برنامه  که امروزه ان را با نام AGM-158C یا LRASM  می شناسیم (مخفف Long Range Anti-Ship Missile)  به سال ۲۰۰۹  میلادی بر می گردد. در این سال نیروی دریایی امریکا خواهان دریافت یک موشک  ضد کشتی  برای جایگزینی  موشک ضد کشتی هارپون شد که از دوران جنگ سرد باقی مانده بود. موشک هارپون نخستین بار در سال ۱۹۷۷ وارد خدمت ارتش امریکا شد و تا کنون تنها موشک ضد کشتی امریکا بوده. امریکا با در نظر گرفتن اینکه برتری روی سطح دریا  نسبت به شوروی داشت  و  شناورهای  بزرگتر و پیشرفته تر نیز داشت  باعث شده بود که امریکا نیازی به  طراحی موشک دیگری نداشته باشد  و مسئله  بعد نیز این بود که بعد از فروپاشی شوروی امریگا عملا قدرت بزرگی    روبروی خود روی سطح دریا نمی دید .

ولی با رشد سریع توان دریایی چین و ساخت رزم ناو و ناوشکن های  سنگین توسط ارتش چین و تجهیز انها به موشک های ضد کشتی دوربرد و حتی مافوق صوت باعث شد تا ارتش  امریکا در سال ۲۰۱۴  به شدت در مورد کارایی کم موشک هارپون در قبال توان نیروی دریایی چین ابراز  نگرانی کند و به دنبال یک موشک جدید برود. از انجای که نیروی دریایی خواهان تحویل  سریع چنین موشکی بود از این رو خواهان ساخت موشک جدید بر اساس یکی از طراح های موجود بود(امروزه در حالی که روسها در حال تولید قایق های تندر رو موشک انداز  ویا ناوچه است و دیگر از تولید ناوشکن و رزم ناو خبری نیست و هرچه باقی  مانده نیز میراث شوروی است  چین در حال ساخت ناوشکن های سنگین  به تعداد زیاد است )

در سال ۲۰۱۲  لاکهید  طرحی را به نیروی دریایی پیشنهاد داد که بر اساس موشک دور برد ای جی ام ۱۵۸ ساخت ریتون پایه گذاری  شده بود. این طرح در واقع همان ای جی ام ۱۵۸  بود ولی نسخه  دوربرد ان. تا پیش از این خود کمپانی ریتون پیشنهاد داده بود که نسخه ضد کشتی ای جی ام ۱۵۸ را توسعه دهد ولی نیروی دریایی برد بیشتر و قابلیت بیشتری می خواست  از این رو لاکهید با همکاری ریتون برنامه ارتقا این موشک را پیش گرفت.(برای اشنایی با ای حی ام ۱۵۸ اینجا را کلیک کنید)

موشک LRASM در حال پرتاب از بی1

موشک LRASM در حال پرتاب از بی۱

موشک  ای جی  ام ۱۵۸ سی مشابه نسخه ای جی ام ۱۵۸ تهاجمی است که همکنون نیز در خدمت است. این موشک از یک موتور توربوفن  بهره میبرد و با سرعت مادون صوت دارای برد ۵۵۰ کیلومتر است که باید ان را دوربردترین موشک  ضد کشتی  کروز جهان دانست ولی در کنار ان باید  ان را پیشرفته ترین موشک ضد کشتی جهان نیز داشت حتی بیشتر از موشکی چون یاخونت که تنها به واسطه سرعتش مشهور است

موشک LRASM  دارای ترکیب از سامانه های هدایت است که ان را تبدیل به یک موشک هوشمند کرده است که خود می تواند  هدف را کسب و با ان درگیر شود. ترکیبی از سامانه های هدایت  ماواره ای  و اینرسی، رادار فعالی، تصویر ساز حرارتی  رادار میل میلی موجی  . میتواند در شعاع  عمل این موشک با کمک ماهواره مختصات کلی هدف را به ان داد و ان را شلیک کرد. موشک  در ارتفاع بالا تا منطقه ای که گفته شده هدف در انجا است پیش می رود و بعد با رادار خود هدف کسب کرده ارتفاع  خود را کاهش میدهد و با رادار خاموش به ان نزدیک  می شود . در مرحله اخر تنها با کمک سنسور تصویر ساز حرارتی هدف را کسب  میکند تا نه جنگ الکتروینک به ان تاثیر بگذارد و نه هدف هشیار  شود.

یکی از امتیازات این موشک هوشمند  بودن ان است. رادار میلی موجی میتواند با اسکن هدف تشخیص دهد هدف  هدف نظامی است ویا غیر نظامی( با در نظر گرفتن وجود برجک توپ ویا لانچر های پرتاب روی  ناو) ، با یک بار اسکن  ، اسکن از کشتی دشمن را با اسکن های موجود در حافظه مطابقت  داده و درصورت شبیه بون این اسکن  به یک شناور های  رزمی به ان حمله میکند. از این رو میتوان ان را به دون اینکه مختصات هدف را به ان داد به طرف  منطقه هدف فرستاد تا خود دشمن را پیدا و به ان درگیر شود

موشک LRASM زیر بال اف18(موشک سیاه رنگ)

موشک LRASM زیر بال اف۱۸(موشک سیاه رنگ)

 یکی دیگر از ویژگی های هوشمند  این سلاح  نحوه عملکرد موشک  در برخورد است. موشک  با اسکن طول هدف میتواند مشخص کند که بر اساس داده از قبل برنامه ریزی  شده به ساختمان ناو بخورد، به عرشه بخورد ویا به وسط ناو ویا اصلا به جلو و عقب ناو. همچنین میتواند کلاهک را برای انفجار در هر حالیت تنظیم کرد. این موشک  از این رو یک ربات  جنگی  است  و نمایند ای از سلاح های   که در اینده خواهد امد(اخرش میشیم  فیلم ترمیناتور)

لاکهید مدعی است  شکار این موشک  فوق العاده سخت است. زیرا اول به دلیل نوع  کسب و درگیری  با هدف ،  هدف را هشیار نمی کند  زیرا کاملا غیر فعال عملی میکند،  دوم چون مادون صوت اصلا حرارتی ایجاد نمی کند  که توسط سامانه های هشدار دهنده فروسرخ  کشف شود و از در  نهایت این موشک همانند  برادر بزرگترش  که اولین موشک   پنهانکار  جهان است، از فناوری پنهانکاری  بهره میبرد  و با سطح مقطعی ۰٫۰۱ متر مربع کشف ان برای هر سامانه بسیار سخت است(البته این سطح مقطعی  اعلام شده برخی منابع برای ای جی ام ۱۵۸  است).

موردی که می ماند کشف هدف است.  بدون شک کسب هدف در برد هزار کیلومتری بسیار سخت است از این رو میتوان هدف را با کمک اواکس ویا ماهواره ویا هدف منبع دیگری کشف کرد و با استفاده از خط ارتباط ماهواره ای لینک ۱۶  موقعیت هدف را به موشک داد  و حتی در صورت تغییر اساسی موقعیت  هدف ، اطلاعات جدید را دوباره از طریق همین خط ارتباط داده به موشک منطقل کرد ولی چند مورد باقی میامد. اول این مسئله را نباید نادیده گرفت غیر چند کشور همچون امریکا و احتمالا فرانسه و انگلستان توان کسب هدف را در این برد و دادن اطلاعات لازم به پرتاب کننده و خود موشک را ندارند از این رو هر کشوری توان استفاده از این سلاح را ندارند دوم دادن اطلاعات به موشک و یا هواپیما از طریق خط ارتباط ماهواره ای لینک۱۶ امکان پذیر است. لینک ۱۶  یک پروتکل ارتباطی بین تمامی تجهیزات غربی است که به انها اجازه میدهد تا اطلاعات خود را به هر واحدی ارسال کننده حالا در هر جای دنیا باشند برای همین مثلا  یک پهپاد در خاورمیانه پرواز میکند ولی تصاویر ان در پنتاگون قابل دستراسی است. این خط ارتباط داده امن یک  خط ارتباطی برای دریافت ویا ارسال تصاویر رادار ، اپتیکی ویا دادها مختلف هر واحدی به واحد دیگر است مثلا دادهای یک اواکس به یک موشک در اسمان یا یک هواپیما به یک کشتی در دریا  و یا حتی یک پهپاد به یک واحد اتش توپخانه در زمین . لیک۱۶ یک خط ارتباطی ماهواره امریکایی است اگرچه همانند جی پی اس توسط متحدین  و دوستان امریکا نیز استفاده می شود

این موشک را میتوان از تمامی جنگندها و بمب افکنهای نیروی هوایی پرتاب کرد ویا میتوان ان را از سیلوی عمود مارک ۴۱ استاندارد نیروی دریایی که روی شناورهای این نیروی نصب است اتش کرد. موشک همکنون  تنها برای نقش ضد کشتی  توسعه یافته   و دارای برد ۵۵۰ کیلومتر است اما اگر از وزن سرجنگی کاسته و بر سوخت موتور افزود، بردش میتواند تا بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر افزایش یابد.  البته نیروی دریایی پیشنهاداتی دریافت کرد است که این موشک را با کلاهک ۴۵۰ کیلوگرمی نیز در نقش تهاجم زمینی  در صورت نیاز استفاده کند ولی فعلا برنامه استفاده تنها در نقش ضد کشتی  است اگرچه داشتن سامانه های هدایت لازم برای هدایت بر ضد اهداف ثابت زمینی  را نیز دارد

تصویر از اسکن هدف برای ارزیابی ان

تصویر از اسکن هدف برای ارزیابی ان

اولین تست این موشک  در ۲۷  اوت سال ۲۰۱۳ انجام شد که طی ان  موشک به صورت خودکار بعد از پرتاب از یک ب۱ لنسر یک کشتی هدف را شناسایی کرد و به ان برخورد کرد البته موشک فاقد کلاهک جنگی بود.  در ۱۲ نوامبر  سال ۲۰۱۳ تست دوم باز با پرتاب از ب۱ لنسر انجام شد که موشک در اسمان  بعد از پرتاب مختصاد یک هدف جدید را دریافت  و به ان حمله کرد . در ۴ فوریه سال ۲۰۱۵  ازمایش سوم باز با پرتاب از ب۱ انجام شد که این بار موشک  در اسمان مجموع اطلاعات  را از چندین منبع اطلاعاتی مختلف دریافت  خود به صورت خودکار هدف را تشخیص و به ان حمله  . در همین سال مجموع هوشمند  جدید ساخت بی ای ایی سیستم روی این موشک نصب شد که موشک به صورت خودکار بسته به سامانه های دفاعی ناو نحوه حمله را مشخص میکرد و این روش نیز در سال ۲۰۱۵ رسما تست شد .همچنین این موشک بر روی اف۱۸  سوار شده و در اینده روی اف۳۵ نیز تست خواهد شد . تمامی شناورهای نیروی دریایی  امریکا با پرتابگر عمود (شامل همه شناورها می شود) این موشک را در اینده شلیک میکنند

نیروی دریایی همکنون در حال برنامه ریزی برای به خدمت گیری این موشک  در سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ است   اگرچه در سال ۲۰۱۶ نیز صد تیره ان برای تست های مختلف از جمله تست شلیک از لانچر عمود موشک را  به خدمت میگیرد

موشک قبل از برخورد به هدف

موشک قبل از برخورد به هدف

REGFE LRASM_Target_Practice_2013-08-27

مشخصات

سرعت:۰٫۹ ماخ

برد ۵۰۰ تا۵۵۰ کیلومتر

کلاهک:۴۵۰ کیلوگرم

موتور: توربوفن

سیستم هدایت: جی پی اس، اینرسی، رادار فعال، تصویر ساز حرارتی

ترجمه: عبدالحمید تارخ

منابع:

http://www.defenseindustrydaily.com/lrasm-missiles-reaching-for-a-long-reach-punch-06752/

http://www.globalsecurity.org/military/systems/munitions/lrasm.htm

http://www.lockheedmartin.com/us/products/LRASM.html

 

57+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.