تانک هاجنگ جهانی دوم

تانک تی34

5
تی 34- 85

تانک تی34 روسی از ان دسته تسلیحاتی هست که تاثیرش در یک برهه از زمان انقدر بود که نمیتوان طی یک مقاله در مورد تمامی جنبه های خدمت ان بحث کردتانکی که نسبت به سایرتانک ها در تمامی دورانها برتری داشته است.

سرگذشت تانک تی34 به سال 1939 بر میگردد زمانی که شوروی به دنبال جایگزینی برای تانک سبک تی26 و تانکهای سری بی تی بود.در ان زمان تانک تی26 و بی تی که تانک سبک 10 تنیبودند به تعداد زیادی در خدمت بود ولی در سال 1939 کاملا در مقابل رقیبان المانی عقب مانده به نظر میرسیدند(در ان زمان جنگی بین المان و شوروی وجود نداشت).دو سال قبل در سال 1937 یکی از طراحان نظامی ارتش سرخ با نام میخائیل کوشکین طرحی را بر اساس تانک سری بی تی اغاز کرده بود.تانک جدید که پروژه ای20 نام داشت دارای یک زره 20 م م از روبرو و یک توپ 45 م م بود.این مدل دارای موتور دیزل و هشت چرخ و دارای زره شیب دار بود.در ان زمان این تانک ازمایشی یک تانک کارامد در بین تانکهای شوروی به حساب میامد ولی هنوز بسیار ناتوان بود از این رو کوشکین توانست استالین را متقائد کند تا نمونه دوم ای20 با نام ای32 را طراحی و تولید کند که زره پوشتر و مسلحتر بود.این نمونه دارای 32 م م زره و توپ جدید 76 م م بود .درسال 1939 کوشکین نسخه بهسازی شده ای32 را با زرهی به میزان 45 م م از روبرو برجک توسعه داد که مورد توجه کمیته تسلیحاتی ارتش سرخ قرار گرفت و با نام تانک تی34 وارد خدمت شد.این تانک در سال 1940 به تولید محدود رسید و طی یک سفر 2000 کیلومتری از خارکوف به مسکو برای نمایش تانک و ازمایش ان برخی از ایرادات رفع شد و برای خط تولید در نظر گرفتهشد.تولید این تانک برای صنایع نظامی شوروی یک درد سر بزرگ بود تانک جدید پیشرفته ترین تانک ساخت روسها بود .موتور ان در لنینگراد،توپ ان در مسکو و زره ان در استالینگراد تولید میشد و خود تانک در کارخانه تراکتور سازی در استالینگرادمنتاژ میشد.این مسئله در مرحله اول باعث کند شدن فرایند تولید شد ولی به زود به مشکلات رفع شد.هنگامی که المان در سال 1941 به شوروی حمله کرد و نزدیک استالینگراد شد تمامی تاسیسات ساخت این تانک به سرعت از مسکو ،لنینگراد و استالینگراد(که هر سه شهر به صورت مستقیم درگیر جنگ بودند)جمع اوری و به گورکی منتقل شد که باعث تمرکز خط تولید و افزایش سرعت تولیدشد.

بی تی تانک را باید جد بزرگ تی34 دانست که با نگاهی به شکل این تانک تی34 شکل گرفت
بی تی تانک را باید جد بزرگ تی34 دانست که با نگاهی به شکل این تانک تی34 شکل گرفت

تی34 تانکی بود با وزن 26 تا 32 تن بسته به مدل که سازندگان ان تا حد زیادی در شکل کلی ان از تانک سری بی تی شوروی الهام گرفته بودند.برجک متمایل به قسمت جلوی تانک بود و موتور تانک در عقب ان قرار داشت.تانک در سال اولیه تولید یعنی اواخر سال 1940 تا میانه سال 1941 میلای به دلیل در دست راس نبود تعداد کافی موتور دیزل از موتور بنزینی بهره میبرد ولی به سرعت این مشکل برتر شد و تانک مجهز به موتور دیزل 12 سیلندر مدل وی2 شد که دارای قدرت 500 اسب بخار بود.این موتور یک موتور بسیار خوب و قابل اعتماد که همواره رانش به وزن مناسبی برای تانک ایجاد میکرد.تانک دارای زرهی به میزان 45 تا 90 م م از رو به رو بسته به مدل داشت.برای نمونه اولین نسخه های تولید در سال 1941 دارای 47 م م زره 60 درجه از روبروی تانک(زیر برجک تانک)،45 م م زره 60 درجه در قسمت پایینی روبروی تانک ، 40 م م زره 41 درجه در دو طرف بدنه اصلی تانک، 45 م م در عقب تانک،20 م م در قسمت روی بدنه تانک،60 م م زره با شیب 2.4 درجه در قسمت روبروی برجک ،52 م م زره 30 درجه در دو طرف برجک،30 م م در عقب برجک و 16 م م بر روی سقف برج تانک بود.از نظر زره این تانک در تمامی طول جنگ از اولین مدلهای تولید در سال 1941 تا مدلهای پیشرفته درسال 1943 به بعد همواره قابل رقابت با تمامی تانکهای متوسط ارتش المان را داشت(البته به غیر از تانک پانتر).تی34 از سه نوع توپ در طول خط تولیدش بهره برد.سری که در سال 1940 تولید شد از توپ ال11 بهره برد که یک تپ 76م م بود ولی از این توپ که بگذریم هنگامی که تی34 به صورت تمام و کامل از سال 1941 وارد خط تولیدشد از توپ ضد تانک اف34 بهره میبرد که ان نیز یک توپ 76 م م بود.این توپ دارای سرعت دهانه 680 متر بر ثاینه با گلوله های ضد زره اچ ائی ای تی بود و میتوانست در 75 م م زره در 500 متر و 62م م در 1000 متر نفوذ کند.در نمونه های اخر تولیدی این تانک از توپ85 م مزد آی اس بهره میبرد که دارای سرعت دهانه 792 متر بر ثانیه و قدرت نفوذ 90 م م در 500 متر بود البته در در مورد عملکرد این توپها در میدان رزم به زود صحبت خواهیم کرد.

مدلهای تولیدی تی34 را باید بر اساس سال تولید انها بررسی کرد

اولین مدل تولیدی مدل سال 1940 است که اولین سری تولید این تانک بود.این مدل دارای توپ ال 11 بود.این توپ دارای سرعت دهانه 610متر بر ثانیه و قدرت نفوذ 75 م م در 500 متر بود.ال11 توپ خوبی و بود ولی مدل اولیه تولید در نوع خود بود و یکی از مشکلاتش مکش دود شلیک به داخل تانک بود که باعث درد سر خدمه میشد.این مدل دارای موتور بنزینی بود که به دلیل عدم اماده شدن موتور دیزل 12 سیلندر برای این تانک تا سال 1941بر روی ان نصب شد.موتور بنزینی اگرچه قدرت بسیار داشت ولی در صورت نفوذ مهمات ضد تانک باعث اتش سوزی میشد.در این مدل تنها فرمانده مجهز به بیسیم بود و باقی خدمه دارای پرچم بودند.

اولین پیش نمونه مدل 1940 .این نمونه زره تخت تری داشت ولی در نسخه تولیدی از سال 1941 کمی بر شیب زره افزوده شد.
اولین پیش نمونه مدل 1940 .این نمونه زره تخت تری داشت ولی در نسخه تولیدی از سال 1941 کمی بر شیب زره افزوده شد.

با حمله المان به شوروی در عملیات بارباروسا 22 ژوئیه سال 1941 و انتقال خط تولید به گورکی نسخه جدید تانک تولید شد.پیشروی سریع المان در شش ماه اول جنگ باعث شد تمامی کارخانهای که در استالینگراد ،مسکو و لنینگراد بود به سرعت تخلیه شوند ولی با وجود این تا زمانی که ارتش المان به دروازهای استالینگراد رسید کارخانه تراکتور سازی شهر همچنان تانک تولید میکرد و 30% تانکهای تولید تی34 در ان کارخانه در نهایت ساخته شد.تولید این تانک در استالینگراد تا سپتامبر 1942 ادامه داشت و داستان تولید این تانک این شهر انهم زیر بمب باران المانها و با قطعاتی که از رود ولگا زیر گلوله بران جنگنده های المانی میگذشتند خود داستان جدایی است که چند کتاب در مورد نوشته شده است.از انجای که خط مقدم با کارخانه تنها 9 کیلومتر فاصله داشت تانکها بعد از تولید بدون اینکه رنگ امیزی شوند ،یک سره به میدان نبرد ارسال میشدند؟!

به مدلهای که دارای توپ 76 م م بودند بدون در نظر گرفتن سال تولیدشان در اصطلاح تی34-76 میگویند .مدل تولید بعدی که درسال 1941 تولید شد مدل 1941 میگفتند که دارای تغییرات شامل توپ جدیدی اف34 بود که در واقع تکمیل شده ال11 بود.این مدل همچنان از موتور بنزینی بهره میبرد ولی نسخه تولیدی در سال 1942 که مدل 1942 نیز نامیده میشد از موتور دیزل وی2، 12 سیلندر با توان 500 اسب بخار بهره میبرد.همچنین مدل 1941 دارای زره بیشتر بود برای نمونه از روبرو دارای 52 م م زره بود که7 م م زره بیشتری نسبت به مدل قبلی داشت.مدل 1941 نه تنها در خود تغییرات دید بلکه در خط تولیدش نیز تغییرات بسیار انجام شده بود.با کمک دستگاه های جوشکاری خودکار سرعت تولید افزایش پیدا کرده بود و هزینه تولید هر تانک 269500 روبل به 193000 وحتی به 135000 روبل کاهش پیدا کرد.با در نظر گرفته این که مردان به جنگ فرستاده شده بودند 50%کارگران خط تولید را زنان ،15 %پسران و 15% را معلولین و باقی را افراد مسن تشکیل داده بودند.با وجود ان خط تولید این تانککیفیت و استانداردها را بخوبی حفظکرده بود.مدل 1943 شبیه مدل1942 بود ولی دارای برجک چند ضلعی تر بود.این برجک بر اساس پروژه تی34 ام بر روی مدل1943 نصب شد پروژه ای که به تولید نرسید.همچنین زره نیز بار افزایش پیدا کرده بود و 70از روبروی برجک م م رسیده بود (در نسخه 1942 این میزان65 م م بود).در سال 1943 تی34 در چند کارخانه همزمان تولید میشد و هر نیم ساعت یک تی34 از خط تولید خارج میشود.خط تولید 24 ساعت فعال بود و در سال 1943 در هر ماه 1300 تی34 از خط تولید بیرون میامد و تا پایان سال 1945 در مجموع 57000 عراده از این تانک تولید شد ،34780 عراده از این مدل بین سالهای 1940 تا 1944 تولید شد(همان مدل تی34-76) و 22559 عراده بین سالهای 1944 تا 1945 که این مدل تولید اخر نسخه تی34 -85 بود که به ان نیز میپردازیم.در سال 1946 یعنی یک سال بعد از پایان جنگ 2701 عراده دیگر نیز از این تانک تولید شد ولی خط تولید این تانک در مقیاس وسیع در شوروی در این سال پایان یافت اگرچه خط تولید تی34 در دیگر کشورهای اروپای شرقی برای نمونه 1951 تا 1955 در لهستان،1951 تا 1958 در چکاسلواکی ادامه داشت که همه مدلهای تولید در این دو کشور از نوع تی34-85 بودند.در مجموع تا پایان تولید این تانک 1958 در مجموع 84070 عراده از تی34 تولید شد که این رقم را با به اضافه 13170 عراده شاسی این تانک برای کاربردهای دیگر نام برد.

یکی دیگر از مدلهای تی34 که بین میانه سال 1944 تا پایان سال 1946 در شوروی تولید شد مدل تی34-85 بود.این مدل بر اساس پروژه لغو شده تی43 تولید شد.تی43 یک تانک جدید بر اساس تی34 ,که زره پوش تر و دارای توپ جدید بود ولی از انجای که سنگین بود و موتور تی34 که قرار بود بر روی تی43 نصب شود رانش به وزن کافی برای تی43 داشت و از انجای که طراحی و تولید این تانک و ورود به خدمتش زمان میبرد طرحش لغو شد ولی با ورود به خدمت تانکهای جدید المانی مانند تایگر1 و پانتر روسها مجبور به توسعه یک تانک جدید بودند از این رو ترجیه دادند تا تی34 را ارتقاع دهند.تی34-85 دارای برجکی مشابه تی43 بود که میتوانست سه نفر را در برجک خود جای دهد.برجک بزرگتر بود از این رو میتوانست سلاح بزرگتری در خود حمل کند.هر سه خدمه در برجک دارای بیسیم بودند واین مدل دارای پیرسکوپ برای فرمانده بود که از یک پیرسکوپ انگلیسی برگرفته شده بود.این نمونه دارای زره بیشتر بود برای نمونه از روبروی برجک90 م م زره داشت و زرهش شیب بیشتر داشت ،از یک توپ85 م م بهره میبرد که برگرفته شده از توپ ضد هوایی ام1939 بود .این نمونه برترین نمونه تی34 بود و در سال پایانی جنگ برای المانها یک رقیب خوفناک.تی34- 85 به صورت اختصاصی برای درگیر با پانتر ساخته شده بود اگرچه زرهش همچنان کمتر بود ولی توپ قدرتمند تری داشت ولی برگ برنده تی34 تعداد زیادش بود برای نمونه در سال 1944 المانها کمتر از 310 پانتر در جبهه شرق داشتند در حالی که روسها در هر ماه 1200 عراده تی34-85 تولید میکردند(در ادامه مقاله به پانتر هم خواهیم پرداخت ولی به صورت اجمالی پانتر یک تانک متوسط المانی بود که از سال 1942 وارد خدمت شد و از روبرو دارای 100 تا 120 م م زره و یک توپ سرعت بالای 75 م م داشت)

تاریخچه عملیات

تی34 از همان روز اول که در میدان نبرد قرار گرفت همگان را تحت تاثیر قرار داد زیرا واقعا بی عیب و نقصبود حتی تانکی چون تایگر با همه توانایش دارای عیوب بسیار از جمله وزن زیاد و تحرک پذیری کمش بود ولی تی34 همه چیزش مناسب بود(حداقل در کلاس خودش) تا انجا که فیلد مارشال المانی فون کلایست که فرمانده گروه زرهی A را در جبهه شرق بر عهده داشت گفت”تی34 بهترین تانک دنیاست”

تی34-76 مدل 1943 مجهز به مخازن سوخت کمی در کنار در قسمت عقب تانک.این نمونه کاملترین نسخه تی34-76 بود که دارای بیسیم بهسازی شده، زره بیشتر و همچنین سوخت بیشتری بود.
تی34-76 مدل 1943 مجهز به مخازن سوخت کمی در کنار در قسمت عقب تانک.این نمونه کاملترین نسخه تی34-76 بود که دارای بیسیم بهسازی شده، زره بیشتر و همچنین سوخت بیشتری بود.

تجربه اول

از همان روزهای اول اغاز نبرد در ژوئن سال 1941 المانها به در مواجع با تی34/76 متوجه شدند که نابودی انها تنها به اتکا بر توپهای ضد تانک پیاده نظام غیر ممکن است.اولین برخورد شناخته شده بین تی34 و المانها بین نیروهای زرهی ارتش روسیه با لشکر 17 پانزر المان ثبت شده است.در این نبرد المانها تلاش بسیار برای نابودی این تانک با توپ 37 م م کششی ضد تانک کردند که ناموفق بودند و تنها به چند تی34 صدمه وارد کرد و بعدها گزارشان نشان داد که در تابستان سال 1941 تی34 تنها شوک روانی برای سربازان المانی در جبهه بود زیرا انها فکر نمیکردند که روسها چنین تانکی داشته باشند و بسیاری تا قبل از حمله المان به شروری توانای های تی34 را بلوف کمونیستی میدانستند.بر طبق امار روسها در سال 1941 المانها 7 تانک را برای نابودی یک تی34 از دست میدادند ولی امروزه مشخص است که این رقم درست نیست و 3 تانک برای نابودی یک تی34 زیرا بیشتر تانکها المانی در اواخر سال 1941 تا اوائل سال 1942 بر اثر کبود قطعات، نبود سوخت ویا ایرادات فنی زمینگیر شده بودند.در اولین نبردهای تی34 معایب و برتریهایخود را اشکار کرد .برتریهای این طراح شامل زره موثر،قدرت تحرک بالا و قدرت شلیک مناسب و از جمله ضعف های ان میتوان به کمبود جا برای خدمه،طراحی داخلی بود و دید شبانه نا مناسب نام برد.توپ تانک نشان داد کارایی بسیر خوبی دارد زیرا توپ اف34 میتوانست در 94 م م زره در 500 متر نفوذ کند در حالی که زره پانزر 4 اف2 80 م م و پانزر 3 تنها 50 م م بود.ولی با وجود این خدمه اصلا در داخل تانک احساس راحتی نکردند.صندلی راننده چیزی بیشتر از یک نیمکت پارک نبود و از فلز ساخته شده بود و هیچ فنرینداشت و تحمل پستی و بلندی مناطق مختلف برای راننده ناخوشایند بود،به دلیل ضعف در فناوریهای تراشکاری کلاچ بسیار صفت بود و بسیار پیش میامد که بشکند،همچنین خدمه همیشه یک پتک به همراه داشتند تا چرخ دنده های که بیرون می امدند را به داخل بزند.دید راننده به بیرون بسیار بد بود و برجک برای دو نفر جای کمی داشت و داخل تانک نیز فضای کمی بود و گلوله گذار همواره تحت فشار بود. گلوله گذار در تانک کار سختی بود زیرا تی34 /76 فاقد مخزن گلوله در برجک بود از این رو مهمات در جعله های چوبی در داخل بدنه نگهداری میشد و گلوله گذار باید دائم از داخل برجک تنگ پایین میامد گلوله را بر میداشت و داخل لوله قرار میداد.تانک بر روی برجک دارای تنها یک دریچه انهم یک دریچه کوچک بود و فرمانده تانک به سختی میتوانست به سرعت از ان بیرون بیاید و بیرون را دید بزند از این رو بیشتر متکی به پیرسکوپ داخل تانک برای دید زدن بیرون در مواقع حساس بود که این کار میدان دید را کوچک میکرد.اگرچه به در خواست فرماندهان تانک از گروه طراحی دو دریچه مناسب در مدلهای بعدی بر روی تانک نصب شد.این اصلاح در مدلهای که از اوت سال 1942 به بعد تولیدرفتندانجام شد.همان طوری که گفته شد توپ76 م م کارایی خوبی داشت ولی مشکل این بود که تانک سامانه هدفگیری پیشرفته ای نداشت و از ان بدتر خدمه اموزش ندیده بود.یکی از سربازان المانی میگوید که خدمه روسی از جمله فرماندهان تانک اصلا اموزش درستی ندیده بودند انها تانکهای خود را وسط دشت باز نگه میداشتند تا به طرف اهداف مورد نظر اتش کنند و نمیرفتند پشت یک جان پناهی خود را مخفی کنند.از طرفی گهگاهی دیده میشد که به دلیل عدم اموزش فرماندهان دسته تانکها یک دست تانک انها نمیتوانست همزمان به سه هدف مختلف یورش ببرند.عدم اموزش کافی توپچی نیز از دیگر مشکلات بود تنها چیزی که انها را از خطر نابودیحفظ میکرد زره تانک بود.گلوله گذار نیز به دلیل مشکلاتی چون مکان کم درون برجک و نبود سبد مهمات برجک به کندی گلوله گذاری میکرد و هنگامی که یک پانزر سه گلوله شلیک میکرد تی34 یک گلوله شلیک کرده بود(اگرچه این عیب از اواسط سال 1942 با اصلاحاتی فضای برجک تا حدی برطرف شد).یکی از کارشناس امریکا در سال 1941 در بازدید ار نسخه های سال 1941 تی34 چنین گزارش کرد که رادیوی فرمانده دارای بردی کمتر از 5 کیلومتر است و برجک بسیار کوچک و به سختی دو نفر ادم در ان جای میگیرند،سیستم انتقال قدرت برای چرخش برجک بسیار بد عمل میکند اگرچه همین کارشناس تعریف بسیاری از زره و توپ و همچنین سادگی تعمیر این تانک کرده بود.

تی34-85 به صورت دارای برجک بزرگتر و دو دریچه خروج بزرگ و مناسب است.این نمونه در کل بزرگتر از تی34-76 بود
تی34-85 به صورت دارای برجک بزرگتر و دو دریچه خروج بزرگ و مناسب است.این نمونه در کل بزرگتر از تی34-76 بود

سال 1942به بعد

با در نظر گرفتن ایراداتی که در بالا از نسخه اولیه ذکر شد از سال 1942 تلاش بسیاری برای ارتقاع این تانک شد.در سال 1942 تی34 شایع ترین تانک روسها بود.همچنان از نظر توپ از تمام تانکها المانی برتر بود زیرا تنها تعداد کمی از نسخه های پیشرفته تازه به میدان رسیده بودن. پانزر 3 و 4 دارای توپ لوله گوتاه 75 م م بودند که انهم ضعیف تر ازتوپ اف34 بود اگرچه از اواخر سال 1942 بر روی برخی از تانکهای المانی توپ 75 م م لوله بلند ال 43 نصب شد که در 1000 متری نیز میتوانست تی34 را شکار کند.گلولهای 37 و 50 م م المانی نمی توانستد در زره تی34 نفوذ کنند ولی گلولهای 75 م م جدید توان نفوذ بسیار بالای داشتند .شاید همین مسئله در سال 1944 باعث ورود به خدمت تی34-85 شد که دارای زره بیشتری بود.یکی از ویژگیهای که در سال 1942 از تی34 دیده شد توان عبور از جاده های پر گل و لای روسیه بود .اگرچه تی34 با پانزرهای المانی در یک گروه وزنی بود ولی تی34 به دلیل شنی پهن خود کارایی کلی بهتری در جادهای پر گل لای داشت و در این جادها فرو نمیرفت.همچنین درسال 1942 با ارتقاع موتور و گیربکس یک گیربوکس 5 سرعته برای این تانک نصب شد.در سال 1943 میدان جنگ به نفع شوروی برگشت و المان در حال دفاعی قرار گرفت .در سال 1942 روسها 15100 خودروی زرهی از سدت دادند که 6600 عراده ان تی34 بود و درسال 1943 23500 خودروی زرهی که 14300 عرده ان تی34 بود.دلیل این تلفات به صورت اشکارا عدم اموزش درست فرماندهان بود زیرا در تمام طول جنگ کسی نتوانست این موضوع ساده را به فرماندهان تانک روسی بفهماند که برای توقف و شلیک باید تانک رو پشت یک جان پناه متوقف کنید و نه در زمین صاف و بدون ناهمواری.

تا اوائل سال 1943 توپ76 م م تی34 کارایی مطلوبی داشت ولی تانکهای جدید المانی از راه رسیدند.دو تانک تایگر و پاینتر.تایگر تانک سنگین بود ولی پاینتر تانک متوسط .هر دوی این تانکها از روبرو دارای زره120 م م بودند که توپ 76 م م توان نفوذ کافی را نداشت و حتی هنگامی که بعدها تی34 مجهز به توپ85 م م نیز شد با این مسئله باقی ماند . اگرچه 85 م م میتوانست در 400 متر در زره پانتر و یا تایگر نفوذ کند ولی مشکل این بود که توپ75 م م ال70 پنتر و 88 م م تایگر حتی در 1500 متری نیز میتوانست تی34 را نابود کنند.اگرچه تایگر در اوائل ورود به خدمت یعنی سال 1943 در جبهه شرق زیاد دیده میشد ولی با شروع نبرد در فرانسه از سال 1944 بیشتر در جبهه غرب به کار رفت ولی هموراه تی34 با پانتر دست پنچه نرم میکرد.

9

1944 تا 1945

در اواسط سال 1943 بر طراحان تی34 کاملا مشخص بود که این تانک دیگر ویژگیهای برتر سال 1941 و 1942 را ندارد وبا ورود به خدمت پانتر و تایگر با توپهای جدید توازن قوا را برهم ریخته بود وباید تانک بهسازی میشد.این مسئله باعث تولید نسل جدیدی از تانک تی34 با نام تی34/85 شد.این مدل از سال 1944 وارد خدت تولید شد و جای نسخه قبلی تی34/76 را گرفت.همان طور که پیشتر گفته شد اشکار ترین تفاوت توپ85 م م بود.همچنین این مدل دارای برجک بزرگتر به واسطه توپ جدید و زره بیشتر بود.این مدل حداقل 20 م م زره بیشتری را از روبرو و 15 م م از کنار تانک نسبت به مدل سال 1943 داشت و 32 تن وزن داشت که دو تن بشیتر از نسخه تولید در سال 1943 بود.با وجود زره بیشتر و توپ قدرمند تر ولی تی34-85 توان مقابل با پانتر را نداشت.پانتریک کابوس واقعی برای تی34 ها بود زره بسیار زیادی داشت و گلوله 85 م م تی34-85 نیز توان نفوذ در برد بهینه را نداشت و از طرفی توپ 75 م م پانتر و نسخه های اخر پانزر 4 قدرت نفود بالای داشتند و حتی در 1500 متری این مدل را نیز شکار میکردند .واقعیت این است که تی34-85 که پیشرفته ترین نسخه تی34 بود از پس پانتر بر نمی امد .یکی از تاکتیکهای روسها اتش همزمان چند گلوله از چند تانک به طرف پانتر بود.این روش از سال 1944 مورد استفاده قرار گرفت تا شانس   انهدام پانتر را افزایش دهد ولی معمولا چند تی34 نابود میشدند تا یک پانتر از کار بیفتد.روسها برای نابودی پانتر معمولا از میانه سال 1944 از زره کوبهای اس یو 100 و یا اس یو122 استفاده میکردند که دارای توپ های 100 و 122 م م که دارای زره بسیار و توپ قدرت مندی بودند که توان شکار پانتر و حتی تایگر را در فاصله 1500 متری را داشتند بهره می بردند .معمولا در یک واحد زرهی روسها ترکیبی از این زره کوبها و تانکهای مستوط تی34 برای حمله به دسته ها تانک المانی به کار میرفت که تاکتیک موفقی نیز بود.هزینه تولید این تانک 30 % گرانتر بود و به 164 هزار ربل رسیده بود اگر چه درسال 1945 به 145 هزار روبل کاهش پیدا کرد.در کنار ورود مدل جدید از اواسط سال 1944 ارتش سرخ تلاش کرد در امر اموزش فرماندهان تانک قدم های موثری بردارند و تاکتیکها و تکنیکهای جدیدتری را در لشکرهای زره به کار بردند تا بتواند از پس پانترها بر اید.این مسئله از جمله در مورد اموزش توپچی ها اهمیت بسیار داشت زیرا با ورود توپ جدید توپچی ها باید میتواسنتد از فاصله دورتر به طرف هدف اتش کنند.به هر حال از سال 1944 به بعد دیگر در جبهه شرق برای المانها دیگر مفهومی با نام تانک خوب و بد وجود نداشت.شوروی به سرعت تولید تراکتور تانک تولید میکرد و میتوانند حجم عظیمی از تانکها را در یک نقطه مترکز و حمله کند،خطوط ارتباطی انها بسیار پایدار بود و دائما از همجا برای انها تدارک می رسید ولی در عوض المانها تولید تانکشان به یک پنجم به دلیل بمب باران متفقین رسیده بود،تانکهای موجود هم از کمی سوخت و قطعات رنج می بردنداگر هم سوخت و قطعاتی بود به سختی جاده سالم برای انتقال انها وجود داشت.روسها تنها درس پال 1944 در حدود23500 تانک سبک،متوسط و سنگین و زره کوب تولید کردند در حالی که المانها تنها 6500 تانک .

با فرا رسیدن سال 1945 دیگر برای المانها همه چیز تمام شده بود.شوروی بین ژوئن سال 1941 تا مه 1945 در حدود 99150 خودروی زرهی تولید کرده بودند که در قیاس المانها که از سال 1938 تا 1945   در حدود 49880 خودروی زرهی شامل 26000 تانک تولید کرده بودند.البته خودروی زرهی المانها دارای کیفیت بسیار بودند و خدمه در ان احساس راحتی میکردند و تستهای کیفیتی بالای را گذرانده البته نه اینکه روسها به کیفت توجه نداشتند در واقعه انها تلاش میکردند تنها به مسائل اساسی مانند توپ ،زره و موتور برسند تا راحتی خدمه و… در نهایت حداقل 44000 خوردروی زرهی روسها طی جنگ(تقریبا نیمی از تولیدات)از بین رفت که بیشتر از خود تجهیزات اموزش نقش خدمه داشت.

در کل استراتژیکی که پشت سر تانک تی34 بود یعنی تولید سریع و اسان وکمیت تولید بسیار اثر گذار تر از تاکتیک المانها در تولید با کفیت و نظارت بالا حتی در تیراژ پایین بود.در واقع اگرچه تی34 تانک شایسته ای بود ولی برنده نبرد شد زیرا تعدادش بسیار زیاد بود در صورتی که همواره از نظر تاکتیک و تکنیک به کار گیری طی چهار سال جنگ در رده پایین تری قرار داشت.تی34 از تمام تانکهای سری پانزر برتر بود ولی حداقل از نظر زره قابل قیاس با پانتر و همچنین تایگر نبود(البته از نظر توپ نیز قابل قیاس با تایگر نبود)ولی در کل تانک به خوبی درخشید.تی34 بعدها در جنگ کره،ویتنام و حتی در اواسط دهه 1990 بریا ارتش یوگسلاوی در درگیرهای بالکان شرکت داشت.تی34 را باید یک از سنبلهای جنگ جهانی دوم حداقل در جبهه شرق دانست.

ترجمه:عبدالحمید تارخ

خط تولید تی34-76 در گورکی.هر خط تولید تی34 در حداقل نیم ساعتی یک تانک تولید میکرد .تی34 پیروز واقعی جنگ به دلیل تولید در مقیاس بسیار وسیع بود.
خط تولید تی34-76 در گورکی.هر خط تولید تی34 در حداقل نیم ساعتی یک تانک تولید میکرد .تی34 پیروز واقعی جنگ به دلیل تولید در مقیاس بسیار وسیع بود.

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.
بستن