هواپیمای ترابری وای-۹ (Y-9) ساخت چین

هواپیمای ترابری وای-۹ (Y-9) ساخت چین یک هواپیمای ترابری تاکتیکی میان‌برد و میان‌وزن ساخت شرکت صنایع هواپیمایی شانشی چین است که بر پایه هواپیمای ترابری وای -۸ توسعه یافته است. جایگاه این هواپیما را می‌توان با برنامه ارتقاء C-130J «سوپر هرکولس» آمریکایی مقایسه کرد. وای-۹ صرفاً یک کپی ساده از وای-۸ نیست، بلکه یک بازطراحی سیستماتیک برای نیازهای میدان نبرد مدرن محسوب می‌شود. در این هواپیما موتورهای قوی‌تر، ملخ‌های کامپوزیتی و کابین خلبان شیشه‌ای به کار رفته است تا عملکرد آن در شرایط گرم و مرتفع و همچنین قابلیت اطمینان کلی آن به‌طور چشمگیری بهبود یابد. ورود وای-۹ به خدمت، نه تنها شکاف نسلی چین در زمینه پلتفرم ترابری تاکتیکی ۲۰ تنی را پر کرد، بلکه به دلیل انعطاف‌پذیری بالای پلتفرم، به مهم‌ترین بستر برای هواپیماهای مأموریت ویژه سری «گائوشین» تبدیل شد. از این پلتفرم، مدل‌های هشدار زودهنگام، ضدزیردریایی، جنگ الکترونیک و شناسایی اطلاعاتی مشتق شده‌اند که ستون‌های کلیدی سامانه رزمی اطلاعاتی نیروی هوایی و دریایی چین را تشکیل می‌دهند.

تاریخچه توسعه وای-۹ به اوایل قرن بیست و یکم بازمی‌گردد. در سال ۲۰۰۱، برای پاسخ به نیاز نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق به یک هواپیمای ترابری تاکتیکی میان‌برد پیشرفته و جایگزینی وای-۸ قدیمی، کارهای تحقیق و توسعه مربوطه رسماً آغاز شد. مبنای طراحی آن، هواپیمای وای-۸اف۶۰۰ بود و احتمالاً دفتر طراحی آنتونوف اوکراین نیز کمک فنی به این پروژه کرده است. در اکتبر ۲۰۰۵، پروژه وای-۹ رسماً تصویب شد و ساخت قطعات نخستین نمونه اولیه در سال ۲۰۰۶ آغاز گردید. با این حال، به دلیل اولویت بالاتر مأموریت‌های هواپیماهای ویژه سری «گائوشین»، پروژه در سال ۲۰۰۷ به‌طور موقت متوقف شد و تا اواخر سال ۲۰۰۸ ادامه نیافت. در ۵ نوامبر ۲۰۱۰، نخستین نمونه اولیه وای-۹ با موفقیت نخستین پرواز خود را انجام داد. در سال ۲۰۱۲، این هواپیما رسماً وارد خدمت نیروی هوایی و هوانوردی دریایی چین شد. تا سال ۲۰۱۷، وای-۹ به‌طور کامل به قابلیت عملیاتی دست یافت. نسخه صادراتی آن با نام وای-۹ای (Y-9E) در دسامبر ۲۰۲۴ به نیروی هوایی نامیبیا تحویل داده شد و بدین ترتیب، این هواپیما رسماً وارد بازار بین‌المللی شد.

طراحی هواپیمای وای-۹ بر پایه چهار موتور توربوپراپ WJ-6C ساخت شرکت ووجیانگ چین استوار است. هر یک از این موتورها توانی در حدود ۵۱۰۰ اسب بخار تولید می‌کند و به ملخ‌های شش‌پره ساخته‌شده از مواد کامپوزیتی JL-4 ساخت چین مجهز شده‌اند. این ترکیب، عملکرد مناسبی در شرایط گرم و مرتفع برای وای-۹ فراهم می‌کند و آن را قادر می‌سازد در ارتفاع بالا و دمای زیاد نیز توان لازم برای برخاست و فرود را داشته باشد. در نسخه صادراتی Y-9E، موتورهای WJ-6C با موتورهای Pratt & Whitney Canada PW150B جایگزین می‌شوند که از نظر مصرف سوخت و قابلیت اطمینان در بازارهای بین‌المللی شناخته‌شده‌تر هستند. سرعت کروز این هواپیما حدود ۳۰۰ گره (۵۶۰ کیلومتر بر ساعت) است و مداومت پروازی آن به حدود ۱۰.۵ ساعت می‌رسد که برای یک هواپیمای ترابری تاکتیکی میان‌برد، عدد قابل قبولی محسوب می‌شود. این مداومت پروازی به وای-۹ اجازه می‌دهد مأموریت‌های گشت‌زنی دریایی، ترابری دوربرد یا پشتیبانی از عملیات ویژه را بدون نیاز به سوخت‌گیری مجدد انجام دهد. موتورهای توربوپراپ نسبت به موتورهای جت، مصرف سوخت کمتری در سرعت‌های پایین دارند و برای پرواز در ارتفاع متوسط و مأموریت‌های طولانی‌مدت مناسب‌ترند. چهار موتور، ایمنی بیشتری در صورت خرابی یک موتور فراهم می‌کنند و به هواپیما اجازه می‌دهند با بار سنگین نیز به پرواز ادامه دهد. ملخ‌های شش‌پره کامپوزیتی نسبت به ملخ‌های فلزی قدیمی‌تر، وزن سبک‌تر، صدای کمتر و کارایی آیرودینامیکی بهتری دارند. سیستم پیشرانه وای-۹ به گونه‌ای طراحی شده که با پلتفرم‌های ترابری تاکتیکی غربی مانند C-130J قابل مقایسه باشد، هرچند از نظر فناوری موتور و مواد پیشرفته، هنوز فاصله دارد. در مجموع، طراحی پیشرانه وای-۹ بر پایه اصول سادگی، قابلیت اطمینان و هزینه نگهداری پایین بنا شده است تا برای کشورهای در حال توسعه و نیروهای مسلح با بودجه محدود جذاب باشد.

ظرفیت بار وای-۹ یکی از نقاط قوت اصلی این هواپیما محسوب می‌شود. محفظه بار داخلی آن حجمی معادل ۱۵۵ متر مکعب دارد که فضای بسیار مناسبی برای حمل انواع محموله‌های نظامی و غیرنظامی فراهم می‌کند. کف این محفظه به غلتک‌های جابجایی بار و حلقه‌های مهار مجهز شده است تا پالت‌ها و محموله‌های سنگین به‌راحتی بارگیری، جابجا و مهار شوند. در انتهای محفظه بار، یک رمپ عقب قرار دارد که هم برای ورود و خروج محموله و هم برای بارگیری خودروها و تجهیزات سنگین استفاده می‌شود. این رمپ در هنگام پرواز بسته می‌شود و بخشی از ساختار بدنه را تشکیل می‌دهد. ابعاد محفظه بار وای-۹ حدود ۱۶.۲ متر طول، ۳.۲ متر عرض و ۲.۳ متر ارتفاع است که فضای کافی برای حمل ۱۰۶ سرباز مسلح یا ۱۳۲ چترباز را فراهم می‌کند. حداکثر ظرفیت بار این هواپیما ۲۰ تن است که با استفاده از رمپ عقب، می‌تواند خودروهای زرهی سبک، کامیون‌های تاکتیکی یا حتی بالگردهای سبک را نیز حمل کند. برای مأموریت‌های هوایی، وای-۹ قادر است ۹ پالت بار را به‌صورت همزمان حمل کرده و از درب عقب به بیرون پرتاب کند. سیستم بارگیری و تخلیه آن به گونه‌ای طراحی شده که در فرودگاه‌های بدون تجهیزات پیشرفته نیز قابل استفاده باشد. در مقایسه با وای-۸، محفظه بار وای-۹ هم طول بیشتری دارد و هم عرض و ارتفاع آن افزایش یافته است که انعطاف‌پذیری عملیاتی را بالا می‌برد. این ظرفیت بار بالا باعث شده وای-۹ نه تنها به عنوان یک هواپیمای ترابری، بلکه به عنوان پلتفرمی برای نصب تجهیزات سنگین در مدل‌های مأموریت ویژه نیز مورد استفاده قرار گیرد.

خانواده هواپیمای وای-۹ (Y-9) محصول شرکت صنایع هواپیمایی شانشی چین است که بر پایه وای-۸ توسعه یافته و به عنوان یک پلتفرم ترابری تاکتیکی میان‌برد و همچنین بستر اصلی برای انواع هواپیماهای مأموریت ویژه شناخته می‌شود. این هواپیما به چهار موتور توربوپراپ WJ-6C با ملخ‌های شش‌پره کامپوزیتی مجهز شده و حداکثر وزن برخاست آن به ۶۵ تن، ظرفیت بار به ۲۰ تن و برد آن به حدود ۵۰۰۰ کیلومتر رسیده است. کابین خلبان شیشه‌ای، اویونیک پیشرفته و محفظه بار بزرگ‌تر از ویژگی‌های اصلی آن است. وای-۹ به دلیل قابلیت اطمینان بالا، هزینه عملیاتی مناسب و ظرفیت حمل قابل توجه، به پلتفرم محبوبی برای تبدیل به هواپیماهای ضدزیردریایی، هشدار زودهنگام، جنگ الکترونیک، شناسایی الکترونیکی و جنگ روانی تبدیل شده است. در ادامه، هر یک از مدل‌ها و نسخه‌های این خانواده با جزئیات کامل توضیح داده می‌شود.

نسخه پایه ترابری Y-9

Y-9 نسخه پایه ترابری تاکتیکی است که در سال ۲۰۰۷ طراحی و پس از آن وارد خدمت شد.این هواپیما از چهار موتور WJ-6C با قدرت هر یک حدود ۵۱۰۰ اسب بخار استفاده می‌کند.حداکثر وزن برخاست آن ۶۵ تن و حداکثر بار قابل حمل ۲۰ تن است.برد آن با بار کامل حدود ۵۰۰۰ کیلومتر و مداومت پروازی آن حدود ۱۰ ساعت است.محفظه بار آن ۱۶.۲ متر طول، ۳.۲ متر عرض و ۲.۳ متر ارتفاع دارد.می‌تواند ۱۰۶ سرباز مسلح یا ۱۳۲ چترباز را حمل کند.برای بارگیری از رمپ عقب و سیستم غلتکی استفاده می‌کند.کابین شیشه‌ای با نمایشگرهای چندکاره، بار کاری خدمه را کاهش داده است.

Y-9 جایگزین وای-۸ در نیروی هوایی و نیروی دریایی چین شده است.این هواپیما در شرایط آب و هوایی گرم و مرتفع عملکرد بهتری نسبت به وای-۸ دارد.از همین پلتفرم برای ساخت انواع مدل‌های ویژه استفاده شده است.

نسخه صادراتی Y-9E

Y-9E نسخه صادراتی وای-۹ است که برای بازارهای خارجی طراحی شده و در سال ۲۰۱۸ در نمایشگاه هوایی سنگاپور معرفی شد.طول آن ۳۶ متر، دهانه بال ۳۸ متر و حداکثر وزن برخاست آن ۶۵ تن است.حداکثر سرعت آن ۶۶۰ کیلومتر بر ساعت و برد آن ۵۲۰۰ کیلومتر است.ظرفیت حمل بار آن ۲۰ تن یا ۹۸ چترباز است.موتورهای آن همان WJ-6C با قدرت ۳۸۰۴ کیلووات هستند.این نسخه برای کشورهایی طراحی شده که به دنبال یک هواپیمای ترابری میان‌برد با هزینه مناسب هستند.نخستین مشتری صادراتی آن نامیبیا بود که در دسامبر ۲۰۲۴ دو فروند دریافت کرد.نامیبیا از این هواپیما برای حمل کمک‌های بشردوستانه و لجستیک استفاده می‌کند.Y-9E می‌تواند در محیط‌های گرم، سرد و مرتفع کار کند.هرچند از نظر فناوری با C-130J رقابت نمی‌کند، اما قیمت پایین‌تر و نگهداری ساده‌تر آن را جذاب می‌کند.

هواپیمای شناسایی الکترونیکی Y-9JZ / GX-8

Y-9JZ یا GX-8 یک هواپیمای شناسایی الکترونیکی (ELINT) است که در سال ۲۰۱۴ نخستین پرواز خود را انجام داد.این هواپیما جایگزین نسل قبلی Y-8G شده و در نیروی دریایی چین خدمت می‌کند.

در سراسر بدنه آن آنتن‌ها و رادوم‌های متعددی برای رهگیری سیگنال‌های راداری و مخابراتی نصب شده است.می‌تواند سیگنال‌های دشمن را در فاصله دور کشف، شناسایی و مکان‌یابی کند.این اطلاعات برای هدف‌گیری و جنگ الکترونیک استفاده می‌شود.Y-9JZ هیچ سلاحی حمل نمی‌کند و تنها برای جمع‌آوری اطلاعات طراحی شده است.در نزدیکی مرزها و آب‌های بین‌المللی پرواز می‌کند و سیگنال‌های عمق خاک دشمن را جمع‌آوری می‌کند.ژاپن بارها برای رهگیری این هواپیما اسکرامبل کرده است.خدمه آن شامل اپراتورهای جنگ الکترونیک و تحلیلگران سیگنال است.این هواپیما نقش کلیدی در ترسیم «نظم نبرد الکترونیکی» دشمن دارد.

هواپیمای جنگ روانی Y-9XZ / GX-9

Y-9XZ یا GX-9 یک هواپیمای جنگ روانی است که در سال ۲۰۱۴ وارد خدمت نیروی هوایی چین شد.این هواپیما جایگزین Y-8XZ / GX-7 شده و بر پایه وای-۹ ساخته شده است.تجهیزات آن شامل سیستم‌های پخش رادیویی و تلویزیونی، آنتن‌های ویژه و سیستم‌های اخلال است.می‌تواند پیام‌های تبلیغاتی، هشدار یا اطلاعات نادرست را به نیروهای دشمن مخابره کند.در کنار جنگ الکترونیک، از آن برای تأثیرگذاری بر روحیه و تصمیم‌گیری دشمن استفاده می‌شود.این هواپیما می‌تواند ارتباطات دشمن را قطع یا مختل کند.Y-9XZ در عملیات اطلاعاتی و روانی همراه با سایر نیروها عمل می‌کند.

خدمه آن شامل متخصصان جنگ روانی و اپراتورهای پخش است.این هواپیما معمولاً در مناطق مرزی یا نزدیک به مناطق درگیری مستقر می‌شود.حضور آن نشان‌دهنده توجه چین به جنگ نامتقارن و اطلاعاتی است.

هواپیمای هشدار زودهنگام Y-9W / KJ-500 / GX-10

KJ-500 یا Y-9W / GX-10 یک هواپیمای هشدار زودهنگام و کنترل هوایی (AEW&C) است که در سال ۲۰۱۴ نخستین پرواز خود را انجام داد و در ۲۰۱۵ وارد خدمت شد.بر بالای بدنه آن یک رادوم دایره‌ای بزرگ قرار دارد که درون آن سه وجه رادار آرایه‌ای فعال (AESA) نصب شده است.هر وجه ۱۲۰ درجه را پوشش می‌دهد و مجموعاً ۳۶۰ درجه پوشش کامل ایجاد می‌کند.این نخستین هواپیمای هشدار زودهنگام جهان است که از رادار آرایه دیجیتال استفاده می‌کند.برد کشف آن حدود ۳۰۰ تا ۴۷۰ کیلومتر تخمین زده می‌شود.می‌تواند صدها هدف را همزمان ردیابی کند.وظیفه آن کشف تهدیدات هوایی، هدایت جنگنده‌ها و مدیریت میدان نبرد است.وزن برخاست آن حدود ۷۷ تن و مداومت پروازی آن حدود ۵ ساعت است.تا سال ۲۰۱۹ حدود ۳۶ فروند از آن تولید شده است.این هواپیما ستون فقرات شبکه پدافند هوایی چین محسوب می‌شود.

هواپیمای جنگ الکترونیک Y-9G / GX-11

Y-9G یا GX-11 یک هواپیمای جنگ الکترونیک (ECM) است که در سال ۲۰۱۴ مشاهده شد و از سال ۲۰۱۸ در خدمت نیروی هوایی چین قرار گرفت.این هواپیما جایگزین Y-8G / GX-3 شده است.در دو طرف بدنه آن دو رادوم بزرگ مستطیلی نصب شده که حاوی تجهیزات اخلال است.می‌تواند رادارهای دشمن را مختل کند و ارتباطات را قطع نماید.وظیفه اصلی آن ایجاد پوشش الکترونیکی برای جنگنده‌های خودی است.می‌تواند برای سرکوب پدافند هوایی دشمن (SEAD) استفاده شود.علاوه بر اخلال، قابلیت شناسایی سیگنال‌های دشمن را نیز دارد.هیچ سلاح تهاجمی حمل نمی‌کند و تنها یک پلتفرم جنگ الکترونیک است.در دریای شرقی و جنوبی چین مستقر است.نقش آن مشابه EC-130H Compass Call آمریکایی است.

هواپیمای شناسایی الکترونیکی Y-9X / GX-12

Y-9X یا GX-12 یک هواپیمای شناسایی الکترونیکی پیشرفته است که نخستین بار در سال ۲۰۱۷ در تصاویر ماهواره‌ای دیده شد.بدنه آن پر از رادوم‌های دی‌الکتریک در اندازه‌ها و اشکال مختلف است.در دماغه، زیر بدنه، پشت و دم هواپیما آنتن‌های متعددی نصب شده است.این تنوع آنتن نشان‌دهنده توانایی جمع‌آوری سیگنال در باندهای مختلف فرکانسی است.احتمالاً برای شنود مخابرات، رهگیری رادار و تحلیل سیگنال استفاده می‌شود.یک رادوم ارتباط ماهواره‌ای نیز در پشت آن دیده می‌شود.Y-9X هیچ سلاحی حمل نمی‌کند.وظیفه آن تکمیل شبکه اطلاعاتی چین است.این هواپیما بسیار محرمانه باقی مانده و اطلاعات کمی از آن منتشر شده است.حضور آن نشان‌دهنده سرمایه‌گذاری چین در جنگ اطلاعاتی است.

هواپیمای جنگ الکترونیک Y-9LG / GX-13

Y-9LG یا GX-13 جدیدترین هواپیمای جنگ الکترونیک چین است که در اوت ۲۰۲۴ در رزمایش مشترک با تایلند دیده شد.بارزترین ویژگی آن یک رادار AESA به شکل «تیر تعادل» (Balance Beam) روی پشت هواپیما است.این رادار احتمالاً برای اخلال از راه دور (Stand-off Jamming) استفاده می‌شود، نه برای هشدار زودهنگام.می‌تواند رادارها و حسگرهای دشمن را از فاصله دور مختل کند.به یک رادوم ارتباط ماهواره‌ای نیز مجهز است.این هواپیما در نیروی دریایی چین خدمت می‌کند.مأموریت اصلی آن پشتیبانی الکترونیکی از ناوگان در دریای جنوبی چین است.نقش آن مشابه EA-18G Growler آمریکایی است.Y-9LG آخرین دستاورد چین در جنگ الکترونیک هوایی محسوب می‌شود.حضور آن توازن الکترونیکی منطقه را تغییر می‌دهد.

هواپیمای ضدزیردریایی Y-9Q / Y-9FQ / GX-15

Y-9Q یا Y-9FQ / GX-15 جدیدترین هواپیمای ضدزیردریایی چین است که در سال ۲۰۲۳ وارد خدمت شد.این هواپیما نسخه ارتقاءیافته KQ-200 محسوب می‌شود.از نظر ظاهری، رادوم رادار، برجک زیر بدنه و میله مغناطیسی در دم آن قابل شناسایی است.برد و مداومت پروازی آن نسبت به KQ-200 افزایش یافته است.حسگرهای آن شامل رادار سطحی، آشکارساز مغناطیسی، سونوبوی و جنگ الکترونیک است.می‌تواند اژدرهای سبک، بمب عمق و مین حمل کند.در مارس ۲۰۲۶ برای نخستین بار توسط ژاپن در دریای شرقی رهگیری و این هواپیما در نیروی دریایی چین خدمت می‌کند و مأموریت آن شناسایی و انهدام زیردریایی‌های دشمن است.Y-9Q توان ضدزیردریایی چین را به سطح جدیدی ارتقاء داده است.

هواپیمای هشدار زودهنگام KJ-700 / GX-16

KJ-700 یا GX-16 یک هواپیمای هشدار زودهنگام و چندحسگری جدید چین است که در سال ۲۰۲۳ گزارش شد.این هواپیما بر پایه وای9 ساخته شده و به رادارهای پشت‌به‌پشت مشابه KJ-600 مجهز و برخلاف هشدار زودهنگام‌های سنتی، KJ-700 یک پلتفرم چند اطلاعاتی محسوب می‌شود.علاوه بر رادار، حسگرهای الکترواپتیکال و فروسرخ نیز در آن نصب شده ومی‌تواند برای نظارت دریایی، زمینی و حتی کشف موشک‌های بالستیک استفاده شود.وظیفه آن ادغام اطلاعات از منابع مختلف و ارائه تصویر جامع از میدان نبرد و همکنون این هواپیما در نیروی هوایی و دریایی چین خدمت خواهد کرد.KJ-700 نشان‌دهنده حرکت چین به سمت سامانه‌های چندحسگری و توانایی آن در محیط‌های پیچیده الکترونیکی بسیار بالا است.این هواپیما بخشی از نسل جدید شبکه پدافندی چین محسوب می‌شود.

هواپیمای جنگ الکترونیک Y-9DZ / GX-17

Y-9DZ یا GX-17 یکی از جدیدترین هواپیماهای جنگ الکترونیک چین است که در ژوئن ۲۰۲۳ توسط ژاپن رهگیری شد.در دو طرف بدنه آن دو آنتن بزرگ مستطیلی نصب شده که احتمالاً برای ESM/ELINT به کار می‌روند.این هواپیما قابلیت اجرای جنگ الکترونیک، جمع‌آوری اطلاعات الکترونیکی، پشتیبانی الکترونیکی، رادار دهانه مصنوعی، اخلال و جنگ روانی را دارد.یک پلتفرم چندمنظوره جنگ الکترونیک محسوب و می‌تواند سیگنال‌های دشمن را شناسایی و مکان‌یابی کند.همچنین قادر به اخلال در ارتباطات و رادارهای دشمن است.Y-9DZ در نیروی هوایی چین خدمت می‌کند.

کاربران

چین

نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLAAF): بیش از ۳۰ فروند از مدل پایه Y-9، به‌همراه ۴ فروند Y-9XZ، ۸ فروند Y-9W (KJ-500)، ۴ فروند Y-9G و ۲ فروند Y-9X در خدمت دارد.

نیروی هوایی نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق: ۸ فروند Y-9Q (KQ-200)، ۸ فروند Y-9JZ (GX-8) و ۸ فروند Y-9W (KJ-500H) در خدمت دارد.

هوانوردی نیروی زمینی ارتش آزادی‌بخش خلق: ۲ فروند Y-9 در خدمت دارد. اولین فروند در دسامبر ۲۰۱۶ به یک تیپ هوانوردی ارتش تحویل داده شد که نشان‌دهنده ورود توانایی انتقال دوربرد نیروی زمینی به مرحله جدیدی است.

قزاقستان

نیروهای پدافند هوایی قزاقستان: در اوت ۲۰۲۶ هواپیمای Y-9E را معرفی کرد. این کشور دومین مشتری شناخته‌شدهٔ خارجی نسخهٔ صادراتی Y-9E است. گارد ملی قزاقستان پیش‌تر از Y-8F-200W استفاده می‌کرد و خرید Y-9E بخشی از استراتژی تنوع‌بخشی به ناوگان ترابری این کشور است که با A400Mهای موجود آن ترکیب می‌شود.

میانمار

نیروی هوایی میانمار: ۱ فروند Y-9E سفارش داده است (سفارش در نوامبر ۲۰۱۷). میانمار نخستین مشتری خارجی نسخهٔ صادراتی Y-9E بود و این سفارش در حاشیهٔ نمایشگاه هوایی دبی ۲۰۱۷ یا حدود آن تأیید شد.

نامیبیا

نیروی هوایی نامیبیا: ۲ فروند Y-9E دریافت کرده است (تحویل در دسامبر ۲۰۲۴). نامیبیا نخستین کشوری است که این هواپیما را واقعاً تحویل گرفته است. این هواپیماها برای انتقال نیرو و تجهیزات و همچنین مأموریت‌های امدادرسانی در بلایای طبیعی مانند خشکسالی و سیل استفاده خواهند شد. رئیس‌جمهور نامیبیا در مه ۲۰۲۵ در ویندهوک به‌طور رسمی از این دو هواپیما بازدید کرد.

مشخصات فنی (وای-۹)

– خدمه: ۴ نفر

– ظرفیت: ۲۰٬۰۰۰ کیلوگرم محموله / ۱۰۶ چترباز / ۷۲ مجروح به‌همراه ۳ همراه

– طول: ۳۶٫۰۶۵ متر

– طول بال‌ها: ۳۸ متر

– ارتفاع: ۱۱٫۳ متر

– مساحت بال: ۱۲۱٫۹ متر مربع

– مقطع بال (Airfoil): در ریشه C-5-18 و در نوک C-3-14

– حداکثر وزن برخاست: ۶۵٬۰۰۰ کیلوگرم (و حداکثر وزن فرود)

– ظرفیت سوخت: ۲۳٬۰۰۰ کیلوگرم

– پیشرانه: ۴ موتور توربوپراپ WJ-6C ساخت ووجیانگ، هر یک با توان ۳٬۸۰۰ کیلووات (۵٬۱۰۰ اسب بخار محور)

– ملخ‌ها: ۶ پره کامپوزیتی JL-4 با سرعت ثابت، قابلیت فدر کامل و برگشت‌پذیر