هواپیماهای جنگنده

جنگنده چند منظوره جینگ کو

در دهه 1970 نیروی هوایی تایوان  صدها فروند جنگنده امریکایی همچون  اف100، اف5 و اف104 را در خدمت داشت. این نیرو  در اواخر دهه 1970 دارای  120 فروند اف100،  282 فروند اف104 و 420 فروند جنگنده اف5 بود. این نیرو دست کم روی کاغذ برای مقابله با نیروی هوایی چین که در ان زمان دارای جنگنده ای چون جی 7 بود کافی به نظر می رسید ولی تایوان در اواخر دهه  1970 به دنبال یک جنگنده جدید برای جایگزینی  اف100 و اف104 های خود میگشت. در اوائل دهه 1980 نیروی هوایی تایوان  دست به سفارش  جنگنده اف20 تایگر شارک زد که نسخه ارتقا یافته اف5 بود ولی امریکا پروژه اف20 را برای اینکه رقیب اف16 نشود لغو کردند وبا نزدیکی  چین به امریکا در اواخر دهه 1970 زمانی که تایوان تلاش کرد اف16 سفارش دهد  با مخالفت امریکا مواجع شد تا تایوان چاره ای جز ساخت یک جنگنده داخلی نداشته باشد.

این تصمیم در حالی گرفته شد که امریکا  علاقه زیادی برای کمک فنی هم به تایوان نداشتند ولی تایوان میخواست   تا زیر ساخت ها لازم را در داخل کشورش ایجاد کند. در سال 1982 رسما برنامه تولید یک جنگنده ملی در داخل کشور در دستور کار قرار گرفت و چهار هدف کلی پیش بینی شد

  • توسعه بدنه با همکاری جنرال دینامیک
  • توسعه پیشرانه در داخل به کمک هانویل
  • ساخت سامانه های الکترونیک در داخل با کمک لاکهید مارتین، نروث روپ و  بی ای ایی سیستم انگلستان
  • توسعه تسلیحات هوا به هوا لازم برای جنگنده جدید

تا سال 1985 در مجموع 50 میلیون دلار در برنامه سرمایه گذاری شد و لاکهید مارتین به صورت محدود با تایوانی ها همکاری کرد  و قرار بود برای  این جنگنده 48 میلیون قطعه، 47 میلیون متر مربع سیم و هفت هزار نقشه امده شود و 1000 شرکت به صورت مستقیم  و غیر مستقیم  در برنامه شرکت  داشته باشند. جنگنده اف16 به عنوان پایه ای برای مطالعه و توسعه جنگنده  جدید انتخاب شد  و موتور جی 79 که بر روی اف104 نیز نصب بود(و البته موتور اف4 فانتوم نیز است) قرار شد پایه ای برای طراحی موتور شود . ولی با در نظر گرفتن فناوری قدیمی موتور  توربوجت جی 79 و در نظر گرفتن موتور توربوفن  برای جنگند جدید  تصمیم به طراحی موتور توربوفن گرفته شد

جینگ کو  ترکیبی از اف18 و اف16 در ترکیب کلی بدنه است
جینگ کو ترکیبی از اف18 و اف16 در ترکیب کلی بدنه است

سرانجام جنگنده جدید در 28 مه سال 1989 اولین پروازش را انجام داد اگرچه سه ماه بعد در یک فرود به دلیل نقش در ارابه فرود از دست رفت. جنگنده جدید به یاد رییس جمهور فقید  تایوان چینگ کو نامیده شد(نام کلی این جنگنده  AIDC F-CK-1 Ching-kuo می باشد)

چینگ کو یک جنگنده تک سرنشینه  چند منظوره سبک  است که نقش اول ان درگیری  هوا به هوا بوده است ولی توان هوا به دریا و هوا به زمین  نیز دارد.

جنگنده دارای  بدنه ای با ترکیب الومنیوم  و کامپوزیت است و در ان میتوان به خوبی طرح اف16  و اف18 را دید . دارای سکان عمودی و  دم و بالی مشابه اف16 است و ورودی هوا ، کابین و دماغه مشابه اف18 . دلیل این شباهت همکاری نزدیک با نروث روپ و لاکهید است. جنگنده حتی دارای  جایگاه چتر ترمزی مشابه اف16 است.

 برای تایوان دستراسی به موتور جنرال الکتریک اف404 و یا اف110  امریکا  مقدور نبود و موتور جی 85 و جی79 نیز کارای ضعیفی داشتند از این رو تایوان به دنبال موتور جدید رفت. تایوان توان دستراسی  به موتور نظامی را نداشت  ولی مشکلی برای دریافت موتور غیر نظامی نداشت

تایوان از  اواخر دهه1970 طی همکاری با شرکت ولو سوئد دست به توسعه موتوری بر اساس موتور غیر نظامی گاریت تی اف ایی  731 کرد(شرکت گاریت همکنون توسط هانیول  خریداری شده است). موتور تی اف ایی 731  یک موتور غیر نظامی توربوفن با توان 3500 پاوند و فاقد پس سوز بود و  در واقع هدف از همکاری با ساب این بود که این موتور مجهز به پس سوز شود . قبل از این شرکت ساب این کار را برای موتور ار بی8 جنگنده ویگن انجام داده بود که اصل این موتور همان موتور پرات اندوویتنی جی تی 8 دی بود که بر روی بوئینگ 727 و 737 نصب شده بود  و ساب ان را مجهز به پس سوز کرده بود.

موتور جینگ کو توسعه یافته یک موتور غیر نظامی بود که روی جت های کوچک تجاری ده نفر نصب میشد
موتور جینگ کو توسعه یافته یک موتور غیر نظامی بود که روی جت های کوچک تجاری ده نفر نصب میشد

در مرحله نسخه موتور تی اف ایی 731 با نصب پس سوز به موتور تی اف ایی 1042 تبدیل شد و در مرحله بعد تلاش در ارتقا و افزایش  قدرت موتور شد  زیرا موتور قدرت کمی داشت.چندین نسخه از این موتور به دست  امد  که بعدها حتی روی دیگر جنگنده ها(مانند ال 159) نیز نصب شد ولی نسخه که از این موتور  در نهایت روی چینگ کو نصب شد نسخه تی اف ایی 1042-70 ای بود که دارای بیشترین رانش 6100 پاوند بدون پس سوز و 9460 پاوند با پس سوز بود . هواپیما دارای دو موتور است .تجربه  به کار گیری اف104 و اف5 نشان داد که جنگنده دو موتوره  ای مانند اف5 سانحه  کمتری  نسبت به جنگنده تک موتور اف104 دارد . با در نظر  گرفتن دو موتور  تی اف ایی 1042 -70 ای که با نام اف-125 -70 نیز شناخته میشود ، هواپیما دارای رانش  به وزن 1.01  است  که با وجود قدرت کم موتور نسبت به دیگر موتورهای نظامی بیشتر ، داشتن رانش به وزن بالا به دلیل وزن کم خود چینگ کو است. حتی با دو موتور نیز چینگ کو  از نظر نیروی فراهم شده موتور  به پای  اف16 تک موتوره نمی رسید  ولی همانطور که گفته شد با در  نظر گرفتن وزن کم ان رانش به وزن بالای دارد .بیشترین سرعت چینکو 1.8 ماخ  و در حال مسلح به چهار موشک هوا به هوا 1.4 ماخ است .

همان طور که گفته شد مدتی تایوان به دنبال اف20 بود ولی در نهایت این برنامه لغو شد. رادار جنگنده  اف 20 رادار ای پی جی 67  بود  که یک رادار پالس داپلر   در باند ایکس بود و برد ان بر ضد یک هدف هوایی  به 150 کیلومتر و بر ضد یک جنگنده حدود 90 کیلومتر بود و توان کامل هوا به زمین  داشت.

1243266

تایوان در طراحی رادار چینگ کو از این رادار و رادار ای پی جی 66 که بر روی اف16 ای و بی نصب شده بود بهره برد و در نهایت رادار جدید جی دی -53(GD-53) به دست امد که در واقع این  رادار  با فناوری ای پی جی 67 و قطعات ای پی جی 66 ساخته شد و از نظر عملکرد چیزی بین این دو رادار است.

رادار دارای برد کشف 150 تا 80 کیلومتر بر ضد جنگنده های متعارف(غیر استیلز ) بسته  به اندازه هدف دارد و میتواند ده هدف را رهگیری و به دو هدف درگیر شود . دارای 24 حالت مختلف رهگیری   است و میتواند دست به  درگیر اهداف پایین پرواز، درگیر حین کاوش اسمان ، پایین گری  در حالت جستجوی اسمان، کشف پستی و بلندی های زمین  و کشف اهداف متحرک زمینی و یا درگیر با اهداف دریایی را دارد.

جینگکو  دارای سامانه دیجتال  با سیم  تولید داخل با همکاری لاکهید مارتین، سیستم ناوبری اینرسی ساخت هانول،یک خط انتقال   داده برای ارتباط با مرکز زمینی و هشدار دهنده و پرتاب کننده شراره تولید داخل است.

کابین خلبان در نسخه تولید دارای دو نمایشگر رنگی چند کاره  مشابه کابین اف18 و دسته  پروازی مشابه جنگنده اف16 است . اچ  یو دی و  نمایشگر های درون کابین تولید تایوان می باشد.

سلاح داخلی جینکو یک توپ 20 م م 6 لول گاتیلینگ ام 61 با سرعت اتش 4000 تا 6000 گلوله بر دقیقه است که همانند اف16 در ریشه بال سمت چپ نصب شده  است .

جنگنده دارای  هشت جایگاه تسلیحاتی است که یک عدد بر نوک هر بال، دو عدد زیر هر بال و  دو جایگاه به صورت پشت سر هم در زیر بدنه است.  تایوان  برای این  جنگنده دست کم دو موشک هوا به هوا را توسعه داد که شامل موشک کوتاه برد فروسرخ  اسکای اسورد 1 با برد 8 کیلومتر و سرعت 3.5  ماخ که گفته شده دارای زاویه جستجوی 35 درجه است .

موشک اسکای اسورد 1 در زیر بال و موشک اسکای اسورد 2 در زیر بدنه
موشک اسکای اسورد 1 در زیر بال و موشک اسکای اسورد 2 در زیر بدنه

سلاح بعدی موشک رادار فعال میان برد اسکای اسورد 2 است. این موشک رادار فعال مشابه امرام امریکایی دارای برد 60 کیلومتر است و در سال 1999 عملیاتی شد. این موشک دارای یک کلاهک 30 کیلوگرمی با چاشنی برخورد مستقیم و  مجاورتی است.

جینگ کو میتواند چهار موشک اسکای اسورد 1(یک عدد نوک هر بال و یکی عدد زیر هر  بال)  و دو  موشک اسکای اسکورد2 دو عدد زیر بدنه  به صورت پشت سر هم  حمل کند. البته می شود  به جای اسکای اسورد  1 موشک سایندوندر  را نیز حمل کند ولی یک پرواز گشتی جینگ کو  شامل  دو اسکای اسورد1   بر نوک بال ها و دو اسکای اسورد 2 در زیر بدنه  با دو مخزن سوخت خارجی است.

جینگ کو میتواند دو مخزن سوخت خارجی 577 لیتری را حمل زیر بالها  در کنار یک مخزن سوخت زیر بدنه با میزان 1040 لیتر را حمل کند

به غیر از این جینکو میتواند تا چهار موشک هوا به زمین  ماوریک ویا چهار  بمب مارک 82 و یا تا چهار  بمب مارک 84 ویا چهار بمب هدایت لیزری  جی بی یو 12 و یا 10  ویا دو موشک کروز Wan Chien مجهز  به ریز  مهمات با برد 250 کیلومتر و هدایت ماهواره ای ویا چهار بمب خوشه ای مارک 20  ویا دو موشک ضد کشتی  Hsiung Feng II با برد 160 کیلومتر از دیگر تسلیحات قابل حمل توسط جینگ کو است.

جینگ کو و دو موشک کروز Wan Chien  با برد 250 کیلومتر. این موشک دارای کلاهکی با ریز مهمات است
جینگ کو و دو موشک کروز Wan Chien با برد 250 کیلومتر. این موشک دارای کلاهکی با ریز مهمات است

جینگ کو بین سالهای 1990 تا 2000 میلادی  تولید شد. در مرحله اول قرار  بود 256 فروند از این جنگنده تولید شود ولی در نهایت 130 فروند بیشتر از این جنگنده تولید نشد که دلیلش بستن قرار داد خرید 150 فروند اف16 ای و بی و 60 فروند میراژ 2000 سری 5  بعد از لغو تحریم های امریکا در سال 1991 بر ضد تایوان  سفارش  کاهش یافت. دو نمونه از این جنگنده تولید شد که شامل نسخه تک سرنشنیه رزمی  F-CK-1A  و دیگری  نسخه دو سرنشین  رزمی اموزشی   F-CK-1B .

در سال 2001  وزارت دفاع  تایوان تصمیم به ارتقا جینگ کو های خود گرفت. این ارتقا شامل  نصب چهار موشک اسکای اسورد 2 به جای دو موشک(نصب یک موشک دیگر زیر هر بال در جایگاه که مخزن سوخت حمل میکند)، نصب موشک ضد رادار بومی تی سی-2 ای که در واقع نسخه ای از موشک اسکای اسورد 2 بود، ارتقا سامانه  های جنگ الکترونیک و ضد جنگ الکترونیک با کمک توان داخلی،جایگزینی  یک رایانه 64 بیتی با رایانه  قبلی 32 بیتی که البته هر دو ساخت بی ای ایی سیستم است ، نصب دو مخزن سوخت تطبیقی سی اف تی با ظرفیت  771 لیتری  در دو طرف بدنه (به سبک اف16  بلوک 50+ و 52+ و 60 ) . این ارتقا باعث به وجود امدن جینگ کو نسخه سی و دی (نسخه اموزشی دو سرنشینه ) شد. همچنین کابین ارتقا یافت و مجهز به سه نمایشگر رنگی  و سامانه ناوبری بر مبنای جی پی اس شد.

اولین نسخه ارتقا یافته در 4 اکتبر سال 2006 میلادی پرواز کرد و در سال 2011 تصمیم گرفته شد 65 فروند از 130 فروند تولیدی به نسخه سی و دی ارتقا یابند

با وجود اینکه جینگ کو یک تلاش ملی موفق بود ولی ورود تعداد زیادی اف16 و میراژ 2000 که کارایی کلی بهتری نسبت به جینگ کو دارند باعث شده تا این جنگنده در سایه قرار بگیرد.

جینگ کو نسخه بی ، نسخه اموزشی رزمی دو سرنشینه
جینگ کو نسخه بی ، نسخه اموزشی رزمی دو سرنشینه

برخی از مشخصات جینگ کو    عبارتند از طول و ارتفاع 14.21  و 4.42 متر ،وزن خالی 6500 کیلوگرمی ،بیشترین سرعت1.8 ماخ برابر با   2200   کیلومتر در ساعت،سقف پرواز: 16800   متر، شعاع رزمی با سوخت داخلی و چهار موشک هوا به هوا  550 کیلومتر.این هواپیما از دو   دستگاه توربوفن  هانی ول اف125 با توان 6000 پاوند بدون پس سوز و 9500 پاوند با پس سوز.جینگ کو  دارای یک توپ داخلی 20  م م والکان . هشت جایگاه خارجی برای حمل انواع بمب و راکت ،بمب های هدایت لیزری و ماهواره ای و موشکهای هدایت فروسرخ  اسکای اسورد 1 و رادار فعال اسکای اسورد 2

منبع:http://en.wikipedia.org/wiki/AIDC_F-CK-1_Ching-kuo

ترجمه:عبدالحمید تارخ

کابین به روز شده نسخه سی
کابین به روز شده نسخه سی
جینگ کو نسخه دی با مخزن سوخت سی اف تی در دو طرف بدنه
جینگ کو نسخه دی با مخزن سوخت سی اف تی در دو طرف بدنه

نوشته های مشابه

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.
بستن