ساخت یک بالگرد تهاجمی جدید در نقش ضد تانک برای نابودی  تانکها و زره پوش های دشمن  در سال ۱۹۷۶ در دستور کار شوروی قرار گرفت.هدف از ساخت این بالگرد ساخت بالگردی اختصاصی برای نبرد ضد زره بود. در ان زمان شوروی در حال تولید میل ۲۴ هایند  بود. میل۲۴ هایند اگرچه بالگرد تهاجمی و پشتیبانی  هوایی مناسبی بود ولی در نقش ضد تانک به دلایل زیاد از جمله تعداد   کم موشک ضد تانک  قابل حمل و همچنین توان پرواز ایستایی  کم در این نقش مناسب نبود و از طرفی از غرب خبر می رسید که ،بالگردی جدید در حال توسعه است که وظیفه  اصلیش عملیات ضد تانک است. بالگرد نامبرده  ای اچ ۶۴ اپاچی بود.

دو کمپانی کاموف و میل به صورت رقابتی برای ساخت بالگرد جدید وارد  میدان شدند.کمپانی کاموف که سالها برای نیروی دریایی   شوروی بالگرد می ساخت دست به توسعه  طراحی با نام وی  ۸۰ یا طرح ۸۰۰ زد که همانند تمامی بالگرد های کاموف  دارای پروانه های روی هم با چرخش بر خلاف هم بودند. این روش به صورت سنتی  توسط کاموف به کار می رفت و برای نیروی دریایی بسیار مناسب بود. از جمله ویژگی های این گونه طراح ،کاهش وزن بالگرد به دلیل  حذف پروانه دم(گشتاور بالگرد با  بر خلاف هم گشتن دو پروانه برطرف میشد)کاهش قطعات قابل شکستن و یا نیازمند به تعمیر به دلیل حذف  سامانه انتقال قدرت به پروانه دم و همچنین  افزایش سقف پرواز و تعادل در پرواز ایستایی بود.

کاموف وی 80 پیش نمونه بالگرد کاموف 50 در دهه 1980

کاموف وی ۸۰ پیش نمونه بالگرد کاموف ۵۰ در دهه ۱۹۸۰

از دیگر ویژگی های طرح جدید  این بود که این بالگرد تک سرنشینه بود. داشتن یک سرنشین با پیشرفت های در زمینه  سلاح های پیشرفته وسامانه های نشان گیری ممکن شد و اینکه یک نفر بتواند  بتوان هدف را کشف بر روی ان قفل و به طرف ان اتش کند.این کار باعث کاهش وزن بالگرد با حذف یک خدمه و از طرفی افزایش زره به جای ان میشد و نیاز به اموزش کمتری برای  یک خدمه بیشتر بود.

دیگر نو اوری این بالگرد استفاده از صندلی پرتاب شوند بود. در این طرف در زمانی نیاز به خروج خلبان پراونه های اصلی از بالگرد جدا می شدند و بعد خلبان از بالگرد خارج میشد.

طرح در  سال ۱۹۸۱ مشخص شد و اولین نمونه با نام  ۰۱۰ در ژوئن سال ۱۹۸۲ اولین پرواز خود را انجام داد که جهت ازمونهای پروازی  و تست موتور و پروانه ها استفاده شد و دومین پیش نمونه تولید  در ۱۶ اوت ۱۹۸۳ پرواز کرد که جهت تست تسلیحاتی  مورد استفاده قرار گرفت.در اکتبر سال ۱۹۸۳ جلسه ای با حضور فرمانده هان ارتش و وزیر دفاع و صاحبان صنایع برای مقایسه  بین طرح وی ۸۰ و بالگرد میل ۲۸ کمپانی میل   تشکیل شد.اکثر شرکت کننده ها در این جلسه به برتری وی۸۰  به میل ۲۸ معتقد بودند .در سال ۱۹۸۴ هر دو طرح ۲۷ مورد پرواز ازمایشی رقابتی انجام  دادند  و وی ۸۰ نشان داد برتر از میل ۲۸ است و در کل کارایی  بهتری دارد و نسبت به قیمت و کیفیت از میل ۲۸ برتر است. در اکتبر همان سال قرار شد تا خط تولید بالگرد وی۸۰ راه اندازی شود. البته وی۸۰ همچنان در حال گذراندن ازمونها بود .در ۳ اوریل سال ۱۹۸۵ اولین پیش نمونه در یک مانور تند بر اثر برخورد دو پروانه به هم سقوط  کرد و خلبان ازمایشگر ان که خلبان برجسته شوروی  بود کشته شد.

در سال  ۱۹۸۵ سومین پیش نمونه با کد ۰۱۲ پرواز کرد و برای اجتنام  از این مشکل فاصله بین دو پروانه بیشتر شد.در سپتامبر سال ۱۹۸۵ یک دور دیگر ازمونهای مقایسه ای بین میل ۲۸ و وی ۸۰ اغاز شد که باز به پیروزی وی ۸۰ بر میل ۲۸ منجر شد. این بار دستور تولید وی ۸۰ داده شد و درسال ۱۹۹۱ اولین بار در نمایشگاه فارنبرگ انگلستان دیده شد . در سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ یک سری ازمون های دولتی را پست سر  گذاشت و نام  کاموف ۵۰ و لقب بلک شارک را بر ان نهاده شد و  با وجود این تا سال ۱۹۹۵ مشکلات مالی روسیه بعد از فروپاش تنها منجر  به تولید ۱۰ فروند کاموف ۵۰ شده بود.در سال ۲۰۰۰ کاموف ۵۰  در نبرد چچن حضور داشت  ولی در سال ۲۰۰۱ میلادی   وزارت دفاع بودجه کاموف۵۰ را لغو و طرح میل ۲۸ را انتخاب کرد ….تنها ۱۵ فروند کاموف ۵۰ ساخته شد.به  دلایل این کار وزارت دفاع خواهیم پرداخت ولی همکنون نگاهی به کاموف ۵۰ بیندازیم

تسلیحات کاموف50 شامل راکت بی8(روی زمین )و موشک ویخر

تسلیحات کاموف۵۰ شامل راکت بی۸(روی زمین )و موشک ویخر

کاموف ۵۰ بالگردی است تک سرنشینه دو موتور   با دو پروانه بر روی هم که خلاف هم می چرخد .بالگرد با کمک مواد ترکیبی و الومینوم ساخته شده است. ۳۰% وزن ان را کامپوزیت  تشکیل میدهد . استفاده از این میزان کامپوزیت باعث کاهش  وزن بالگرد و افزایش عمر بدنه تا ۲٫۵ برابر و کاهش پیچیدگی  ساخت بدنه تا ۳برابر شده است. بخش کناری کابین از مواد فولاد و الومنیوم  ساخته شده و تا کالیبر  ۲۳م م مقاومت داد و شیشه نیز تا کالیبر ۱۲٫۷ م م مقاومت میکند.شیشه ها به شکل طراحی شده اند که خورد نشوند  و یک اینه  در بالای کابین برای دید رو به عقب وجود دارد.پشت سر کابین محل قرار گیری سوخت و مهمات توپ است و در بخش عقب  بدنه تجهیزان  الکترونیک . دارای دو بالچه با توان حمل دو جایگاه زیر هر بالچه با توان حمل ۲تن سلاح است و سر نوک بالچه ها پرتاب کننده شراره قرار دارد.دارای سه چرخ فرود جمع شونده بود و خود بدنه دارای  سامانه ضربه گیر بود که در صورت باز نشدن چرخ ها بالگرد بتواند بر روی  بدنه فرود بیاید.

کاموف۵۰ مانند  تمامی بالگرد های روسی  از دهه ۱۹۷۰ تا کنون از دو موتور توربوشفت   کیلمو  تی وی ۳ بهره میبرد . نسخه نصب شده بر روی این بالگرد  تی وی ۳ -۱۱۷ وی ام ای ۲۲۰۳ است.هر دو موتور دارای  سامانه خاموش کردن  اتش هستند و وروی هر دو موتور دارای  فیلتر برای جلوگیری  از  ورود گرد و غبار  به درون ان بود. سامانه انتقال نیرو از موتورها به پروانه به صورتی   ساخته شده که در صورت از دست دادن یک موتور ،موتور از دست رفته به صورت کامل از  سامانه انتقال قدرت خارج شود تا پرواز با یک موتور  با راحتی بیشتری  انجام شود.پروانه  ها از جنس کامپوزیت و دارای مقاومت  در برابر اتش ۲۰ م م است ، دو مخزن سوخت در بالگرد وجود دارد که هر کدام یکی از موتورها را تقضیه میکند و در صورت صدمه یکی از این  مخازن سیستم تزریق سوخت از مخزت باقی مانده سوخت هر دو موتور  را تامین  میکرد. دارای دو سیستم هیدرولیک جداگانه بود  و یک سیستم مدیریت   پرواز هر گونه حرکت غیر عادی  بالگرد که باعث از کنترل خارج شدن بالگرد را در پی داشته باشد  را جبران میکند.

یک ژنراتور وصل شده پروانه اصلی برق را تامین میکند و البته سه باطری نیز وجود دارد.همان طور که گفته شد بالگرد کاموف۵۰ اولین بالگرد جهان با صندلی پرتاب شونده است در این بالگرد  در هنگام نیاز اول پروانه ها از چرخاننده  جدا شده و بعد  خلبان با کمک صندلی پرتاب کا ۳۷  از بالگرد جدا میشود.این سیستم  توان خروج خلبان از ۰ تا ۴۰۰ کیلومتر در ساعت و از ۰ تا ۴۰۰۰ متر را دارا است اگرچه دو بار کاموف ۵۰ سقوط کرد و خلبان به دلیل نزدیکی زیاد به زمین  فرصت استفاده از این سامانه را نیافت.

بالگرد میتواند در زیر بدنه با کابل تا ۳ تن محموله را نیز حمل کند  که  از جمله ویزگی های این بالگرد رزمی است

1452340

تجهیزات الکترونیک

سامانه ناوبری کا ۴۰۱ با ژیرسکوپ حلقه لیزری بر اساس مسیر حرکت  بالگرد ، محل بالگرد را از  محل پرواز مشخص میکند  و میتوان با دادن مختصات هدف بالگرد را برای پرواز خودکار تا هدف هدایت کرد.یک نقشه خان اتوماتیک متصل  به رایانه  دیجتال ناوبری نصب است میتواند محل بالگرد را روی نقشه به خلبان نشان دهد .

یک ارتفاع سنج لیزری میتواند ارتفاع را تا ۳۰۰ متر با دقت بالا برای پرواز در  ارتفاع پایین نشان دهد. در دماغه  دارای  سامانه اتش  شکوال است. این سامانه اپتکی نوری برای کسب و دیدن هدف و نشان گذاری  لیزری ان با نشان گذار لیزری  است.این سامانه میتواند تا ۱۵ درجه بالا،۳۵ درجه دو طرف و ۸۰ درجه در زیر را پوشش دهد. شکوال  می توان  یک هدف بزرگ  را از  ۲۵ کیلومتر، یک تانک را از ۱۵ کیلومتر و یک بالگرد از ۶ کیلومتری کشف کند. این سامانه توان تعقیب خودکار هدف برای نگهداشتن  سامانه نشان  گذار لیزری را روی هدف دارد همچنین از شکوال و دوربین ان جهت هدفگیر توپ ۳۰ م م  استفاده میشود . شگوال بر روی دماغه سوخوی۲۵ تی ام نیز نصب است.خلبان دارای یک کلاه پروازی با یک لیزر بر روی ان برای  نشان گیری  موشک   هوا به هوای  ار ۷۳ (همانند کلاه میگ ۲۹)و می تواند در زاویه  ۶۰ درجه به طرف هر هدفی موشک   ار ۷۳ شلیک کند. یک اچ یو دی  مشابه نسخه  به کار رفته در میگ ۲۹ و یک نمایشگر تک رنگ   تک کاره برای هدفگیری  موشک  های و لیزری و اپتکی موجود دارد و همچنین یک صفحه برای نقشه خان خودکار . بر روی اچ یو دی هدفگیر  تسلیحات  از جمله راکت و توپ ۲۳م م و همچنین میزات تسلیحات  و دیگر مشخصات  پرواز به نمایش در می اید .

همچنین بالگرد دارای سامانه هشدار  دهنده راداری و  هشدار دهنده لیزر است

در این تصویر به خوبی سامانه شکوال در دماغه کاموف50 مشخص است

در این تصویر به خوبی سامانه شکوال در دماغه کاموف۵۰ مشخص است

تسلیحات

سلاح ثابت  کاموف ۵۰ یک توپ ۳۰ م م ۲ ای ۴۲ است . این توپ بر روی نفربر بی ام پی۲ و بالگرد های میل ۲۸ نیز نصب شده است.این توپ دارای  سرعت اتش ۳۵۰ تا ۵۵۰ بر دقیقه است. این  توپ میتواند انواع مهمات های انفجاری و یا انرژی جنبشی ضد زره را شلیک کند. توپ دارای خزانه ۴۶۰ گلوله یا است  و دارای تحرک است اگرچه تحرک ان بسیار  کم است.این توپ که درسمت راست  بدنه زیر ان نصب شده است توان تحرک -۲ و +۹ به صورت افقی و +۳  و -۳۷ به صورت عمودی است . ما بقی تحرک توپ را باید با   چرخش بالگرد  پوشش داد. سیستم جابجای توپ برقی است.

به غیر از این  توپ توان حمل غلاف  توپ ۲۳ م م دو لول  را در زیر بالچه خود دارد که ۵۰۰ گلوله حمل میکند.توان حمل تا دو راکت انداز ۲۰ لول  ۸۰ م م  بی ۸ و یا راکت ۱۲۲ م م بی ۱۳ با پنچ لول را دارد. به عنوان سلاح ضد تانک توان حمل موشک  ضد تانک لیزر ویخر با برد ۸ تا ۱۲  کیلومتر را به عنوان سلاح اصلی ضد تانک را دارا می باشد که با زاویه ۲۰ درجه به هدف برخورد کرده و توان نفوذ در ۱۰۰۰ م م زره را دارد.از دیگر تسلیحات قابل حمل که برای  جنگنده ها ساخته شده شامل موشک لیزری  خا ۲۵ ال ، موشک  هوا به هوای ار ۷۳، تا چهار بمب ۲۵۰ کیلویی و یا دو بمب ۵۰۰ کیلویی و یا بمب خوشه ای ۵۰۰ کیلویی را حمل میکند.

کابین کاموف50 در این تصویر نمایشگر تک رنگ در مرگز پنل برای هدفگیری سامانه جنگ افزاری و یک نمایشگر برای نشان دادن نقشه و محل قرار گرفتن بالگرد و در بالای سر انها اچ یو دی

کابین کاموف۵۰ در این تصویر نمایشگر تک رنگ در مرگز پنل برای هدفگیری سامانه جنگ افزاری و یک نمایشگر برای نشان دادن نقشه و محل قرار گرفتن بالگرد و در بالای سر انها اچ یو دی

بیشترین سرعت ثبت شده برای کاموف  ۵۰ عدد ۳۹۰ کیلومتر است ولی در حالت عادی ۳۱۵ کیلومتر در ساعت  و در حالت مسلح  ۲۶۰ کیلومتر در ساعت است. با مخازن سوخت داخلی و سرعت ۱۰۰ کیلومتر  در ساعت دارای  برد ۵۲۰ کیلومتر و با چهار مخزن سوخت خارجی برد ۱۱۶۰ کیلومتر است.

دو نمونه با نام های کاموف ۵۰ ان و کاموف ۵۰ اس اچ نیز برای نبرد شبانه توسعه یافتند که تنها از مدل اس اچ یک فروند ساخته شد

کاموف ۵۲

همان طور که گفته شد  مرحله نسخه این کاموف  ۵۰ بود که از میل ۲۸ برتر بود ارتش کاموف را می خواست  ولی شرکت در نبرد  چچن چند مورد را اشکار کرد که در تمرینات به چشم نیامد. در چچن در سال ۲۰۰۰ دو کاموف ۵۰ و دو کاموف ۲۷ برای عملیات اعضام شدند و با موفقیت توانستند  با شلیک ویخر  و راکت  اس ۸ تمامی ماموریت  را انجام دهد. در ارزیابی با میل ۲۴ از ان بسیار چالاکتر و بهتر بود ولی در چچن مشخص شد که مفهوم بالگرد تک سرنشینه  رزمی نمی تواند  با بالگرد دو سرنشینه رقابت کند. در میدان جنگ که از هر سو به طرف بالگرد اتش میشود  یک نفر نمی تواند به تنها هم بالگرد را هدایت کند، هم هدف ها را پیدا کند، هم اولویت بندی کند،  سامانه های اتش  را قفل کند و اتش کند و همزمان  دنبال هدف بعدی بگردد  در حالی که در ارتفاع پایین در حال پرواز است یا در حال پرواز ایستایی است.کاموف خود در ازمونها دهه ۱۹۹۰ تا حدی به این مسئله پی برد و در سال ۱۹۹۷ نسخه جدید کاموف ۵۲ را توسعه داد.توسعه کاموف ۵۲ بر اساس نیاز ترکیه  به یک بالگرد  جدید رزمی بود که کاموف با کمک سامانه های اسرائیلی  نسخه دو سرنشینه  با نام کاموف ۵۲ اردوغان را برای ترکیه توسعه  داد که دارای  دو خدمه در پشت سر هم بود. در نهایت  با وجود رقیبان بسیار پیشرفته در این طرح ترکیه ای ۱۲۹ ایتالیای را انتخاب کرد که دلیلش قیمت پاینتر و انتقال راحت فناوری بود. در این مناقصه لانگ بو اپاچی و سوپر کبرا نیز حضور داشت .ارتش روسیه خواهان نسخه دو سرنشینه کاموف۵۰ شد و این بار در سال ۲۰۰۸  کاموف نسخه دیگری از کاموف ۵۲ که دارای  دو خدمه در کنار هم بود را توسعه داد .

کاموف 52

کاموف ۵۲٫ در این تصویر روپوش سامانه هدفگیری روی ان را پوشانده است

البته کاموف نسخه ای از این بالگرد را در سال  ۱۹۹۷ به پرواز در اورده بود که دارای  یک سامانه اپتیکی بر روی سقف کابین بود.طرح جدید کمی تغییرات  در خود دیده بود .این نمونه اگرچه از بسیاری  موارد فنی با کاموف ۵۰ با هم نزدیک هستند ولی از نظر الکترونیک تفاوت چشمگیری دارد.از جمله تفاوتهای این دو مدل عبارت است از : داشتن دو خدمه در کنار هم به جای یک خدمه ، موتور متفاوت وی کا ۲۵۰۰ که نسخه ای از موتور تی وی ۳ ۱۱۷ است ولی برای تحمل اب و هوایی گرم ، داشتن سه جایگاه جنگ افزاری  زیر هر بال  به جای دو جایگاه در کاموف ۵۰ ، یک رادار میلی موجی در دماغه از نوع اف اچ ۰۱  با برد کشف  ۲۵ کیلومتر و کشف یک تانک در ۱۲ کیلومتری و توان درگیر  همزمان  با ۲۰ هدف در  در دماغه که البته تنها روبروی بالگرد را پوشش میدهد به جای سامانه اپتیکی شکوال در کاموف ۵۰  . این رادار توان کامل رزم شبانه را به این بالگرد میدهد. ، نصب سامانه دید حرارتی و نشان  گذاری لیزری در زیر دماغه از نوع GOES-451 (سامانه شکوال کاموف ۵۰ فاقد توان  دید حرارتی بود)،سامانه نمایش اطلاعات بر روی کلاه خلبان (که در کاموف ۵۰ وجود نداشت) . همچنین سامانه هشدار دهنده لیزری  و هشدار هنده رادار نیز در این مدل ارتقاع یافته اند .کابین  بسیار پیشرفته داشته است. دارای  یک اچ یو دی جدید و شش  نمایشگر رنگی چند کاره هماهنگ با دوربین دید  شبانه در ان قرار داده اند و از سامانه ناوبری جی پی اس و گلنوس بهره میبرد.از نظر ترکیب تسلیحات  همان توان تسلیحاتی کاموف ۵۰  را دارد ولی با توان حمل تسلیحات بیشتر.

کابین کاموف52

کابین کاموف۵۲

نسخه ای  از این بالگرد برای تفنگدارن دریایی روسیه سفارش داده شده است(با نام کاموف ۵۲ کا) که در دماغه به جای رادار میلی موجی داره رادار ارایه فازی فعال ژوک ای است که نسخه ای از رادار میگ ۳۵ است . این نمونه توان شلیک نسخه ضد کشتی موشک  خا ۳۱ و موشک ضد کشتی خا ۳۵ را نیز دارد  .

در مجموع ۱۵ فروند کاموف ۵۰ بیشتر تولید شد  و احتالا بین ۸ تا ۱۰ فروند همچنان در خدمت ارتش روسیه است.ولی کاموف۵۲ شانس بیشتر داشت و در مرحله اول ارتش روسیه در سال ۲۰۱۱ سفارش  ۶۵ فروند ان توسط ارتش روسیه سفارش داد شد  که دو سوم این مقدار را تحویل  گرفته و احتمال تعداد نهایی سفارشات  به عدد ۱۱۴ فروند خواهد رسید  یعنی بسیار بیشتر از ۱۰۰ فروند سفارش میل ۲۸ .عراق از دیگر مشتریان کاموف۵۲ است که از قرار نا معلومی را سفارش  داده است

کاموف52 کا

کاموف۵۲ کا

مشخصات کاموف۵۰ کاموف۵۲
طول ۱۶ متر ۱۶متر
ارتفاع ۴٫۹ متر ۵متر
بیشترین وزن برخواستن ۹۸۰۰ کیلوگرم ۱۲۲۰۰ کیلوگرم
نوع موتور دو موتور تی وی ۳-۱۱۷ دو موتور وی کا ۲۵۰۰
قدرت موتور ۲۲۰۰ اسب بخار ۲۷۰۰ اسب بخار
بیشترین سرعت مجاز ۳۵۰ کیلومتر در ساعت ۳۵۰ کیلومتر در ساعت
سرعت کروز ۲۷۰ کیلومتر در ساعت ۲۶۰ کیلومتر بر ساعت
برد عملیاتی ۵۴۵ کیلومتر ۴۶۰ کیلومتر
بیشترین سقف پرواز ۵۵۰۰ متر ۵۵۰۰ متر
تسلیحات یک توپ ۳۰ م م ، چهار غلاف راکت بی۸ با ۸۰ راکت و یا چهار راکت ۱۲۲  م م با ۲۰ راکت، و یا دو راکت انداز و ۱۲ موشک هدایت لیزری ویخر و یا دو موشک لیزری خا ۲۵  و در نسخه کاموف ۵۲ کا  موشک ضد کشتی خا ۳۱ و یا خا ۳۵  و در هر دو مدل موشک هوا به هوای ار ۷۳

گرداوری:عبدالحمید تارخ

 

تصویر از کاموف52. در این تصویر میتوان به خوبی انتن رادار میلی موجی در دماغه و سامانه اپتکی دید حرارتی و شنان گذار لیزری را در زیر دماغه دید

تصویر از کاموف۵۲٫ در این تصویر میتوان به خوبی انتن رادار میلی موجی در دماغه و سامانه اپتیکی دید حرارتی و نشان گذار لیزری را در زیر دماغه دید

38+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
دسته بندی شده در:    

8 دیدگاه