در سال ۱۹۹۰ میلادی  استرالیا  به دنبال  یک هواپیمای هشدار زودهنگام (اواکس ) بود. در ان زمان مطالعات  بسیاری انجام  شد تا اینکه سرانجام در سال ۲۰۰۰ میلادی قرار دادی با بوئینگ  امضا شد که هدف ان به دست اوردن شش فروند اواکس بود

“””””””اواکس یک رادار پرنده است. از انجایی که زمین  گرد است رادار زمینی حتی در بهترین حالت تنها میتوانند ارتفاع پست را تا برد ۴۰ کیلومتر پوشش دهد انهم در شرایطی که منطقه  وسیع و بدون مانع باشد. در مناطق کوهستانی پوشش ارتفاع پست با رادار زمینی  غیر ممکن است زیرا کوه ها و پستی و بلندی زمین  مانع دید رادار  می شوند.  ولی اواکس چنین مشکلی را ندارد. حتی می تواند هدفی را روی زمین  رسد کند و بسته به ارتفاع پرواز حتی تا ۳۰۰ کیلومتری می تواند هر  هدفی  را در ارتفاع چند  متری زمین  مشاهده کند از این رو هیچ شبکه دفاع هوایی بدون اواکس کامل نیست. همچنین  متحرک بود و سرعت جابجای  بالا اواکس این امکان را می دهد که تنها در عرض چند ساعت هزاران  کیلومتر از اسمان را جستجو کرد کاری  که برای  انجام ان نیاز به چندین رادار است و تازه ان رادارها  نیز در نهایت ارتفاع پست را پوشش نمی دهد””””””

در نهایت پرنده ای که  به استرالیا تحویل شد بر اساس بدنه بوئینگ  ۷۳۷ ساخته شد. همواره اواکس ها بر روی  بدنه هواپیماهای غیر نظامی توسعه می یابند  اگرچه موارد نیز بوده که بر روی بدنه هواپیماهای ترابری نظامی توسعه یافته اند . در این میان برای استرالیا  بهترین  گزینه بوئینگ ۷۳۷ -۷۰۰ –ایی ار بود

این نسخه    از بوئینگ ۷۳۷  یکی از ممتاز ترین   عضوهای خانواده بوئینگ ۷۳۷ است  به  بوئینگ ۷۳۷ ان جی (Boeing 737 Next Generation) نیز خوانده می شود  که در دهه ۱۹۹۰ توسعه یافت و دارای برد بیشتر و مصرف سوخت کمتر است. نسخه ۷۳۷-۷۰۰ ایی ار  تا ۱۰۰۰۰ کیلومتر برد دارد از این رو عملا دارای همان بردی است که هواپیماهای چهار موتوره ای چون بوئینگ ۷۰۷ دارد که بدنه اصلی اواکس مشهور ایی-۳ است

نسخه در خدمت استرالیا

نسخه در خدمت استرالیا

هواپیما دارای دو دستگاه موتور  توربوفن CFM56-7B24  میباشد که ۲۴۲۰۰  پاوند رانش ایجاد می کند  و بر روی هواپیماهای غیر نظامی  خانواده ایرباس ای ۳۲۰ و ایرباس  ای ۳۴۰ و همچنین  اکثر اعضای خانواده بوئینگ ۷۳۷ نصب است. سازه کمی تقویت شده از جمله در قسمت سقف زیرا انتن رادار روی ان نصب شده است

هواپیما از یک دستگاه رادار MESA بهره می برد  که در واقع  عضو جدید خانواده رادار های ارایه  فازی  فعال است. این رادار تمامی توان رادار های ارایه  فازی فعال را دارد ولی نیروی کمتری  لازم دارد و همچنن  در زمینه دقت و تفکیک  کارایی بهتری دارد. رادار های ارایه فازی فعال دارای تعداد زیادی گیرنده و فرستند بر روی صفحه خود م باشد  که هر  کدام حکم یک رادار کوچک را بازی میکنند . در نسخه فعال میتوان همه فرستندها  که ممکن است به هزار عدد  برسد را برنامه ریزی  کرد تا تعدادی  اسمان و تعداد زمین  را جستجو کننده ویا اینکه همگی اسمان را  جستجو کنند. همچنین این عناصر قابل برنامه ریز هستند   که در چه فاصله زمانی  با چه میزان خروجی و در چه حالی اسمان را جستجو کنند

 رادار نصب شده روی بویئنگ  دارای انتن T شکل است که دو طرف ان(در چپ و راست و جلو و عقب) چهار  صفحه  که بر روی انها عناصر گیرنده و فرستنده قرار دارند نصب شده است و ۳۶۰ درجه را پوشش میدهد . رادار در باند ال کار می کند و بیشترین برد ان ۶۰۰ کیلومتر است و در حالت نگاه به پایین برای کسب  اهداف ارتفاع پست دارای برد ۳۵۰ کیلومتر بر ضد یک جنگنده است . این رادار توان کشف اهداف دریایی را دارد و بیشترین برد ان برای کشف یک هدف  دریایی ۲۴۰ کیلومتر است و میتواند تا ۱۸۰ هدف را همزمان  رهگیری کند. توان اسکن الکترونیک در این رادار(در تمامی  رادارهای ارایه فازی دیگر نیازبه اسکن میکانیکی  دیش و یا به عبارتی حرکت دیش رادار برای پوشش محیط نیست  و اسکن اسمان الکترونیک انجام می شود) باعث  شده تا رادار در عرض ۳ ثانیه تمام ۳۶۰ درجه را پوشش دهد

بر روی سقف کابین جلوی انتن رادار  اصلی، تعداد انتن ریز قرار دارند  که انتن فرستنده های یو اچ اف و وی اچ اف، انتن هشدار دهنده رادار AAR-54  و گیرنده جی پی اس است. همچنین در زیر  بدنه و جلوی دماغه نیز انتن های   قرار دارند که متعلق به هشدار  دهنده رادار AAR-54 ، پرتاب کننده شراره AN/ALE-47، هشدار دهنده لیزری، سامانه جمع اوری علائم  الکترونیک و فرکانس های راداری ، سامانه شنود مکالمان رادیویی دشمن، سامانه هشدار دهنده نزدیک  شدن موشک به کمک دوربین دید حرارتی از نوع AAQ-24 ، سامانه جنگ الکترونیک و ضد جنگ الکترونیک ، سامانه ناوبری تراکام  از جمله سامانه های دیگر این هواپیما می باشد

نسخه ارتش کره جنوبی

نسخه ارتش کره جنوبی

کنسول های خدمه رادار

کنسول های خدمه رادار

همچنین  هواپیما دارای  خط ارتباط داده لینک۴ ، ۱۱ و ۱۶ هستند که برای ارتباط مستقیم  با دیگر واحدهای عملیاتی استفاده می شود . این خطوط به اواکس کمک میکند تا تصاویر رادار را به هر واحدی ارسال ویا تصاویر  رادار و اپتیکی انها را دریافت کند. یکی از وژگیهای  این نمونه توان هدایت یک پهپاد در اسمان ویا انجام عملیات مشترک با پهپاد است به شکلی  که یکی از نیاز های ارتش استرالیا  انجام  عملیات گشت دریایی توسط اواکس به کمک  پهپاد  دوربرد ار کیو ۴ گلوبال هاوک است

هواپیما دارای چهارده خدمه است که  دو نفر خلبان و مابقی اپراتور رادار هستند. این هواپیما این توان  را دارد که بدون اپراتور های رادارش پرواز کند و تمامی اطلاعات از راه دور کنترل شود. هواپیما دارای بیشترین سرعت ۹۵۰  کیلومتر در ساعت است اگرچه سرعت معمول ۸۰۰ کیلومتر  بر ساعت است و برد رزمی ان ۷۰۰۰ کیلومتر است که شامل  ۱۲ ساعت مداومت  پرواز میباشد

استرالیا  خود در سال ۲۰۰۶ اولین سری این هواپیما را تحویل گرفت و در سال ۲۰۰۹ طی یک مانور برای اولین بار پرنده بدون سرنشین  کوچک اسکن ایگل را با ان در اسمان کنترل کرد  . تا سال ۲۰۱۰ تمامی شش فروند سفارشی تحویل  شد که البته در استرالیا با نام  E-7 شناخته می شود . اولین استفاده  موثر از انها در اوریل سال ۲۰۱۴ برای جستجو به دنبال هواپیمای  بوئینگ  ۷۷۷ گم شده مالزی بود و بعد از ان برای پشتیبانی از ائتلاف بر فراز عراق بر ضد داعش پرواز کرد

اگرچه  این پرنده به سفارش نیروی هوایی استرالیا  ساخته شده ولی به دو  مشتری دیگر نیز تحویل داده شد

نسخه ارتش ترکیه

نسخه ارتش ترکیه

ترکیه  نیز چهار فروند از این پرنده را سفارش داد . ترکیه درسال ۲۰۰۶ این نسخه را سفارش  داد که برخی سامانه های ارتباطی و هشدار دهنده های ان و همچنین کنسول کاربران ان درون ترکیه تولید شد . این پرنده در ترکیه کوزی خوانده میشود

کره جنوبی اخرین مشتری  این پرنده تاکنون بوده است . این کشور  طی یک قرار داد ۱٫۶ میلیارد دلاری چهار فروند  را سفارش داد که همگی را تحویل گرفته است . یک فروند مستقیم  تحویل شد ولی سه فروند دیگر در صنایع هواپیما سازی کره جنوبی تکمیل شد و تا سال ۲۰۱۲ تمامی انها تحویل شدند

همکنون چندنی کشور در حال بررسی این هواپیما هستند زیرا  اندازه بدنه کوچک، بردش زیاد و قابلیت های ان فراتر  از حتی E-3 ها ارتش امریکا می باشد

مشخصات

طول:۳۳٫۶ متر

ارتفاع:۱۲٫۵ متر

وزن خالی:۴۵٫۶ تن

بیشترین وزن برخاستن:۷۷٫۵ تن

موتور: دو دستگاه موتور توربوفن  CFM56-7B27A با توان ۲۷۰۰۰ پاوند درذ نسخه تحویلی به ترکیه و کره

سرعت کروز:۸۵۰ کیل.ومتر بر ساعت

برد پرواز:۷۰۰۰ کیلومتر

ارتفاع پرواز:۱۲۵۰۰ متر

ترجمه:عبدالحمید تارخ

منابع: http://www.airforce-technology.com/projects/737aewc/

https://en.wikipedia.org/wiki/Boeing_737_AEW%26C

Wedgetail AEW+C Prototype

737aewc_2

 

36+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
دسته بندی شده در:
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.