نیروی زمینی هند

بروزرسانی:مهر 1405

نیروی زمینی هند تاریخچه قدیمی دارد ،  شاید حدود  300 سال از زمانی که هند به دست انگلیسها افتاد. در سال 1776 انگلیسها برای محافظت از منافع خود شروع به  ایجاد یک ارتش بومی در هند کردند که فرماندهان انگلیسی داشت و این پایه نیروی  زمینی هند بود. در سال 1880 انگلیسی ها  بعد حدود یک قرن داشتن ارتش در هند البته با سربازان هند با در نظر رفت جمعیت بالا این بخش از امپراتوری بریتانیا دست به توسعه بیشتر این ارتش  زدند تا از هندها  پر تعداد برای لشکر کشی در سراسر جهان استفاده نکند. به زودی سربازان  هندی در همه جا پیدا شدند از افریقا گرفته تا جنوب شرق و یا  امریکایی جنوبی

هند یک منبع عظیم برای  انگلیسیها  برای تامین سرباز بودند یک منبع  نا تمام. انها در هر جا از هندی ها استفاده میکردند . طی جنگ جهانی  اول انها را به اروپا اوردند و در انجا جنگیدند و حدود 1.3 میلیون نفر کشته دادند . طی جنگ جهانی دوم زمانی که انگلستان به شدت تحت فشار بود، هندیها از جنوب شرق اسیا تا شمال افریقا  و بعد در جبهه اروپا بر علیه دشمنان بریتانیا جنگیدند  ولی جنگ دوم جهانی  باعث افول افتاب  بریتانیا شد و در نهایت  باعث شد تا تلاش  استقلال طلبانه ای  گاندی رهبر هندیها  به نتیجه برسد و هند در سال 1947 مستقل شود

نیروی زمینی هند بلافاصله با استقلال این کشور  تنها به فاصله چند ماه درگیر اولین جنگ از چهار جنگ هند پاکستان شد ، همواره با یورش پاکستان به هند اغاز می شود.  این چهار  جنگ در سال 1948 ، 1965 ، 1971 و 1999 انجام شد .هند تجربه بیشتری داشت زیرا نیروی ها بسیار در خدت امپراتوری داشت  که همگی طی جنگ های مختلف تجارب بسیاری هم کسب کرده  بودند (با در نظر گرفتن اینکه در مورد جنگ های هند و پاکستان در سایت جنگاوران مقاله ای جامعه وجود درد  در اینجا در مورد این چهار جنگ صحبت نمیکنیم..برای مطالعه مقاله  جنگ های بین هند و پاکستان اینجا را کلیک کنید)

البته هند یک دشمن دیگر نیز داشت یعنی چین

درگیر هند و چین در واقع بر سر مناطقی  در هیمالیا   در دست هند رخ داد اگرچه این منطقه مورد مناقشه این دو کشور  بود ولی در واقع پناهندگی   چهاردهمین دالای لاما باعث خشم چین  شد و از طرفی هند نیز  با ایجاد پستهای مرزبانی ،  چین را در مرز مورد مناقشه تحریک میکرد و بعد از اینکه مذاکرات به جای نرسید درگیری های درسال 1962 بین این دو کشور در ارتفائات  هیمالیا رخ داد که حدود یک ماه زمان برد .اگرچه اختلافات با  مذاکره در نهایت حل شد ولی همچنان هند و چین با هم مشکل دارند و عملا چین بزرگترین خطر برای هند است

نیروی زمینی  هند همکنون یکی از بزرگترین نیروی های زمینی جهان که یک میلیون  دویست هزار نفر نیروی در خدمت دارد. این نیرو متشکر از  15 سپاه است که در قابل  هشت منطقه هند گرد هم امده اند. استعداد  هر سپاه با دیگری  فرق دارد ولی  به شکل متوسط  هر سپاه  دارای سه تا هفت لشکر است . بزرگترین فرمانده ای  این ارتش در غرب این کشور  مرز با پاکستان است که شامل  4 سپاه در مجموعه با 14 لشکر است

تجهیزات

تپاچه اصلی ارتش  هند تپانچه هندی  کانادایی با نام تپانچه خودکار 9 م م است که در هند از دهه 1970 تولید می شود و در واقع یک نسخه ار تپانجه مشهور  برونینگ اچ پی است..البته تپانچه المانی پی226 نیز به وفور در نیروی های  هندی یافت می شود در کل کالیبر  9 م م کالیبر استاندارد تپانچه های هندی است

سلاح استاندارد تهاجمی ارتش هند دو سلاح است یکی akm کلاشینکوف  که در هند تولید می شود . بسیار از واحدها به ان مجهز هستند ولی سلاح  دیگر که عملا جایگزین akm شده  سلاح بومی INSAS  است . این سلاح نسخه بهبود  یافته akm با نگاه به طرح اسرائیلی گالین است و از کالیبر 5.56 م م ناتو استفاده میکند  با وجود این سلاح  بسیار در خدمت ارشت هند است که واحدهای ویژه از ان استفاده  میکند . تاور اسرائیلی که تقریبا  سلاح اصلی تمامی نیروی های ویژه ارتش هند  است،  سلاح ای کی 103 که باز برخی نیروی های ویژه از ان استفاده میکنند در کنار  سلاح  اسکار ،  ای یو جی ،  اف ان 2000  و ام4 کاربین

AK-203 یک تفنگ تهاجمی 39*7.62 میلی‌متری است که با همکاری مشترک هند و روسیه در کارخانهٔ کوروا هند تولید می‌شود و قرار است جایگزین تفنگ قدیمی INSAS در ارتش هند شود. تاکنون حدود ۵۵٬۰۰۰ قبضه از این تفنگ تحویل شده و در مجموع ۶۰۱٬۴۲۷ قبضه سفارش داده شده است. این تفنگ در عملیات «سیندور» ۲۰۲۵ در کشمیر به‌طور رزمی استفاده شد و نخستین نسخهٔ ۱۰۰٪ ساخت هند آن نیز در سال ۲۰۲۶ آزمایش شد.

مسلسل متوسط اف ان مگ  ساخت بلژیک  در هند تولید می شود   و مسلسل اصلی هندی ها است  ولی مسلسل پی کا ام روسی نیز به تعداد  زیاد در این ارتش دیده می شود  . البته مسلسلهای  دیگری از جمل نسخه اسرائیلی اف ان مگ هم در هند است

مسلسل کالیبر 12.7 م م اصلی  هندی ها ان اس وی روسی است ولی تعداد زیادی کورد و دوشکا نیز در این کشور است و البته تعداد نیز مسلسل  امریکایی برونینگ ام2

راکت انداز ار پی جی7 که هند تولید  می شد و اصلیترین راکت انداز این ارتش است ولی سلاح بدون لگ 84 م م (توپ شانه پرتاب ) کارل گوستاو  سوئدی  که در هند تولید می وشد و سلاح اصلی پیاده نظام در برابر  تانک های دشمن است .با وجود این سلاح های چون ار پی  جی16 و 18 و 22 و 29  به وفور در ارتش هند یافت می شود. نانجک انداز های  خودکار 25 ، 30 و 40 م م در هند در خدمت ارتش  و یک نسخه نارنجک انداز خودکار 30 م م روسی در این کشور تولید می شود

پر تعداد ترین موشک ضد تانک ارتش هند  موشک المانی فرانسوی میلان است که هند این موشک را از فرانسه دریافت  کرد. میلان یک موشک  هدایت نیم خودار سیمی با برد  2000 متر است. هند طی سه سری حدود 25000 تیر از این موشک را خریداری  کرد که بخش عمده ان در داخل هند ساخته شد، 25000 تیر موشک   تانک کونکورس دیگر موشک  هندی ها است که در دهه 1990 از روسیه خریداری شد البته این کشور دست کم 1000 تیر دیگر از این موشک را در  زمان شوروی در دهه 1980 تحویل گرفت   که البته  انها 900 تیر موشک ضد تانک ای تی4 نیز  در همان دهه از روسیه برای تجهیز نفربر روسی بی ام پی2 خریدای کردند  .13000 تیر موشک  هدایت لیزری کورنت  در دو سری خریداری شد. البته هند از موشک های روس  لوله پرتاب   چون ویخر و اشتروم برای شلیک از بالگرد های روسی خود استفاده میکند. موشک ضد تانک اسرائیلی اسپایک پیشرفته  ترین موشک  هندیها است که قابلیت شلیک  کن و فراموش کن و درگیر با اهدافی در خارج از برد دید شلیک کننده دارد. هند 5500  تیر موشک اسپایک نسخه ال ار را سفارش  داده که قرار است دست کم  10000 تیر دیگر سفارش  شود که در داخل هند تولید شود. این کشور  موشک  ضد تانک لهد را نیز در خدمت دارد  که برای  پرتاب از لوله 120 م م تانک های ارجون خریداری شده است  البته هند 25000 موشک هدایت لیزری روسی  ای تی11 برای شلیک  از لوله توپ تانکهای تی72 و تی90 نیز در خدمت دارد. هند نیز خود موشک ضد تانک بومی تولید میکند  . موشک ضد تانک  هدایت  تصویر بردار حرارتی نگ با برد 7 تا 10 کیلومتر   در سال 2018 وارد خدمت شد و البته از خودروهای زرهی شلیک می شود

خودرو تاکتیکی  چهار چرخ  ماروتی با وزن یک تن اصلیترین خودی تاکتیکی  هندی ها است که در هند تولید می شود و خودرو اصلی پلیس و ارتش هند است. دست کم 31000 دستگاه ان در خدمت  نیروی زمینی هند ست که ان   حتی مجهز به سلاح های مختلف دیده شده است و البته دست کم 20000  جیپ دیگر ساخت شرکتهای مختلف در خدمت هندیها است.کامیون اشوک به میزان 60000 دستگاه پرتعداد ترین کامیون این  کشور است که توان  حمل تا 4 تن بار را دارد و در داخل هند تولید می شود

البته دست  کم 10000 کامیون  دیگر از مدلهای مختلف از جمله  نسخ های  ساخت چک و روسیه و خود هند باز در خدمت  است

توپخانه

BAE Systems M777 یک هاوتزر فوق‌سبک ۱۵۵ میلی‌متری با کالیبر L/39 است که وزن رزمی آن کمتر از ۴ تن است و به همین دلیل با هلیکوپتر قابل حمل و برای مناطق کوهستانی و مرتفع بسیار مناسب است. هند در مجموع ۱۴۵ قبضه از این توپ سفارش داده که حدود ۱۳۰ قبضه آن در خدمت فعال قرار دارد. بخشی از این توپ‌ها مستقیماً از آمریکا تحویل شده و بقیه توسط شرکت مهارندرا دفense در هند مونتاژ شده است.

Amogh که با نام ATAGS نیز شناخته می‌شود، یک هاوتزر کششی ۱۵۵ میلی‌متری با کالیبر L/52 است که برد آن با مهمات افزایش‌برد به ۴۸ کیلومتر می‌رسد. هند ۳۰۷ قبضه از این توپ سفارش داده و انتظار می‌رود نخستین هنگ آن تا فوریه ۲۰۲۷ تشکیل شود. Amogh در واقع نام رسمی سامانهٔ «توپ کششی پیشرفته» یا ATAGS ساخت هند است که معنای آن «هدف‌زن بی‌خطا» می‌باشد و به محرک تمام‌الکتریکی و قابلیت استقرار سریع مجهز است.

Dhanush یک هاوتزر کششی ۱۵۵ میلی‌متری با کالیبر L/45 است که از توپ سوئدی FH-77B بوفورس توسعه یافته و به ناوبری اینرسی و کامپیوتر بالستیک مجهز شده است. هند ۱۱۴ قبضه از این توپ سفارش داده و احتمال افزایش سفارش تا ۴۱۴ قبضه وجود دارد. Dhanush نسخهٔ بومی‌سازی‌شدهٔ هند است که حدود ۷۰۰ کیلوگرم از نمونهٔ اصلی بوفورس سنگین‌تر است و طول لولهٔ آن ۸۷۷ میلی‌متر بیشتر شده است.

Haubits FH77 B02 یک هاوتزر کششی ۱۵۵ میلی‌متری با کالیبر L/45 ساخت بوفورس سوئد است. هند در مجموع ۴۱۰ قبضه از این توپ را بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ خریداری کرد که حدود ۳۰۰ قبضه آن هنوز در خدمت فعال قرار دارد. قرار است این توپ‌ها تا پایان سال ۲۰۲۵ به‌تدریج با Dhanush ساخت هند جایگزین شوند.

D-30 یک هویتزر کششی ۱۲۲ میلی‌متری با کالیبر L/38 ساخت شوروی است که حدود ۵۲۰ قبضه آن در خدمت هند قرار دارد. برد این توپ بسته به نوع مهمات بین ۱۵ تا ۲۱ کیلومتر متغیر است و از توپ‌های کلاسیک و پرکاربرد توپخانهٔ هند محسوب می‌شود.

M-46 Soltam که با نام M46S نیز شناخته می‌شود، در اصل یک توپ ۱۳۰ میلی‌متری M-46 ساخت شوروی بود که توسط شرکت سولتام اسرائیل به استاندارد ۱۵۵ میلی‌متری با کالیبر L/45 ارتقا یافت. در این ارتقا، لولهٔ ۶ متری نصب شد و برد توپ از ۲۷ کیلومتر به ۳۹ کیلومتر افزایش یافت. حدود ۱۸۰ قبضه از این توپ در خدمت هند قرار دارد.

IOB Sharang نیز یک توپ ۱۵۵ میلی‌متری با کالیبر L/45 است که از ارتقای توپ ۱۳۰ میلی‌متری M-46 به دست آمده است. ۱۵۹ قبضه از این توپ در خدمت قرار دارد و ۳۰۰ قبضهٔ دیگر سفارش داده شده است. با این حال، در سپتامبر ۲۰۲۵ به دلیل کشف نقص فنی، ورود بیشتر این توپ به خدمت متوقف شد.

OFB Indian Field Gun Mk 1/2/3 یک توپ صحرایی ۱۰۵ میلی‌متری با کالیبر L/22 ساخت هند است که حدود ۲۴۰۰ قبضه آن در خدمت قرار دارد. تولید این توپ از سال ۱۹۷۸ آغاز شد و وزن آن حدود ۳٫۴۵ تن است که آن را برای مناطق کوهستانی و حمل هوایی مناسب می‌کند.

M-46 (۱۳۰ میلی‌متری) یک توپ صحرایی ۱۳۰ میلی‌متری با کالیبر L/55 ساخت شوروی است که کمتر از ۱۰۰۰ قبضه آن در خدمت هند قرار دارد. از این تعداد، ۱۸۰ قبضه توسط سولتام به ۱۵۵ میلی‌متری ارتقا یافته و ۳۰۰ قبضهٔ دیگر توسط OFB به استاندارد Sharang ارتقا می‌یابد.

Vijayanta MBT در واقع برجک تانک Vijayanta است که به‌عنوان استحکامات دفاعی ثابت با توپ ۱۰۵ میلی‌متری در خط کنترل (LoC) استفاده می‌شود. حدود ۲۰۰ عراده از این برجک‌ها در خدمت قرار دارد.

توپخانه خودکششی

K9 Vajra-T یک هویتزر خودکششی شنی‌دار ۱۵۵ میلی‌متری با کالیبر L/52 است که هند آن را از شرکت کره‌ای هانوا دیفنس خریداری کرده و شرکت هندی لارسن اند توبرو (L&T) آن را در کارخانهٔ هازیرا در گجرات مونتاژ می‌کند. این توپ در واقع نسخهٔ بومی‌سازی‌شدهٔ کا9 تاندر  کره جنوبی است که برای شرایط آب‌وهوایی هند سفارشی‌سازی شده است. ارتش هند در سال ۲۰۱۷ نخستین سفارش ۱۰۰ قبضه از این توپ را ثبت کرد که تا سال ۲۰۲۱ تحویل آن‌ها تکمیل شد، و در دسامبر ۲۰۲۴ سفارش دستهٔ دوم ۱۰۰ قبضهٔ دیگر به ارزش ۷۶۲٫۹ کرور روپیه ثبت شد.از نظر مشخصات فنی، وزن رزمی K9 Vajra-T حدود ۴۷ تن است و به یک موتور دیزلی MTU ساخت آلمان با قدرت ۱۰۰۰ اسب بخار مجهز شده که حداکثر سرعت ۶۷ کیلومتر بر ساعت و برد جاده‌ای ۳۶۰ تا ۴۵۰ کیلومتر را فراهم می‌کند. این توپ قادر به فعالیت در محیط‌های بیابانی، مرتفع و دمای زیر صفر است. سلاح اصلی آن یک توپ ۱۵۵ میلی‌متری با کالیبر L/52 است که با مهمات معمولی برد حدود ۴۰ کیلومتر و با مهمات افزایش‌برد تا ۵۰ کیلومتر دارد. سرعت آتش آن در حالت انفجار هم‌زمان (MRSI) سه گلوله در ۱۵ ثانیه و در حالت پیوسته ۶ تا ۸ گلوله در دقیقه است.در نخستین دستهٔ تولید، حدود ۵۰ درصد قطعات در هند ساخته شد و انتظار می‌رود این میزان در دستهٔ دوم به ۶۰ درصد افزایش یابد؛ در مجموع حدود ۸۰ درصد از فرآیند ساخت این توپ در هند انجام می‌شود. در جریان تنش مرزی چین و هند در سال ۲۰۲۰، ارتش هند یک هنگ از K9 Vajra-T را به منطقهٔ لداخ شرقی در ارتفاعات بالا منتقل کرد و توانایی آن در شرایط کوهستانی را به‌طور عملی محک زد. در حال حاضر ۱۰۰ قبضه در خدمت فعال و ۱۰۰ قبضهٔ دیگر در حال تحویل است، و در صورت تصویب پیشنهاد خرید ۳۰۰ قبضهٔ دیگر، مجموع آن از ۵۰۰ قبضه فراتر خواهد رفت و به یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های خرید توپخانه در تاریخ ارتش هند تبدیل خواهد شد.

راکت توپخانه ای

اگنیبان یک نسخهٔ ارتقایافتهٔ هندی از راکت‌انداز BM-21 Grad ساخت شوروی است که با کالیبر ۱۲۲ میلی‌متری، حدود ۱۵۰ پرتابگر در خدمت دارد و برد آن توسط DRDO به ۴۰ کیلومتر افزایش یافته است. پیناکا (Pinaka) یک سامانهٔ بومی هندی با کالیبرهای ۲۱۴ و ۳۰۰ میلی‌متری است که نسخهٔ Mark 1 آن برد ۳۷ تا ۴۵ کیلومتر و نسخهٔ هدایت‌شوندهٔ آن برد ۷۵ تا ۸۰ کیلومتر دارد و تا مارس ۲۰۲۶ هفت هنگ فعال از آن در خدمت است. اسمرچ (Smerch) 9K58 یک سامانهٔ ۳۰۰ میلی‌متری روسی با برد حداکثر ۹۰ کیلومتر است که ۴۲ پرتابگر آن در سه هنگ فعال (هر هنگ ۱۴ پرتابگر) در خدمت هند قرار دارد. سوریاسترا (Suryastra) جدیدترین سامانهٔ چندکالیبره هند است که در ژانویه ۲۰۲۵ سفارش دو سامانه آن ثبت شده و از موشک‌های ۳۷۰ میلی‌متری با برد ۳۰۰ کیلومتر و راکت‌های هدایت‌شوندهٔ ۳۰۶ میلی‌متری با برد ۱۵۰ کیلومتر استفاده می‌کند.

نفربرهای زرهی ملح

خودروهای جنگی پیاده‌نظام ارتش هند در حال حاضر در یک مرحلهٔ گذار بین نسل قدیم و جدید قرار دارند. هستهٔ اصلی این نیرو را تعداد زیادی BMP-2 ساخت شوروی تشکیل می‌دهد که در هند تولید شده‌اند و برنامهٔ گسترده‌ای برای ارتقای آن‌ها به استاندارد BMP-2M در جریان است. در کنار آن، یک خودروی چرخ‌دار بومی جدید به نام تاتا کسترل در حال ورود به خدمت است تا در آینده مکمل یا جایگزین بخشی از BMP‌ها شود.

BMP-2 Sarath یک خودروی جنگی پیاده‌نظام شنی‌دار است که حدود ۲٬۴۰۰ دستگاه از آن در خدمت ارتش هند قرار دارد. این خودرو در اصل ساخت شوروی است و در هند توسط کارخانهٔ تسلیحات مداک تولید می‌شود. همهٔ BMP-2های هند قرار است به استاندارد BMP-2M ارتقا یابند. در مارس ۲۰۲۴، وزارت دفاع هند قراردادی با شرکت AVNL برای ارتقای ۶۹۳ دستگاه به پیکربندی BMP-2M امضا کرد. علاوه بر این، ۱۵۶ دستگاه دیگر نیز سفارش داده شده است. ارتقای BMP-2M شامل تجهیز به سامانهٔ دید در شب، نشانه‌روی اصلی توپچی، نشانه‌روی پانورامیک فرمانده و سامانهٔ کنترل آتش با قابلیت ردیابی خودکار هدف است.

تاتا کسترل یک خودروی جنگی پیاده‌نظام چرخ‌دار ۸×۸ است که توسط شرکت تاتا Advanced Systems و DRDO توسعه یافته و ۱۵ دستگاه از آن در خدمت ارتش هند قرار دارد. ۹ دستگاه دیگر سفارش داده شده و برنامهٔ خرید ۱۰۵ دستگاه دیگر نیز در دستور کار است. این خودرو ۲۴ تن وزن دارد و می‌تواند ۳ خدمه و ۹ سرباز را حمل کند. موتور آن ۶۰۰ اسب بخار قدرت دارد، حداکثر سرعت آن در جاده ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت و سرعت آن در آب ۱۰ کیلومتر بر ساعت است. کسترل به زره ماژولار با استاندارد STANAG 4569 مجهز است و کف آن برای مقاومت در برابر مین تقویت شده است. تسلیحات آن می‌تواند شامل برجک ۳۰ میلی‌متری یا سامانهٔ سلاح کنترل از راه دور و موشک ضدتانک باشد. کسترل همچنین به مراکش صادر شده و خط تولید آن در آن کشور راه‌اندازی شده است.

البته هند خود یک نفربر با نام ابهای توسعه  داده که دارای توان  حمل هفت سرباز است و مسلح به یک توپ40 م م میباشد ولی این طرح همچنان در دست ازمایش است

این کشور  به شکل عملیاتی  هنوز حدود  150  بی تی ار 60 قدیمی شوروی را دارد ولی  750 امرپ کاسپر از افریقای جنوبی خریداری شده  که از جمله خودروی های زرهی ضد مین این کشور است

خودروهای زرهی رزمی ارتش هند در حال حاضر ترکیبی از نسل‌های قدیم و جدید هستند. هستهٔ اصلی زره‌پوش‌ها را تعداد زیادی تانک ساخت شوروی و روسیه تشکیل می‌دهد که در کنار تعداد محدودی تانک بومی و چند پروژهٔ در حال توسعه، ساختار نیروی زرهی هند را شکل داده‌اند.

تانک‌های اصلی نبرد

آرجون Mk1 و Mk1A تانک اصلی نبرد ساخت هند است که توسعهٔ آن با فراز و نشیب‌های طولانی همراه بوده و به‌عنوان نمونه‌ای از پروژه‌های طولانی‌مدت دفاعی هند شناخته می‌شود. در حال حاضر ۱۲۴ دستگاه از مدل Mk1 در خدمت فعال قرار دارد که در دو هنگ زرهی سازمان‌دهی شده‌اند. سفارش ۱۱۸ دستگاه از مدل بهبودیافتهٔ Mk1A به ارزش ۷۵۲٫۳ کرور روپیه از سال ۲۰۲۱ ثبت شده، اما تحویل آن به‌تأخیر افتاده است؛ دلیل اصلی این تأخیر، توقف خط تولید موتور آلمانی MTU MB 838 است که از سرگیری تولید آن حداقل چهار سال زمان می‌برد. مدل Mk1A نسبت به Mk1 دارای ۸۹ مورد بهبود است که شامل برجک بازطراحی‌شده، زره کامپوزیت کانچان بهبودیافته، زره واکنشی انفجاری، ردیابی خودکار هدف، نشانه‌روی پانورامیک جدید فرمانده، دوربین حرارتی غیرخنک‌شونده و قابلیت شلیک موشک ضدتانک هدایت‌شوندهٔ SAMHO از طریق توپ است. نخستین ۲ دستگاه از این تانک در اوت ۲۰۲۶ برای نخستین تعمیر اساسی وارد مرحلهٔ بازسازی شدند تا به‌عنوان الگو برای بازسازی ۱۲۴ دستگاه بعدی استفاده شوند.

T-90S Bhishma پیشرفته‌ترین تانک اصلی نبرد ارتش هند است که مجموع تعداد آن به حدود ۱۳۰۰ دستگاه می‌رسد. هند در سال ۲۰۰۱ نخستین قرارداد را با روسیه امضا کرد و ابتدا ۳۱۰ دستگاه آمادهٔ روسی را وارد کرد و سپس بیش از ۸۰۰ دستگاه را در کارخانهٔ خودروهای سنگین آوادی (HVF) به‌صورت مجاز تولید کرد. نسخهٔ هندی T-90S تغییرات بومی‌سازی گسترده‌ای دارد: سیستم اخلال نرم‌افزاری «Shtora» روسی رد شده و به‌جای آن دوربین حرارتی Catherine-FC ساخت فرانسه (شرکت تالس) با برد کشف ۸ کیلومتر نصب شده است. زره واکنشی انفجاری «Kontakt-5» اضافه شده و سامانهٔ حفاظت فعال بومی نیز در آن ادغام شده است. جدیدترین مدل T-90 Bhishma Mk-3 با سفارش ۴۶۴ دستگاه در سال ۲۰۱۹ ثبت شده، اما تا سال ۲۰۲۴ تنها ۱۰ دستگاه تحویل داده شده است. Mk-3 به ردیابی خودکار هدف، کامپیوتر بالستیک دیجیتال، نشانه‌روی فرماندهٔ فروسرخ بومی (با برد کشف حدود ۸ کیلومتر) و موتور بومی ۱۳۰۰ اسب بخاری مجهز است، اما هنوز از زره واکنشی نسل قدیمی‌تر «Kontakt-5» استفاده می‌کند، نه زره «Relikt» که در T-90M روسی به کار رفته است.

T-72M1 Ajeya ستون تعدادي نيروی زرهی هند است و حدود ۲۴۱۸ دستگاه از آن در خدمت قرار دارد. این تانک‌ها از اواخر دههٔ ۱۹۷۰ وارد خدمت شده‌اند و عمر طراحی آن‌ها مدت‌هاست به پایان رسیده، اما پروژهٔ جایگزینی (FRCV) بارها به تعویق افتاده و آن‌ها مجبور به ادامهٔ خدمت شده‌اند. به همین دلیل، هند برنامهٔ بازسازی گسترده‌ای را آغاز کرده است: قرار است ۷۹۰ دستگاه T-72 در پنج سال با هزینهٔ ۱۳۰۰ کرور روپیه بازسازی شود. کارخانهٔ جبالپور (VFJ) مسئول اصلی این پروژه است و بیش از ۱۲۰۰ شرکت کوچک و متوسط در آن مشارکت دارند. در بازسازی، فقط ساختار اصلی تانک حفظ می‌شود و سامانه‌های نسل جدید نصب می‌شوند، از جمله پهپاد برای اطلاعات، نظارت و شناسایی. همچنین یک کارخانهٔ بازسازی جدید با سرمایه‌گذاری ۴۷٫۲ کرور روپیه در جبالپور ساخته شده که می‌تواند سالانه ۸۰ دستگاه T-72 و T-90 اضافی بازسازی کند و ظرفیت سالانهٔ هند را از ۱۵۰ به ۲۳۰ دستگاه برساند.

زوراوار (Zorawar) یک تانک سبک است که پس از درگیری درهٔ گالوان در سال ۲۰۲۰ و آشکار شدن ضعف زرهی هند در ارتفاعات بالا، به‌صورت اضطراری در دستور کار قرار گرفت. چین بیش از ۵۰۰ دستگاه تانک سبک Type 15 (با وزن ۳۳ تا ۳۶ تن و توپ ۱۰۵ میلی‌متری) در این منطقه مستقر کرده است، در حالی که T-72 و T-90 هندی در هوای رقیق ارتفاعات با افت شدید قدرت موتور و کاهش تحرک مواجه می‌شوند. زوراوار توسط DRDO و لارسن اند توبرو (L&T) توسعه یافته و وزن رزمی آن تنها ۲۵ تن است. این تانک از شاسی بهبودیافتهٔ K9 کره‌ای و برجک دو نفرهٔ Cockerill 3105 بلژیکی استفاده می‌کند و توپ اصلی آن ۱۰۵ میلی‌متری L/53 با بارگذار خودکار است. موتور آن کامینز با قدرت ۷۵۰ اسب بخار (نسبت توان به وزن حدود ۳۰ اسب بخار بر تن)، حداکثر سرعت جاده‌ای ۶۵ کیلومتر بر ساعت و قابلیت شناوری دارد. مهم‌ترین مزیت راهبردی آن، قابلیت حمل با هواپیمای C-17 است. نخستین سفارش ۵۹ دستگاه و نیاز بلندمدت ۳۵۴ دستگاه (به ارزش حدود ۱۷۵۰ کرور روپیه) است و انتظار می‌رود از سال ۲۰۲۸-۲۹ وارد خدمت شود. نخستین نمونهٔ اولیه در ژوئن ۲۰۲۶ توسط نخست‌وزیر مودی بازدید شد.

NAMICA حامل موشک ضدتانک «ناگ» ساخت هند است که بر شاسی BMP-2 سوار شده و در محل برجک اصلی، یک پرتابگر زرهی جمع‌شونده با ۴ لوله (و مجموعاً ۱۲ موشک در خودرو) نصب شده است. در مارس ۲۰۲۵، هند ۱۳ دستگاه از مدل NAMICA Mk1 را سفارش داد. سپس ۱۰۷ دستگاه از مدل NAMICA Mk2 به‌همراه ۲۴۰۸ فروند موشک Nag Mk2 سفارش داده شد. موشک Nag Mk2 نسخهٔ کوچک‌شده و سبک‌تر Nag Mk1 است که حداکثر برد ۴ کیلومتر را حفظ کرده، از موتور بردار رانش برای افزایش مانورپذیری استفاده می‌کند و دو حالت «شلیک و فراموش کردن» و «شلیک و اصلاح» دارد.

بالگردها

سپاه هوانوردی ارتش هند (Army Aviation Corps) در ۱ نوامبر ۱۹۸۶ تشکیل شد و امروزه مجموعه‌ای از هلیکوپترها و پهپادها را برای پشتیبانی از نیروی زمینی به کار می‌گیرد. این سپاه در مأموریت‌های شناسایی، حمل‌ونقل، پشتیبانی آتش، تخلیهٔ مجروحان و کمک‌رسانی نقش کلیدی دارد و به‌سمت بومی‌سازی گسترده و تقویت ناوگان پهپادی حرکت می‌کند.

HAL Dhruv (دروو) یک هلیکوپتر چندمنظورهٔ بومی ساخت هند است که در نسخه‌های Mk I، Mk II و Mk III تولید شده و حدود ۷۸ فروند آن در خدمت سپاه هوانوردی ارتش قرار دارد. ۲۵ فروند دیگر نیز سفارش داده شده است. این هلیکوپتر برای حمل‌ونقل تاکتیکی، جستجو و نجات، شناسایی و پشتیبانی عمومی به کار می‌رود.

HAL Rudra (رودرا) نسخهٔ مسلح هلیکوپتر دروو است که به توپ ۲۰ میلی‌متری، راکت‌های ۷۰ میلی‌متری و موشک‌های ضدتانک هدایت‌شونده مجهز شده و برای پشتیبانی نزدیک هوایی، ضدزره و مقابله با هلیکوپترهای دشمن طراحی شده است. در حال حاضر ۷۴ فروند از این هلیکوپتر در خدمت سپاه هوانوردی ارتش هند قرار دارد.

HAL Prachand (پرچند) یک هلیکوپتر تهاجمی سبک بومی است که به‌طور اختصاصی برای جنگ در ارتفاعات بالا طراحی شده و می‌تواند در ارتفاع بالای ۶٬۰۰۰ متر در هوای رقیق پرواز کند. ارتش هند در حال حاضر ۵ فروند از این هلیکوپتر را در خدمت دارد، ۹۰ فروند سفارش داده شده و ۹۵ فروند دیگر نیز در برنامهٔ خرید قرار دارد.

Boeing AH-64 Apache (آپاچی) یک هلیکوپتر تهاجمی سنگین آمریکایی است که به رادار کنترل آتش Longbow، موشک‌های Hellfire و توپ زنجیره‌ای ۳۰ میلی‌متری مجهز شده است. ارتش هند ۶ فروند از مدل AH-64E را در خدمت دارد که عمدتاً در جبههٔ غربی برای مأموریت‌های حساس به کار می‌روند.

Aérospatiale Alouette III و SA 315B که در هند با نام‌های Chetak (چتاک) و Cheetah (چیتا) شناخته می‌شوند، هلیکوپترهای سبک کاربردی هستند که حدود ۶۰ فروند Chetak و ۱۱۵ فروند Cheetah در خدمت قرار دارند. این هلیکوپترها برای شناسایی، تخلیهٔ مجروحان و حمل‌ونقل سبک استفاده می‌شوند و قرار است تا سال ۲۰۳۳ به‌تدریج از خدمت خارج شوند.

در ارتش هند بالگردها به غیر از  حدود  140 فروند دروی  تعدادی الوئت سه بقیه در خدمت  نیروی هوایی هستند

پهپاد های در خدمت هند تقریبا همگی اسرائیلی هستند. این کشور دست کم  120 فروند پهپاد اسرائیلی سرجر دارای  موتور پیستونی که پرتعداد ترین پهپاد این کشور  است، 80 پهپاد بزرگ و دوربرد هرون که 52 ساعت توان گشت زنی دارند ، تعداد پهپاد انتهاری  هاروپ و همچنین پهپاد بومی رستم که یک پهپاد موتور پیتونی دو موتوره است که از سال 2018 وارد خدمت شده است

پدافند هوایی در خدمت نیروی هوایی  هوایی هند است که در مقاله نیروی هوایی هند میتوانید ان را بخوانید البته برخی سامانه های ارتفاع پایین در خدمت نیروی زمینی هند است

مقالات مشابه

نیروی هوایی هند

موشک های بالستیک هند

جنگ های بین پاکستان و هند 

برای مطالعه مقالات دیگر در مورد دیگر ارتش های جهان اینجا را کلیک کنید

عبدالحمید تارخ