با 20 هدف در  در دماغه که البته تنها روبروی بالگرد را پوشش میدهد به جای سامانه اپتیکی شکوال در کاموف 50  . این رادار توان کامل رزم شبانه را به این بالگرد میدهد. ، نصب سامانه دید حرارتی و نشان  گذاری لیزری در زیر دماغه از نوع GOES-451 (سامانه شکوال کاموف 50 فاقد توان  دید حرارتی بود)،سامانه نمایش اطلاعات بر روی کلاه خلبان (که در کاموف 50 وجود نداشت) . همچنین سامانه هشدار دهنده لیزری از نوع ال-140 ، جمر فروسرخ برای ایجاد اختلال روی امواج فروسرخ منعکس شده از موتور از نوع ال 360 ، هشدار دهنده فروسرخ از نوع ال 136   ، جنگ الکترونیک  و هشدار دهنده  راداری از نوع ال-150  نیز در این مدل ارتقاع یافته اند .کابین  بسیار پیشرفته داشته است. دارای  یک اچ یو دی جدید و شش  نمایشگر رنگی چند کاره هماهنگ با دوربین دید  شبانه در ان قرار داده اند و از سامانه ناوبری جی پی اس و گلنوس بهره میبرد.از نظر ترکیب تسلیحات  همان توان تسلیحاتی کاموف 50  را دارد ولی با توان حمل تسلیحات بیشتر.

کابین کاموف52
کابین کاموف52

نسخه ای  از این بالگرد برای تفنگدارن دریایی روسیه سفارش داده شده است(با نام کاموف 52 کا) که در دماغه به جای رادار میلی موجی داره رادار ارایه فازی فعال ژوک ای است که نسخه ای از رادار میگ 35 است . این نمونه توان شلیک نسخه ضد کشتی موشک  خا 31 و موشک ضد کشتی خا 35 را نیز دارد  .

در مجموع 15 فروند کاموف 50 بیشتر تولید شد  و احتمالا  بین 8 تا 10 فروند همچنان در خدمت ارتش روسیه است.ولی کاموف52 شانس بیشتر داشت و در مرحله اول ارتش روسیه در سال 2011 سفارش  65 فروند ان توسط ارتش روسیه سفارش داد شد  که دو سوم این مقدار را تحویل  گرفته و احتمال تعداد نهایی سفارشات  به عدد 114 فروند خواهد رسید  یعنی بسیار بیشتر از 100 فروند سفارش میل 28 .مصر دیگر مشتری این بالگرد است که 48 فروند از این بالگرد را سفارش داده است

کاموف52 کا
کاموف52 کا
مشخصات کاموف50 کاموف52
طول 16 متر 16متر
ارتفاع 4.9 متر 5متر
بیشترین وزن برخواستن 9800 کیلوگرم 12200 کیلوگرم
نوع موتور دو موتور تی وی 3-117 دو موتور وی کا 2500
قدرت موتور 2200 اسب بخار 2700 اسب بخار
بیشترین سرعت مجاز 350 کیلومتر در ساعت 350 کیلومتر در ساعت
سرعت کروز 270 کیلومتر در ساعت 260 کیلومتر بر ساعت
برد عملیاتی 545 کیلومتر 460 کیلومتر
بیشترین سقف پرواز 5500 متر 5500 متر
تسلیحات یک توپ 30 م م ، چهار غلاف راکت بی8 با 80 راکت و یا چهار راکت 122  م م با 20 راکت، و یا دو راکت انداز و 12 موشک هدایت لیزری ویخر و یا دو موشک لیزری خا 25  و در نسخه کاموف 52 کا  موشک ضد کشتی خا 31 و یا خا 35  و در هر دو مدل موشک هوا به هوای ار 73

گرداوری:عبدالحمید تارخ

 

تصویر از کاموف52. در این تصویر میتوان به خوبی انتن رادار میلی موجی در دماغه و سامانه اپتکی دید حرارتی و شنان گذار لیزری را در زیر دماغه دید
تصویر از کاموف52. در این تصویر میتوان به خوبی انتن رادار میلی موجی در دماغه و سامانه اپتیکی دید حرارتی و نشان گذار لیزری را در زیر دماغه دید
برچسب ها

نوشته های مشابه

بستن