در سال ۱۹۶۹ زمانی که امریکا طرح جنگنده اف ایکس که منجر به ساخت اف۱۵ شد را اغاز کرد ،دولت شوروی دست به اغاز رقابتی داخلی برای ساخت جنگنده ای برای مقابله با اف۱۵ ضد.طرح جدید روسها پی اف آ (PFI) نام داشت.شکاری جدید قرار بود جایگزین توپلوف۱۲۸ و سوخوی ۱۵ شود و توان اسکورت جنگنده تهاجمی جدید روسها یعنی سوخوی ۲۷ را نیز می داشت. همچنین باید توان حملات هوایی دوربرد برای نابودی هواپیما های  چون سوخت رسانها و اواکس را در اسمان نیز میداشت.بر اساس نیاز شوروی باید  شعاع رزمی ان در ارتفاع بالا به ۱۷۰۰ کیلومتر و در ارتفاع پایین به ۵۰۰ کیلومتر می رسید  از این رو این شکار باید سوخت زیادی حمل میکرد،همزمان دو کمپانی میگ و سوخوی وارد میدان رقابت شدند. نیروی هوایی از هر دو جنگنده ای دوربرد با حمل سلاح زیاد و در کنار چالاکی بالا می خواست . هر دو کمپانی بر اساس یک طرح تقریبا مشابه جلو رفتند ولی به زودی مشخص شد چالاکی بالا در کنار برد زیاد به راحتی امکان پذیر نیست (دست کم در ان زمان چنین به نظر میامد).در شوروی نیز اینچنین  به نظر  میامد که امریکاها نیز به این نتیجه رسیده اند که اف۱۵ ایگل پیچیده و سنگینو دوربرد را در کنار اف۱۶ سبکتر و چالاکتر به خدمت گرفتند از این رو میگ  به سراغ  طرحی رفت که میگ ۲۹ نام گرفت و سوخو به دنبال رقیب اف۱۵ طی طرحی  با نام سوخوی تی ۱۰ رفت.

تی ۱۰ پرنده بزرگ با سوخت داخلی بسیار زیاد بود،دارای دو سکان عمودی بر روی موتور ها بود که باعث افزایش پایداری  سمتی هواپیما شده بود، تی ۱۰ در پیش نمونه  نمونه از موتور توربوجت لویلکا ای ال ۲۱ اف ۳ (که بر روی سوخوی ۲۴ نصب شد)بهرمی برد. اولین پیش نمونه تی ۱۰ در ۱۰ می سال ۱۹۷۷ اولین پرواز خود را انجام داد . خلبان این پرواز ولادیمیر ایلیوشین همان کسی که اولین نمونه سوخوی ۱۷ و سوخوی ۲۵ را به پرواز در اورده  بود. پرنده جدید به زوی  توسط  ماهواره های امریکا کشف شد و به ان در غرب نام رم تی داده شد.دومین پیش نمونه تی ۱۰-۲ در ۷ مه سال ۱۹۷۸ پرواز کرد.در مجموع ۹ پیش نمونه از این پرنده ساخته شد که با تکمیل اطلاعات غرب ،ناتو به ان لقب فلانگر _A  داده شد .نمونه های اولیه  چندان با هم تفاوت  نداشتند تنها برخی به مدل جدید توربوفن ای ال  ۳۱ مجهز شده بودند. به زودی در ازمایشات مشخص شد که تی ۱۰ توان رقابت  با اف۱۵ را ندارد از این رو باید یک بازبینی کلی در طرح میشد.طی این بازبینی پیش نمونه جدیدی با نام تی ۱۰ اس ساخته شده که بسیار با نمونه های قبلی فرق داشت.تی ۱۰ اس در ۲۰ اوریل سال ۱۹۸۱ اولین پرواز خود را انجام داد که ان نیز توسط  ولادیمیر ایلیوشین  انجام شد.مدتی مشکلات پروازی از جمله در ناحیه  فلاپ  گریبان گیر دو پیش نمونه تی ۱۰ اس بود و حتی یکی از انها از دست رفت ولی بعد از برطرف شدن این عیوب ، همگام از عملکرد سوخوی۲۷ بسیار راضی بودند. این پرونده در سال ۱۹۸۶ وارد خدمت شد که ناتو به ان لقب فلانکر –B را داد. جنگنده جدید سوخوی۲۷ نام گرفت و به سرعت توانست چند رکورد  متعلق به اف۱۵ را بشکند.

739937_483286211707592_1812930599_o

اولین مدل تولید سوخوی ۲۷ اس نام داشت که نسخه در خدمت ارتش شوروی بود.سوخوی۲۷ دارای دو سکان عمودی بر روی دو غلاف موتور بود. موتورها به صورت جدا از  هم  قرار داشتند  تا صدمه به یکی باعث نابودی دیگری نشود.در پشت کابین دارای یک سرعت گیر  بود که برای فرود ویا برای تعادل برای بمب باران  به کار میرفت. یک قسمت  کشیدگی بین دو خروجی موتور قرار داشت که محل قرار گرفتن چتر ترمز و پرتاب کننده شراره و پوشاله بود و گیرنده هشدار رادار نیز در ان نصب میشد.جنگنده از  یک توپ ۳۰ م م تک لوله مشابه نسخه نصب شده بر روی میگ ۲۹ استفاده میکرد  که دارای سرعت اتش ۱۵۰۰ گلوله بر دقیقه بود و خشاب  ان ۱۴۹ فشنگ حمل میکرد.دارای ۱۰  جایگاه جنگ افزاری بود که دو عدد زیر هر  بال، یکی نوک هر بال، یکی زیر هر ورودی موتور و دو عدد در میان دو ورودی هوا  بود که میتوانست  موشک و بمب و غلاف جنگ الکترونیک  را حمل کند.سوخوی۲۷ بر روی دماغه در سمت راست جلوی کابین خلبان داری یک کاونده فروسرخ او ائی پی اس ۲۷ بود و در کنار همین سیستم یک مسافت یاب لیزری  نیز قرار داشت.

دارای پوشش هشدار رادار ۳۶۰ درجه بود.چهار هشدار دهنده در چهار سمت هوپیما برای پوشش  رادار کامل روی هواپیما نصب شده بود  و در دماغه  از رادار ان ۰۰۱ بهره میبرد . این رادار پالاس داپلر دارای  قدرت خروجی بسیاری بالای بود و دارای توان  بالای در نگاه به پایین و شلیک به پایین بود و میتوانست ده هدف را رهگیری ولی تنها توان درگیر با یک هدف را داشت . توان بالا خروجی  و دقت بالا در هنگام نگاه به پایین از جمله ویژگی های این رادار بود که باعث این شد در ارتقاء  بعدی این رادار در نقش هوا به زمین به کار برود.رادار ان۰۰۱ سوخوی ۲۷ در واقع نسخه بهبود یافته رادار ان ۰۱۹ ای میگ ۲۹ ای بود. برد این رادار بر ضد یک جنگنده در ابعاد یک اف۱۶ حدود  ۱۰۰ کیلومتر و بر ضد یک بمب افکن به ۱۵۰کیلومتر می رسید .هواپیما به سامانه هشدار دهنده اس پی او ۱۵ و پرتاب کننده شراره و پوشاله بر روی کشیده گی میان دو خروجی هوا بود.این نسخه میتوانست  چنیدن  مدل از موشکهای ار ۲۷ شامل ار ۲۷ ار و ائی ار نسخه های رادار نیم فعال با برد به  ترتیب ۷۰ و ۱۱۰ کیلومتر  و دو نسخه هدایت فروسرخ ار ۲۷ تی و ائی تی  با برد به ترتیب  ۶۰ و ۱۰۰ کیلومتر. سوخوی ۲۷ اس می توانست   شش موشک ار ۲۷ و چهار ار ۷۳ را با خود حمل کند.همچنین میتوانست  تا  ۸ بمب ۵۰۰ کیلویی ،یا ۲۸ بمب ۲۵۰ کیلویی و یا ۳۲ بمب  ۱۰۰ کیلویی و یا تا چهار راکت اس ۵ و اس ۸ را حمل کند. سوخوی۲۷ توان حمل هیچ سلاح  هوا به زمین هدایت شونده را نداشت البته بعدها در ارتقا های انجام شده چنین  توانی را پیدا کرد.در سوخوی ۲۷  بیشترین الیاژ  به کار رفته الومینیوم   و در کنار ان تیتانیوم  و فولاد نیز به کار رفت.هواپیما از سامانه انالوگ ولی دارای سیستم  هدایت پرواز با سیم بهره میبرد که از این رو اولین طرح شوروی در این زمینه بود و از میگ ۲۹ برتر بود.خلبان دارای صندلی پرتاب شونده   قدرتمند کا ۳۶ دی ام است .

2230035

در کابین دارای  یک اچ یو دی بزرگ بر روی پنل بود که مشابه نسخه میگ ۲۹ ، میتوانست میزان تسلیحات و همچنین اطلاعات  نمایش دهنده رادار بود و خلبان میتوانست  بر روی همین اچ  یو دی هدف را بیبند فاصله ان را ببیند بر روی ان قفل و اتش کند ولی یک نمایشگر تک رنگ نیز در دروان کابین سمت راست بالا  قرار داشت  برای نمایش رادار، بر روی  کلاه خلبان نیز سامانه هدفگیر Schel 3U برای نشان گیری موشک ار ۷۳ مشابه میگ ۲۹ وجود داشت. در نسخه سوخوی ۲۷  اس از دو دستگاه موتور ای ال ۳۱ اف با توان ۲۷۵۰۰ پاوند با پس سوز قدرت برای هر موتور بود که دارای  قدرت  بالا و رانش به وزن بسیار بود و تا مدتها در غرب بی  رقیب .این موتور بسیار مورد اعتماد بود و بعدها در دیگر جنگنده های  سوخو استفاده شد ویا بر اساس ان موتورهای پیشرفته تری ساخته شد. سوخوی ۲۷ هیچ مخزن  سوخت خارجی حمل نمی کرد  و نیازی هم نداشت  زیرا مخازن سوخت داخلی بسیاری داشت. برد انتقالی ان با ۳۵۰۰ کیلومتر(معادل برد اف۱۶ به سه مخزن سوخت خارجی و بیشتر از میراز ۲۰۰۰ با سه مخزن سوخت خارجی) و شعاع رزمی ان با  هشت موشک به ۱۲۰۰ کیلومتر میرسید. سوخوی۲۷ در نسخه پایه فاقد توان سوختگیری هوایی بود.تنها مشکل این موتور عمر کم تعمیرایت ان به میزان ۱۵۰۰ ساعت بود که یک سوم انواع غربی بود

تی 10 اولین پیش نمونه سوخوی27

تی ۱۰ اولین پیش نمونه سوخوی۲۷

اولین بار خلبان نروژی در اسمان در سال ۱۹۸۷ از نزدیک سوخوی۲۷ را دیدند. در سال ۱۹۸۹ در نمایشگاه هوای پاریس اولین بار غرب از نزدیک به سوخوی۲۷ نگاهی انداخت.در این نمایشگاه اولین بار خلبان ربده  روسی Viktor Pugachev  دست به اجرای مانور کبرا در پاریس زد که شکفتی تمامی کارشناسان غربی را از سطح چالاکی این جنگنده برانگیخت.کارشناسان  غربی به شدت  شکه شده بودند زیرا  در غرب جنگنده ای با توان انجام این مانور نبود و اگر هم بود به این سرعت و چالاکی چنین مانوری را انجام نخواهد داد. ولی غرب میدانست که سطح چالاکی سوخوی۲۷ در حالت مسلح به این میزان نیست اگرچه همچنان سطح چالاکی ان بسیار بالا بود. از دید غرب سوخوی۲۷ جنگنده چالاک  با برد رادار و سامانه فروسرخ مناسب بود اگرچه دقت پرداز سامانه جنگ افزاری پایین تر از نسخه غربی بود.ولی با وجود این سوخوی۲۷ یک خطر جدی برای غرب بود از جمله اینکه مشکل راداری میگ ۲۹ را نداشت ، سه برابر میگ ۲۹ سوخت و سه برابر موشک هوا به هوای رادار میان برد حمل میکرد و ترکیب چالاکی و موشک  ار ۷۳ کارای  ان را بشدت افزایش میداد.

 بر اساس سوخوی ۲۷ اس نسخه دو سرنشینه سوخوی۲۷ یو بی ساخته شد. این مدل در سال ۱۹۸۵ پرواز کرد و در سال ۱۹۸۷ وارد خدمت شد. دارای کابین دوم بالاتر  از کابین جلوی بود از این رو دید خوبی داشت بر خلاف میگ ۲۹ یو بی که به دلیل دید کم کابین دوم یک پیشرکوپ برای دید رو به جلو کار گذاشته بودند. همچنین برخلاف میگ ۲۹ یو بی که فاقد رادار بود (چون نسخه اموزشی بود) سوخوی۲۷ یو بی دارای  رادار و توان مشابه رزمی نسخه تک سرنشینه   بود ولی ۱۱۲۰ کیلوگرم سنگین تر و کمی بردش کمتر بود.

سوخوی ۲۷ اس کا

این مدل نسخه صادراتی سوخوی ۲۷ اس بود.این نمونه از نظر پروازی و ظاهرا  هیچ تفاوتی با سوخوی ۲۷ اس نداشتند فقط دارای رادار کمی تضعیف تر شده بودند و سامانه شناسایی تشخیص دوست از دشمن  متفاوتی داشت. نسخه دو سرنشینه  سوخوی ۲۷ یو بی کا نیز برای این مدل ساخته شد. این مدل در سال ۱۹۹۰ امده خدمت شد و در دهه ۱۹۹۰ و توسط چند کشور سفارش  داده شد که اولین مشتری ان چین بود که بعدها نسخه ای از ان را در داخل نیز تولید کرد.

سوخوی۲۷ به غیر از نسخه های تولید اس،یو بی، اس کا و کا یو بی دارای نسخه های ارتقاء یافته ای نیز است.

تصویر از سوخوی27 پی و سخوی27 یو بی در خدمت تیکم اکرذوجت شوالیخه روسیه. این تیم دارای چهار فروند سوخوی27 پی و 2 فروند سوخوی27 یو بی است

تصویر از سوخوی۲۷ پی و سوخو۲۷ یو بی در خدمت تیم اکروجت شوالیه روسیه. این تیم دارای چهار فروند سوخوی۲۷ پی و ۲ فروند سوخوی۲۷ یو بی است

سوخوی ۲۷ اس ام: نسخه ارتقاء  یافته مجهز به یک نمایشگر رنگی چند کاره در داخل کابین مجهز به رادار ارتقاء یافته ان ۰۰۱ وی با توان کشف و درگیر با اهداف دریایی و توان اتش همزمان به دو هدف است. این نمونه  توان حمل موشکها و بمب های هدایت اپتیکی(مانند موشک اپتیکی خا ۲۹ تی و بمب اپتیکی  کاب ۵۰۰) و موشک های  ضد کشتی  خا ۳۱ و نسخه ضد رادار ان را دارد و میتواند تا ۸ موشک هوا به هوای رادار فعال ار ۷۷ را حمل کند.برد رادار ان۰۰۱ وی بر ضد  یک هدف به ۱۰۰ کیلومتر افزایش پیدا کرده است.

سوخوی۲۷ اس ام ۲:نسخه ارتقاء یافته به عنوان یک جنگنده نسل ۴٫۵  مجهز به رادار اریه فازی غیر فعال اربیز سوخو۳۵ و کابین مشابه

سوخوی۲۷ اس ام ۳:نسخه ارتقاء یافته با کابینی جدید مجهز به دو نمایشگر رنگی و رادار  ان ۰۰۱ وی پی که دارای قدرت و سرعت پردازش بیشتر با حفظ کارای رادار ان ۰۰۱ وی سوخوی۲۷ اس ام .

سوخوی ۲۷ اس کا ام. نسخه ارتقایافته افته سوخوی۲۷ صادراتی مجهز به سه نمایشگر رنگی در درون کابین و ارتقاء رادار به استاندارد  رادار ان ۰۰۱ وی پی ائی ۱ (یک رادار اریه فازی غیر فعال) ارتقاء یافته مشابه رادار سوخو۲۷ اس ام با توان تسلیحاتی هوا به زمین  شامل موشک اپتیکی خا ۲۹ تی و بمب اپتیکی  کاب ۵۰۰  و نسخه هدایت لیزری  هر دو سلاح  و موشک های  ضد کشتی  خا ۳۱ و نسخه ضد رادار ان را دارد و میتواند تا ۸ موشک هوا به هوای رادار فعال ار ۷۷ را حمل کند. همچنین این مدل دارای نسخه سوخوی۲۷ یو بی ام  است که نسخه  دو سرنشینه ء ارتقاء یافته است.

اولین مشتری سوخوی ۲۷ چین بود. چین ۷۶  فروند سوخوی ۲۷ شامل سوخوی۲۷ اس کا و یو بی کا را تحویل گرفت که تحویل انها بین سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۹ به طول کشید. اولین دور این سفارش در سال ۱۹۹۱ شامل ۱۸ فروند سوخوی ۲۷ اس کا و شش فروند نسخه دو سرنشینه بود . بعد از مدتی چین از عملکرد همه جانبه این هواپیما ابراز رضایت کرد و در سال ۱۹۹۵ خواهان  تولید تحت امتیاز سوخوی۲۷ در داخل شد.دسته دومی نیز در سال ۱۹۹۶ مستقیم تحویل چین شد که این دست نیز شامل ۱۶ فروند نسخه تک سرنشین و شش فروند دو سرنشینه بود،در سال ۱۹۹۹ نیز یک دسته ۲۸ فروندی دیگر تحویل چی. شد. چین در مرحله اول تصمیم  به تولید تحت امتیاز ۲۰۰ فروند سوخوی ۲۷ اس کا را با نام جی۱۱ در کشور تولید کند ولی در نهایت  تعداد کمتری از این مدل تولید شد و چین با ارتقاء رادار و کابین نمونه بومیتر جی ۱۱ ای (J11A(  را توسعه داد و همکنون نیز در حال تولید جی ۱۱ بی است که در جای خود به ان پرداخته خواهد شد.

در جلوی شیشه کابین میتوانید کاونده فروسرخ را ببینید

در جلوی شیشه کابین میتوانید کاونده فروسرخ را ببینید

هنگامی که چین  در سال ۱۹۹۸ تصمیم به منتاژ ۲۰۰ فروند سوخوی۲۷ با نام جی ۱۱ گرفتند… روسها  شرطی گذاشته بودند که یک جی ۱۱ نباید صادر شود دوم اینکه جی۱۱ باید از موتور و رادار روسی استفاده کند که در داخل روسیه تولید و به چین تحویل داده شده باشد ما بقی قطعات بومی هم بود مشکلی نداشت .ولی چین بعد از مدتی و تولید ۱۰۵ فروند سوخوی ۲۷ تصمیم به نصب رادار خودشان و موتور روسها گرفتند و خواهن ارتقاءسوخوی۲۷ و تولید نسخه چینی ان شدند .انها این بهانه را اوردند که چین تعداد زیادی جنگنده لازم دارد و ۲۰۰ فروند برایش کم است . روسها اصلا خوششان نیامد ولی چین کار خود را کرد. اگرچه چین هر چه جلو رفت بعد از جی ۱۱ و بعد هم جی ۱۱ ای و بعدم هم جی ۱۱ بی این جنگنده چین تر شد ولی همچنان برای تولید موتور بومی نصب شده بر روی جی ۱۱ علارقم قویتر بودن نسبت به نسخه روسی از قطعات روسی استفاده میکنند … این کار چین و پیمان شکنی باعث شد دیگر روسها خط تولید چیزی را به هدف انتقال فناوری به چین ندهد اگرچه کمک فنی زیاد به انها میکنند و هر تجهیزاتی را به انها میفروشند

6-نسخه ارتقاع یافته اس کا ام مسلح به نسخه ضد کشتی و ضد رادار خا 31،موشک هدایت اپتیک خا 29 و بمب هدایت اپتیک کاب 500

6- نسخه ارتقاع یافته اس کا ام مسلح به نسخه ضد کشتی و ضد رادار خا ۳۱،موشک هدایت اپتیک خا ۲۹ و بمب هدایت اپتیک کاب ۵۰۰

انگولا   نیز توانست ۶ فروند سوخوی۲۷ اس  را از بلاروس به دست بیاورد. بلاروس بین ۲۳ تا ۲۸ فروند سوخوی۲۷ را از شوروی به ارث برد که در سال ۲۰۱۰ به دلیل کاهش شدشد  بودجه دفاعی و وضعیت مالی بد  انها را از خدمت خارج کرد.

اتویپی نیز در ئهه  ۱۹۹۰ توانست تعداد ۱۶ فروند سوخوی ۲۷ از روسیه دریافت کند،اریتره  نیز توانست ۱۵ فروند سوخوی۲۷ را به صورت دست  دوم از یکی از جمهوریهای ثابق شوروی(احتمالا مولداوی) به دست اورد.این کشور قبل از این نیرو  میگ۲۹ را از همین کشور به صورت دست دوم دریافت کرده بود.اندونزی ۵ فروند سوخوی۲۷ اس کا ام و اس کا ام را در خدمت دارد. نسخه اس کا ام نسخه ارتقاء یافته با کابین بر روز شده است .در واقع اندونزی پیشرفته ترین نسخه سوخوی۲۷ را در خدمت دارد. اندونزی  در سفارشات بعدی سوخوی ۳۰ را سفارش داد.قزاقستان ۳۰ فروند سوخوی ۲۹ اس و یو بی را از شوروی به ارث برد که همکنون  ۱۰ فروند انها را به بی ام ۲(مشابه نسخه اس ام کا) ارتقاء  داده است.اکرائین که بیش از ۸۰ فروند سوخوی ۲۷ را از شوروی به ارث برد امروزه تنها حدود ۳۵ فروند  را در خدمت دارد و بسیاری را به دلیل مشکلات مالی زمینگیر کرده است.ویتنام نیز ۱۲ فروند سوخوی ۲۷  اس کا و یوبی کا و ای کا ام را در خدمت دارد، ازبکستان نیز ۲۷ فروند را در خدمت دارد.ارتش روسیه  همچنان ۳۵۵ فروند سوخوی۲۷ را در خدمت دارد که از این میان ۷۴ فروند را به نسخه اس ام و ۴ فروند را به اس ام ۳ ارتقاء داده است.

برای اشنایی با سوخو۲۷ کا نسخه ناونشین این پرنده اینجا را کلیک کنید

مشخصات

طول:۲۱٫۹ متر

بلندی:۵٫۹۲ متر

 کمترین وزن:۱۶۳۸۰ کیلوگرم

بیشترین وزن برخاستن:۳۰۴۵۰ کیلوگرم

موتور: دو دستگاه موتور توربوفن ای ال ۳۱ با توان هر یک ۱۶۹۱۰ پاوند بدون پس سوز و ۲۷۵۶۰ پاوند با پس سوز

بیشترین سرعت:۲٫۳۵ ماخ

برد:۳۵۵۰ کیلومتر با سوخت داخلی

ارتفاع پروازی:۱۹۰۰۰ متر

تسلیحات: یک توپ ۳۰ م م با ۱۵۰ گلوله… ده جایگاه خارجی برای حمل تا شش موشک ار ۲۷ و چهار موشک ار ۷۳ و یا تا ۴٫۴ تن بمب و راکت

گرداوری:عبدالحمید تارخ

چیدمان تسلیحاتی سوخوی27 اس ام

چیدمان تسلیحاتی سوخوی۲۷ اس ام

تفاوت کابین سوخوی27 پی(و نسخه صادراتی اس ام) در تصویر سمت چپ و نسخه ارتقاء یافته اس کا ام (سمت راست)

تفاوت کابین سوخوی۲۷ پی(و نسخه صادراتی اس ام) در تصویر سمت چپ و نسخه ارتقاء یافته اس کا ام (سمت راست)

دسته بندی شده در:                
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.