جنگنده نسل پنجم کی اف-21 ساخت کره جنوبی

جنگنده نسل پنجم کی اف-21 ساخت کره جنوبی

بروزرسانی:مهر 1405

کره جنوبی به دلیل مشکلات عمیق سیاسی و نظامی با کره شمالی ، روی توان هوایی خود حساب ویژه ای باز میکند. این کشور از زمان تشکل همواره از جنگنده های ساخت امریکا استفاده میکند همکنون نیز  در نیروی هوایی خود جنگنده های چون اف4 ف اف5، اف15 و اف16 را در خدمت دارد. این کشور با ورود به عصر نسل 5 ها دست به سفارش 40 فروند جنگنده اف35 زد و در نهایت در میانه سال 2022 تصمیم به سفارش  20 فروند دیگر نیز  گرفت  ولی این کشور دارایتعداد زیادی بیش از 150  فروند اف5 و اف4 فانتوم است که باید انها را از خدمت خارج کند و فکری نیز برای جاگزینی  اف16 خود تا دهه  اینده بکند از این رو انها تصمیم به  توسعه یک جنگنده نسل5 برای جایگزینی اف5 و اف4 خود در مرحله نسخت گرفت. برنامه نهایی  انها به خدمت گیری  100 تا 120 فروند از این جنگنده است

در مارس 2001،رئیس جمهور وقت کره جنوبی کیم دائه جونگ در مراسم فارغ التحصیلی آکادمی نیروی هوایی اعلام کرد که کره یک جنگنده داخلی پیشرفته تولید خواهد کرد. با این حال، شرایط پس از ان کمی دشوار شد و برنامه به عقب افتاد . از آنجایی که این برنامه بزرگترین پروژه توسعه تسلیحاتی در کره جنوبی بود  حدود 8.8 تریلیون وون هزینه توسعه داشته است و  به دلیل نگرانی در مورد هزینه، تردید در مورد پتانسیل توسعه و بی اعتمادی به امکان صادرات این محصول باعث  کندی پیشرفت پروژه شد .

علاوه بر این، در سال 2015، همانطور که مشخص شد ایالات متحده از تایید انتقال چهار فناوری هسته ای، از جمله رادار ارایه فازی فعال ، دستگاه تشخیص و ردیابی مادون قرمز (IRST)، دستگاه ردیابی هدف الکترواپتیکال (EO TGP) و جنگ الکترونیک برای این پروژه  خودداری کرد. این مسئله به معنی توسعه این طرحها در داخل کره بود که هزینه جنگنده را بالا میبرد از این رو در ان سال مجلس کره جنوبی رای به لغو این پروژه داد. رئیس جمهور مون جائه این در نهایت توانست مجلس را راضی کند که توسعه این طرح در داخل کشور بسیار مهم است و از این رو توانست بودجه لازم برای ان را تامین کند

در زمان تجزیه و تحلیل امکان سنجی، نگرانی هایی وجود داشت که حجم تقاضای نیروی هوایی جمهوری کره (ROKAF) نمی تواند سفارش لازم را تامین کند که دست کم هزینه پروژه در بیاید  اما  این بار نگرانی با مشارکت اندونزی در پروژه تا حدودی کاهش یافت.

کره پیش از طراحی این جنگنده ، جنگنده اف5 و اف16 را در داخل منتاژ کرده بود و در اولین گام برای ساخت یک طرح بومی جنگنده تی50 گلدن ایگل را طراحی کرد که موفقیت صادراتی خوبی نیز تا کنون به دست اورده است

برای اشنایی با تی50 گلدن ایگل اینجا را کلیک کنید

در آگوست-سپتامبر 2014، کمیته پیشرفت  پروژه دفاعی کره ،مناقصه پروژه جدید را که شامل یک جنگنده نسل پنجم با نام اولیه KFX  بود را اعلام کرد که بعد از رو نمایی با نام KF-21 شناخته شد  . در پایان سال 2014، شرکت صنایع هوافضای کره جنوبی، به عنوان برنده  اصلی این سیستم انتخاب شد. توسعه در 22 ژوئن 2016 و آزمایش تونل باد برای طراحی KF-X در سال 2018 آغاز شد، یک فرآیند سه مرحله ای (2018-2020) برای کامل  کردن اطلاعات دقیق در مورد شکل نهایی، با کمک  متخصصان داخلی و خارجی انجام شد. موسسات، در مجموع 13000 ساعت اطلاعات دقیق از قبیل تونل باد کم سرعت و پرسرعت، ارتعاشات اجباری،  و چندین تست دیگر را انجام دادند . شکل هواپیما در اواسط سال 2018 زمانی که آزمایش‌های تونل باد مرحله اول و دوم تکمیل شد تأیید می‌شود.

در 3 سپتامبر 2020، KAI (صنایع هوا فضای کره جنوبی) اعلام کرد که اولین نمونه اولیه وارد مرحله مونتاژ نهایی شده است. این رویداد به دلیل COVID-19 لغو شد.

در 9 آوریل 2021، مراسم تحویل اولین نمونه اولیه KF-X در کارخانه ساچئون KAI برگزار شد و مقامات ارشد دولت و ارتش کره و همچنین وزیر دفاع پرابوو اندونزی ، در آن حضور داشتند.

این پرنده در 19 جولای سال2022 اولین پرواز خود را انجام داد

کی اف ایکس یا همان کی اف21  یک جنگنده دو موتوره است.  نیروی هوایی با کمک صنایع توسعه دهنده این جنگنده در ژوئیه سال 2014 اعلام کردند انها پیکربندی دو موتوره را برای این جنگنده انتخاب کردند. بر اساس گذارشی که منتشر شد نیروی هوایی به این نتیجه رسیده بود که دو موتورها ایمن تر از تک موتورها هستند از جمله اینکه کره جنوبی جنگنده های دو موتوره ای چون اف4 و اف15 و تک موتوره ای چون اف16 را در خدمت داشت .این به این دلیل است که حتی اگر یک موتور از بین برود، می توان با یک موتور باقیمانده سالم به خانه برگردد .

جنگنده دارای دمی V شکل است که هر سکان عمودی بر روی یکی از موتورها قرار گرفته است. انتخاب  سکان عمودی وی شکل بر اساس تجارب امریکا در ساخت اف22 و اف35 با چنین سکان عمودی بود که باعث افزایش چالاکی و کاهش سطح مقطعی رادار شده بود

با این حال، اعمال تنها پیکربندی رادارگریز به این معنی نیست که یک جنگنده می تواند عنوان هواپیمای رادارگریز را به دست آورد. علاوه بر شکل ساده هواپیما، عوامل مختلفی مانند  مواد ضد انعکاس تیغه های موتور، سامانه داخلی جنگ الکتترونیک ، پوشش سایبان و تسلیحات داخلی به آن اضافه می شود تا RCS  یا همان سطح مقطعی به شدت کاهش یابد تا به یک هواپیمای رادارگریز تبدیل شود.

RCS دقیق KF-X هرگز فاش نشده است، اما طبق بیانیه غیر رسمی یک محقق KAI، بلوک 1 (بدون تسلیحات خارجی) دارای RCS حدود 0.08 ~ 0.3 متر مربه از جلو خواهد داشت

به شکل کلی این جنگنده در بحث رادار گریزی بسیار از اف35 الهام گرفته است و همانند ان دارای دهلیز داخلی برای حمل سلاح است

.کی اف 21 دارای یک رادار ارایه فازی فعال  است.در مقایسه با رادارهای مکانیکی، رادارهای ارایه  برد تشخیص راداری به طور قابل توجهی بیشتر  دارند و می‌توانند چندین هدف را به طور همزمان ردیابی و جست‌وجو کنند و به آنها مزیت رزمی بسیار بیشتری می‌دهند.

 رادار APY-016K کره جنوبی: مغز متفکر جنگنده KF-21

رادار APY-016K یک رادار کنترل آتش آرایه اسکن الکترونیکی فعال (AESA) ساخت کره جنوبی است که برای جنگنده KAI KF-21 Boramae طراحی شده و توسط آژانس توسعه دفاعی (ADD) و شرکت Hanwha Systems توسعه یافته است . این رادار در باند فرکانسی X (۸ تا ۱۲ گیگاهرتز) کار می‌کند و از فناوری گالیم نیترید (GaN) در ماژول‌های فرستنده/گیرنده خود استفاده می‌کند که نسبت به فناوری قدیمی‌تر گالیم آرسناید (GaAs) بازده توان بالاتر و مدیریت حرارتی بهتری دارد . توسعه این رادار از اوت ۲۰۱۶ تا اوت ۲۰۲۰ به طول انجامید و تولید انبوه آن از اوت ۲۰۲۵ توسط Hanwha Systems آغاز شده است .

رادار APY-016K دارای برد شناسایی بیش از ۲۰۰ کیلومتر برای اهدافی با سطح مقطع راداری (RCS) حدود یک متر مربع است که در برخی منابع بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتر نیز ذکر شده است . این رادار قادر است حدود ۲۰ هدف را به‌طور همزمان ردیابی کند و از حالت‌های عملیاتی پیشرفته‌ای مانند جست‌وجو همراه با ردیابی (Search-While-Track)، ردیابی دقیق با اولویت بالا، ارزیابی حمله و مانور نبرد هوایی پشتیبانی می‌کند . آنتن این رادار از ۱٬۱۵۲ ماژول فرستنده/گیرنده (TRM) تشکیل شده است، هرچند نمونه اولیه آن دارای ۱٬۴۰۰ ماژول با توان ۱۴ کیلووات بود . زاویه پوشش پرتو آن ۱۲۰ درجه افقی و ۱۲۰ درجه عمودی و حداکثر عرض پالس آن کمتر از ۲۰۰ میکروثانیه است .

APY-016K سه حالت اصلی هوا به هوا، هوا به زمین و هوا به دریا دارد که هر کدام دارای زیرحالت‌های انتخابی هستند . در حالت هوا به هوا، قابلیت‌هایی مانند جست‌وجو همراه با ردیابی، ردیابی دقیق با اولویت بالا و ارزیابی حمله فراهم است . در حالت هوا به زمین، رادار از تصویربرداری رادار دهانه مصنوعی (SAR)، تیزکردن پرتو داپلر، نشانگر اهداف متحرک زمینی (GMTI) و ردیابی اهداف متحرک زمینی پشتیبانی می‌کند . حالت هوا به دریا نیز شامل جست‌وجوی سطح دریا، ردیابی اهداف متحرک دریایی و تصویربرداری رادار دهانه مصنوعی معکوس (ISAR) برای هدف‌گیری ضدکشتی است .

یکی از ویژگی‌های استراتژیک APY-016K، توانایی شناسایی و ردیابی اهداف هوایی با سطح مقطع راداری پایین از جمله پهپادهای کوچک است که در میدان نبرد مدرن اهمیت فزاینده‌ای دارند . این رادار همچنین از احتمال پایین رهگیری (LPI)، شناسایی غیرتعاونی اهداف (NCTR) و حذف تداخل متقابل پشتیبانی می‌کند که بقاپذیری آن را در برابر جنگ الکترونیک دشمن افزایش می‌دهد . مقامات کره جنوبی ادعا می‌کنند که APY-016K در برخی پارامترهای کلیدی مانند شناسایی، ردیابی و عملکرد چندحالته با AN/APG-81 نصب‌شده روی F-35 رقابت کرده یا از آن فراتر می‌رود . با این حال، AN/APG-81 همچنان در زمینه ادغام حسگر و معماری فیوژن در اکوسیستم F-35 برتری دارد .

توسعه موفق APY-016K کره جنوبی را به جمع کشورهای معدودی وارد کرده که توانایی طراحی و تولید رادار AESA جنگنده را دارند، در کنار آمریکا، بریتانیا، فرانسه، سوئد و اسرائیل . Hanwha Systems قراردادی برای تولید ۴۰ واحد از این رادار بین سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۸ برای تجهیز جنگنده‌های KF-21 نیروی هوایی کره جنوبی دارد . این رادار نه تنها وابستگی کره به تأمین‌کنندگان خارجی را کاهش می‌دهد، بلکه به این کشور اجازه می‌دهد تا به‌طور مستقل نرم‌افزار و قابلیت‌های جنگ الکترونیک رادار را به‌روزرسانی کند

 سیستم جستجو و ردیابی مادون قرمز (IRST) اسکای‌وارد-کی

اسکای‌وارد-کی (Skyward-K) یک سیستم جستجو و ردیابی مادون قرمز (IRST) است که توسط شرکت لئوناردو (Leonardo) ایتالیا توسعه یافته و برای جنگنده KF-21 کره جنوبی انتخاب شده است . این سیستم به‌عنوان یک راه‌حل جاسازی‌شده (embedded) برای جنگنده‌های نسل پنجم طراحی شده و از دو واحد قابل تعویض (LRU) تشکیل می‌شود: واحد سر حسگر (SHU) و واحد پردازش (PU) . این سیستم کاملاً غیرفعال است و بنابراین در برابر شناسایی الکترونیکی و اقدامات متقابل فرکانس رادیویی مصونیت دارد و از باند مادون قرمز موج میانی یا موج بلند استفاده می‌کند . اسکای‌وارد-کی قادر به ردیابی همزمان تا ۲۰۰ هدف است و دارای میدان دید قابل انتخاب در سه حالت باریک (۸×۶.۴ درجه)، متوسط (۱۶×۱۲.۸ درجه) و گسترده (۳۰×۲۴ درجه) می‌باشد . پوشش اسکن آن ±۶۵ درجه در آزیموت و ±۶۰ درجه در ارتفاع است و وزن واحد سر حسگر آن کمتر از ۲۵ کیلوگرم و واحد پردازش کمتر از ۱۵ کیلوگرم است . این سیستم همچنین قابلیت بردسنجی غیرفعال و ادغام با رادار را دارد و از حالت‌های عملیاتی هوا به هوا، هوا به زمین و هوا به دریا پشتیبانی می‌کند . نسخه Skyward-K به یک مشتری آسیایی (که نامش فاش نشده) تحویل داده شده و برای KF-21 نیز استفاده می‌شود .

پاد الکترواپتیک هدف‌گیری (EO TGP) هانوا سیستمز

پاد الکترواپتیک هدف‌گیری (EO TGP) ساخت هانوا سیستمز (Hanwha Systems) یک سیستم هدف‌گیری الکترواپتیکی پیشرفته است که در زیر بدنه جنگنده KF-21 نصب می‌شود و برای شناسایی، ردیابی و هدف‌گیری دقیق اهداف زمینی در روز و شب طراحی شده است . این سیستم با استفاده از پنجره اپتیکی سفایر و بیش از ۷۰ نوع لنز، توانایی شناسایی و ردیابی دقیق اهداف را فراهم کرده و می‌تواند نقطه شلیک سلاح‌های هدایت‌شونده را به‌طور دقیق محاسبه کند . این پاد به دوربین حرارتی (FLIR) با فناوری اپتیک مشترک چندطیفی، دوربین تلویزیونی (TV)، نشانگر لیزری و ردیاب لیزری مجهز است و از یک سیستم تثبیت‌کننده برای جلوگیری از اختلال و حفظ خط دید استفاده می‌کند . توسعه این سیستم از سال ۲۰۱۶ آغاز شد و هانوا سیستمز پس از ۷ سال موفق به ساخت نمونه اولیه شد و کره جنوبی را به سومین کشور جهان پس از آمریکا و فرانسه تبدیل کرد که به این فناوری دست یافته است . قرارداد تولید انبوه این سیستم در آوریل ۲۰۲۶ با ارزش حدود ۹۲ میلیارد وون (معادل ۶۲.۵ میلیون دلار) امضا شد و تحویل آن تا ۳۰ نوامبر ۲۰۲۸ ادامه دارد . این سیستم یکی از چهار فناوری کلیدی بود که آمریکا در مراحل اولیه برنامه KF-21 از انتقال آن به کره خودداری کرد و کره آن را به‌طور بومی توسعه داد .

کابین دارای یک نمایشگر یک تکه رنگی قابل برنامه ریزی است که به خلبان اجازه میدهد هر قسمت ان را برای نقشی استفاده کند.

تسلیحات داخلی

قلب جنگنده رادار گریز نسل پنجم، تسلیحات داخلی است. از آنجایی که بمب‌ها و موشک‌ها را نمی‌توان  پنهانکار ساخت ، RCS جنگنده‌ها را تنها با پنهان کردن آنها در داخل می‌توان به شدت کاهش داد. با این حال، KF-21 (KF-X) هنوز تسلیحات داخلی ندارد، اما از یک “سلاح نیمه پنهان ” استفاده می کند که نیمی از موشک را به بیرون در معرض دید قرار می دهد ولی قرار است نسخه اصلی یا همان بلوک1 دارای جایگاه تسلیحات  داخلی باشد.در اولین نسخه که در جولای سال 2022 پرواز کرد دارای چهار موشک نیم پنهان زیر بدنه خود است که شبیه موشک  هوا به هوای اروپای میتئور است(این موشک همکنون در لیست دارای نیروی هوایی کره جنوبی نیست)

هواپیماهای پنهانکار سطوح خود را با رنگی که امواج رادار را جذب می کند رنگ می کنند. این رنگ وزن زیادی دارد و گران است. مهمتر از همه، برخی از رنگ ها بعد از یک بار پرواز  کنده می شوند و هزینه های نگهداری بسیار زیاد است، زیرا باید این مناطق را پیدا کنید و آنها را رنگ کنید.

به گفته یک منبع مرتبط در 10 آگوست 2021، توسعه رنگی با تابع جذب امواج رادیویی و راداری  (رنگ RAM) که صنایع هوافضای کره (KAI) با یک سرویس تحقیقاتی که به یک شرکت خصوصی واگذار شده بود و در سال 2019 تکمیل شد و عملکرد آن در ارزیابی بعدی خوب بوده است

اگر رنگ مخفی بر روی موشک ها و بمب ها اعمال شود، عملکرد پنهان کاری ایجاد می شود، اما دلیل رنگ آمیزی نکردن این است که بعد از شلیک و یا پرتاب تسلیحات رنگ شده اگر سلاح عمل نکند ، رنگ با قابلیت پنهانکاری به دست دشمن می افتد

این جنگنده در بخش نبرد هوا به هوا میتواند موشک های هوا به هوای رادار فعال امریکای امرام با برد 105 تا 160 کیلومتر بسته به مدل، سایدواندر نسخه ایکس برای نبرد های کوتاه  موشک تصویر ساز حرارتی IRIS-T ساخت المان باز در نقش دفاع هوایی نزدیک با برد حدود25 کیلومتر در زیر بال  و انواع تسلیحات هدایت ماهواره ای از جمله نسخه بومی از موشک تاروس را با برد 500 کیلومتر  برای حمله به اهداف  در کره شمالی حمل کند

به غیر از توان حمل چهار موشک به شکل نیم پنهان دست کم در پیش نمونه میتواند زیر هر بال سه جایگاه تسلیحاتی هم حمل کند که مجموع انها را به 10 جایگاه میرساند ولی بر اساس تصاویری گرافیکی سازنده توان حمل دو جایگاه دیگر (یکی در هر سمت بدنه کنار ورودی هوا) جهت حمل غلاف های مختلف نیز دارد . البته همان طور که گفته شد قرار است در بلاک1 این جنگنده تسلیحات کامل در درون بدنه حمل شود. در بلوک2 این جنگنده، توان حمل بمب های لیزری سری پیویی2 و3 ، بمب های هدایت ماهواره ای جیدم و بمب های جی بی یو 39 وجود دارد

 موتور جنگنده KF-21 کره جنوبی: از F414 آمریکایی تا موتور بومی

برای تأمین نیروی پیشرانه جنگنده KF-21 بورامه، شرکت هانوا ایروسپیس (Hanwha Aerospace) کره جنوبی قراردادی با جنرال الکتریک (General Electric) آمریکا امضا کرد تا موتورهای F414 را برای این جنگنده تولید کند. بر اساس این قرارداد، هانوا مسئول تولید قطعات کلیدی، مونتاژ محلی موتورها و نظارت بر نصب موتور روی جنگنده است و همچنین از آزمایش‌های پروازی پشتیبانی کرده و یک سیستم پشتیبانی گسترده برای عملیات جنگنده ایجاد خواهد کرد. این همکاری به کره جنوبی اجازه داد تا فناوری موتور توربوفن پیشرفته را از طریق انتقال فناوری و تولید تحت لیسانس به دست آورد و در عین حال وابستگی خود به واردات کامل موتور را کاهش دهد.

موتور F414-GE-400K نسخه ویژه KF-21 از موتور معروف F414 است که در جنگنده‌های F/A-18E/F  سوپر هورنت  و گریپن نسخه ایی نیز استفاده می‌شود. این موتور یک توربوفن کم‌گذر (low-bypass) با پس‌سوز است که حدود ۹۸ کیلونیوتن (۲۲٬۰۰۰ پوند نیرو) رانش با پس‌سوز تولید می‌کند و KF-21 را قادر می‌سازد به سرعت ۱.۸ ماخ برسد. موتور F414 به دلیل نسبت رانش به وزن بالا، قابلیت اطمینان و هزینه نگهداری پایین شناخته شده و در بیش از ۴٬۰۰۰ فروند هواپیمای نظامی در سراسر جهان در خدمت است.

با این حال، از سپتامبر ۲۰۲۵، دولت کره جنوبی بومی‌سازی کامل سیستم پیشرانه KF-21 را در اولویت قرار داده تا وابستگی به زنجیره‌های تأمین بین‌المللی را کاهش داده و رقابت‌پذیری صادراتی این جنگنده را افزایش دهد. وزارت دفاع ملی کره در بودجه سال مالی ۲۰۲۶ مبلغ ۸۶ میلیارد وون (حدود ۶۲ میلیون دلار) را برای جایگزینی موتور آمریکایی F414-GE-400K با یک جایگزین بومی اختصاص داده است. این برنامه توسعه که توسط هانوا ایروسپیس و دوسان انربیلیتی (Doosan Enerbility) رهبری می‌شود، هدف تولید یک موتور توربوفن کلاس ۱۶٬۰۰۰ پوند نیرو را تا دهه ۲۰۳۰ دنبال می‌کند.

توسعه موتور بومی KF-21 یک پروژه راهبردی بلندمدت است که کره جنوبی را به جمع کشورهای معدودی وارد می‌کند که توانایی طراحی و تولید موتور توربوفن جنگنده را دارند. این برنامه نه تنها به کره اجازه می‌دهد تا در تأمین موتور برای ناوگان KF-21 خودکفا شود، بلکه درهای بازار صادراتی موتورهای هوایی را نیز به روی این کشور باز می‌کند و موقعیت کره را به عنوان یک قدرت صنعتی دفاعی تثبیت می‌نماید.

جنگنده دارای انواع تک و دو سرنشین است. نسخه رزمی تک سرنشینه است ولی نسخه اموزیش رزمی دو سرنشینه نیز در مجموع هفت فروند پیش نمونه سفارش داده شده نیز ساخته خواهد شد

مدل های مختلف

KF-21 بلوک I: این بلوک بر قابلیت‌های برتری هوایی تمرکز دارد، هرچند گزارش شده است که شامل برخی عملکردهای هوا-به-زمین نیز می‌شود. قرار است در سال ۲۰۲۶ وارد خدمت شود.

KF-21 بلوک II: با توسعهٔ بیشتر در بلوک II، جنگندهٔ KF-21 به یک جنگندهٔ چندمنظوره (Swing-role) تبدیل خواهد شد که دارای توانایی‌های تهاجمی و شناسایی است. این بلوک از همان بدنهٔ بلوک I استفاده می‌کند و فقط به ادغام تجهیزات اضافی برای تسلیحات بیشتر نیاز دارد. هواپیماهای بلوک I را می‌توان از طریق به‌روزرسانی نرم‌افزاری ارتقا داد. قرار است در سال ۲۰۲۸ وارد خدمت شود.
بلو‌ک‌های I و II به عنوان جنگنده‌های نسل ۴.۵+ پیشرفته طراحی شده‌اند و با مقطع راداری (RCS) کمتر، آویونیک‌های پیشرفته‌تر و عملکردی مقرون‌به‌صرفه‌تر نسبت به جنگنده‌های هم‌رده، بقای بالاتری را ارائه می‌دهند.

گونه‌های احتمالی در اینده

KF-21 بلوک III (نام پروژه: KF-XX):
بلو‌ک III به عنوان یک جنگندهٔ نسل ۵.۵+ توسعه خواهد یافت که دارای محفظهٔ داخلی حمل سلاح، پنهانکاری ارتقاءیافته از طریق مواد جاذب رادار، و رادار AESA به‌روز با آویونیک‌های نسل جدید است. این مدل از همکاری با پهپادهای خودمختار (MUM-T)، جنگ شبکه‌محور و آگاهی موقعیتی پیشرفته پشتیبانی می‌کند. همچنین موتور بومی کره‌ای برای جایگزینی موتور فعلی F414-GE-400 برنامه‌ریزی شده تا وابستگی خارجی کاهش یابد. هدف بلوک III ترکیب کارایی بالا، بقاپذیری و مقرون‌به‌صرفه بودن در یک پلتفرم رقابتی نسل پنجمی است.

KF-21EX:
KF-21EX یک گونهٔ پیشرفته از KF-21 Boramae است که هدف آن افزایش چشمگیر توان تهاجمی، بقاپذیری و اثربخشی عملیاتی، به‌ویژه در چارچوب تیم‌سازی انسان-ماشین (MUM-T) است.
بزرگ‌ترین تغییر ساختاری در این نسخه، افزودن محفظهٔ داخلی حمل سلاح است که به هواپیما اجازه می‌دهد بمب‌های هدایت‌شونده GBU-31 JDAM و موشک‌های MBDA Meteor را بدون افزایش مقطع راداری حمل کند. این ویژگی قدرت تهاجمی KF-21EX را به سطح جنگنده‌های نسل پنجمی مانند F-35 می‌رساند.
هواپیما همچنین ارتقاهای متمرکز بر پنهانکاری دریافت خواهد کرد، از جمله سایبان بازطراحی‌شده، دماغه با سطح راداری پایین (Low-RCS Radome) و آنتن‌های هم‌پیکرهٔ جدید برای افزایش بقا در برابر تهدیدات راداری.
در نقش MUM-T، KF-21EX به‌عنوان سکوی فرماندهی سرنشین‌دار عمل می‌کند که در کنار پهپادهای خودکار آینده فعالیت خواهند کرد. این پهپادها به عنوان اختلال‌گر (Jammer) عمل کرده و پدافند هوایی دشمن را سرکوب می‌کنند.
برای پشتیبانی از این نقش، هواپیما دارای آویونیک‌های ارتقایافته از جمله سامانه هدف‌گیری الکترو-اپتیکی (EOTS)، سامانه تصویربرداری محیطی (DAS)، مجموعه جنگ الکترونیک پیشرفته و احتمالاً رایانه مأموریت مبتنی بر هوش مصنوعی و فریبنده‌های قابل پرتاب خواهد بود.

KF-21EA:
یکی از سه گونهٔ جدیدی که در ژوئن ۲۰۲۴ معرفی شد. این مدل به عنوان هواپیمای جنگ الکترونیک عمل خواهد کرد، مشابه EA-18G Growler. این نسخه بر پایه مدل دو‌نفره KF-21B ساخته می‌شود و دارای جایگاه ویژه‌ای برای افسر جنگ الکترونیک در عقب کابین است.

KF-21SA:
یکی دیگر از سه گونهٔ جدید معرفی‌شده در ژوئن ۲۰۲۴ است. گفته می‌شود که این نسخه مخصوص بازار صادرات طراحی شده و به مشتریان امکان می‌دهد هواپیما را بر اساس نیاز خود تغییر دهند.

KF-21N:
در سپتامبر ۲۰۲۲، شرکت KAI مدل KF-21N را معرفی کرد که نسخهٔ ناوپایهٔ جنگنده است. در مه ۲۰۲۲، وزارت دفاع ملی کره تصمیم گرفت بودجه پروژه ناو هواپیمابر کوچک CVX را – که قرار بود قابلیت عملیات با جنگنده‌های STOVL F-35B را داشته باشد – حذف کند.
بعدها اعلام شد که وزارتخانه خرید ناو بزرگ‌تر را در صورتی در نظر می‌گیرد که جنگندهٔ دریایی بومی توسعه یابد. در پاسخ، KAI طراحی اولیه‌ای برای سازگار کردن KF-21 با عملیات ناو هواپیمابر آغاز کرد.
بال‌های KF-21N حدود ۲۰٪ بزرگ‌تر هستند تا ایمنی و پایداری هنگام برخاست و فرود حفظ شود و قابلیت جمع شدن برای ذخیره‌سازی فشرده‌تر دارند. تغییرات ساختاری بدنه امکان انجام عملیات CATOBAR و STOBAR را فراهم می‌کند.
KAI ادعا کرد که می‌تواند در صورت تصمیم نیروی دریایی کره جنوبی برای ساخت ناوی به اندازه کافی بزرگ، KF-21N را «در عرض چند سال» بسازد، اما در نهایت تصمیم گرفته شد کشتی‌ای ساخته شود که بر کنترل پهپادها تمرکز داشته باشد، نه بر حمل جنگنده‌های سرنشین‌دار.

 اپراتورهای جنگنده KF-21 بورامه

جمهوری کره (کره جنوبی): کشور سازنده و اصلی‌ترین اپراتور جنگنده KF-21 بورامه، نیروی هوایی جمهوری کره (ROKAF) است که نخستین فروند از ۴۰ فروند سفارش‌داده‌شده از بلوک I را در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در اسکادران جنگنده ۱۵۶ به خدمت گرفت. ROKAF انتظار دارد که تحویل ۴۰ فروند بلوک I تا سال ۲۰۲۸ تکمیل شود و پس از آن ۸۰ فروند دیگر از بلوک II را تا سال ۲۰۳۲ دریافت کند. این جنگنده به تدریج جایگزین ناوگان فرسوده F-4D/E Phantom II و F-5E/F Tiger II شده و در درازمدت نیز جایگزین KF-16 و F-15K خواهد شد. کره جنوبی همچنین برنامه توسعه بلوک III (KF-21EX) را با قابلیت رادارگریزی کامل و محفظه داخلی سلاح در دستور کار دارد.

اندونزی: اندونزی شریک اصلی بین‌المللی برنامه KF-21 است که در ابتدا ۲۰ درصد از سهام توسعه را در اختیار داشت و متعهد به تأمین ۲۰ درصد از هزینه‌های توسعه و خرید ۵۰ فروند از حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ فروند برنامه‌ریزی‌شده شده بود. با این حال، به دلیل مشکلات اقتصادی و تأخیرهای مکرر در پرداخت سهم مالی، سهم اندونزی در اوت ۲۰۲۴ به ۷.۵ درصد کاهش یافت و مبلغ تعهد آن از ۱.۶ تریلیون وون به ۶۰۰ میلیارد وون (حدود ۴۳۹ میلیون دلار) تقلیل پیدا کرد. اندونزی همچنین در ازای این کاهش سهم، از دریافت نمونه اولیه جنگنده محروم شد. با این وجود، خلبانان اندونزیایی در ژوئن و سپتامبر ۲۰۲۵ پروازهای آزمایشی با KF-21 انجام دادند و در ژوئن ۲۰۲۶ سفیر اندونزی اعلام کرد که یک نمونه اولیه KF-21 به این کشور منتقل خواهد شد، هرچند وزارت دفاع اندونزی بعداً اعلام کرد که هم‌تولیدی با PTDI لغو شده و این کشور به عنوان مشتری عادی اقدام به خرید جنگنده خواهد کرد.

لهستان: لهستان به عنوان یک شریک بالقوه جدید در برنامه KF-21 مطرح شده است. در نوامبر ۲۰۲۲، سباستین خوالک، رئیس گروه تسلیحات لهستان (PGZ)، تمایل این کشور به مشارکت در پروژه KF-21 را اعلام کرد و گفت که لهستان می‌خواهد به عنوان شریک توسعه در سال ۲۰۲۶، پس از تکمیل بلوک I و آغاز توسعه بلوک II، به این برنامه بپیوندد. گزارش‌ها حاکی از آن است که لهستان در حال بررسی امکان خرید سهم اندونزی از طریق پرداخت ۸۰۰ میلیارد وون از سهم معوقه این کشور است.

امارات متحده عربی: امارات نیز به عنوان یک شریک بالقوه دیگر در برنامه KF-21 مطرح شده است. در سپتامبر ۲۰۲۳ گزارش شد که کره جنوبی یادداشت تفاهمی با امارات امضا کرده که بر اساس آن امارات سهام اندونزی را در برنامه KF-21 خریداری کرده و به عنوان شریک در این پروژه مشارکت کند. هرچند این خبر توسط سازمان برنامه‌ریزی خرید دفاعی کره (DAPA) بر اساس رسانه دولتی یونهاپ تکذیب شد، اما مقامات کره‌ای بعداً اعلام کردند که چندین کشور از جمله لهستان و امارات علاقه خود را برای پوشش مسئولیت مالی اندونزی و کسب صلاحیت مشارکت در این برنامه ابراز کرده‌اند.

مشخصات

ویژگی های عمومی

خدمه: 1 نفر (تک صندلی) یا 2 نفر (دو نفره)

طول: 16.9 متر (55.4 فوت)

طول بالها: 11.2 متر (36.7 فوت)

ارتفاع: 4.7 متر (15.3 فوت)

مقدار سوخت: 12000 پوند (5500 کیلوگرم)

حداکثر بار: 17000 پوند (7700 کیلوگرم)

حداکثر وزن برخاست: 56000 پوند (26000 کیلوگرم)

موتور: دو دستگاه موتور جنرال الکترونیک اف414

قدرت موتور: 14400 پوند  بدون پس سوز و 22000 پاوند با پس سوز

کارایی

حداکثر سرعت: 1.81 ماخ (2234.9 کیلومتر در ساعت)

بدنه پایینی: تجهیزات ردیابی هدف الکترواپتیکال (EOTGP) 2ea

موشک های هوا به هوا: موشک رادار فعال برد بلند میتئور، امرام و موشک کوتاه برد فروسرخ سایدواندر  و یا IRIS-T

موشک ها و بمب های هوا به زمین: بمب لیزری جی بی یو 12 ، بمب هدایت ماهواره ای جیدم، بمب هدایت ماهواره ای بال دار جی بی یو 39 ، موشک ماوریک ، هارم  و موشک تاروس

موشک هوا به کشتی: AGM-84 هارپون، موشک هوا به کشتی مافوق صوت داخلی (در حال توسعه)

سیستم جنگ الکترونیک (جمر) – DECM یکپارچه داخلی مبتنی بر ALQ-200K

تجهیزات ناوبری

رادار Hanwha Thales AESA

پیوند داده ای

IRST (تجهیزات ردیابی مادون قرمز): موشک های هوا به هوا و غیره را شناسایی می کند.

تجهیزات ردیابی هدف الکترواپتیکال (EOTGP): اهداف زمینی را شناسایی و ردیابی می کند.

مقالات مشابه

بررسی ارتش کره جنوبی و کره شمالی

توان موشکی کره جنوبی