بعد از جنگ جهانی دوم ،  امریکا برای اطلاع از فعالیت های   اتمی و موشکی شوروی دست به پرواز بر فراز شوروی می زد. این پرواز ها از اروپایی غرب ویا ژاپن انجام میشد . امریکا در مرحله نخست از ار بی ۴۷ استفاده میکردند که نسخه شناسایی  بمب افکن ب۴۷ بود و دارای سقف پرواز ۱۸۳۰۰ متر بود که بیشتر از سقف پروازی شکاری میگ۱۷ روسها بود که در حالت مسلح به سختی به  ارتفاع ۱۳۷۰۰ متر می رسید. همچنین امریکا همواره این اعتقاد را داشتند که پرواز در این ارتفاع ایمن است زیرا رادار های شوروی ارتفاع بیش از ۱۸۰۰۰ متر را نمی توانند  دید بزنند. امریکا به توسه نسخه شناسایی بمب افکنهای خود ادامه دادند و با ورود ار بی ۵۷ نسخه شناسایی بمب  افکن ب ۵۷ که خود در واقع نسخه امریکایی بمب افکن انگلیسی کانبرا بود ارتفاع پروازی را به ۲۰۴۰۰ متر رساندند.ولی با وجود این شوروی بیکار  ننشسته  بود و با در نظر گرفتن برتری در رادار زمینی نسبت به غرب توان کشف هواپیماهای غربی را حتی در ارتفاع ۱۹۵۰۰ متری ار داشت   چیزی که غربی ها از ان بی خبر بودند و همچنین انها در حال کار روی رادار هوابرد و موشک هوا به هوای رادار موج سوار بودند.

در سال ۱۹۵۳   این تصور وجود داشت که اگر هواپیما با ارتفاع پرواز ۲۱۰۰۰ متر وجود داشته باشد از برد رادار و موشک های روسی  خارج خواهند بود و البته  در همان زمان بسیار معتقد بودند این ارتفاع پروازی  باید با سرعت فراصوت نیز ترکیب شود.ولی در ان زمان کلی جانسون  سر طراح مشهور لاکهید که در ان زمان هواپیماهای چون پی ۳۸ و پی ۸۰ را طراحی کرده بود طرحی را ارائه داد که شامل  طرح بلند پرواز سبک و مادون  صوت بود که هزینه ساختش پایین بود

طرح لاکهید که در مرحله نخست سی ۲۸۲ نامیده میشد بر اساس یک گلایدر ساخت همین شرکت  ساخته شده بود ولی دارای پیشرانه بود. این طرح دارای بال های سبک کشیده بود که تو هواپیما در ارتفاع بالا روی امواج هوا سوار شود و سوخت کمتری را مصرف کند  و یک موتور جنرال الکترونیک جی ۷۳ بود که در پیش نمونه اف۱۰۴ نیز نصب شده بود بهره می برد  و روی کاغذ توان رسیدن به  ارتفاع ۲۱۰۰۰ متری را داشت. لاکهید هر کاری را انجام داده بود تا وزن را کاهش دهد تا ارتفاع را افزایش دهد حتی چرخ ها  برداشته بود و هواپیما بر روی ارابه فرود برمی خواست ولی انها را رها میکرد و بعد روی شکم فرود میامد.نیروی هوایی این طرح را رد کرد زیرا زیادی عجیب و غریب بود که تازه چرخ هم  نداشت!!!

u-2a

u-2a

با وجود این تمامی کارشناسان غیر نظامی یو ۲ را پیشنهاد میدادند زیرا دارای ارتفاع بیشتری نسبت به ار بی ۵۷ بود و سطح مقطعی کمتری نیز داشت . در همان زمان سازمان امنیت امریکا (سیا) به این طرح علاقمند شد. تا ان زمان سیا برای گرداوری اطلاعات  مورد نیاز به ارتش وابسته بود و از هواپیماهای ارتش استفاده  میکرد. ترکیبی از مقامات نیروی هوایی و سیا  در سال ۱۹۵۴ با کلی جانسون  دیدار کردند  ولی نیروی هوایی مخالف بود که این طرح گسترش یابد زیرا می ترسید  پروژه ار بی ۵۷ را به خطر   بیندازد و همچنین علاقه ای نداشت سیا نیز هواپیمای شناسایی داشته باشد ان هم بلند پرواز تر از نسخه نیروی هوایی ولی در نهایت با  دخالت کاخ سفید نیروی هوایی کوتاه امد

در سال  ۱۹۵۵ سیا سفارش ۲۰ فروند از این هواپیما را داد که هنوز یک فروندش هم وجود نداشت . لاکهید به سرعت وارد عمل شد .پروژه مخفیانه بود  تداروکات قطعات کامل سری پیش رفت و تمامی شرکت های  تولید کننده قطعات  فکر میکردند در حال تولید یک کلایدر بزرگ غیر نظامی برای سازمان هوا و فضای امریکا هستند.

1826454

هواپیما در همان سال یو ۲نامیده شد و برای تولید ان ابزارهای زیادی  لازم بود که تا زمان وجود نداشت مثلا ارتفاع  سنجی که تا ارتفاع ۲۱۰۰۰ متری را نشان دهد ویا سوخت ویژه  جی پی ۷ که برای موتور این هواپیما و احتراق در ارتفاع که هوای زیادی وجود  نداشت توسعه یافت. همچنین یک دوربین بزرگ که توان تصویر  برداری  از یک جسم ده متری را از ارتفاع ۱۸ کیلومتری زمین  را داشت ولی این دوربین خیلی بزرگ بود و یو ۲ هم فضای کمی داشت و به قول یکی از مهندسین درگیر در پروزه  مثل این بود که می خواستند مادر بزرگ من را در شش اینج فرش جا دهند(خدایش اینم شد مثال ).

در ۱ اگوست سال ۱۹۵۵ طرح جدید پرواز کرد ولی طرحی بود که پرواز با ان دشوار بود.ویژگی های پروازی ان نه شبیه گلایدر بود و نه یک هواپیمای متعارف .از یک موتور جی ۵۷ در مرکز بدنه در نسخه اولین بهره می برد . دارای بیشترین سرعت ۷۹۴ کیلومتر بر ساعت و بردش به ۴۳۳۳ کیلومتر می رسید.

هواپیما در ارتفاع بالا دارای  خصوصیت پروازی مثل گلایدر بود ولی با افزایش چگالی هوا در ارتفاع پایین باعث کاهش کنترل پذیری ان می شد  و نداشتن یک سامانه کنترلی درست حسابی برای ارتفاع پایین کار را سخت تر  کرده بود. همچنین نسبت به بادهای  مخالف  در روی باند بسیار اسیب پذیر بود و باعث متمایل شدن دماغه رو به پایین شده بود. هواپیما در نسخه اصلی  داری چرخ  جمع  شونده بود ولی تنها  دو چرخ در مرگز بدنه و دو چرخ نیز در نوک بال داشت که بسیار کوچک و سبک بود و تنها برای عدم برخورد نوک بال به زمین  در هنگام نشست و برخاست بودند

کابین یو-2ای

کابین یو-۲ای

با در نظر گرفتن اینکه پرواز در ارتفاع بالا فشار بالای بر کابین خلبان وارد میکرد خلبان با لباس فضا نوردان    پرواز میکرد  و از یک کلاه مشابه انها  با جریان اکسیژن در ان استفاده میکرد و اب و غذا را از طریق سوراخی بر روی کلاه دریافت میکرد. میشد به جای اکسیژن به درون کلاه خلبان گاز سمی وارد کرد تا خلبان طی ۱۰ تا۱۵ ثانیه  کشته شود تا  به دست دشمن نیوفتند ، مدتی در کابین قرص سیانور بود و بعد از مدتی هم سکه  ای با یک سوزن سمی در ان قرار به خلبانان تحویل داده شد .

همچنین خلبان برای اینکه به دلیل مصرف  اکسیژن خالص دچار گیچی نشود از این رو یک ساعت قبل از پرواز نیز این گونه اکسیژن را مصرف  میکند تا در پرواز دچار گیجی نشود.

یو ۲ در زیر  کابین خود دارای محفظه ای برای  قرار دادن تجهیزات شناسایی   است که کاملا مژولار بوده و به راحتی قابل تعویض است.

هواپیما در دماغه دارای سامانه شناسایی ۹۱ سانتیمتری   ب ۳۶    است که توان  تصویر برداری از ۱۵۰ کیلومتری را از  یک جسم ۱۰ سانتیمتری  را داشت. ولی در طول دوران خدمت یو ۲ بارها  مورد ارتقا در ناحیه تجهیزات شناسایی قرار گرفت برای نمونه در دهه ۱۹۸۰  سامانه روزنه ساختگی  رکول  ASARS-2 روی یو ۲ نصب شد که  توان نقشه برداری دو بعدی راداری را در اختیار  یو ۲ قرار میداد. همچنین دوربین پانورماتیک اچ ار ۷۳۲ برای تصویر برادار در ارتفاع بالا نیز روی ان نصب شد .

تصویری از دوربین یو 2 که در حال کار گذاری در درون ان . در این تصویر سه دوربین یکی متمایل به چپ ، دیگری راست و دیگر عمود بر زمین دیده میشود

تصویری از دوربین یو ۲ که در حال کار گذاری در درون ان . در این تصویر سه دوربین یکی متمایل به چپ ، دیگری راست و دیگر عمود بر زمین دیده میشود

چندین نمونه یو۲ به خط تولید رسید. اولین نسخه  یو ۲ ای بود که دارای موتور جی ۵۷ –پی ۳۷ ای با توان ۱۳۰۰۰ پاوند  رانش بود. در مجموع ۴۸ فروند از این نمونه تولید شد که ۵ فروند بعدها برای تحقیقات اب و هوایی ارتفاع بالا اصلا شدند.چهار فروند  با  موتور جی ۵۷ – پی ۳۱ ساخته شدند که یو ۲ بی نامیده شدند و دارای دو کابین برای پرواز اموزشی بودند

هفت فروند به موتور جدید جی ۷۵ –پی۱۳ ای مجهز شدند  که مدتی یو ۲ بی خوانده شد ولی در نهایت به انها  نام یو ۲ سی داده شد. موتور متفاوت این مدل ۱۷۰۰۰ پاوند رانش ایجاد میکرد.   پنچ فروند یو ۲ ای با نسخه  دو سرنشینه بر اساس نسخه سی ارتقا یافتند که البته نقش شناسایی داشت و نه اموزشی و نفر دوم برای استفاده از سنسور  های شناسایی بود

همچنین  بخش بزرگی از انواع ای و بی در دهه ۱۹۶۰  به مدل E ارتقا یافتند که شامل موتور جی ۷۵ –پی ۱۳ بی بود و از سامانه جنگ الکترونیک به روز تر  استفاده کردند . دست کم ۱۸ فروند از انواع ای و بی به این نسخه ارتقا یافتند. این نمونه ها در اواخر دهه ۱۹۵۰ ارتقا یافتند و دارای سامانه هشدار دهنده رادار با پوشش ۳۶۰ درجه بود

چهار  فروند نسخه کاملا نو ساز یو۲ اف ساخته شد که این نمونه دارای توان سوختگیری هوایی بود که هیچکدام از مدلهای یو۲ نداشتن  و برد پروازی انها را با یک بار سوختگیری هوایی به ۸۰۰۰ کیلومتر و با دوبار به ۱۵۰۰۰ کیلومتر افزایش یافت این نمونه در سال ۱۹۶۰ وارد خدمت شد  . دو فروند یو ۲ سی نیز به مدل یو ۲ جی تغییر یافتند  که برای انجام عملیات از روی ناو هواپیما در نظر گرفته شدند ولی این پروژه به مرحله عملیاتی نرسید اگرچه یو ۲ جی از روی ناو هواپیما بر نشست و برخاست کرد

تصویری از u-2g  بر روی ناو هواپیمابر

تصویری از u-2g بر روی ناو هواپیمابر

 از اخرین نسخه  های تولید یو۲ ار  میتوان نام برد  که  در سال ۱۹۶۷ پرواز کرد . این نسخه بزرگتر از مدلهای قبلی بود و دارای سوخت  بیشتری . ۱۴ فروند از این نمونه ساخته شد . نسخه بعدی  تی ار ۱ ای بود این مدل در دماغه دارای یک رادار روزنه ساختگی برای تصویر برداری راداری از سطح زمین  بود و یکی از بزرگترین ویژگی های ان نصب دو غلاف خارجی بزرگ زیر بالها برای حمل تجهیزات شناسایی مختلف بود. این نسخه  سال ۱۹۸۰ توسعه یافت و ۳۳ فروند از ان ساخته شد و نسخه اموزشی  ان  با نام تی ار ۱ بی نیز توسعه یافت. تمامی تی ار ۱ ای با نصب موتور جنرال الکترونیک اف۱۱۸ که روی بمب افکن ب۲ نیز نصب شد به  یو ۲ اس تغییر نام دادند.

این نمونه که همکنون تنها نسخه در خدمت است  دارای یک رادار روزنه ساختگی  پهلو نگر از نوع ASARS-2 است که توان نقشه بردار دو بعدی رادار را از  برد ۱۶۲  کیلومتر را فراهم میکند. این بدین معنی است که یو ۲ اس در هنگام رد شدن از کنار یک منطقه بدون ورود به ان منطقه دست به شناسایی هوایی میزند. رادار دارای دو دیش ارایه فازی مسلح کشیده است که دو طرف دماغه را پوشش می دهد  . این رادار که البته در یو ۲ ار نیز نصب شد  به یو ۲ این توان را میدهد  تا با اسکن کردن سطح زمین  ان هم با دقت یک کمتر هر تغییر در عوارض زمین را شناسایی کند. همچنین یو ۲ اس دارای یک غلاف بر روی بدنه بود که وظیفه جمع اوری علائم راداری دشمن (جاسوسی الکترونیک) را دارد. کابین  در این مدل  ارتقا یافته و مجهز به سه نمایشگر رنگی چند کاره شده است. همچنین به دلیل استفاده از موتور توربوفن کم مصرف  برد این نمونه به ۱۰۰۰۰ کیلومتر افزایش  یافته که یک برد فرا قاره ای  است

یو 2 اس اخرین نسخه یو2 که همکنون عملیاتی است . بر روی بدنه یک سامانه جمع اوری علائم الکترونیک

یو ۲ اس اخرین نسخه یو۲ که همکنون عملیاتی است . بر روی بدنه یک سامانه جمع اوری علائم الکترونیک

سوابق عملیاتی

اولین سانحه برای یو۲ به یکسال بعد از اولین پروازش و یا به عبارتی سه ماه   قبل از عملیاتی شدند بود که ۱۵ مه سال ۱۹۵۶  رخ داد   و تا پایان سال دو فروند دیگر نیز از دست رفت که دو فروند در هنگام برخاستن و یکی نیز در اسمان متلاش شد.

با وجود همه این مسائل یو ۲ اماده عملیات بود ولی رییس جمهور وقت امریکا ایزانهاور می ترسید که این هواپیما در عمق خاک شوروی سرنگون شود. سیا پافشاری میکرد   یو ۲ پرواز کند و سرانجام تصمیم گرفته شد. انها هواپیما را بدون هیچ ارام و نشانی رنگ کردند تا در صورت سرنگونی بگوید  یک هواپیما غیر نظامی تحقیقاتی برای بررسی شرایط اب و هوا بوده است.  اگرچه بسیاری معتقد بودند که اصلا رادار های شوروی ان را نخواهند دید .

سرانجام در ۱۰ ژوئن سال ۱۹۵۶ یو۲ اولین پرواز خود را بر فاز شوروی انجام داد.

هواپیما از انگلستان برخاست  و از طریق لهستان وارد شوروی شد و تا نزدیکی لنینگراد   و مسکو پیش رفت. بعد از برگشتن و بررسی تصاویر گرفته شده میشد به خوبی جتها میگ۱۵ و میگ۱۷ پرواز کننده در ارتفاع پاینتر که دنبال یو ۲ افتاده بودند را میشد  دید این نشان میداد که روسها یو ۲ را در رادار دیده بودند  ولی تاکیدی  بر این واقعیت بود که شکاری های روسها فعلا توان رسیدن به سقف پرواز یو ۲ را ندارد. شوروی فکر میکرد این یک نسخه کانبرا است و بلافاصله با بیان مسیر پرواز هواپیما  دشمن اعلام کرد در تمام طول مسیر پروازی این بمب  افکن دوموتوره متوسط  را تحت نظر داشته(انها این چنین فکر میکردند). ایزانهاور که فهمید روسها یو۲ را می بینند  دستور لغو پرواز  بعدی را داد ولی تا زمان لغو پروازها دست کم هشت  پرواز انجام شده بود. چند ماه بعد یو ۲ در ترکیه و ژاپن  مستقر شد و در همان دوران که فرانسه و انگلستان خود را برای دخالت در کانال سوز اماده میکردند یو ۲ها چندین  بار از مواضع مصری ها تصویر برداری  کرده و انها را به انگلیسیها دادند

بعد از اشغال مجارستان توسط  تانک های شوروی ایزانهاور دوباره دستور پرواز یو ۲ را در سپتامبر سال ۱۹۵۶  صادر کرد ولی هنگامی که  در نزدیکی ولادی وستوک توسط روسها دوباره شناسایی شد(و دوباره در بیانیه ای  از ان ار بی ۵۷ نام برده شد)باز پرواز ها متوقف شد . در سال ۱۹۵۷ چند پرواز دیگر برای  بررسی برنامه موشک قاره پیمای شوروی انجام شد ولی باز برنامه بعد از چند پرواز لغو شد. در سال ۱۹۵۸ لاکهید تلاش  کرد با استفاده از مواد جاذب رادار خمیر شکل  به بدنه سطح مقطعی یو ۲ را کاهش  دهد ولی نتیجه افزایش وزن کاهش ارتفاع پروازی شد و در نتیجه برنامه رها شد

با وجود اینکه پرواز ها با ترس و لرز و با پیامدهای سیاسی همراه بود ولی بسیار عالی بود تصاویری که یو ۲ جمع اوری میکرد انقدر عالی بود که به گفته رییس وقت سیا هر پرواز به فعالیت ۱۰۰۰ جاسوس برابری میکند.

کابین یو2 اس

کابین یو۲ اس

در سال ۱۹۵۷  شوروی با یک موشک ار۷  دست به پرتاب یک ماهواره به فضا زد  . این اقدام نشان داد که میتوان با تغییر موشک ار ۷ ان را تا برد ۸۰۰۰ کیلومتر به عنوان یک موشک بالستیک استفاده کرد. این یعنی توان حمله اتمی از شوروی به امریکا.امریکا از  این موشک با خبر بود زیرا یو ۲ تصایور ان را گرفته بود اگرچه امریکایها هرگز فکر نمی کردند بردش این میزان  باشد.

اطلاعات امده از شوروی نشان میداد که انها دست به توسعه شکاری های یاک ۲۵، میگ۱۹ و میگ۲۱ زده اند  . سوخوی ۹ در راه بود  و همه اینها به معنی به چالش کشیدن  یو ۲ بود. امریکا با تعویض موتور جی ۷۵ به جای جی ۵۷ سقف پرواز را از به ۲۱۵۰۰ متر افزایش دادن و اطمینان داشتند وضعیت بهتر شده است

با افزایش تمرکز رادار های شوروی در اروپای شرقی پرواز از انجا سخت شد و از این رو  سیا دست به پرواز از طرف السکا زد که تمرکز رادار ها کمتر بود ولی از سال ۱۹۵۸ دست به پرواز از پاکستان زد.در یکی از این پرواز ها که یکی ازپرواز  یو ۲ ها با خلبانی گری پاور در ۱ مه سال ۱۹۶۰  ، که از پیشاور پاکستان انجام شد حادثه تاریخی پیش امد.

 گری پارو  از پاکستان برخاست  و قرار بود از جنوب شوروی وارد شود و از شمال غرب شوروی از مرز نروژ خارج شود  تبدیل به اولین خلبان یو ۲ شد که  یو۲ خود را بر اثر اتش دشمن از دست داد .پرواز در روز کارگر در شوروی انجام شد ، روزکه در  شوروی  تعطیل  بود و این حرکت یک  اشتباه بود زیرا ترافیک هوایی کم بود و روسها هم بر روی روز کارگر به عنوان بهش کارگران(دست کم خودشان اینچنین میگفتند) حساس  بودند

بلافاصله بعد از ورود به مرز  شوروی یو ۲ را مورد بررسی  رهگیری قرار دادند  و ان را زیر نظر گرفت  . شوروی یک سال بود توان  سرنگونی یو ۲ را با موشک سام۲  داشت ولی همواره از  این کار اجتناب می کرد زیرا خورشجوف خواهان تنش با غرب نبود ولی ورود به اسمان شوروی ان هم روز کارگر غیر تحمل بود. انها با خروشچوف تماس گرفتند وی را از خواب بیدار کردند و وی عصبانی دستور  سرنگونی یو ۲ را داد و سرانجام بعد از ۴٫۵ پرواز بر فراز شوروی در عمق خاک شوروی در نزدیکی سوردلوکس سه موشک سام۲ به طرف یو ۲ شلیک شد که یکی در نزدیکی یو۲ منفجر  شد و یو۲ سقوط کرد و گری پاور اسیر شد و ماجرای پیچیده سیاسی را ایجاد کرد.

تصویری از دو مرد تاریخ ساز . کلی جانسون طراح یو 2 و گری پاورز خلبان یو2

تصویری از دو مرد تاریخ ساز . کلی جانسون طراح یو ۲ و گری پاورز خلبان یو۲

 ایزانهاور بلافاصله  اعلام  کرد یک هواپیمای تحقیقاتی غیر نظامی  را شوروی سرنگون کرده است ولی تا هفت روز بعد شوروی نشست و گذاشت تمامی مقامات امریکا دروغ هایشان را  بگویند و بعد لاشه ،  دوربین و خلبان را به همگان نشان داد. واقعیت این است که   شوروی گفته بود یک هواپیمای جاسوسی را سرنگون کرده است ولی نگفت چه بر سرش امد از این رو همه در امریکا معتقد بود که ۱۰۰% خلبان مرده است و با در نظر گرفتن ارتفاع پروازی چیزی هم از هواپیما باقی نماند ولی کاملا اشتباه میکردن.

گری پاور  اعتراف کرد و به زندان محکوم شد ولی دو سال بعد در سال ۱۹۶۲ با یک جاسوس شوروی معاوضه  شد . یو۲ های که در ژاپن و ترکیه مستقر بودند به امریکا بازگشتند پرواز بر فراز شوروی برای یو۲ تمام شد

 در جریان بحران موشکی کوبا یو۲ با وجود اطلاع از وجود موشک سام۲ در کوبا باز برفراز کوبا پرواز کردند. انها اطلاعات بسیار مناسبی را از استقرار موشک های بالستیک اتمی شوروی در کوبا جمع اوری کردند ولی در نهایت  یک یو۲ سی در ۲۷ اکتبر به اتش یک سام۲  بر فراز کوبا از دست رفت و خلبان ان نیز کشته شد

در سال ۱۹۶۲ یو ۲ ها بعد از دو سال به ژاپن برگشتند تا بر فراز چین دست به پرواز بزنند. در همان سال یو ۲ به تایوان نیز رفت و در واقع یو۲ های تایوانی توسط  خود نیروی هوایی این کشور خریداری شده بودند .پرواز بر فراز چین تا سال ۱۹۷۰ بیشتر ادامه نداشت و این پرواز با سرنگونی دو یو۲ توسط سام۲ چینی ها انجامید

یو ۲ اس تنها نسخه در خدمت یو ۲ که همینک  ۳۰ فروند از در خدمت است  بعد از جنگ ویتنام بارها  بر فراز کره شمالی، عراق ، افغانستان ،   یوگسلاوی و ایران پرواز کرده و انتظار می رود تا سال ۲۰۲۰ در خدمت باقی بماند.

در مجموع ۱۰۴ فروند از این هواپیما ساخته شد

ایی ار 2 نسخه غیر نظامی یو2 اس برای ناسا

ایی ار ۲ نسخه غیر نظامی یو۲ اس برای ناسا

مشخصات

نام یو۲ای یو۲ اس
طول ۱۵٫۲۴ متر ۱۹٫۱۳ متر
ارتفاع ۴٫۵۷ متر ۴٫۸۸ متر
کمترین  وزن  ? ۷۰۳۱ کیلوگرم
بیشترین وزن برخواستن  ? ۱۸۷۳۳ کیلوگرم
موتور یک موتور توربوجت جی ۵۷ موتور توربوفن اف۱۱۸ – جی ایی ۱۰۱
بیشترین سرعت ۸۰۰ کیلومتر بر ساعت ۸۰۵ کیلومتر بر ساعت
ارتفاع پروازی ۲۱۳۳۵ متر ۲۱۲۱۲ متر
برد ۴۶۳۵ کیلومتر ۱۰۳۰۰ کیلومتر

ترجمه:عبدالحمید تارخ

منبع:http://en.wikipedia.org/wiki/Lockheed_U-2

تی یو 2 اس .. نسخه اموزشی یو2 اس

تی یو ۲ اس .. نسخه اموزشی یو۲ اس

39+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar
دسته بندی شده در:        

15 دیدگاه

  • البته اف۱۴ مجهز به فونیکس میتونه اینو بزنه لازم نیست بره تا ارتفاع بالا و لباس فشار بپوشن.فونیکس برای نابودی فاکس بت و امثال این بوده در زمان خودش.اخبار شبکه خبر تاریخ شناسای یو۲ را دوباره گفت من فکر کردم لابد یه چیز جدید خیلی پیشرفته رادار گریزه.ای شبکه های خبری شیطون ایران خیلی کلکید..چشم نخورن خوبه

  • پدافند ایران با غرور و افتخار اعلام کرده که دوبار هواپیمای یو-۲ رو شناسایی کرده در حالیه که یو ۲ هیچوقت رادارگریز نبوده و عموما بخاطر پرواز در ارتفاع بالا مورد استفاده قرار میگرفته که البته این ویژگی تقریبا امروزه بی استفاده شده چون دیگه تو دنیا کشوری وجود نداره که فاقد سیستم پدافندی متعلق به دهه ۵۰ میلادی باشه که نتونه ارتفاعات بالا رو مورد ارزیابی قرار بده و حتی مورد هدف قرار بده بخصوص که هدف هواپیمایی با طراحی ۶۰ سال پیش باشه. البته تا سال ۲۰۲۳ که ار کیو ۴ عملیاتی بشه به احتمال زیاد دیگه نسل هواپیمای سرنشین دار جاسوسی توی امریکا منقرض بشه.

  • سلام و خسته نباشیدآقای تاریخ پس چرا هواپیماهای مختلف سقف پروازیشون متفاوت است,و برای بالا بردن سقف پروازی چه کارهایی در یک هواپیما انجام میشود .البته در مورد ایزوله کردن کابین هواپیما و پر فشار کردن آن و کپسول اکسیژن خلبان رو میدونم در بدنه و موتور چه کارهایی انجام میشه که هوای مورد نیازش رو بدست میاره.آیا موتور افت قدرت هم داره؟

  • سلامموتورهای این هواپیما چگونه در این ارتفاع پروازی کار میکنند؟در ارتفاع۲۱۵۰۰ پا تقریبا ۹۵ در صد از غلظت هوا کاسته میشه.آیا از اکسیژن مایع برای کمک به سوختن سوخت استفاده میشه یا مواد دیگری به سوخت اون اضافه شده

    • نویسنده

      سلام .. در ارتفاع ۲۱ متری هنوز هوا برای موتور است کما اینکه حتی میگ۲۵ با موتور توربوجت هم در ارتفاع ۲۴۰۰۰ متری پرواز داشته

  • سلام….آیا ماتوان رهگیری وشاید انهدام یو۲روداریم؟؟؟ویو۲تابه حال چند بار ازماجاسوسی کرده…

  • سلام استاد تارخ…این قضیه شناسایی یو۲ توسط ایران واخطار به اون واقعیت داره واینکه با توجه به سوابق عملیاتیش نشون میده اونقدرها هم رادارگیز نبوده…چون یه جا نوشته بود یو۲رادارگریز شده و آپدیت شده از طریق خلیج فارس وارد حریم هوایی ایران شدند ورادار ایران به خلبان هشدارداده …وآمریکایها سخت متعجب شدن ازاینکه ایران رادارهایی با این توانایی بالا دارن رادارهایی که فقط چند کشور انگشت شمار توان تولیدشو دارن….میخواستم بدونم این ماجرا واقعیت داره ؟؟؟؟سطح مقطع یو۲چقدره؟؟؟

    • نویسنده

      سلام یو۲ هرگز رادار گریز نبود اگرچه نمونه های فعلی سطح مقطعی کمی دارند ولی اینکه تنها چند کشور است که یو۲ را میتوانند کشف کند بر چه اساسی گفته شده؟ یو۲ به عنوان هواپیمای جاسوسی امریکا مگه برفراز چند کشور پرواز کرده که دشمن امریکا باشه؟ که بگین هیچ کدام هیچ کاری نکردند فقط ما کردیم

  • ینی جایی که کوه باشه هواپیما تو ارتفاع کمتر از کوه و در واقع لا به لای کوه ها پرواز کنه رادار کشفش نمیکنه؟…درسته؟

  • آقای تارخ اطلاع دارین سقف راداری ایران چقدره؟ والبته برد موشک های زمین به هوا و پدافندش؟

    • نویسنده

      سلام…ایران در زمینه کشف مشکلی ندارد همه ارتفاع و همه بردی را با رادار زمینی تا انجای که پستی بلندی زمین اجازه میدهد پوشش میدهد بیشتر مشکل در درگیر و ارتفاع پایین به دللی مناطق کوهستانی غرب و شمال کشور است